INSTRUKCJA dot. stosowania leku Pelta® (PELTA)

Skład:

substancja czynna: pantoprazol;

1 tabletka gastrorezystentna zawiera 22,55 mg pantoprazolu sodu seskwihydretu, co odpowiada 20 mg pantoprazolu;

substancje pomocnicze: manitol (E 421), krosywidydon, węglan sodu bezwodny, hydroksypropyloceluloza, stearynian wapnia, hydroksypropylometyloceluloza, dwutlenek tytanu (E 171), żółty tlenek żelaza (E 172), propylenoglikol, dyspersja kopolimeru metakrylanowego, cytrynian trietylo, talk.

Postać farmaceutyczna. Tabletki gastrorezystentne.

Główne właściwości fizykochemiczne: owalne, dwuwypukłe tabletki pokryte powłoką o barwie żółtej, gładkie po obu stronach.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki stosowane w chorobach zależnych od kwasu. inhibitory pompy protonowej. pantoprazol. Kod ATC A02B C02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania. Pantoprazol – związek benzimidazolowy, który hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez specyficzne blokowanie pomp protonowych komórek okładzinowych. Pantoprazol przekształca się do aktywnej formy w kwaśnym środowisku komórek okładzinowych, gdzie hamuje enzym H+-K+-ATPazę, czyli blokuje końcowy etap produkcji kwasu solnego w żołądku. Hamowanie to zależy od dawki i dotyczy zarówno wydzielania kwasu podstawowego, jak i wywołanego stymulacją. U większości pacjentów objawy ustępują w ciągu 2 tygodni. Stosowanie pantoprazolu, tak jak innych inhibitorów pompy protonowej (IPP) i antagonistów receptorów H2, obniża kwasowość w żołądku i w ten sposób zwiększa wydzielanie gastryny proporcjonalnie do stopnia obniżenia kwasowości. Zwiększenie wydzielania gastryny jest odwracalne. Ponieważ pantoprazol wiąże się z enzymem dystalnie względem receptorów komórkowych, może hamować wydzielanie kwasu solnego niezależnie od stymulacji przez inne substancje (acetylocholina, histamina, gastryna). Efekt po podaniu doustnym i dożylnej jest taki sam.

Po zastosowaniu pantoprazolu stwierdza się wzrost stężenia gastryny na czczo. Przy krótkotrwałym stosowaniu leku stężenie gastryny w większości przypadków nie przekracza górnej granicy normy. Przy długotrwałym leczeniu stężenie gastryny wzrasta w większości przypadków dwukrotnie, a jego nadmierne zwiększenie obserwuje się tylko w pojedynczych przypadkach. W konsekwencji, przy długotrwałym leczeniu możliwe jest słabe lub umiarkowane zwiększenie liczby specyficznych komórek endokrynnych (komórek ECL) w żołądku (podobnie jak hiperplazja adenomatoidalna). Jednakże, zgodnie z dotychczas przeprowadzonymi badaniami, nie obserwowano u ludzi powstawania komórek prekursorowych nowotworów neuroendokrynnych (atypowa hiperplazja) ani nowotworów neuroendokrynnych żołądka, które zaobserwowano w badaniach na zwierzętach.

Na podstawie wyników badań na zwierzętach nie można całkowicie wykluczyć wpływu długotrwałego (ponad rok) leczenia pantoprazolem na parametry endokrynologiczne tarczycy.

W trakcie leczenia lekami antysekrecyjnymi stężenie gastryny w osoczu krwi wzrasta jako odpowiedź na obniżenie wydzielania kwasu. Ponadto, z powodu obniżonej kwasowości żołądka, wzrasta stężenie chromograniny A (CgA). Podwyższone stężenie CgA może wpływać na wyniki badań diagnostycznych nowotworów neuroendokrynnych. Dostępne opublikowane dane wskazują, że leczenie IPP należy przerwać w okresie od 5 dni do 2 tygodni przed oznaczeniem stężenia CgA. Pozwala to na powrót stężenia CgA, które może być fałszywie podwyższone po leczeniu IPP, do zakresu wartości normalnych.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Pantoprazol jest szybko wchłaniany, jego maksymalne stężenie w osoczu krwi (Cmax) osiąga się już po jednorazowym doustnym przyjęciu dawki 20 mg. Średnio, maksymalne stężenie osiągane jest po 2–2,5 godziny po podaniu leku i wynosi około 1–1,5 μg/ml; stężenie pozostaje stabilne po wielokrotnym przyjmowaniu.

Właściwości farmakokinetyczne nie zmieniają się po jednorazowym ani powtarzalnym przyjmowaniu leku. W zakresie dawek od 10 mg do 80 mg farmakokinetyka pantoprazolu w osoczu krwi pozostaje liniowa zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnej. Stwierdzono, że całkowita biodostępność tabletek wynosi około 77%. Jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na pole pod krzywą „stężenie-czas” (AUC) ani na Cmax, a tym samym nie wpływa na biodostępność. Jednoczesne spożycie pokarmu zwiększa jedynie zmienność okresu wczesnego.

Rozkład. Wiązanie pantoprazolu z białkami osocza wynosi około 98%, objętość rozkładu – około 0,15 l/kg.

Biotransformacja. Związek metabolizuje się niemal wyłącznie w wątrobie. Główną drogą metabolizmu jest demetylowanie przy udziale CYP2C19 z późniejszą koniugacją siarczanową. Do innych dróg metabolizmu należy utlenianie przy udziale CYP3A4.

Eliminacja. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 1 godziny, klirens – 0,1 l/h/kg. Zanotowano kilka przypadków opóźnionej eliminacji. Ze względu na specyficzne wiązanie pantoprazolu z pompami protonowymi komórek okładzinowych, okres półtrwania eliminacji nie koreluje z o wiele dłuższym czasem działania (hamowanie wydzielania kwasu).

Główna część metabolitów pantoprazolu wydala się z moczem (około 80%), reszta – z kałem. Głównym metabolitem zarówno w osoczu krwi, jak i w moczu, jest desmetylopantoprazol skonjugowany z siarczanem. Okres półtrwania głównego metabolitu (około 1,5 godziny) nieco przekracza okres półtrwania pantoprazolu.

Osobliwe grupy pacjentów

Powolni metabolizatorzy. U około 3% Europejczyków brakuje funkcjonalnie aktywnego enzymu CYP2C19, nazywanych powolnymi metabolizatorami. U tych osób metabolizm pantoprazolu jest najprawdopodobniej katalizowany głównie przez enzym CYP3A4. Po przyjęciu jednorazowej dawki 40 mg pantoprazolu średnie AUC było około 6 razy większe u powolnych metabolizatorów niż u osób z funkcjonalnie aktywnym enzymem CYP2C19 (szybkich metabolizatorów). Średnie Cmax w osoczu krwi wzrosło o około 60%. Wyniki te nie wpływają na dawkowanie pantoprazolu.

Naruszenia funkcji nerek. Nie ma zaleceń dotyczących zmniejszenia dawki pantoprazolu u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (w tym u pacjentów poddawanych dializie). Podobnie jak u zdrowych osób, okres półtrwania pantoprazolu u nich jest krótki. Dializacji ulegają jedynie bardzo niewielkie ilości pantoprazolu. Pomimo umiarkowanie długiego okresu półtrwania głównego metabolitu (2–3 godziny), eliminacja nadal jest szybka, dlatego nie dochodzi do kumulacji.

Naruszenia funkcji wątroby. Choć u pacjentów z marskością wątroby (klasy A i B wg skali Childa-Pugha) okres półtrwania wydłuża się do 3–6 godzin, a AUC zwiększa się 3–5-krotnie, Cmax wzrasta jedynie nieznacznie – o 1,3 razy w porównaniu z osobami zdrowymi.

Pacjenci w wieku podeszłym. Niewielkie zwiększenie AUC i Cmax u ochotników w wieku podeszłym w porównaniu z młodszych ochotników nie ma znaczenia klinicznego.

Dzieci. Po jednorazowym doustnym przyjęciu dawki 20 mg lub 40 mg pantoprazolu wartości AUC i Cmax u dzieci w wieku od 5 do 16 lat znajdowały się w granicach odpowiednich wartości u dorosłych. Po jednorazowym dożylnej podaniu pantoprazolu w dawkach 0,8 mg/kg lub 1,6 mg/kg dzieciom w wieku od 2 do 16 lat nie zaobserwowano istotnej zależności między kliremsem pantoprazolu a wiekiem lub masą ciała pacjenta. Wartości AUC i objętość rozkładu odpowiadały danym uzyskanym w badaniach z udziałem dorosłych.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia:

leczenie objawowe choroby refluksowej przełyku (GERD);
długotrwałe leczenie i zapobieganie nawrotom przełykowego zapalenia przełyku spowodowanego refluksami.

Dorośli:

zapobieganie powstawaniu wrzodów żołądka i dwunastnicy wywołanych przez niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) u pacjentów z grupy ryzyka, którzy muszą stosować NLPZ przez dłuższy czas.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną, pochodne benzimidazolu lub którykolwiek składnik preparatu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki, których wchłanianie zależy od pH. Ze względu na całkowite i długotrwałe hamowanie wydzielania kwasu solnego, pantoprazol może wpływać na wchłanianie leków, dla których wartość pH soku żołądkowego jest ważnym czynnikiem ich biodostępności (np. niektórych leków przeciwdrożdżyczych, takich jak ketokonazol, itrakonazol, pozykonazol, lub innych leków, takich jak erlotynib).

Inhibitory proteazy HIV. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawirem), których wchłanianie zależy od pH wewnątrżżołądkowego, ze względu na istotne zmniejszenie ich biodostępności (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania inhibitorów proteazy HIV z inhibitorem pompy protonowej (IPP), zaleca się dokładne monitorowanie kliniczne (np. obciążenia wirusem). Nie należy przekraczać dawki dobowej pantoprazolu 20 mg. Może być konieczna korekta dawki inhibitorów proteazy HIV.

Kumaryny (fenprokumon i warfaryna). Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z warfaryną lub fenprokumonem nie wpływało na farmakokinetykę warfaryny, fenprokumonu ani na międzynarodowy wskaźnik znormalizowany (INR). Jednak donoszono o zwiększeniu INR i wydłużeniu czasu protrombinowego u pacjentów stosujących jednocześnie IPP i warfarynę lub fenprokumon. Zwiększenie INR i wydłużenie czasu protrombinowego może prowadzić do wystąpienia patologicznego krwawienia, a nawet do skutku śmiertelnego. Dlatego w przypadku takiego jednoczesnego stosowania konieczne jest monitorowanie INR i czasu protrombinowego.

Metylotreksat. Zarejestrowano, że jednoczesne stosowanie wysokich dawek metotreksatu (np. 300 mg) i IPP zwiększa stężenie metotreksatu we krwi u niektórych pacjentów. Pacjentom stosującym wysokie dawki metotreksatu, np. z powodu nowotworu lub łuszczycy, zaleca się tymczasowe przerwanie leczenia pantoprazolem.

Inne interakcje. Pantoprazol jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie poprzez układ enzymów cytochromu P450. Główna droga metabolizmu to demetylowanie za pomocą CYP2C19 oraz inne drogi metaboliczne, w tym utlenianie za pomocą enzymu CYP3A4. Badania z lekami, które są również metabolizowane za pomocą tych samych dróg, takimi jak karbamazepina, diazepan, gliBenklamid, nifedypina oraz doustne środki antykoncepcyjne zawierające lewonorgestrel i etyniloestradiol, nie wykazały klinicznie istotnych interakcji.

Nie można wykluczyć interakcji pantoprazolu z innymi lekami, które są metabolizowane przez ten sam układ enzymatyczny.

Wyniki szeregu badań dotyczących możliwych interakcji wskazują, że pantoprazol nie wpływa na metabolizm substancji czynnych, które są metabolizowane przez CYP1A2 (np. kofeina, teofilina), CYP2C9 (np. piroksykam, diklofenak, naproksen), CYP2D6 (np. metoprolol), CYP2E1 (np. etanol), nie wpływa na glikoproteinę P, która jest związana z wchłanianiem cyklosporyny.

Nie wykazano interakcji z jednoczesnym przyjmowaniem środków przeciwwymiotnych.

Przeprowadzono badania interakcji pantoprazolu z jednoczesnym przyjmowaniem niektórych antybiotyków (klarytromycyna, metronidazol, amoksycylina). Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji między tymi lekami.

Leki hamujące lub indukujące CYP2C19. Inhibitory CYP2C19, takie jak fluwoksymina, mogą zwiększać działanie systemowe pantoprazolu. Należy rozważyć konieczność zmniejszenia dawki preparatu u pacjentów otrzymujących długotrwałą terapię pantoprazolem w wysokich dawkach oraz u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Induktory enzymów oddziałujących na CYP2C19 i CYP3A4, takie jak ryfampicyna i ziele św. Jana (Hypericum perforatum), mogą obniżać stężenie w osoczu IPP, które są metabolizowane przez te układy enzymatyczne.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Zaburzenia funkcji wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby należy regularnie kontrolować poziom enzymów wątrobowych, szczególnie podczas długotrwałej terapii. W przypadku wzrostu poziomu enzymów wątrobowych leczenie lekiem należy przerwać (patrz dział „Sposób dawkowania i stosowania”).

Stosowanie łącznie z LNPZ. Stosowanie leku Pelta®, tabletki 20 mg, w celu zapobiegania wrzodom żołądka i dwunastnicy spowodowanym przyjmowaniem LNPZ, należy ograniczyć u pacjentów narażonych na częste nawroty wrzodów żołądka i dwunastnicy.

Ocena ryzyka powinna uwzględniać indywidualne czynniki ryzyka, w tym wiek (> 65 lat), wywiad choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy oraz krwawień z przewodu pokarmowego.

Złośliwe nowotwory żołądka. Objawowe działanie leku pantoprazolu może maskować objawy złośliwych nowotworów żołądka i opóźniać ich rozpoznanie. W przypadku występowania alarmujących objawów (np. istotnej utraty masy ciała, wymiotów, dysfagii, wymiotów z krwią, anemii, meliny), a także podejrzenia lub stwierdzenia wrzodu żołądka należy wykluczyć możliwość istnienia procesu złośliwego.

Jeśli objawy utrzymują się pomimo odpowiedniego leczenia, należy przeprowadzić dodatkowe badania.

Inhibitory proteazy HIV. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawirem), których wchłanianie zależy od pH w żołądku, ze względu na istotne zmniejszenie ich dostępności biologicznej (patrz dział „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wchłanianie witaminy B12. U pacjentów z zespołem Zollingera-Ellisona i innymi stanami hipersekrecyjnymi, wymagającymi długotrwałego leczenia, pantoprazol, podobnie jak wszystkie leki hamujące wydzielanie kwasu solnego, może zmniejszać wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalaminy) z powodu hipochlorhydrii lub achlorhydrii. Należy brać to pod uwagę u pacjentów z obniżoną masą ciała, u osób z czynnikami ryzyka związanymi z obniżonym wchłanianiem witaminy B12 podczas długotrwałej terapii lub u pacjentów z odpowiednimi objawami klinicznymi.

Długotrwałe leczenie. Pacjenci poddawani długotrwałej terapii, szczególnie trwającej dłużej niż rok, powinni być regularnie kontrolowani przez lekarza.

Zakażenia przewodu pokarmowego wywołane bakteriami. Leczenie lekiem może nieznacznie zwiększyć ryzyko wystąpienia zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych bakteriami takimi jak Salmonella, Campylobacter lub C. difficile. Hipomagnezemia. Obserwowano przypadki ciężkiej hipomagnezemii u pacjentów przyjmujących IPP, takie jak pantoprazol, przez co najmniej trzy miesiące, w większości przypadków – przez okres roku. Mogą wystąpić i rozwijać się niezauważalnie poważne objawy kliniczne hipomagnezemii: zmęczenie, tężyczka, delirium, drgawki, zawroty głowy oraz arytmia komorowa. Hipomagnezemia może prowadzić do hipokalcemii i/lub hipokaliemii (patrz dział „Działania niepożądane”). W przypadku hipomagnezemii stan pacjentów poprawiał się w większości przypadków po podaniu zastępczym leków zawierających magnez oraz po przerwaniu przyjmowania IPP.

Pacjentom wymagającym długotrwałej terapii lub pacjentom przyjmującym IPP jednocześnie z doustnym cyfogenu lub lekami, które mogą wywołać hipomagnezemię (np. diuretykami), należy oznaczyć poziom magnezu przed rozpoczęciem leczenia IPP oraz okresowo podczas terapii.

Złamania kości. Długotrwałe leczenie (dłużej niż rok) wysokimi dawkami IPP może umiarkowanie zwiększyć ryzyko złamania kości udowej, nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób starszych lub u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka. Badania obserwacyjne wskazują, że stosowanie IPP może zwiększyć ogólne ryzyko złamań o 10–40%. Niektóre z nich mogą być spowodowane innymi czynnikami ryzyka. Pacjenci z ryzykiem osteoporozy powinni otrzymywać leczenie zgodnie z obowiązującymi zaleceniami klinicznymi oraz powinni spożywać odpowiednią ilość witaminy D i wapnia.

Podostre znamienne toczeń rumieniowaty. Stosowanie IPP wiąże się z bardzo rzadkimi przypadkami rozwoju podostrego znamienistego toczenia rumieniowatego. Jeśli wystąpią zmiany skórne, szczególnie w miejscach narażonych na działanie światła słonecznego, towarzyszone bólem stawów, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem, który rozważy konieczność przerwania leczenia. Wystąpienie podostrego znamienistego toczenia rumieniowatego u pacjentów podczas poprzedniej terapii IPP może zwiększyć ryzyko jego rozwoju podczas stosowania innych IPP.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Podwyższony poziom CgA może wpływać na wyniki badań diagnostycznych nowotworów neuroendokrynnych. Aby uniknąć takiego wpływu, leczenie lekiem Pelta® należy tymczasowo przerwać co najmniej 5 dni przed przeprowadzeniem oznaczenia poziomu CgA (patrz dział „Farmakodynamika”). Jeśli poziomy CgA i gastryny nie powrócą do normy po wstępnym oznaczeniu, należy przeprowadzić ponowne oznaczenie po 14 dniach od przerwania leczenia IPP.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Dane dotyczące stosowania pantoprazolu u kobiet w ciąży (ok. 300–1000 doniesień o przebiegu ciąży) wskazują na brak toksyczności embrionalnej lub fetonatywnej pantoprazolu. W badaniach na zwierzętach obserwowano toksyczność reprodukcyjną. Z uwagi na środki ostrożności, należy unikać stosowania leku Pelta® u kobiet w ciąży.

Okres karmienia piersią. Badania na zwierzętach wykazały wydzielanie pantoprazolu z mlekiem matki. Brakuje wystarczających danych dotyczących wydzielania pantoprazolu z ludzkim mlekiem matki, jednakże o takim wydzielaniu donoszono. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/dzieci. Decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub o przerwaniu/utrzymaniu terapii lekiem Pelta® należy podjąć, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia lekiem Pelta® dla kobiety.

Plodność. Pantoprazol nie wpływał negatywnie na płodność w badaniach na zwierzętach.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Pantoprazol nie wpływa lub ma bardzo nieznaczny wpływ na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub obsługi innych urządzeń. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i zaburzenia wzroku (patrz dział „Działania niepożądane”). W takich przypadkach nie należy prowadzić pojazdów ani pracować z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki

Tabletki gastrorezystentne Pelta® należy przyjmować 1 godzinę przed posiłkiem, nie żując i nie rozgniatając, w całości, popijając wodą.

Zalecane dawkowanie

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat

Leczenie objawowe choroby refluksowej przełyku

Zalecana dawka wynosi 20 mg (1 tabletka) leku Pelta® na dobę. Objawy oparzenia w przełyku zazwyczaj ustępują w ciągu 2–4 tygodni. Jeśli ten okres nie wystarcza, leczenie należy kontynuować przez kolejne 4 tygodnie. Po ustąpieniu objawów, ich nawrót można kontrolować, stosując w razie potrzeby 20 mg leku 1 raz dziennie, poprzez przyjmowanie 1 tabletki, gdy jest to konieczne. Przejście na leczenie długoterminowe należy rozważyć w przypadku, gdy nie osiąga się zadowalającej kontroli objawów w trakcie leczenia na żądanie.

Długotrwałe leczenie i zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku

W długotrwałym leczeniu dawka utrzymaniowa wynosi 20 mg (1 tabletka) leku Pelta® na dobę. W przypadku nasilenia choroby możliwe jest zwiększenie dawki do 40 mg na dobę. W takiej sytuacji zaleca się stosowanie tabletek Pelta® o dawce 40 mg. Po ustąpieniu nawrotu dawkę można ponownie zmniejszyć do 20 mg leku na dobę.

Dorośli

Profilaktyka wrzodów żołądka i dwunastnicy spowodowanych przyjmowaniem niesterydowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) u pacjentów z grupy ryzyka, którzy muszą przyjmować NLPZ przez dłuższy czas

Zalecana dawka wynosi 20 mg (1 tabletka) leku Pelta® na dobę.

Upośledzenie funkcji wątroby. U pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności wątroby nie należy przekraczać dawki 20 mg (1 tabletka) na dobę.

Upośledzenie funkcji nerek. Pacjenci z upośledzeniem czynności nerek nie wymagają korekty dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają korekty dawki.

Dzieci

Leku nie zaleca się stosować dzieciom poniżej 12. roku życia, ponieważ dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku w tej grupie wiekowej są ograniczone.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania są nieznane.

Dawki do 240 mg podane dożylnie w ciągu 2 minut były dobrze tolerowane. Ponieważ pantoprazol silnie wiąże się z białkami osocza, nie należy go do leków, które mogą być łatwo usunięte za pomocą dializy.

W przypadku przedawkowania z objawami klinicznymi zatrucia stosuje się leczenie objawowe i wspomagające. Nie ma zaleceń dotyczących specyficznego leczenia.

Niepożądane działania.

Około u 5 % pacjentów można spodziewać się wystąpienia niepożądanych działań. Najczęstsze niepożądane działania to biegunka i ból głowy (występujące u około 1 % pacjentów).

Niepożądane działania klasyfikuje się według częstości występowania na następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (częstość nie została określona na podstawie dostępnych danych).

Wszystkie niepożądane działania zgłoszone w okresie postmarketingowym nie pozwalają na określenie częstości, dlatego są wymienione z oznaczeniem „częstość nieznana”.

W ramach każdej kategorii częstości niepożądane działania są wymienione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.

Ze strony krwi i układu chłonnego

Rzadko: agranulocytoza.

Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia.

Ze strony układu odpornościowego

Rzadko: reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny).

Metabolizm i zaburzenia odżywiania

Rzadko: hiperlipidemia i podwyższenie poziomu lipidów (triglicerydy, cholesterol), zmiany masy ciała.

Częstość nieznana: hiponatremia, hipomagnezemia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”), hipokalcemia¹, hipokaliemia.

Zaburzenia psychiczne

Nieczęsto: zaburzenia snu.

Rzadko: depresja (w tym nasilenie objawów).

Bardzo rzadko: dezorientacja (w tym nasilenie objawów).

Częstość nieznana: halucynacje, dezorientacja (szczególnie u pacjentów skłonnych do takich zaburzeń, a także nasilenie objawów w przypadku ich wcześniejszego występowania).

Ze strony układu nerwowego

Nieczęsto: ból głowy, zawroty głowy.

Rzadko: zaburzenia smaku.

Częstość nieznana: parestezje.

Ze strony narządu wzroku

Rzadko: zaburzenia widzenia/rozmycie widzenia.

Ze strony układu pokarmowego

Często: polipy gruczołów dnie (łagodne).

Nieczęsto: biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia brzucha, zaparcia, suchość w ustach, ból brzucha i dyskomfort.

Częstość nieznana: kolit mikroskopowy.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego

Nieczęsto: podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (transaminaz, γ-GT).

Rzadko: podwyższenie poziomu bilirubiny.

Częstość nieznana: uszkodzenie hepatocytów, żółtaczka, niewydolność wątrobowo-komórkowa.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych

Nieczęsto: wysypka skórna, egzantem, świąd.

Rzadko: pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy.

Częstość nieznana: zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, erytrema wielopostaciowa, fotosensytywność, reakcja lekowa z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS), podostre łupieżowe zapalenie skóry.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej

Nieczęsto: złamania kości udowej, nadgarstka, kręgosłupa (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Rzadko: artralgia, mialgia.

Częstość nieznana: skurcze mięśni².

Ze strony nerek i układu moczowego

Częstość nieznana: nefryt międzywzwojowy (z możliwością rozwoju niewydolności nerek).

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych

Rzadko: ginekomastia.

Ogólne zaburzenia

Nieczęsto: osłabienie, zmęczenie, niedobór samopoczucia.

Rzadko: podwyższenie temperatury ciała, obrzęki obwodowe.

¹ Hipokalcemia współwystępująca z hipomagnezemią.

² Skurcze mięśni jako skutek zaburzeń równowagi elektrolitów.

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych działań

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych działań po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych niepożądanych działań oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 ºC w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletek w blistrze, 3 blistry w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Torrent Pharmaceuticals Ltd.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Indrad Plant, Near Indrad Village, Taluka Kadi, District Mehsana Gujarat 382721, India.

Wnioskodawca. AT „Farmak”.

Adres siedziby wnioskodawcy. Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kyryliwska 63.