Normatin

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU NORMATIN (NORMATIN)

Skład:

substancja czynna: timolol;

1 ml roztworu zawiera 5 mg timololu (w postaci maleinianu timololu);

substancje pomocnicze: fosforan sodu dwuwapniowy, dwunastowodny; fosforan sodu diwodorotlenowy, jednowodny; chlorek sodu; edetat sodu dwuwapniowy; chlorek benzalkonii; wodorotlenek sodu; woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: bezbarwny lub prawie bezbarwny przezroczysty roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna

Leki przeciwwąglakowe i miotyczne. Blokery receptorów β-adrenergicznych. Kod ATC S01E D01.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Substancją czynną leku jest L-izomer małezanu tymlololu. Tymlolol jest nieselektywnym blokerem receptorów β-adrenergicznych, stosowanym w celu obniżenia ciśnienia tętniczego oraz ciśnienia wewnątrzgałkowego, a także w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. L-tymlolol charakteryzuje się wysokim powinowactwem do receptorów β-1 i β-2. Działanie obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe opiera się na zmniejszeniu produkcji cieczy wewnątrzgałkowej. Tymlolol podaje się miejscowo do oka. Nie wywiera istotnego wpływu na odpływ cieczy wewnątrzgałkowej. Nie wiadomo, czy tymlolol wpływa na naczynia krwionośne przedniej części oka, jednak po obniżeniu ciśnienia wewnątrzgałkowego obserwowano poprawę ukrwienia siatkówki. Podobnie jak wiele innych blokerów receptorów β-adrenergicznych, tymlolol wykazuje długotrwałe działanie powi receptoryczne; receptor adrenergiczny nie może przekazywać efektu agonisty, nawet gdy tymlolol już uległ dysocjacji.

Tymlolol nie wykazuje własnej aktywności sympatymimetycznej ani istotnej aktywności stabilizującej błony. Nie wpływa na wielkość źrenicy ani akomodację. Skuteczność zastosowania tymlololu została potwierdzona w leczeniu jaskry otwartego kąta oraz nadciśnienia ocznego. Tymlolol może być skutecznie stosowany w wielu rodzajach jaskry wtórnej. Dobrze się tolerowany i nie powoduje uzależnienia. Prawdopodobnie ze względu na małą dawkę, nie obserwowano zespołu odstawienia, jakiego można by się spodziewać po zakończeniu leczenia systemowymi blokerami receptorów β-adrenergicznych.

Pacjenci w wieku dziecięcym

Dane dotyczące stosowania tymlololu (0,25 %, 0,5 %; 1 kropla 2 razy dziennie) u pacjentów pediatrycznych przez okres do 12 tygodni są bardzo ograniczone. W badaniu klinicznym przeprowadzonym wśród 105 dzieci w wieku od 12 dni do 5 lat, wykazano w pewnym stopniu skuteczność tymlololu w krótkotrwałym leczeniu pierwotnej jaskry wrodzonej lub pierwotnej jaskry młodzieńczej.

Farmakokinetyka

Tymlolol jest substancją rozpuszczalną w tłuszczach i dzięki temu dobrze wchłania się do oka. Ponadto może przedostawać się do krwiobiegu ogólnego przez spojówkę i błonę śluzową nosa, a także do przewodu pokarmowego. Obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego wynika z działania miejscowego. Maksymalny efekt w oku osiągany jest 3–4 godziny po zakropleniu i może trwać do 24 godzin.

W oku tymlolol wiąże się z powierzchnią komórek w różnych tkankach, szczególnie z komórkami barwnikowymi nabłonka tęczówki i wyrostkami rzęskowymi. Wydala się z okiem wraz z odpływem cieczy wewnątrzgałkowej. Oczekiwany okres półtrwania wydalenia z tkanek oka wynosi około 8 godzin.

Tymlolol ulega metabolizmowi w wątrobie do metabolitów nieaktywnych, które wydzielane są głównie z moczem. Po dawce doustnej presystemowy metabolizm w wątrobie jest znaczny i wynosi około 50%. Wiązanie z białkami osocza krwi jest umiarkowane (60%). Objętość dystrybucji średnio przekracza 2 l/kg. Tymlolol przenika przez barierę krew–mózg. Okres półtrwania z osocza wynosi około 4 godziny.

Pacjenci w wieku dziecięcym

U dorosłych potwierdzono, że 80% kropli do oczu zawierających tymlolol przechodzi przez przewód nosowo-słzowy, gdzie szybko wchłania się do ogólnego krwiobiegu przez błonę śluzową nosa, spojówkę, przewód nosowo-słzowy, gardło i przewód pokarmowy.

U dzieci stężenie tymlololu w osoczu krwi jest wyższe niż u dorosłych. U noworodków metabolizm jest niewystarczająco rozwinięty, co może prowadzić do wydłużenia okresu półtrwania tymlololu. Według niektórych danych poziom tymlololu w osoczu krwi u dzieci leczonych preparatem o stężeniu 0,25% znacznie przekracza poziom u dorosłych po zastosowaniu preparatu o stężeniu 0,5%. U najmłodszych dzieci należy się spodziewać zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, takich jak bronchospazm i bradykardia.

Charakterystyka kliniczna

Wskazania

• Leczenie jaskry otwartego kąta, podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego, jaskry po zabiegach operacyjnych z powodu zaćmy, w niektórych przypadkach – jaskry wtórnej.
• Leczenie jaskry zamkniętego kąta pod warunkiem jednoczesnego stosowania leków miotycznych.

Lek należy stosować wyłącznie na receptę lekarza okulisty lub jako kontynuację leczenia rozpoczętego przez takiego specjalistę.

Przeciwwskazania

• Podwyższona wrażliwość na substancję czynną i/lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych leku.
• Bradykardia zatokowa.
• Zespół słabości węzła zatokowego.
• Blok sinoatrialny.
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia nie kontrolowany za pomocą stymulatora serca.
• Ubyteczna niewydolność serca.
• Szok kardiogenny.
• Choroby dróg oddechowych o charakterze reaktywnym, w tym astma oskrzelowa lub astma oskrzelowa w wywiadzie.
• Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono badań specyficznych interakcji kropli do oczu zawierających tymozolol z innymi lekami.

Tymozolol w postaci kropli do oczu można stosować łącznie z innymi lekami przeciwjaskrowymi.

Antagoniści wapnia doustne (blokery kanałów wapniowych), beta-blokery, leki przeciwarytmiczne (w tym amiodaron), glikozydy naparstnicy, parasympatomymetyki, guanetydyna

Jednoczesne stosowanie tymozololu z tymi lekami zwiększa ryzyko wystąpienia hipotensji tętniczej i/lub wyraźnej bradykardii.

Alfa-blokery systemowe, rezerpina, leki przeciwarytmiczne grupy I (np. chinina), klonidyna

Jednoczesne stosowanie tymozololu z tymi lekami może nasilić działania niepożądane. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy monitorować stan pacjenta.

Inhibitory CYP2D6 (np. chinina, fluoksetyna, paroksetyna)

W przypadku jednoczesnego stosowania tymozololu z tymi lekami donoszono o potencjalnym działaniu systemowym blokady beta (w szczególności spowolnienie rytmu serca, działanie depresyjne).

Barbiturany, środki przeciwbólowe, alkaloidy sporyszu

Jednoczesne stosowanie tymozololu z tymi lekami może nasilić działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego.

Adrenalina (epinefryna)

W przypadku jednoczesnego stosowania tymozololu z adrenaliną (epinefryną) donoszono o wystąpieniu midriazy.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku należy ocenić stan zdrowia pacjenta (patrz dział «Przeciwwskazania»).

Ze względu na możliwość zmiany reakcji na beta-adrenoblokery zaleca się pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego pacjenta po 2–4 tygodniach od rozpoczęcia stosowania leku. Następnie należy regularnie przeprowadzać badania okulistyczne, ponieważ w niektórych przypadkach reakcja na tymlol może się zmieniać w trakcie długotrwałego stosowania.

Ryzyko reakcji ubocznych o działaniu ogólnoustrojowym

Tak jak inne leki stosowane miejscowo w okulistyce, tymlol jest wchłaniany ogólnoustrojowo. Ze względu na składnik beta-adrenergiczny mogą wystąpić takie same reakcje uboczne układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i innych, jak przy stosowaniu beta-adrenoblokerów ogólnoustrojowych. Częstość występowania reakcji ubocznych ogólnoustrojowych po miejscowym zastosowaniu okulistycznym jest niższa niż przy stosowaniu ogólnoustrojowym.

Interakcja z innymi beta-adrenoblokerami

Wpływ na ciśnienie wewnątrzgałkowe lub inne działanie beta-adrenoblokerów ogólnoustrojowych może się nasilać, gdy tymlol stosowany jest u pacjentów, którzy już przyjmują doustne beta-blokery. W przypadku jednoczesnego stosowania należy dokładnie monitorować reakcję takich pacjentów. Nie zaleca się stosowania dwóch miejscowych beta-adrenoblokerów (patrz dział «Interakcja z innymi lekami i inne rodzaje interakcji»).

Ryzyko zaburzeń serca

Konieczne jest ostrożne rozważenie możliwości stosowania beta-adrenoblokerów u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba niedokrwienna serca, angina wazospastyczna (spontaniczna) i niewydolność serca) oraz z hipotensją, biorąc pod uwagę leczenie innymi substancjami czynnymi. W przypadku stosowania leku pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego powinni być poddawani nadzorowi pod kątem pogorszenia stanu zdrowia i ewentualnych reakcji ubocznych.

Ze względu na negatywny wpływ na czas przewodzenia impulsu lek można stosować z ostrożnością tylko u pacjentów z blokadą serca I stopnia.

Ryzyko zaburzeń naczyniowych

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami obwodowymi lub zaburzeniami krążenia (tzn. ciężkie postacie choroby Raynauda lub zespół Raynauda).

Ryzyko zaburzeń oddechowych

Zgłaszano reakcje uboczne ze strony układu oddechowego, w tym przypadki śmiertelne z powodu skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą po zastosowaniu niektórych okulistycznych beta-adrenoblokerów. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnym/miernym przewlekłym obturacyjnym schorzeniem płuc (POChP) i tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko.

Ryzyko reakcji anafilaktycznych

Podczas stosowania beta-adrenoblokerów pacjenci z alergią w wywiadzie lub z wywiadem ciężkich reakcji anafilaktycznych na różnorodne alergeny mogą nie reagować na ponowne narażenie na te alergeny i nie odpowiadać na standardową dawkę adrenaliny stosowaną w leczeniu reakcji anafilaktycznych.

Znieczulenie podczas zabiegów chirurgicznych

Beta-adrenoblokery okulistyczne mogą blokować działanie ogólnoustrojowe beta-agonistów, np. adrenaliny. W przypadku stosowania leku należy poinformować o tym anestezjologa.

Stosowanie u pacjentów z hipoglikemią/cukrzycą

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów narażonych na samoistną hipoglikemię lub u pacjentów z niestabilną cukrzycą, ponieważ beta-adrenoblokery mogą maskować objawy ostrej hipoglikemii.

Ryzyko nadczynności tarczycy

Beta-adrenoblokery mogą maskować objawy nadczynności tarczycy.

Stosowanie u pacjentów z miastenią pospolitą

Po zastosowaniu kropli ocznych tymlolu zgłaszano pogorszenie ogólnego stanu takich pacjentów.

Stosowanie u pacjentów z chorobami rogówki

Beta-adrenoblokery okulistyczne mogą powodować suchość oczu. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami rogówki.

Ryzyko odwarstwienia naczyniówki (tunic choroidalis)

Zgłaszano przypadki odwarstwienia naczyniówki po stosowaniu okulistycznych środków hamujących (np. tymlol, acetylozolamid) po zabiegach filtracyjnych.

Stosowanie u pacjentów używających soczewek kontaktowych

Lek zawiera środek konserwujący benzalkonium chloride, który może osadzać się na miękkich soczewkach kontaktowych i zmieniać ich kolor, dlatego nie należy go stosować podczas noszenia soczewek kontaktowych.

Przed zakapaniem kropli należy zdejmować soczewki i ponownie założyć je nie wcześniej niż po upływie 15 minut od zastosowania leku.

Benzalkonium chlorid może również powodować podrażnienie oczu, objawy suchości oczu oraz może wpływać na warstwę łzową i powierzchnię rogówki.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z suchym okiem i u pacjentów, u których może występować uszkodzenie rogówki oka. W przypadku długotrwałego stosowania należy monitorować stan pacjentów.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Tymlol przenika przez łożysko. Brakuje wystarczających danych dotyczących stosowania tymlolu u kobiet w ciąży.

Nie należy stosować leku w czasie ciąży, chyba że jest to konieczne. Informacje dotyczące zmniejszenia wchłaniania ogólnoustrojowego znajdują się w dziale «Sposób stosowania i dawki».

Badania epidemiologiczne nie wykazały żadnych efektów teratogennych, ale wykazały ryzyko opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego po doustnym przyjmowaniu beta-adrenoblokerów. Ponadto u noworodków obserwowano objawy i objawy działania beta-blokerów (np. bradykardia, hipotensja, trudności oddechowe i hipoglikemia) po stosowaniu beta-adrenoblokerów przed porodem. Jeśli tymlol był stosowany przed porodem, stan noworodka należy dokładnie monitorować w pierwszych dniach życia.

Okres karmienia piersią

Beta-adrenoblokery wykrywane są w mleku matki. Jednak terapeutyczna dawka tymlolu w kroplach do oczu jest niewystarczająca, aby wykryć go w mleku matki i spowodować objawy beta-blokady u noworodków. Informacje dotyczące zmniejszenia wchłaniania ogólnoustrojowego znajdują się w dziale «Sposób stosowania i dawki».

Wpływ na zdolność reagowania podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi innych urządzeń

Przy odpowiednim dozowaniu tymlol nie powoduje osłabienia lub zaburzeń wzroku, a zatem nie wpływa negatywnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi innych urządzeń. Jednak tymlol może obniżyć ciśnienie tętnicze, co u niektórych pacjentów może prowadzić do omdlenia lub zawrotów głowy.

Pacjenta należy poinformować o tym na początku leczenia.

Sposób stosowania i dawki

Dorośli

Lek jest przeznaczony do miejscowego stosowania (do worka结ъnъktynalnego).

Krople do oczu należy zakapywać po 1 kroplę do chorego oka 1–2 razy na dobę (rano i wieczorem).

W przypadku okluzji nosowo-słznej lub zamknięcia powiek przez 2 minuty zmniejsza się wchłanianie leku do krwiobiegu ogólnego. W efekcie zmniejsza się ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych i zwiększa się działanie miejscowe.

Stosowanie jednoczesne z innymi lekami

Efekt obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego zazwyczaj nasila się przy łączeniu leku z innymi lekami przeciwwłogłowym (analogami prostaglandyn, mioptykami, agonistami adrenergicznymi/miometykami adrenergicznymi lub inhibitorem karboanhydrazy). Przy przejściu z innego leku przeciwwłoglowego na lek Normatin należy natychmiast przerwać stosowanie poprzedniego leku i rozpocząć stosowanie leku Normatin, zgodnie z opisem powyżej.

Dzieci

Przed zastosowaniem leku u dzieci należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka. Przed rozpoczęciem stosowania timololu u dzieci należy przeprowadzić dokładne badanie i ocenić wywiad w celu ustalenia obecności zaburzeń ogólnoustrojowych.

Brak szczegółowych zaleceń dotyczących dawkowania ze względu na ograniczone dane kliniczne (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Jednakże, jeśli korzyść przeważa nad ryzykiem, zaleca się stosowanie najniższej dobowej dawki.

W celu ograniczenia ryzyka działań niepożądanych krople do oczu należy zakapywać po 1 kroplę do chorego oka na dobę.

Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe nie jest wystarczająco kontrolowane, można rozważyć zwiększenie dawki do 2 kropli do chorego oka na dobę. W przypadku stosowania 2 razy na dobę należy zachować odstęp 12 godzin między dawkami.

Dodatkowo, pacjentów, a szczególnie noworodków, należy dokładnie obserwować przez 1–2 godziny po pierwszym zaaplikowaniu dawki w gabinecie lekarskim oraz dokładnie monitorować działania niepożądane miejscowe i ogólnoustrojowe do momentu wykonania zabiegu chirurgicznego.

W pediatrii stężenie substancji czynnej 0,1% może być wystarczające.

Wchłanianie ogólnoustrojowe beta-blokerów po miejscowym stosowaniu kropli do oczu może być zmniejszone dzięki okluzji nosowo-słznej i zamknięciu powiek przez jak najdłuższy czas (np. 3–5 minut) (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Farmakokinetyka”).

Lek stosuje się u dzieci wyłącznie w leczeniu tymczasowym.

Dzieci

Z uwagi na ograniczone dane, timolol może być zalecany wyłącznie w przypadku pierwotnej wrodzonej i pierwotnej młodzieńczej jaskry w okresie przejściowym do podjęcia decyzji o zabiegu chirurgicznym lub zastosowaniu innych metod leczenia.

Przedawkowanie

Objawy

Należy unikać przedawkowania. Ilość timololu uzyskana po zaaplikowaniu 30 kropli tego leku odpowiada całkowitej ilości timololu wchłanianej po przyjęciu 1 tabletki timololu doustnie. Jednakże, ponieważ timolol szybko wchłania się przez błonę śluzową nosa i oka, nawet kilka kropli może spowodować zaburzenia rytmu serca, przemijające spowolnienie częstości tętna, obniżenie ciśnienia tętniczego i skurcz oskrzeli.

Leczenie

W przypadku przedawkowania należy stosować leczenie objawowe. Stosuje się agonisty adrenergiczne (np. izoprenalina, dobutamina, dopamina).

Działania niepożądane

Timolol jest zazwyczaj dobrze tolerowany. Jak inne leki do stosowania miejscowego w okulistyce, timolol może być wchłaniany do krążenia ogólnego, co może powodować działania niepożądane podobne do tych, które występują przy stosowaniu beta-blokerów ogólnoustrojowych.

Częstość występowania działań niepożądanych ogólnoustrojowych po miejscowym zastosowaniu okulistycznym jest niższa niż po zastosowaniu ogólnoustrojowym.

Poniższe działania niepożądane obejmują reakcje charakterystyczne dla klasy beta-blokerów stosowanych w okulistyce.

Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), nieczęsto (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), nieznana (częstości nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Strony narządów wzroku:

nierzadko — obniżenie wrażliwości rogówki, powierzchowny plamisty keratyt; rzadko — zespół suchego oka, blefaroconjunktivitis, zaburzenia widzenia, podwójne widzenie (diplopia), ptosis (opadanie powieki); bardzo rzadko — kalcyfikacja rogówki (w związku z użyciem kropli do oczu zawierających fosforany u niektórych pacjentów z istotnie uszkodzoną rogówką).

Strony serca:

nierzadko — bradykardia; rzadko — niewydolność serca, zaburzenia rytmu.

Strony naczyń:

rzadko — hipotensja tętnicza, obniżenie przepływu krwi przez naczynia obwodowe i mózgowe.

Strony układu nerwowego:

często — ból głowy; rzadko — zawroty głowy.

Strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia:

nierzadko — duszność; rzadko — skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z chorobami o charakterze skurczu oskrzeli, takimi jak astma lub niewydolność serca), zatkanie nosa.

Strony psychiki:

nierzadko — depresja; rzadko — niepokój, koszmary nocne, dezorientacja (zamazanie świadomości).

Strony skóry i tkanek podskórnych:

rzadko — reakcje nadwrażliwościowe: wysypka, pokrzywka, łysienie.

Ogólne zaburzenia:

nierzadko — uczucie zmęczenia; rzadko — astenia (ogólna słabość).

Oprócz powyższego, przy stosowaniu kropli do oczu z timololem mogą wystąpić działania niepożądane charakterystyczne dla beta-blokerów stosowanych ogólnoustrojowo.

Strony układu odpornościowego:

reakcje alergiczne ogólne, w tym obrzęk naczynioruchowy, świąd, reakcja anafilaktyczna.

Strony przemiany materii i odżywiania:

hipoglikemia.

Strony psychiki:

bezsenność, utrata pamięci, halucynacje.

Strony układu nerwowego:

utracenie przytomności, udar mózgu, niedokrwienie mózgu, nasilenie objawów i objawy miastenii posprzęgowej, parestezje.

Strony narządów wzroku:

objawy i objawy podrażnienia oka (np. pieczenie, ostry ból, świąd, łzawienie, zaczerwienienie), keratyt, nieostre widzenie, odwarstwienie naczyniówki po operacji filtracyjnej (patrz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”), erozja rogówki.

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki odkładania się osadów w rogówce u niektórych pacjentów z istotnie uszkodzoną rogówką w związku z zastosowaniem kropli do oczu zawierających fosforany.

Strony serca:

ból w klatce piersiowej, przyspieszone bicie serca, obrzęk, niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie serca.

Strony naczyń:

zespół Raynauda.

Strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia:

kaszel.

Strony przewodu pokarmowego:

dysgezja (zaburzenia smaku), nudności, dyspepsja (zaburzenia trawienia), biegunka, suchość w ustach, ból brzucha, wymioty.

Strony skóry i tkanek podskórnych:

wysypki typu trądzikowego lub nasilenie trądziku.

Strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej:

mialgia (ból mięśni).

Strony narządów płciowych i gruczołów mlekowych:

dysfunkcja seksualna, obniżone libido.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu ma istotne znaczenie. Umożliwia ono ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności

3 lata.

Po otwarciu flakonu lek należy zużyć w ciągu 28 dni.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w miejscu chronionym przed światłem i niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

5 ml w fiolce-kroplarce; 1 fiolka-kroplarka w pudełku kartonowym.

Kategoria sprzedaży

Na receptę.

Producent

UORLД MEDICIN ILAC SAN. VE TIC. A.Ш./
WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności

15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul, Turkey.