Normoprost®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku NORMOPROST®

Skład:

substancja czynna: dutasteryda;

1 kapsułka zawiera dutasterydy 0,5 mg;

substancje pomocnicze: propylenoglikolu monokaprylan, butylohydroksytoluen (E 321);

osłonka kapsułki: żelatyna, glikol, ditlenek tytanu (E 171), trójglicerydy o średnim łańcuchu oraz lecytyna sojowa.

Postać farmaceutyczna. Kapsułki miękkie.

Główne właściwości fizykochemiczne: wydłużone miękkie żelatynowe kapsułki (około 16,5×6,5 mm) jasnożółtego koloru, zawierające przeźroczystą ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w łagodnym przerostcie gruczołu krokowego. Inhibitory testosteron-5α-reduktazy.

Kod ATC G04C B02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Dutasteryd – podwójny inhibitor 5α-reduktazy, który hamuje zarówno izoenzymy typu 1, jak i typu 2 5α-reduktazy odpowiedzialne za przekształcanie testosteronu w 5α-dihydrotestosteron. Dihydrotestosteron to androgen, który przede wszystkim odpowiada za hiperplazję tkanki gruczołu krokowego. Maksymalne zmniejszenie poziomu dihydrotestosteronu pod wpływem przyjmowania dutasterydu zależy od dawki i obserwuje się je w pierwszych 1–2 tygodniach. Po 1. i 2. tygodniu stosowania dutasterydu w dawce dobowej 0,5 mg średnie stężenie dihydrotestosteronu zmniejsza się odpowiednio o 85 % i 90 %.

U pacjentów z łagodnym nadżeraniem prostaty (LNP), którzy otrzymywali 0,5 mg dutasterydu dziennie, średnie obniżenie poziomu dihydrotestosteronu wynosiło 94 % po 1 roku i 93 % po 2 latach leczenia, natomiast średnie stężenie testosteronu w surowicy krwi wzrastało o 19 % zarówno po 1 roku, jak i po 2 latach leczenia.

Farmakokinetyka.

Dutasteryd stosuje się doustnie w postaci miękkich żelatynowych kapsułek.

Po przyjęciu pojedynczej dawki 0,5 mg maksymalne stężenie dutasterydu w surowicy krwi obserwuje się po 1–3 godzinach. Biologiczna dostępność wynosi 60 %. Dostępność biologiczna nie zależy od przyjmowania pokarmu.

Dutasteryd po jednorazowym lub wielokrotnym przyjęciu charakteryzuje się dużą objętością rozprzestrzenienia (od 300 do 500 l). Udział wiązania z białkami wynosi ponad 99,5 %.

Przy stosowaniu w dawce dobowej 0,5 mg stężenie dutasterydu w surowicy krwi osiąga 65 % ustalonego stężenia stacjonarnego po 1 miesiącu i około 90 % tego poziomu po 3 miesiącach. Stabilne stężenie dutasterydu około 40 ng/ml w surowicy krwi osiąga się po 6 miesiącach leczenia w dawce dobowej 0,5 mg. Tak jak w surowicy krwi, stężenie stacjonarne dutasterydu w nasieniu osiągane jest po 6 miesiącach. Po 52 tygodniach leczenia średnie stężenie dutasterydu w nasieniu wynosi 3,4 ng/ml (w zakresie 0,4–14 ng/ml). Procent rozprzestrzenienia dutasterydu z surowicy krwi do nasienia wynosi około 11,5 %.

In vitro dutasteryd metabolizowany jest przez enzymy CYP3A4 cytochromu P450 człowieka do dwóch monohydroksylowych metabolitów. Według danych analizy spektrometrycznej w surowicy krwi człowieka wykryto niezmieniony dutasteryd, 3 główne metabolity (4´-hydroksydutasteryd, 1,2-dihydrodutasteryd i 6-hydroksydutasteryd) oraz 2 mniejsze metabolity (6,4´-dihydroksydutasteryd i 15-hydroksydutasteryd).

Dutasteryd jest intensywnie metabolizowany. Po doustnym przyjęciu dutasterydu w dawce 0,5 mg/dzień od 1 do 15,4 % (średnio 5,4 %) podanej dawki wydalane jest z kałem w niezmienionej formie. Pozostała część podanej dawki wydalana jest w postaci metabolitów. W moczu człowieka wykrywane są jedynie śladowe ilości niezmienionego dutasterydu (mniej niż 0,1 % dawki). Ostateczny okres półwydalenia dutasterydu wynosi 3–5 tygodni. Resztkowe ilości dutasterydu w surowicy krwi mogą być wykrywane przez 4–6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Na podstawie badań farmakokinetyki i farmakodynamiki nie ma potrzeby modyfikowania dawki dutasterydu w zależności od wieku pacjenta.

Wpływ niewydolności nerek na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Jednakże po przyjęciu 0,5 mg dutasterydu z moczem człowieka wydala się mniej niż 0,1 % dawki, dlatego nie ma potrzeby modyfikowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie łagodnego przerostu prostaty o średnim i ciężkim nasileniu; zmniejszenie ryzyka wystąpienia ostrego zatrzymania moczu oraz konieczności interwencji chirurgicznej u pacjentów z objawami łagodnego przerostu prostaty o średnim i ciężkim nasileniu.

Przeciwwskazania.

Przeciwwskazany u pacjentów z podwyższoną wrażliwością na dutasteryd, inne inhibitory 5α-reduktazy, soję, orzechy ziemne lub jakikolwiek inny składnik leku.

Nie stosować u kobiet i dzieci (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim niedostatecznością wątroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Informacje dotyczące obniżenia poziomu PSA (antygen specyficzny dla prostaty) we krwi oraz wykrywania raka prostaty patrz w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę dutasterydu

Stosowanie w połączeniu z inhibitorami CYP3A4 i/lub białka P-glikoproteiny

Dutasteryd wydalany jest głównie poprzez metabolizm. Badania in vitro wskazują, że katalizatorami metabolizmu są CYP3A4 i CYP3A5. Oficjalnych badań interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4 nie przeprowadzono. Jednak w badaniu farmakokinetycznym populacyjnym stężenia dutasterydu we krwi były średnio 1,6–1,8 raza wyższe u niewielkiej liczby pacjentów leczonych jednocześnie werapamylem lub diltiazemem (umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 i inhibitorami białka P-glikoproteiny) niż u innych pacjentów.

Przy długotrwałym stosowaniu kombinacji dutasterydu z lekami, które są silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (np. rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol podawane doustnie), stężenie dutasterydu we krwi może wzrosnąć. Dalsze hamowanie 5α-reduktazy przy przedłużonym działaniu dutasterydu jest mało prawdopodobne. Jednak możliwe jest zmniejszenie częstotliwości dawkowania dutasterydu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.

Należy zaznaczyć, że w przypadku hamowania aktywności enzymu przez dłuższy czas, okres półtrwania może się jeszcze wydłużyć i terapia towarzysząca może w takim przypadku trwać ponad 6 miesięcy, zanim zostanie osiągnięte nowe stężenie równowagowe.

Podanie 12 g cholestryraminy godzinę po podaniu jednorazowej dawki 5 mg dutasterydu nie wpływało na farmakokinetykę dutasterydu.

Wpływ dutasterydu na farmakokinetykę innych leków

Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny ani digoksyny. Wskazuje to na to, że dutasteryd nie hamuje/nie indukuje aktywności enzymu CYP2C9 ani białka przenoszącego P-glikoproteiny. Dane badań in vitro wskazują, że dutasteryd nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 ani CYP3A4.

W małym badaniu (N=24) trwającym 2 tygodnie z udziałem zdrowych mężczyzn, dutasteryd (0,5 mg na dobę) nie wpływał na farmakokinetykę tamsulozyny ani terazozyny. W badaniu nie stwierdzono również objawów interakcji farmakodynamicznej.

Szczególne wytyczne dotyczące stosowania.

Leczenie skojarzone może być przepisywane po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych (w tym niewydolności serca) oraz po rozważeniu alternatywnych opcji terapii, w tym monoterapii (patrz sekcja „Sposób i dawka stosowania”).

Reakcje niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego

W oparciu o dane z 4-letnich badań klinicznych częstość występowania niewydolności serca (pojęcie zbiorcze obejmujące wszystkie doniesienia, głównie niewydolność serca pierwotną i niewydolność serca typu zastoinowego) była wyższa u pacjentów leczonych kombinacją dutasterydu z blokerem alfa, głównie tamsulozynem, w porównaniu z pacjentami niebiorącymi tej kombinacji. Według danych z tych dwóch badań częstość niewydolności serca była niska (≤ 1 %) i zmienna w obrębie poszczególnych badań. W żadnym z badań nie zaobserwowano dysproporcji w częstości występowania działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego. Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu (samodzielnie lub w połączeniu z blokerami alfa) a występowaniem niewydolności serca (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Przeprowadzono meta-analizę 12 randomizowanych, placebo-kontrolowanych lub porównawczych badań klinicznych (n = 18802), w której oceniano ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego podczas stosowania dutasterydu (w porównaniu z grupą kontrolną). Nie stwierdzono spójnego, istotnego statystycznie zwiększenia ryzyka niewydolności serca (RR 1,05; 95 % CI 0,71–1,57), ostrej nieswoistej choroby mięśnia sercowego (RR 1,00; 95 % CI 0,77–1,30) ani udaru mózgu (RR 1,20; 95 % CI 0,88–1,64).

Wpływ na poziom antygenu specyficznego dla prostaty (PSA)

Stężenie antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) jest ważnym elementem procesu badań przesiewowych w celu wykrycia raka gruczołu krokowego.

Dutasterid może obniżać poziom PSA w surowicy u pacjentów średnio o około 50 % po 6 miesiącach leczenia.

Pacjenci przyjmujący dutasterid powinni mieć nowy poziom podstawowy PSA ustalony po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia tym lekiem. Następnie ten poziom należy regularnie monitorować. Każde potwierdzone zwiększenie poziomu PSA od najniższego poziomu podczas stosowania dutasterydu może wskazywać na obecność raka gruczołu krokowego lub niestosowanie się do zaleceń leczenia dutasterydem i wymaga dokładnego zbadania, nawet jeśli wartości PSA mieszczą się w normie u mężczyzn nieleczonych inhibitorami 5α-reduktazy. Podczas interpretacji wartości PSA u pacjentów leczonych dutasterydem należy uwzględniać poprzednie wartości PSA do porównania.

Stosowanie dutasterydu nie wpływa na przydatność poziomu PSA w diagnostyce raka gruczołu krokowego po ustaleniu nowego poziomu wyjściowego.

Ogólny poziom PSA w surowicy wraca do poziomu wyjściowego w ciągu 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Stosunek wolnego PSA do całkowitego poziomu PSA pozostaje stały nawet podczas leczenia dutasterydem. Dlatego jeśli lekarz zdecyduje się na wykorzystanie procentowej wartości wolnego PSA jako wskaźnika raka gruczołu krokowego u pacjenta przyjmującego dutasterid, nie jest konieczna korekta tej wartości.

Przed rozpoczęciem leczenia dutasterydem oraz okresowo podczas terapii należy wykonywać badanie rektalne oraz stosować inne metody wykrywania raka gruczołu krokowego.

Rak gruczołu krokowego i guzy o wysokim stopniu złośliwości według skali Gleasona (niedorozróżnione)

W trakcie 4-letniego badania klinicznego z udziałem ponad 8000 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z wcześniejszymi negatywnymi wynikami biopsji raka gruczołu krokowego i początkowym poziomem PSA w zakresie 2,5–10,0 ng/ml (badanie REDUCE) u 1517 pacjentów zdiagnozowano raka gruczołu krokowego. Częstość przypadków raka gruczołu krokowego (8–10 według skali Gleasona) była wyższa w grupie pacjentów leczonych dutasterydem (n=29, 0,9 %) w porównaniu z grupą placebo (n=19, 0,6 %). Nie obserwowano zwiększenia częstości przypadków raka gruczołu krokowego o stopniu Gleasona 5–6 oraz 7–10. Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu a wysokimi stopniami zaawansowania raka gruczołu krokowego. Kliniczne znaczenie liczbowej dysproporcji jest nieznane. Mężczyźni leczeni dutasterydem powinni być regularnie badani pod kątem ryzyka raka gruczołu krokowego, w tym pod kątem poziomu PSA.

W dodatkowym, kolejnym dwuletnim badaniu pacjentów uczestniczących w badaniu z zastosowaniem dutasterydu jako profilaktyki chemicznej (badanie REDUCE) stwierdzono niską częstość nowych przypadków raka gruczołu krokowego (grupa dutasterydu [n=14, 1,2 %] oraz grupa placebo [n=7, 0,7 %]) bez nowych przypadków raka gruczołu krokowego o stopniu różnicowania 8–10 według skali Gleasona.

Długotrwałe, kolejne (do 18 lat) obserwacje pacjentów z badania klinicznego z zastosowaniem innego inhibitora 5α-reduktazy (finasterydu) jako profilaktyki chemicznej nie wykazały istotnej statystycznie różnicy między grupami finasterydu a placebo pod względem częstości przeżycia ogólnego (HR 1,02, 95 % CI 0,97–1,08) ani przeżycia po rozpoznaniu raka gruczołu krokowego (HR 1,01, 95 % CI 0,85–1,20).

Rak piersi

W trakcie badań klinicznych i w okresie postmarketingowym zgłaszano rzadkie przypadki raka piersi u mężczyzn. Badania epidemiologiczne wskazują jednak na brak zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn podczas stosowania inhibitorów 5α-reduktazy. Pacjenci powinni natychmiast zgłaszać wszelkie zmiany w tkance piersi, takie jak wydzielanie z brodawki sutkowej lub obrzęk.

Niehermetyczne kapsułki

Dutasterid jest wchłaniany przez skórę, dlatego kobiety i dzieci powinny unikać kontaktu z niehermetycznymi kapsułkami. Jeśli ciecz z kapsułki dotknie skóry, należy natychmiast wypłukać ją wodą z mydłem.

Niewydolność wątroby

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Ze względu na intensywny metabolizm dutasterydu oraz 3–5-tygodniowy okres półwydalenia leczenie dutasterydem u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby należy prowadzić ostrożnie (patrz sekcje „Sposób i dawka stosowania”, „Przeciwwskazania”, „Właściwości farmakologiczne”).

Ten lek zawiera lecytynę sojową, która może zawierać olej sojowy. Nie należy przyjmować tego leku w przypadku uczulenia na orzechy ziemne i/lub soję.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Dutasterid jest przeciwwskazany w leczeniu kobiet.

Stosowanie w okresie ciąży

Podobnie jak inne inhibitory 5α-reduktazy, dutasterid przeszkadza w przekształcaniu testosteronu w dihydrotestosteron, co może hamować rozwój zewnętrznych narządów płciowych u płodu męskiego. Niewielkie ilości dutasterydu wykryto w ejakulacie osób przyjmujących 0,5 mg dutasterydu dziennie. Nie wiadomo, czy dutasterid dostający się do organizmu kobiety z nasieniem mężczyzny leczonego dutasterydem wpływa na płód męskiego płci (to ryzyko jest najwyższe w pierwszych 16 tygodniach ciąży).

Podobnie jak w przypadku stosowania innych inhibitorów 5α-reduktazy, zaleca się stosowanie prezerwatywy, jeśli partnerka pacjenta jest w ciąży lub potencjalnie może zajść w ciążę, w celu zapobiegania przedostawaniu się nasienia do organizmu kobiety.

Stosowanie w okresie karmienia piersią

Nie wiadomo, czy dutasterid przenika do mleka matki.

<Fertylność>

Zgłaszano przypadki wpływu dutasterydu na parametry ejakulatu (zmniejszenie liczby plemników, objętości ejakulatu oraz ruchliwości plemników) u zdrowych mężczyzn. Nie można wykluczyć ryzyka obniżenia płodności u mężczyzn.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Ze względu na farmakokinetyczne i farmakodynamiczne właściwości dutasterid nie wpływa na zdolność prowadzenia samochodu ani innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Dutasteryd można stosować jako monoterapię lub w połączeniu z alfa-1-adrenoblokującym tamsulozynem (0,4 mg).

Dorośli mężczyźni (w tym pacjenci w wieku podeszłym)

Zalecaną dawką dutasterydu jest 1 kapsułka (0,5 mg) raz dziennie doustnie. Kapsułkę należy połykać całą, nie otwierać ani nie żuć, ponieważ kontakt z zawartością kapsułki może powodować podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła.

Dutasteryd można przyjmować niezależnie od posiłku.

Mimo że ulga może być obserwowana we wczesnym etapie leczenia, dla obiektywnej oceny skuteczności działania leku leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy.

Niewydolność nerek

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością nerek nie badano, dlatego należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z ciężką niewydolnością nerek.

Niewydolność wątroby

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością wątroby nie badano, dlatego należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lek jest przeciwwskazany.

Dzieci.

Stosowanie jest przeciwwskazane.

Przedawkowanie.

W wyniku badań klinicznych u ochotników pojedyncze dawki dutasterydu do 40 mg/dobę (80 razy wyższe niż dawki terapeutyczne) przez 7 dni nie wywołały obaw dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W trakcie badań klinicznych stosowano dawki dutasterydu 5 mg/dobę przez 6 miesięcy bez wystąpienia dodatkowych działań niepożądanych w porównaniu z podawaniem dutasterydu w dawkach 0,5 mg/dobę.

Nie ma specyficznego antydotum, dlatego w przypadku możliwego przedawkowania stosuje się terapię objawową i wspierającą.

Niepożądane działania.

Monoterapia dutasterydową

U około 19% z 2167 pacjentów przyjmujących dutasteryd w dwuletnich badaniach klinicznych z randomizacją i kontrolą placebo w okresie pierwszego roku leczenia wystąpiły niepożądane działania. Większość zaobserwowanych niepożądanych zjawisk była łagodnego lub umiarkowanego nasilenia i dotyczyła układu rozrodczego. W ciągu następnych 2 lat w otwartych badaniach rozszerzonych nie stwierdzono żadnych zmian w profilu niepożądanych zjawisk.

W tabeli 1 przedstawiono niepożądane reakcje wykryte podczas kontrolowanych badań klinicznych oraz w okresie po rejestracji. Przedstawione niepożądane zjawiska, które wystąpiły podczas badań klinicznych i według badaczy były związane z przyjmowaniem leku (z częstością występowania większą lub równą 1%), obserwowano częściej u pacjentów przyjmujących dutasteryd niż u pacjentów z grupy placebo w pierwszym roku leczenia. Niepożądane zjawiska zarejestrowane w okresie po rejestracji zostały wykryte na podstawie doniesień spontanicznych, dlatego ich rzeczywista częstość występowania jest nieznana.

Klasyfikacja częstości: bardzo często (≥1/10); często (od ≥1/100 do <1/10); rzadko (od ≥1/1000 do <1/100); bardzo rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000); nieznana częstość (nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1.

* Efekty uboczne związane z zaburzeniami funkcji płciowej są powiązane z leczeniem dutasterydem (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Te efekty uboczne mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Wpływ dutasterydu na ich trwanie jest nieznany.

^ obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

• obejmuje dolegliwości bólowe gruczołu piersiowego oraz jego hipertrofię.

Dutasteryd w połączeniu z blokerem alfa tamsulozyną

Dane z czteroletniego badania CombAT, w którym porównywano przyjmowanie dutasterydu 0,5 mg (n = 1 623) i tamsulozyny 0,4 mg (n = 1611) raz dziennie oddzielnie oraz w połączeniu (n = 1610), wykazały, że częstość występowania niepożądanych zjawisk związanych z lekami w pierwszym, drugim, trzecim i czwartym roku leczenia wynosiła odpowiednio 22%, 6%, 4% i 2% dla terapii kombinowanej dutasteryd/tamsulozyna, 15%, 6%, 3% i 2% dla monoterapii dutasterydem oraz 13%, 5%, 2% i 2% dla monoterapii tamsulozyną. Wyższa częstość występowania działań niepożądanych w grupie terapii kombinowanej w pierwszym roku leczenia była spowodowana wyższą częstością zaburzeń układu rozrodczego, w szczególności zaburzeń ejakulacji, obserwowanych w tej grupie.

W pierwszym roku leczenia w badaniu CombAT zaobserwowano poniższe działania niepożądane, które według badaczy były związane z przyjmowanymi lekami i wystąpiły z częstością większą lub równą 1%; częstość występowania tych działań w ciągu czterech lat leczenia przedstawiono w tabeli 2.

Tabela 2.

a Kombinacja: dutasteryd 0,5 mg raz na dobę plus tamsulozyna 0,4 mg raz na dobę.

b Ogólny termin „Niewydolność serca” obejmuje niewydolność serca zastojową, niewydolność serca, niewydolność lewej komory, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, ostrą niewydolność lewej komory, niewydolność prawej komory, ostrą niewydolność prawej komory, niewydolność komorową, niewydolność sercowo-płucną, zastojową kardiomiopatię.

c Wymienione działania niepożądane ze strony układu rozrodczego związane są z zastosowaniem dutasterydu (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Wymienione działania niepożądane mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Rola dutasterydu w tej trwałości jest nieznana.

d Obejmuje wrażliwość oraz powiększenie gruczołów piersiowych.

^ Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

Inne dane

Badanie REDUCE wykazało wyższą częstość występowania raka prostaty z oceną wg skali Gleasona 8–10 u mężczyzn przyjmujących dutasteryd w porównaniu z placebo. Nie wiadomo, czy na wyniki tego badania wpłynęły zmniejszenie objętości prostaty lub inne czynniki związane z przyjmowaniem dutasterydu.

Podczas badań klinicznych oraz w okresie po rejestracji zgłaszano przypadki wystąpienia raka piersi u mężczyzn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Personel medyczny i farmaceutyczny, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: http://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata. Nie stosować po upływie okresu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 15 kapsułek w blisterze, 2 blistery w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

ALKALOID AD Skopje / ALKALOID AD Skopje.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Boulevard Aleksandar Makedonski 12, Skopje, 1000, Republika Macedonii Północnej / Boulevard Aleksandar Makedonski 12, Skopje, 1000, Republic of North Macedonia.