Neotranex

INSTRUKCJA stosowania leku leczniczego NEOTRANEX

Skład:

substancja czynna: 5 ml roztworu zawiera 500 mg kwasu traneksaminowego;

substancja pomocnicza: kwas solny stężony (do regulacji pH do 6,5–7,5), woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwkrwotoczne. Inhibitory fibrynolizy. Aminokwasy. Kwas traneksaminowy.

Kod ATC B02A A02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Kwas traneksamowy wykazuje działanie antyhemoragiczne poprzez hamowanie właściwości fibrynolitycznych plazminy. Tworzy się kompleks zawierający kwas traneksamowy i plazminogen; kwas traneksamowy wiąże się z plazminogenem w trakcie jego przekształcania z udziałem plazminy. Działanie kompleksu kwasu traneksamowego i plazminy na aktywność fibryny jest mniejsze niż działanie samej plazminy. Dane badań in vitro wykazały, że wysokie dawki kwasu traneksamowego zmniejszały aktywność tego kompleksu.

Populacja pediatryczna (dzieci od 1 roku życia).

W literaturze naukowej opisano 12 badań skuteczności w kardiologii dziecięcej, w których wzięło udział 1073 dzieci; z tej liczby 631 pacjentów otrzymywało kwas traneksamowy. Stan większości z nich oceniano w porównaniu z grupą kontrolną otrzymującą placebo. Badana populacja była heterogeniczna pod względem wieku, rodzaju zabiegu chirurgicznego oraz dawkowania. Wyniki badań zastosowania kwasu traneksamowego wskazują na zmniejszenie utraty krwi oraz zmniejszenie potrzeby stosowania produktów krwionośnych w pediatrycznej kardiologii operacyjnej przy wykorzystaniu sztucznego krążenia (SK) (kardiopulmonalne sztuczne krążenie) podczas zabiegów o wysokim ryzyku krwawienia, szczególnie u pacjentów „cyjanotycznych” (z istotnym zaburzeniem krążenia) lub u pacjentów poddawanych powtórnemu zabiegowi. Ustalono, że najbardziej dostosowany schemat dawkowania może być następujący:

− pierwsze podanie (dawka ładunkowa) – bolusowa infuzja 10 mg/kg, podawana po wstępnym znieczuleniu i przed nacięciem skóry;

− ciągłe podawanie za pomocą infuzji w dawce 10 mg/kg/godz. lub iniekcja do adaptera pompy sztucznego krążenia w dawce dostosowanej do procedury zabiegu chirurgicznego lub w dawce obliczonej według masy ciała pacjenta – 10 mg/kg, albo podanie do adaptera pompy sztucznego krążenia oraz końcowa iniekcja w dawce 10 mg/kg na zakończenie zabiegu chirurgicznego z wykorzystaniem SK.

Niektóre dane pozwalają przypuszczać, że ciągła infuzja jest bardziej odpowiednia, ponieważ utrzymuje stężenie terapeutyczne w osoczu krwi przez cały czas trwania operacji. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań zależności dawka–efekt ani badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Maksymalne stężenie kwasu traneksamowego w osoczu krwi szybko osiąga się po krótkotrwałej wewnątrzżylowej infuzji, po czym stężenia w osoczu krwi zaczynają maleć wielofazowo.

Rozkład.

W warunkach terapeutycznych stężenie w osoczu krwi wskaźnik wiązania kwasu traneksamowego z białkami osocza krwi wynosi około 3%; uważa się, że to wiązanie jest całkowicie wyjaśniane przez wiązanie z plazminogenem. Kwas traneksamowy nie wiąże się z albuminą surowicy. Początkowy objętość rozkładu wynosi około 9–12 l. Kwas traneksamowy przenika przez łożysko. Po wewnątrzżylowej iniekcji 10 mg/kg u ciężarnych kobiet stężenie kwasu traneksamowego w surowicy krwi mieści się w zakresie 10–53 μg/ml, podczas gdy stężenie we krwi pępowinowej wynosi 4–31 μg/ml. Kwas traneksamowy szybko przenika do płynu stawowego i tkanek błony maziowej. Po wewnątrzżylowej iniekcji 10 mg/kg u pacjentów po operacjach kolana stężenia w płynie stawowym były podobne do stężeń w surowicy krwi. Stężenia kwasu traneksamowego w innych tkankach i płynach są proporcjonalne do stężeń obserwowanych we krwi (w mleku matki – jedna setna, w płynie mózgowo-rdzeniowym – jedna dziesiąta, w cieczy wodnistej oka – jedna dziesiąta). Kwas traneksamowy wykryto w nasieniu, gdzie hamuje aktywność fibrynolityczną, ale prawie nie wpływa na migrację (ruchliwość) plemników.

Eliminacja.

Lek jest wydalany głównie z moczem w niezmienionej formie. Wydalanie nerkowe poprzez filtrację kłębuszkową jest główną drogą eliminacji. Klirens nerkowy jest prawie równoważny klirensowi osoczowemu (110–116 ml/min). Około 90% kwasu traneksamowego jest wydalane w ciągu pierwszych 24 godzin po wewnątrzżylowym podaniu dawki 10 mg/kg masy ciała. Okres półtrwania kwasu traneksamowego wynosi około 3 godziny.

Osobliwe grupy pacjentów.

Stężenie w osoczu zwiększa się u pacjentów z niewydolnością nerek. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Krwawienie lub ryzyko krwawienia spowodowane nasiloną fibrynolizą, zarówno ogólnoustrojową, jak i miejscową, u dorosłych i dzieci od 1 roku życia.

Wskazania specyficzne obejmują:

− krwawienia spowodowane zwiększoną fibrynolizą ogólnoustrojową lub miejscową, takie jak:

− menorrhagia i metrorrhagia;

− krwawienia przewodu pokarmowego;

− zaburzenia krwotoczne układu moczowego powstałe w związku z zabiegiem chirurgicznym na gruczołach krokowych lub w wyniku zabiegu operacyjnego lub procedur na drogach moczowych;

− zabiegi laryngologiczne (usunięcie gruczołów, tonsillektomia) oraz stomatologiczne (usunięcie zębów);

− zabiegi ginekologiczne lub powikłania w praktyce położniczej;

− zabiegi torakalne, brzuszne i inne duże operacje chirurgiczne, np. operacje serca i naczyń;

− kontrola krwotoków w związku z podaniem leku fibrynolitycznego.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na kwas traneksamowy i składniki leku. Ostry zakrzepica żylna lub tętnicza. Stany fibrynolityczne z ostrym ciężkim krwawieniem spowodowanym podaniem środków koagulopatycznych (antykoagulantów), z wyjątkiem leków, które głównie aktywują układ fibrynolityczny. Ciężka niewydolność nerek (istnieje ryzyko nagromadzenia się leku). Napady drgawkowe w wywiadzie. Wstrzykiwanie do wnętrza opon mózgowych i do komór mózgu, wstrzykiwanie do wnętrza mózgu (ryzyko obrzęku mózgu z późniejszym rozwojem drgawek).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji leków nie były prowadzone. Równoległe (jednoczesne) stosowanie antykoagulantów powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w tej dziedzinie terapii. Leki działające na hemostazę należy stosować ostrożnie u pacjentów, którzy otrzymali leczenie kwasem traneksamowym. W takich przypadkach istnieje ryzyko powstawania zakrzepów, np. przy stosowaniu estrogenów. Ponadto działanie antyfibrynolityczne leku może być antagonizowane przez stosowanie trombolityków. Przy donosowym wlewie dożylnym można dodawać heparyny.

Szczególne środki ostrożności.

Należy ściśle przestrzegać wskazanych wskazań oraz sposobu stosowania:

− wstrzykiwania dożylne należy wykonywać bardzo powoli;

− kwasu traneksamowego nie wolno podawać do wstrzykuwania wewnątrzmięśniowego.

Przyzęby. U pacjentów odnotowano przypadki wystąpienia drgawek związanych z leczeniem kwasem traneksamowym. Podczas operacji aortokoronarnego przeszczepienia (AKSz) większość tych przypadków odnotowano po wstrzyknięciu dożylnym kwasu traneksamowego w wysokich dawkach. W przypadku stosowania zalecanych niskich dawek kwasu traneksamowego częstość występowania drgawek pooperacyjnych była taka sama jak u pacjentów, którzy nie stosowali tego leku.

Zaburzenia wzroku. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia powikłań okulistycznych, w tym zaburzeń wzroku, pogorszenia wzroku, zaburzeń widzenia barw. W takich przypadkach leczenie należy przerwać. Przy ciągłym, długotrwałym stosowaniu kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) należy przepisać regularne badania okulistyczne (w tym sprawdzenie ostrości wzroku, widzenia barw, dna oka, pola widzenia itp.). W przypadku występowania lub pojawienia się patologicznych zmian okulistycznych, w szczególności związanych z chorobami siatkówki, po odpowiedniej konsultacji z lekarzem specjalistą lekarz powinien indywidualnie rozstrzygnąć kwestię konieczności i możliwości długotrwałego stosowania kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) w każdym przypadku.

Hematuria. W przypadku hematurii z zaangażowaniem górnych dróg moczowych może wystąpić niebezpieczeństwo obturacji cewki moczowej.

Powikłania zakrzepowo-zatorowe. Przed przepisaniem kwasu traneksamowego należy rozważyć czynniki ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Pacjentom z wywiadem chorób zakrzepowo-zatorowych oraz pacjentom, u których z wywiadu rodzinnego wynika ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych (pacjenci z wysokim ryzykiem trombofilii), kwasu traneksamowego (roztwór do wstrzykiwań) należy podawać wyłącznie w przypadkach, gdy istnieją wyraźne, życiowe wskazania, przy czym leczenie należy rozpoczynać po konsultacji z lekarzem specjalistą posiadającym doświadczenie w zakresie hemostazjologii i prowadzić pod ścisłym nadzorem lekarza.

Ze względu na istnienie zwiększonego ryzyka rozwoju zakrzepicy kwas traneksamowy należy przepisywać ostrożnie pacjentom przyjmującym doustne środki antykoncepcyjne.

Rozsiana wewnątrznaczyniowa koagulacja (RWK). Pacjenci z zespołem RWK zazwyczaj nie powinni otrzymywać leczenia kwasem traneksamowym. Jeśli istnieje konieczność zastosowania kwasu traneksamowego, należy go przepisać wyłącznie w przypadku dominującej aktywacji układu fibrynolitycznego z ostrym, ciężkim krwawieniem. Stwierdzono, że charakterystyczny profil hematologiczny w tych stanach zbliża się do następującego: skrócenie czasu tworzenia się zgruszku euglobulinowego; obserwuje się wydłużony czas protrombinowy; obniżone stężenia w osoczu fibrynogenu, czynników V i VIII, plazminogenu, fibrynolizyny i α-2-makroglobuliny; normalne stężenia osocza P i kompleksu P; tj. czynników II (protrombiny), VIII i X; podwyższone stężenia w osoczu produktów rozpadu fibrynogenu; normalny poziom płytek krwi. Powyższe oznacza, że w przypadku istnienia podstawowego stanu chorobowego różne elementy tego profilu nie mogą się zmieniać same z siebie. W takich ostrych przypadkach jednorazowa dawka 1 g kwasu traneksamowego często jest wystarczająca do zatrzymania krwawienia. Możliwość zastosowania kwasu traneksamowego przy zespole RWK u pacjenta należy rozważać wyłącznie wtedy, gdy istnieje odpowiednia hematologiczna baza laboratoryjna oraz zgromadzone doświadczenie kliniczne.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Kobietom w wieku rozrodczym w trakcie leczenia należy stosować skuteczne środki antykoncepcji.

Brakuje wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania kwasu traneksamowego u kobiet w ciąży.

W I trymestrze ciąży jako środek ostrożności nie zaleca się przepisywania kwasu traneksamowego.

Istnieją jedynie ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego w różnych klinicznych stanach hemoragicznych w II i III trymestrze ciąży, na podstawie których nie można stwierdzić szkodliwego wpływu na płód. Kwas traneksamowy można stosować w okresie ciąży wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść terapeutyczna uzasadnia potencjalne ryzyko.

Kwas traneksamowy przenika do mleka matki. W związku z tym karmienie piersią nie jest zalecane.

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu kwasu traneksamowego na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Neotranex należy podawać dożylnie (kroplowo, strumieniowo).

Osiemnaście lat i więcej.

W przypadku ogólnoustrojowego fibrynolizy kwas traneksamowy podaje się dożylnie powoli w dawce 1 g (2 ampułki po 5 ml) lub 15 mg/kg masy ciała co 6–8 godzin, szybkość podania – 1 ml/min.

W przypadku lokalnego fibrynolizy zaleca się stosowanie leku w dawkach od 500 mg (1 ampułka po 5 ml) do 1 g (2 ampułki po 5 ml) dożylnie, powoli (około 1 ml/min) 2–3 razy na dobę.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

W przypadku niewydolności nerek stosowanie kwasu traneksamowego jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek dawkę kwasu traneksamowego należy odpowiednio zmniejszyć w zależności od stężenia kreatyniny w surowicy:

Dozowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Zastosowanie u dzieci.

Dzieciom w wieku od 1 roku życia stosować według wskazań (patrz sekcja „Wskazania”), dawkowanie – około 20 mg/kg/dobę. Dane dotyczące skuteczności, bezpieczeństwa i specyfiki dawkowania przy stosowaniu u dzieci w podanych wskazaniach są jednak ograniczone.

Skuteczność, specyfika dawkowania i bezpieczeństwo stosowania kwasu traneksamowego u dzieci po operacjach serca nie zostały w pełni zbadane.

Zastosowanie u pacjentów w wieku podeszłym.

Zwykle nie jest wymagana korekta dawki, o ile nie ma objawów niewydolności nerek.

Sposób stosowania.

Podanie ma ściśle określony tryb – powolne podanie dożylnie (iniekcja/infuzja).

Kwasu traneksamowego nie należy podawać w sposób wewnątrzmięśniowy.

Iniekcja dożylna: kwas traneksamowy należy podawać w formie powolnej iniekcji bolusowej przez co najmniej 5 minut.

Infuzja dożylna: kwas traneksamowy należy mieszać bezpośrednio z następującymi roztworami do wstrzykiwań/infuzji: roztwór do wstrzykiwań chlorku sodu 0,9 %; roztwór do wstrzykiwań Ringera; roztwór do wstrzykiwań dekstrozy 5 %; dekstryna-40 w roztworze do wstrzykiwań dekstrozy (5 %) i dekstryna-40 w roztworze chlorku sodu 0,9 % do wstrzykiwań; roztwór aminokwasów.

Dzieci.

Maksymalna pojedyncza dawka dla dzieci w wieku od 1 roku – 10 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobową wynosi 20 mg/kg masy ciała.

Przedawkowanie.

Nie obserwowano przypadków przedawkowania.

Objawy przedawkowania mogą obejmować zawroty głowy, ból głowy, hipotensję i drgawki (konwulsje). Wykazano również, że drgawki zazwyczaj występują przy wyższej szybkości podania i są charakterystyczne przy zwiększaniu dawki.

Leczenie przedawkowania jest objawowe.

Reakcje niepożądane.

Poniżej wymienione reakcje niepożądane, uporządkowane zgodnie z klasyfikatorem MedDRA (główne klasy narządów i układów). W ramach każdej klasy narządów i układów reakcje niepożądane zostały uporządkowane według częstości występowania. W każdej grupie według częstości reakcje niepożądane są wymienione w kolejności malejącej częstości występowania. Częstość określono następująco: bardzo często (> 1/10); często (> 1/100, < 1/10); rzadko (> 1/1000, < 1/100); częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Termin ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niekompatybilność.

Kwasu traneksamowego do wstrzykiwań nie wolno dodawać do krwi przeznaczonej do przetaczania ani do roztworów do wstrzykiwań zawierających leki z grupy penicylin.

Opakowanie.

Po 5 ampułek w opakowaniu blistrzowym, 1 opakowanie w pudełku tekturowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

BIOINDUSTRIA LABORATORIO ITALIANO MEDICINALI S.P.A.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

ul. De Ambrasis 2/6 – 15067 Nowi Ligure (AL), Włochy.