Prodex Sashé

INSTRUKCJA dot. stosowania leku PRODEX SASHÉ (PRODEX SACHET)

Skład:

substancja czynna: deksketoprofen trometamol;

1 saszetka zawiera 36,9 mg deksketoprofenu trometamolu, co odpowiada 25,0 mg deksketoprofenu;

substancje pomocnicze: sacharoza, aromat pomarańczowy, sukraloza.

Postać leku. Granulki do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: granulki lub granulowany proszek biały lub prawie biały.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwnowotworne niesteroidowe i przeciwreumatyczne. Pochodne kwasu propionowego. Kod ATC M01A E17.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Deksketoprofen trometamol jest trometamolową solą (S)-(+)-2-(3-benzoylofenylo) kwasu propionowego. Jest lekiem przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Mechanizm działania.

Działanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych polega na zmniejszeniu syntezy prostaglandyn poprzez hamowanie aktywności cyklooksygenazy. W szczególności NLPZ hamują przemianę kwasu arachidonowego do cyklicznych endoperoxydów PGG2 i PGH2, które tworzą prostaglandyny PGE1, PGE2, PGF2α, PGD2 i PGI2 (prostacyklinę) oraz tromboksany TxA2 i TxB2. Ponadto hamowanie syntezy prostaglandyn może wpływać na inne mediatory stanu zapalnego, np. kininy, wywołując działanie pośrednie, które będzie dodatkowe w stosunku do działania bezpośredniego.

Działanie farmakodynamiczne.

Działanie hamujące aktywność cyklooksygenazy-1 i cyklooksygenazy-2 przez deksketoprofen zostało wykazane u zwierząt i ludzi.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo.

Badania kliniczne w różnych rodzajach bólu wykazały, że deksketoprofen wykazuje wyraźną aktywność przeciwbólową. Według wyników niektórych badań działanie przeciwbólowe pojawia się już po 30 minutach od przyjęcia leku. Czas trwania działania przeciwbólowego wynosi 4***–***6 godzin.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Deksketoprofen trometamol jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym; po przyjęciu w formie granulek maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 0,25–0,33 godziny. Porównanie tabletek deksketoprofenu o standardowym czasie uwalniania z granulkami w dawkach 12,5 i 25 mg wykazało, że obie formy są biologicznie równoważne pod względem stopnia biodostępności (AUC). Stężenia szczytowe (Cmax) po przyjęciu granulek były o około 30% wyższe niż po przyjęciu tabletek.

Podczas stosowania razem z posiłkiem AUC nie zmienia się, natomiast Cmax deksketoprofenu trometamolu obniża się, a szybkość wchłaniania maleje (wzrasta tmax).

Rozkład.

Okres półtrwania rozkładu i eliminacji deksketoprofenu trometamolu wynosi odpowiednio 0,35 i 1,65 godz. Podobnie jak w przypadku innych leków o wysokim stopniu wiązania z białkami osocza (99%), objętość rozkładu deksketoprofenu wynosi średnio mniej niż 0,25 l/kg.

Biotransformacja i wydalanie.

Wydalanie deksketoprofenu odbywa się głównie poprzez koniugację z kwasem glukuronkowym i dalsze wydalanie z moczem.

Po podaniu deksketoprofenu trometamolu w moczu wykrywany jest wyłącznie izomer optyczny S-(+), co świadczy o braku transformacji leku w izomer optyczny R-(-) u człowieka.

Badania farmakokinetyczne wskazują, że parametry AUC po wielokrotnym podawaniu leku i po dawce pojedynczej nie różnią się, co świadczy o braku kumulacji substancji leczniczej.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Standardowe badania przedkliniczne – badania farmakologicznej bezpieczności, genotoksyczności i immunofarmakologii – nie wykazały szczególnego ryzyka dla człowieka. Badania toksyczności chronicznej przeprowadzone na myszach i małpach pozwoliły określić maksymalną dawkę leku nie wywołującą działań niepożądanych, która okazała się 2-krotnie wyższa niż maksymalna dawka zalecana dla człowieka. Po podaniu wyższych dawek leku małpom głównym działaniem niepożądanym była obecność krwi w stolcu, zmniejszenie przyrostu masy ciała, a przy najwyższej dawce – patologie przewodu pokarmowego w postaci erozji. Reakcje te występowały przy dawkach, przy których ekspozycja na lek była 14–18-krotnie wyższa niż przy maksymalnej dawce zalecanej dla człowieka. Badania wpływu kancerogennego na zwierzętach nie były przeprowadzane.

Podobnie jak wszystkie NLPZ, deksketoprofen może prowadzić do śmierci embrionu lub płodu u zwierząt bezpośrednio poprzez wpływ na jego rozwój lub pośrednio – poprzez uszkodzenie przewodu pokarmowego organizmu matki.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Krótkotrwałe leczenie objawowe ostrego bólu o lekkim do średnim nasileniu, np. bólu mięśniowo-szkieletowego, bólu menstruacyjnego i bólu zęba.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na dowolny inny niesteroidowy lek przeciwbólowy (NSAID) lub na którykolwiek z substancji pomocniczych.

• Stosowanie u pacjentów, u których leki o podobnym mechanizmie działania, np. kwas acetylosalicylowy i inne NSAID, powodują napady astmy oskrzelowej, oskrzelospazm, ostry stan zapalny nosa lub prowadzą do rozwoju polipów w nosie, pokrzywki lub obrzęku Quinckego.

• Znane reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne podczas leczenia ketoprofenem lub fibratami.

• Krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie, związane z zastosowaniem NSAID.

• Aktywna faza choroby wrzodowej/krwawienie do przewodu pokarmowego, krwawienie, owrzodzenie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadie.

• Przewlekła dyspepsja.

• Krwawienia w aktywnej fazie lub podwyższona skłonność do krwawień.

• Choroba Leśniowskiego-Crohna lub niespecyficzne zapalenie jelita grubego.

• Ciężka niewydolność serca.

• Umiarkowane lub ciężkie zaburzenie funkcji nerek (klirens kreatyniny ≤ 59 ml/min).

• Ciężkie zaburzenie funkcji wątroby (10–15 punktów według skali Childa-Pugh).

• Miesiącznica hemoragiczna lub inne zaburzenia krzepnięcia krwi.

• Ciężkie odwodnienie (w wyniku wymiotów, biegunki lub niedostatecznego przyjmowania płynów).

• Trzeci trymestr ciąży oraz okres karmienia piersią (patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Poniższe interakcje leków dotyczą ogólnie leków z grupy NSAID.

Niepożądane kombinacje

Inne NSAID (w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 oraz salicylany w wysokich dawkach (≥ 3 g/dobę)): jednoczesne stosowanie kilku NSAID może zwiększać ryzyko powstawania wrzodów żołądka i krwawień w przewodzie pokarmowym z powodu działania synergistycznego.

• Leki przeciwkrzepne: NSAID nasilają działanie leków przeciwkrzepnych, np. warfaryny, z powodu wysokiego stopnia wiązania deksetoprofenu z białkami osocza krwi, a także z powodu hamowania funkcji płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie, należy je prowadzić pod nadzorem lekarza i z dokładnym kontrolowaniem odpowiednich badań laboratoryjnych.
• Heparyna: zwiększa się ryzyko krwawień (z powodu hamowania funkcji płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy). Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie, należy je prowadzić pod nadzorem lekarza i z dokładnym kontrolowaniem odpowiednich badań laboratoryjnych.
• Kortykosteroidy: zwiększa się ryzyko powstawania wrzodów trawiennych i krwawień do przewodu pokarmowego.
• Preparaty litu (istnieją doniesienia dotyczące kilku NSAID): NSAID zwiększają stężenie litu we krwi do wartości toksycznych z powodu zmniejszenia jego wydalania przez nerki. Dlatego ten parametr wymaga monitorowania na początku leczenia, przy korekcie dawki oraz po odstawieniu deksetoprofenu.
• Metotreksat w dawkach wysokich (15 mg/tydzień i więcej): zwiększa się stężenie metotreksatu we krwi z powodu zmniejszenia jego wydalania przez nerki, co prowadzi do toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy.
• Pochodne hydantoiny i sulfonamidy: możliwe nasilenie toksyczności tych substancji.

Kombinacje wymagające ostrożności

• Diuretyki, inhibitory ACE, antybiotyki z grupy aminoglikozydów oraz antagoniści receptorów angiotensyny II. Deksetoprofen osłabia działanie leków moczopędnych i innych leków przeciw nadciśnieniu. U niektórych pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek (np. przy odwodnieniu lub u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniem funkcji nerek) może dojść do pogorszenia stanu podczas jednoczesnego stosowania leków hamujących działanie cyklooksygenazy z inhibitorami ACE, antagonistami receptorów angiotensyny II i antybiotykami z grupy aminoglikozydów. Zazwyczaj pogorszenie to ma charakter odwracalny. Przy stosowaniu deksetoprofenu jednoczesnie z dowolnym lekiem moczopędnym należy upewnić się, że pacjent otrzymuje wystarczającą ilość płynów, a na początku i okresowo po leczeniu należy kontrolować funkcję nerek. Jednoczesne stosowanie deksetoprofenu i diuretyków zatrzymujących potas może prowadzić do hiperkaliemii. Konieczna jest kontrola stężenia potasu we krwi.
• Metotreksat w małych dawkach (mniej niż 15 mg/tydzień): możliwe zwiększenie toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy z powodu zmniejszenia klirensu nerkowego na tle przyjmowania leków przeciwzapalnych; w razie potrzeby w pierwszych tygodniach stosowania takiej kombinacji konieczna jest tygodniowa kontrola obrazu krwi, szczególnie przy nawet nieznacznym obniżeniu funkcji nerek oraz u osób w podeszłym wieku.
• Pentoksyfilina: zwiększa się ryzyko krwawień, dlatego konieczne jest obserwowanie pacjenta i kontrola czasu krwawienia.
• Zidowudyna: istnieje ryzyko zwiększenia toksycznego wpływu zidowudyny na erytropoiezę (toksyczny wpływ na retikulocyty) aż do rozwoju ciężkiej anemii tydzień po zastosowaniu NSAID, dlatego w pierwsze 1–2 tygodnie po rozpoczęciu terapii NSAID należy kontrolować badanie krwi z liczeniem retikulocytów.
• Pochodne sulfonylomoczników: NSAID mogą nasilać działanie hipoglikemizujące leków sulfonylomoczników poprzez wypieranie ich z wiązania z białkami krwi.

Kombinacje, które należy wziąć pod uwagę

• Beta-blokery: może dochodzić do zmniejszenia ich działania przeciwciśnieniowego z powodu hamowania syntezy prostaglandyn.

• Cyklosporyna i tarkolimus: nasilenie toksycznego działania tych leków na nerki z powodu wpływu NSAID na syntezę prostaglandyn; przy stosowaniu takiej kombinacji konieczna jest regularna kontrola funkcji nerek.

• Leki tromboliczne: zwiększone ryzyko krwawień.

• Inhibitory agregacji płytek krwi i selektywne inhibitory ponownego wychwytu serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko krwawień przewodu pokarmowego.

• Probenecyd: zwiększenie stężenia deksetoprofenu w osoczu krwi z powodu zmniejszenia jego wydzielania kanalikowego i glukuronidacji; w takim przypadku konieczna jest korekta dawki deksetoprofenu.

• Glikozydy nasierdziowe: może dochodzić do zwiększenia ich stężenia w osoczu krwi.

• Mifepryston: istnieje teoretyczne ryzyko, że inhibitory syntezy prostaglandyn mogą zmienić skuteczność mifeprystonu. Ograniczone dane wskazują, że jednoczesne stosowanie NSAID i prostaglandyn nie wpływa na działanie mifeprystonu ani prostaglandyn, a więc nie wpływa na dojrzewanie szyjki macicy ani na zdolność macicy do skurczów i nie zmniejsza skuteczności farmakologicznego przerwania ciąży.

• Antybiotyki z grupy chinolonów: wyniki badań na zwierzętach wykazały, że stosowanie antybiotyków z grupy chinolonów w wysokich dawkach w połączeniu z NSAID zwiększa ryzyko wystąpienia drgawek.

• Tenofowir: jednoczesne stosowanie z NSAID może zwiększać stężenie azotu mocznika i kreatyniny w osoczu krwi, dlatego konieczne jest obserwowanie funkcji nerek w celu kontroli potencjalnego synergistycznego wpływu na ich funkcję.

• Deferazyroks: jednoczesne stosowanie z NSAID może nasilać toksyczne działanie na przewód pokarmowy i wymaga dokładnego monitorowania klinicznego.

• Pemetreksed: jednoczesne stosowanie z NSAID może zmniejszyć wydalanie pemetreksedu z organizmu, dlatego należy zachować ostrożność przy podawaniu wyższych dawek NSAID. Pacjentom z lekkim i umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny od 45 do 79 ml/min) należy unikać stosowania NSAID przez 2 dni przed i 2 dni po podaniu pemetreksedu.

Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania.

Z ostrożnością stosować u pacjentów z alergicznymi reakcjami w wywiadzie.

Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Prodex Sashé z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2.

Niepożądane reakcje można zminimalizować poprzez stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas konieczny do złagodzenia objawów (zob. poniżej ryzyko związane z przewodem pokarmowym i układem sercowo-naczyniowym).

Bezpieczeństwo dotyczące przewodu pokarmowego.

Obserwowano krwawienia przewodu pokarmowego, powstawanie lub perforację wrzodów, w niektórych przypadkach zakończone śmiertelnie, dla wszystkich NLPZ w różnych etapach leczenia, niezależnie od obecności objawów wstępnego ostrzeżenia lub poważnych chorób przewodu pokarmowego w wywiadzie. W przypadku wystąpienia krwawienia przewodu pokarmowego lub wrzodu stosowanie leku należy przerwać. Ryzyko krwawienia przewodu pokarmowego, powstawania lub perforacji wrzodu wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki NLPZ u pacjentów z wrzodami w wywiadzie, szczególnie skomplikowanymi krwawieniem lub perforacją, a także u pacjentów starszych.

Pacjenci starsi: u pacjentów starszych częściej występują niepożądane reakcje po stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych, szczególnie takie jak krwawienie przewodu pokarmowego i przebicie wrzodu, które mogą stanowić zagrożenie dla życia. Leczenie tych pacjentów należy rozpoczynać od najniższej możliwej dawki.

Przed rozpoczęciem stosowania deksketoprofenu trometamolu należy upewnić się, że pacjenci z zapaleniem przełyku, zapaleniem żołądka i/lub wrzodami w wywiadzie, tak jak w przypadku stosowania innych NLPZ, są w pełnym okresie remisji. U pacjentów z objawami chorób przewodu pokarmowego i chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie należy monitorować stan przewodu pokarmowego pod kątem możliwych zaburzeń, szczególnie krwawienia przewodu pokarmowego, podczas stosowania leku.

NLPZ należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna), ponieważ istnieje ryzyko nasilenia tych chorób.

U takich pacjentów oraz u pacjentów stosujących kwas acetylosalicylowy w małych dawkach lub inne środki zwiększające ryzyko niepożądanych reakcji ze strony przewodu pokarmowego, należy rozważyć możliwość leczenia skojarzonego z lekami ochronnymi, np. misoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej.

Pacjenci, szczególnie starsi, u których w wywiadzie występowały niepożądane reakcje ze strony przewodu pokarmowego, powinni zgłaszać, szczególnie na wczesnych etapach leczenia, wszystkie nietypowe objawy związane z układem pokarmowym (w szczególności krwawienie przewodu pokarmowego).

Lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom, którzy jednocześnie przyjmują środki mogące zwiększyć ryzyko powstawania wrzodów lub krwawień: kortykosteroidy doustne, leki przeciwkrzepliwe (np. warfaryna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub antyagreganty, np. kwas acetylosalicylowy.

Bezpieczeństwo dotyczące nerek.

Pacjentom z zaburzeniami funkcji nerek lek należy przepisywać z ostrożnością, ponieważ w trakcie stosowania NLPZ może dojść do pogorszenia funkcji nerek, zatrzymania płynu w organizmie i obrzęków. Ze względu na zwiększony ryzyko nefrotoxiczności lek należy przepisywać z ostrożnością podczas leczenia diuretykami, a także pacjentom, u których może rozwinąć się hipowolemia.

Podczas leczenia organizm powinien otrzymywać wystarczającą ilość płynów, aby uniknąć odwodnienia, które może prowadzić do nasilenia toksycznego działania na nerki.

Tak jak wszystkie NLPZ, lek może powodować wzrost stężenia azotu moczanego i kreatyniny w osoczu krwi. Podobnie jak inne inhibitory syntezy prostaglandyn, jego stosowanie może wiązać się z niepożądanymi reakcjami ze strony nerek, które mogą prowadzić do zapalenia kłębuszków nerkowych, zapalenia nerek międzykomórkowych, martwicy brodawek nerkowych, zespołu nerczycowego i ostrej niewydolności nerek.

Najwięcej zaburzeń funkcji nerek występuje u pacjentów starszych.

Bezpieczeństwo dotyczące wątroby.

Pacjentom z zaburzeniami funkcji wątroby lek należy przepisywać z ostrożnością. Podobnie jak inne NLPZ, lek może powodować tymczasowy i nieznaczny wzrost niektórych wskaźników wątrobowych, a także wyraźny wzrost aktywności AST i ALT. W przypadku odpowiedniego wzrostu tych wskaźników leczenie należy przerwać.

Najwięcej zaburzeń funkcji wątroby występuje u pacjentów starszych.

Bezpieczeństwo dotyczące układu sercowo-naczyniowego i krążenia mózgowego.

Pacjentom z nadciśnieniem tętniczym i/lub niewydolnością serca w stopniu lekkim i średnim w wywiadzie wymagane są kontrola i pomoc konsultacyjna. Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia pacjentów z chorobami serca w wywiadzie, w szczególności z poprzednimi epizodami niewydolności serca, ponieważ w trakcie stosowania leku zwiększa się ryzyko rozwoju niewydolności serca: podczas leczenia NLPZ obserwowano zatrzymanie płynu w tkankach i powstawanie obrzęków. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne pozwalają przypuszczać, że w trakcie stosowania niektórych NLPZ (szczególnie w wysokich dawkach i przez dłuższy czas) może nieco wzrosnąć ryzyko powstawania zakrzepów tętniczych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Brakuje danych pozwalających wykluczyć takie niebezpieczeństwo przy stosowaniu deksketoprofenu. Dlatego w przypadku niekontrolowanego nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, choroby niedokrwiennej serca, chorób tętnic obwodowych i/lub naczyń mózgowych deksketoprofen należy przepisywać tylko po dokładnej ocenie stanu pacjenta. Tak samo dokładną ocenę należy przeprowadzić przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego (takimi jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie papierosów).

Wszystkie nieselectywne NLPZ mogą zmniejszać agregację płytek krwi i wydłużać czas krwawienia poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn. Dlatego nie zaleca się przepisywania deksketoprofenu trometamolu pacjentom przyjmującym leki wpływające na hemostazę, np. warfarynę, inne pochodne kumaryny lub heparyny. Najwięcej zaburzeń funkcji układu sercowo-naczyniowego występuje u pacjentów starszych.

Reakcje skórne.

Były doniesienia o bardzo rzadkich przypadkach powstawania poważnych reakcji skórnych (niektóre zakończone śmiertelnie) w trakcie stosowania NLPZ, w tym o wyprysk odłupieżający, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliozy. Najprawdopodobniej największe ryzyko ich wystąpienia występuje na początku leczenia, u większości pacjentów pojawiały się one w ciągu pierwszego miesiąca leczenia.

W przypadku pojawienia się pierwszych objawów wysypek skórnych, uszkodzeń błon śluzowych lub innych objawów nadwrażliwości lek Prodex Sashé należy odstawić.

Maskowanie objawów podstawowych infekcji.

Deksketoprofen może maskować objawy choroby infekcyjnej, co może prowadzić do opóźnienia rozpoczęcia odpowiedniego leczenia i tym samym utrudnić przebieg choroby. Obserwowano to przy bakteryjnym zapaleniu płuc nabywanym spoza szpitala i bakteryjnych powikłaniach ospa wietrzna. Gdy Prodex Sashé stosuje się w celu złagodzenia bólu podczas infekcji, zaleca się monitorowanie choroby infekcyjnej. W warunkach leczenia poza placówką medyczną pacjent powinien udać się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.

Inne informacje.

Szczególną ostrożność należy zachować przy przepisywaniu leku pacjentom:

• z dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu porfiryny (np. przy ostrym porfirii przerywanej);
• z odwodnieniem;
• bezpośrednio po dużych zabiegach chirurgicznych.

Jeśli lekarz uzna, że konieczne jest długotrwałe stosowanie deksketoprofenu, należy regularnie kontrolować funkcję wątroby i nerek, a także obraz krwi.

W bardzo rzadkich przypadkach obserwowano ciężkie ostre reakcje nadwrażliwości (np. szok anafilaktyczny). Przy pierwszych objawach rozwoju ciężkich reakcji nadwrażliwości po przyjęciu leku leczenie należy przerwać. W zależności od objawów, leczenie w takich przypadkach należy prowadzić pod opieką lekarza.

Pacjenci cierpiący na astmę w połączeniu z przewlekłym zapaleniem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok i/lub polipami nosa, mają wyższe ryzyko wystąpienia alergii na kwas acetylosalicylowy i/lub NLPZ niż inni pacjenci. Przepisanie tego leku może spowodować napady astmy lub skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z alergią na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ.

W szczególnych przypadkach możliwy jest rozwój ciężkich infekcyjnych powikłań ze strony skóry i tkanek miękkich na tle ospy wietrznej. Obecnie nie uzyskano informacji pozwalających całkowicie wykluczyć rolę NLPZ w nasileniu tego procesu infekcyjnego. Dlatego przy ospe wietrznej należy unikać stosowania leku Prodex Sashé.

Prodex Sashé należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi, toczeniem rumieniem układowym i mieszanymi chorobami tkanki łącznej.

Ten lek zawiera sacharozę. Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi chorobami, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór sacharazy-izomalatazy, nie należy przyjmować tego leku. Należy to uwzględnić u pacjentów z cukrzycą.

Dzieci. Bezpieczeństwo stosowania u dzieci i młodzieży nie zostało ustalone.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Prodex Sashé jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią.

Ciąża.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionalny i płodowy. Zgodnie z wynikami badań epidemiologicznych stosowanie leków hamujących syntezę prostaglandyn w wczesnych etapach ciąży zwiększa ryzyko poronienia, wad serca u płodu i niezrostu przedniej ściany brzusznej.

Tak, bezwzględne ryzyko rozwoju wad układu sercowo-naczyniowego wzrastało z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że niebezpieczeństwo wystąpienia takich zjawisk wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki leku i długością terapii. Stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn u zwierząt powodowało zwiększenie utraty przed- i poimplantacyjnych oraz zwiększenie śmiertelności embrionalnej i płodowej. Ponadto u zwierząt, którym stosowano inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy, zwiększała się częstość występowania wad rozwojowych płodu, w tym wad układu sercowo-naczyniowego. Jednak badania deksketoprofenu na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na narządy rozrodcze. Stosowanie deksketoprofenu od 20. tygodnia ciąży może powodować oligohydramnios w wyniku dysfunkcji nerek płodu. Może to występować niedługo po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle odwracalne po przerwaniu stosowania leku. Ponadto po przyjęciu leku przez ciężarne w II trymestrze ciąży zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego u płodu, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. Dlatego przepisanie deksketoprofenu w I i II trymestrze ciąży jest możliwe tylko w przypadku absolutnej konieczności. Przy przepisywaniu deksketoprofenu kobietom planującym ciążę lub w I i II trymestrze ciąży należy stosować najniższą możliwą dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia. Monitorowanie okołoporodowe w kierunku oligohydramniosu i zwężenia przewodu tętniczego u płodu należy rozważyć w przypadku wpływu deksketoprofenu przez kilka dni, począwszy od 20. tygodnia ciąży. Ciężarne powinny przerwać stosowanie deksketoprofenu, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego u płodu.

W trakcie III trymestru wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn powodują:

ryzyko dla płodu:

• toksyczność sercowo-płucna, np. przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie w układzie tętnic płucnych;
• dysfunkcja nerek (patrz wyżej);

ryzyko dla kobiety na końcu ciąży i dla noworodka:

• wydłużenie czasu krwawienia z powodu hamowania agregacji płytek krwi, nawet przy stosowaniu leku w niskich dawkach;
• hamowanie kurczliwości macicy, prowadzące do wydłużenia czasu i opóźnienia aktywności porodowej.

Karmienie piersią.

Brak danych dotyczących przenikania deksketoprofenu do mleka matki. Prodex Sashé jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Plodność.

Tak jak wszystkie inne NLPZ, Prodex Sashé może obniżać płodność u kobiet, dlatego nie zaleca się jego stosowania kobietom planującym ciążę. Kobietom mającym trudności z zajściem w ciążę lub przechodzącym badania dotyczące bezpłodności, należy rozważyć możliwość odstawienia deksketoprofenu.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

W czasie stosowania granulek Prodex Sashé mogą wystąpić niepożądane efekty, takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność. W takich przypadkach możliwe jest zmniejszenie szybkości reakcji przy prowadzeniu pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie.

Należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas potrzebny do ustąpienia objawów (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Dorośli.

W zależności od rodzaju i nasilenia bólu zalecana dawka wynosi 25 mg co 8 godzin. Dawka dobową nie należy przekraczać 75 mg.

Prodex Sashé wskazany jest wyłącznie do krótkotrwałego stosowania niezbędnego do ustąpienia objawów.

Pacjenci w podeszłym wieku. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od niskich dawek. Dawka dobową wynosi 50 mg. W przypadku dobrej tolerancji leku dawkę można zwiększyć do dawki standardowej. Ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych o określonym charakterze pacjenci w podeszłym wieku powinni być pod ścisłym nadzorem lekarza.

W zaburzeniach funkcji wątroby.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby o lekkim i średnim nasileniu leczenie należy rozpocząć od minimalnej zalecanej dawki i pod ścisłym nadzorem lekarza. Dawka dobową wynosi 50 mg. Prodex Sashé jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby.

W zaburzeniach funkcji nerek. U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek o lekkim nasileniu (klirens kreatyniny 60–89 ml/min) początkową całkowitą dawkę dnia należy zmniejszyć do 50 mg. W przypadku zaburzeń funkcji nerek o średnim lub ciężkim nasileniu (klirens kreatyniny ≤ 59 ml/min) Prodex Sashé jest przeciwwskazany.

Sposób stosowania.

Przed zastosowaniem należy rozpuścić całą zawartość jednego saszetki w szklance wody i dokładnie wymieszać w celu lepszego rozpuszczenia. Otrzymany roztwór należy przyjąć natychmiast po przygotowaniu.

Równoczesne przyjmowanie z pożywieniem spowalnia szybkość wchłaniania leku (patrz rozdział „Farmakokinetyka”), dlatego w przypadku ostrych bólow należy przyjmować lek co najmniej 15 minut przed posiłkiem.

Dzieci.

Zastosowanie leku Prodex Sashé u dzieci nie było badane, dlatego bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży.

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania są nieznane. Analogiczne leki powodują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (wymioty, anoreksja, ból brzucha) oraz układu nerwowego (senność, zawroty głowy, dezorientacja, ból głowy).

W przypadku przypadkowego przedawkowania lub nadmiernego stosowania należy natychmiast rozpocząć leczenie objawowe odpowiednio do stanu klinicznego pacjenta. Po przyjęciu więcej niż 5 mg/kg masy ciała u dorosłego lub dziecka należy zastosować węgiel aktywowany w ciągu godziny. Deksketoprofen trometamol jest usuwany z organizmu za pomocą dializy.

Niepożądane działania.

W poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane pogrupowane według narządów i układów oraz częstości występowania, których związek z zastosowaniem deksketoprofenu (w formie tabletek) uznaje się na podstawie danych z badań klinicznych za co najmniej możliwy, a także działania niepożądane zgłaszane w okresie posprzedażowym.

Ponieważ poziom Cmax we krwi dla deksketoprofenu w formie granulatów jest wyższy niż w przypadku tabletek, nie można wykluczyć zwiększenia ryzyka działań niepożądanych (w odniesieniu do przewodu pokarmowego).

Najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Możliwe jest wystąpienie wrzodu peptycznego, perforacji lub krwawienia w przewodzie pokarmowym, czasem zakończone śmiertelnie, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Według dostępnych danych, w trakcie stosowania leku może wystąpić nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, objawy dyspeptyczne, bóle brzucha, melaena, wymioty krwią, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, nasilenenie zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Rzadziej obserwuje się zapalenie żołądka. Raportowano również przypadki obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca w trakcie leczenia lekami przeciwbólowymi niesteroidowymi.

Zgodnie z wynikami badań klinicznych oraz danymi epidemiologicznymi, stosowanie niektórych leków przeciwbólowych niesteroidowych, szczególnie w wysokich dawkach i przez dłuższy czas, może wiązać się z pewnym zwiększeniem ryzyka rozwoju chorób wywołanych przez zakrzepicę tętnic (np. zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu).

Tak jak w przypadku stosowania innych leków przeciwbólowych niesteroidowych, możliwe są następujące działania niepożądane: ostra oponiówka bezobjawowa, która pojawia się głównie u chorych z toczeniem rumieniem układowym lub mieszanymi chorobami tkanki łącznej, oraz reakcje ze strony krwi (purpura, anemia aplastyczna i hemolityczna, rzadko – agranulocytoza i hipoplazja szpiku kostnego).

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Automatycznego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Nie stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

W oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 saszetek razem z instrukcją dla zastosowania medycznego w pudełku z tektury.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Publiczne Akcyjne Towarzystwo „Naukowo-Produkcyjny Ośrodek „Borszagowski Zakład Chemiczno-Farmaceutyczny”.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 03134, miasto Kijów, ul. Myru, 17.