Pentoxin
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA dot. stosowania leczniczego leku PENTOXIN (PENTOXINE)
Skład:
substancja czynna: pentoksifylin;
1 ml roztworu zawiera 20 mg pentoksifyliny;
substancje pomocnicze: sodu chloridum, woda do wstrzykiwań.
Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań (do infuzji i.w. oraz do powolnych wstrzykiwań i.w.).
Główne właściwości fizyko-chemiczne: przejrzysta, bezbarwna ciecz.
Grupa farmakoterapeutyczna. Leki rozszerzające naczynia obwodowe. Kod ATX C04AD03.
Właściwości farmakodynamiczne.
Farmakodynamika.
Pentoksyfilina jest pochodną metyloksantyny. Mechanizm działania pentoksyfiliny wiąże się z hamowaniem fosfodiesterazy oraz z akumulacją cAMP w komórkach mięśni gładkich naczyń, komórkach krwi, a także w innych tkankach i narządach. Pentoksyfilina hamuje agregację płytek krwi i erytrocytów, zwiększa ich elastyczność, zmniejsza podwyższone stężenie fibrynogenu w osoczu krwi oraz nasila fibrynolizę, co prowadzi do zmniejszenia lepkości krwi i poprawy właściwości reologicznych krwi. Ponadto pentoksyfilina wykazuje słabe działanie naczyniorozkurczowe o charakterze miotropowym, nieco zmniejsza ogólny obwodowy opór naczyniowy oraz wykazuje pozytywny efekt inotropowy. W wyniku stosowania pentoksyfiliny poprawia się mikrokrążenie i ukrwienie tkanek tlenem, szczególnie w kończynach i OUN, umiarkowanie – w nerkach. Lek nieznacznie poszerza naczynia wieńcowe.
Farmakokinetyka.
Główny farmakologicznie aktywny metabolit – 1-(5-hydroksyheksyl)-3,7-dimetyloksantyna (metabolit I) – stwierdza się w osoczu krwi w stężeniu przekraczającym dwukrotnie stężenie substancji niezmienionej i pozostaje on w równowadze biochemicznej z tą substancją. Z tego powodu pentoksyfilinę oraz jej metabolit należy traktować jako jednostkę aktywną. Okres półwydalenia pentoksyfiliny wynosi 1,6 godziny.
Pentoksyfilina jest całkowicie metabolizowana, ponad 90 % wydala się z moczem w postaci niekonjuguwanych, rozpuszczalnych w wodzie metabolitów polarnych. Mniej niż 4 % podanej dawki wydala się z kałem. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek wydalanie metabolitów jest opóźnione. U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby obserwuje się wydłużenie okresu półwydalenia pentoksyfiliny.
Charakterystyki kliniczne.
Wskazania.
Encefalopatia miażdżycowa; udar niedokrwowy mózgu; encefalopatia dyskrążeniowa; zaburzenia krążenia obwodowego spowodowane miażdżycą, cukrzycą (w tym angio-patią cukrzycową), stanami zapalnymi; zaburzenia odżywienia tkanek związane z uszkodzeniem żył lub zaburzeniami mikrokrążenia (zespół popotromboflebityczny, owrzodzenia trójkowe, gangrena, odmrożenia); obturacyjne zapalenie tętnic (zatorowe zapalenie tętnic); angioneuropatia (choroba Raynauda); zaburzenia krążenia w oku (ostra, podostra, przewlekła niewydolność krążenia w siatkówce i tunicji naczyniowej oka); zaburzenia funkcji wewnętrznego ucha o podłożu naczyniowym towarzyszące obniżeniu słuchu.
Przeciwwskazania.
Pentoxin jest przeciwwskazany:
- pacjentom z podwyższoną wrażliwością na pentoksyfilinę, inne metyloksantyny lub którykolwiek z substancji pomocniczych zawartych w leku Pentoxin;
- pacjentom z obfitym krwawieniem (ryzyko nasilenia krwawienia);
- pacjentom z rozległym krwawieniem do siatkówki oka, krwawieniem do mózgu (ryzyko nasilenia krwawienia); jeśli podczas leczenia pentoksyfiliną wystąpi krwawienie do siatkówki oka, leczenie lekiem należy natychmiast przerwać;
- pacjentom w ostrym okresie zawału mięśnia sercowego;
- pacjentom z wrzodem żołądka i/lub wrzodem jelita;
- pacjentom z hemoragijnym diatezą.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
Efekt obniżania poziomu cukru we krwi, charakterystyczny dla insuliny lub doustnych leków przeciwdiabetycznych, może być nasilony. Dlatego pacjenci leczeni cukrzycą powinni być poddawani dokładnemu nadzorowi.
W okresie pogwarancyjnym zgłaszano przypadki nasilenia działania przeciwkrzepliwego u pacjentów jednoczesnie leczonych pentoksyfiliną i witaminą K. Gdy rozpoczyna się lub zmienia dawkowanie pentoksyfiliny, zaleca się kontrolę aktywności przeciwkrzepliwej u tej grupy pacjentów.
Pentoxin może nasilać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych oraz innych leków, które mogą powodować obniżenie ciśnienia tętniczego.
Jednoczesne stosowanie pentoksyfiliny i teofiliny u niektórych pacjentów może prowadzić do wzrostu stężenia teofiliny we krwi. W związku z tym możliwe jest zwiększenie częstości i nasilenia objawów działań niepożądanych teofiliny.
U niektórych pacjentów jednoczesne stosowanie z cyprofloksacyną może prowadzić do podwyższenia stężenia pentoksyfiliny w osoczu krwi. W konsekwencji może wzrosnąć częstość i nasilenie działań niepożądanych związanych z jednoczesnym stosowaniem leków.
Potencjalny efekt addytywny z inhibitorami agregacji płytek krwi: ze względu na zwiększony ryzyko wystąpienia krwawienia, jednoczesne stosowanie inhibitorów agregacji płytek krwi (np. klopidogrelu, eptifibatidu, tyrofibana, epoprostenolu, iloprostu, abciximabu, anagrelidu, leków niesteroidowych przeciwzapalnych, z wyjątkiem selektywnych inhibitorów COX-2, acetylosalicylanów [ASA/ASA], tyklopidyny, dipirydamolu) z pentoksyfiliną należy prowadzić z ostrożnością.
Jednoczesne stosowanie z cytydyną może zwiększać stężenie pentoksyfiliny i metabolitu I w osoczu krwi.
Szczególne środki ostrożności.
W przypadku pierwszych objawów reakcji anafilaktycznej/anafilakto-idnej należy natychmiast przerwać leczenie lekiem Pentoxin i skonsultować się z lekarzem.
W przypadku stosowania Pentoxinu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, należy wcześniej osiągnąć fazę kompensacji krążenia.
U chorych na cukrzycę leczonych insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, przy zastosowaniu wysokich dawek leku Pentoxin możliwe jest wzmocnienie wpływu tych leków na poziom cukru we krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). W takich przypadkach należy zmniejszyć dawkę insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz szczególnie starannie monitorować stan pacjenta.
Pentoksifilin może być przepisywany chorym na toczeń układowy (SLE) lub inne choroby tkanki łącznej tylko po dokładnej analizie możliwych ryzyka i korzyści.
Ponieważ w trakcie leczenia pentoksifilinem istnieje ryzyko rozwoju anemii aplastycznej, konieczna jest regularna kontrola ogólnego badania krwi.
U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) lub ciężką dysfunkcją wątroby wydalanie pentoksifilinu może być opóźnione. Wymagany jest odpowiedni monitoring.
Szczególna ostrożność i obserwacja są konieczne u:
- pacjentów z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca;
- pacjentów z hipotensją tętniczą;
- pacjentów z nasilonym miażdżycem naczyń mózgowych i wieńcowych, szczególnie przy współistniejącej nadciśnieniu tętniczym i zaburzeniach rytmu serca (u tych pacjentów przyjmowanie leku może wywołać napady dławicy piersiowej, zaburzenia rytmu serca oraz nadciśnienie tętnicze);
- pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min);
- pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby;
- pacjentów z dużym predyspozycjami do krwawień spowodowanymi np. leczeniem antykoagulantami lub zaburzeniami krzepnięcia krwi (w sprawie krwawień patrz sekcja „Przeciwwskazania”);
- pacjentów, którzy niedawno przeszli zabieg operacyjny (zwiększony ryzyko wystąpienia krwawienia, w związku z czym konieczna jest systematyczna kontrola poziomu hemoglobiny i hematokrytu);
- pacjentów, u których obniżenie ciśnienia tętniczego stanowi wysokie ryzyko (np. pacjentów z ciężką chorobą niedokrwienną serca lub zwężeniem naczyń doprowadzających krew do mózgu);
- pacjentów leczonych jednocześnie pentoksifilinem i antywitaminami K lub inhibitorami agregacji płytek krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”);
- pacjentów leczonych jednocześnie pentoksifilinem i lekami przeciwcukrzycowymi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”);
- pacjentów leczonych jednocześnie pentoksifilinem i cypromfloksacyną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”);
- pacjentów leczonych jednocześnie pentoksifilinem i teofiliną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Ciąża. Doświadczenie w stosowaniu leku u kobiet w ciąży jest ograniczone. Z tego powodu nie zaleca się stosowania Pentoxinu w czasie ciąży.
Karmienie piersią. Pentoksifilin w niewielkich ilościach przenika do mleka matki. W przypadku przepisania leczenia lekiem Pentoxin należy przerwać karmienie piersią.
Wpływ na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługi innych maszyn. Nie wpływa.
Sposób stosowania i dawki.
Wlewy dożylne są najskuteczniejszymi formami podania leku dożylnego, które są najlepiej tolerowane. Dawkowanie ustala lekarz i zależy od stopnia nasilenia zaburzeń krążeniowych, masy ciała oraz tolerancji leczenia. Wlewu można dokonywać wyłącznie w przypadku, gdy roztwór jest klarowny.
Zalecane schematy leczenia dla dorosłych:
- Wlewanie dożylne 100–600 mg pentoksyfiliny w 100–500 ml roztworu Ringera mlekowego, 0,9 % roztworu chlorku sodu lub 5 % roztworu glukozy 1–2 razy na dobę. Czas trwania kroplowego wlewania dożylnego wynosi 60–360 minut, tj. podanie 100 mg pentoksyfiliny powinno trwać co najmniej 60 minut. Wlewanie może być uzupełnione doustnym przyjmowaniem pentoksyfiliny (400 mg), przy czym maksymalna dobowe dawka (wlewana i doustna) wynosi 1200 mg.
- W przypadku ciężkiego stanu pacjenta (szczególnie przy nasilonym bólu, gangrenie lub owrzodzeniach troficznych) możliwe jest prowadzenie wlewu Pentoxin przez 24 godziny. Przy takim schemacie dawkowanie należy ustalić w dawce 0,6 mg/kg/godz. Obliczona w ten sposób dobowe dawka dla pacjenta o masie ciała 70 kg wynosi 1000 mg, dla pacjenta o masie ciała 80 kg – 1150 mg. Niezależnie od masy ciała pacjenta maksymalna dobowe dawka wynosi 1200 mg. Objętość roztworu wlewowego należy dobrać indywidualnie, uwzględniając choroby współistniejące i stan pacjenta, średnio wynosi ona 1–1,5 l na dobę.
- W pojedynczych przypadkach lek można stosować w postaci wstrzyknięcia dożylnego w dawce 5 ml (100 mg). Wstrzyknięcie należy wykonywać powoli, w czasie 5 minut, w pozycji leżącej.
Czas trwania leczenia parenteralnego ustala lekarz prowadzący. Po poprawie stanu pacjenta zaleca się kontynuację leczenia w formie doustnej pentoksyfiliny.
Dzieci.
Brak doświadczeń z zastosowania pentoksyfiliny u dzieci.
Przedawkowanie.
Początkowymi objawami ostrego przedawkowania pentoksyfiliną są nudności, zawroty głowy lub obniżenie ciśnienia tętniczego. Ponadto mogą wystąpić takie objawy jak gorączka, pobudzenie, uczucie ciepła (napływy), tachykardia, utrata przytomności, arefleksja, arytmia, drgawki toniczno-kloniczne oraz wymioty o charakterze „kawy z kurzu” jako objaw krwawienia z przewodu pokarmowego.
Leczenie przedawkowania. W celu leczenia ostrego przedawkowania i zapobiegania powikłaniom konieczna jest ogólna i specjalistyczna intensywna opieka medyczna oraz podjęcie odpowiednich działań terapeutycznych.
Efekty uboczne.
Poniżej przedstawiono przypadki działań niepożądanych występujących podczas badań klinicznych oraz w okresie pogwarancyjnym. Częstość występowania nieznana.
Wskaźniki laboratoryjne: podwyższenie poziomu transaminaz.
Ze strony serca: arytmia, tachykardia, стенокардія, obniżenie ciśnienia tętniczego, podwyższenie ciśnienia tętniczego.
Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego: trombocytopenia, trombocytopeniczna purpura oraz anemia aplastyczna (częściowe lub całkowite zaprzestanie produkcji wszystkich komórek krwi, pancytopenia), które może mieć śmiertelny skutek, leukopenia/neutropenia.
Ze strony układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy, oponowe zapalenie opon mózgowych, drżenie, parestezje, drgawki.
Ze strony przewodu pokarmowego: zaburzenia przewodu pokarmowego, uczucie ucisku w żołądku, wzdęcia, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, nadmierna ślinotok.
Ze strony skóry i tkanek podskórnych: świąd, zaczerwienienie skóry i pokrzywka, toksyczne martwicze zapalenie nabłonka oraz zespół Stevensa-Johnsona, wysypka.
Ze strony naczyń: uczucie gorąca (zawroty), krwawienia, obrzęki obwodowe.
Ze strony układu odpornościowego: reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilaktycznego typu, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli oraz szok anafilaktyczny.
Ze strony wątroby i dróg żółciowych: cholestaza wewnątrzwątrobowa.
Zaburzenia psychiczne: pobudzenie i zaburzenia snu, halucynacje.
Ze strony narządu wzroku: zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek, krwawienia do siatkówki, odwarstwienie siatkówki.
Inne: zgłaszano przypadki wystąpienia hipoglikemii, nadmiernej potliwości, podwyższenia temperatury ciała.
Okres ważności. 3 lata.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Niezgodność.
Nie należy mieszać leku z innymi roztworami w jednym pojemniku, z wyjątkiem roztworów wymienionych w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.
Opakowanie. 5 ml w fiolkach polimerowych; po 5 fiol w opakowaniu.
Kategoria wydawania. Na receptę.
Producent. Spółka Akcyjna „Infuzia”.
Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.
Ukraina, 23219, obwód winnicki, rejon winnicki, wieś Winnyckie Chutory, ul. Niemirowskie Szose 84A.