Onkhofin
UkrainaSpis treści
INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ONCHOFIN (ONCHOFIN)
Skład:
substancja czynna: terbinafina;
1 tabletka zawiera: chlorowodorek terbinafiny odpowiadający 250 mg terbinafiny;
substancje pomocnicze: stearynian magnezu, celuloza mikrokryształowa, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, glikolian skrobi sodu (typ A), hydroksypropylometyloceluloza, woda oczyszczona.
Postać farmaceutyczna. Tabletka.
Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, dwuwypukłe tabletki o barwie od białej do prawie białej, ze skośnymi krawędziami, z ryflowaną linią łamania oraz oznaczeniem D po jednej stronie i 74 po drugiej stronie.
Grupa farmakoterapeutyczna.
Leki przeciwdrginiowe stosowane w dermatologii. Leki przeciwdrginiowe do stosowania systemowego. Terbinafina. Kod ATC D01B A02.
Właściwości farmakodynamiczne.
Farmakodynamika .
Terbinafina jest allylaminą o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczymem w odniesieniu do infekcji skóry, włosów i paznokci wywołanych przez takie dermatofity jak Trichophyton (np. T. rubrum, T. mentagrophytes, T. verrucosum, T. tonsurans, T. violaceum), Microsporum (np. Microsporum canis), Epidermophyton floccosum oraz drożdżaki rodzaju Candida (np. Candida albicans) i Pityrosporum. W niskich stężeniach terbinafina wykazuje działanie grzybobójcze w stosunku do dermatofitów, grzybów pleśniowych i niektórych grzybów dwupostaciowych. Aktywność wobec drożdżaków może zależeć od gatunku i być grzybobójcza lub grzybostatyczna.
Terbinafina działa specyficznie na wczesnym etapie biosyntezy steroidów w komórce grzyba. Mechanizm działania terbinafiny polega na hamowaniu enzymu skwalenepoksydazy w błonie komórkowej grzyba. Powoduje to niedobór ergosterolu i gromadzenie się skwalenu wewnątrzkomórkowego, co prowadzi do obumarcia komórki grzyba. Enzym ten nie należy do układu cytochromu P450.
Po podaniu doustnym lek gromadzi się w skórze w stężeniach zapewniających działanie grzybobójcze.
Farmakokinetyka.
Po podaniu doustnym terbinafina jest dobrze wchłaniana (> 70 %); absolutna dostępność biofarmaceutyczna terbinafiny zawartej w Onkhofin, tabletki, wynika z presystemowego metabolizmu i wynosi około 50 %. Jednorazowa dawka doustna 250 mg terbinafiny wywołała średnią wartość stężenia maksymalnego w osoczu 1,30 μg/ml po 1,5 godziny od podania leku. Przy dawkowaniu regularnym w porównaniu z dawkowaniem jednorazowym maksymalne stężenie terbinafiny było średnio o 25 % wyższe, a AUC osoczowa wzrastała 2,3-krotnie. Na podstawie wzrostu AUC osoczowej można obliczyć efektywny okres półwylądowania (~30 godzin). Spożycie pokarmu wywiera umiarkowany wpływ na dostępność biofarmaceutyczną terbinafiny (wzrost AUC o mniej niż 20 %), jednak nie powoduje to konieczności korekty dawki. Jednoczesne spożycie pokarmu o wysokiej zawartości tłuszczu opóźnia wchłanianie terbinafiny i zwiększa jej dostępność biofarmaceutyczną o około 20 %.
Terbinafina silnie wiąże się z białkami osocza (99 %). Objętość rozdziału przekracza 2000 l. Szybko dyfuunduje przez skórę i koncentruje się w lipofilnej warstwie rogowej.
Terbinafina gromadzi się w lipofilnej warstwie rogowej. Terbinafina wydzielana jest również z sebum i osiąga w ten sposób wysokie stężenia w mieszkach włosowych, włosach i skórze wzbogaconej sebum. Wykazano również, że terbinafina rozprowadza się do płytek paznokciowych w ciągu pierwszych tygodni od rozpoczęcia terapii. Brak wystarczających danych na temat przenikania terbinafiny przez barierę łożyskową. Mniej niż 0,2 % podanej dawki wydzielane jest z mlekiem matki. Terbinafina jest szybko i intensywnie metabolizowana przy udziale co najmniej siedmiu izoenzymów CYP, przy czym istotny udział mają CYP2C9, CYP1A2, CYP3A4, CYP2C8 i CYP2C19. W wyniku biotransformacji terbinafiny powstają metabolity, które nie wykazują aktywności przeciwgrzybiczej i są wydalane głównie z moczem. Okres półwylądowania leku wynosi 17 godzin. Nie stwierdzono dowodów na kumulację leku w organizmie.
Nie obserwowano zmian farmakokinetyki leku w zależności od wieku pacjenta, jednak szybkość wydalania leku może być obniżona u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby, co prowadzi do podwyższenia stężenia terbinafiny we krwi.
Badania farmakokinetyki pojedynczych dawek leku z udziałem pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min) lub z istniejącymi chorobami wątroby wykazały, że klirens terbinafiny może być zmniejszony o około 50 %.
Charakterystyki kliniczne.
Wskazania.
Grzybicze infekcje skóry i paznokci wywołane przez Trichophyton (np. T. rubrum, T. mentagrophytes, T. verrucosum, T. violaceum), Microsporum canis oraz Epidermophyton floccosum:
- łuszczycy (trichofityza gładkiej skóry, trichofityza pachwin, mikozę stóp), gdy lokalizacja, nasilenie lub rozległość zmian uzasadniają stosowanie terapii doustnej;
- onychomikozę.
Przeciwwskazania.
Ostre lub przewlekłe choroby wątroby.
Nadwrażliwość na terbinafinę lub którykolwiek z substancji pomocniczych preparatu.
Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
Wpływ innych leków na farmakokinetykę terbinafiny
W metabolizmie terbinafiny uczestniczą izoenzymy cytochromu P450 (CYP450). Klirens terbinafiny w osoczu może być zwiększony przez leki indukujące te enzymy oraz zmniejszony przez leki hamujące cytochrom P450. W razie potrzeby współlekowania takimi lekami dawkowanie Onkhofinu należy odpowiednio dostosować.
Inhibitory enzymów
Cymetydyna zmniejszała klirens terbinafiny o 30% i zwiększała AUC o 34%.
Flukenazol (inhibitor CYP3A4 i CYP2C9) zwiększał wartości Cmax i AUC terbinafiny odpowiednio o 52% i 69%. Podobny wzrost wartości może występować przy jednoczesnym stosowaniu z terbinafiną leków hamujących CYP2C9 i CYP3A4, takich jak azolowe środki przeciwgrybkowe, antybiotyki makrolidowe lub amiodaron.
Induktory enzymów
Ryfampicyna (induktor CYP3A4) zwiększała klirens terbinafiny o 100%. Wartości AUC i Cmax obniżano odpowiednio o 50% i 45%.
Wpływ terbinafiny na farmakokinetykę innych leków
Substraty CYP2D6: badania in vitro i in vivo wykazały, że terbinafina hamuje CYP2D6. Takie wyniki dotyczą szczególnie substancji, które są głównie metabolizowane przy udziale tego enzymu, zwłaszcza jeśli mają wąski zakres terapeutyczny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Dotyczy to np. niektórych leków z następujących grup: trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe, blokery beta, selektywne inhibitory ponownego wychwytu serotoniny (SSRI), leki przeciwarytmiczne (w tym klasy 1A, 1B i 1C) lub inhibitory monoaminooksydazy typu B.
Terbinafina zmniejszała klirens dezypiraminy o 82%, a AUC zwiększała pięciokrotnie.
U szybkich metabolizatorów CYP2D6 terbinafina zwiększała współczynnik metabolicznej interakcji dextrometorfanu/dextrorfanu w moczu średnio od 16 do 97 razy. Wskazuje to, że terbinafina spowalnia metabolizm substratów CYP2D6 u szybkich metabolizatorów CYP2D6 (tzw. „ekstensywnych metabolizatorów”), czyli metabolizm u tych pacjentów zbliżony jest do metabolizmu u wolnych metabolizatorów (tzw. „słabych metabolizatorów”).
Substraty innych enzymów CYP450. Wyniki badań przeprowadzonych in vitro i z udziałem zdrowych ochotników wskazują, że terbinafina ma niewielki potencjał hamowania lub zwiększania klirensu większości leków metabolizowanych przy udziale innych izoform cytochromu P450 (np. terfenadyny, triazolamu lub doustnych środków antykoncepcyjnych).
Inne drogi metaboliczne: terbinafina zwiększała klirens cyklosporyny o 15% (zmniejszenie AUC o 13%).
Możliwość interakcji między terbinafiną a zazwyczaj stosowanymi lekami przeciwkrzepliwymi nie była badana. W badaniu z udziałem warfaryny nie zaobserwowano żadnych interakcji.
W trakcie badań klinicznych nie wykazano odpowiedniego wpływu na farmakokinetykę ko-trimoksazolu (trimetoprimu i sulfametoksazolu), digoksyny, flukenazolu, fenazonu, teofiliny ani zidowudyny.
Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.
Onkhofin do stosowania doustnego należy stosować wyłącznie wtedy, gdy niemożliwe jest zastosowanie miejscowe leku.
Funkcja wątroby
Onkhofin w tabletach jest przeciwwskazany u pacjentów z przewlekłą lub ostrą chorobą wątroby. Przed wypisaniem Onkhofinu w tabletach należy ocenić wszystkie istniejące choroby wątroby. Należy co najmniej określić poziomy ALAT i ASAT, aby uzyskać wartości wyjściowe do porównania z wartościami uzyskanymi podczas leczenia. U pacjentów z istniejącymi chorobami wątroby klirens terbinafiny może być obniżony o około 50%.
Toksykoczynność wątroby może występować zarówno u pacjentów z wcześniejszą chorobą wątroby, jak i bez niej, dlatego zaleca się okresowe monitorowanie funkcji wątroby (po 4–6 tygodniach leczenia). Stosowanie leku Onkhofin w tabletach należy natychmiast przerwać w przypadku wzrostu aktywności wskaźników funkcjonalnych testów wątrobowych. U pacjentów przyjmujących terbinafinę w tabletach bardzo rzadko odnotowano przypadki ciężkiej niewydolności wątroby (niektóre z nich miały skutek śmiertelny lub wymagały przeszczepienia wątroby). W większości przypadków niewydolności wątroby pacjenci mieli ciężkie podstawowe choroby systemowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).
Pacjentów przyjmujących Onkhofin należy poinformować, że należy natychmiast powiadomić lekarza o wszelkich objawach lub symptomach wskazujących na zaburzenia funkcji wątroby, takich jak trwające nudności, utrata apetytu, żółtaczka, wymioty, zwiększona zmęczalność, bóle w prawym górnym kwadrancie brzucha, ciemny kolor moczu lub odbarwione stolce. Pacjenci z takimi objawami powinni przerwać stosowanie terbinafiny doustnie, a funkcję wątroby należy natychmiast oceni combust.
Reakcje nadwrażliwości / ciężkie reakcje skórne
Bardzo rzadko zgłaszano poważne reakcje skórne (np. zespół Stevensa–Johnsona, toksyczny zespół martwiczy nabłonka, wysypka z eozynofilią i objawami systemowymi [zespoł DRESS]) u pacjentów przyjmujących terbinafinę w tabletach. Podobnie jak reakcje skórne i eozynofilia, zespół DRESS może obejmować jeden lub więcej narządów, powodując zapalenie wątroby, zapalenie nerek śródmiąższowe, zapalenie płuc śródmiąższowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia. W przypadku wystąpienia postępującej wysypki na skórze lub innych możliwych objawach nadwrażliwości należy przerwać leczenie Onkhofinem w tabletach.
Łupież / toczeń
Onkhofin należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łupieżem lub skórnym lub systemowym toczeniem rumieniowym, ponieważ w okresie postmarketingowym napływały doniesienia o przypadkach nasilenia tych chorób.
Efekty hematologiczne
Bardzo rzadko zgłaszano patologiczne zmiany ze strony krwi (neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia) u pacjentów przyjmujących terbinafinę w tabletach. Należy ocenić przyczynę wystąpienia jakichkolwiek patologicznych zmian krwi u pacjentów i rozważyć możliwość zmiany trybu leczenia, w tym przerwanie leczenia Onkhofinem w tabletach.
Funkcja nerek
Stosowanie Onkhofinu w tabletach u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min lub poziom kreatyniny w surowicy większy niż 300 µmol/l) nie zostało odpowiednio zbadane i dlatego nie jest zalecane.
Interakcje
Badania in vitro i in vivo wykazały, że terbinafina jest inhibitorem wątrobowego enzymu CYP2D6. Należy dokładnie monitorować stan pacjentów, jeśli jednocześnie stosują leki metabolizowane głównie przy udziale enzymu CYP2D6 (np. trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe, leki blokujące receptory beta, selektywne inhibitory ponownego wychwytu serotoniny (SSRI), leki przeciwarytmiczne (w tym klasy 1A, 1B i 1C) lub inhibitory monoaminooksydazy typu B), szczególnie jeśli te leki mają wąski zakres działania terapeutycznego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Badania toksyczności rozrodczej na zwierzętach wykazały brak ryzyka dla płodu, jednak nie przeprowadzono kontrolowanych badań klinicznych u ciężarnych kobiet. Doświadczenie kliniczne stosowania terbinafiny u ciężarnych kobiet jest bardzo ograniczone, dlatego Onkhofin nie powinien być stosowany w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków wyraźnej konieczności.
Niewielka ilość terbinafiny przenika do mleka matki, dlatego kobiety karmiące piersią nie powinny otrzymywać leczenia Onkhofinem.
Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.
Odpowiednich badań nie przeprowadzono. Pacjentom, u których występuje zawroty głowy i zaburzenia widzenia jako niepożądane działanie leku (patrz sekcja „Działania niepożądane”), należy unikać prowadzenia pojazdów mechanicznych i pracy z innymi urządzeniami.
Sposób stosowania i dawki.
Preparat przeznaczony do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać z wodą, najlepiej o tej samej porze dnia. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków.
Dorośli powinni przyjmować po 1 tabletce 250 mg 1 raz dziennie.
Czas trwania leczenia zależy od rodzaju i ciężkości przebiegu choroby. Należy dbać o to, aby leczenie było prowadzone przez odpowiedni okres czasu. Nieodpowiednia długość leczenia i/lub nieregularne stosowanie leku może prowadzić do nawrotu infekcji. Należy przestrzegać zasad higieny osobistej w celu zapobiegania ponownemu zakażeniu (np. bielizny, skarpetek, obuwia).
Zalecany czas trwania leczenia:
- grzybica stóp (międzypaluchowa, podeszwowa typu „mokasyn”), – 2–6 tygodni;
- tryhofitaz gładkiej skóry – 4 tygodnie;
- tryhofitaz pachwin – od 2 do 4 tygodni;
- kandydoza skóry – od 2 do 4 tygodni;
- tryhofitaz owłosionej części głowy – 4 tygodnie;
- onichomikoz wywołany dermatofitami – 6–12 tygodni. U pacjentów z powolnym wzrostem paznokci może być wymagane dłuższe leczenie.
Zakażenia paznokci: w większości przypadków wystarcza 6 tygodni leczenia.
Zakażenia dużego palca stopy: w większości przypadków wystarcza 12 tygodni leczenia.
W przypadku grzybiczych zakażeń paznokci efekt kliniczny pojawia się zazwyczaj kilka miesięcy po zakończeniu leczenia mykologicznego. Jest to związane z odrastaniem zdrowego paznokcia.
Grupy specjalne
Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby
Onkhofin w tabletach jest przeciwwskazany u pacjentów z przewlekłą lub ostrą chorobą wątroby.
Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek
Stosowanie Onkhofinu w tabletach u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek nie zostało odpowiednio zbadane i dlatego nie jest zalecane tej grupie pacjentów.
Pacjenci w wieku podeszłym
Nie wiadomo, czy u pacjentów w wieku podeszłym konieczna jest zmiana dawkowania leku. W tej grupie wiekowej należy wziąć pod uwagę możliwość zaburzeń funkcji wątroby lub nerek.
Postępowanie w przypadku pominięcia dawki
Jeśli pacjent zapomni przyjąć kolejną dawkę, następną dawkę należy przyjąć jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym. Jednakże, biorąc pod uwagę właściwości farmakokinetyczne terbinafiny, pominiętej dawki nie należy przyjmować, jeśli odstęp czasu między przyjęciem pominiętej dawki a następną dawką jest krótszy niż 4 godziny.
Dzieci.
Dane dotyczące stosowania leku u dzieci są ograniczone, dlatego jego stosowanie nie jest zalecane tej grupie wiekowej pacjentów.
Przedawkowanie.
Znane są pojedyncze przypadki przedawkowania (przyjęcie doustne do 5 g terbinafiny). Obserwowano wówczas ból głowy, nudności, ból nadbrzusza i zawroty głowy. Zalecane leczenie w przypadku przedawkowania obejmuje usunięcie leku, przede wszystkim za pomocą węgla aktywowanego oraz, w razie potrzeby, leczenie objawowe wspomagające.
Efekty uboczne.
Do oceny częstości występowania różnych efektów ubocznych zastosowano następującą klasyfikację:
bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, ≤ 1/10); rzadko (≥ 1/1000, ≤ 1/100); bardzo rzadko (≥ 1/10000, ≤ 1/1000); niezwykle rzadko (≤ 1/10000), częstość nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).
| Z działa krwi i układu limfatycznego |
|
| Nieczęsto |
Anemia. |
| Bardzo rzadko |
Neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia. |
| Z działa układu odpornościowego |
|
| Bardzo rzadko |
Reakcje anafilaktyczne (w tym obrzęk Quinckego), nasilenie i zaostrzenie tocznego rumienia skóry i systemowego. |
| Częstość nieznana |
Reakcja anafilaktyczna, reakcje podobne do objawów choroby surowiczej (m.in. wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk, artralgia, gorączka i obrzęk węzłów chłonnych). |
| Z działa metabolizmu i odżywiania |
|
| Bardzo często |
Utrata apetytu. |
| Nieczęsto |
Utrata masy ciała (w wyniku disgewzji). Przekazywano o ciężkich pojedynczych przypadkach zmniejszenia spożycia pokarmu, prowadzących do znaczącej utraty masy ciała. |
| Zaburzenia psychiczne |
|
| Często |
Depresja. |
| Nieczęsto |
Niepokój. |
| Z działa układu nerwowego |
|
| Bardzo często |
Ból głowy. |
| Często |
Zawroty głowy, disgewzja aż do utraty smaku. Zaburzenia wrażenia smaku, w tym utrata smaku, które zazwyczaj wracają do normy po zaprzestaniu przyjmowania leku. |
| Nieczęsto |
Parastezje, hipozestezja. |
| Bardzo rzadko |
Trwała disgewzja. |
| Częstość nieznana |
Hiposmia, anosmia, w tym trwała anosmia. |
| Z działa narządów wzroku |
|
| Często |
Zaburzenia wzroku. |
| Częstość nieznana |
Rozejście się obrazów, obniżenie ostrości wzroku. |
| Z działa narządów słuchu i równowagi |
|
| Nieczęsto |
Świsty w uszach. |
| Częstość nieznana |
Trudności słuchowe. |
| Z działa naczyń |
|
| Częstość nieznana |
Waskulit. |
| Z działania przewodu pokarmowego |
|
| Bardzo często |
Odczucie pełności żołądka, niestrawność, nudności, umiarkowany ból brzucha, biegunka. |
| Częstość nieznana |
Choroba trzustki. |
| Z działania wątroby i dróg żółciowych |
|
| Rzadko |
Niewydolność wątroby, podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych, żółtaczka, cholestaza i zapalenie wątroby (w tym przypadki niewydolności wątroby zakończone śmiercią lub wymagające przeszczepienia wątroby, patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”). |
| Z działania skóry i tkanki podskórnej |
|
| Bardzo często |
Wysypka, pokrzywka. |
| Nieczęsto |
Wrażliwość na światło. |
| Bardzo rzadko |
Alotycja, wysypki podobne do łuszczycy lub nasilenie łuszczycy, toksykoza, odłupaniowy i pęcherzowy zapalenie skóry, zespół wielopostaciowej rumieniowatości, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella (toksyczny nekrolizy epidermy), ostra ogólna egzantematyko-pustulopatia. |
| Częstość nieznana |
Wysypka lekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi. |
| Z działania układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej |
|
| Bardzo często |
Artalgia, mialgia. |
| Częstość nieznana |
Rabdomioliza, podwyższenie poziomu kinazy kreatynowej. |
| Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania |
|
| Często |
Wyczerpanie. |
| Nieczęsto |
Gorączka. |
| Częstość nieznana |
Choroby podobne do grypy. |
Termin ważności.
3 lata.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i chronionym przed światłem, w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.
Opakowanie.
Po 7 tabletek w blistrze, 2 blistery w pudełku kartonowym.
Kategoria wydawania.
Na receptę.
Producent.
Aurbindo Pharma Limited – Unit III / Aurobindo Pharma Limited – Unit III.
Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby jego działalności.
Survey nr 313, 314 – Bloki I, II, III, IV, Bachupally, Bachupally Mandal, Rejon Medchal-Malkajgiri, Stan Telangana, 500090, Indie / Survey no.: 313, 314 - Block I, II, III, IV, Bachupally, Bachupally Mandal, Medchal-Malkajgiri District, Telangana State, 500090, India.