Miotyl

do użytku medycznego leku MIOTYL

Skład:

substancja czynna: tiokolkhikozid;

1 tabletka zawiera 8 mg tiokolkhikozidu;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, celuloza mikrokryształyczna (typ 101), celuloza mikrokryształyczna (typ 102), powidon (typ K30), ditlenek krzemu koloidalny bezwodny, krosppowidon (typ A), stearynian magnezu.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, dwuwypukłe tabletki żółtego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki rozkurczające mięśni z mechanizmem działania o charakterze centralnym. Kod ATC M03BX05.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Tiokolchikozid – półsyntetyczny środek miorelaksacyjny, otrzymywany z glikozydu kolchikozidu. Wykazuje selektywną powinność do receptorów kwasu γ-aminomasłowego (GABA) i glicynowych.

Efekt miorelaksacyjny przejawia się głównie na poziomie nadrzędowym dzięki złożonym mechanizmom regulacyjnym, nie wyklucza się również udziału mechanizmu glicynergicznego.

Wiązanie tiokolchikozidu z GABA jakościowo i ilościowo oddziela się od jego aktywnego metabolitu – pochodnej glukuronowanej.

Tiokolchikozid i jego pochodne nie wykazują działania sedytywnego.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Po wstrzyknięciu do mięśni maksymalna stężenie tiokolchikozidu we krwi (Cmax) obserwuje się po 30 minutach: wartość 113 ng/ml osiąga się po dawce 4 mg, a 175 ng/ml – po dawce 8 mg. Odpowiadające im wartości pola pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie-czas” (AUC) wynoszą odpowiednio 283 ng∙h/ml i 417 ng∙h/ml.

Farmakologicznie aktywny metabolit SL18.0740 występuje również w niższych stężeniach – przy Cmax 11,7 ng/ml, osiąganym po 5 godzinach od podania dawki, oraz AUC 83 ng∙h/ml.

Brak danych dotyczących nieaktywnego metabolitu SL59.0955.

Farmakologicznie aktywny metabolit SL18.0740 występuje również w niższych stężeniach: Cmax 11,7 ng/ml osiągane po 5 godzinach od podania dawki oraz AUC 83 ng∙h/ml. Brak dostępnych danych dotyczących nieaktywnego metabolitu SL59.0955.

Po doustnym podaniu tiokolchikozidu we krwi stwierdza się jedynie dwa metabolity: farmakologicznie aktywny metabolit SL18.0740 oraz nieaktywny metabolit SL59.0955. Maksymalne stężenie obu metabolitów tiokolchikozidu we krwi osiąga się około 60 minut po podaniu. Po jednorazowym doustnym przyjęciu dawki 8 mg wartości Cmax i AUC metabolitu SL18.0740 wynoszą odpowiednio około 60 ng/ml i 130 ng∙h/ml. W przypadku metabolitu SL59.0955 wartości są znacznie niższe: Cmax wynosi około 13 ng/ml, a AUC – od 15,5 ng∙h/ml (do 3 godzin) do 39,7 ng∙h/ml (do 24 godzin).

Rozkład

Objętość rozkładu tiokolchikozidu wynosi około 42,7 l po podaniu dawki 8 mg. Brak danych dotyczących objętości rozkładu metabolitów.

Metabolizm

Po doustnym podaniu tiokolchikozid szybko metabolizuje się do aglikonu-3-dimetylotiokolchikozidu lub SL59.0955. Dzieje się to głównie dzięki metabolizmowi jelitowemu, co wyjaśnia brak obecności niezmienionego tiokolchikozidu po podaniu doustnym. Metabolit SL59.0955 ulega glukuronidacji do SL18.0740, który wykazuje równoważną aktywność farmakologiczną w porównaniu z tiokolchikozidem i zapewnia w ten sposób aktywność farmakologiczną po doustnym podaniu tiokolchikozidu. SL59.0955 ulega również demetylacji, przekształcając się w dimetylotiokolchicynę.

Wydalanie

Po doustnym podaniu 14C-tiokolchikozidu wydalanie następuje głównie z kałem (79%), a z moczem jedynie 20%. Niezmieniony tiokolchikozid nie jest wydalany z moczem ani z kałem. Metabolity SL18.0740 i SL59.0955 stwierdza się w moczu i kale, natomiast didemetylotiokolchicyna wydala się wyłącznie z kałem.

Po doustnym podaniu tiokolchikozidu czas półtrwania metabolitu SL18.0740 wynosi 3,2–7 godziny, a metabolitu SL59.0955 – średnio 0,8 godziny.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie wspomagające bolesnych kurczów mięśniowych w przypadkach ostrych chorób kręgosłupa u dorosłych oraz u dzieci w wieku od 16 lat.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych leku;
• paraliż miękkiego typu lub hipotonia mięśniowa;
• okres ciąży i karmienia piersią.

Lek jest przeciwwskazany kobietom w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji w czasie leczenia tiokolchikozydem oraz przez 1 miesiąc po zakończeniu leczenia (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Lek jest przeciwwskazany mężczyznom, którzy nie stosują skutecznej antykoncepcji w czasie leczenia tiokolchikozydem oraz przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Brak informacji dotyczących interakcji. Niemniej jednak zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leku Miotyl z innymi lekami miorelaksacyjnymi.

Przy jednoczesnym stosowaniu z lekami, które wywierają działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym z alkoholem, lekami przeciwciśnieniowymi, lekami o działaniu kurarepodobnym, możliwe jest nasilenie się miorelaksacji oraz depresji OUN i rozwój hipotensji.

Przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwkrzepliwymi zwiększa się ryzyko krwawień.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z epilepsją lub z grupy ryzyka wystąpienia napadów padaczkowych. W przypadku wystąpienia napadów padaczkowych leczenie należy przerwać.

Tiocholchikozid może wywołać drgawki, szczególnie u pacjentów z epilepsją lub u osób z ryzykiem wystąpienia drgawek (patrz dział „Efekty niepożądane”).

Od czasu wprowadzenia tiocholchikozidu na rynek zgłaszano przypadki uszkodzenia wątroby (np. cytolityczny lub cholestiatyczny zapalenie wątroby). Znane są ciężkie przypadki (zapalenie wątroby fulminans) u pacjentów jednoczesnie przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne lub paracetamol. Pacjenci powinni przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów i oznak uszkodzenia wątroby (patrz dział „Efekty niepożądane”).

W przypadku wystąpienia biegunki należy zmniejszyć dawkę.

W razie potrzeby lek można stosować jednocześnie z lekami przeciwwskazowymi.

Wiadomo, że jeden z metabolitów tiocholchikozidu (SL59.0955) wywołuje aneuploidię (czyli nierówną liczbę chromosomów w dzielących się komórkach) w stężeniach zbliżonych do stężeń stwierdzanych w osoczu krwi ludzkiej po podaniu dawki 8 mg 2 razy dziennie doustnie. Aneuploidia stanowi czynnik ryzyka teratogenności, toksyczności dla embrionu/łona, samowolnego poronienia, zaburzeń płodności u mężczyzn oraz rozwoju nowotworów. Dlatego należy unikać stosowania leku w dawkach przekraczających zalecane oraz przez dłuższy czas (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”).

Pacjenci (obu płci) powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku w okresie ciąży oraz o konieczności stosowania skutecznych metod antykoncepcji w trakcie leczenia i po jego zakończeniu (patrz dział „Przeciwwskazania” oraz „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Lek zawiera laktozę monohydrat, dlatego nie należy go stosować u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktoazy lub zespołem niemocy wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Miotyl jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, którzy nie stosują skutecznych metod antykoncepcji (patrz dział „Przeciwwskazania”).

Z uwagi na potencjał aneugenny tiocholchikozidu i jego metabolitów kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia tiocholchikozidem oraz przez okres jednego miesiąca po zakończeniu leczenia (patz dział „Przeciwwskazania”).

Mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia tiocholchikozidem oraz przez okres 3 miesięcy po zakończeniu leczenia (patrz dział „Przeciwwskazania”).

Ciąża

Dane dotyczące stosowania tiocholchikozidu u ciężarnych kobiet są ograniczone. W związku z tym potencjalne ryzyko dla embrionu i płodu jest nieznane.

Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne (patrz dział „Przeciwwskazania”).

Lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży oraz u kobiet z potencjałem rozrodczym, które nie stosują odpowiednich środków antykoncepcji.

Karmienie piersią

Ponieważ tiocholchikozid przenika do mleka matki, lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią (patrz dział „Przeciwwskazania”).

Płodność

Badania płodności przeprowadzone na szczurach nie wykazały zmian płodności przy dawkowaniu nieprzekraczającym 12 mg/kg, czyli przy dawkach niepowodujących efektu klinicznego. Tiocholchikozid i jego metabolity wykazują działanie aneugeniczne przy różnych stężeniach, co stanowi czynnik ryzyka dla płodności człowieka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn

Brak danych świadczących o wpływie tiocholchikozidu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Podczas stosowania tiocholchikozidu może wystąpić senność, co należy uwzględnić w przypadku prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Przeznaczony do stosowania doustnego.

Tabletki należy połykać całkowicie, popijając szklanką wody.

Zalecana dawka wynosi 8 mg co 12 godzin (dawka dobową wynosi 16 mg). Długość leczenia nie powinna przekraczać 7 dni z rzędu.

Należy unikać przekraczania zaleconej dawki lub długotrwałego stosowania (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Dzieci.

Lek nie należy stosować u dzieci poniżej 16 roku życia.

Przedawkowanie.

Możliwe są reakcje ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka lub wymioty.

W przypadku przedawkowania zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta oraz leczenie objawowe.

Efekty uboczne.

Poniższe efekty uboczne są uporządkowane według układów narządów i częstości występowania: bardzo często (> 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu immunologicznego: bardzo rzadko — hipotensja ortostatyczna; rzadko — reakcje alergiczne (świerdzie, obrzęk Quincka); częstość nieznana — obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: rzadko — alergiczne reakcje skórne; bardzo rzadko — wysypka pęcherzykowa; bardzo rzadko — świąd, zaczerwienienie, wysypka makularna i plamnicza.

Ze strony układu pokarmowego: rzadko — ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, nadkwasota.

Ze strony układu wątrobowo-pęcherzykowego: częstość nieznana — zaburzenia wątrobowe (np. cytolityczny lub cholestatyczny zapalenie wątroby).

Ze strony układu nerwowego: często — senność; rzadko — pobudzenie i tymczasowe przytłumienie świadomości; częstość nieznana — drgawki lub nawroty drgawek u pacjentów z padaczką.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

14 tabletek w blistrze, 1 blister w kartonowym opakowaniu.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

Biofarma Sp. z o.o.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

ul. Walbrzyska 13, Poznań, 60-198, Polska.