Montular® Kids

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Montular® Kids

Skład:

substancja czynna: montelukast sodowy (montelukast sodium);

każda tabletka żująca zawiera 4 mg montelukastu sodowego, obliczonego jako montelukast;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształyczna (PH 112), hydroksypropyloceluloza, sodowa só kroskarboksymetanolu, tlenek żelaza czerwony (E 172), aspartam (E 951), aromat wiśniowy 501027AP0551, manitol (E 421), stearynian magnezu.

Postać farmaceutyczna. Tabletki żujące.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki o barwie od jasnoróżowej do różowej, bez powłoki, z widocznymi plamkami, gładkie z obu stron.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane systemowo w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych. Antagoniści receptorów leukotrienowych.

Kod ATX R03DC03.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Cysteinylolukotrieny (LTC4, LTD4, LTE4) są silnymi prozapalnymi eikozanoidami wydzielanymi przez różne komórki, w tym przez komórki tuczne i eozynofile. Te istotne mediatorowe astmy wiążą się z receptorami cysteinylolukotrienowymi (CysLT) obecnymi w drogach oddechowych człowieka i powodują reakcje ze strony dróg oddechowych, takie jak bronchospazm, wydzielanie śluzu, zwiększenie przepuszczalności ścian naczyń oraz wzrost liczby eozynofili.

Montelukast po podaniu doustnym jest substancją czynną, która z wysoką selektywnością i powinowactwem wiąże się z receptorami CysLT1. Według badań klinicznych montelukast w dawce 5 mg hamuje bronchospazm wywołany inhalacją LTD4. Rozszerzenie oskrzeli obserwuje się w ciągu 2 godzin po podaniu doustnym. Ten efekt był addytywny w stosunku do rozszerzania oskrzeli wywołanego przez agonisty β. Leczenie montelukastem hamuje zarówno wczesną, jak i późną fazę obturacji oskrzeli wywołanej stymulacją antygenową. Montelukast w porównaniu z placebo znacząco zmniejsza liczbę eozynofili we krwi obwodowej u dorosłych pacjentów i dzieci. W jednym z badań przyjmowanie montelukastu znacząco zmniejszało liczbę eozynofili w drogach oddechowych (na podstawie pomiarów w plwocinie). U dorosłych pacjentów i dzieci w wieku od 2 do 14 lat montelukast w porównaniu z placebo zmniejsza liczbę eozynofili we krwi obwodowej i poprawia kliniczne kontrolowanie astmy.

Farmakokinetyka

Absorpcja

Montelukast jest szybko wchłaniany po doustnym podaniu. Po podaniu na czczo tabletek powlekanych 10 mg przez dorosłych, średnie stężenie maksymalne (Cmax) we krwi osoczu osiągane było po 3 godzinach (Tmax). Średnia biodostępność po podaniu doustnym wynosi 64%. Spożycie typowej diety nie wpływało na biodostępność ani na Cmax po doustnym podaniu. Bezpieczeństwo i skuteczność zostały potwierdzone podczas badań klinicznych po podawaniu tabletek powlekanych 10 mg niezależnie od czasu spożycia posiłków.

Dla tabletek żuwanych 5 mg parametr Cmax u dorosłych osiągany był po 2 godzinach po podaniu na czczo. Średnia biodostępność po podaniu doustnym wynosi 73% i obniża się do 63% po podaniu z typową dietą.

Po podaniu na czczo tabletek żuwanych 4 mg dzieciom w wieku od 2 do 5 lat parametr Cmax osiągany był po 2 godzinach po przyjęciu leku. Średnia wartość Cmax była o 66% wyższa, a średnie Cmin niższe niż u dorosłych po przyjęciu tabletek 10 mg.

Rozkład

Ponad 99% montelukastu wiąże się z białkami osocza krwi. Objętość rozkładu montelukastu w stanie stacjonarnym wynosi średnio od 8 do 11 litrów. W badaniach na szczurach z zastosowaniem radioaktywnie znakowanego montelukastu przejście przez barierę krew-mózg było minimalne. Ponadto, w innych tkankach stężenia znakowanego radioizotopem materiału 24 godziny po podaniu dawki również były minimalne.

Metabolizm

Montelukast jest intensywnie metabolizowany. W badaniach z zastosowaniem dawek terapeutycznych stężenia metabolitów montelukastu w stanie stacjonarnym we krwi osoczu u dorosłych i dzieci nie były wykrywalne.

Cytochrom P450 2C8 jest głównym enzymem zaangażowanym w metabolizm montelukastu. Ponadto, cytochromy CYP 3A4 i 2C9 odgrywają niewielką rolę w metabolizmie montelukastu, choć itakonazol (inhibitor CYP 3A4) nie zmieniał parametrów farmakokinetycznych montelukastu u zdrowych ochotników przyjmujących 10 mg montelukastu dziennie. Według wyników badań in vitro z wykorzystaniem mikrosom wątroby człowieka, terapeutyczne stężenia plazmatyczne montelukastu nie hamują cytochromów P450 3A4, 2C9, 1A2, 2A6, 2C19 i 2D6. Udział metabolitów w działaniu terapeutycznym montelukastu jest minimalny.

Eliminacja

Clirens montelukastu w osoczu krwi u zdrowych dorosłych ochotników wynosi średnio 45 ml/min. Po doustnym przyjęciu izotopowo znakowanego montelukastu, 86% dawki było wydalane z kałem w ciągu 5 dni, a mniej niż 0,2% z moczem. W połączeniu z biodostępnością montelukastu po podaniu doustnym, wskazuje to, że montelukast i jego metabolity są niemal całkowicie wydalane drogą żółciową.

Farmakokinetyka u różnych grup pacjentów

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby o lekkim lub umiarkowanym nasileniu nie jest wymagana korekta dawki. Badania z udziałem pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek nie były prowadzone. Ponieważ montelukast i jego metabolity są wydalane drogą żółciową, korekta dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek nie jest uważana za konieczną. Brak danych dotyczących charakteru farmakokinetyki montelukastu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (powyżej 9 punktów według skali Childa-Pugha).

Po przyjęciu wysokich dawek montelukastu (20 i 60 razy wyższych niż dawka zalecana dla dorosłych) obserwowano obniżenie stężenia teofiliny we krwi osoczu. Ten efekt nie występuje po przyjmowaniu zalecanej dawki 10 mg raz dziennie.

Właściwości kliniczne

Wskazania

• Jako leczenie uzupełniające w przypadku astmy oskrzelowej u pacjentów w wieku od 2 do 5 lat z astmą przewlekłą łagodnego do umiarkowanego nasilenia, która nie jest wystarczająco kontrolowana przez leki przeciwwskazowe z grupy kortykosteroidów stosowanych w formie inhalacji, a także w przypadku niewystarczającego klinicznego kontroli astmy za pomocą krótkodziałających agonistów β-adrenoreceptorów stosowanych w razie potrzeby.
• Jako alternatywna metoda leczenia zamiast niskich dawek kortykosteroidów stosowanych w formie inhalacji u pacjentów w wieku od 2 do 5 lat z łagodną astmą przewlekłą, u których w ostatnim czasie nie odnotowano ciężkich napadów astmy oskrzelowej wymagających stosowania kortykosteroidów doustnych, a także u tych, którzy nie mogą stosować kortykosteroidów inhalacyjnych (patrz rozdział „Sposób dawkowania i stosowania”).
• Profilaktyka astmy, której dominującym składnikiem jest skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym, u pacjentów od 2. roku życia.
• Ułatwienie objawów sezonowego i rokowego nieżytu alergicznego. Ponieważ korzyści z zastosowania montelukastu u pacjentów z nieżytami alergicznymi mogą nie przewyższać ryzyka wystąpienia objawów psychoneurologicznych (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”), lek Montular® Kids należy stosować jako lek rezerwy u pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedniej odpowiedzi lub którzy nie tolerują innej terapii.

Przeciwwskazania

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek z składników leku. Wiek pediatryczny poniżej 2 lat.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Montelukast można stosować razem z innymi lekami, które są zwykle stosowane w celu zapobiegania lub długotrwałego leczenia astmy. W badaniach interakcji leków zalecana dawka kliniczna montelukastu nie miała istotnego wpływu klinicznego na farmakokinetykę następujących leków: teofiliny, prednizonu, prednizolonu, doustnych środków antykoncepcyjnych (etynylowa estradiol/noretynodron 35/1), terfenadyny, digoksyny i warfaryny.

U pacjentów jednoczesne przyjmowanie fenobarbitalu powodowało obniżenie pola pod krzywą „stężenie – czas” (AUC) dla montelukastu o około 40%. Ponieważ montelukast metabolizowany jest przez CYP 3A4, 2C8 i 2C9, należy zachować ostrożność, szczególnie u dzieci, gdy montelukast jest stosowany jednoczesnie z induktorami CYP 3A4, 2C8 i 2C9, takimi jak fenytoina, fenobarbital i ryfampicyna.

Badania in vitro wykazały, że montelukast jest silnym inhibitorem CYP 2C8. Dane z badań klinicznych interakcji leków obejmujących montelukast i roziglitazon (substrat markerowy reprezentujący leki metabolizowane głównie przez CYP 2C8) wykazały jednak, że montelukast nie jest inhibitorem CYP 2C8 in vivo. W związku z tym montelukast nie wpływa istotnie na metabolizm leków metabolizowanych przez ten enzym (np. paklitakselu, roziglitazonu i repaglinidu).

Podczas badań in vitro stwierdzono, że montelukast jest substratem CYP 2C8, w mniejszym stopniu 2C9 i 3A4. W trakcie badań klinicznych interakcji leków z zastosowaniem montelukastu i gemfibrozylu (inhibitora CYP 2C8 i 2C9) stwierdzono, że gemfibrozyl zwiększa ekspozycję systemową montelukastu 4,4-krotnie. W przypadku jednoczesnego stosowania z gemfibrozylem lub innymi silnymi inhibitorami CYP 2C8 nie jest konieczna korekta dawki montelukastu, jednak lekarz powinien wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Na podstawie badań in vitro nie przewiduje się wystąpienia klinicznie istotnych interakcji z mniej silnymi inhibitorami CYP 2C8 (np. z trimetoprimem). Jednoczesne stosowanie montelukastu z itrakonazolem, silnym inhibitorem CYP 3A4, nie prowadziło do istotnego zwiększenia ekspozycji systemowej montelukastu.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy uprzedzić pacjentów, że lek Montular® Kids do stosowania doustnego nie powinien być stosowany do leczenia ostrych napadów astmy oraz że zawsze powinni mieć przy sobie odpowiedni lek na wypadek nagłej pomocy. W przypadku ostrego napadu należy stosować krótkodziałające β-agonisty do inhalacji. Pacjenci powinni jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, jeśli potrzebują większej niż zwykle liczby inhalacji krótkodziałających β-agonistów.

Nie należy nagle zastępować leków kortykosteroidowych do inhalacji lub doustnych montelukastem.

Nie ma danych potwierdzających, że dawkę doustnych leków kortykosteroidowych można zmniejszyć przy jednoczesnym stosowaniu montelukastu.

W pojedynczych przypadkach u pacjentów otrzymujących leki przeciwdrgawkowe, w tym montelukast, może występować ogólnoustrojowe eozynofilie, czasem razem z objawami klinicznymi zapalenia naczyń odpowiadającego tzw. zespołowi Churga-Strauss, którego leczenie przeprowadza się za pomocą ogólnoustrojowych kortykosteroidów. Takie przypadki były czasem związane ze zmniejszeniem dawki lub odstawieniem terapii kortykosteroidami. Nie można wykluczyć ani potwierdzić prawdopodobieństwa, że antagoniści receptorów leukotrienowych mogą być powiązani z wystąpieniem zespołu Churga-Strauss. Lekarze powinni mieć na uwadze możliwość wystąpienia u pacjentów eozynofilii, wysypek naczyniowych, nasilenia objawów ze strony płuc, powikłań ze strony serca i/lub neuropatii. Pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, należy ponownie przebadać i przeanalizować ich schemat leczenia.

Leczenie montelukastem nie pozwala pacjentom z astmą zależną od aspiryny stosować kwasu acetylosalicylowego ani innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Substancje pomocnicze:

Preparat leczniczy Montular® Kids zawiera aspartam (E 951) – źródło fenyloalaniny, która stanowi zagrożenie dla chorych na fenyloketonurię.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na ciążę ani rozwój embrionalny/rozwój płodu.

Dostępne dane z opublikowanych badań kohortowych prospektywnych i retrospektywnych dotyczących stosowania montelukastu u kobiet w ciąży, oceniające istotne wady wrodzone u dzieci, nie wykazały ryzyka związanego z zastosowaniem leku. Dostępne badania mają ograniczenia metodologiczne, w tym małą liczbę badanych przypadków, w niektórych przypadkach retrospektywny zbiór danych oraz niespójne grupy porównawcze.

Preparat leczniczy Montular® Kids należy stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku wyraźnej potrzeby.

Karmienie piersią. Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, że montelukast przenika do mleka. Nie wiadomo, czy montelukast wydzielany jest z mlekiem matki u kobiet.

Montelukast można stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy uznaje się to za absolutnie konieczne.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn

Nie oczekuje się, że montelukast będzie wpływać na zdolność kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn. Jednakże bardzo rzadko zgłaszano senność lub zawroty głowy.

Sposób stosowania i dawki

Lek należy stosować dzieciom pod nadzorem dorosłych. Do użytku wewnętrznego. Tabletki należy żuć przed połknięciem.

Dawkowanie

Pacjentom z astmą oraz alergicznym nieżytem nosa (sezonowym i całorocznym) należy przyjmować 1 żującą tabletę 4 mg 1 raz na dobę. Czas przyjmowania leku w celu złagodzenia objawów alergicznego nieżytu nosa dobiera się indywidualnie.

W leczeniu astmy dawkę dla dzieci w wieku od 2 do 5 lat ustala się na 1 tabletę żującą (4 mg) na dobę, stosowaną wieczorem. Lek należy przyjmować 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki dla tej grupy wiekowej. Lek Montular® Kids w postaci tabletek żujących (4 mg) nie jest zalecany dzieciom poniżej 2. roku życia.

Ogólne zalecenia

Terapeutyczny wpływ montelukastu na parametry kontroli astmy pojawia się w ciągu 1 doby. Pacjentom należy zalecać kontynuowanie stosowania montelukastu, nawet jeśli osiągnięto kontrolę astmy, a także w okresach zaostrzeń astmy.

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub z zaburzeniami funkcji wątroby o lekkim i średnim nasileniu. Brak danych u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby. Dawkowanie dla chłopców i dziewczynek jest takie samo.

Jako alternatywna metoda leczenia zamiast niskich dawek doustnych kortykosteroidów inhalacyjnych w przypadku lekkiej astmy przewlekłej

Montelukast nie jest zalecany jako monoterapia u pacjentów z umiarkowaną astmą przewlekłą. Stosowanie montelukastu jako alternatywy dla niskich dawek kortykosteroidów inhalacyjnych u dzieci w wieku od 2 do 5 lat z lekką astmą przewlekłą należy rozważać wyłącznie u pacjentów, u których w ostatnim czasie nie wystąpiły poważne napady astmy wymagające stosowania kortykosteroidów doustnych oraz u których niemożliwe jest stosowanie kortykosteroidów inhalacyjnych (patrz sekcja „Wskazania”). Lekką astmę przewlekłą określa się jako występowanie objawów astmy częściej niż 1 raz w tygodniu, ale rzadziej niż 1 raz na dobę, występowanie objawów nocnych częściej niż 2 razy w miesiącu, ale rzadziej niż 1 raz w tygodniu oraz prawidłową czynność płuc w okresach między epizodami. Jeśli nie osiągnięto wystarczającej kontroli astmy, należy w dalszym postępowaniu (zazwyczaj w ciągu 1 miesiąca) ocenić potrzebę terapii przeciwzapalnej dodatkowej lub innej, opartej na kolejnych etapach systemu leczenia astmy. Stan pacjentów należy okresowo oceniać pod kątem kontroli astmy.

Profilaktyka astmy u pacjentów w wieku od 2 do 5 lat, u których głównym składnikiem astmy jest skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym

Montelukast jest zalecany pacjentom w wieku od 2 do 5 lat w celu zapobiegania skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym, który może być głównym objawem astmy przewlekłej, wymagającej stosowania kortykosteroidów inhalacyjnych. Stan pacjentów należy ocenić po 2–4 tygodniach leczenia montelukastem. Jeśli nie osiągnięto wystarczającej odpowiedzi, należy rozważyć potrzebę terapii dodatkowej lub innej.

Stosowanie montelukastu w zależności od innego leczenia astmy

Gdy montelukast stosuje się jako terapię uzupełniającą do kortykosteroidów inhalacyjnych, nie należy nagle zastępować nim kortykosteroidów inhalacyjnych (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dzieci

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku Montular® Kids w postaci tabletek żujących 4 mg u dzieci poniżej 2. roku życia. Lek stosuje się u dzieci w wieku od 2 do 5 lat.

Przedawkowanie

W badaniach nad przewlekłą astmą montelukast podawano w dawkach do 200 mg na dobę dorosłym pacjentom przez 22 tygodnie, a w krótkoterminowych badaniach – do 900 mg na dobę przez około jeden tydzień – bez wystąpienia klinicznie istotnych działań niepożądanych.

W okresie postmarketingowym oraz podczas badań klinicznych zgłaszano doniesienia o ostrym przedawkowaniu leku montelukast. Dane te obejmowały przyjmowanie leku przez dorosłych i dzieci w dawkach przekraczających 1000 mg (około 61 mg/kg u dziecka w wieku 42 miesięcy). Uzyskane dane kliniczne i laboratoryjne odpowiadały profilowi bezpieczeństwa u dorosłych pacjentów i dzieci. W większości przypadków przedawkowania nie zgłaszano działań niepożądanych.

Objawy

Najczęściej obserwowane działania niepożądane odpowiadały profilowi bezpieczeństwa leku i obejmowały ból brzucha, senność, pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadpobudliwość psychomotoryczną.

Leczenie

Brak szczegółowych informacji dotyczących leczenia przedawkowania montelukastu. Nie wiadomo, czy montelukast jest usuwany podczas dializy opłucnowej lub hemodializy.

Efekty uboczne

Montelukast stosowano w badaniach klinicznych u pacjentów z astmą przewlekłą: żuwane tabletki 4 mg podawano 851 dzieciom w wieku od 2 do 5 lat.

Montelukast oceniano w badaniu klinicznym u pacjentów z astmą przerywaną.

W trakcie badań klinicznych poniżej wymienione efekty uboczne obserwowano często (od ≥ 1/100 do < 1/10) u pacjentów otrzymujących leczenie montelukastem, a także częściej niż u pacjentów otrzymujących placebo.

Tabela 1

Podczas badań klinicznych u małej liczby dorosłych pacjentów leczonych przez okres 2 lat oraz u dzieci w wieku od 6 do 14 lat leczonych przez 12 miesięcy, profil bezpieczeństwa nie uległ zmianie.

Razem 502 dzieci w wieku od 2 do 5 lat otrzymywało leczenie montelukastem przez co najmniej 3 miesiące, 338 przez 6 miesięcy lub dłużej, 534 przez 12 miesięcy lub dłużej. Przy przedłużonym leczeniu profil bezpieczeństwa u tych pacjentów nie uległ zmianie.

Okres po wprowadzeniu na rynek

Niepożądane reakcje zgłaszane w okresie po wprowadzeniu na rynek wymieniono według układów narządów i przy użyciu specjalistycznych terminów w tabeli 2. Częstotliwość określono na podstawie danych z badań klinicznych.

Tabela 2

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Termin ważności

3 lata.

Warunki przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

Po 10 tabletów w blisterze, po 3 lub po 9 blisterów w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania

Na receptę.

Producent

Kusum Healthcare Pvt Ltd.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności

Plot No. M-3, Indore Special Economic Zone, Phase-II, Pithampur, Distt. Dhar, Madhya Pradesh, Pin 454774, India.