Priligy® 30 mg

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU PRILIGY® 30 mg / PRILIGY® 60 mg (PRILIGY® 30 mg / PRILIGY® 60 mg)

Skład:

substancja czynna: dapoksetyna;

1 tabletka powlekana powłoką filmową zawiera dapoksetyny hydrochloran 33,6 mg lub 67,2 mg, co odpowiada dapoksetynie 30 mg lub 60 mg odpowiednio;

substancje pomocnicze: jądro: laktoza jednowodna, celuloza mikrokryształowa, sód kroskarboksymetelowy, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu;

obudowa:

• tabletka powlekana powłoką filmową, 30 mg: Powder Grey 4 (laktoza jednowodna, hydroksypropylo metyloceluloza, dwutlenek tytanu (E 171), triacetyna, tlenek żelaza czarny (E 172), tlenek żelaza żółty (E 172));
• tabletka powlekana powłoką filmową, 60 mg: Powder Grey 3 (laktoza jednowodna, hydroksypropylo metyloceluloza, dwutlenek tytanu (E 171), triacetyna, tlenek żelaza czarny (E 172), tlenek żelaza żółty (E 172)).

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane powłoką filmową.

Główne właściwości fizykochemiczne:

• tabletka powlekana powłoką filmową, 30 mg: szare, okrągłe, wypukłe tabletki powleczone powłoką filmową, z oznaczeniem tłoczonym „30” wewnątrz trójkąta po jednej stronie i czystą stroną odwrotną;
• tabletka powlekana powłoką filmową, 60 mg: szare, okrągłe, wypukłe tabletki powleczone powłoką filmową, z oznaczeniem tłoczonym „60” wewnątrz trójkąta po jednej stronie i czystą stroną odwrotną.

Grupa farmakoterapeutyczna. Inne leki urologiczne.

Kod ATC G04B X14.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

Dapoksetyna jest silnym, selektywnym inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) z wartością IC50 wynoszącą 1,12 nM, podczas gdy jej główne metabolity, desmetylodapoksetyna (IC50 < 1,0 nM) i didesmetylodapoksetyna (IC50 = 2,0 nM), są równie skuteczne lub mniej potężne (dapoksetyna-N-utlenek (IC50 = 282 nM)).

Ejakulacja u człowieka jest regulowana przede wszystkim przez układ nerwowy współczulny. Ośrodek odruchowy kręgowy, z udziałem pnia mózgu, inicjuje ejakulację, na który bezpośrednio wpływają pewne jądra mózgu (środkowe jądra przyśrodkowe i okołokomorowe). Mechanizm działania dapoksetyny w przypadku przedwczesnej ejakulacji jest najprawdopodobniej związany z hamowaniem zwrotnego wychwytu serotoniny przez neurony oraz dalszym wzmocnieniem wpływu neuroprzekaźników na receptory presynaptyczne i postsynaptyczne.

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne.

Skuteczność leku Priligy® w leczeniu przedwczesnej ejakulacji została potwierdzona w pięciu podwójnych, ślepych badaniach klinicznych z kontrolą placebo, w których wzięło udział łącznie 6081 pacjentów. Wiek pacjentów wynosił od 18 lat. W ciągu 6 miesięcy przed włączeniem do badań u badanych osób w większości aktów współżycia występowała przedwczesna ejakulacja, zdefiniowana zgodnie z kryteriami diagnostycznymi DSM-IV (Podręcznik diagnostyki i statystyki zaburzeń psychicznych): krótki czas wystąpienia ejakulacji (czas utajonej ejakulacji wewnątrzwaginalnej [IELT; czas od penetracji waginalnej do momentu ejakulacji wewnątrzwaginalnej], mierzony stoperem w czterech badaniach, wynosił mniej niż dwie minuty), słaba kontrola nad ejakulacją oraz znaczny stres lub trudności interpersonalne spowodowane tym stanem.

Osoby z innymi rodzajami dysfunkcji seksualnych, w tym z dysfunkcją erektilną, oraz osoby stosujące inne leki w celu leczenia przedwczesnej ejakulacji, zostały wykluczone ze wszystkich badań.
Wyniki wszystkich badań randomizowanych są porównywalne. Skuteczność obserwowano po 12 tygodniach leczenia. Jedno z badań obejmowało pacjentów zarówno z krajów UE, jak i z innych krajów, a czas trwania leczenia wynosił 24 tygodnie. W badaniu tym 1162 pacjentów zostało zrandomizowanych: 385 otrzymywało placebo, 388 pacjentów przyjmowało Priligy® 30 mg w razie potrzeby, 389 pacjentów przyjmowało Priligy® 60 mg w razie potrzeby. Średnie wartości oraz mediana IELT (Intravaginal Ejaculatory Latency Time – czas utajony ejakulacji wewnątrzwaginalnej) na końcu badania przedstawione są w tabeli 1, a ogólny rozkład pacjentów, którzy osiągnęli co najmniej określony poziom średniego wyniku IELT na końcu badania, przedstawiono w tabeli 2. Inne badania oraz analiza skumulowanych danych po 12 tygodniach dały podobne wyniki.

Tabela 1. Średnie wartości oraz mediana wyniku IELT na końcu badania, obliczone metodą najmniejszych kwadratów*

* Wartość wyjściowa (początkowa), przeniesiona na pacjentów, dla których nie istnieją dane pierwotne.

** Różnica była istotna statystycznie (wartość p ≤ 0,001).

Tabela 2. Pacjenci, którzy osiągnęli co najmniej charakterystyczny poziom średniego IELT na końcu badania*

*Wartość wyjściowa przeniesiona na pacjentów bez danych wyjściowych.

Wielkość wydłużenia IELT była związana z wyjściowym IELT i była niestała u poszczególnych pacjentów: znaczenie kliniczne skuteczności leczenia Priligy® zostało zademonstrowane we wskazanych wskaźnikach skuteczności oraz analizie danych pacjentów z efektem terapeutycznym.

Pacjent z efektem terapeutycznym definiowany był jako osoba, która osiągnęła co najmniej 2 kategorie zwiększenia kontroli nad ejakulacją oraz co najmniej 1 kategorię zmniejszenia zaburzeń ejakulacji. Statystycznie większa część pacjentów wykazywała efekt terapeutyczny w każdej z grup stosujących Priligy® w porównaniu z grupą placebo na końcu badania: tydzień 12 lub 24. Zaobserwowano wyższy odsetek pacjentów z efektem terapeutycznym w grupie przyjmujących Priligy® 30 mg (11,1 %, 95 % CI [7,24; 14,87]) i Priligy® 60 mg (16,4 %, 95 % CI [13,01; 19,75]) w porównaniu z grupą placebo w 12. tygodniu (analiza uogólniona).

Znaczenie kliniczne efektu leczenia Priligy® przedstawiono na przykładzie grupy pomiarowej Ogólnego Wrażenia Klinicznego Pacjenta (CGIC), w której pacjentów poproszono o porównanie ich przedwczesnej ejakulacji od początku badania z kryterium odpowiedzi: od „znacznie lepiej” do „znacznie gorzej”. Na końcu badania (tydzień 24) 28,4 % (grupa 30 mg) i 35,5 % (grupa 60 mg) pacjentów zgłosiło, że ich stan się poprawił lub znacznie poprawił w porównaniu z 14 % w grupie placebo. Dodatkowo 53,4 % i 65,6 % pacjentów przyjmujących odpowiednio Priligy® 30 mg i 60 mg zgłosiło, że ich stan był przynajmniej nieco lepszy w porównaniu z 28,8 % w grupie placebo.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Dapoksetyna szybko wchłania się i osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 1–2 godziny po przyjęciu tabletki. Biodostępność absolutna wynosi 42 % (zakres 15–76 %), a w zakresie dawek od 30 mg do 60 mg Cmax i AUC (pole pod krzywą) wzrastały proporcjonalnie do dawki. Po wielokrotnym przyjmowaniu wartości AUC dla dapoksetyny i jej aktywnego metabolitu desmetylodapoksetyny zwiększają się o około 50 % w porównaniu z wartościami AUC po jednorazowym przyjęciu leku. Spożycie tłustej potrawy nieznacznie obniżało Cmax (o 10 %) i nieznacznie zwiększało AUC dapoksetyny (o 12 %), a także nieco wydłużało czas osiągnięcia maksymalnego stężenia dapoksetyny. Zmiany te nie były klinicznie istotne. Priligy® można przyjmować niezależnie od posiłku.

Rozkład. Ponad 99 % dapoksetyny in vitro wiąże się z białkami surowicy u ludzi. Aktywny metabolit desmetylodapoksetyna wiąże się z białkami w 98,5 %. Średni objętość rozkładu dapoksetyny w stanie równowagi wynosi 162 l.

Biokonwersja. Według badań in vitro dapoksetyna jest metabolizowana przez liczne enzymatyczne systemy w tkankach wątroby i nerek (głównie CYP2D6, CYP3A4) oraz zawierającą flawin monooksygenazę (FMO1). Po doustnym podaniu 14C-dapoksetyny, substancja ta jest intensywnie metabolizowana, tworząc wiele metabolitów, z udziałem przede wszystkim następujących szlaków biotransformacji: N-utlenienie, N-demetylacja, hydroksylacja naftyłu, glukuronidacja i sulfatacja. Istnieją dowody na obecność presystemowego efektu pierwszego przejścia po doustnym podaniu.

Większość substancji krążących w osoczu stanowiła niezmienioną dapoksetynę i N-tlenek dapoksetyny. Badania in vitro dotyczące wiązania i transportu wykazały, że N-tlenek dapoksetyny jest nieaktywny. Dodatkowe metabolity, w tym desmetylodapoksetyna i didesmetylodapoksetyna, stanowiły mniej niż 3 % całkowitej ilości substancji w osoczu związanych z lekiem. Badania in vitro dotyczące wiązania wykazały, że desmetylodapoksetyna i dapoksetyna mają taką samą skuteczność, a aktywność didesmetylodapoksetyny wynosi około 50 % aktywności dapoksetyny (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Stężenie wolnej desmetylodapoksetyny (AUC i Cmax) wynosi odpowiednio 50 % i 23 % stężenia wolnej dapoksetyny.

Wydalanie. Metabolity dapoksetyny wydalane są głównie z moczem jako koniugaty. Niezmienionej substancji czynnej w moczu nie stwierdzono. Po doustnym przyjęciu początkowy okres półtrwania dapoksetyny (farmakokinetyka) wynosił około 1,5 godziny, stężenie we krwi było mniejsze niż 5 % stężenia szczytowego po 24 godzinach od przyjęcia, a końcowy okres półtrwania wynosił około 19 godzin. Końcowy okres półtrwania desmetylodapoksetyny – około 19 godzin.

Farmakokinetyka u pacjentów z grup szczególnych.

Metabolit desmetylodapoksetyna przyczynia się do efektu farmakologicznego Priligy®, szczególnie gdy wpływ desmetylodapoksetyny się zwiększa. Poniżej przedstawiono zwiększenie wskaźników frakcji aktywnej w niektórych grupach pacjentów. Jest to wynik wolnego wpływu dapoksetyny i desmetylodapoksetyny. Desmetylodapoksetyna ma taką samą siłę działania jak dapoksetyna. Wstępne obliczenia zakładają jednorodny rozkład desmetylodapoksetyny w OUN, ale nie wiadomo, czy tak się rzeczywiście dzieje.

Rasa.

Analiza badań klinicznej farmakologii po jednorazowym przyjęciu dapoksetyny w dawce 60 mg nie wykazała istotnej statystycznie różnicy między przedstawicielami latynoskich, europejskich, czarnoskórych i mongolskich ras. Badania kliniczne porównujące farmakokinetykę dapoksetyny u Japończyków i Europejczyków wykazały, że u Japończyków poziom dapoksetyny w osoczu (pole pod krzywą i stężenie szczytowe) jest wyższy o 10–20 %, co wynika z mniejszej masy ciała. Nie oczekuje się istotnego klinicznego wpływu, jeśli stężenie jest nieco wyższe.

Pacjenci starsi (w wieku 65 lat i więcej).

Analiza farmakologii badań jednorazowej dawki 60 mg dapoksetyny nie wykazała istotnych różnic parametrów farmakokinetycznych (Cmax, AUCinf, Tmax) u zdrowych mężczyzn starszych i zdrowych młodych mężczyzn. Skuteczność i bezpieczeństwo nie zostały ustalone dla pacjentów z tej grupy.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek.

Badanie kliniczne farmakologii z zastosowaniem jednorazowej dawki 60 mg dapoksetyny przeprowadzono u pacjentów z łagodnym (klirens kreatyniny od 50 do 80 ml/min), umiarkowanym (klirens kreatyniny od 30 do < 50 ml/min) i ciężkim zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) oraz u pacjentów z prawidłową funkcją nerek (klirens kreatyniny > 80 ml/min). Nie zaobserwowano tendencji do wzrostu AUC dapoksetyny wraz ze zmniejszającą się czynnością nerek. AUC u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek była około 2 razy wyższa niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, choć dane dotyczące pacjentów z ciężką niewydolnością nerek są ograniczone. Farmakokinetyka dapoksetyny nie była oceniana u pacjentów wymagających hemodializy (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Pacjenci z zaburzeniem funkcji wątroby.

U pacjentów z łagodnym zaburzeniem funkcji wątroby wolne wartości Cmax dapoksetyny były zmniejszone o 28 %, a wolne wartości AUC były niezmienione. Wolne wartości Cmax i AUC frakcji aktywnej (suma wolnego wpływu dapoksetyny i desmetylodapoksetyny) były zmniejszone odpowiednio o 30 % i 5 %. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby wolne Cmax dapoksetyny praktycznie nie zmieniało się (zmniejszenie o 3 %), a wolne AUC wzrastało o 66 %. Wolne Cmax i AUC frakcji aktywnej były praktycznie niezmienione i podwojone odpowiednio.

U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby wolne wartości Cmax dapoksetyny były zmniejszone o 42 %, ale wolne wartości AUC były zwiększone o około 223 %. Cmax i AUC frakcji aktywnej wykazywały podobne zmiany (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Polimorfizm CYP2D6.

Badanie klinicznej farmakologii z zastosowaniem jednorazowej dawki 60 mg dapoksetyny wykazało, że stężenie w osoczu u wolnych metabolizatorów CYP2D6 było wyższe niż u szybkich metabolizatorów CYP2D6 (około 31 % wyższe według Cmax, 36 % wyższe według AUCinf dapoksetyny, 98 % wyższe według Cmax i 161 % wyższe według AUCinf desmetylodapoksetyny). Frakcja aktywna Priligy® może być zwiększona o około 46 % w odniesieniu do Cmax i o około 90 % w odniesieniu do AUC. Zwiększenie to może prowadzić do wyższej zachorowalności i poważnych, zależnych od dawki, działań niepożądanych (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Bezpieczeństwo stosowania Priligy® u wolnych metabolizatorów CYP2D6 budzi szczególne zaniepokojenie przy jednoczesnym przepisywaniu z innymi lekami, które mogą hamować metabolizm dapoksetyny, takimi jak umiarkowane i silne inhibitory CYP3A4.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie przedwczesnego wytrysku (PE) u dorosłych mężczyzn w wieku od 18 do 64 lat.

Priligy® zaleca się stosować tylko pacjentom spełniającym następujące kryteria:

• czas utajony wytrysku wewnątrzwaginalnego (IELT) krótszy niż dwie minuty;
  trwające lub nawrotowe wytryski po minimalnej stymulacji seksualnej przed, podczas lub zaraz po penetracji, które następują wcześniej niż pacjent tego pragnie;
• wyraźny stres lub trudności w relacjach międzyludzkich będące skutkiem PE;
• niewystarczająca kontrola nad momentem wytrysku;
• początek przedwczesnego wytrysku w większości prób współżycia seksualnego w ciągu ostatnich 6 miesięcy.

Priligy® należy przyjmować w razie potrzeby wyłącznie jako leczenie – przed przewidywanym współżyciem. Priligy® nie należy stosować mężczyznom w celu opóźnienia wytrysku, u których nie stwierdzono diagnozy PE.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek ze substancji pomocniczych.
• Ciężkie zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak niewydolność serca (klasy II–IV wg NYHA).
• Zaburzenia przewodnictwa, takie jak blok AV lub zespół słabości węzła zatokowego.
• Ciężka choroba niedokrwienna serca.
• Ciężkie wady zastawkowe serca.
• Wywiad upadków z utratą przytomności.
• Wywiad manii lub ciężkiej depresji.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (inhibitory MAO) oraz okres do 14 dni po zakończeniu ich stosowania. Stosowanie Priligy® należy przerwać co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem terapii inhibitorami MAO.
• Jednoczesne stosowanie tiorydazyny oraz okres do 14 dni po zakończeniu jej stosowania. Stosowanie Priligy® należy przerwać co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem terapii tiorydazyną (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny-noradrenaliny (SNRI), trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe (TCA)) lub innych leków/produktów roślinnych o działaniu serotonergicznym [takich jak L-tryptofan, triptany, tramadol, linezolid, lity, dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum)] oraz okres do 14 dni po zakończeniu stosowania tych leków/produktów roślinnych. Wymienione leki/produkty roślinne nie powinny być stosowane w ciągu 7 dni po zakończeniu przyjmowania Priligy® (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).
• Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak ketoconazol, itrakonazol, rytonawir, saquinawir, telitromycyna, nefazodon, nelfinawir, atazanawir itp. (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań**”**).
• Umierne lub ciężkie zaburzenia funkcji wątroby.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Oddziaływania farmakodynamiczne.

Możliwe oddziaływanie z inhibitorami monoaminooksydazy.

Podczas stosowania SSRI w połączeniu z inhibitorami MAO zgłaszano poważne reakcje, czasem zakończone śmiercią, obejmujące hipertermię, sztywność, mioklonie, zaburzenia układu autonomicznego z możliwą szybką zmianą funkcji życiowych oraz zaburzenia stanu psychicznego, w tym nasilone pobudzenie, które może przejść w deliryj i śpiączkę. Takie reakcje zgłaszano również u pacjentów, którzy niedawno zakończyli stosowanie SSRI i rozpoczęli terapię inhibitorami MAO. Były pojedyncze przypadki z objawami przypominającymi zespół neuroleptyczny złośliwy. Dane uzyskane w badaniach na zwierzętach dotyczące jednoczesnego stosowania SSRI i inhibitorów MAO pozwalają przypuszczać, że te leki mogą działać synergistycznie, zwiększając ciśnienie tętnicze i wywołując pobudzenie. Dlatego Priligy® jest przeciwwskazane do stosowania w połączeniu z inhibitorami MAO lub w ciągu 14 dni po ich zakończeniu. Inhibitory MAO są przeciwwskazane w ciągu 7 dni po zakończeniu przyjmowania Priligy® (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Możliwe oddziaływanie z tiorydazyną.

Stosowanie tiorydazyny powoduje wydłużenie odstępu QTc, co wiąże się z wystąpieniem ciężkich arytmii komorowych. Takie leki, jak Priligy®, które hamują izoenzym CYP2D6, prawdopodobnie hamują metabolizm tiorydazyny. Oczekuje się, że podwyższony poziom tiorydazyny, który powstaje w wyniku tego, prowadzi do bardziej wyraźnego wydłużenia odstępu QTc. Priligy® nie należy stosować w połączeniu z tiorydazyną oraz w ciągu 14 dni po jej zakończeniu. Tiorydazyna jest przeciwwskazana w ciągu 7 dni po zakończeniu przyjmowania Priligy® (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Leki/produkty roślinne o działaniu serotonergicznym.
Tak jak w przypadku stosowania z selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny, jednoczesne stosowanie z lekami/produktami roślinnymi o mechanizmie działania serotonergicznym (w tym inhibitory MAO, L-tryptofan, triptany, tramadol, linezolid, SSRI, SNRI (selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny-noradrenaliny), lity i preparaty z dziurawca (Hypericum perforatum)) może prowadzić do zwiększenia częstości efektów serotonergicznych. Priligy® jest przeciwwskazane do stosowania w połączeniu z innymi SSRI, z inhibitorami MAO oraz z innymi lekami/produktami roślinnymi o mechanizmie działania serotonergicznym oraz w ciągu 14 dni po ich zakończeniu. Wymienione leki/środki roślinne są przeciwwskazane w ciągu 7 dni po zakończeniu przyjmowania Priligy® (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Leki działające na OUN.

Systematycznej oceny jednoczesnego przyjmowania Priligy® z lekami działającymi na OUN (takimi jak leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwłękowe, leki nasenne o działaniu uspokajającym) u pacjentów z przedwczesnym wytryskiem nie przeprowadzono. Dlatego w razie konieczności jednoczesnego przepisania Priligy® i wymienionych leków zaleca się zachowanie ostrożności.

Oddziaływania farmakokinetyczne.

Wpływ innych leków stosowanych jednocześnie na farmakokinetykę dapoksetyny.

Badania in vitro tkanek wątroby, nerek człowieka oraz mikrosomów jelitowych wykazały, że dapoksetyna metabolizowana jest głównie przez CYP2D6, CYP3A4 i flawinmonoooksygenazę 1 (FMO1). Dlatego inhibitory tych enzymów mogą zmniejszyć klirens dapoksetyny.

Inhibitory CYP3A4.

Silne inhibitory CYP3A4. Stosowanie ketoconazolu (200 mg dwa razy dziennie przez 7 dni) zwiększa Cmax i AUCinf dapoksetyny (jednorazowa dawka 60 mg) odpowiednio o 35% i 99%. W odniesieniu do udziału zarówno wolnej dapoksetyny, jak i desmetylodapoksetyny, Cmax frakcji aktywnej może wzrosnąć o około 25%, a AUC frakcji aktywnej może wzrosnąć dwukrotnie przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4.

Zwiększenie Cmax i AUC frakcji aktywnej może być znacznie większe u pacjentów z niedostatecznością funkcjonalnego enzymu CYP2D6, w szczególności u słabych metabolizatorów CYP2D6, lub przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP2D6.

Dlatego jednoczesne stosowanie Priligy® i silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak ketoconazol, itrakonazol, rytonawir, saquinawir, telitromycyna, nefazodon, nelfinawir i atazanawir, jest przeciwwskazane. Sok grejpfrutowy jest również silnym inhibitorem CYP3A4, dlatego należy unikać jego spożycia w ciągu 24 godzin przed przyjęciem Priligy® (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Inhibitory CYP3A4 o średnim działaniu.

Jednoczesne stosowanie Priligy® i inhibitorów CYP3A4 o średnim działaniu (takich jak erytromycyna, klaritromycyna, fluconazol, amprenawir, fosfamprenawir, apropitant, werapamil, diltiazem) może również prowadzić do wyraźnego zwiększenia ekspozycji na dapoksetynę i desmetylodapoksetynę, szczególnie u słabych metabolizatorów CYP2D6. Przy jednoczesnym stosowaniu z którymkolwiek z tych leków maksymalna dawka dapoksetyny powinna wynosić 30 mg (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dotyczy to wszystkich pacjentów, z wyjątkiem tych, którzy na podstawie badań genotypu lub fenotypu zostali sklasyfikowani jako szybcy metabolizatorzy CYP2D6. Pacjentom zaliczanym do grupy szybkich metabolizatorów CYP2D6 zaleca się maksymalną dawkę dapoksetyny 30 mg przy jednoczesnym stosowaniu silnego inhibitora CYP3A4. Pacjenci ci powinni zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu dapoksetyny w dawce 60 mg i inhibitora CYP3A4 o średnim działaniu.

Silne inhibitory CYP2D6.

Cmax i AUCinf dapoksetyny (jednorazowa dawka 60 mg) wzrastają odpowiednio o 50% i 88% w obecności fluoksetyny (60 mg/dobę przez 7 dni). W odniesieniu do udziału zarówno wolnej dapoksetyny, jak i desmetylodapoksetyny, Cmax frakcji aktywnej może wzrosnąć o około 50%, a AUC frakcji aktywnej może wzrosnąć dwukrotnie przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP2D6. Takie zwiększenie Cmax i AUC frakcji aktywnej jest podobne do oczekiwanego u słabych metabolizatorów CYP2D6 i może prowadzić do zwiększenia częstości i nasilenia reakcji niepożądanych zależnych od dawki (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Inhibitory fosfodiesterazy-5.

Pacjentom przyjmującym inhibitory fosfodiesterazy-5 (PDE5) nie należy przyjmować Priligy® ze względu na możliwą obniżoną tolerancję ortostatyczną (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Przeprowadzono ocenę farmakokinetyki dapoksetyny (60 mg) w kombinacji z tadalafil (20 mg) i sildenafil (100 mg) w badaniu krzyżowym z jednorazowym podaniem leku. Tadalafil nie wpływał na farmakokinetykę dapoksetyny. Sildenafil powodował lekkie zmiany farmakokinetyki dapoksetyny (zwiększenie AUCinf o 22% i zwiększenie Cmax o 4%), które prawdopodobnie nie mają znaczenia klinicznego.

Jednoczesne stosowanie Priligy® i inhibitorów PDE5 może powodować ortostatyczną hipotensję (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Skuteczność i bezpieczeństwo Priligy® u pacjentów z przedwczesnym wytryskiem i dysfunkcją erektilną, którzy jednocześnie przyjmują Priligy® i inhibitory PDE5, nie zostały ustalone.

Wpływ dapoksetyny na farmakokinetykę innych leków stosowanych jednocześnie.

Tamsulozyna.
Jednoczesne przyjmowanie dapoksetyny w jednorazowej lub wielokrotnej dawce 30 mg lub 60 mg przez pacjentów przyjmujących tamsulozynę w dawce dobowej (0,4 mg) nie powoduje zmian farmakokinetyki tego ostatniego. Jednoczesne przyjmowanie dapoksetyny i tamsulozyny nie powoduje zmian profilu ortostatycznego ani zmian efektów ortostatycznych w porównaniu do przyjmowania samej tamsulozyny lub tamsulozyny w połączeniu z dapoksetyną w dawce 30 lub 60 mg. Jednak przy przepisywaniu Priligy® pacjentom przyjmującym antagoniści alfa-adrenoreceptorów należy zachować ostrożność ze względu na możliwą obniżoną tolerancję ortostatyczną (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Leki metabolizowane przez CYP2D6.

Przyjmowanie dapoksetyny w dawkach wielokrotnych (60 mg/dobę przez 6 dni) z późniejszym jednorazowym przyjęciem 50 mg desypraminy prowadziło do wzrostu średniej Cmax i AUCinf desypraminy odpowiednio o 11% i 19% w porównaniu z przyjmowaniem samej desypraminy. Dapoksetyna może powodować podobny wzrost stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez CYP2D6. Prawdopodobnie nie ma to istotnego znaczenia klinicznego.
Leki metabolizowane przez CYP3A4.

Wielokrotne przyjmowanie dapoksetyny (60 mg/dobę przez 6 dni) prowadziło do zmniejszenia AUCinf midazolamu (jednorazowa dawka 8 mg) o około 20% (zakres od 60 do +18%). Prawdopodobnie efekt ten w odniesieniu do midazolamu nie ma istotnego znaczenia klinicznego u większości pacjentów. Zwiększenie aktywności CYP3A może mieć znaczenie kliniczne u niektórych pacjentów przyjmujących jednocześnie lek metabolizowany głównie przez CYP3A i mający wąski zakres działania terapeutycznego.

Leki metabolizowane przez CYP2C19.

Przyjmowanie dapoksetyny w dawkach wielokrotnych (60 mg/dobę przez 6 dni) nie prowadziło do hamowania metabolizmu po jednorazowym przyjęciu 40 mg omeprazolu. Prawdopodobnie dapoksetyna nie wpływa na farmakokinetykę innych substratów CYP2C19.

Leki metabolizowane przez CYP2C9.

Przyjmowanie dapoksetyny w dawkach wielokrotnych (60 mg/dobę przez 6 dni) nie wpływało na farmakokinetykę ani farmakodynamikę po jednorazowym przyjęciu 5 mg glipektylamidu. Prawdopodobnie dapoksetyna nie wpływa na farmakokinetykę innych substratów CYP2C9.

Warakaryna i leki wpływające na krzepnięcie krwi i/lub funkcję płytek krwi.
Brak danych oceniających wpływ regularnego przyjmowania warakaryny i dapoksetyny; dlatego zaleca się zachowanie ostrożności przy stosowaniu dapoksetyny u pacjentów, którzy stale przyjmują warakarynę. W badaniu farmakokinetyki dapoksetyna (60 mg/dobę przez 6 dni) nie wpływała na farmakokinetykę ani farmakodynamikę warakaryny (PT lub INR) po jednorazowym przyjęciu 25 mg tej ostatniej.

Zgłaszano krwawienia związane z przyjmowaniem SSRI (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Etyl alcohol.
Jednoczesne przyjmowanie etanolu w jednorazowej dawce 0,5 g/kg (średnio 2 napoje) nie wpływało na farmakokinetykę dapoksetyny (po jednorazowym przyjęciu 60 mg leku); jednak dapoksetyna w połączeniu z etanolem nasila senność i znacznie osłabia czujność. Pomiar farmakodynamiczny zaburzeń funkcji poznawczych (test szybkości uwagi cyfrowej, test zastępowania symboli cyfrowych) wykazał również występowanie efektu addytywnego przy jednoczesnym przyjmowaniu dapoksetyny i etanolu. Jednoczesne przyjmowanie alkoholu i dapoksetyny zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia lub nasilenia reakcji niepożądanych, takich jak zawroty głowy, senność, spowolnienie refleksów lub zaburzenia zdolności oceny sytuacji. Połączenie alkoholu i dapoksetyny może nasilić efekty związane z przyjmowaniem alkoholu, a także może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia takiego niepożądanego zjawiska neurokardiogennego, jak omdlenie, zwiększając tym samym ryzyko urazu przypadkowego; dlatego pacjentom należy zalecać nie spożywać alkoholu w czasie leczenia lekiem Priligy® (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Szczególne środki ostrożności.

Ogólne zalecenia.

Priligy® należy przepisywać wyłącznie mężczyznom z przedwczesnym wytryskiem (zob. sekcja „Wskazania”). Priligy® nie powinno się stosować mężczyznom, u których nie zdiagnozowano przedwczesnego wytrysku. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i brak danych dotyczących wpływu na opóźnienie wytrysku u mężczyzn bez przedwczesnego wytrysku.

Inne formy zaburzeń seksualnych.

Przed włączeniem leczenia pacjentów z innymi formami zaburzeń seksualnych, w tym z dysfunkcją erekcyjną, należy dokładnie przebadać lekarzowi. Priligy® nie powinno się stosować mężczyznom z dysfunkcją erekcyjną, którzy przyjmują inhibitory PDE5 (zob. sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Hipotensja ortostatyczna (niskie ciśnienie krwi).

Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest dokładne badanie medyczne przeprowadzone przez lekarza, w tym wywiad dotyczący przypadków ortostazji. Należy wykonać test ortostatyczny przed rozpoczęciem terapii (ciśnienie tętnicze i częstość pulsacji w pozycji leżącej na plecach i stojącej). W przypadku potwierdzonego wywiadu lub podejrzenia reakcji ortostatycznej należy unikać stosowania Priligy®.

W badaniach klinicznych zgłaszano przypadki hipotensji ortostatycznej. Lekarz powinien wcześniej poinstruować pacjenta, że w przypadku wystąpienia objawów prodromalnych, takich jak zawroty głowy, zaraz po podniesieniu się, należy natychmiast położyć się tak, aby głowa znajdowała się niżej niż pozostałe części ciała, albo usiąść i położyć głowę między kolana, pozostając w tej pozycji, aż objawy ustąpią. Pacjent nie powinien szybko wstawać po dłuższym leżeniu lub siedzeniu.

Samobójstwo/pomysły samobójcze.

Leki przeciwdepresyjne, w tym SSRI, w porównaniu z placebo, zwiększają ryzyko wystąpienia myśli samobójczych i zachowań samobójczych w krótkoterminowych badaniach u dzieci i nastolatków z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi i innymi zaburzeniami psychicznymi. Badania krótkoterminowe nie wskazują na zwiększenie ryzyka skłonności do samobójstwa w przypadku stosowania leków przeciwdepresyjnych w porównaniu z placebo u dorosłych w wieku 24 lat i starszych. W badaniach klinicznych dotyczących stosowania Priligy® w leczeniu przedwczesnego wytrysku nie stwierdzono wyraźnych dowodów na wystąpienie skłonności do samobójstwa podczas leczenia lekiem w ocenie możliwych działań niepożądanych, ocenianych zgodnie z Kolumbijską Klasyfikacją Oceny Samobójstwa (C-CASA), Skalą Oceny Depresji Montgomery’ego-Asberga lub Skalą Oceny Depresji Becka-II.

Omdlenia.

Pacjentów należy ostrzec, aby unikali sytuacji, które mogą prowadzić do urazów, w tym prowadzenia pojazdów lub obsługi niebezpiecznych urządzeń, ponieważ może dojść do omdleń lub objawów prodromalnych, takich jak zawroty głowy lub stan przedomdleniowy (zob. sekcja „Działania niepożądane”).

Zgłaszano możliwe wystąpienie objawów prodromalnych, takich jak nudności, zawroty głowy/stan przedomdleniowy i pocenie się, które obserwowano częściej u pacjentów przyjmujących Priligy® w porównaniu z placebo.

W badaniach klinicznych przypadki omdleń charakteryzowały się utratą przytomności przy bradykardii lub zaniku aktywności węzła zatokowego. Takie przypadki obserwowano u pacjentów noszących holter EKG i uznaje się je za o etiologii wazowaginalnej, jednak większość przypadków miała miejsce w ciągu pierwszych 3 godzin po przyjęciu pierwszej dawki leku lub była związana z procedurami badawczymi w warunkach klinicznych (np. pobieranie krwi do analizy i procedury ortostatyczne, pomiar ciśnienia tętniczego). Możliwe są objawy prodromalne, takie jak nudności, zawroty głowy, stan przedomdleniowy, kołatanie serca, osłabienie, dezorientacja i pocenie się, które zazwyczaj pojawiały się w ciągu pierwszych 3 godzin po podaniu dawki, często poprzedzając omdlenie. Pacjentów należy poinformować o możliwym wystąpieniu omdleń w dowolnym czasie, z lub bez objawów prodromalnych, podczas leczenia lekiem Priligy®. Lekarz powinien doradzić pacjentom o znaczeniu utrzymania odpowiedniego nawodnienia organizmu i o tym, jak rozpoznać objawy prodromalne, aby zmniejszyć ryzyko poważnych urazów związanych z upadkiem z powodu utraty przytomności. Jeśli pacjent odczuwa objawy prodromalne, powinien natychmiast położyć się tak, aby głowa znajdowała się niżej niż pozostałe części ciała, albo usiąść i położyć głowę między kolana i pozostawać w tej pozycji, aż objawy ustąpią. Pacjenci powinni unikać sytuacji, w tym prowadzenia pojazdów lub obsługi niebezpiecznych urządzeń, ponieważ może dojść do omdleń lub innych efektów ze strony OUN (zob. sekcja „Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów”).

Pacjenci z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego.

Pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego wykluczono z badania klinicznego fazy 3. Ryzyko niekorzystnych skutków sercowo-naczyniowych omdleń (nieżyt serca i omdlenia z innych przyczyn) wzrasta u chorych z podstawowymi strukturalnymi chorobami układu sercowo-naczyniowego (takimi jak potwierdzone trudności odpływu, wady zastawkowe serca, zwężenie tętnicy szyjnej i choroba niedokrwienna serca). Brakuje wystarczających danych, aby określić, czy to zwiększone ryzyko wazowaginalnego omdlenia dotyczy również pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Stosowanie z lekami rekreacyjnymi.

Nie należy zalecać pacjentom stosowania Priligy® w połączeniu z lekami rekreacyjnymi.

Leki rekreacyjne (narkotyki) o działaniu serotonergicznym, takie jak ketamina, metylenodioksymetamfetamina i kwas lizerginowy dietyloamid, mogą prowadzić do potencjalnie poważnych reakcji przy stosowaniu z Priligy®. Reakcje te obejmują m.in. zaburzenia rytmu serca, hipertermię i zespół serotoniny. Stosowanie Priligy® z lekami rekreacyjnymi o działaniu uspokajającym, takimi jak narkotyki i benzodiazepiny, może nasilić senność i zawroty głowy.

Etanol.

Pacjentom należy zalecać nie stosować Priligy® w połączeniu z alkoholem.

Połączenie alkoholu i dapoksetyny może nasilić związane z alkoholem efekty neurokognitywne, a także może prowadzić do nasilenia niepożądanych zjawisk neurokardiogennych, takich jak omdlenia, zwiększając tym samym ryzyko przypadkowych urazów; dlatego pacjentom należy zalecać nie spożywać alkoholu podczas leczenia lekiem Priligy® (zob. sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji” oraz „Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów”).

Leki o działaniu wazodylatacyjnym.

Priligy® należy przepisywać z ostrożnością pacjentom przyjmującym leki o działaniu wazodylatacyjnym (np. antagoniści receptora α-adrenergicznego i nitraty) ze względu na możliwą obniżoną tolerancję ortostatyczną (zob. sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Inhibitory CYP3A4 o działaniu średnim.

Pacjenci powinni zachować ostrożność przy stosowaniu inhibitorów CYP3A4 o działaniu średnim z ograniczoną dawką do 30 mg (zob. sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Inhibitory CYP2D6 o działaniu silnym.

Pacjenci powinni zachować ostrożność przy zwiększaniu dawki do 60 mg przy stosowaniu inhibitorów CYP2D6 o działaniu silnym lub przy zwiększaniu dawki do 60 mg u pacjentów, u których znany jest niski genotyp metabolizmu CYP2D6, ponieważ może to zwiększyć ekspozycję, co może prowadzić do większej częstości i nasilenia działań niepożądanych zależnych od dawki.

Zespół maniakalny.

Priligy® nie powinno się przepisywać pacjentom, u których w wywiadzie występuje zespół maniakalny/hipomaniakalny lub bipolarny zaburzenie afektywne. Należy przerwać przyjmowanie leku, jeśli wystąpią objawy tych zaburzeń.

Udar padaczkowy.

Ze względu na właściwości SSRI obniżające próg padaczkowy, u każdego pacjenta przyjmowanie Priligy® należy przerwać, jeśli wystąpi napad padaczkowy. Chorym z niestabilną padaczką należy unikać stosowania Priligy®. Należy dokładnie obserwować pacjentów z kontrolowaną padaczką podczas leczenia Priligy®.

Depresja i/lub zaburzenia psychiczne.

Mężczyzn z dominującymi objawami i objawami depresji należy ocenić przed rozpoczęciem leczenia Priligy®, aby wykluczyć niezdiagnozowane zaburzenia depresyjne. Leczenie łączone Priligy® z lekami przeciwdepresyjnymi, w tym SSRI i SNRI, jest przeciwwskazane (zob. sekcja „Przeciwwskazania”). Nie zaleca się przerywania leczenia trwającej depresji lub lęku w celu rozpoczęcia przyjmowania Priligy® w leczeniu PE. Priligy® nie jest zalecane w leczeniu zaburzeń psychicznych, nie powinno się go stosować mężczyznom z takimi zaburzeniami, jak schizofrenia, ani osobom z lękami chorobowymi, ponieważ pogorszenie objawów związanych z depresją nie może być wykluczone. Może to być wynikiem podstawowego zaburzenia psychicznego lub skutkiem terapii lekiem. Lekarze powinni zachęcać pacjentów do zgłaszania wszelkich niepokojących myśli lub uczuć w dowolnym czasie. Jeśli objawy i objawy depresji wystąpią podczas leczenia, należy przerwać przyjmowanie leku Priligy®.

Krwawienie.

Istnieją doniesienia o zaburzeniach hemostazy przy stosowaniu SSRI. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu Priligy®, szczególnie równocześnie z lekami wpływającymi na funkcję płytek krwi (takimi jak atypowe neuroleptyki i fenytozyny, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwpłytkowe), lub z lekami przeciwkrzepliwymi (np. warfaryna), a także w przypadku wywiadu z krwawieniem lub zaburzeniami krzepnięcia (zob. sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”, „Farmakokinetyka”).

Niewydolność nerek.

Priligy® nie jest zalecane w stosowaniu u chorych z ciężką niewydolnością nerek i należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (zob. sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Farmakokinetyka”).

Zespół odstawienia leku.

Nagle przerywane stałe przyjmowanie SSRI w leczeniu przewlekłych zaburzeń depresyjnych, według doniesień, prowadzi do takich objawów: zaburzenia dysforii, drażliwość, pobudzenie, zawroty głowy, zaburzenia czucia (np. parestezje, takie jak uczucie uderzenia prądem elektrycznym), lęk, dezorientacja, ból głowy, osłabienie, niestabilność emocjonalna, bezsenność i hipomania.

Podwójne ślepe badanie kliniczne z udziałem pacjentów z PE, zaprojektowane w celu oceny zespołu odstawienia leku po codziennym stosowaniu przez 62 dni lub przy konieczności dawkowania 60 mg Priligy®, wykazało słabe objawy abstynencyjne z wyższą częstością występowania bezsenności i zawrotów głowy u pacjentów, którzy przeszli na placebo po codziennym przyjmowaniu leku (zob. sekcja „Farmakodynamika”).

Choroby narządów wzroku.

Stosowanie Priligy® wiązano z działaniami niepożądanymi ze strony narządów wzroku, takimi jak midriaza i ból oczu. Priligy® należy stosować z ostrożnością u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub z ryzykiem wystąpienia kątowego zamknięcia jaskry.

Nietolerancja laktozy.

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi problemami nietolerancji galaktozy, pełnym niedoborem laktozy lub zespołem niemogącego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, czyli jest praktycznie wolny od sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Priligy® nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet.

Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośrednie lub pośrednie niebezpieczne skutki na płodność, ciążę lub rozwój embrionalny/płodowy.

Nie wiadomo, czy dapoksetyna lub jej metabolity wydzielają się w mleku kobiet.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Priligy® ma nieznaczny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów. W trakcie badań klinicznych u osób przyjmujących dapoksetynę zgłaszano wystąpienie zawrotów głowy, zaburzenia uwagi, omdleń, rozmytego widzenia i senności. Dlatego pacjentów należy ostrzec o konieczności unikania sytuacji narażających na urazy, w tym prowadzenia pojazdów i obsługi niebezpiecznych urządzeń.

Połączenie alkoholu z dapoksetyną może nasilić neurokognitywne efekty związane z alkoholem. Mogą również nasilić się neurokardiogenne działania niepożądane, takie jak omdlenia, zwiększając tym samym ryzyko przypadkowych urazów. Dlatego pacjentom należy zalecać unikanie spożycia alkoholu podczas przyjmowania Priligy® (zob. sekcje „Szczególne środki ostrożności”, „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie.

Odmładzi mężczyźni w wieku od 18 do 64 roku życia.

Zalecana dawka początkowa dla pacjentów w wieku od 18 do 64 roku życia wynosi 30 mg, którą należy przyjmować 1–3 godziny przed przewidywanym współżyciem. Leczenie lekiem Priligy® nie może być rozpoczynane od dawki 60 mg.

Priligy® nie jest wskazany do stałego, codziennego stosowania. Priligy® należy przyjmować tylko w przypadku przewidywanego współżycia. Nie należy przyjmować leku częściej niż co 24 godziny.

Jeśli odpowiedź indywidualna na lek w dawce 30 mg jest niewystarczająca, a u pacjenta nie wystąpiły działania niepożądane o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu oraz objawy wskazujące na możliwość wystąpienia omdlenia, dawkę można zwiększyć do maksymalnej zalecanej dawki 60 mg, którą należy przyjmować w razie potrzeby około 1–3 godziny przed współżyciem. Częstość i nasilenie działań niepożądanych przy dawce 60 mg wzrasta.
Jeśli u pacjenta wystąpiły reakcje ortostatyczne po przyjęciu dawki początkowej, nie zaleca się zwiększania dawki do 60 mg (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Konieczna jest staranna analizakorzyści nadpotencjalnymryzykiem* stosowania leku Priligy® po pierwszych czterech tygodniach leczenia (lub przynajmniej po 6 dawkach leczenia), aby określić, czy należy kontynuować leczenie lekiem Priligy®.

Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku Priligy® przez okres dłuższy niż 24 tygodnie są ograniczone. Kliniczna konieczność kontynuacji leczenia oraz stosunek korzyści do ryzyka leczenia Priligy® powinny być oceniane co najmniej co sześć miesięcy.

Pacjenci w wieku podeszłym (powyżej 65 roku życia).

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Priligy® nie zostały ustalone u pacjentów w wieku powyżej 65 roku życia (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Upośledzenie funkcji nerek.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z upośledzeniem funkcji nerek o lekkim lub umiarkowanym nasileniu. Stosowanie Priligy® u pacjentów z ciężkim upośledzeniem funkcji nerek nie jest zalecane (patrz sekcje „Farmakokinetyka”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Upośledzenie funkcji wątroby.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim upośledzeniem funkcji wątroby (klasyfikacja wg Childa-Pugha, klasa B i C).

Ustalony powolny metabolizm CYP2D6 lub pacjenci leczeni silnymi inhibitorami CYP2D6.

Należy zachować ostrożność przy zwiększaniu dawki do 60 mg u pacjentów z potwierdzonym genotypem powolnych metabolizatorów CYP2D6 oraz u pacjentów leczonych jednocześnie silnymi inhibitorami CYP2D6 (patrz sekcje „Farmakokinetyka”, „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Pacjenci przyjmujący inhibitory CYP3A4 o średnim działaniu lub silne inhibitory CYP3A4.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane. Pacjentom przyjmującym jednocześnie inhibitory CYP3A4 o średnim działaniu należy zachować ostrożność i nie przekraczać dawki 30 mg (patrz sekcje „Przeciwwskazania”, „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Sposób stosowania.

Lek jest przeznaczony do doustnego zażywania. Aby uniknąć gorzkiego smaku, tabletki należy połykać całe. Tabletki należy przyjmować, popijając co najmniej pełnym szklanką wody. Priligy® można przyjmować niezależnie od posiłku (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Ostrzeżenia przed zastosowaniem lub przepisaniem leku.

Przed rozpoczęciem leczenia należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi hipotensji ortostatycznej w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Dzieci.

Stosowanie leku Priligy® jest przeciwwskazane u dzieci ze względu na brak doświadczenia klinicznego.

Przedawkowanie.

Nie zgłaszano przypadków przedawkowania.

W badaniu klinicznej farmakologii leku Priligy® nie zaobserwowano nieprzewidywalnych działań niepożądanych przy dawce dobowej do 240 mg (lek w dwóch dawkach po 120 mg, przyjętych w odstępie 3 godzin). Ogólnie objawy przedawkowania SSRI obejmują działania niepożądane pośredniczone przez serotoniny, takie jak senność, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności i wymioty), tachykardia, drżenie, pobudzenie i zawroty głowy.

Leczenie. W przypadku przedawkowania leczenie może być objawowe i wspierające. Ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami i duży objętość rozprzestrzenienia chlorowodorku dapoksetyny mało prawdopodobne jest, że przyniesie korzyść wymuszone moczowanie, dializa, hemoperfuzja lub wymienna transfuzja krwi. Nie istnieje specyficzny antydotum.

Efekty uboczne.

Ogólny profil bezpieczeństwa.

W trakcie badań klinicznych zgłaszano występowanie omdlenia oraz hipotensji ortostatycznej (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Najczęściej w fazie 3 badań klinicznych zgłaszane były następujące reakcje niepożądane zależne od dawki: nudności (11,0 % i 22,2 % odpowiednio w grupach otrzymujących dapoksetynę w dawce 30 mg i 60 mg „na żądanie”), zawroty głowy (5,8 % i 10,9 %), ból głowy (5,6 % i 8,8 %), biegunka (3,5 % i 6,9 %), bezsenność (2,1 % i 3,9 %) oraz uczucie zmęczenia (2,0 % i 4,1 %). Najczęstszymi niepożądanymi zdarzeniami prowadzącymi do odstawienia leku były nudności (2,2 % pacjentów przyjmujących Priligy®) oraz zawroty głowy (1,2 % pacjentów przyjmujących Priligy®).

Bezpieczeństwo Priligy® oceniano u 4224 pacjentów z przedwczesnym wytryskiem, którzy uczestniczyli w pięciu podwójnie ślepych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych. Spośród 4224 pacjentów, 1616 przyjmowało Priligy® 30 mg „na żądanie”, a 2608 – w dawce 60 mg „na żądanie” lub raz dziennie.

W tabeli 3 przedstawiono zgłaszane reakcje niepożądane.

Częstotliwość występowania reakcji niepożądanych podana jest zgodnie z klasyfikacją MedRA.

Tabela 3. Reakcje niepożądane według klas układów narządów i częstości występowania

Dzienniki skutki uboczne zgłaszane w 9-miesięcznym długoterminowym badaniu potwierdzającym odpowiadały danym uzyskanym w badaniach podwójnie ślepych. Nie stwierdzono dodatkowych działań niepożądanych.

Opis wybranych działań niepożądanych.

W badaniach klinicznych obserwowano omdlenia związane z bradykardią lub z zahamowaniem aktywności węzła zatokowego, związane z przyjmowaniem leku u pacjentów noszących monitor Holtera. Większość przypadków wystąpiła w ciągu pierwszych 3 godzin po przyjęciu leku, po podaniu pierwszej dawki lub w związku z procedurami przeprowadzanymi w warunkach klinicznych (takimi jak pobieranie krwi do analizy czy procedury ortostatyczne, pomiar ciśnienia tętniczego). Omdleniom często poprzedzały objawy prodromalne (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Występowanie omdleń i potencjalnie objawów prodromalnych zależnych od dawki, częściej obserwowanych u pacjentów przyjmujących wyższe niż zalecane dawki w fazie 3 badań klinicznych.

W badaniach klinicznych obserwowano ortostatyczną hipotensję (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”). Częstość omdleń, opisanych jako utrata przytomności w programie badań klinicznych Priligy®, różniła się w zależności od badanej populacji i wahała się od 0,06% (30 mg) do 0,23% (60 mg) u pacjentów włączonego do fazy 3 placebo-kontrolowanego badania klinicznego, do 0,64% (wszystkie dawki połączone) w fazie 1 badania z udziałem zdrowych ochotników.

Inne szczególne populacje

Należy zachować ostrożność przy zwiększaniu dawki do 60 mg u pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP2D6 lub u których stwierdzono genotyp powolnych metabolizatorów CYP2D6 (patrz sekcje „Farmakokinetyka”, „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”, „Sposób dawkowania i sposób stosowania”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Zespół odstawienia leku.

Zgłaszane nagłe zaprzestanie ciągłego stosowania inhibitory zwrotnej wychwytu selektywnego serotoniny (SSRI) stosowanych w leczeniu przewlekłych zaburzeń depresyjnych prowadzi do wystąpienia takich objawów jak: zaburzenia dysforyczne, drażliwość, pobudzenie, zawroty głowy, zaburzenia czucia (np. parestezje, takie jak uczucie uderzenia prądem elektrycznym), lęk, dezorientacja, ból głowy, osłabienie, niestabilność emocjonalna, bezsenność i hipomanię.

Wyniki badania bezpieczeństwa stosowania leku wykazały częstsze występowanie objawów lekkiej lub umiarkowanej bezsenności i zawrotów głowy u pacjentów, którzy po 62 dniach codziennego przyjmowania leku przeszli na placebo.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku odgrywa ważną rolę. Umożliwia to kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy ochrony zdrowia powinni zgłaszać wszystkie podejrzewane działania niepożądane.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Nie wymagane specjalne warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Pierwotne: folia aluminiowa PVC-PE-PVDC/Al zabezpieczona przed otwarciem przez dzieci, zawierająca 3 lub 6 tabletek powlekanych powłoką filmową.

Wtórne: pudełko z tektury zawierające 1 folię oraz ulotkę informacyjną w języku ukraińskim.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

Menarini-von Heyden GmbH.

Adres miejsca produkcji i prowadzenia działalności.

Leipziger Strasse 7-13, 01097 Dresden, Niemcy.

Wnioskodawca.

Berlin-Chemie AG.

Adres siedziby wnioskodawcy.

Glinkiker Weg 125, 12489 Berlin, Niemcy.