Mukolvan

ULOTKA DO ZASTOSOWANIA LĘKU Mukolvan

Skład:

substancja czynna: ambroxol;

1 ml roztworu zawiera 7,5 mg chlorowodorku ambroxolu;

substancje pomocnicze: chloro sodu; kwas cytrynowy, monohydrat; fosforan sodu, dwunastowod; woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: bezbarwna przezroczysta ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane przy kaszlu i przeziębieniach. Środki mukolityczne. Kod ATC R05C B06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika. Chlorowodorek ambroksolu, zastąpiony benzylaminą, jest metabolitem bromheksyny. Różni się od bromheksyny brakiem grupy metylowej oraz obecnością grupy hydroksylowej w położeniu para-trans cykloheksylowego pierścienia.

Ambroksol wykazuje działanie sekretolityczne i sekretomotoryczne w drzewie oskrzelowym.

W badaniach przedklinicznych zwiększał on udział składnika surowiczego wydzieliny oskrzelowej. Ambroksol sprzyja usuwaniu śluzu poprzez obniżenie jego lepkości oraz aktywację nabłonka rzęskowego.

Ambroksol aktywuje układ surfaktantowy bezpośrednio wpływając na pneumocyty typu II w pęcherzykach oraz komórki Clara w odcinkach małych dróg oddechowych. Wzmacnia on powstawanie i wydzielanie substancji powierzchniowo czynnej w pęcherzykach oraz drzewie oskrzelowym płodu i organizmu dorosłego. Efekty te zostały wykazane u różnych gatunków biologicznych w hodowlach komórkowych oraz in vivo.

Ponadto, w różnych badaniach przedklinicznych wykazano działanie antyoksydacyjne ambroksolu.

Farmakokinetyka. Po podaniu dożylnej dostępność biologiczna leku wynosi z definicji 100%. Po wstrzyknięciu dożylnej kinetyka ambroksolu w zakresie terapeutycznym dawkowania 15–90 mg jest liniowa w zależności od dawki, przy czym nawet po podaniu dożylnej 1,0 g nie obserwuje się istotnych odstępstw od liniowości zależności dawka–efekt.

Rozkład. Oколо 85% (80–90%) leku wiąże się z białkami osocza krwi. W tkance płucnej ambroksol osiąga wyższe stężenie niż w osoczu krwi po podaniu parenteralnym. Ambroksol może przenikać do płynu mózgowo-rdzeniowego, przez barierę łożyskową oraz wydzielany jest z mlekiem matki.

Biotransformacja. Tworzenie metabolitów zdolnych do przenikania do nerek (np. kwas dibromantrolinowy, glukuronid) zachodzi w wątrobie.

Eliminacja. Prawie 90% leku wydzielane jest przez nerki w postaci metabolitów powstających w wątrobie. Mniej niż 10% ambroksolu wydzielane jest przez nerki w niezmienionej postaci. Ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami, duży objętość rozkładu oraz powolny reedukcyjny przepływ leku z tkanek do krwi, istotne wydalenie ambroksolu podczas dializy lub wymuszonego moczowania jest mało prawdopodobne.

Ostateczny okres półtrwania z osocza krwi wynosi 7–12 godzin. Okres półtrwania ambroksolu oraz jego metabolitów z osocza krwi wynosi około 22 godziny.

Po podaniu dożylnej zdrowym pacjentom całkowity klirens wynosi 660 ml/min, przy czym klirens nerkowy stanowi około 4,5% całkowitego klirensu.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby klirens ambroksolu zmniejsza się o 20–40%. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek należy uwzględnić kumulację metabolitów ambroksolu. U dorosłych pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby wydalenie chlorowodorku ambroksolu jest zmniejszone, co powoduje 1,3–2-krotne zwiększenie jego stężenia w osoczu krwi. Ze względu na wystarczająco szeroki zakres terapeutyczny chlorowodorku ambroksolu, nie jest konieczna zmiana dawkowania.

Dzieci. U noworodków, którym podawano powtarzane dożylne dawki ambroksolu, okres półtrwania był podwojony, co wskazuje na zmniejszony klirens.

Właściwości kliniczne.

Wskazania. W celu wzmocnienia produkcji surfaktantu płucnego u przedwcześnie urodzonych dzieci i noworodków z zespołem zaburzeń oddechowych.

Przeciwwskazania. Znana nadwrażliwość na chlorowodorek ambroksolu lub inne składniki leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji. Do chwili obecnej nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji leku z innymi lekami.

Jednoczesne stosowanie leku i środków hamujących kaszel może prowadzić do nadmiernego gromadzenia się śluzu w wyniku ucisku odruchu kasłowego; taka kombinacja jest możliwa tylko po dokładnej ocenie przez lekarza stosunku oczekiwanej korzyści do możliwego ryzyka związanego ze stosowaniem.

Badania laboratoryjne

Jednoczesne stosowanie ambroksolu i antybiotyków (amoksycyliny, cefuroksymu, doksycykliny i erytromycyny) prowadzi do zwiększenia stężenia antybiotyków w sekretach oskrzelowo-płucnych i wydzielanym śluzie.

Szczególne środki ostrożności.

Zgłaszano ciężkie uszkodzenia skóry, takie jak: zespół wielopostaciowej rumieniówki, zespół Stevensa-Johnsona/ toksyczny epidermalny zespół martwicy oraz ostra ogólna egzantematyczna pustulacja, związane z zastosowaniem chlorowodorku ambroksolu. W przypadku wystąpienia objawów nasilania się wysypki (czasem związanej z powstawaniem pęcherzy lub uszkodzeniem błony śluzowej), należy natychmiast przerwać leczenie chlorowodorkiem ambroksolu i skonsultować się z lekarzem.

Jeśli wstrzykiwanie dożylnego dokonuje się zbyt szybko, w bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić ból głowy, zwiększona zmęczalność, osłabienie oraz uczucie ciężkości w nogach.

Ponieważ ambroksol może nasilać wydzielanie śluzu, lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami motoryki oskrzelowej i zwiększoną sekrecją śluzu (np. przy rzadkim schorzeniu, takim jak pierwotna dyskineza rzęsek).

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub ciężkimi chorobami wątroby. Podczas stosowania ambroksolu, tak jak innych substancji czynnych, które są metabolizowane w wątrobie, a następnie wydalane z moczem, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek może dochodzić do gromadzenia się metabolitów powstających w wątrobie.

Środek leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, czyli jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią. Dane są niedostępne z powodu braku wskazań.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Nie dotyczy, ponieważ lek stosuje się u noworodków i przedwczesnych niemowląt.

Sposób stosowania i dawki.

Do wlewu dożylnego.

Dawkowanie

30 mg na 1 kg masy ciała dziennie, podzielone na 4 dawki pojedyncze.

Dawkowanie w niewydolności nerek i/lub wątroby. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek lub ciężkiej niewydolności wątroby należy odpowiednio zmniejszyć dawkę utrzymaną lub wydłużyć odstępy między dawkami.

Roztwór należy podawać za pomocą urządzenia pompowego do wlewów w formie krótkiego wlewu przez co najmniej 5 minut. Lek można również podawać w postaci wlewu kroplowego. Nadają się następujące roztwory: roztwór fizjologiczny lub roztwór Ringera.

Czas trwania leczenia – 5 dni.

Zawartość 1–6 fiol należy rozcieńczyć w 250–500 ml roztworu fizjologicznego lub roztworu Ringera. Roztwór rozcieńczony za pomocą roztworu fizjologicznego lub roztworu Ringera jest stabilny pod względem fizyko-chemicznym przez 24 godziny w temperaturze 15–25 ºC. Stabilność przygotowanego roztworu została potwierdzona w zakresie stężeń od 0,03 mg/ml do 0,34 mg/ml. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, jeśli otwarcie fiol i rozcieńczenie wiąże się z ryzykiem kontaminacji mikrobiologicznej, roztwór należy użyć natychmiast po przygotowaniu. Jeśli tak się nie stanie, odpowiedzialność za warunki i okres przechowywania ponosi użytkownik. Jeśli żaden z tych rozpuszczalników nie jest dostępny, jako alternatywę można zastosować 5% roztwór glukozy. W przypadku stosowania 5% roztworu glukozy zawartość fiol należy rozcieńczać bezpośrednio przed użyciem. Jeśli roztwór nie został użyty natychmiast po przygotowaniu, należy go zutylizować.

Dzieci. Stosować u dzieci przedwcześnie urodzonych i noworodków wskazanych.

Przedawkowanie. Obecnie nie ma doniesień o specyficznych objawach przedawkowania. Objawy obserwowane w przypadku przypadkowego przedawkowania lub błędu medycznego są analogiczne do znanych działań niepożądanych występujących przy stosowaniu w dawkach zalecanych i mogą wymagać leczenia objawowego.

Działania niepożądane.

Do oceny częstości działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację:

Ze strony układu odpornościowego:

rzadko – reakcje nadwrażliwości;

nieznane – reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej:

nieczęsto – zaczerwienienie;

rzadko – wysypka, pokrzywka;

nieznane – poważne skórne działania niepożądane (w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona/ toksyczny zespół martwiczy nabłonka, ostra ogólna pustuliczna egzantema).

Ze strony przewodu pokarmowego:

nieczęsto – suchość w ustach, zaparcia, ślinotok, suchość w gardle;

nieznane – nudności, wymioty, biegunka, dyspepsja, ból brzucha.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersia:

nieczęsto – rhinorrhea, duszność (jako objaw reakcji nadwrażliwości).

Ze strony nerek i układu moczowego:

nieczęsto – zaburzenia mikcji.

Zaburzenia ogólne i stan w miejscu podania leku:

nieczęsto – podwyższenie temperatury ciała i dreszcze, reakcje ze strony błony śluzowej.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważnym postępowaniem. Pozwala ono na dalsze monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych proszone są o zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych do Państwowego Centrum Eksperckiego Ministerstwa Zdrowia Ukrainy.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność. Leku nie należy mieszać z innymi roztworami, poza roztworem fizjologicznym i roztworem Ringera.

Opakowanie. Po 2 ml w ampułkach nr 5 w paczce; nr 5 w blisterze w paczce.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Eksperymentalny Zakład «GNCLS»”.

SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA «ZDROWIE»”.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Ukraina, 61057, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Worobjowa, budynek 8.

(Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Eksperymentalny Zakład «GNCLS»)

Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki, budynek 22.

(SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA «ZDROWIE»)