Migrenet

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku MIGRENET

Skład:

substancja czynna: sumatriptan;

1 tabletka zawiera 50 mg lub 100 mg sumatriptanu w postaci sumatriptanu succynianu;

substancje pomocnicze:

dla tabletek 50 mg:

celuloza mikrokryształowa, wodorofosforan wapnia, wodorowęglan sodu, sodowa sol kroskarboksymetylowej celulozy, stearynian magnezu;

otoczka: hipromeloza, polietylenoglikol 6000, tlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza czerwony (E 172);

dla tabletek 100 mg:

celuloza mikrokryształowa, wodorofosforan wapnia, wodorowęglan sodu, sodowa sol kroskarboksymetylowej celulozy, stearynian magnezu;

otoczka: hipromeloza, polietylenoglikol 6000, tlenek tytanu (E 171).

Postać farmaceutyczna. Tabletka powlekana.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletka o kształcie okrągłym, powierzchnia dwuwypukła z ryflowaniem, pokryta powłoką filmową barwy różowej.

Grupa farmakoterapeutyczna

Selektywny agonista receptorów 5-HT1 serotoniny. Leki stosowane w leczeniu migreny. Kod ATC N02C C01.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Wykazano, że sumatriptan jest selektywnym agonistą receptorów serotoniny 5-hydroksytriptamina-1 (5-HT1D), który nie wpływa na inne podtypy receptorów 5-HT (5-HT2–5-HT7).

Receptor naczyniowy 5-HT1D znajduje się głównie w naczyniach mózgowych i pośredniczy wazokonstrykcję. U zwierząt sumatriptan selektywnie zwęża przepływ krwi w tętnicach szyjnych, ale nie wpływa na przepływ krwi do mózgu. Układ tętnic szyjnych zaopatruje w krew tkanki ekstra- i wewnątrzczaszkowe, np. opony mózgowe; uważa się, że rozszerzenie i/lub obrzęk tych naczyń są podstawowym mechanizmem migreny u człowieka. Ponadto badania na zwierzętach wskazują, że sumatriptan hamuje aktywność nerwu trójdzielnego. Oba te działania (zwężenie naczyń czaszkowych oraz hamowanie aktywności nerwu trójdzielnego) mogą przyczyniać się do działania przeciwmigrenowego sumatriptanu u ludzi.

Sumatriptan zachowuje skuteczność w leczeniu migreny menstruacyjnej, tj. migreny bez aurey, która występuje od 3 dni przed do 5 dni po rozpoczęciu menstruacji. Sumatriptan należy przyjąć jak najszybciej po wystąpieniu napadu.

Efekt kliniczny pojawia się w ciągu 30 minut po doustnym przyjęciu 100 mg leku.

Chociaż zalecana dawka sumatriptanu do stosowania doustnego wynosi 50 mg, nasilenie napadów migreny różni się zarówno u jednego pacjenta, jak i między pacjentami. Dawki 25–100 mg wykazały większą skuteczność niż placebo w badaniach klinicznych, jednak dawka 25 mg była statystycznie istotnie mniej skuteczna niż dawki 50 mg i 100 mg.

W szeregu randomizowanych badań kontrolowanych placebo oceniano bezpieczeństwo i skuteczność standardowych tabletek sumatriptanu stosowanych doustnie u ponad 650 dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat z migreną. Badania te nie wykazały istotnej różnicy statystycznej w łagodzeniu bólu głowy po 2 godzinach między placebo a dowolną dawką sumatriptanu. Profil działań niepożądanych po doustnym stosowaniu sumatriptanu u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat był podobny do profilu opisywanego w badaniach u dorosłych.

Farmakokinetyka

Po doustnym podaniu sumatriptan jest szybko wchłaniany, osiągając 70 % maksymalnej stężenia (Cmax) w ciągu 45 minut. Po przyjęciu dawki 100 mg średnie maksymalne stężenie w osoczu wynosi 54 ng/ml. Średnia absolutna biodostępność po doustnym podaniu wynosi 14 %, częściowo z powodu metabolizmu presystemowego, częściowo z powodu niepełnego wchłaniania. Okres półtrwania wynosi około 2 godziny, choć istnieją dowody na dłuższą fazę terminalną. Wiązanie z białkami osocza jest niskie (14–21 %), średni objętość rozkładu – 170 l. Średni całkowity klirens osoczowy wynosi około 1160 ml/min, a średni klirens nerkowy – około 260 ml/min. Klirens pozanerkowy stanowi około 80 % całkowitego klirensu. Sumatriptan jest wydalany głównie poprzez metabolizm oksydacyjny, pośredniczony przez monoaminooksydazę A.

Grupy specjalne pacjentów

Zaburzenia funkcji wątroby

Farmakokinetykę sumatriptanu po doustnym (50 mg) i podskórnej (6 mg) podaniu badano u 8 pacjentów z niewydolnością wątroby o lekkim i umiarkowanym nasileniu, dobranych pod względem płci, wieku i masy ciała do 8 zdrowych ochotników. Po doustnym podaniu ekspozycja na sumatriptan w osoczu (AUC i Cmax) prawie podwoiła się (wzrosła o około 80 %) u pacjentów z niewydolnością wątroby o lekkim i umiarkowanym nasileniu w porównaniu z grupą kontrolną o prawidłowej funkcji wątroby. Po podaniu podskórnej różnice między pacjentami z niewydolnością wątroby a grupą kontrolną nie zaobserwowano. Wskazuje to, że niewydolność wątroby o lekkim i umiarkowanym nasileniu zmniejsza klirens presystemowy i zwiększa biodostępność oraz ekspozycję na sumatriptan w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami.

Po doustnym podaniu klirens presystemowy zmniejsza się u pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby, a ekspozycja systemowa prawie podwaja się.

Farmakokinetyka sumatriptanu doustnego u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby nie była badana (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Główny metabolit, analog kwasu indolooctowego sumatriptanu, wydalany jest głównie z moczem, gdzie występuje w formie wolnego kwasu i koniugatu glukuronidowego. Nie wykazuje on znanej aktywności 5-HT1 ani 5-HT2. Drugorzędowe metabolity nie zostały zidentyfikowane. Wydaje się, że farmakokinetyka sumatriptanu doustnego nie zależy istotnie od napadów migreny.

W badaniu pilotażowym nie stwierdzono istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych między pacjentami starszymi i młodymi zdrowymi ochotnikami.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Sumatriptan nie wykazywał aktywności genotoksycznej i rakotwórczej w układach in vitro i badaniach na zwierzętach.

W badaniu dotyczącym płodności u szczurów doustne dawki sumatriptanu prowadzące do stężenia we krwi około 200 razy wyższego niż u człowieka po doustnym przyjęciu 100 mg były związane ze zmniejszeniem skuteczności zapłodnienia.

Ten efekt nie został zaobserwowany w badaniu podania podskórnego, w którym maksymalne stężenie we krwi osiągnięto na poziomie około 150 razy wyższym niż u człowieka po doustnym podaniu.

U królików obserwowano embriolethalność bez wyraźnych defektów teratogennych. Znaczenie tych danych dla człowieka jest nieznane.

Charakterystyka kliniczna

Wskazania

Tabletki Migrenet wskazane są do nagłego złagodzenia napadów migreny z aura lub bez aury. Migrenet należy stosować wyłącznie przy wyraźnym rozpoznaniu migreny.

Przeciwwskazania

Podwyższona wrażliwość na sumatriptan lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku.

Sumatriptanu nie należy stosować pacjentom, którzy przechorowali zawał mięśnia sercowego lub mają chorobę niedokrwienną serca, wazospazm wieńcowy (zespół Prinzmetala), chorobę naczyń obwodowych lub u których występują objawy lub oznaki odpowiadające chorobie niedokrwiennej serca.

Sumatriptanu nie należy stosować pacjentom z wywiadem zaburzeń krążenia mózgowego lub przejściowym napadem niedokrwiennym.

Stosowanie sumatriptanu u pacjentów z umiarkowaną i ciężką nadciśnieniem tętniczym oraz z lekkim, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym jest przeciwwskazane.

Sumatriptanu nie należy stosować pacjentom z ciężką niewydolnością wątroby.

Jednoczesne stosowanie ergotaminy lub jej pochodnych (w tym metisergidu) lub jakiegokolwiek agonisty receptora triptanu / 5-HT1 z sumatriptanem jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) i sumatriptanu. Migrenet nie powinien być stosowany w ciągu 2 tygodni od odstawienia inhibitorów MAO.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Badania przeprowadzone u zdrowych ochotników wykazały, że sumatriptan nie oddziałuje z propranololem, flunarizyną, pizotyfenem ani alkoholem.

Dane dotyczące interakcji z lekami zawierającymi ergotaminę lub inne agonisty receptora triptanu / 5-HT1 są ograniczone. Teoretycznie możliwy jest zwiększony ryzyko wazospazmu wieńczego, dlatego takie wspólne stosowanie jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Nieznany jest okres czasu, który należy zachować pomiędzy podaniem sumatriptanu a lekami zawierającymi ergotaminę lub inne agonisty receptora triptanu / 5-HT1. Zależy to od dawek i rodzaju stosowanych leków. Ponieważ te efekty mogą być nasilone po podaniu leku Migrenet, należy zachować 24-godzinny odstęp między podaniem leków zawierających ergotaminę i inne agonisty receptora triptanu / 5-HT1 a podaniem Migrenetu. I odwrotnie, zaleca się odczekać co najmniej 6 godzin po zastosowaniu sumatriptanu, zanim zastosuje się lek zawierający ergotaminę, oraz co najmniej 24 godziny przed zastosowaniem innego agonisty receptora triptanu / 5-HT1. Może wystąpić interakcja między sumatriptanem a inhibitorami MAO, dlatego jednoczesne ich stosowanie jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

W badaniach po wprowadzeniu na rynek zgłaszano wystąpienie u pacjentów zespołu serotonergowego (w tym zaburzenia psychiczne, niestabilność wegetatywna, zaburzenia neuro-mięśniowe) po podaniu selektywnych inhibitorów ponownego wychwytu serotoniny (SSRI) i sumatriptanu. Zgłaszano również przypadki zespołu serotonergowego przy jednoczesnym stosowaniu triptanów i selektywnych inhibitorów ponownego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Szczególne środki ostrożności

Tabletki Migrenet stosuje się wyłącznie przy wyraźnie rozpoznanej migrenie.

Migrenet nie stosuje się w leczeniu migreny hemiplegicznej, bazilarnej ani oftalmoplegicznej.

Przed rozpoczęciem leczenia sumatryptanem należy wykluczyć potencjalnie poważne choroby neurologiczne (np. niedostateczność serca, przejściowy atak niedokrwienny), jeśli u pacjenta występują nietypowe objawy lub nie postawiono mu odpowiedniego rozpoznania uprawniającego do stosowania sumatryptanu.

Zastosowanie sumatryptanu u niektórych pacjentów może powodować przejściowe objawy, takie jak ból i uczucie ucisku w klatce piersiowej, które mogą być intensywne i rozprzestrzeniać się na gardło (patrz sekcja „Efekty uboczne”). Jeśli takie objawy wskazują na chorobę niedokrwienną serca, należy przeprowadzić odpowiednie badanie kardiologiczne.

Sumatryptanu nie należy przepisywać pacjentom z czynnikami ryzyka choroby niedokrwiennej serca, w tym pacjentom byle palaczom lub stosującym terapię zastępczą nikotyną, bez wcześniejszego badania układu sercowo-naczyniowego (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Szczególną uwagę należy zwrócić na kobiety w okresie postmenopauzalnym oraz mężczyzn w wieku powyżej 40 lat z takimi czynnikami ryzyka. Jednak takie badanie nie zawsze może wykryć istniejącą chorobę serca, dlatego pojedynczo opisywano ciężkie powikłania kardiologiczne u pacjentów z niezdiagnozowaną chorobą serca.

Środek leczniczy Migrenet należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z łagodną, dobrze kontrolowaną nadciśnieniem tętniczym, ponieważ u niewielkiej liczby pacjentów może wystąpić przejściowe podwyższenie ciśnienia tętniczego oraz oporu naczyniowego obwodowego (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

W badaniach pozarejestrowych zgłaszano rzadkie przypadki wystąpienia u pacjentów zespołu serotoniny (w tym zmiany stanu psychicznego, niestabilność wegetatywną, zaburzenia neuro-mięśniowe), pojawiające się po przyjęciu SSRI i sumatryptanu. Istnieją doniesienia o rozwoju zespołu serotoniny przy jednoczesnym stosowaniu triptanów i SSRI/SNRI. Jeśli jednoczesne stosowanie środka leczniczego Migrenet i SSRI/SNRI jest klinicznie uzasadnione, zaleca się odpowiednią obserwację pacjenta (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Migrenet należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z istotnym zaburzeniem wchłaniania, metabolizmu lub wydalania leków, np. z zaburzeniem funkcji wątroby (klasa A lub B według skali Childa-Pugha, patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”) lub nerek (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Pacjentom z zaburzeniem funkcji wątroby należy rozważyć dawkę 50 mg.

Środek leczniczy Migrenet należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z wywiadem napadów drgawkowych lub z czynnikami ryzyka obniżenia progu drgawkowego, ponieważ zgłaszano przypadki napadów drgawkowych związanych ze stosowaniem sumatryptanu (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

U pacjentów z znaną nadwrażliwością na sulfonamidy mogą występować reakcje alergiczne po zastosowaniu środka leczniczego Migrenet. Reakcje mogą się objawiać od nadwrażliwości skórnej po anafilaksję. Przy przepisywaniu leku tym pacjentom należy zachować ostrożność, choć występowanie nadwrażliwości krzyżowej jest ograniczone.

Efekty uboczne mogą występować częściej przy jednoczesnym stosowaniu triptanów i leków zawierających ziele św. Jana (Hypericum perforatum).

Długotrwałe stosowanie dowolnych leków przeciwbólowych może nasilać ból głowy. W przypadku wystąpienia takiego objawu lub zagrożenia jego pojawieniem się należy skonsultować się z lekarzem i przerwać leczenie. U pacjentów, u których ból głowy występuje często lub codziennie z powodu regularnego stosowania leków przeciwbólowych, może być rozpoznany ból głowy spowodowany nadużyciem leków przeciwbólowych.

Środek leczniczy ten zawiera 40 mg/dawkę sodu wodorowęglanu. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu sumatryptanu u pacjentów stosujących dietę ograniczającą sodę.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Dostępne dane z okresu po wprowadzeniu leku na rynek dotyczące stosowania sumatryptanu w pierwszym trymestrze ciąży u ponad 1000 kobiet. Choć dane te nie zawierają wystarczającej ilości informacji do ostatecznych wniosków, nie wskazują one na zwiększone ryzyko wad wrodzonych. Doświadczenie stosowania sumatryptanu w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest ograniczone.

Ocena badań doświadczalnych na zwierzętach nie wskazuje na bezpośredni wpływ teratogenny ani szkodliwy wpływ na rozwój okołoporodowy i poporodowy. Jednak żywotność embrionów i płodów u królików może być zaburzona (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Stosowanie sumatryptanu należy rozważyć wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Wykazano, że po podaniu podskórnie sumatryptan wydostaje się do mleka matki. Wpływ na niemowlę można zminimalizować, unikając karmienia piersią przez 12 godzin po leczeniu, w trakcie których każde odpompowane mleko należy wyrzucić.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów

Senność może być konsekwencją zarówno migreny, jak i leczenia Migrenetem, dlatego należy unikać prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami podczas przyjmowania leku lub napadu migreny.

Sposób stosowania i dawki

Nie należy stosować tabletek Migrenet w celu zapobiegania napadowi.

Migrenet zaleca się stosować jak najszybciej po wystąpieniu napadu migreny, choć lek jest jednakowo skuteczny na każdym etapie napadu.

Zalecana dawka Migrenetu dla dorosłych to 50 mg. W poszczególnych przypadkach dawkę można zwiększyć do 100 mg.

Lek Migrenet można stosować przy kolejnych napadach migreny, jednak jeśli pierwsza dawka okaże się nieskuteczna, nie należy ponownie stosować leku w trakcie tego samego napadu.

Jeśli pacjent zareagował na pierwszą dawkę, ale objawy powrócą, można podać drugą dawkę w ciągu następnych 24 godzin, przy czym całkowita dawka dobową nie powinna przekraczać 300 mg.

Tabletki należy połykać całkowicie, popijając wodą.

Pacjenci w wieku podeszłym (65 lat i więcej)

Doświadczenie w stosowaniu sumatryptanu u pacjentów w wieku 65 lat i więcej jest ograniczone. Choć farmakokinetyka leku nie różni się od tej u młodszych osób, do czasu uzyskania dodatkowych danych klinicznych nie zaleca się stosowania Migrenetu u pacjentów w wieku podeszłym.

Dzieci

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania sumatryptanu u dzieci nie zostały ustalone, dlatego lek Migrenet nie powinien być stosowany u tej grupy pacjentów.

Przedawkowanie

Dawki przekraczające 400 mg (doustnie) nie powodowały innych działań niepożądanych poza tymi, które wymieniono poniżej.

Leczenie: prowadzenie terapii wspomagającej oraz obserwacja pacjenta przez co najmniej 10 godzin.

Wpływ hemodializy lub dializy otniowej na stężenie Migrenetu w osoczu krwi nie został ustalony.

Niepożądane działania

Niepożądane działania wymienione poniżej zostały ułożone według klas układów narządów i częstości występowania. Częstość określono następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), rzadko (≥ 1/1000 do <1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000 do <1/1000), nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych). Niektóre objawy zgłaszane jako niepożądane działania mogą być objawami towarzyszącymi migrenie.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to prowadzenie monitoringu stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny do nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności

2 lata.

Warunki przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

po 10 tabletek w blisterze; 1 blister w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania

Na receptę.

Producent

Sp. z o.o. „ASTRAFARM”

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności

Ukraina, 08132, obwód kijowski, rejon buczanski, miasto Wiśniowe, ul. Kijewska 6