INSTRUKCJA dot. stosowania leku PANTOPRAZOL ABRYL (PANTOPRAZOLE ABRYL)

Skład:

substancja czynna: pantoprazol;

1 fiolka zawiera pantoprazolu sodowego seskwihydrydu w ilości odpowiadającej 40 mg pantoprazolu;

substancje pomocnicze: edetatu sodu disodu, wodorotlenek sodu.

Postać farmaceutyczna. Proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: liofilizowana masa krucha lub proszek od białego do prawie białego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w chorobach związanych z nadmierną produkcją kwasu. Inhibitory pompy protonowej. Pantoprazol. Kod ATC A02BC02.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Mechanizm działania. Pantoprazol – substytuowany benzimidazol, który hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez specyficzne blokowanie pomp protonowych komórek okładzinowych. Pantoprazol przekształca się w formę aktywną w kwaśnym środowisku komórek okładzinowych, gdzie hamuje enzym H⁺-K⁺-ATPazę, czyli blokuje końcowy etap produkcji kwasu solnego w żołądku. Inhibicja ta zależy od dawki i dotyczy zarówno wydzielania kwasu w stanie podstawowym, jak i wywołanego stymulacją. U większości pacjentów objawy ustępują w ciągu 2 tygodni. Stosowanie pantoprazolu, podobnie jak innych inhibitorów pompy protonowej (IPP) i antagonistów receptorów H₂, obniża kwasowość w żołądku i w ten sposób zwiększa wydzielanie gastryny proporcjonalnie do zmniejszenia się kwasowości. Zwiększone wydzielanie gastryny jest odwracalne. Ponieważ pantoprazol wiąże się z enzymem dystalnie względem receptorów komórkowych, może hamować wydzielanie kwasu solnego niezależnie od stymulacji przez inne substancje (acetylocholina, histamina, gastryna). Efekt po podaniu doustnym i dożylnej jest taki sam.

Stosowanie pantoprazolu zwiększa poziom gastryny na czczo. Przy krótkotrwałym leczeniu zazwyczaj nie przekracza on górnej granicy normy. W przypadku długotrwałego leczenia poziom gastryny zwiększa się u większości pacjentów dwukrotnie. Nadmierne zwiększenie występuje tylko w pojedynczych przypadkach. W konsekwencji przy długotrwałym leczeniu czasem obserwuje się słabe lub umiarkowane zwiększenie liczby komórek endokrynnych (ECL) w żołądku (podobnie jak w hiperplazji typu adenomatoidalnej). Jednakże, zgodnie z danymi dotychczasowych badań, powstawanie komórek prekursorowych nowotworów neuroendokrynnych (atypowa hiperplazja) lub nowotworów neuroendokrynnych żołądka, które zaobserwowano w badaniach na zwierzętach, nie występuje u ludzi.

Z uwagi na wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach nie można całkowicie wykluczyć wpływu długotrwałego (ponad rok) leczenia pantoprazolem na parametry endokrynologiczne tarczycy.

W trakcie leczenia lekami antysekrecyjnymi poziom gastryny w surowicy krwi wzrasta w odpowiedzi na zmniejszenie się wydzielania kwasu. Ponadto, ze względu na obniżoną kwasowość żołądka, zwiększa się poziom chromograniny A (CgA). Podwyższony poziom CgA może wpływać na wyniki badań diagnostycznych nowotworów neuroendokrynnych. Dostępne opublikowane dane wskazują, że leczenie inhibitorami pompy protonowej należy przerwać 5–14 dni przed oznaczeniem poziomu CgA. Pozwala to na powrót poziomu CgA, który może być fałszywie podwyższony po leczeniu IPP, do zakresu wartości normalnych.

Farmakokinetyka

Właściwości farmakokinetyczne nie zmieniają się po jednorazowym ani wielokrotnym podaniu. W zakresie dawek od 10 do 80 mg farmakokinetyka pantoprazolu w osoczu pozostaje liniowa zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym.

Rozkład. Wiązanie pantoprazolu z białkami surowicy wynosi około 98%. Objętość rozkładu to około 0,15 l/kg.

Biotransformacja. Substancja metabolizowana jest niemal wyłącznie w wątrobie. Główną drogą metaboliczną jest demetylowanie przy udziale CYP2C19, a następnie koniugacja siarczanowa; do innych dróg metabolicznych należy utlenianie przy udziale CYP3A4.

Eliminacja. Okres połowicznej eliminacji wynosi około 1 godziny, a klirens – 0,1 l/godz/kg. Zauważono kilka przypadków opóźnionej eliminacji. Ze względu na specyficzne wiązanie pantoprazolu z pompami protonowymi komórek okładzinowych, okres połowicznej eliminacji nie koreluje z o wiele dłuższym czasem trwania działania (hamowanie wydzielania kwasu).

Główna część metabolitów pantoprazolu wydzielana jest z moczem (około 80%), reszta – z kałem. Głównym metabolitem zarówno w surowicy, jak i w moczu, jest desmetylopantoprazol skoniugowany z siarczanem. Okres połowicznej eliminacji głównego metabolitu (około 1,5 godz.) nieco przekracza okres połowicznej eliminacji pantoprazolu.

Osobliwe grupy pacjentów

Osoby wolno metabolizujące. Około 3% Europejczyków ma niską czynność enzymu CYP2C19 – nazywa się ich wolnymi metabolizatorami. U tych osób metabolizm pantoprazolu jest najprawdopodobniej katalizowany głównie przez enzym CYP3A4. Po podaniu jednorazowej dawki 40 mg pantoprazolu średnie pole pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie w osoczu – czas” było około 6 razy większe u wolnych metabolizatorów niż u osób z czynnym enzymem CYP2C19 (szybkich metabolizatorów). Średnie stężenie maksymalne w osoczu wzrosło o około 60%. Wyniki te nie wpływają na dawkowanie pantoprazolu.

Upośledzenie czynności nerek. Nie ma zaleceń dotyczących zmniejszenia dawki przy stosowaniu pantoprazolu u pacjentów z obniżoną czynnością nerek (w tym u pacjentów poddawanych dializie). Podobnie jak u zdrowych ochotników, okres połowicznej eliminacji pantoprazolu u nich jest krótki. Dializowane są jedynie bardzo niewielkie ilości pantoprazolu. Pomimo umiarkowanie długiego okresu połowicznej eliminacji głównego metabolitu (2–3 godz.), eliminacja nadal jest szybka, więc nie dochodzi do kumulacji.

Upośledzenie czynności wątroby. Choć u pacjentów z marskością wątroby (klasy A i B wg skali Childa-Pugha) okres połowicznej eliminacji wydłuża się do 7–9 godzin, a AUC zwiększa się 5–7-krotnie, maksymalne stężenie w surowicy wzrasta jedynie nieznacznie – 1,5-krotnie – w porównaniu z wartościami u zdrowych ochotników.

Pacjenci starsi. Niewielkie zwiększenie AUC i C_max u ochotników w wieku starszym w porównaniu z młodszych ochotnikami również nie ma znaczenia klinicznego.

Dzieci. Po jednorazowym dożylnej podaniu pantoprazolu w dawkach 0,8 lub 1,6 mg/kg dzieciom w wieku od 2 do 16 lat nie stwierdzono istotnej korelacji między klirensą pantoprazolu a wiekiem lub masą ciała pacjenta. Wartości AUC i objętości rozkładu odpowiadały danym uzyskanym w badaniach z udziałem dorosłych.

Charakterystyka kliniczna

Wskazania

Refluksowe zapalenie przełyku.
Wrzody żołądka i dwunastniczki.
Zespół Zollingera-Ellisona oraz inne stany hipersekretyjne.

Przeciwwskazania. Wysoka wrażliwość na substancję czynną, pochodne benzimidazolu lub którykolwiek składnik pomocniczy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Leki, których wchłanianie zależy od pH. Ze względu na całkowite i długotrwałe hamowanie wydzielania kwasu solnego pantoprazol może wpływać na wchłanianie leków, dla których wartość pH soku żołądkowego jest ważnym czynnikiem ich dostępności biologicznej (np. niektórych leków przeciwpłochawczych, takich jak ketoconazol, itrakonazol, posakonazol, lub innych leków, takich jak erlotynib).

Inhibitory proteazy HIV. Nie zaleca się stosowania pantoprazolu łącznie z inhibitorami proteazy HIV (takimi jak atazanawir), których wchłanianie zależy od pH w żołądku, ze względu na istotne obniżenie ich dostępności biologicznej (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania inhibitorów proteazy HIV z inhibitorami pompy protonowej, zaleca się dokładne monitorowanie kliniczne (np. obciążenia wirusem). Nie należy przekraczać dawki dobowej pantoprazolu 20 mg. Może być konieczna korekta dawki inhibitorów proteazy HIV.

Kumaryny (fenprokumon i warfaryna). Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z warfaryną lub fenprokumonem nie wpływało na farmakokinetykę warfaryny, fenprokumonu ani INR (międzynarodowy wskaźnik znormalizowany). Jednakże donoszono o zwiększeniu INR i wydłużeniu czasu protrombinowego u pacjentów stosujących jednocześnie IPP i warfarynę lub fenprokumon. Zwiększenie INR i wydłużenie czasu protrombinowego mogą prowadzić do krwawienia patologicznego, a nawet śmierci. W przypadku jednoczesnego stosowania wymagane jest monitorowanie INR i czasu protrombinowego.

Metylotreksat. Donoszono o wzroście stężenia metotreksatu we krwi u niektórych pacjentów przy jednoczesnym stosowaniu wysokich dawek metotreksatu (np. 300 mg) i inhibitorów pompy protonowej. Pacjentom stosującym wysokie dawki metotreksatu, np. z powodu nowotworu lub łuszczycy, zaleca się tymczasowe wstrzymanie leczenia pantoprazolem.

Inne interakcje. Pantoprazol jest w znacznej mierze metabolizowany w wątrobie przez układ enzymów cytochromu P450. Główna droga metabolizmu to demetyloacja za pomocą CYP2C19, inne drogi metabolizmu obejmują utlenianie przez enzym CYP3A4. Badania z lekami, które są również metabolizowane przez te drogi, takimi jak karbamazepina, diazepan, glibenklamid, nifedypina oraz doustne środki antykoncepcyjne zawierające lewonorgestrel i etynylowy estradiol, nie wykazały klinicznie istotnych interakcji.

Nie można wykluczyć interakcji pantoprazolu z innymi lekami metabolizowanymi przez ten sam układ enzymatyczny.

Wyniki szeregu badań dotyczących możliwych interakcji wskazują, że pantoprazol nie wpływa na metabolizm substancji czynnych metabolizowanych przez CYP1A2 (np. kofeiny, teofiliny), CYP2C9 (np. piroksykam, diklofenak, naproksen), CYP2D6 (np. metoprolol), CYP2E1 (np. etanol), nie wpływa na glikoproteinę P związaną z wchłanianiem cyklosporyny.

Nie stwierdzono interakcji z jednocześnie podawanymi lekami przeciwwskazowymi.

Przeprowadzono również badania interakcji pantoprazolu z niektórymi antybiotykami (klarytromycyna, metronidazol, amoksycylina). Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji między tymi lekami.

Leki hamujące lub indukujące CYP2C19. Inhibitory CYP2C19, takie jak fluwoksymina, mogą zwiększać działanie systemowe pantoprazolu. Należy rozważyć konieczność zmniejszenia dawki leku u pacjentów otrzymujących długotrwałą terapię pantoprazolem w wysokich dawkach oraz u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Induktory enzymów wpływających na CYP2C19 i CYP3A4, takie jak ryfampycyna i zielecześcioro zwyczajny (Hypericum perforatum), mogą obniżać stężenia w osoczu IPP metabolizowanych przez te układy enzymatyczne.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych. Wiadomo o fałszywie dodatnich wynikach niektórych testów przesiewowych w moczu na tetrahydrokanabinol (THC) u pacjentów przyjmujących pantoprazol. Do potwierdzenia dodatnich wyników należy rozważyć zastosowanie alternatywnej metody potwierdzenia.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Złoszczonych nowotworów żołądka. Objawowe działanie leku pantoprazolu może maskować objawy nowotworów złośliwych żołądka i opóźniać ich rozpoznanie. W przypadku występowania alarmujących objawów (np. znacznego spadku masy ciała, okresowego wymiotowania, dysfagii, wymiotów z krwią, anemii, meleny), a także przy podejrzeniu lub obecności wrzodu żołądka, należy wykluczyć możliwość procesu nowotworowego. Jeśli objawy utrzymują się pomimo odpowiedniego leczenia, konieczne jest dalsze badanie diagnostyczne.

Uszkodzenie wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby należy regularnie kontrolować poziom enzymów wątrobowych. W przypadku wzrostu stężenia enzymów wątrobowych leczenie pantoprazolem należy przerwać (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”).

Inhibitory proteazy HIV. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawir), których wchłanianie zależy od pH w żołądku, ze względu na istotne zmniejszenie ich dostępności biologicznej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Zakażenia przewodu pokarmowego wywołane bakteriami. Lek może nieco zwiększać ryzyko wystąpienia zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych bakteriami takimi jak Salmonella, Campylobacter lub C. difficile.

Hipomagnezemia. Obserwowano przypadki ciężkiej hipomagnezemii u pacjentów stosujących inhibitory pompy protonowej (IPPs), takie jak pantoprazol, przez co najmniej trzy miesiące, a w większości przypadków przez rok. Hipomagnezemia może powodować poważne objawy kliniczne, które początkowo mogą być niezauważalne: osłabienie, tetanię, delirium, drgawki, zawroty głowy oraz arytmie komorowe. Hipomagnezemia może prowadzić do rozwoju hipokalcemii i/lub hipokaliemii (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W przypadku hipomagnezemii stan pacjentów poprawiał się najczęściej po włączeniu uzupełniającej terapii magnezu i przerwaniu stosowania IPP.

U pacjentów wymagających długotrwałego leczenia oraz u pacjentów stosujących IPP jednocześnie z doustnym derygotropem lub lekami, które mogą powodować hipomagnezemię (np. diuretykami), należy określić poziom magnezu przed rozpoczęciem leczenia IPP oraz okresowo podczas terapii.

Złamania kości. Długotrwałe leczenie (ponad 1 rok) wysokimi dawkami inhibitorów pompy protonowej może umiarkowanie zwiększać ryzyko złamania kości udowych, nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób starszych lub przy obecności innych czynników ryzyka. Badania obserwacyjne wskazują, że stosowanie inhibitorów pompy protonowej może zwiększać ogólne ryzyko złamań o 10–40%. Niektóre złamania mogą być spowodowane innymi czynnikami ryzyka. Pacjenci z ryzykiem osteoporozy powinni otrzymywać leczenie zgodnie z obowiązującymi wytycznymi klinicznymi oraz przyjmować odpowiednią ilość witaminy D i wapnia.

Ciężkie reakcje skórne. Zgłaszano ciężkie reakcje skórne związane ze stosowaniem pantoprazolu, o nieznanej częstości występowania (patrz sekcja „Działania niepożądane”), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do skutku śmiertelnego, takie jak wielopostaciowa rumień, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekrolioza (TEN) oraz reakcja lekowa z eozynofilią i objawami systemowymi (zespoł DRESS). Pacjentów należy poinformować o objawach i oznakach tych reakcji skórnych i dokładnie monitorować ich stan pod kątem ich rozwoju. Jeśli pojawiają się objawy wskazujące na te reakcje, stosowanie pantoprazolu należy natychmiast przerwać i rozważyć możliwość leczenia alternatywnego.

Podostre zaczynające się rumieńcze układowe (SCLE). Stosowanie inhibitorów pompy protonowej wiązano z bardzo rzadkimi przypadkami rozwoju podostrego skórnego rumienia układowego (SCLE). Jeśli wystąpią zmiany skórne, szczególnie w miejscach narażonych na działanie światła słonecznego, towarzyszone bólem stawów, pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który rozważy konieczność przerwania leku. Wystąpienie SCLE u pacjentów podczas wcześniejszej terapii inhibitorami pompy protonowej może zwiększać ryzyko jego rozwoju podczas stosowania innych inhibitorów pompy protonowej.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych. Podwyższony poziom chromograniny A (CgA) może wpływać na wyniki badań diagnostycznych nowotworów neuroendokrynnych. Aby uniknąć takiego wpływu, leczenie pantoprazolem należy tymczasowo przerwać co najmniej 5 dni przed wykonaniem oznaczenia poziomu CgA (patrz sekcja „Działanie farmakodynamiczne”). Jeśli poziomy CgA i gastryny nie powrócą do normy po wstępnym oznaczeniu, należy przeprowadzić powtórne badanie po 14 dniach od przerwania leczenia inhibitorami pompy protonowej.

Ważne informacje o substancjach pomocniczych.

Sód. Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w fiolce, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża. Dostępne dane dotyczące stosowania pantoprazolu u ciężarnych kobiet (około 300–1000 doniesień o wynikach ciąży) wskazują na brak toksyczności dla embrionu lub płodu/nówka. W badaniach na zwierzętach obserwowano toksyczność reprodukcyjną. Z uwagi na środki ostrożności stosowanie pantoprazolu u ciężarnych kobiet należy unikać.

Karmienie piersią. Badania na zwierzętach wykazały wydzielanie pantoprazolu z mlekiem matki. Dane dotyczące wydzielania pantoprazolu do mleka ludzkiego są ograniczone, ale o takim wydzielaniu doniesiono. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/dzieci. Decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu/utrzymaniu leczenia pantoprazolem należy podjąć z uwzględnieniem korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia pantoprazolem dla kobiety.

Fertylność. Pantoprazol nie wpływał negatywnie na płodność w badaniach na zwierzętach.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pantoprazol nie wpływa lub ma bardzo niewielki wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Należy jednak wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W takich przypadkach nie należy prowadzić pojazdów ani pracować z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniem lekarza i pod odpowiednim nadzorem medycznym. Stosowanie dożylne leku zaleca się tylko w przypadku niemożności stosowania doustnego. Istnieją dane dotyczące długości leczenia dożylnego do 7 dni. Dlatego gdy tylko stanie się możliwe stosowanie doustne pantoprazolu, należy przejść ze wstrzykiwania dożylnego pantoprazolu na doustne stosowanie pantoprazolu w dawce 40 mg.

Refluksowe zapalenie przełyku, wrzód dwunastniczy, wrzód żołądka. Zalecana dawka to 40 mg pantoprazolu (1 fiolka) na dobę dożylne.

Zespół Zollingera – Ellisona i inne stany hipersekrecyjne. W celu długotrwałego leczenia zespołu Zollingera – Ellisona i innych stanów hipersekrecyjnych zalecana dawka początkowa pantoprazolu wynosi 80 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można tytrować, zwiększając lub zmniejszając ją w zależności od wskaźników sekrecji kwasu żołądkowego. Dawki przekraczające 80 mg na dobę należy podzielić na dwie podania. Możliwe jest tymczasowe zwiększenie dawki pantoprazolu powyżej 160 mg, jednak czas stosowania powinien być ograniczony tylko do okresu niezbędnego do odpowiedniego kontrolowania sekrecji kwasu.

W przypadku potrzeby szybkiego obniżenia kwasowości, dla większości pacjentów wystarczająca jest dawka początkowa 2 × 80 mg w celu osiągnięcia pożądanego poziomu (< 10 mEq/godz.) w ciągu 1 godziny.

Przygotowanie do stosowania. Proszek należy rozpuścić w 10 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu dodanego do fiolki. Roztwór można podawać bezpośrednio lub po zmieszaniu z 100 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu lub 5 % roztworu glukozy w butelkach plastikowych lub szklanych. Po rozcieńczeniu stabilność chemiczna i fizyczna leku zachowuje się przez 12 godzin w temperaturze 25 °C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony preparat należy użyć natychmiast.

Leku nie wolno przygotowywać ani mieszać z innymi rozpuszczalnikami poza wyżej wymienionymi.

Wstrzykiwanie dożylne leku należy przeprowadzać w ciągu 2–15 minut. Fiolka przeznaczona jest tylko do jednorazowego użytku. Odpadki leku lub preparatu, którego właściwości fizykochemiczne uległy zmianie (w szczególności zmiana koloru, powstanie osadu), należy zutylizować zgodnie z wymaganiami lokalnego prawa. Rozcieńczony roztwór powinien mieć przezroczysty, żółtawy kolor.

Niewydolność wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby nie należy przekraczać dawki dobowej 20 mg (½ fiolki leku) (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Niewydolność nerek. Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek nie wymagają korekty dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają korekty dawki.

Dzieci. Leku nie zaleca się stosować dzieciom (do 18 roku życia), ponieważ dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności pantoprazolu w tej grupie wiekowej są ograniczone. Obecnie dostępne dane przedstawiono w sekcji „Farmakokinetyka”, jednak nie można podać rekomendacji dotyczących dawkowania.

Przedawkowanie

Objawy. Objawy przedawkowania nie są znane.

Dawki do 240 mg podane dożylnie w ciągu 2 minut były dobrze tolerowane. Leczenie. Ponieważ pantoprazol silnie wiąże się z białkami osocza, nie należy do leków łatwo usuwanych za pomocą dializy. W przypadku przedawkowania z objawami klinicznymi zatrucia stosuje się terapię objawową i wspierającą. Nie ma zaleceń dotyczących terapii specyficznej.

Efekty uboczne

Okoł 5 % pacjentów może doświadczyć efektów ubocznych. Najczęstszym efektem ubocznym jest zapalenie żył z towarzyszącym bólem w miejscu wstrzyknięcia. Diareę i ból głowy obserwowano u około 1 % pacjentów.

Niepożądane działanie klasyfikuje się według częstości występowania na następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10 000 i < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Wszystkie działania niepożądane zgłaszane w okresie pogwarancyjnym są wymienione z częstością „nieznane”, ponieważ nie można określić częstości ich występowania.

W ramach każdej kategorii częstości działania niepożądane są wymienione według malejącego stopnia powagi.

Ze strony krwi i układu chłonnego

Rzadko: agranulocytoza.

Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia.

Ze strony układu odpornościowego

Rzadko: reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny).

Ze strony przemiany materii i metabolizmu

Rzadko: hiperlipidemia i podwyższenie poziomu lipidów (triglicerydy, cholesterol), zmiany masy ciała.

Nieznane: hiponatremia, hipomagnezemia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”), hipokalcemia1, hipokaliemia1.

Ze strony psychiki

Nieczęsto: zaburzenia snu.

Rzadko: depresja (w tym nasilenie objawów).

Bardzo rzadko: dezorientacja (w tym nasilenie objawów).

Nieznane: halucynacje, dezorientacja (szczególnie u pacjentów skłonnych do takich zaburzeń, a także nasilenie objawów w przypadku ich wcześniejszego występowania).

Ze strony układu nerwowego

Nieczęsto: ból głowy, zawroty głowy.

Rzadko: zaburzenia smaku.

Nieznane: parestezje.

Ze strony narządu wzroku

Rzadko: zaburzenia widzenia/rozmycie widzenia.

Ze strony przewodu pokarmowego

Często: polipy gruczołów dna (łagodne).

Nieczęsto: biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia, suchość w ustach, ból brzucha i dyskomfort.

Nieznane: kolit mikroskopowy.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego

Nieczęsto: podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (transaminaz, γ-glutamylotransferazy).

Rzadko: podwyższenie poziomu bilirubiny.

Nieznane: uszkodzenie hepatocytów, żółtaczka, niewydolność wątrody.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Nieczęsto: wysypka skórna, egzantema, świąd.

Rzadko: pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy.

Nieznane: zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, reakcja lekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), zakaźna czerwona twardzina, nadwrażliwość na światło, podostre zapalenie skórno-żuchwowe (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej

Nieczęsto: złamania kości udowej, nadgarstka, kręgosłupa (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Rzadko: artrologia, miologia.

Nieznane: skurcze mięśni2.

Ze strony nerek i układu moczowego

Nieznane: nefryt międzykomórkowy (z możliwością rozwoju niewydolności nerek).

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych

Rzadko: ginekomastia.

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu wstrzyknięcia

Często: zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia.

Nieczęsto: osłabienie, zmęczenie, niedyspozycja.

Rzadko: podwyższenie temperatury ciała, obrzęki obwodowe.

1 Hipokalcemia i/lub hipokaliemia mogą być związane z rozwojem hipomagnezemii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

2 Skurcze mięśni jako skutek zaburzeń równowagi elektrolitów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowo upoważnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 1, 5 lub 10 fiolki w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Abryl Laboratories Private Limited.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Wioska Bhagwanpur, Tehsil Dera Bassi, Dystrykt Sahibzada Ajit Singh Nagar, Punjab – 140507, Indie.

Pantoprazol Abryl