Propofol Romfarma

ULOTKA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Propofol Romfarma

Skład:

substancja czynna: propofol;

1 ml emulsji zawiera 10 mg propofolu;

substancje pomocnicze: rafinowane oleje sojowe, fosfolipidy jajeczne do wstrzykiwania, gliceryna,

dinatrium edetas, 0,1 M roztwór wodorotlenku sodu, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Emulsja do wstrzykiwań i do wlewów.

Główne właściwości fizykochemiczne: biała, mleczna emulsja typu olej w wodzie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbólowe. Środki do znieczulenia ogólnego.

Kod ATC N01AX10.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Propofol (2,6-diizopropylofenol) to lek do znieczulenia ogólnego o krótkim czasie działania, z szybkim początkiem działania – około 30 sekund. Przebudzenie po narkozie jest zazwyczaj szybkie. Mechanizm działania, podobnie jak innych środków do znieczulenia ogólnego, nie jest w pełni poznany. Przyjmuje się jednak, że propofol wywołuje działanie uspokajające i narkotyczne poprzez pozytywny wpływ na hamującą funkcję neuroprzekaźnika GABA (kwas γ-aminomasłowy) poprzez ułatwienie interakcji tego ostatniego z aktywowanymi przez ligand receptory GABAA.

Właściwości farmakodynamiczne

Zazwyczaj po zastosowaniu Propofol Romfarma 10 mg/ml w celu indukcji i utrzymania narkozy obserwuje się obniżenie średniego ciśnienia tętniczego oraz niewielkie zmiany częstości skurczów serca. Parametry hemodynamiczne pozostają jednak względnie stabilne w trakcie utrzymania narkozy, a liczba wystąpień niepożądanych reakcji hemodynamicznych jest niewielka.

Chociaż po podaniu Propofol Romfarma 10 mg/ml może dojść do depresji oddychania, reakcje te jakościowo przypominają te obserwowane po zastosowaniu innych środków do znieczulenia dożylnego i są łatwo korygowane w praktyce klinicznej.

Propofol Romfarma 10 mg/ml obniża przepływ krwi mózgu, ciśnienie śródczaszkowe oraz metabolizm mózgowy. Obniżenie ciśnienia śródczaszkowego jest bardziej wyraźne u pacjentów z pierwotnie podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym.

Kliniczna skuteczność i bezpieczeństwo

Przebudzenie po narkozie jest zazwyczaj szybkie i charakteryzuje się szybkim przywróceniem funkcji poznawczych, przy małej liczbie przypadków bólu głowy oraz nudności i wymiotów pooperacyjnych. Ogólnie rzecz biorąc, po zastosowaniu Propofol Romfarma 10 mg/ml występowanie nudności i wymiotów pooperacyjnych jest rzadsze niż przy stosowaniu środków do narkozy inhalacyjnej. Dane wskazują, że może to być związane z obniżonym potencjałem emetycznym propofolu.

Propofol Romfarma 10 mg/ml nie hamuje syntezy hormonów kory nadnerczy w stężeniach stosowanych klinicznie.

Populacja pediatryczna

Ograniczone dane z badań narkozy z zastosowaniem propofolu u dzieci wskazują na zachowanie bezpieczeństwa i skuteczności przy czasie trwania narkozy do 4 godzin. Zgodnie z opublikowanymi danymi, lek można stosować dzieciom podczas długotrwałych procedur bez zmiany bezpieczeństwa lub skuteczności.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po zastosowaniu Propofol Romfarma 10 mg/ml w celu utrzymania narkozy stężenia we krwi asymptotycznie zbliżają się do stanu równowagi dla ustalonej szybkości podania.

Charakterystyki kliniczne.

Rozkład

Propofol jest szeroko rozprowadzany i szybko wyeliminowany z organizmu (klirens całkowity wynosi 1,5–2,0 l/min).

Eliminacja

Spadek stężenia propofolu po dożylnej dawce bolusowej lub zakończeniu infuzji można opisać za pomocą trójkomorowego modelu otwartego z bardzo szybkim rozdziałem (półokres rozdziału 2–4 minuty), szybką eliminacją (półokres eliminacji 30–60 minut) oraz wolniejszą fazą końcową charakteryzującą przeryczynę propofolu z tkanek słabo ukrwionych.

Klirens odbywa się poprzez procesy metaboliczne, głównie w wątrobie, gdzie zależy od przepływu krwi, z tworzeniem nieaktywnych koniugatów propofolu i odpowiedniego chinolu, które są wydalane z moczem.

Po jednorazowym dożylnej podaniu dawki 3 mg/kg klirens propofolu na 1 kg masy ciała wzrasta z wiekiem zgodnie z tą zasadą: średni klirens jest znacznie niższy u noworodków w wieku < 1 miesiąc (n = 25) (20 ml/kg/min) w porównaniu z starszymi dziećmi (n = 36, zakres wiekowy – 4 miesiące – 7 lat). Ponadto u noworodków zaobserwowano dużą zmienność tego parametru między pacjentami (zakres 3,7–78 ml/kg/min). Z uwagi na ograniczone dane badań klinicznych wskazujące na znaczną zmienność, nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów.

Średni klirens propofolu u starszych dzieci po jednorazowym podaniu dawki bolusowej 3 mg/kg wynosił 37,5 ml/kg/min (4–24 miesiące) (n = 8), 38,7 ml/kg/min (11–43 miesiące) (n = 6), 48 ml/kg/min (1–3 lata) (n = 12), 28,2 ml/kg/min (4–7 lat) (n = 10) w porównaniu z 23,6 ml/kg/min u dorosłych (n = 6).

Liniowość

W przypadku stosowania Propofol Romfarma 10 mg/ml w zalecanym zakresie szybkości infuzji farmakokinetyka leku jest liniowa.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Opublikowane dane badań na zwierzętach (w tym na naczelnym), w których stosowano dawki powodujące lekkie lub umiarkowane znieczulenie, wskazują, że stosowanie środków znieczulających w okresie szybkiego wzrostu mózgu lub synaptogenezy prowadzi do utraty komórek rozwijającego się mózgu, co może skutkować trwałym upośledzeniem poznawczym. Kliniczne znaczenie tych danych przedklinicznych jest nieznane.

Opublikowane wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach wykazują, że stosowanie środków znieczulających w okresie szybkiego wzrostu mózgu lub synaptogenezy prowadzi do powszechnej utraty neuronów i oligodendrocytów w rozwijającym się mózgu, a także do zmian morfologii synaps i neurogenezy. Na podstawie porównań danych uzyskanych u różnych gatunków ustalono, że ryzyko rozwoju takich zmian, jak się uważa, koreluje z ekspozycją w trzecim trymestrze ciąży i w pierwszych kilku miesiącach życia, ale może utrzymywać się do około 3. roku życia u człowieka.

U noworodków naczelnych ekspozycja na znieczulenie do 3 godzin w trybie zapewniającym lekkie znieczulenie chirurgiczne nie prowadziła do wzrostu utraty komórek nerwowych, jednak tryby znieczulenia trwające 5 godzin lub dłużej powodowały taki wzrost. Dane dotyczące wpływu na płód i noworodki u gryzoni i naczelnych wskazują, że utrata neuronów i oligodendrocytów wiąże się z lekkim, ale trwałym upośledzeniem poznawczym w zakresie uczenia się i pamięci. Kliniczne znaczenie tych danych przedklinicznych jest nieznane, dlatego lekarze powinni rozważyć korzyści płynące z odpowiedniego znieczulenia dla dzieci poniżej 3. roku życia oraz dla ciężarnych kobiet wymagających zabiegu chirurgicznego, oraz potencjalne ryzyka wskazane przez dane przedkliniczne.

Propofol jest lekiem, dla którego zgromadzono znaczne doświadczenie kliniczne. Wszystkie niezbędne informacje dla lekarza przepisującego lek zawarte są w skróconej charakterystyce produktu leczniczego.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Środek do ogólnego znieczulenia o krótkim czasie działania, stosowany dożylnie w celu:

• indukcji i utrzymania ogólnego znieczulenia u dorosłych oraz u dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca życia;
• sedacji podczas wykonywania procedur diagnostycznych i chirurgicznych, samodzielnie lub w połączeniu ze środkami do znieczulenia miejscowego lub regionalnego, u dorosłych oraz u dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca życia;
• sedacji pacjentów w wieku powyżej 16 lat poddawanych sztucznej wentylacji płuc w oddziale intensywnej terapii (OIT).

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z substancji pomocniczych.

Wiek dziecięcy poniżej 1 miesiąca życia (do indukcji i utrzymania ogólnego znieczulenia).

Propofol Romfarma 10 mg/ml zawiera olej sojowy i nie jest przeznaczony do stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na orzechy ziemne lub soję.

Propofol Romfarma 10 mg/ml nie powinien być stosowany w celu sedacji u pacjentów w wieku ≤ 16 lat przebywających w oddziale intensywnej terapii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Propofol Romfarma 10 mg/ml stosowano w połączeniu ze środkami do znieczulenia podpajęczynówkowego i do znieczulenia zewnątrzoponowego, a także z często stosowanymi lekami stosowanymi przed znieczuleniem, miorelaksantami, środkami do znieczulenia inhalacyjnego oraz analgetykami; nie zaobserwowano przypadków niestosowności farmakologicznej. Podczas stosowania do ogólnego znieczulenia lub sedacji w połączeniu ze środkami znieczulającymi miejscowo możliwe jest zastosowanie mniejszych dawek Propofol Romfarma 10 mg/ml. Obserwowano przypadki wyraźnej hipotensji podczas stosowania propofolu do indukcji znieczulenia u pacjentów przyjmujących ryfampicynę.

Efekt hipotensyjny Propofol Romfarma 10 mg/ml może być nasilany podczas jednoczesnego stosowania opioidowych środków przeciwbólowych. Ten efekt może być bardziej wyrażony u pacjentów w podeszłym wieku oraz podczas stosowania takich środków, jak alfentanil w formie wlewu.

Obserwowano potrzebę zastosowania mniejszych dawek propofolu u pacjentów przyjmujących kwas walproinowy. W przypadku stosowania łącznie należy rozważyć zmniejszenie dawki propofolu.

Obserwowano potrzebę zastosowania mniejszych dawek propofolu u pacjentów przyjmujących midazolam. Jednoczesne stosowanie propofolu i midazolamu może prawdopodobnie prowadzić do nasilenia sedacji i depresji oddychania. W przypadku stosowania łącznie należy rozważyć zmniejszenie dawki propofolu.

Szczególne środki ostrożności

Propofol Romfarma 10 mg/ml wskazany jest do stosowania w warunkach szpitalnych.

Propofol Romfarma 10 mg/ml powinien być podawany przez specjalistę posiadającego doświadczenie w prowadzeniu znieczulenia (lub, w razie potrzeby, lekarza z doświadczeniem pracy w oddziale intensywnej terapii).

Należy prowadzić ciągły monitoring stanu pacjenta. Sprzęt do zapewnienia przepustowości dróg oddechowych, sztucznej wentylacji płuc, podawania tlenu oraz inne środki reanimacyjne muszą być stale dostępne i gotowe do użycia. Propofol Romfarma 10 mg/ml nie powinien być podawany przez tę samą osobę, która wykonuje procedurę diagnostyczną lub chirurgiczną.

Zgłaszano przypadki nadużywania i rozwoju uzależnienia od Propofol Romfarma 10 mg/ml, głównie wśród personelu medycznego. Podobnie jak w przypadku stosowania innych leków do znieczulenia ogólnego, podawanie Propofol Romfarma 10 mg/ml bez wsparcia funkcji oddechowej może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu powikłań ze strony układu oddechowego.

Podczas podawania Propofol Romfarma 10 mg/ml w celu sedacji bez utraty świadomości w trakcie procedur chirurgicznych lub diagnostycznych należy prowadzić ciągły monitoring pacjenta w celu wczesnego wykrycia objawów hipotensji, zaburzeń przepustowości dróg oddechowych oraz obniżenia nasycenia tlenem.

Podobnie jak w przypadku innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), podczas stosowania Propofol Romfarma 10 mg/ml w celu sedacji w trakcie procedur chirurgicznych u pacjentów mogą wystąpić mimowolne ruchy. W przypadku procedur wymagających unieruchomienia, takie ruchy mogą stanowić zagrożenie dla pacjenta.

Przed wypisaniem pacjenta należy poczekać wystarczająco długo, aby upewnić się o pełnym odzyskaniu funkcji organizmu po zastosowaniu Propofol Romfarma 10 mg/ml. Bardzo rzadko stosowanie Propofol Romfarma 10 mg/ml może być związane z późną utratą przytomności po zabiegu, która może towarzyszyć zwiększonemu napięciu mięśniowemu. Stanowi temu może poprzedzać okres bezsenności. Choć stan ten ustępuje spontanicznie, należy zapewnić pacjentowi, który stracił przytomność, niezbędną pomoc.

Zazwyczaj zaburzenia funkcji wywołane przez Propofol Romfarma 10 mg/ml ustępują w ciągu 12 godzin. Należy brać pod uwagę wpływ Propofol Romfarma 10 mg/ml, charakter wykonanej procedury, stosowanie innych leków, wiek i stan pacjenta przy udzielaniu porad dotyczących:

• konieczności opuszczenia placówki opieki zdrowotnej w towarzystwie innej osoby;
• czasu oczekiwania na powrót do czynności związanych z wykonywaniem złożonych lub niebezpiecznych zadań, takich jak prowadzenie pojazdów;
• stosowania innych leków hamujących OUN (np. benzodiazepin, opioidów, alkoholu etylowego).

Tak jak w przypadku innych leków do znieczulenia dożylnej, należy z zachowaniem ostrożności stosować Propofol Romfarma 10 mg/ml u pacjentów z zaburzeniami czynności serca, układu oddechowego, nerek lub wątroby, a także u pacjentów z hipowolemią lub wyczerpaniem. Klirens Propofol Romfarma 10 mg/ml zależy od przepływu krwi, dlatego jednoczesne stosowanie leków obniżających rzut serca prowadzi do zmniejszenia klirensu Propofol Romfarma 10 mg/ml.

Propofol Romfarma 10 mg/ml nie wykazuje wyraźnej aktywności wago-litycznej, jednak stosowanie tego leku wiąże się z przypadkami wystąpienia bradykardii (w pojedynczych przypadkach głębokiej) oraz asystolii. Należy rozważyć możliwość podania dożylnej dawki leku antycholinergicznego przed indukcją lub w trakcie utrzymywania znieczulenia, szczególnie w przypadku możliwego przewagi napięcia nerwu błędnego lub stosowania Propofol Romfarma 10 mg/ml w połączeniu z innymi lekami, które mogą wywołać bradykardię.

Tak jak w przypadku innych leków do znieczulenia dożylnej i leków hamujących OUN, pacjentom należy zwrócić uwagę na konieczność unikania spożycia alkoholu przed i co najmniej przez 8 godzin po podaniu Propofol Romfarma 10 mg/ml.

Podczas bolusowego podawania leku w trakcie procedur chirurgicznych należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ostrą niewydolnością oddechową lub zahamowaniem oddychania.

Wspólne stosowanie z lekami hamującymi OUN, takimi jak alkohol etylowy, leki do znieczulenia ogólnego i leki przeciwbólowe opioidowe, prowadzi do nasilenia efektów hamowania OUN. W połączeniu z lekami hamującymi OUN podawanymi pozajelitowo może dojść do ciężkiego zahamowania czynności układu oddechowego i układu krążenia.

Zaleca się podawanie Propofol Romfarma 10 mg/ml po zastosowaniu środka przeciwbólowego, a dawkę należy ostrożnie dobrać z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Podczas indukcji znieczulenia może dojść do hipotensji i chwilowego apneu, w zależności od dawki, procedur premedykacji oraz stosowania innych leków.

W pojedynczych przypadkach do korekcji hipotensji może być konieczne podanie płynów dożylnie oraz zmniejszenie szybkości podawania Propofol Romfarma 10 mg/ml w trakcie utrzymywania znieczulenia.

U pacjentów z epilepsją istnieje ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych po podaniu Propofol Romfarma 10 mg/ml.

Pacjentom z zaburzeniami metabolizmu lipidów i stanami, w których należy ostrożnie stosować emulsje tłuszczowe, należy zapewnić odpowiednią pomoc (patrz sekcja „Sposób podania i dawki”).

Nie zaleca się stosowania w trakcie elektrowstrząsowej terapii.

Tak jak w przypadku innych leków do znieczulenia, w okresie wybudzania z narkozy może wystąpić rozregulowanie seksualne.

Przed powtórnym lub długotrwałym (> 3 godziny) stosowaniem propofolu u dzieci poniżej 3 roku życia lub u kobiet w ciąży należy dokładnie ocenić korzyści i ryzyko proponowanej procedury, ponieważ w badaniach przedklinicznych zgłaszano neurotoksyczność (patrz sekcja „Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa”).

Zalecenia dotyczące stosowania u pacjentów w oddziale intensywnej terapii (OIT)

Stosowanie emulsji propofolu do wlewu w celu sedacji w OIT wiąże się z różnymi zaburzeniami metabolicznymi i niewydolnością różnych układów narządów, które mogą prowadzić do śmiertelnego skutku. Zgłaszano rozwój kombinacji następujących niepożądanych zjawisk: kwasica metaboliczna, rabdomioliza, hiperkaliemia, hepatomegalia, niewydolność nerek, hiperlipidemia, arytmia serca, zespół Brugadego (podniesienie odcinka ST i wypukły ząb T) oraz szybko postępująca niewydolność serca, która zazwyczaj nie odpowiada na terapię wspomagającą inotropami. Kombinacja tych zjawisk nosi nazwę zespołu infuzyjnego propofolu i zazwyczaj występuje u pacjentów z ciężkimi urazami głowy i u dzieci z infekcjami dróg oddechowych, którym podawano dawki przekraczające zalecane dawki dorosłym w celu sedacji w oddziale intensywnej terapii.

Główne czynniki ryzyka rozwoju tych zjawisk to: zmniejszone ukrwienie tkanek; ciężkie urazy neurologiczne i/lub sepsa; stosowanie dużych dawek jednego lub kilku leków, takich jak leki zwężające naczynia, sterydy, środki inotropowe i/lub Propofol Romfarma 10 mg/ml (zazwyczaj w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. przy czasie podawania dłuższym niż 48 godzin).

Personel medyczny powinien być przygotowany na możliwość wystąpienia tych zjawisk u pacjentów z powyższymi czynnikami ryzyka i powinien natychmiast przerwać podawanie propofolu w przypadku pojawienia się wskazanych objawów. Dawki wszystkich leków hamujących OUN oraz innych leków stosowanych w OIT należy dostosować w celu zapewnienia odpowiedniego ukrwienia tkanek i utrzymania parametrów hemodynamicznych. Pacjenci z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym powinni otrzymywać odpowiednie leczenie mające na celu utrzymanie odpowiedniego ciśnienia perfuzyjnego mózgu w trakcie tych zmian terapeutycznych.

Zaleca się nie przekraczania dawki 4 mg/kg/godz.

Pacjentom z zaburzeniami metabolizmu lipidów i innymi stanami, w których należy ostrożnie stosować emulsje tłuszczowe, należy zapewnić odpowiednią pomoc.

Zaleca się monitorowanie stężenia lipidów we krwi u pacjentów z zwiększonym ryzykiem przeciążenia tłuszczami. Jeśli wyniki monitorowania wskazują na zaburzenia eliminacji tłuszczów z organizmu, należy odpowiednio skorygować dawkę propofolu. Jeśli pacjentowi jednocześnie podaje się dożylne roztwory zawierające lipidy, należy zmniejszyć dawkę propofolu z uwzględnieniem ilości tłuszczów wprowadzanych do organizmu w trakcie infuzji jako składnika leku propofolu; 1,0 ml Propofol Romfarma 10 mg/ml zawiera około 0,1 g tłuszczu.

Propofol Romfarma 10 mg/ml zawiera 0,003 (0,06 mg) mmol/ml sodu. Należy to uwzględnić przy leczeniu pacjentów na diecie z ograniczonym spożyciem sodu.

Dodatkowe środki ostrożności

Należy ostrożnie leczyć pacjentów z chorobami mitochondrialnymi. U tych pacjentów może dojść do nasilenia choroby w trakcie znieczulenia, zabiegów chirurgicznych i innych procedur w OIT. W takim przypadku zaleca się utrzymanie normotermii, zapewnienie węglowodanów i odpowiedniej ilości płynów. Wczesne objawy nasilenia chorób mitochondrialnych i zespołu infuzyjnego propofolu mogą być podobne.

Propofol Romfarma 10 mg/ml nie zawiera środków konserwujących o działaniu przeciwbakteryjnym, dlatego nie zapobiega wzrostowi mikroorganizmów.

Dynatrium edetas (dinatrium EDTA) jest chelatorem jonów metali, w tym cynku, i hamuje wzrost mikroorganizmów. Przy długotrwałym stosowaniu Propofol Romfarma 10 mg/ml należy rozważyć konieczność dodatkowego stosowania związków cynku, szczególnie u pacjentów narażonych na niedobór cynku, np. osób z oparzeniami, biegunką i/lub ciężką sepso.

Propofol Romfarma 10 mg/ml należy pobierać do sterylnych strzykawek lub systemów infuzyjnych w warunkach bezpiecznych zaraz po otwarciu ampułki lub fiolki. Następnie należy natychmiast rozpocząć podawanie leku. Wszystkie operacje związane z Propofol Romfarma 10 mg/ml i sprzętem infuzyjnym należy wykonywać w warunkach aseptycznych. Roztwory do infuzji należy dodawać do systemu infuzyjnego z Propofol Romfarma 10 mg/ml bezpośrednio przed miejscem podania. Propofol Romfarma 10 mg/ml nie powinien być stosowany w systemach z mikrofiltrami bakteryjnymi.

Propofol Romfarma 10 mg/ml oraz strzykawki zawierające ten lek przeznaczone są wyłącznie do jednorazowego użytku przez jednego pacjenta. Zgodnie z przyjętymi wytycznymi dotyczącymi innych emulsji tłuszczowych, jednorazowa infuzja propofolu nie powinna trwać dłużej niż 12 godzin. Na zakończenie procedury lub po upływie 12 godzin, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej, pojemnik z propofolem i linię infuzyjną należy usunąć i zastąpić nowymi.

Zawartość opakowania pierwotnego należy wstrząsnąć przed użyciem.

Każdą pozostałą po zastosowaniu objętość leku należy zniszczyć.

Propofol Romfarma 10 mg/ml nie powinien być mieszany przed podaniem z roztworami do wstrzykiwań lub infuzji, z wyjątkiem 5% roztworu dekstrozy lub roztworu do wstrzykiwań lidokainy (patrz sekcja „Sposób podania i dawki”).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania Propofol Romfarma 10 mg/ml w okresie ciąży nie zostało ustalone.

Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną. Propofol Romfarma 10 mg/ml nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, z wyjątkiem przypadków absolutnej konieczności. Propofol Romfarma 10 mg/ml przenika barierę łożyskową i może powodować depresję u noworodków. Jednak Propofol Romfarma 10 mg/ml może być stosowany w trakcie sztucznego przerywania ciąży.

Należy unikać stosowania wysokich dawek (powyżej 2,5 mg/kg do indukcji lub 6 mg/kg/godz. do utrzymywania znieczulenia).

Karmienie piersią

Badania u matek karmiących piersią wykazały, że niewielkie ilości propofolu wydzielają się do mleka matki. Dlatego kobiety nie powinny karmić piersią przez 24 godziny po podaniu Propofol Romfarma 10 mg/ml. Mleko wydzielane w tym okresie należy wylać.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Pacjentów należy ostrzec, że wykonywanie złożonych zadań, takich jak prowadzenie pojazdów lub praca z innymi automatyzowanymi systemami, może być utrudnione przez pewien czas po zastosowaniu znieczulenia ogólnego.

Zazwyczaj zaburzenia funkcji wywołane przez Propofol Romfarma 10 mg/ml ustępują w ciągu 12 godzin (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Indukcja znieczulenia ogólnego

Dorośli

Propofol Romfarma 10 mg/ml można stosować do indukcji znieczulenia poprzez powolne wstrzyknięcie bolusowe lub infuzję.

Pacjentom z przeprowadzoną lub nieprzeprowadzoną premedykacją zaleca się dozowanie Propofolu Romfarma 10 mg/ml (podawanego dorosłemu pacjentowi w postaci wstrzyknięcia bolusowego lub infuzji, około 4 ml [40 mg] co 10 sekund) dostosowane do odpowiedzi klinicznej, aż do wystąpienia objawów znieczulenia. Dla większości dorosłych pacjentów powyżej 55. roku życia ogólnie wystarczające jest podanie dawki 1,5–2,5 mg/kg Propofolu Romfarma 10 mg/ml. Całkowitą niezbędną dawkę można zmniejszyć poprzez obniżenie szybkości podania (2–5 ml/min [20–50 mg/min]). U osób powyżej 55. roku życia dawka potrzebna do osiągnięcia znieczulenia ogólnego jest ogólnie mniejsza. Pacjentom z oceną 3 lub 4 według skali ryzyka Amerykańskiego Stowarzyszenia Anestezjologów (ASA) należy stosować lek z mniejszą szybkością podania (około 2 ml [20 mg] co 10 sekund).

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku wymagają mniejszych dawek Propofolu Romfarma 10 mg/ml do indukcji znieczulenia. Przy zmniejszaniu dawki należy uwzględnić stan zdrowia i wiek pacjenta. Zmniejszoną dawkę należy podawać wolniej i dostosowywać do odpowiedzi klinicznej.

Populacja pediatryczna

Nie zaleca się stosowania Propofolu Romfarma 10 mg/ml do indukcji znieczulenia u dzieci poniżej 1 miesiąca życia.

Do indukcji znieczulenia u dzieci powyżej 1 miesiąca życia dawkę Propofolu Romfarma 10 mg/ml należy powoli dostosowywać aż do wystąpienia objawów klinicznych znieczulenia. Dawkę należy dobrać zgodnie z wiekiem i/lub masą ciała. Dla większości pacjentów powyżej 8. roku życia do indukcji znieczulenia wystarczająca jest dawka Propofolu Romfarma 10 mg/ml około 2,5 mg/kg masy ciała. Młodsze dzieci, szczególnie w wieku od 1 miesiąca do 3 lat, mogą wymagać podania większych dawek (2,5–4 mg/kg masy ciała).

Pacjentom z oceną 3 lub 4 według ASA zaleca się stosowanie mniejszych dawek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Utrzymanie znieczulenia ogólnego

Dorośli

Utrzymanie znieczulenia można zapewnić poprzez podawanie Propofolu Romfarma 10 mg/ml w postaci ciągłej infuzji lub powtarzanych wstrzyknięć bolusowych w celu utrzymania odpowiedniej głębokości narkozy.

• Ciągła infuzja

Wymagana szybkość podania może znacznie różnić się u różnych pacjentów, jednak wartości w zakresie 4–12 mg/kg/h są zazwyczaj wystarczające do utrzymania odpowiedniej głębokości znieczulenia.

• Powtarzane wstrzyknięcia bolusowe

Przy powtarzanych wstrzyknięciach bolusowych zaleca się stopniowe zwiększanie dawek od 25 mg (2,5 ml) do 50 mg (5,0 ml) w zależności od potrzeb klinicznych.

Pacjenci w podeszłym wieku

Przy stosowaniu Propofolu Romfarma 10 mg/ml do utrzymania znieczulenia należy obniżyć szybkość podania lub docelową stężenie. Pacjenci z oceną 3 lub 4 według ASA wymagają dalszego zmniejszenia dawki i szybkości podania. Należy unikać szybkiego wstrzyknięcia bolusowego (jednorazowego i powtarzanego) u pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ może to prowadzić do hamowania czynności układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Populacja pediatryczna

Nie zaleca się stosowania Propofolu Romfarma 10 mg/ml do utrzymania znieczulenia u dzieci poniżej 1 miesiąca życia.

Utrzymanie znieczulenia u dzieci powyżej 1 miesiąca życia można zapewnić poprzez podanie Propofolu Romfarma 10 mg/ml w postaci infuzji lub powtarzanych wstrzyknięć bolusowych w celu utrzymania odpowiedniej głębokości narkozy. Wymagana szybkość podania może znacznie różnić się u różnych pacjentów, jednak wartości w zakresie 9–15 mg/kg/h są zazwyczaj wystarczające do osiągnięcia odpowiedniej głębokości znieczulenia. Młodsze dzieci, szczególnie w wieku od 1 miesiąca do 3 lat, mogą wymagać podania większych dawek.

Pacjentom z oceną 3 lub 4 według ASA zaleca się stosowanie mniejszych dawek (patrz również sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Sedacja pacjentów przebywających w oddziale intensywnej terapii

Dorośli

Do przeprowadzenia sedacji pacjentów przebywających w oddziale intensywnej terapii należy podawać Propofol Romfarma 10 mg/ml w postaci ciągłej infuzji. Szybkość infuzji należy ustalać w zależności od pożądanej głębokości sedacji. U większości pacjentów wystarczającą głębokość sedacji można osiągnąć stosując dawkę Propofolu Romfarma 10 mg/ml 0,3–4,0 mg/kg/h (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Propofol Romfarma 10 mg/ml nie należy stosować do sedacji pacjentów przebywających w oddziale intensywnej terapii w wieku ≤ 16 lat (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Pacjenci w podeszłym wieku

Przy stosowaniu Propofolu Romfarma 10 mg/ml do sedacji należy obniżyć szybkość infuzji. Pacjenci z oceną 3 lub 4 według ASA wymagają dalszego zmniejszenia dawki i szybkości podania. Należy unikać szybkiego wstrzyknięcia bolusowego (jednorazowego i powtarzanego) u pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ może to prowadzić do hamowania czynności układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Populacja pediatryczna

Propofolu Romfarma 10 mg/ml nie należy stosować do sedacji dzieci w wieku < 16 lat poddawanych wentylacji mechanicznej w oddziale intensywnej terapii.

Sedacja przed przeprowadzeniem procedur diagnostycznych i chirurgicznych

Dorośli

Do zapewnienia odpowiedniej sedacji podczas procedur diagnostycznych i chirurgicznych należy indywidualnie dobrać szybkość podania i dostosować dawkę do odpowiedzi klinicznej.

U większości pacjentów indukcję sedacji można osiągnąć poprzez podanie leku w dawce 0,5–1,0 mg/kg w ciągu 1–5 minut.

Utrzymanie sedacji zapewnia się poprzez dostosowanie dawki Propofolu Romfarma 10 mg/ml podawanego w postaci infuzji do pożądanej głębokości sedacji; dla większości pacjentów wystarczające jest podanie 1,5–4,5 mg/kg/h. Oprócz infuzji możliwe jest bolusowe podanie 10–20 mg, jeśli istnieje potrzeba szybkiego zwiększenia głębokości sedacji. Pacjentom z oceną 3 lub 4 według ASA może być konieczne obniżenie szybkości podania i dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku

Przy stosowaniu Propofolu Romfarma 10 mg/ml do sedacji należy obniżyć szybkość podania lub docelowe stężenie. Pacjenci z oceną 3 lub 4 według ASA będą wymagać dalszego zmniejszenia dawki i szybkości podania. Należy unikać szybkiego wstrzyknięcia bolusowego (jednorazowego i powtarzanego) u pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ może to prowadzić do hamowania czynności układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Populacja pediatryczna

Nie zaleca się stosowania Propofolu Romfarma 10 mg/ml podczas procedur diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci poniżej 1 miesiąca życia.

U dzieci powyżej 1 miesiąca życia dawkę i szybkość podania należy dobrać zgodnie z niezbędną głębokością sedacji i odpowiedzią kliniczną. U większości dzieci indukcję sedacji można osiągnąć poprzez podanie Propofolu Romfarma 10 mg/ml w dawce 1–2 mg/kg masy ciała. Utrzymanie sedacji można osiągnąć poprzez dostosowanie dawek Propofolu Romfarma 10 mg/ml podczas infuzji do uzyskania pożądanej głębokości sedacji. Większości pacjentów wystarczająca jest dawka Propofolu Romfarma 10 mg/ml 1,5–9,0 mg/kg/h. Infuzję można uzupełnić bolusowym podaniem dawek do 1 mg/kg masy ciała, jeśli konieczne jest szybkie zwiększenie głębokości sedacji.

Pacjentom z oceną 3 lub 4 według ASA może być konieczne zmniejszenie dawki.

Sposób stosowania

Propofol Romfarma 10 mg/ml nie posiada aktywności przeciwbólowej, dlatego zazwyczaj konieczne jest współrzędne podawanie dodatkowych leków przeciwbólowych.

Propofol Romfarma 10 mg/ml można stosować do infuzji nierozcieńczony z fiolki szklanej Propofolu Romfarma 10 mg/ml lub rozcieńczony 5% roztworem dekstrozy z worków infuzyjnych z PVC lub szklanych fiolki infuzyjnych. Rozcieńczenie, które nie powinno przekraczać 1 do 5 (2 mg propofolu na 1 ml), należy wykonać w warunkach aseptycznych bezpośrednio przed podaniem, a rozcieńczoną emulsję należy zastosować w ciągu 6 godzin od przygotowania.

Zaleca się, aby przy stosowaniu rozcieńczonego Propofolu Romfarma 10 mg/ml całkowicie zastąpić emulsją Propofolu Romfarma 10 mg/ml objętość 5% roztworu dekstrozy usuniętą z worka infuzyjnego podczas procesu rozcieńczania (patrz tabela 1).

Rozcieńczenie można przeprowadzać przy użyciu różnych urządzeń do kontroli infuzji, jednak samo użycie zestawu do infuzji nie wykluczy ryzyka przypadkowego, niekontrolowanego wlewu dużych objętości rozcieńczonego Propofolu Romfarma 10 mg/ml. Do linii infuzyjnej należy dołączyć biuretę, licznik kropel lub pompę wolumetryczną. Ryzyko niekontrolowanego wlewu należy wziąć pod uwagę przy określaniu maksymalnej objętości Propofolu Romfarma 10 mg/ml w biurecie.

Przy stosowaniu Propofolu Romfarma 10 mg/ml nierozcieńczonego do utrzymania znieczulenia zaleca się zawsze stosowanie takiego sprzętu jak pompa strzykawkowa lub wolumetryczna pompa infuzyjna do kontroli szybkości infuzji.

Propofol Romfarma 10 mg/ml można podawać przez rozgałęzienie typu Y, umieszczone bezpośrednio przed miejscem infuzji następujących roztworów:

• 5% roztwór dekstrozy do wlewów dożylnych;
• 0,9% roztwór chlorku sodu do wlewów dożylnych;
• 4% roztwór dekstrozy z 0,18% roztworem chlorku sodu do wlewów dożylnych.

Propofol Romfarma 10 mg/ml można wstępnie mieszać z alfentanilem, roztworem do wstrzykiwań zawierającym 500 μg/ml alfentanilu, w stosunku objętościowym od 20:1 do 50:1. Mieszanki należy przygotowywać w warunkach sterylnych i stosować w ciągu 6 godzin od przygotowania.

W celu zmniejszenia bólu podczas pierwszego podania Propofol Romfarma 10 mg/ml można mieszać z roztworem lidokainy do wstrzykiwań (0,5% lub 1%, bez konserwantów) (patrz tabela 1).

Miorelaksantów, atrakuriumu i miwakuriumu nie należy podawać przez tę samą linię dożylną, przez którą podawano lek Propofol Romfarma, bez uprzedniego przemywania.

Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące docelowych stężeń propofolu. Z uwagi na zmienność farmakokinetyki i farmakodynamiki propofolu u pacjentów, w przypadku przeprowadzenia lub nieprzeprowadzenia premedykacji należy dostosować docelowe stężenie propofolu do odpowiedzi klinicznej w celu osiągnięcia wymaganej głębokości narkozy.

Indukcja i utrzymanie znieczulenia ogólnego

U dorosłych pacjentów poniżej 55. roku życia znieczulenie można zazwyczaj osiągnąć przy docelowych stężeniach propofolu w zakresie 4–8 μg/ml. Zaleca się zastosowanie początkowego docelowego stężenia 4 μg/ml u pacjentów z przeprowadzoną premedykacją i 6 μg/ml – bez premedykacji. Czas indukcji przy takich stężeniach docelowych zazwyczaj mieści się w zakresie 60–120 sekund. Wyższa szybkość pozwoli osiągnąć wcześniejszą indukcję znieczulenia, ale może być związana z bardziej wyraźnym hamowaniem czynności układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.

Pacjentom powyżej 55. roku życia i/lub z oceną 3 lub 4 według ASA należy stosować niższe początkowe docelowe stężenie. Następnie docelowe stężenie można stopniowo zwiększać o 0,5–1,0 μg/ml co minutę w celu osiągnięcia stopniowej indukcji znieczulenia.

Zazwyczaj będzie konieczne przeprowadzenie dodatkowej analgezji. W takim przypadku stopień obniżenia docelowego stężenia do utrzymania znieczulenia będzie zależał od dawki analgetyków podawanych współbieżnie. Docelowe stężenia propofolu w zakresie 3–6 μg/ml zazwyczaj zapewniają odpowiednie znieczulenie.

Oczekiwane stężenie propofolu przy przebudzeniu zazwyczaj mieści się w zakresie 1,0–2,0 μg/ml; na ten parametr będzie wpływać dawka analgetyków podanych podczas utrzymania znieczulenia.

Sedacja z zachowaniem świadomości podczas procedur chirurgicznych i diagnostycznych

Do osiągnięcia wymaganej głębokości sedacji docelowe stężenie należy dostosować zgodnie z reakcją pacjenta.

Zazwyczaj wymagane jest początkowe docelowe stężenie propofolu we krwi w zakresie od 0,5 do 2,5 μg/ml. Początkowe docelowe stężenie we krwi na poziomie górnej granicy zalecanego zakresu pozwoli na szybsze rozpoczęcie sedacji z zachowaniem świadomości.

Pacjentom w podeszłym wieku oraz pacjentom z oceną 3 i 4 według ASA należy stosować początkowe docelowe stężenia we krwi na poziomie dolnej granicy zakresu.

W placówce medycznej powinno znajdować się wyposażenie do podawania tlenu.

Rozcieńczanie i współpodawanie Propofolu Romfarma 10 mg/ml z innymi lekami lub roztworami do infuzji

Tabela 1

Dzieci.

Nie zaleca się stosowania Propofol Romfarma 10 mg/ml u noworodków, ponieważ zastosowanie leku u tej grupy pacjentów nie zostało w pełni zbadane. Dane farmakokinetyczne (patrz sekcja „Farmakokinetyka”) wskazują, że u noworodków klirenс leku jest znacznie obniżony i charakteryzuje się bardzo dużą zmiennością między pacjentami.

Podawanie dawek zalecanych dla starszych dzieci może prowadzić do względnego przedawkowania i rozwoju ciężkiego hamowania czynności układu sercowo-naczyniowego.

Nie należy stosować propofolu u pacjentów w wieku ≤ 16 lat w celu sedacji w oddziale intensywnej terapii, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność stosowania propofolu w celu sedacji u tej grupy wiekowej nie są znane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Przedawkowanie.

Przypadkowe przedawkowanie najprawdopodobniej będzie charakteryzować się hamowaniem czynności układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego. Hamowanie czynności układu oddechowego należy leczyć za pomocą sztucznej wentylacji płuc i podania tlenu. W przypadku hamowania czynności układu sercowo-naczyniowego należy ułożyć pacjenta w pozycji poziomej z niskim pochyleniem głowy, a w ciężkich przypadkach podać roztwory zastępcze osocza oraz leki przeciwnadciśnieniowe.

Efekty uboczne.

Systemowe

Indukcja oraz utrzymywanie znieczulenia lub sedacji przebiegają zazwyczaj normalnie, z minimalną fazą pobudzenia. Najczęściej zgłaszane są niepożądane reakcje będące farmakologicznie przewidywalnymi skutkami ubocznymi środka znieczulającego/lekarniczego działającego depresyjnie na OUN, takimi jak np. hipotensja. Charakter, nasilenie i częstość występowania niepożądanych zjawisk u pacjentów otrzymujących Propofol Romfarma 10 mg/ml mogą być związane ze stanem pacjentów oraz z wykonywanymi zabiegami chirurgicznymi lub terapeutycznymi.

W tabeli 2 zastosowano następujące kryteria określania częstości występowania niepożądanych zjawisk: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), nieznane (nie można ustalić częstości na podstawie dostępnych danych).

Tabela reakcji niepożądanych

Tabela 2

(1) Przypadki poważnej bradykardii występują rzadko. Istnieją pojedyncze doniesienia o postępie do asystolii.

(2) W pojedynczych przypadkach do skorygowania hipotensji może być konieczne wstrzyknięcie wewnętrznie płynów oraz zmniejszenie szybkości podawania Propofol Romfarma.

(3) Bardzo rzadko donoszono o przypadkach rozwoju rabdomiolizy, gdy propofol podawano w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. w celu sedyacji na OIOM.

(4) Można to zminimalizować poprzez podawanie do żył o większej średnicy: żył przedramienia i łokciowych. Podczas stosowania Propofol Romfarma ból miejscowy można również zmniejszyć poprzez współpodawanie lidokainy.

(5) Połączenie tych zjawisk nazywa się zespołem infuzyjnym propofolu, który może występować u ciężko chorych pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka rozwoju tych zjawisk, patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

(6) Elektrokardiogram typu Brugadego: podniesienie odcinka ST i wypukły ząb T w EKG.

(7) Szybko postępująca niewydolność serca (czasem zakończona śmiercią) u dorosłych. Niewydolność serca w takich przypadkach była zazwyczaj oporna na leczenie wspomagające inotropikami.

(8) Nadużycia i uzależnienie od propofolu, głównie wśród personelu medycznego.

(9) Częstość nieznana, ponieważ nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych z badań klinicznych.

(10) O martwicy donoszono w przypadku zaburzenia żywotności tkanek.

(11) Po nagłym przerwaniu podawania leku Propofol Romfarma podczas prowadzenia intensywnej terapii.

(12) Po leczeniu długotrwałym i krótkotrwałym, a także u pacjentów bez podstawowych czynników ryzyka.

Donoszono o obrzęku płuc, hipotensji tętniczej, asystolii, bradykardii, drgawkach, przypadkach rozwoju dystonii/dyskinezy. Rzadko obserwowano rabdomiolizę, kwasycę metaboliczną, hiperkaliemię lub niewydolność serca, czasem zakończoną śmiercią, przy stosowaniu propofolu w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. w celu osiągnięcia efektu uspokajającego w warunkach reanimacji.

Doniesienia dotyczące stosowania leku Propofol Romfarma w niezarejestrowanym wskazaniu – indukcji znieczulenia u noworodków – wskazują, że może dojść do zahamowania czynności układu sercowo-naczyniowego i oddechowego przy zastosowaniu trybu dawkowania przeznaczonego dla dzieci.

Miejscowe

Ból miejscowy, który może wystąpić w fazie indukcji znieczulenia lekiem Propofol Romfarma 10 mg/ml, można zminimalizować poprzez współpodawanie lidokainy (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) oraz poprzez podawanie do żył o większej średnicy: żył przedramienia i łokciowych.

Przypadki rozwoju trombozy i zapalenia żył występują rzadko. Przypadkowe podanie pozajędrzowe oraz badania na zwierzętach wskazują na minimalną reakcję tkanek. Przy podaniu dożylnym u zwierząt nie obserwowano miejscowych efektów tkankowych.

Donoszenie o podejrzeniach działań niepożądanych

Donoszenie o działaniach niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzenia działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25°C. Nie zamrażać.

Opakowanie.

Po 20 ml w fiolce szklanej z korkiem gumowym i aluminiową pokrywką z plastikowym korkiem typu flip-off; po 5 fiol w kartonowej paczce.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

K. T. Rompharm Company S.R.L./S.C. ROMPHARM COMPANY S.R.L.

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

ul. Eroilor nr 1A, miasto Otopeni, 075100, okręg Ilfov, Rumunia / Eroilor str. No 1 A, Otopeni city, 075100, county Ilfov, Romania.

Wniosek składający.

LLC Rompharm Company Georgia.

Miejsce położenia wnioskodawcy.

Gruzja, Tbilisi, Saakadze Downhill, 8, pokój 7a / Georgia, Tbilisi, Saakadze Downhill, 8, office 7a.