Perasin

ULOTKA DO ŁĘKARSTWA Perasin (PERASIN)

Skład:

Substancje czynne: piperacylina, tazobaktam;

1 fiolka zawiera piperacyliny (w postaci sodowej piperacyliny) 2 g, tazobaktamu (w postaci sodowej tazobaktamu) 0,25 g (dawka 2,25 g) lub

1 fiolka zawiera piperacyliny (w postaci sodowej piperacyliny) 4 g, tazobaktamu (w postaci sodowej tazobaktamu) 0,5 g (dawka 4,5 g);

Postać farmaceutyczna. proszek do sporządzenia roztworu do wlewu.

Główne właściwości fizykochemiczne: fiolki z białym lub prawie białym proszkiem, możliwy z aglomeracjami.

Grupa farmakoterapeutyczna. kombinacje penicylin, w tym z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATC J01CR05.

Właściwości farmakodynamiczne.

Mechanizm działania

Piperacylina – półsyntetyczny antybiotyk szerokiego zakresu działania z grupy penicylin, który hamuje aktywność bakterii poprzez inhibicję tworzenia się przegrody komórkowej oraz syntezy ściany komórkowej.

Tazobaktam – beta-laktam strukturalnie podobny do penicylin, jest inhibitorem wielu beta-laktamaz, które zazwyczaj powodują oporność na penicyliny i cephalosporyny, jednak nie hamuje enzymów klasy AmpC ani metalo-beta-laktamaz. Tazobaktam poszerza zakres działania antybakteryjnego piperacyliny, obejmując wiele bakterii produkujących beta-laktamazy, które są oporne na samą piperacylinę.

Stosunek farmakokinetyczny/farmakodynamiczny

Czas, w którym stężenie we krwi przekracza minimalne stężenie hamujące (ang. % T> MIC), uznaje się za główny czynnik określający skuteczność farmakodynamiczną piperacyliny.

Mechanizm oporności

Istnieją dwa mechanizmy oporności na lek Perasin:

• Inaktywacja składnika piperacyliny przez beta-laktamazy, które nie są hamowane przez tazobaktam: beta-laktamazy klas molekularnych B, C i D. Ponadto tazobaktam nie chroni przed beta-laktamazami o szerokim spektrum działania (ESBLs) z klas molekularnych A i D.
• Modyfikacja białek wiążących penicylinę, prowadząca do obniżenia powinowactwa piperacyliny do celu molekularnego u bakterii.

Dodatkowo zmiany przepuszczalności błony bakteryjnej, jak również ekspresja wielopompowych pomp efliuksowych, mogą powodować oporność bakterii na lek Perasin, szczególnie bakterii Gram-ujemnych.

Wartości progowe

EUCAST (Europejski Komitet ds. Testowania wrażliwości na antybiotyki) ustalił kliniczne wartości progowe MIC dla piperacyliny/tazobaktamu (2009-12-02, v1). W celu testowania wrażliwości antybakteryjnej ustalono stężenie tazobaktamu na poziomie 4 mg/l.

Wrażliwość streptococci przewiduje się na podstawie wrażliwości na penicylinę.

Wrażliwość staphylococci przewiduje się na podstawie wrażliwości na oksacylinę.

Wrażliwość

Rozprzestrzenienie nabytej oporności wybranych szczepów może różnić się w zależności od położenia geograficznego i czasu dla poszczególnych gatunków, dlatego zalecane jest posiadanie lokalnych informacji dotyczących oporności, szczególnie przy leczeniu ciężkich infekcji. W razie potrzeby, jeśli lokalne rozpowszechnienie oporności podważa celowość stosowania leku do leczenia przynajmniej niektórych typów infekcji, należy skonsultować się z ekspertem.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Maksymalne stężenie piperycyliny i tazobaktamu po wewnątrzżylnym podaniu (przez ponad 30 minut) w dawce 4,5 g wynosi odpowiednio 298 µg/ml i 34 µg/ml.

Rozkład

Piperycyлина i tazobaktam wiążą się z białkami osocza krwi w przybliżeniu w 30%. Wiązanie z białkami piperycyliny i tazobaktamu nie zależy od obecności innych związków. Wiązanie z białkami metabolitów tazobaktamu jest nieznaczne.

Piperycyлина i tazobaktam swobodnie rozprzestrzeniają się w tkankach i płynach organizmu, w szczególności w płynie międzykomórkowym, pęcherzu żółciowym, płucach, żółci i kościach. Stężenie w tkankach wynosi ogólnie od 50% do 100% w porównaniu z osoczem. Podobnie jak w przypadku innych leków z grupy penicylin, rozkład leku w płynie mózgowo-rdzeniowym jest niski, o ile pacjenci nie cierpią na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Biotransformacja

Piperycylinę metabolizuje się do metabolitu dezetylowego, który wykazuje niewielką aktywność mikrobiologiczną. Tazobaktam metabolizuje się do jednego metabolitu, który nie wykazuje aktywności mikrobiologicznej.

Wydalanie

Piperycylinę i tazobaktam wydala się z organizmu przez nerki za pomocą filtracji kłębuszkowej i sekrecji kanalikowej. Piperycylinę szybko wydala się w niezmienionej formie, 68% przyjętej dawki wydala się z moczem. Tazobaktam i jego metabolit wydala się głównie przez nerki, przy czym 80% przyjętej dawki wydala się w niezmienionej formie, a reszta – w postaci jednego metabolitu. Piperycylinę, tazobaktam i dezetylopiperycylinę wydala się również z żółcią. Po podaniu pojedynczej lub wielokrotnej dawki piperycyliny/tazobaktamu zdrowym ochotnikom okres półwydalenia z osocza wynosił od 0,7 do 1,2 godziny. Dawka i czas trwania infuzji nie wpływały na ten parametr. Okres półwydalenia zarówno piperycyliny, jak i tazobaktamu wydłużał się w przypadku obniżenia klirensu nerkowego. Podanie tazobaktamu nie wpływało istotnie na farmakokinetykę piperycyliny. Piperycylinę zmniejsza parametr wydalania tazobaktamu.

Specjalne grupy pacjentów

Okres półwydalenia piperycyliny i tazobaktamu wydłuża się odpowiednio o około 25% i 18% u pacjentów z marskością wątroby w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami.

Okres półwydalenia piperycyliny i tazobaktamu wydłuża się w przypadku obniżenia klirensu kreatyniny. Przy wartości klirensu kreatyniny poniżej 20 ml/min obserwuje się podwojenie okresu półwydalenia dla piperycyliny i czterokrotne wydłużenie dla tazobaktamu w porównaniu z pacjentami z prawidłową funkcją nerek.

Podczas hemodializy wydala się od 30% do 50% piperycyliny/tazobaktamu, a dodatkowo 5% tazobaktamu wydala się w postaci metabolitu. W wyniku dializy otrzewnowej wydala się około 6% i 21% dawki piperycyliny i tazobaktamu odpowiednio, w tym około 18% dawki tazobaktamu wydala się w postaci metabolitu.

Populacja pediatryczna

W badaniu farmakokinetyki w tej grupie wiekowej przybliżony parametr klirensu u pacjentów w wieku od 9 miesięcy do 12 lat porównywano z wartością u dorosłych. Średnia wartość dla grupy wiekowej (odchylenie standardowe) wynosiła 5,64 (0,34) ml/min/kg. Przybliżony klirens piperycyliny u pacjentów w wieku od 2 do 9 miesięcy wynosił 80% tej wartości. Średni objętość rozkładu piperycyliny dla grupy wiekowej (odchylenie standardowe) wynosił 0,243 (0,011) l/kg i nie zależał od wieku.

Pacjenci w podeszłym wieku

Średni parametr okresu półwydalenia piperycyliny i tazobaktamu u pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu z młodszych pacjentami był dłuższy odpowiednio o 32% i 55%. Różnica ta jest prawdopodobnie spowodowana zmianami wiekowymi w klirensie kreatyniny.

Rasa

Nie zaobserwowano różnic w farmakokinetyce piperycyliny i tazobaktamu między azjatyckimi (n = 9) i europejskimi (n = 9) zdrowymi ochotnikami, którym podano pojedynczą dawkę 4,5 g.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Lek Perasin wskazany jest w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci od 2. roku życia:

Dorośli i dzieci od 12. roku życia:

• ciężka zapalenie płuc (w tym zapalenie szpitalne i związane z wentylacją);
• powikłane infekcje dróg moczowych (w tym naczyniowica);
• powikłane infekcje wewnątrzbrzuszne;
• powikłane infekcje skóry i tkanek miękkich (w tym infekcyjne powikłania zespołu stopy cukrzycowej).

Leczenie pacjentów z bakteriamią, która występuje łącznie lub może być związana z którąkolwiek z powyższych infekcji.

Lek Perasin może być stosowany w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, prawdopodobnie spowodowaną infekcją bakteryjną.

Stosowanie w bakteremii wywołanej przez E. coli i K. pneumoniae (niewrażliwe na ceftryksone) produkujące rozszerzone beta-laktamazy nie jest zalecane u dorosłych pacjentów (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Dzieci w wieku od 2 do 12. roku życia:

• powikłane infekcje wewnątrzbrzuszne.

Lek Perasin może być stosowany w leczeniu pacjentów pediatrycznych z neutropenią i gorączką, prawdopodobnie spowodowaną infekcją bakteryjną.

Należy kierować się oficjalnymi zaleceniami dotyczącymi stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną, leki przeciwbakteryjne z grupy penicylin lub substancję pomocniczą leku.

Ostre, ciężkie reakcje alergiczne na inne środki beta-laktamowe w wywiadzie (np. cephalosporyny, monobaktamy lub karbapenemy).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki miorozkurczowe nieodwracające polaryzacji. Jednoczesne stosowanie piperycyliny z wekuronium prowadzi do wydłużenia blokady nerwowo-mięśniowej. Ze względu na podobny mechanizm działania oczekuje się, że blokada nerwowo-mięśniowa spowodowana przez każdy z miorozkurczów nieodwracających polaryzacji może być wydłużona pod wpływem piperycyliny.

Leki przeciwwstrząsowe doustne. W przypadku jednoczesnego stosowania z heparyną, doustnymi lekami przeciwwstrząsowymi oraz innymi lekami wpływającymi na układ krzepnięcia krwi, w tym na funkcję płytek, należy regularnie kontrolować badania krzepnięcia.

Metotreksat. Piperycyлина może zmniejszyć wydalanie metotreksatu. U pacjentów przyjmujących metotreksat należy monitorować jego stężenie w surowicy krwi.

Probenecyd. Jak w przypadku innych leków z grupy penicylin, jednoczesne stosowanie probenecydu i leku Perasin prowadzi do wydłużenia okresu półtrwania oraz zmniejszenia klirensu nerkowego zarówno piperycyliny, jak i tazobaktamu. Nie wpływa to jednak na maksymalne stężenie w osoczu żadnej z substancji.

Aminoglikozydy. Piperycyлина samodzielnie lub w połączeniu z tazobaktamem nie istotnie zmienia farmakokinetyki tobramycyny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek lub z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek. Farmakokinetyka piperycyliny, tazobaktamu i metabolitu M1 również nie ulegała istotnym zmianom po podaniu tobramycyny.

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek obserwuje się inaktywację tobramycyny i gentamycyny przez piperycylinę.

Informacje dotyczące jednoczesnego stosowania piperycyliny/tazobaktamu z aminoglikozydami znajdują się w sekcjach „Sposób stosowania i dawki” oraz „Niezgodność”.

Wankomycyna. Badania wykazały zwiększoną częstość ostrej niewydolności nerek u pacjentów, którym podawano jednocześnie piperycylinę/tazobaktam i wankomycynę, w porównaniu z samodzielnym podaniem wankomycyny. Niektóre z tych badań wskazują, że interakcja zależy od dawki wankomycyny.

Nie odnotowano farmakokinetycznych interakcji między piperycyliną/tazobaktamem a wankomycyną.

Wpływ na badania laboratoryjne. Jak przy stosowaniu innych leków z grupy penicylin, zastosowanie leku Perasin może prowadzić do fałszywie dodatniej reakcji w oznaczaniu glukozy w moczu (przy wykorzystaniu metody nieenzymatycznej). Dlatego podczas stosowania leku Perasin zaleca się enzymatyczną metodę oznaczania glukozy w moczu.

Niektóre chemiczne metody oznaczania białka w moczu mogą dać fałszywie dodatnie wyniki. Metoda paskowa do oznaczania białka nie jest na nią wrażliwa.

Bezpośredni test Coombsa może być dodatni.

Zgłaszano o krzyżowe reakcje z polysacharydami i polifuranozami, które nie są składnikami ściany komórkowej Aspergillus, przy użyciu systemu testowego Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA.

Dodatnie wyniki powyższych badań u pacjentów przyjmujących lek Perasin należy potwierdzić innymi metodami diagnostycznymi.

Szczególne środki ostrożności.

Przy wyborze tego leku do leczenia konkretnego pacjenta należy wziąć pod uwagę celowość stosowania półsyntetycznego penicyliny o szerokim zakresie działania na podstawie takich czynników, jak poważność infekcji oraz stopień oporności na inne odpowiednie środki przeciwbakteryjne.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Perasin należy dokładnie przebadać pacjenta pod kątem wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, inne środki beta-laktamowe (np. cephalosporyny, monobaktamy lub karbapenemy) oraz inne alergeny. Zanotowano poważne, a czasem kończące się śmiercią reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne/analofakto-idowe, w tym wstrząs) u pacjentów otrzymujących terapię penicylinami, w tym lekiem zawierającym substancję czynną piperacylinę/tazobaktam. Reakcje te są bardziej prawdopodobne u osób uczulonych na kilka alergenów w wywiadzie. Powikłania nadwrażliwościowe wymagają odstawienia antybiotyku, może również być konieczne podanie adrenaliny oraz inne środki ratunkowe.

Lek Perasin może powodować poważne skórne działania niepożądane, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekrolioza, reakcje na lek z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS), a także ostrą ogólną wypryskową pustulozę (AGEP). Jeśli u pacjentów pojawi się wysypka skórna, należy ich dokładnie monitorować, a w przypadku jej nasilania stosowanie leku należy przerwać.

W przypadku wystąpienia ciężkiej, trwającej biegunki należy wziąć pod uwagę możliwość rozwoju kolitu pseudomembranaceus spowodowanego antybiotykami, stanu zagrażającego życiu. Objawy mogą pojawić się podczas lub po zakończeniu leczenia antybakteryjnego. W takich przypadkach należy natychmiast przerwać stosowanie leku.

Stosowanie leku Perasin może prowadzić do rozwoju opornych mikroorganizmów, które z kolei mogą spowodować superinfekcję.

U niektórych pacjentów przyjmujących antybiotyki beta-laktamowe obserwowano objawy krwawień. Czasem takie reakcje były związane z zaburzeniami krzepnięcia krwi: czasem krzepnięcia, agregacją płytek krwi oraz czasem protrombinowym. Najczęściej takie zaburzenia stwierzano u pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku stwierdzenia krwawienia należy przerwać podawanie antybiotyku i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Ponieważ podczas długotrwałej terapii może rozwinąć się leukopenia i neutropenia, należy okresowo monitorować parametry krwi.

Podobnie jak w przypadku innych leków z grupy penicylin, przy przekroczeniu zalecanych dawek u pacjentów (szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek) możliwe są powikłania neurologiczne, takie jak pobudzenie nerwowo-mięśniowe lub drgawki.

Ten lek zawiera sód, co należy uwzględnić u pacjentów przestrzegających diety o niskiej zawartości sodu.

U pacjentów z niskim poziomem potasu w organizmie lub u tych, którzy przyjmują leki obniżające poziom potasu, może rozwinąć się hipokaliemia. U takich pacjentów należy okresowo kontrolować równowagę elektrolitową.

Niewydolność nerek

Ze względu na potencjalną nefrotoksyczność piperacylinę/tazobaktam należy stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek lub u pacjentów poddawanych hemodializie. Dawkę i odstępy między podaniami dożylnymi należy dostosować do stopnia zaburzenia funkcji nerek.

W drugorzędowej analizie danych z dużego, wieloośrodkowego, randomizowanego badania kontrolnego, w którym oceniano tempo filtracji kłębuszkowej (eGFR) po podaniu często stosowanych antybiotyków u ciężko chorych pacjentów, stosowanie piperacyliny/tazobaktamu wiązało się z niższym wskaźnikiem odwracalnego eGFR w porównaniu z innymi antybiotykami. Analiza ta wykazała, że piperacylina/tazobaktam była przyczyną opóźnienia regeneracji nerek u tych pacjentów.

Jednoczesne stosowanie piperacyliny/tazobaktamu i wancomycyny może zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek.

Hemofagocytowy limfogranulocytoza (HLH)

Zgłoszono przypadki HLH u pacjentów przyjmujących piperacylinę/tazobaktam lub piperacylinę, często po leczeniu trwającym dłużej niż 10 dni. HLH to zagrażający życiu zespół patologicznej aktywacji immunologicznej, charakteryzujący się objawami i objawami nadmiernego zapalenia systemowego (np. gorączka, hepatosplenomegalia, hipertriglicerydemia, hipofibrynogenemia, wysoki poziom ferrytyny w surowicy, cytopenia i hemofagocytoza). Pacjentów, u których pojawiają się wczesne objawy patologicznej aktywacji immunologicznej, należy natychmiast przebadać. Jeśli rozpoznanie HLH zostanie potwierdzone, leczenie piperacyliną/tazobaktamem lub piperacyliną należy przerwać.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Dotychczas dostępne dane dotyczące stosowania leku Perasin u ciężarnych kobiet są ograniczone lub nieistniejące. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na płód, jednak nie stwierdzono działania teratogennego w dawkach toksycznych dla organizmu matki. Piperacylina i tazobaktam przenikają przez łożysko. Lek Perasin można stosować w czasie ciąży wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią. Piperacylina w niewielkich stężeniach przenika do mleka matki. Stężenie tazobaktamu w mleku matki nie zostało zbadane. Leczenie kobiet w okresie karmienia piersią tym lekiem jest wskazane wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla dziecka.

Płodność. Badania na szczurach wykazały, że wewnątrzbrzuszne podawanie tazobaktamu lub kombinacji piperacyliny/tazobaktamu nie wpływa na funkcję rozrodczą ani zdolność do zapłodnienia.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie stwierdzono wpływu leku na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Dozowanie

Dawka i częstotliwość podawania leku Perasin zależą od ciężkości i lokalizacji infekcji, a także od możliwych patogenów.

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat

Infekcje

Zwykła dawka leku Perasin (4 g piperycyliny/0,5 g tazobaktamu) wynosi 4,5 g co 8 godzin.

W przypadku neutropenii oraz ciężkiej zapalenia płuc zalecana dawka leku (4 g piperycyliny/0,5 g tazobaktamu) wynosi 4,5 g co 6 godzin.

Zalecany schemat podawania może być również stosowany u pacjentów z szczególnie ciężkimi postaciami innych stwierdzonych infekcji.

W poniższej tabeli przedstawiono zalecaną częstotliwość stosowania u dorosłych pacjentów i dzieci w wieku od 12 lat z wskazaniami lub stanami:

Pacjenci z niewydolnością nerek

Dawkę dożylną należy dostosować w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek, jak podano poniżej (należy monitorować każdego pacjenta pod kątem objawów toksyczności substancji czynnych; dawkę oraz odstępy między podawaniem leku należy odpowiednio dostosować):

Ze względu na to, że hemodializa usuwa 30–50 % piperycyliny w ciągu 4 godzin, należy podawać dodatkową dawkę piperycyliny/tazobaktamu 2 g/0,25 g po każdej sesji dializy.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Nie jest wymagana korekta dawki.

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w wieku podeszłym z prawidłową czynnością nerek lub klirem kreatyniny powyżej 40 ml/min nie jest wymagana korekta dawki.

Dzieci w wieku od 2 do 12 lat

Zakażenia

W poniższej tabeli przedstawiono zalecaną częstość stosowania i dawkowanie zależnie od masy ciała dzieci w wieku od 2 do 12 lat, z uwzględnieniem wskazań lub stanów chorobowych:

* Nie przekraczać maksymalnej dawki 4,5 g podanej w ciągu 30 minut.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Dawkę dożylną należy dostosować w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek, jak podano poniżej (należy monitorować każdego pacjenta pod kątem objawów toksyczności substancji czynnych; dawkę i odstępy między podaniami leku należy odpowiednio dostosować):

Dla dzieci poddawanych hemodializie konieczna jest jedna dodatkowa dawka 40 mg piperacyliny/5 mg tazobaktamu na 1 kg masy ciała po każdej procedurze dializy.

Dzieci w wieku do 2 lat

Skuteczność i bezpieczeństwo leku Perasin w leczeniu dzieci w wieku do 2 lat nie zostały ustalone.

Brak danych z kontrolowanych badań klinicznych.

Czas trwania leczenia

Zazwyczaj czas trwania leczenia dla większości wskazań wynosi 5–14 dni. Jednak decyzję o czasie trwania leczenia należy podejmować na podstawie stanu pacjenta, ciężkości infekcji oraz wyników badań klinicznych i bakteriologicznych.

Sposób stosowania

Lek Perasin stosuje się w postaci wlewów dożylnych (ponad 30 min).

Instrukcja przygotowania roztworu do stosowania dożylnego

Zawartość fiolki należy rozpuścić w rozpuszczalniku w ilości podanej w poniższej tabeli. Fiolkę należy wstrząsać aż do całkowitego rozpuszczenia proszku. Przy ciągłym wstrząsaniu odtworzenie roztworu następuje w ciągu 5–10 minut.

* Roztwory do rekonstytucji:

• Woda do wstrzykiwań sterylna1.
• 0,9 % roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań.
• 5 % wodny roztwór glukozy.

1 Maksymalna zalecana objętość wody do wstrzykiwań sterylnej na jedną dawkę to 50 ml.

Roztwory po rekonstytucji należy pobierać z fiolki za pomocą strzykawki. Jeżeli rekonstytucja została przeprowadzona zgodnie z zaleceniami, pobranie zawartości fiolki strzykawką zapewni dostępność deklarowanej ilości piperycyliny/tazobaktamu.

Roztwory po rekonstytucji mogą być dodatkowo rozcieńczone do wymaganej objętości (od 50 ml do 150 ml) za pomocą jednego z następujących rozcieńczalników:

• 0,9 % roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań;
• 5 % roztwór glukozy;
• 6 % roztwór dekstranu w 0,9 % roztworze chlorku sodu.

Nieużywany lek lub odpady należy usunąć zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Lek Perasin przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użycia. Nieużywany roztwór nie nadaje się do dalszego stosowania.

Dzieci.

Lek można stosować dzieciom od 2. roku życia.

Przedawkowanie.

Objawy. Zgłaszano przypadki przedawkowania leku. Większość z nich, w tym nudności, wymioty i biegunka, obserwowano po podaniu zwykłych zalecanych dawek. U pacjentów może wystąpić pobudzenie nerwowo-mięśniowe lub napady drgawek w przypadku przekroczenia zalecanych dawek podawanych dożylnie (szczególnie u chorych z niewydolnością nerek).

W przypadku przedawkowania należy przerwać podawanie piperycyliny/tazobaktamu. Nie zna się specyficznego przeciwdziałka.

Leczenie – wspierające i objawowe, zależne od stanu pacjenta.

Nadmierną stężenie piperycyliny lub tazobaktamu we krwi można zmniejszyć poprzez hemodializę.

Działania niepożądane.

Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym leku była biegunka (obserwowana u 1 na 10 pacjentów). Do najpoważniejszych działań niepożądanych należą kolit pseudobłoniasta oraz toksyczne martwicze zapalenie nabłonka, które obserwowano u 1–10 pacjentów na 10 000.

Częstość występowania pancytopenii, wstrząsu anafilaktycznego oraz zespołu Stevensa-Johnsona nie może być oszacowana na podstawie obecnie dostępnych danych.

W poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane sklasyfikowane według klas układów narządów w przeważnie stosowanych terminach MedDRA. Dane dotyczące działań niepożądanych przedstawiono poniżej według częstości występowania, uporządkowane malejąco pod względem nasilenia.

Działania niepożądane podano według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 do < 1/100); bardzo rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000); częstość nieznana (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

* Reakcje niepożądane ustalone w okresie pogwarancyjnym.

Leczenie piperycyliną wiązało się ze zwiększoną liczbą przypadków gorączki i wysypek u pacjentów z mukowiscydozą.

Oddziaływanie antybiotyków beta-laktamowych

Terapia antybiotykami beta-laktamowymi, w tym piperycyliną i tazobaktamem, może prowadzić do objawów encefalopatii i napadów padaczkowych (patrz dział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua/.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Roztwory przygotowane w warunkach aseptycznych zachowują stabilność nie dłużej niż 24 godziny w temperaturze nie wyższej niż 25 °C oraz do 48 godzin – przy przechowywaniu w lodówce (2–8 °C).

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie wolno mieszać leku Perasin z innymi lekami w jednej strzykawce lub butelce do wlewu, z wyjątkiem substancji wymienionych w dziale „Sposób i dawka stosowania”.

Jeśli lek Perasin należy podawać jednocześnie z innym antybiotykiem (np. z aminoglikozydami), leki należy podawać oddzielnie. Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych z aminoglikozydami in vitro może prowadzić do istotnej inaktywacji aminoglikozydu.

Nie należy mieszać leku Perasin z innymi substancjami w strzykawce lub butelce do wlewu, ponieważ zgodność nie została ustalona.

Lek Perasin należy podawać za pomocą zestawu do wlewu osobno od innych leków, chyba że zgodność została potwierdzona.

Z uwagi na chemiczną niestabilność lek Perasin nie powinien być stosowany w roztworach zawierających wyłącznie węglan sodu.

Perasin nie powinien być dodawany do preparatów krwi ani do hydrolizatu albuminy.

Opakowanie.

Butelka; 1 lub 10 butelek w kartonowej paczce.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

ANTIBIOTICE SA

ANTIBIOTICE SA

Miejsce produkcji oraz adres siedziby prowadzącego działalność.

ul. Valea Lupului 1, 707410 Iasi, Rumunia

1, Valea Lupului Street, 707410, Iasi, Romania