Metakartin

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku METAKARTIN (Metakartin)

SkÅ ad:

substancja czynna: lewokarnityna;

1 fiolka (10 ml) leku zawiera lewokarnityny 2 g;

substancje pomocnicze: kwas jabÅ‚kowy, benzoesan sodu (E 211), sacyryna sodu, aromat „pomaraÅ„czowy”, woda oczyszczona.

Postać leku. Rozwiąz roztwór do przyjmowania doustnego.

Główne fizykochemiczne właściwości: przejrzysty, bezbarwny lub świetnie żółty roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Aminokwasy i ich pochodne. Lewokarnityna. Kod ATC A16AA01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

L-karnityna jest naturalnym składnikiem komórek, odgrywającym podstawową rolę w procesach syntezy i transportu energii. Stanowi praktycznie jedyny niezastąpiony czynnik niezbędnego do przenikania długich łańcuchów kwasów tłuszczowych do mitochondriów oraz ich udziału w β-utlenianiu. Ponadto karnityna kontroluje transport energii wytwarzanej przez mitochondria do cytoplazmy poprzez modulację enzymu adeninonukleotyd translokazy.

Najwyższe stężenia karnityny obserwuje się w mięśniach szkieletowych i mięśniu sercowym. Mięsień sercowy, mimo zdolności wykorzystywania różnych substratów do uzyskiwania energii, korzysta zazwyczaj z kwasów tłuszczowych. Dlatego karnityna odgrywa ważną rolę w metabolizmie serca, ponieważ utlenianie kwasów tłuszczowych ściśle zależy od obecności wystarczającej ilości tej substancji. Badania doświadczalne wykazały, że w różnych stanach stresu, ostry niedokrwienie, zapalenie mięśnia sercowego rzekome, może występować obniżenie poziomu karnityny w tkankach mięśnia sercowego. Badania przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych potwierdziły korzystny wpływ karnityny na różne zmiany funkcji serca wywołane sztucznie: ostra i przewlekła niedokrwienność, stan niewydolności serca, niewydolność serca na tle zapalenia mięśnia sercowego rzekomego, lekowa kardiotoxiczność (propranolol, adriamycyna).

Lewokarnityna wykazała skuteczność terapeutyczną w następujących patologiach:

• w pierwotnym deficycie karnityny, charakteryzującym się fenotypami takimi jak miopatia z nagromadzeniem lipidów, wątrobową encefalopatią typu zespołu Reya i/lub postępującą rozstrzeniową kardiomiopatią;
• w wtórnym deficycie karnityny u pacjentów z organiczną acyduria o podłożu genetycznym (acidemia propionowa, kwasica metylomalonowa, acidemia izowalerynowa) oraz u pacjentów z genetycznymi defektami β-utleniania. W takich sytuacjach wtórny deficyt przejawia się nagromadzeniem estrów kwasów tłuszczowych. W rzeczywistości endogenna lewokarnityna działa jako bufor wobec różnych kwasów tłuszczowych, które nie mogą być metabolizowane;
• w wtórnym deficycie karnityny u pacjentów poddawanych przerywanej hemodializie. Obniżenie poziomu lewokarnityny w mięśniach pozytywnie koreluje z jej utratą w płynie dializacyjnym.

Objawy mięśniowe, które zazwyczaj występują u takich pacjentów po sesji hemodializy, poprawiają się pod wpływem terapii lewokarnityną.

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym lewokarnityna ulega degradacji przez bakterie jelitowe, co prowadzi do powstawania trimetyloaminy (TMA) i γ-butyrobetyainy. Ponieważ ilość lewokarnityny, która dociera do krwiobiegu ogólnoustrojowego w niezmienionej postaci, wynosi około 10–20%, uważa się, że metabolizm jelitowy odpowiada za wydalanie około 80–90% dawki doustnej.

Po wchłonięciu γ-butyrobetyaina jest wydalana w niezmienionej postaci z moczem, natomiast TMA ulega metabolizmowi do tlenku trimetyloaminy (TMAO), który wykrywa się w moczu razem z niewielką ilością TMA w niezmienionej postaci.

Długotrwałe doustne stosowanie lewokarnityny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub u pacjentów poddawanych hemodializie może prowadzić do nagromadzenia się TMA i TMAO w osoczu krwi i, jako konsekwencja, do wystąpienia trimetyloaminurii – stanu patologicznego charakteryzującego się obecnością silnego rybiego zapachu moczu, wydychanego powietrza oraz wydzieliny potowej u pacjentów.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Pierwotny i wtórny niedobór karnityny.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z substancji pomocniczych.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Nie można wykluczyć interakcji między lewokarnityną a lekami z grupy kumaryny. W bardzo rzadkich przypadkach opisywano zwiększenie międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) przy jednoczesnym stosowaniu lewokarnityny z lekami z grupy kumaryny (patrz punkty „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania” oraz „Działania niepożądane”). W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy monitorować wartość INR lub inne testy krzepnięcia co tydzień do momentu ustabilizowania się wyników, a następnie co miesiąc (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Jednoczesne stosowanie lewokarnityny z lekami, które powodują hipokarnitynemię przez zwiększenie wydalenia karnityny z moczem (np. kwas walproinowy, leki zawierające kwas pivalinowy, cefalosporyny, cisplatyna, karboplatyna, ifosfamid) może obniżyć jej poziom.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

U chorych na cukrzycę stosujących insulinę lub doustne leki hipoglikemiczne poprawiające wykorzystanie glukozy, podawanie lewokarnityny może prowadzić do hipoglikemii. U tych pacjentów należy stale monitorować stężenie glukozy we krwi w celu wczesnej korekty terapii hipoglikemicznej.

U pacjentów z wywiadem aktywności padaczkowej stosowanie lewokarnityny może zwiększyć częstotliwość i/lub nasilenie napadów padaczkowych. U pacjentów z czynnikami sprzyjającymi stosowanie lewokarnityny może również wywoływać napady padaczkowe.

Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności doustnego stosowania lewokarnityny u pacjentów z niewydolnością nerek. Długotrwałe doustne podawanie wysokich dawek lewokarnityny pacjentom z ciężką niewydolnością nerek lub w terminalnym stadium niewydolności nerek poddawanym hemodializie może prowadzić do gromadzenia się w organizmie potencjalnie toksycznych metabolitów, takich jak trójmetyloamina (TMA) i tlenek trójmetyloaminy (TMAO), ponieważ metabolity te są zazwyczaj wydalane z moczem. Taka sytuacja nie występuje po wewnątrzżylowym podaniu lewokarnityny.

Lewokarnityna jest substancją fizjologiczną, dlatego ryzyko uzależnienia lub uzależnienia nie występuje.

Bardzo rzadko zgłaszano przedłużenie protrombinowego czasu krzepnięcia (INR) przy jednoczesnym stosowaniu lewokarnityny z lekami z grupy kumaryn (patrz punkty: „Wpływ na inne leki i inne rodzaje oddziaływań”, „Działania niepożądane”). W przypadku jednoczesnego stosowania tych środków należy monitorować INR lub inne testy krzepnięcia co tydzień do czasu ustabilizowania, a następnie co miesiąc.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

W badaniach przedklinicznych nie stwierdzono działania teratogennego lewokarnityny. Po podaniu najwyższej badanej dawki 600 mg/kg masy ciała u zwierząt zaobserwowano statystycznie nieistotne zwiększenie częstości poimplantacyjnej śmierci płodu we wczesnym okresie ciąży. Znaczenie tych wyników dla człowieka jest nieznane.

Nie przeprowadzono wystarczających badań klinicznych z udziałem ciężarnych kobiet. W okresie ciąży lek należy stosować tylko wtedy, gdy korzyści dla kobiety przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Okres karmienia piersią

Lewokarnityna jest naturalnym składnikiem ludzkiego mleka. Badania stosowania lewokarnityny u matek karmiących piersią nie prowadzono. W okresie karmienia piersią lek należy stosować tylko wtedy, gdy korzyści dla kobiety przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka związane z nadmierną ekspozycją na karnitynę.

Niepłodność

W badaniach klinicznych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Lewokarnityna nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania

Lek jest przeznaczony do stosowania doustnego. Przed przyjęciem roztwór należy rozcieńczyć w szklance wody i przyjmować 30 minut przed posiłkiem. Do dawkowania należy używać strzykawki dawkującej lub kubeczka pomiarowego.

Podczas stosowania leku zaleca się kontrolowanie poziomów wolnego karnityny oraz acylokarnityny zarówno we krwi, jak i w moczu.

Dawkowanie

Dawki i długość leczenia lewokarnityną ustala lekarz indywidualnie, w zależności od wieku, masy ciała oraz formy choroby pacjenta.

Dorośli

Pierwotny i wtórny deficyt karnityny

Dawkowanie zależy od konkretnego wrodzonego zaburzenia metabolizmu oraz ciężkości stanu pacjenta podczas leczenia.

Ogólnie zalecana dawka doustna wynosi od 100 do 200 mg/kg na dobę, podzielona na 2–4 dawki. W przypadku mniej poważnych stanów dawka może być niższa (50–100 mg/kg na dobę).

Jeśli objawy kliniczne i biochemiczne nie ulegają poprawie, dawkę można tymczasowo zwiększyć.

W przypadku ostrych zaburzeń metabolicznych mogą być potrzebne wyższe dawki (do 400 mg/kg/dobę) lub dożylne podawanie lewokarnityny w dawce dobowej 100 mg/kg.

Wtórny deficyt karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie.

Jeśli po pierwszym cyklu leczenia dożylnego osiągnięto istotne rezultaty kliniczne, można stosować leczenie podtrzymujące w dawce 1 g na dobę doustnie. W dniu dializy lek należy przyjmować doustnie po zabiegu.

Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 6 g (30 ml).

Średni cykl leczenia dla dorosłych i dzieci trwa 1–3 miesiące. W razie potrzeby cykl leczenia można powtarzać. W przypadku pierwotnej i wtórnej niedostateczności karnitynowej lek należy stosować stale lub do usunięcia przyczyny ostatniej.

Dzieci

Lek można stosować dzieciom od pierwszego dnia życia, w tym u niemowląt przedwczesnych. Roztwór należy przyjmować, rozpoczynając od dawki 50 mg/kg na dobę. Typowa dawka dla dzieci wynosi 50–100 mg/kg na dobę (patrz tabela).

Maksymalna dawka dzienna dla dzieci wynosi 3 g (15 ml).

Osobliwe grupy pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek

Nie należy stosować leku przez dłuższy czas w wysokich dawkach u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek ze względu na gromadzenie się potencjalnie toksycznych metabolitów TMA i TMAO (patrz punkt „Szczególne środki ostrożności”).

Pacjenci w podeszłym wieku

U tych pacjentów nie ma potrzeby zmiany dawkowania ani innych środków ostrożności. W badaniach klinicznych profil bezpieczeństwa u młodszych pacjentów i pacjentów w podeszłym wieku był podobny.

Pacjenci z cukrzycą

Stosowanie lewokarnityny u pacjentów z cukrzycą, którzy przyjmują insulinę lub doustne leki hipoglikemiczne poprawiające wykorzystanie glukozy, może prowadzić do hipoglikemii. U takich pacjentów należy stale monitorować poziom glukozy w osoczu krwi w celu odpowiedniej korekty trybu leczenia hipoglikemicznego (patrz punkt „Szczególne środki ostrożności”).

Dzieci

Lek można stosować dzieciom od pierwszego dnia życia.

Przedawkowanie

Przedawkowanie lub długotrwałe stosowanie lewokarnityny może prowadzić do biegunki. Lewokarnityna jest łatwo usuwana z osocza krwi w trakcie dializy.

Działania niepożądane.

Działania niepożądane (na podstawie danych z badań klinicznych, literatury oraz doświadczeń po rejestracji) podano według klas układów narządów zgodnie z Medycznym Słownikiem Terminologii Używanej w Działalności Regulacyjnej MedDRA i sklasyfikowano według następujących częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), bardzo rzadko (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy częstości działania niepożądane wymieniono w kolejności zmniejszającego się nasilenia.

Ze strony układu nerwowego:

rzadko – ból głowy; częstość nieznana – drgawki¹, zawroty głowy.

Ze strony serca:

częstość nieznana – uczucie przyspieszonego rytmu serca.

Ze strony naczyń:

rzadko – hipotensja tętnicza, nadciśnienie tętnicze.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia:

częstość nieznana – duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego:

często – nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha; rzadko – dysgezja, niestrawność, suchość w ustach.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych:

rzadko – nietypowy zapach ciała²; częstość nieznana – świąd, wysypka.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej:

rzadko – skurcze mięśni; częstość nieznana – miastenia³, napięcie mięśniowe.

Zaburzenia ogólne i miejsca podania:

rzadko – ból w klatce piersiowej, nieprawidłowe odczucia, gorączka.

Badania:

rzadko – podwyższenie ciśnienia tętniczego; bardzo rzadko – zwiększenie MHO⁴.

¹ Opisywano przypadki drgawek u pacjentów z aktywnością drgawkową lub bez niej, którzy otrzymywali lewokarnitynę doustnie lub dożylnie. Stosowanie lewokarnityny może zwiększać częstość i/lub nasilenie napadów drgawkowych. U pacjentów z czynnikami sprzyjającymi stosowanie lewokarnityny może również wywoływać drgawki.

² Długotrwałe doustne stosowanie lewokarnityny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub u pacjentów poddawanych hemodializie może prowadzić do gromadzenia się TMA i TMAO we krwi i, jako konsekwencja, do powstania trimetyloaminurii – stanu patologicznego charakteryzującego się silnym rybim zapachem moczu, wydychanego powietrza oraz potu (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne. Farmakodynamika”).

³ Opisywano łagodne objawy miastenii u pacjentów z uramią.

⁴ Opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia MHO u pacjentów otrzymujących jednoczesną terapię lekami z grupy kumaryny (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”, „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w stosowaniu tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku przez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

4 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 ml w fiolkach; po 10 fiolki w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania.

Bez recepty.

Producent.

UORLD MEDICIN ILAC SAN. VE TIC. A.S. / WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S.

Siedziba producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

COSB G.O.Pasa Mah. 6. Cad. No:30, Cerkezkoy/Tekirdag, Turkey / OPZC, kwartał G.O.Pasza, 6. ulica, nr 30, Cerkezkoy/Tekirdag, Turcja.

Wnioskodawca.

WORLD MEDICINE, LLC, Ukraina / Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „UORLD MEDICIN”, Ukraina.