INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA METONAT® (METONAT)

Skład:

Substancja czynna: metonat (3-(2,2,2-trimetylohydrazyni) propionian dihydret);

1 kapsułka zawiera 250 mg metonatu (3-(2,2,2-trimetylohydrazyni) propionian dihydret);

Substancje pomocnicze: skrobi ziemniaczanej, krzemionki dwutlenek koloidalny bezwodny, stearynian wapnia;

Do składu otoczki kapsułki wchodzą: żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171).

Postać farmaceutyczna. Kapsułki.

Główne właściwości fizykochemiczne: twarde żelatynowe kapsułki białego koloru, zawierające biały lub biały z żółtawym odcieniem proszek krystaliczny o charakterystycznym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki wpływające na układ sercowo-naczyniowy. Inne leki kardiologiczne. Kod ATC C01EB22.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Metonat (3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) jest prekursorem karnityny, strukturalnym analogiem γ-butyrobetainy (GBB), w którym jeden atom węgla został zastąpiony atomem azotu. Działanie substancji aktywnej na organizm można wyjaśnić na dwa sposoby.

Wpływ na biosyntezę karnityny.

Metonat (3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny), odwracalnie hamując γ-butyrobetainę hydroksylazę, obniża biosyntezę karnityny i tym samym przeszkadza transportowi długich łańcuchów kwasów tłuszczowych przez błony komórkowe, co zapobiega gromadzeniu się w komórkach silnych detergentów – aktywowanych form nieutlenionych kwasów tłuszczowych. W ten sposób zapobiega się uszkodzeniu błon komórkowych.

W warunkach niedokrwienia, przy zmniejszeniu stężenia karnityny, opóźnia się beta-utlenianie kwasów tłuszczowych, optymalizuje się zużycie tlenu w komórkach, stymuluje się utlenianie glukozy oraz przywraca transport adenozynotrifosforanu (ATP) z miejsc jego biosyntezy (mitochondria) do miejsc zużycia (cytozol). Komórki są zatem zaopatrzone w substancje odżywcze i tlen, a także optymalizuje się zużycie tych substancji.

Z kolei przy zwiększeniu biosyntezy prekursora karnityny, czyli GBB, aktywuje się syntazę NO, co poprawia właściwości reologiczne krwi i zmniejsza opór obwodowy naczyń.

Po zmniejszeniu stężenia 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) biosynteza karnityny ponownie się nasila, a w komórkach stopniowo zwiększa się ilość kwasów tłuszczowych.

Uważa się, że skuteczność działania 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) wynika z podniesienia tolerancji komórek na obciążenie (przy zmianie ilości kwasów tłuszczowych).

Funkcja mediatora w hipotetycznym układzie GBB-ergicznym.

Wysunięto hipotezę, że w organizmie istnieje układ przekazywania sygnałów neuronalnych – układ GBB-ergiczny, który zapewnia przekaz impulsu nerwowego między komórkami. Mediatorem tego układu jest ostatni prekursor karnityny – eter GBB. W wyniku działania GBB-estrasy mediator oddaje elektron komórce, przekazując w ten sposób impuls elektryczny i przekształca się w GBB. Następnie zhydrolizowana forma GBB jest aktywnie transportowana do wątroby, nerek i jąder, gdzie przekształca się w karnitynę. W komórkach somatycznych w odpowiedzi na bodziec ponownie syntetyzowane są nowe cząsteczki GBB, zapewniając rozprzestrzenianie się sygnału.

Przy zmniejszeniu stężenia karnityny stymuluje się syntezę GBB, w wyniku czego zwiększa się stężenie eteru GBB.

Metonat (3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny), jak wspomniano wcześniej, jest strukturalnym analogiem GBB i może pełnić funkcję „mediatora”. W przeciwieństwie do tego, hydroksylaza GBB „nie rozpoznaje” 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny), dlatego stężenie karnityny nie wzrasta, a maleje. W ten sposób 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny), zarówno sam zastępując „mediator”, jak i sprzyjając wzrostowi stężenia GBB, prowadzi do rozwoju odpowiedniej reakcji organizmu. W rezultacie wzrasta ogólna aktywność metaboliczna również w innych układach, np. w układzie nerwowym centralnym (CNS).

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy.

Badania na zwierzętach wykazały, że 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) pozytywnie wpływa na kurczliwość mięśnia sercowego, wykazuje działanie miokardioochronne (m.in. przeciwko katecholaminom i alkoholowi), może zapobiegać zaburzeniom rytmu serca oraz zmniejszać obszar zawału mięśnia sercowego.

Choroba niedokrwienna serca (stabilna dławica bolesna).

Analiza danych klinicznych dotyczących stosowania 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) w leczeniu stabilnej dławicy bolesnej wykazała, że lek zmniejsza częstotliwość i nasilenie napadów dławicy oraz ilość stosowanego nitrogliceryny. Preparat wykazuje wyraźne działanie przeciwarytmiczne u chorych z chorobą niedokrwienną serca (CNS) i ekstrasystolami komorowymi, mniejsze działanie obserwuje się u pacjentów z ekstrasystolami nadkomorowymi.

Szczególnie ważną cechą jest zdolność leku do zmniejszania zużycia tlenu w stanie spoczynku, co uznaje się za skuteczny kryterium terapii przeciwko dławicy w CNS.

3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) korzystnie wpływa na procesy miażdżycowe w naczyniach wieńcowych i obwodowych, obniżając ogólny poziom cholesterolu we krwi i indeks aterogenny.

Przewlekła niewydolność serca.

W stosunkowo wielu badaniach klinicznych analizowano rolę 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) w leczeniu przewlekłej niewydolności serca spowodowanej CNS i zauważono jego zdolność do zwiększania tolerancji na obciążenie fizyczne oraz objętość pracy wykonywanej przez pacjentów z niewydolnością serca.

W trakcie badań potwierdzono skuteczność 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) w przypadku niewydolności serca klasy funkcjonalnej NYHA I-III o średnim stopniu ciężkości. Pod wpływem terapii 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianem dihydrazyny) 59-78% pacjentów, u których na początku stwierdzono niewydolność serca klasy II funkcjonalnej, zostało zakwalifikowanych do klasy I funkcjonalnej. Stwierdzono, że stosowanie 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) poprawia funkcję inotropową mięśnia sercowego i zwiększa tolerancję na obciążenie fizyczne, poprawia jakość życia pacjentów, nie powodując ciężkich działań niepożądanych. Należy jednak zaznaczyć, że 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) może powodować nieznaczną hipotensję.

W przypadku ciężkiej niewydolności serca 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) należy stosować w połączeniu z innymi tradycyjnymi środkami terapii niewydolności serca.

Wpływ na OUN.

W eksperymentach na zwierzętach stwierdzono działanie przeciwhipoksyjne 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) oraz działanie sprzyjające przepływowi krwi do mózgu. 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) optymalizuje ponowne rozprowadzenie objętości przepływu krwi do mózgu na rzecz ognisk niedokrwienia, zwiększa odporność neuronów w warunkach hipoksji.

3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) charakteryzuje się działaniem pobudzającym na OUN – zwiększenie aktywności ruchowej i wytrzymałości fizycznej, stymulacja reakcji behawioralnych, a także działanie antystresowe – stymulacja układu sympatoadrenalowego, gromadzenie katecholamin w mózgu i nadnerczach, ochrona narządów wewnętrznych przed zmianami spowodowanymi stresem.

Skuteczność w chorobach neurologicznych.

Udowodniono, że Metonat (3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny)) jest skutecznym środkiem w kompleksowym leczeniu ostrych i przewlekłych zaburzeń przepływu krwi do mózgu (udar niedokrwienny, przewlekła niedostateczność przepływu krwi do mózgu). 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) normalizuje tonus i oporność naczyń włosowatych i tętniczek mózgu, przywraca ich reaktywność.

Zbadano proces rehabilitacji pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi (po przebytych chorobach naczyń mózgowych, operacjach mózgu, urazach, przebytym zapaleniu mózgu kleszczowym).

Wyniki oceny aktywności terapeutycznej 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) wskazują na jego zależne od dawki pozytywne działanie na wytrzymałość fizyczną i przywracanie niezależności funkcjonalnej w okresie rekonwalescencji.

Analiza zmian poszczególnych i sumarycznych funkcji intelektualnych po zastosowaniu leku wykazała pozytywny wpływ na proces regeneracji funkcji intelektualnych w okresie rekonwalescencji.

Stwierdzono, że 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) poprawia rekonwalescencyjną jakość życia (głównie dzięki odnowie funkcji fizycznych organizmu), sprzyja również usuwaniu zaburzeń psychicznych.

3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) charakteryzuje się pozytywnym wpływem na funkcję układu nerwowego – zmniejszenie zaburzeń u pacjentów z deficytem neurologicznym w okresie rekonwalescencji.

Poprawia się ogólny stan neurologiczny pacjentów (zmniejszenie uszkodzeń nerwów mózgowych i patologii odruchów, regresja paraliżów, poprawa koordynacji ruchów i funkcji wegetatywnych).

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po pojedynczej dawce doustnej maksymalne stężenie we krwi (Cmax) wynosi 2,23-2,43 μg/ml, a po dawkach powtarzanych – 2,77 μg/ml. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia we krwi (tmax) wynosi 1-3 godziny. Bioavailability po podaniu doustnym wynosi 78%. Jedzenie nieco opóźnia wchłanianie.

Rozkład

3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) szybko rozkłada się z krwiobiegu w tkankach. Objętość rozkładu wynosi 88,07±8,56 l, wiązanie z białkami osocza krwi wynosi 78%. 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) i jego metabolity częściowo przechodzą przez barierę łożyskową.

Biotransformacja

Badania metabolizmu na zwierzętach doświadczalnych wykazały, że 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanian dihydrazyny) metabolizuje się głównie w wątrobie.

Wydalanie

W wydalaniu 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) i jego metabolitów z organizmu istotną rolę odgrywa wydalanie nerkowe. Po pojedynczej dawce doustnej okres półtrwania wczesnego wydalania (t1/2) wynosi około 3,5-4 godziny. Po dawkach powtarzanych okres półtrwania wydalania różni się. Wyniki te wskazują na możliwość gromadzenia się 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) w osoczu krwi.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w wieku podeszłym

Pacjentom w wieku podeszłym z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek, u których wzrasta bioavailability, należy zmniejszyć dawkę 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny).

Zaburzenia funkcji nerek

Pacjentom z zaburzeniami funkcji nerek, u których wzrasta bioavailability, należy zmniejszyć dawkę 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny). Istnieje interakcja między nerkową resorpcją 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) lub jego metabolitów (np. 3-hydroksymeldoniu) a karnityną, w wyniku czego zwiększa się nerkowy klirens karnityny. Brak bezpośredni wpływu 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny), GBB oraz kombinacji 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny)/GBB na układ renina-angiotensyna-aldosteron.

Zaburzenia funkcji wątroby

Pacjentom z zaburzeniami funkcji wątroby, u których wzrasta bioavailability, należy zmniejszyć dawkę 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny). Podczas badań toksyczności na szczurach po podaniu 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) w dawce powyżej 100 mg/kg stwierdzono zabarwienie wątroby na żółto i denaturację tłuszczów. W badaniach histopatologicznych u zwierząt po podaniu dużych dawek 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) (400 mg/kg i 1600 mg/kg) stwierdzono gromadzenie lipidów w komórkach wątroby. U ludzi po podaniu dużych dawek 400-800 mg nie obserwowano zmian wskazań funkcji wątroby. Nie można wykluczyć możliwej infiltracji tłuszczowej komórek wątroby.

Dzieci

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania 3-(2,2,2-trimetylohigrazyniopropanianu dihydrazyny) u dzieci w wieku do 18 lat, dlatego stosowanie leku u tej grupy pacjentów jest przeciwwskazane.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

W leczeniu skojarzonym w następujących przypadkach:

choroby serca i układu naczyniowego: stabilna dławica wysiłkowa, przewlekła niewydolność serca (klasa funkcjonalna NYHA I-IIІ), kardiomiopatia, czynnościowe zaburzenia czynności serca i układu naczyniowego;
ostry i przewlekły niedokrwienie mózgu;
obniżona wydolność, przeciążenie fizyczne i psychoemocjonalne;
okres rekonwalescencji po zaburzeniach naczyniowo-mózgowych, urazach głowy i zapaleniu mózgu.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniową) propionian dihydrazyny i/lub którykolwiek ze składników pomocniczych leku;

podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe (przy zaburzeniach odpływu żylnego, guzach wewnątrzczaszkowych);

ciężka niewydolność wątroby i/lub nerek (brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Metonat (3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowy) propionian dihydrazyny) można stosować razem z nitratami o przedłużonym działaniu i innymi lekami przeciwko dławicy (stabilna dławica wysiłkowa), glikozydami nasercowymi i lekami moczopędnymi (niewydolność serca). Można go również łączyć z lekami przeciwkrzepliwymi, lekami przeciwpłytkowymi, lekami przeciwarytmicznymi i innymi lekami poprawiającymi mikrokrążenie. 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowy) propionian dihydrazyny może nasilać działanie leków zawierających nitroglicerynę, nifedypinę, blokery beta-adrenergiczne oraz działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze i naczyń obwodowych. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca stosujących 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowy) propionian dihydrazyny i lizynopryl w celu zmniejszenia objawów stwierdzono pozytywne działanie terapii skojarzonej (wazodylatacja głównych tętnic, poprawa krążenia obwodowego i jakości życia, zmniejszenie stresu psychicznego i fizycznego).

W wyniku jednoczesnego stosowania leków żelaza i 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowego) propionianu dihydrazyny u pacjentów z anemią spowodowaną niedoborem żelaza poprawił się skład kwasów tłuszczowych w erytrocytach.

Przy stosowaniu 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowego) propionianu dihydrazyny w połączeniu z kwasem orotowym w celu wyeliminowania uszkodzeń spowodowanych niedokrwieniem/reperfuzją obserwuje się dodatkowy efekt farmakologiczny.

3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowy) propionian dihydrazyny pomaga wyeliminować patologiczne zmiany serca spowodowane azidotymidyną (AZT) i pośrednio wpływa na reakcje stresu oksydacyjnego spowodowane AZT, prowadzące do dysfunkcji mitochondriów. Stosowanie 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowego) propionianu dihydrazyny w połączeniu z AZT lub z innymi lekami stosowanymi w leczeniu AIDS ma pozytywny wpływ na leczenie AIDS. W teście utraty refleksu równowagi spowodowanej etanolem 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowy) propionian dihydrazyny skracał czas snu. W przypadku drgawek wywołanych pentylentetrazolem stwierdzono wyraźne działanie przeciwdrżeniowe 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowego) propionianu dihydrazyny. Z kolei przy stosowaniu przed terapią 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowego) propionianu dihydrazyny alfa2-adrenoblokera johimbiny w dawce 2 mg/kg oraz inhibitora syntazy tlenku azotu (NO) N-(G)-nitro-L-argininy w dawce 10 mg/kg całkowicie blokuje się działanie przeciwdrżeniowe 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowego) propionianu dihydrazyny.

Przedawkowanie 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowego) propionianu dihydrazyny może nasilić kardiotoxyczność spowodowaną cyklofosfamidem.

Niedobór karnityny powstający przy stosowaniu 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowego) propionianu dihydrazyny może nasilić kardiotoxyczność spowodowaną ifosfamidem.

3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowy) propionian dihydrazyny wykazuje działanie ochronne w przypadku kardiotoxyczności spowodowanej indynawirem i neurotoksyczności spowodowanej efawirenzem.

Nie należy stosować kapsułek Metonatu (3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowego) propionianu dihydrazyny) razem z innymi lekami zawierającymi 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniowy) propionian dihydrazyny, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Szczególne środki ostrożności.

U pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby i/lub nerek o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu w wywiadzie należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku (należy kontrolować czynność wątroby i/lub nerek).

Długotrwałe doświadczenie w leczeniu ostrych zawałów mięśnia sercowego i niestabilnej dławicy piersiowej w oddziałach kardiologicznych wskazuje, że 3-(2,2,2-trimetylogidrazynu) propionian dihydru nie jest lekiem pierwszego rzutu w ostrym syndromie wieńcowym.

Z uwagi na możliwość wystąpienia efektu pobudzającego, zaleca się stosowanie leku w pierwszej połowie dnia.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie są wystarczające do oceny wpływu 3-(2,2,2-trimetylogidrazynu) propionianu dihydru na przebieg ciąży, rozwój embrionu/łódki, poród oraz rozwój poporodowy. Ryzyko potencjalne dla człowieka jest nieznane, dlatego Metonat® (3-(2,2,2-trimetylogidrazynu) propionian dihydru) jest przeciwwskazany w okresie ciąży.

Okres karmienia piersią. Dane uzyskane na zwierzętach wskazują na przenikanie 3-(2,2,2-trimetylogidrazynu) propionianu dihydru do mleka matki. Nie wiadomo, czy 3-(2,2,2-trimetylogidrazynu) propionian dihydru przenika do ludzkiego mleka. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/dzieci w wieku niemowlęcym, dlatego Metonat® (3-(2,2,2-trimetylogidrazynu) propionian dihydru) jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

Sposób stosowania i dawki.

Do stosowania wewnętrznego. Ze względu na możliwy efekt pobudzający, zaleca się stosowanie leku w pierwszej połowie dnia.

Dorośli
Choroby serca i układu krążenia, zaburzenia krążenia mózgowego

Dawka wynosi 500–1000 mg na dobę. Dawkę dobową można podać jednorazowo lub podzielić na 2 dawki. Maksymalna dawka dobowa wynosi 1000 mg.

Obniżona wydolność, przeciążenie i okres rekonwalescencji

Dawka wynosi 500 mg na dobę. Dawkę dobową można podać jednorazowo lub podzielić na dwie dawki. Maksymalna dawka dobowa wynosi 500 mg.

Czas trwania leczenia wynosi 4–6 tygodni. Leczenie można powtórzyć 2–3 razy w ciągu roku.

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w wieku podeszłym z zaburzeniami funkcji wątroby i/lub nerek może istnieć konieczność zmniejszenia dawki 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniu) propionianu dihydrazynu.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Ponieważ lek jest wydalany z organizmu poprzez nerki, pacjentom z zaburzeniami funkcji nerek o lekkim i średnim stopniu ciężkości należy stosować mniejszą dawkę 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniu) propionianu dihydrazynu.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

Pacjentom z zaburzeniami funkcji wątroby o lekkim i średnim stopniu ciężkości należy stosować mniejszą dawkę 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniu) propionianu dihydrazynu.

Dzieci.
Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania Metonat® u dzieci (do 18 roku życia), dlatego stosowanie leku u tej grupy pacjentów jest przeciwwskazane.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania Metonat (3-(2,2,2-trimetylogidrazyniu) propionian dihydrazynu). Lek jest małotoksyczny i nie powoduje groźnych skutków ubocznych.

Przy obniżonym ciśnieniu tętniczym możliwe są ból głowy, zawroty głowy, tachykardia, ogólne osłabienie. Leczenie objawowe.

W przypadku ciężkiego przedawkowania należy kontrolować funkcje wątroby i nerek.

Hemodializa nie ma istotnego znaczenia w przypadku przedawkowania 3-(2,2,2-trimetylogidrazyniu) propionianu dihydrazynu ze względu na silne wiązanie z białkami krwi.

Działania niepożądane.

Metonat (3-(2,2,2-trimetylohydrazyni) propionian diwodny) jest zazwyczaj dobrze tolerowany.

Działania niepożądane sklasyfikowano według układów narządów i częstości występowania zgodnie z MedDRA: często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/10000, <1/1000).

Działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych oraz w okresie pogrzebnym:

Ze strony układu odpornościowego: reakcje alergiczne; podwyższona wrażliwość, w tym zapalenie skóry alergiczne; pokrzywka; obrzęk naczynioruchowy; reakcje anafilaktyczne aż do wstrząsu.

Ze strony psychiki: pobudzenie, uczucie strachu, myśli natrętne, zaburzenia snu.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, parestezje, drżenie, hipestezja, szum w uszach, zawroty głowy, zawroty, zaburzenia chodu, stan przedobrzękowy, omdlenie.

Ze strony serca: zmiana rytmu serca, uczucie przyspieszonego bicia serca, tachykardia/sinusowa tachykardia, migotanie przedsionków, arytmia, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej/ból w klatce piersiowej.

Ze strony układu krążenia: podwyższenie/spadek ciśnienia tętniczego, kryzys nadciśnieniowy, hiperemia, bladość skóry.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy mostkowej: infekcje dróg oddechowych, zapalenie gardła, kaszel, duszność, apnea.

Ze strony przewodu pokarmowego: niestrawność, dysgezja (metaliczny smak w ustach), utrata apetytu, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka, ból brzucha, suchość w ustach lub hipersekrecja śliny.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka, ogólna/wysypka makularna/papularna, swędzenie.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i układu wspołczynnego: ból pleców, osłabienie mięśni, skurcze mięśni.

Ze strony nerek i układu moczowego: polakiuria.

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania: ogólne osłabienie, dreszcze, astenia, obrzęk, obrzęk twarzy, obrzęk nóg, uczucie gorąca, uczucie zimna, zimny pot.

Badania: dyslipidemia, podwyższenie poziomu białka C-reaktywnego, odchylenia w elektrokardiogramie (EKG), przyśpieszenie pracy serca, eozynofilia.

W związku z zastosowaniem 3-(2,2,2-trimetylohydrazyni) propionianu diwodnego zgłaszano ból w górnej części brzucha oraz migrenę.

Okres ważności.

4 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 kapsułek w blisterze, po 5 blisterów w opakowaniu.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

WPA „Monfarm” (odpowiedzialny za produkcję, opakowanie pierwotne i wtórne, kontrolę i badanie serii, bez uwzględnienia wydania serii).

PrA „Technolog” (odpowiedzialny za produkcję, opakowanie pierwotne i wtórne, kontrolę i badanie serii, bez uwzględnienia wydania serii).

TOO „FK „SALUTARIS” (odpowiedzialny za wydanie serii, bez uwzględnienia kontroli i badań serii).

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.

WPA „Monfarm”: Ukraina, 19161, obwód czernihowski, rejon umanski, wieś Awramówka, ul. Zawodzka 8.

PrA „Technolog”: Ukraina, 20300, obwód czernihowski, miasto Umień, ul. Stara Prorzyna 8.

TOO „FK „SALUTARIS”: Ukraina, 04071, miasto Kijów, ul. Wierchnij Wał 66-B.

Wnioskodawca: TOO „FK „SALUTARIS”.

Adres wnioskodawcy: Ukraina, 01042, miasto Kijów, bul. Mychnowskiego Mykoły 9.