Novoeit®

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ stosowania leku Novoeit® (NovoEight®)

SkÅ ad:

substancja czynna: turoctocog alfa;

1 fiolka z proszkiem zawiera 250 JE lub 500 JE lub 1000 JE turoctocogu alfa (czÅ owieczego czynnika krzepniÄ cia krwi VIII (rDNA));

substancje pomocnicze: sodu chlorku; L-histydyna; sacharoza; polisorbat 80; L-metionina; wapnia chlorek, dwuwodny; sodu wodorotlenek; kwas chlorowodorowy.

Rozpuszczalnik: sodu chlorku, woda do wstrzykiwań.

Po rekonstytucji 1 ml preparatu Novoeit® zawiera okoÅ o 62,5 JE, 125 JE lub 250 JE turoctocogu alfa (czÅ owieczego czynnika krzepniÄ cia krwi VIII (rDNA)).

PostaÄ lekowa. Proszek i rozpuszczalnik do sporzÄ dzenia roztworu do wstrzykiwaÅ„.

GŠwne wŠasnoŠci fizykochemiczne: proszek liofilizowany lub luzna masa biaŠa lub Šatwo ŠoŠa. Rozpuszczalnik: przezroczysty i bezbarwny roztwór do wstrzykiwań.

Grupa farmakoterapeutyczna. Å rodki hemostatyczne. Czynniki krzepniÄ cia krwi. Czynnik krzepniÄ cia VIII.

Kod ATX B02B D02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Lek Novoeit® zawiera turoctocog alfa, ludzki czynnik krzepnięcia krwi VIII (rekombinowany DNA) z obciętą domeną B. Ten glikoprotein ma taką samą strukturę jak aktywowany ludzki czynnik VIII oraz takie same modyfikacje potranslacyjne jak cząsteczka wyizolowana z osocza krwi. Stwierdzono, że reszta tyrozyny ulegająca sulfatacji, zlokalizowana na Tyr1680 (pełna długość czynnika naturalnego), która jest ważna dla wiązania się z czynnikiem von Willebranda, jest w pełni zasulfatowana w cząsteczce turoctocogu alfa. Po podaniu pacjentowi z hemofilią czynnik VIII wiąże się z endogennym czynnikiem von Willebranda we krwi chorych. Kompleks czynnika VIII/czynnik von Willebranda składa się z dwóch cząsteczek (czynnika VIII i czynnika von Willebranda) o różnych funkcjach fizjologicznych. Aktywowany czynnik VIII działa jako kofaktor aktywowanego czynnika IX, przyspieszając przekształcanie czynnika X w aktywowany czynnik X. Aktywowany czynnik X przekształca protrombinę w trombinę. Następnie trombina przekształca fibrynogen w fibrynę, w wyniku czego powstaje skrzep. Hemofilia A to warunkowane genetycznie zaburzenie krzepnięcia krwi związane z płcią, wynikające ze zmniejszonego poziomu czynnika VIII:C, prowadzące do obfitych krwawień do stawów, mięśni lub narządów wewnętrznych, zarówno samoistnych, jak i spowodowanych urazami lub zabiegami chirurgicznymi. Dzięki terapii zastępczej poziom czynnika VIII w osoczu wzrasta, co zapewnia tymczasową korektę niedoboru czynnika i zmniejsza skłonność do krwawień.

Należy zaznaczyć, że częstość krwawień w ciągu roku (CKR) przy różnych stężeniach czynnika krzepnięcia i w różnych badaniach klinicznych jest nieporównywalna.

Sprawność kliniczna

Przeprowadzono cztery wieloośrodkowe, otwarte, niekontrolowane badania kliniczne mające na celu ocenę bezpieczeństwa i skuteczności leku Novoeit® w profilaktyce i leczeniu krwawień oraz podczas zabiegów chirurgicznych u pacjentów z ciężką formą hemofilii A (aktywność czynnika VIII ≤ 1%). Trzy z nich przeprowadzono wśród pacjentów wcześniej leczonych, a czwarte – wśród pacjentów wcześniej nieleczonych. W badaniach wzięło udział 298 pacjentów: 175 dorosłych pacjentów i nastolatków w wieku od 12 lat (≥ 150 dni leczenia badanym lekiem), u których nie wykryto inhibitorów, 63 dzieci w wieku poniżej 12 lat (≥ 50 dni leczenia badanym lekiem), u których nie wykryto inhibitorów, oraz 60 pacjentów w wieku do 6 lat, którzy wcześniej nie byli leczeni. 188 spośród 238 pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali leczenie, kontynuowało udział w dodatkowym badaniu oceny bezpieczeństwa. Potwierdzono, że leczenie lekiem Novoeit® jest bezpieczne i zapewnia pożądany efekt hemostatyczny i profilaktyczny. Zarejestrowano 3293 przypadki krwawień obserwowane u 298 pacjentów, z których 2902 (88,1%) krwawień ustało po 1–2 infuzjach leku Novoeit®.

Tabela 1. Zastosowanie leku Novoeit® i wskaźniki skuteczności u pacjentów wcześniej nieleczonych i tych, którzy byli wcześniej leczeni

MT – masa ciała, SD – odchylenie standardowe.

a Skuteczność określono jako doskonałą lub dobrą.

Dane kliniczne uzyskane przed rejestracją zostały potwierdzone przez badanie nieinterwencyjne dotyczące bezpieczeństwa przeprowadzone po rejestracji, mające na celu dostarczenie dodatkowych informacji na temat immunogenności, skuteczności i bezpieczeństwa leku Novoeit® w warunkach typowej praktyki klinicznej. Ogółem 68 wcześniej leczonych pacjentów (> 150 ED (skuteczne dawki)), w tym 14 pacjentów w wieku poniżej 12 roku życia i 54 pacjentów w wieku od 12 lat, otrzymywało leczenie w razie potrzeby (N = 5) lub leczenie profilaktyczne (N = 63) przez łącznie 87,8 pacjentolata i 8967 ED.

Zabiegi chirurgiczne

Ogółem przeprowadzono 30 zabiegów chirurgicznych u 25 pacjentów, w tym 26 dużych zabiegów chirurgicznych i 4 małe zabiegi chirurgiczne. Hemostaza była skuteczna we wszystkich przypadkach zabiegów chirurgicznych; nie zgłaszano przypadków nieskutecznego leczenia.

Zebrano dane dotyczące indukcji tolerancji immunologicznej (ITI) u pacjentów z hemofilią A, u których wykryto inhibitory czynnika VIII. W trakcie badań klinicznych z udziałem pacjentów, którzy wcześniej nie byli leczeni (ang. previously untreated patients (PUPs)), 21 pacjentów otrzymywało leczenie ITI, a 18 pacjentów (86 %) ukończyło terapię ITI z negatywnym wynikiem testu na obecność inhibitorów.

Farmakokinetyka.

Wszystkie badania farmakokinetyczne z zastosowaniem turkokoagulu alfa przeprowadzono po wstrzyknięciu dożylnym dawki 50 J/ kg leku Novoeit® u pacjentów z ciężką hemofilią A (FVIII ≤ 1 %), którzy wcześniej już otrzymywali leczenie. Analizę próbek osocza przeprowadzono przy użyciu jednostopniowego testu aktywności krzepnięcia oraz testu chromogennego.

Aktywność leku Novoeit® w teście FVIII:C oceniano i porównywano z dostępnym na rynku rekombinowanym lekiem FVIII pełnej długości. Badanie wykazało, że uzyskane wyniki są porównywalne i spójne dla obu leków oraz że lek Novoeit® można wiarygodnie oznaczać w osoczu bez konieczności stosowania oddzielnego standardu dla leku Novoeit®.

Parametry farmakokinetyczne leku Novoeit® po podaniu dawki jednorazowej, wynikające z analizy aktywności krzepnięcia, przedstawiono w tabeli 2, a wynikające z jednostopniowego testu chromogennego – w tabeli 3.

Tabela 2. Farmakokinetyka turkokoagulu alfa (50 J/kg) w zależności od wieku – jednostopniowy test aktywności krzepnięcia – Średnia wartość (odchylenie standardowe)

AUC – pole pod krzywą farmakokinetyczną opisującą zmiany stężenia czynnika VIII w czasie; CL – klirens; t1/2 – końcowy okres półwylotu; Vss – objętość rozkładu w stanie równowagi; Cmax – maksymalna aktywność czynnika VIII.

Tabela 3. Farmakokinetyka turkokoagu alfa (50 J/mkg) w zależności od wieku – Analiza chromogenna – Średnia wartość (odchylenie standardowe)

AUC – pole pod krzywą farmakokinetyczną opisującą dynamikę czasową aktywności czynnika VIII; CL – klirens; t1/2 – końcowy okres półwylotu; Vss – objętość rozłożenia w stanie ustalonym; Cmax – maksymalna aktywność czynnika VIII.

Wskaźniki farmakokinetyczne były porównywalne u pacjentów w wieku do 6 lat oraz u pacjentów w wieku od 6 do 12 lat. Zaobserwowano pewne różnice w parametrach farmakokinetycznych leku Novoeit® u dzieci i dorosłych pacjentów. Wyższy klirens i krótszy t½ u dzieci w porównaniu z dorosłymi pacjentami z hemofilią A mogą być częściowo wyjaśnione większą objętością osocza krwi na kilogram masy ciała u młodszych pacjentów.

Przeprowadzono badanie farmakokinetyki z podaniem dawki pojedynczej (50 J/ kg) z udziałem 35 pacjentów z hemofilią (≥ 18 lat) należących do różnych kategorii BMI. Maksymalne stężenie leku w osoczu krwi (Cmax) i całkowite stężenie leku w osoczu krwi (AUC) wzrastały wraz ze wzrostem BMI, co wskazuje na konieczność dostosowania dawki u pacjentów z niedowagą (BMI < 18,5 kg/m2) i nadwagą (BMI ≥ 30 kg/m2), patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”.

Tabela 4. Parametry farmakokinetyczne leku Novoeit® po podaniu dawki pojedynczej (50 J/kg) w zależności od klasy BMIa – jednostadialny test krzepnięcia krwi – wartość średnia (odchylenie standardowe)

a Grupy BMI: niedowaga, BMI < 18,5 kg/m²; prawidłowa masa ciała, BMI 18,5–24,9 kg/m²; nadwaga, BMI 25–29,9 kg/m²; otyłość, klasa I, BMI 30–34,9 kg/m²; otyłość, klasa II/III, BMI ≥ 35 kg/m².

b Dane uzyskano jedynie dla 6 pacjentów.

Tabela 5. Parametry farmakokinetyczne leku Novoeit® po podaniu dawki pojedynczej (50 JM/kg) w zależności od klasy BMIa – analiza chromogenna – wartość średnia (odchylenie standardowe)

a Grupy BMI: niedowaga, BMI < 18,5 kg/m²; prawidłowa masa ciała, BMI 18,5–24,9 kg/m²; nadwaga, BMI 25–29,9 kg/m²; otyłość, klasa I, BMI 30–34,9 kg/m²; otyłość, klasa II/III, BMI ≥ 35 kg/m².

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Dane przedkliniczne wskazują brak szczególnych ryzyk dla człowieka na podstawie wyników standardowych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa oraz badań toksyczności przy wielokrotnej dawce.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie i profilaktyka krwawień u pacjentów z hemofilią A (wrodzonym niedoborem czynnika VIII).

Preparat Novoeit® może być stosowany u pacjentów w każdym wieku.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Znana reakcja aleryczna na białka chomika.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie odnotowano interakcji ludzkich leków czynnika krzepnięcia krwi VIII (rDNA) z innymi lekami.

Szczególne wskazania.

Śledzenie

W celu poprawy śledzenia leków biologicznych należy dokładnie odnotowywać nazwę i numer serii zastosowanego leku.

Wzmożona wrażliwość

Podczas stosowania leku Novoeit® możliwe są reakcje nadwrażliwościowe o charakterze alergicznym. Lek zawiera śladowe ilości białek chomika, które u niektórych pacjentów mogą powodować reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości pacjentom należy zalecić natychmiastowe zaprzestanie stosowania leku i skontaktowanie się z lekarzem. Pacjentów należy poinformować o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwościowych, takich jak wysypka, uogólnione pokrzywienie, uczucie ucisku w klatce piersiowej, świsty podczas oddychania, obniżenie ciśnienia krwi oraz anafilaksja.

W przypadku wstrząsu należy rozpocząć standardowe leczenie przeciwwstrząsowe.

Inhibitory

Powstawanie przeciwciał neutralizujących (inhibitorów) wobec czynnika VIII jest znanym powikłaniem leczenia osób z hemofilią typu A. Inhibitory te są zazwyczaj immunoglobulinami klasy IgG, które hamują aktywność prokoagulacyjną czynnika VIII; ich stężenie określa się ilościowo w jednostkach Bethesda (J.B.) na 1 ml osocza za pomocą zmodyfikowanego testu. Ryzyko powstawania inhibitorów koreluje z ekspozycją na czynnik VIII i jest najwyższe w pierwszych 50 dniach ekspozycji, jednak utrzymuje się przez całe życie pacjenta, choć jest rzadkie.

Kliniczne znaczenie powstawania inhibitorów zależy od ich miana – niskie miano wiąże się z mniejszym ryzykiem niewystarczającej odpowiedzi klinicznej niż wysokie miano inhibitorów.

Ogólnie należy dokładnie monitorować wszystkich pacjentów otrzymujących leczenie lekami zawierającymi czynnik krzepnięcia VIII pod kątem powstawania inhibitorów, poprzez odpowiednią obserwację kliniczną i badania laboratoryjne. Jeśli nie uda się osiągnąć oczekiwanej aktywności czynnika VIII we krwi lub jeśli nie będzie możliwe kontrolowanie krwawienia odpowiednią dawką, należy przeprowadzić badanie na obecność inhibitorów czynnika VIII. U pacjentów z wysokim poziomem inhibitorów terapia czynnikiem VIII może być nieskuteczna, dlatego należy rozważyć inne metody leczenia. Leczenie takich pacjentów powinno być prowadzone pod nadzorem lekarzy posiadających doświadczenie w leczeniu pacjentów z hemofilią i obecnością inhibitorów czynnika VIII.

Ostrzeżenia związane z substancjami pomocniczymi

Lek zawiera 30,5 mg sodu na fiolkę z odtworzonym lekiem, co odpowiada 1,5% maksymalnego dziennego spożycia sodu dla dorosłego, zalecanego przez WHO, wynoszącego 2 g.

Powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego

U pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego terapia zastępcza z zastosowaniem czynnika VIII może zwiększyć ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.

Powikłania związane z cewnikiem

W przypadku konieczności założenia centralnego cewnika dożylnego należy wziąć pod uwagę ryzyko powikłań związanych z cewnikiem, w tym infekcji miejscowych, bakteriemii oraz zakrzepicy w miejscu wprowadzenia cewnika.

W celu zapewnienia śledzenia związku pomiędzy stanem pacjenta a serią leku, zaleca się konieczność odnotowywania nazwy i numeru serii leku przy każdym podaniu leku Novoeit® pacjentowi.

Dzieci

Podane ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą zarówno dorosłych, jak i dzieci.

Stosowanie w czasie ciąży lub laktacji.

Nie przeprowadzono badań wpływu leku Novoeit® na funkcję rozrodczą u zwierząt. Ponieważ hemofilia typu A u kobiet występuje rzadko, brak jest doświadczenia w stosowaniu czynnika VIII w czasie ciąży i laktacji. Dlatego czynnik VIII należy stosować u ciężarnych i karmiących piersią tylko w przypadku wyraźnych wskazań.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek Novoeit® nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki

Leczenie należy rozpoczynać pod opieką lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu hemofilii.

Monitorowanie leczenia

W trakcie leczenia zaleca się odpowiednie oznaczanie poziomów czynnika VIII w celu dostosowania dawki i częstotliwości powtórzeń wstrzyknięć. Pacjenci mogą wykazywać różną odpowiedź na czynnik VIII, różne okresy półtrwania i regeneracji. Dawkę obliczaną na podstawie masy ciała może być konieczne skorygować u pacjentów z niedowagą lub nadwagą. Badania farmakokinetyki leku po podaniu dawki jednorazowej dorosłym pacjentom wykazały, że maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) oraz całkowite stężenie leku w osoczu (AUC) wzrastają wraz ze zwiększonym wskaźnikiem masy ciała (BMI). Oznacza to, że może być konieczna korekta dawki. Pacjenci z niedowagą (BMI < 18,5 kg/m²) mogą wymagać zwiększenia dawki, a pacjenci z otyłością (BMI ≥ 30 kg/m²) – jej zmniejszenia. Obecnie jednak brakuje wystarczających danych do sformułowania konkretnych zaleceń dotyczących korekty dawki – patrz punkt „Farmakokinetyka”.

Szczególnie w przypadku poważnych zabiegów chirurgicznych konieczne jest staranne monitorowanie terapii zastępczej poprzez analizę krzepnięcia (aktywność czynnika VIII w osoczu krwi).

Podczas wykonywania jednostopniowej analizy krzepnięcia in vitro opartej na czasie tromboplastynowym częściowym (aPTT) do oznaczania aktywności czynnika VIII we krwi pacjentów zarówno rodzaj zastosowanego odczynnika aPTT, jak i zastosowany w analizie preparat referencyjny mogą znacząco wpływać na wyniki oznaczenia aktywności czynnika VIII w osoczu. Ponadto mogą występować istotne różnice między wynikami uzyskanymi w jednostopniowej analizie krzepnięcia opartej na aPTT a analizie chromogenicznej zgodnie z Europejską Farmakopeą. Jest to szczególnie istotne przy zmianie laboratorium i/lub odczynników stosowanych do analizy.

Dawkowanie

Dawkowanie i długość trwania terapii zastępczej zależą od stopnia niedoboru czynnika VIII, lokalizacji i nasilenia krwawienia oraz stanu klinicznego pacjenta.

Ilość jednostek czynnika VIII wyraża się w jednostkach międzynarodowych (j.m.); odpowiada to obowiązującemu standardowi WHO dla leków zawierających czynnik VIII. Aktywność czynnika VIII w osoczu wyraża się w procentach (w stosunku do normalnego poziomu w osoczu krwi człowieka) lub w jednostkach międzynarodowych (w stosunku do międzynarodowego standardu dla czynnika VIII w osoczu krwi).

Jedna jednostka międzynarodowa (j.m.) aktywności czynnika VIII odpowiada ilości czynnika VIII zawartej w 1 ml osoczu krwi osoby zdrowej.

Leczenie na żądanie

Obliczenie wymaganej dawki czynnika VIII opiera się na wynikach empirycznych, zgodnie z którymi 1 jednostka międzynarodowa (j.m.) czynnika VIII na 1 kg masy ciała zwiększa aktywność czynnika VIII w osoczu krwi o 2 j.m./dl. Wymaganą dawkę określa się według następującego wzoru:

Wymagana liczba jednostek = masa ciała (kg) × pożądane zwiększenie poziomu czynnika VIII (%) (j.m./dl) × 0,5 (j.m./kg na 1 j.m./dl).

Ilość do podania oraz częstotliwość stosowania należy zawsze ustalać indywidualnie w każdym przypadku, kierując się skutecznością kliniczną.

W przypadku wystąpienia wymienionych poniżej objawów krwawienia aktywność czynnika VIII nie powinna obniżać się poniżej podanych poziomów aktywności w osoczu (w % normy lub j.m./dl) przez odpowiedni okres czasu. Tabelę 6 można wykorzystać jako przewodnik dawkowania w przypadku krwawień i zabiegów chirurgicznych.

Tabela 6. Przewodnik dawkowania w przypadku krwawień i zabiegów chirurgicznych

Profilaktyka

Dla długoterminowej profilaktyki krwawień u pacjentów z ciężką hemofilią A zalecana dawka wynosi 20–40 MI czynnika VIII na 1 kg masy ciała co drugi dzień lub 20–50 MI czynnika VIII na 1 kg masy ciała 3 razy w tygodniu. U dorosłych i dorastających (powyżej 12. roku życia) możliwe jest rzadsze stosowanie leku (40–60 MI/kg co trzeci dzień lub dwa razy w tygodniu). Czasem, szczególnie u młodszych pacjentów, mogą być wymagane krótsze odstępy między dawkami lub wyższe dawki.

Zabiegi chirurgiczne

Doświadczenie w stosowaniu leku u dzieci podczas zabiegów chirurgicznych jest ograniczone.

Pacjenci starsi

Brak doświadczenia w stosowaniu leku u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.

Dzieci

Dla długoterminowej profilaktyki krwawień u pacjentów w wieku do 12 roku życia zalecane są dawki 25–50 MI czynnika VIII na 1 kg masy ciała co drugi dzień lub 25–60 MI czynnika VIII na 1 kg masy ciała 3 razy w tygodniu. Zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci w wieku 12 lat i starszych są takie same jak u pacjentów dorosłych.

Sposób stosowania

Podanie dożylnie.

Zalecana szybkość infuzji leku Novoeit® wynosi 1–2 ml/min. Szybkość należy dostosować do poziomu komfortu pacjenta.

Instrukcja odtwarzania leku przed podaniem znajduje się w Instrukcji stosowania leku Novoeit®.

Przechowywanie po odtworzeniu

Udowodniono chemiczną i fizyczną stabilność odtworzonego leku przez 24 godziny w temperaturze 2–8 °C oraz przez 4 godziny w temperaturze nie wyższej niż 30 °C, pod warunkiem, że lek był przechowywany nie dłużej niż 9 miesięcy w temperaturze pokojowej nie przekraczającej 30 °C od momentu produkcji do rozpoczęcia odtwarzania. Przechowywanie przez 4 godziny w temperaturze nie wyższej niż 40 °C jest dopuszczalne pod warunkiem, że lek był przechowywany nie dłużej niż 3 miesiące w temperaturze pokojowej 30–40 °C od momentu produkcji do rozpoczęcia odtwarzania. Z mikrobiologicznego punktu widzenia odtworzony lek należy stosować natychmiast. Jeśli lek nie został użyty natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za warunki i czas przechowywania. W przypadku odtworzenia w kontrolowanych i walidowanych warunkach bezpylnych czas przechowywania odtworzonego leku nie powinien przekraczać okresu wskazanego powyżej.

Każdy nieużyty odtworzony lek przechowywany dłużej niż 4 godziny w temperaturze pokojowej do 40 °C należy zutylizować.

Instrukcja stosowania leku Novoeit®

UWAŻNIE PRZECZYTAJ INSTRUKCJĘ PRZED STOSOWANIEM LĘKU NOVOEIT®.

Lek Novoeit® jest dostarczany w postaci proszku. Przed wstrzyknięciem (podaniem) należy go rozpuścić za pomocą rozpuszczalnika dołączonego w strzykawce. Rozpuszczalnikiem jest 0,9 % roztwór chlorku sodu (9 mg/ml). Lek Novoeit® podaje się dożylnie (wstrzyknięcie dożylnie). Zawartość opakowania (patrz niżej) przeznaczona jest do odtworzenia i podania leku Novoeit®.

Do podania leku wymagany jest również zestaw do infuzji (układ rurek i „igła-motyl”), jałowe gaziki nasączone alkoholem, gaza i plaster. Urządzenia i materiały te nie wchodzą w skład opakowania leku Novoeit®.

Nie należy używać zestawu bez wcześniejszego szkolenia przeprowadzonego przez lekarza lub pielęgniarkę.

Przed użyciem należy zawsze umyć ręce i upewnić się, że otoczenie jest czyste.

Podczas przygotowania i podawania leku bezpośrednio do żyły bardzo ważne jest przestrzeganie zasad aseptyki i antyseptyki. Nieprawidłowa technika wstrzykiwania może prowadzić do zakażenia krwi.

Nie należy otwierać zestawu, dopóki nie będzie się gotowym do jego użycia.

Nie należy używać zestawu, jeśli upadł lub jest uszkodzony. Zamiast tego należy użyć nowego opakowania.

Nie należy używać zestawu po upływie daty ważności. Zamiast tego należy użyć nowego opakowania. Data ważności jest wydrukowana po słowach „Przydatny do” na tece kartonowej, na fiolce, łączniku do fiolki oraz na wstępnie napełnionej strzykawce.

Nie należy używać zestawu, jeśli podejrzewa się jego zanieczyszczenie (kontaminację). Zamiast tego należy użyć nowego opakowania.

Nie należy wyrzucać żadnej części zestawu, zanim nie zostanie podany przygotowany roztwór.

Zestaw przeznaczony jest do jednorazowego użycia.

Zawartość opakowania:

1 fiolka z proszkiem Novoeit®
1 łącznik do fiolki
1 wstępnie napełniona strzykawka z rozpuszczalnikiem
1 tłoczek strzykawki (znajduje się pod strzykawką)

Dzieci.

Lek stosuje się u dzieci zgodnie z instrukcjami podanymi w sekcji „Sposób i dawka stosowania”.

Przedawkowanie.

Nie zgłaszano objawów przedawkowania rekombinowanego czynnika krzepnięcia VIII.

Efekty uboczne.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Reakcje nadwrażliwości lub alergiczne (mogące obejmować obrzęk naczyniowy, uczucie pieczenia i mrowienia w miejscu infuzji, dreszcze, zawroty głowy, ogólne pokrzywienie, ból głowy, wysypkę, hipotensję tętniczą, odruchowość, nudności, niepokój, tachykardię, uczucie ucisku w klatce piersiowej, mrowienie, wymioty, świstające oddychanie) obserwowano rzadko, a w niektórych przypadkach mogły one postępować do ciężkiej anafilaksji (w tym wstrząsu).

Bardzo rzadko obserwowano powstawanie przeciwciał przeciwko białkom chomika oraz występowanie związanych z tym reakcji nadwrażliwości.

U pacjentów z hemofilią A mogą powstawać przeciwciała neutralizujące (inhibitory) czynnika VIII. W przypadku powstania takich inhibitorów odpowiedź kliniczna będzie niewystarczająca. W takich przypadkach zaleca się skontaktowanie się ze specjalistycznym ośrodkiem leczenia hemofilii.

Wykaz działań niepożądanych

W tabeli 7 działania niepożądane są przedstawione zgodnie z klasyfikacją według klas układów narządów (KUN) z podaniem terminów używanych w słowniku medycznym działalności regulacyjnej (MedDRA).

Częstotliwość określono następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000); częstotliwość nieznana (niemożliwe oszacowanie na podstawie dostępnych danych).

W ramach każdej grupy według częstotliwości działania niepożądane są wymienione w kolejności zmniejszającej się powagi.

Tabela 7. Częstotliwość działań niepożądanych leku w badaniach klinicznych

a Obliczono na podstawie całkowitej liczby poszczególnych pacjentów we wszystkich badaniach klinicznych (301), z których 242 wcześniej było leczonych (ang. previously treated patients (PTPs)) oraz 60 nie poddawanych wcześniejszemu leczeniu (ang. previously untreated patients (PUPs)).

b Dane dotyczące częstości oparte są na wynikach badań z wykorzystaniem wszystkich leków zawierających czynnik VIII, w których uczestniczyli pacjenci z ciężką hemofilią typu A.

c Reakcje w miejscu wstrzyknięcia obejmują rumień w miejscu wstrzyknięcia, ekstrawazację w miejscu wstrzyknięcia oraz swędzenie w miejscu wstrzyknięcia.

d Do enzymów wątrobowych, których poziom był podwyższony, należą alanina aminotransferaza, asparaginian aminotransferaza, gamma-glutamylotransferaza i bilirubina.

Opis poszczególnych działań niepożądanych

W trakcie badań klinicznych leku Novoeit® u pacjentów wcześniej leczonych zarejestrowano łącznie 35 działań niepożądanych u 23 z 242 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, powikłania związane z podaniem niewłaściwej dawki oraz podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych. Dwie z 35 działań niepożądanych zaobserwowano u jednego z 31 pacjentów w wieku do 6 lat, żadnych nie zaobserwowano u pacjentów w wieku od 6 do 12 lat, jedno zjawisko zaobserwowano u jednego z 24 pacjentów w wieku od 12 do 18 lat oraz 32 przypadki u 21 z 155 dorosłych pacjentów (w wieku od 18 lat).

Dzieci

W badaniach klinicznych z udziałem 63 dzieci w wieku od 0 do 12 lat oraz 24 nastolatków w wieku od 12 do 18 lat z ciężką hemofilią typu A nie stwierdzono różnic w profilu bezpieczeństwa leku Novoeit® u dzieci i dorosłych pacjentów.

W trakcie badania z udziałem pacjentów w wieku od 0 do 6 lat, którzy wcześniej nie byli leczeni, zarejestrowano łącznie 46 działań niepożądanych u 33 z 60 pacjentów leczonych lekiem Novoeit®. Najczęstsze działanie niepożądane to inhibicja czynnika VIII (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”). U 92,3% wszystkich pacjentów oraz u 93,8% pacjentów z potwierdzonym wysokim mianem inhibitorów stwierdzono wysokie ryzyko mutacji genetycznych. Żadne inne czynniki nie były istotnie związane z powstawaniem inhibitorów.

Zgłaszanie działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem https://aisf.dec.gov.ua/.

Okres ważności.

Okres ważności gotowego leku wynosi 30 miesięcy.

Nie należy stosować leku po upływie okresu ważności podanego na opakowaniu, fiolce oraz na etykiecie strzykawki. Ostateczną datą stosowania leku jest ostatni dzień bieżącego miesiąca.

Warunki przechowywania.

Lek należy przechowywać w temperaturze 2–8 °C. Nie zamarzać. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Przez okres ważności lek może być przechowywany w temperaturze pokojowej (nie wyższej niż 30 °C) przez okres nie dłuższy niż 9 miesięcy od daty produkcji do momentu rozpoczęcia rekonstytucji; lek może być przechowywany w temperaturze pokojowej (30–40 °C) przez okres nie dłuższy niż 3 miesiące od daty produkcji do momentu rozpoczęcia rekonstytucji. Nie wolno ponownie umieszczać leku w lodówce. Na opakowaniu należy wskazać datę i temperaturę wyjęcia leku z lodówki.

Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Niezgodność.

Ponieważ nie przeprowadzono badań zgodności, niniejszego leku nie wolno mieszać z innymi lekami.

Opakowanie.

Jedna fiolka szklana (typ I) o pojemności 5 ml z proszkiem, zamknięta korkiem gumowym z chlorku butylu i uszczelniona aluminiową pokrywką z plastikową osłonką, w zestawie z roztwornikiem (0,9% roztwór chlorku sodu) w ilości 4 ml w strzykawce wstępnie napełnionej o pojemności 5 ml z ogranicznikiem tłoka z polipropylenu, tłokiem z gumy bromobutylowej, nakrywką końcówki z korkiem gumowym z bromobutylu, tłokiem z polipropylenu oraz sterylnym łącznikiem do fiolki w opakowaniu indywidualnym, w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Wnioskodawca/Wytwórca.

A/T Novo Nordisk.

Miejsce produkcji oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Novo Allé, Bagsværd, 2880, Dania.