Longryd

INSTRUKCJA stosowania leku Longryd (Longryd)

Skład:

substancja czynna: dapoksetyny hydrochloride;

1 tabletka powlekana zawiera dapoksetyny hydrochloride 33,58 mg lub 67,16 mg, co odpowiada dapoksetynie 30 mg lub 60 mg;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; celuloza mikrokryształowa; sodowa só kroskarboksymetylowej celulozy; dwutlenek krzemu bezwodny koloidalny; stearynian magnezu; Opadry II szary 85G575003 (alkohol poliwinylowy, talk, dwutlenek tytanu (E 171), glikol polietylenowy, lecytyna, tlenek żelaza czarny (E 172), tlenek żelaza żółty (E 172), tlenek żelaza czerwony (E 172)).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne:

tabletki 30 mg: tabletki okrągłe, szare, dwuwypukłe, powlekane, gładkie z obu stron;

tabletki 60 mg: tabletki okrągłe, szare, dwuwypukłe, powlekane, gładkie z obu stron.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki stosowane w urologii. Inne środki stosowane w urologii.

Kod ATC G04B X14.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Dapoksetyna jest silnym, selektywnym inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), którego wartość IC50 wynosi 1,12 nmol. Jej główne metabolity: desmetylodapoksetyna (IC50 < 1,0 nmol) oraz didesmetylodapoksetyna (IC50 = 2,0 nmol) są równie skuteczne lub mniej potężne (dapoksetyna-N-tlenek (IC50 = 282 nmol)).

Ejakuacja u mężczyzn jest głównie regulowana przez układ nerwowy współczulny. Impuls wyzwalający ejakulację powstaje w odruchowym centrum rdzeniowym, które poprzez pień mózgu kontrolowane jest przez kilka jąder mózgu, w szczególności jądro przyśrodkowe przedwzgórzowe i jądro przykomorowe.

Mechanizm działania dapoksetyny w przypadku przedwczesnej ejakulacji wiąże się z hamowaniem neuronalnego wychwytu serotoniny oraz z późniejszym wzmocnieniem działania neuroprzekaźników na receptory presynaptyczne i postsynaptyczne.

U zwierząt dapoksetyna hamuje odruch ejakulacji, działając na poziomie naddorsalnym w obrębie bocznego jądra paragigantokomórkowego (LPGJ). Postganglionalne włókna współczulne pobudzają pęcherzyki nasienne, nasieniowody, prostatę, mięśnie bulwouretralne oraz szyjkę pęcherza moczowego, powodując ich skoordynowane skurcze w celu osiągnięcia ejakulacji. Dapoksetyna moduluje ten odruch ejakulacyjny u zwierząt.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Dapoksetyna jest szybko wchłaniana, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 1–2 godziny po przyjęciu tabletki. Bezpośrednia biodostępność wynosi 42% (zakres 15–76%), a proporcjonalny do dawki wzrost ekspozycji (AUC i Cmax) obserwowano w przedziale dawkowania 30–60 mg.

Po przyjęciu dawek wielokrotnych wartości AUC zarówno dla dapoksetyny, jak i dla aktywnego metabolitu desmetylodapoksetyny (DED) wzrastają o około 50% w porównaniu z wartościami AUC po dawce pojedynczej. Spożycie pokarmu o wysokiej zawartości tłuszczu umiarkowanie obniża Cmax (o 10%) i umiarkowanie zwiększa AUC (o 12%) dapoksetyny, a także nieco opóźnia osiągnięcie szczytowych stężeń. Zmiany te nie mają znaczenia klinicznego. Preparat Longryd można przyjmować niezależnie od posiłku.

Rozkład. Ponad 99% dapoksetyny wiąże się z białkami osocza in vitro. Aktywny metabolit desmetylodapoksetyna (DED) wiąże się z białkami w 98,5%. Średni objętość rozkładu dapoksetyny w stanie równowagi wynosi 162 l.

Metabolizm. Badania in vitro wskazują, że dapoksetyna jest metabolizowana przez liczne układy enzymatyczne w wątrobie i nerkach, głównie przez CYP2D6, CYP3A4 oraz flawin monooksygenazę (FMO1). Po doustnym podaniu 14C-dapoksetyny dapoksetyna była intensywnie przekształcana w liczne metabolity, głównie poprzez następujące drogi biotransformacji: N-utlenianie, N-demetylacja, hydroksylacja naftylowa, glukuronidacja i sulfatacja. Po doustnym podaniu stwierdzono oznaki metabolizmu presystemowego.

Dapoksetyna w formie niezmienionej oraz dapoksetyna-N-tlenek były głównymi składnikami krążącymi w osoczu. Badania in vitro dotyczące wiązania i transportu wskazują, że dapoksetyna-N-tlenek jest nieaktywna. Dodatkowe metabolity, w tym desmetylodapoksetyna i didesmetylodapoksetyna, stanowią mniej niż 3% całkowitej objętości lek pochodnych substancji krążących w osoczu. Badania wiązania in vitro wskazują, że DED ma skuteczność równą dapoksetynie, a skuteczność didesmetylodapoksetyny wynosi około 50% skuteczności dapoksetyny. Ekspozycja (AUC i Cmax) niezwiązanego DED wynosi odpowiednio około 50% i 23% ekspozycji niezwiązanej dapoksetyny.

Wydalanie. Metabolity dapoksetyny są głównie wydalane z moczem w formie koniugatów. Aktywna substancja w formie niezmienionej nie została wykryta w moczu. Po doustnym podaniu początkowy okres półwylęgu dapoksetyny wynosi około 1,5 godziny; stężenie w osoczu spada poniżej 5% szczytowego stężenia w ciągu 24 godzin po dawce, a okres półwylęgu w fazie końcowej wynosi około 19 godzin. Okres półwylęgu końcowego DED wynosi około 19 godzin.

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Metabolit DED przyczynia się do efektu farmakologicznego preparatu Longryd, szczególnie gdy ekspozycja na DED jest zwiększona. Poniżej przedstawiono parametry wzrostu aktywnego składnika w niektórych grupach pacjentów. Jest to suma ekspozycji niezwiązanej dapoksetyny i DED. DED ma skuteczność równą dapoksetynie. Ta ocena zakłada równomierne rozmieszczenie DED w OUN, jednak w praktyce nie wiadomo, czy tak rzeczywiście jest.

Przynależność rasowa

Wyniki badań klinicznej farmakologii jednorazowej dawki dapoksetyny w dawce 60 mg wykazały brak istotnych statystycznie różnic u pacjentów różnych ras.

Pacjenci w wieku podeszłym (od 65 roku życia)

Wyniki badań klinicznej farmakologii po jednorazowym podaniu dapoksetyny w dawce 60 mg wykazały brak istotnej różnicy w parametrach farmakokinetyki (Cmax, AUCinf, Tmax) między zdrowymi mężczyznami w wieku podeszłym a młodymi zdrowymi mężczyznami. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania preparatu u tej grupy pacjentów nie zostały ustalone.

Niewydolność nerek

Badanie klinicznej farmakologii jednorazowej dawki 60 mg dapoksetyny przeprowadzono u pacjentów z niewydolnością nerek lekką (klirens kreatyniny 50–80 ml/min), umiarkowaną (klirens kreatyniny od 30 do < 50 ml/min) i ciężką (klirens kreatyniny < 30 ml/min) oraz u pacjentów z prawidłową funkcją nerek (klirens kreatyniny > 80 ml/min). Nie zaobserwowano wyraźnej tendencji wzrostu AUC dapoksetyny wraz ze spadkiem funkcji nerek. Wskaźnik AUC dapoksetyny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek był około dwukrotnie wyższy niż u osób z prawidłową funkcją nerek, choć dane dotyczące pacjentów z ciężką niewydolnością nerek są ograniczone. Farmakokinetykę dapoksetyny nie oceniano u pacjentów wymagających hemodializy.

Niewydolność wątroby

U pacjentów z lekką niewydolnością wątroby Cmax niezwiązanej dapoksetyny była zmniejszona o 28%, a AUC niezwiązanej dapoksetyny nie uległa zmianie. Cmax i AUC niezwiązanej aktywnej frakcji (suma ekspozycji niezwiązanej dapoksetyny i desmetylodapoksetyny) zmniejszyły się odpowiednio o 30% i 5%. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby Cmax niezwiązanej dapoksetyny była głównie niezmieniona (zmniejszenie o 3%), a AUC niezwiązanej dapoksetyny wzrosła o 66%. Cmax niezwiązanej aktywnej frakcji była głównie niezmieniona, a AUC podwoiła się. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby Cmax niezwiązanej dapoksetyny zmniejszyła się o 42%, ale AUC niezwiązanej dapoksetyny wzrosła o około 223%. Cmax i AUC aktywnej frakcji wykazywały podobne zmiany.

Polimorfizm CYP2D6

W badaniu klinicznej farmakologii jednorazowej dawki 60 mg dapoksetyny stężenie w osoczu u wolnych metabolizatorów CYP2D6 było wyższe niż u szybkich metabolizatorów CYP2D6 (około 31% wyższe Cmax i 36% wyższe AUCinf dapoksetyny oraz 98% wyższe Cmax i 161% wyższe AUCinf desmetylodapoksetyny). Cmax aktywnej substancji preparatu Longryd może wzrosnąć o około 46%, a AUC – o około 90%. Wzrost ten może prowadzić do zwiększenia częstości i nasilenia powikłań zależnych od dawki. Bezpieczeństwo preparatu Longryd u wolnych metabolizatorów CYP2D6 budzi szczególne zaniepokojenie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków, które mogą hamować metabolizm dapoksetyny, takich jak średnie i silne inhibitory CYP3A4.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie przedwczesnej ejakulacji (PE) u dorosłych mężczyzn w wieku od 18 do 64 lat.

Longryd, tabletki powlekane, należy przepisywać wyłącznie pacjentom spełniającym następujące kryteria:

• czas utajony wewnątrzwaginalny ejakulacji (IELT) krótszy niż dwie minuty;
• uporczywa lub nawracająca ejakulacja przy minimalnym pobudzeniu seksualnym przed, podczas lub bezpośrednio po penetracji, która następuje wcześniej niż pożądane przez pacjenta;
• wyraźny stres psychiczny lub trudności w relacjach międzyludzkich spowodowane PE;
• słaba kontrola nad ejakulacją;
• przedwczesna ejakulacja w większości prób stosunku seksualnego w wywiadzie w ciągu ostatnich 6 miesięcy.

Longryd, tabletki powlekane, należy stosować wyłącznie w razie potrzeby przed przewidywanym stosunkiem seksualnym. Longryd, tabletki powlekane, nie należy przepisywać mężczyznom, u których nie zdiagnozowano PE, w celu opóźnienia ejakulacji.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek składnik pomocniczy.
• Choroby serca, takie jak: niewydolność serca (klasa II–IV wg klasyfikacji New York Heart Association); zaburzenia przewodnictwa, takie jak blok AV lub zespół słabości węzła zatokowego; nasilona choroba wieńcowa serca; nasilone wady zastawek serca.
• Syncope w wywiadzie.
• Mania lub ciężka depresja w wywiadzie.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMA) lub stosowanie w ciągu 14 dni po zakończeniu leczenia IMA. Analogicznie, IMA nie należy stosować w ciągu 7 dni po zakończeniu leczenia preparatem Longryd.
• Jednoczesne stosowanie tiorydazyny lub stosowanie w ciągu 14 dni po zakończeniu leczenia tiorydazyną. Analogicznie, tiorydazynę nie należy stosować w ciągu 7 dni po zakończeniu leczenia preparatem Longryd.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny [selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny-noradrenaliny (SNRI), trójcykliczne leki przeciwdogrywowe (TCA)] lub innych leków/produktów roślinnych o działaniu serotonergicznym [np. L-tryptofan, tryptany, tramadol, linezolid, lity, dziurawiec (Hypericum perforatum)] lub stosowanie w ciągu 14 dni po zakończeniu leczenia tymi lekami/produktami roślinnymi. Te leki/produkty roślinne nie należy przyjmować w ciągu 7 dni po zakończeniu leczenia preparatem Longryd.
• Jednoczesne leczenie silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, sakinawir, telitromycyna, nefazodon, nelfinawir, atazanawir i inne.
• Umiarkowana lub ciężka niewydolność wątroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Potencjalna możliwość interakcji z inhibitorami monoaminooksydazy

U pacjentów przyjmujących SSRI w połączeniu z inhibitorem monoaminooksydazy (IMA) zgłaszano poważne, czasem śmiertelne reakcje, w tym hipertermię, sztywność, mioklonus, zaburzenia układu autonomicznego z możliwymi szybkimi wahnięciami wskaźników życiowych oraz zmiany stanu psychicznego, w tym silne pobudzenie prowadzące do delirium i śpiączki. Takie reakcje zgłaszano również u pacjentów, którzy niedawno zakończyli leczenie SSRI i rozpoczęli przyjmowanie IMA. Niektóre przypadki miały objawy charakterystyczne dla złośliwego zespołu neuroleptycznego. Dane badań na zwierzętach dotyczące wpływu jednoczesnego stosowania SSRI i IMA pozwalają przypuszczać, że te leki mogą wykazywać działanie synergistyczne prowadzące do podwyższenia ciśnienia krwi i pobudzenia zachowania. W związku z tym Longryd, tabletki powlekane, nie należy stosować w połączeniu z IMA ani w ciągu 14 dni po zakończeniu leczenia IMA.

Analogicznie, IMA nie należy stosować w ciągu 7 dni po zakończeniu leczenia preparatem Longryd.

Potencjalna możliwość interakcji z tiorydazyną

Same przyjmowanie tiorydazyny powoduje wydłużenie odcinka QTc, co wiąże się z poważnymi arytmiami komorowymi. Leki, takie jak Longryd, które hamują izoenzym CYP2D6, hamują metabolizm tiorydazyny i zwiększają poziom tiorydazyny, co według przypuszczeń zwiększa wydłużenie odcinka QTc. Longryd, tabletki powlekane, nie należy stosować w połączeniu z tiorydazyną ani w ciągu 14 dni po zakończeniu leczenia tiorydazyną. Analogicznie, tiorydazynę nie należy przyjmować w ciągu 7 dni po zakończeniu przyjmowania preparatu Longryd.

Leki/produkty roślinne o działaniu serotonergicznym

Tak jak w przypadku stosowania innych SSRI, jednoczesne przyjmowanie z lekami/produktami roślinnymi o działaniu serotonergicznym (w tym IMA, L-tryptofan, tryptany, tramadol, linezolid, SSRI, SNRI, leki z litem i dziurawiec (Hypericum perforatum)) może zwiększyć częstość występowania serotonergicznych działań niepożądanych. Longryd, tabletki powlekane, nie należy stosować w połączeniu z innymi SSRI, IMA ani innymi lekami/produktami roślinnymi o działaniu serotonergicznym ani w ciągu 14 dni po zakończeniu leczenia tymi lekami/produktami roślinnymi. Analogicznie, takie leki/produkty roślinne nie należy przyjmować w ciągu 7 dni po zakończeniu przyjmowania preparatu Longryd.

Leki silnie wpływające na OUN

Stosowanie preparatu Longryd w połączeniu z lekami silnie wpływającymi na OUN (np. leki przeciwpadaczkowe, antydepresanty, neuroleptyki, środki przeciwlękowe, środki uspokajająco-senotwórcze) nie zostało systematycznie ocenione u pacjentów z przedwczesną ejakulacją. Dlatego należy zachować ostrożność przy jednoczesnym przyjmowaniu preparatu Longryd z takimi lekami, jeśli istnieje taka potrzeba.

Wpływ jednoczesnego stosowania leków na farmakokinetykę dapoksetyny

Badania in vitro na mikrosomach wątroby, nerek i jelit człowieka wskazują, że dapoksetyna metabolizowana jest głównie przez CYP2D6, CYP3A4 oraz flawin-monooksygenazę 1 (FMO1). W związku z tym inhibitory tych enzymów mogą obniżać klirens dapoksetyny.

Inhibitory CYP3A4

Silne inhibitory CYP3A4. Przyjmowanie ketokonazolu (200 mg dwa razy dziennie przez 7 dni) zwiększało Cmax i AUCinf dapoksetyny (60 mg, dawka pojedyncza) odpowiednio o 35% i 99%. Biorąc pod uwagę działanie zarówno niezwiązanego dapoksetyny, jak i desmetylo-dapoksetyny, Cmax substancji czynnej może wzrosnąć o około 25%, a AUC substancji czynnej może podwoić się przy przyjmowaniu silnego inhibitora CYP3A4.

Zwiększone poziomy Cmax i AUC substancji czynnej mogą wzrosnąć jeszcze bardziej u części pacjentów, u których brakuje funkcjonalnego enzymu CYP2D6, czyli u powolnych metabolizatorów CYP2D6, lub w przypadku stosowania w połączeniu z silnymi inhibitorami CYP2D6.

W związku z tym jednoczesne stosowanie preparatu Longryd i silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, sakinawir, telitromycyna, nefazodon, nelfinawir i atazanawir, jest przeciwwskazane.

Umiarkowane inhibitory CYP3A4. Jednoczesne leczenie umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. erytromycyna, klaritromycyna, fluconazol, amprenawir, fosamprenawir, aprepitant, werapamil, diltiazem) może również prowadzić do istotnego wzrostu wpływu systemowego dapoksetyny i desmetylo-dapoksetyny, szczególnie u powolnych metabolizatorów CYP2D6. Maksymalna dawka dapoksetyny powinna wynosić 30 mg, jeśli dapoksetyna jest stosowana w połączeniu z którymś z tych leków.

Takie środki należy stosować do wszystkich pacjentów, chyba że ustalono, że pacjent jest szybkim metabolizatorem CYP2D6 pod względem genotypu lub fenotypu. U pacjentów, którzy są potwierdzonymi szybkimi metabolizatorami CYP2D6, zalecana maksymalna dawka wynosi 30 mg, jeśli dapoksetyna jest stosowana w połączeniu z silnym inhibitorem CYP3A4, a dawkę 60 mg dapoksetyny należy stosować z ostrożnością, jeśli jednocześnie przyjmuje się umiarkowany inhibitor CYP3A4.

Silne inhibitory CYP2D6

Cmax i AUCinf dapoksetyny (60 mg, dawka pojedyncza) wzrastały odpowiednio o 50% i 88% przy jednoczesnym stosowaniu fluoksetyny (60 mg/dobę przez 7 dni). Biorąc pod uwagę działanie zarówno niezwiązanego dapoksetyny, jak i desmetylo-dapoksetyny, Cmax substancji czynnej może wzrosnąć o około 50%, a AUC substancji czynnej może podwoić się przy przyjmowaniu silnego inhibitora CYP2D6. Takie zwiększone poziomy Cmax i AUC substancji czynnej są analogiczne do tych, które można oczekiwać u powolnych metabolizatorów CYP2D6, i mogą prowadzić do większej liczby oraz nasilenia działań niepożądanych zależnych od dawki.

Inhibitory PDE5

Longryd, tabletki powlekane, nie należy stosować pacjentom przyjmującym inhibitory PDE5, z powodu możliwego obniżenia tolerancji ortostatycznej. Farmakokinetykę dapoksetyny (60 mg) w połączeniu z tadalafilą (20 mg) i syldenafilą (100 mg) oceniano w badaniu krzyżowym o dawce pojedynczej. Tadalafil nie wpływał na farmakokinetykę dapoksetyny. Syldenafil powodował nieistotne zmiany w farmakokinetyce dapoksetyny (wzrost AUCinf o 22% i Cmax o 4%), co nie ma znaczenia klinicznego.

Jednoczesne stosowanie preparatu Longryd z inhibitorami PDE5 może prowadzić do ortostatycznej hipotensji.

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania preparatu Longryd u pacjentów z przedwczesną ejakulacją i dysfunkcją erekcyjną przy jednoczesnym leczeniu preparatem Longryd i inhibitorami PDE5 nie zostały ustalone.

Wpływ dapoksetyny na farmakokinetykę leków stosowanych jednocześnie

Tamsulozyna

Jednoczesne przyjmowanie pojedynczej lub wielokrotnej dawki 30 mg lub 60 mg dapoksetyny przez pacjentów przyjmujących codziennie tamsulozynę nie prowadziło do zmian w farmakokinetyce tamsulozyny.

Dodanie dapoksetyny do tamsulozyny nie zmieniło profilu ortostatycznego. Nie odnotowano różnic w efektach ortostatycznych między tamsulozyną w połączeniu z 30 mg lub 60 mg dapoksetyny a samą tamsulozyną, jednak Longryd, tabletki powlekane, należy przepisywać z ostrożnością pacjentom przyjmującym antagoniści receptorów alfa-adrenergicznych z powodu możliwego obniżenia tolerancji ortostatycznej.

Leki metabolizowane za pomocą CYP2D6

Wielokrotne dawki dapoksetyny (60 mg/dobę przez 6 dni) z kolejnym przyjęciem pojedynczej dawki 50 mg dezypiraminy zwiększały średnią Cmax i AUCinf dezypiraminy odpowiednio o około 11% i 19% w porównaniu z samym tylko przyjmowaniem dezypiraminy. Dapoksetyna może powodować analogiczny wzrost stężeń w osoczu innych leków metabolizowanych za pomocą CYP2D6. Znaczenie kliniczne jest najprawdopodobniej niewielkie.

Leki metabolizowane za pomocą CYP3A4

Wielokrotne dawki dapoksetyny (60 mg/dobę przez 6 dni) zmniejszały AUCinf midazolamu (8 mg w dawce pojedynczej) o około 20% (zakres od -60 do +18%). Znaczenie kliniczne wpływu na midazolam jest wyraźnie niewielkie dla większości pacjentów. Zwiększenie aktywności CYP3A może mieć znaczenie kliniczne u niektórych osób przyjmujących jednocześnie lek, który jest głównie metabolizowany za pomocą CYP3A i ma wąskie okno terapeutyczne.

Leki metabolizowane za pomocą CYP2C19

Wielokrotne dawki dapoksetyny (60 mg/dobę przez 6 dni) nie hamowały metabolizmu pojedynczej dawki 40 mg omeprazolu. Dapoksetyna prawdopodobnie nie wpływa na farmakokinetykę innych substratów CYP2C19.

Leki metabolizowane za pomocą CYP2C9

Wielokrotne dawki dapoksetyny (60 mg/dobę przez 6 dni) nie wpływały na farmakokinetykę ani farmakodynamikę pojedynczej dawki 5 mg gliburyny. Dapoksetyna prawdopodobnie nie wpływa na farmakokinetykę innych substratów CYP2C9.

Warczynina i leki o znanej właściwości wpływu na krzepnięcie i/lub funkcję płytek krwi

Brak danych oceniających wpływ długotrwałego stosowania warczyniny z dapoksetyną; dlatego należy stosować z ostrożnością dapoksetynę u pacjentów przyjmujących warczyninę na stałe. W badaniu farmakokinetyki dapoksetyna (60 mg/dobę przez 6 dni) nie wpływała na farmakokinetykę ani farmakodynamikę (czas protrombinowy lub międzynarodowe znormalizowane stosunki) warczyniny po przyjęciu pojedynczej dawki 25 mg. Były doniesienia o nieprawidłowych krwawieniach przy przyjmowaniu SSRI.

Etylen

Jednoczesne stosowanie pojedynczej dawki etanolu 0,5 g/kg nie wpływało na farmakokinetykę dapoksetyny (60 mg w dawce pojedynczej); jednak dapoksetyna w połączeniu z etanolem nasilała senność i istotnie obniżała poziom uwagi, według oceny pacjenta. Farmakodynamiczne wskaźniki zaburzeń funkcji poznawczych (test cyfrowy na uwagę, test zastępowania cyfr symbolami) wykazały również dodatkowy efekt jednoczesnego stosowania dapoksetyny z etanolem. Jednoczesne stosowanie alkoholu i dapoksetyny zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia i nasila stopień ciężkości działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, senność, spowolnienie reakcji lub zmiana sądu. Połączenie alkoholu z dapoksetyną może nasilać efekty związane z alkoholem, a także może prowadzić do takich neurokardiogennych działań niepożądanych, jak syncope, zwiększając w ten sposób ryzyko przypadkowych urazów; dlatego pacjentom należy doradzić unikanie spożycia alkoholu podczas przyjmowania preparatu Longryd.

Szczególne wytyczne dotyczące stosowania.

Ogólne zalecenia

Preparat Longryd przeznaczony jest wyłącznie dla mężczyzn z przedwczesnym wytryskiem. Nie należy stosować tabletek Longryd, powlekanych otrzymanych powłoką filmową, u mężczyzn, u których nie rozpoznano przedwczesnego wytrysku. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i brak danych dotyczących opóźnienia wytrysku u mężczyzn, którzy nie cierpią na przedwczesny wytrysk.

Inne formy zaburzeń seksualnych

Przed rozpoczęciem leczenia pacjenci z innymi formami zaburzeń seksualnych, w tym z dysfunkcją erekcyjną, powinni zostać dokładnie przebadani przez lekarza. Nie należy stosować preparatu Longryd u mężczyzn z dysfunkcją erekcyjną (ED), którzy przyjmują inhibitory PDE5.

Hipotensja ortostatyczna

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić dokładne badanie medyczne, w tym wywiad dotyczący występowania objawów ortostatycznych. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać próbę ortostatyczną (pomiar ciśnienia krwi i częstości tępu w pozycji leżącej na plecach i stojącej). W przypadku potwierdzonych lub podejrzewanych reakcji ortostatycznych należy unikać leczenia preparatem Longryd. W badaniach klinicznych zgłaszano przypadki hipotensji ortostatycznej. Lekarz powinien uprzedzić pacjenta, że w razie wystąpienia objawów wstępnych, takich jak zawroty głowy po wstaniu, należy natychmiast położyć się tak, aby głowa była niżej niż reszta ciała, lub usiąść, pochylając głowę między kolana, aż do ustąpienia objawów. Lekarz powinien również poinformować pacjenta, że nie należy gwałtownie wstawać po dłuższym leżeniu lub siedzeniu.

Samobójstwo/pomysły samobójcze

Leki przeciwdrgawkowe, w tym SSRI, zwiększały ryzyko wystąpienia myśli samobójczych i samobójstw w porównaniu z placebo w krótkoterminowych badaniach u dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi i innymi zaburzeniami psychicznymi. Krótkoterminowe badania nie wykazały zwiększonego ryzyka samobójstwa przy stosowaniu antydepresantów w porównaniu z placebo u dorosłych w wieku 24 lat i starszych. W badaniach klinicznych preparatu Longryd w leczeniu przedwczesnego wytrysku nie stwierdzono jednoznacznej korelacji między leczeniem a wystąpieniem samobójstwa w ocenie możliwych działań niepożądanych związanych z samobójstwem, przeprowadzonej według Kolumbijskiego Algorytmu Klasyfikacji Oceny Samobójstwa (C-CASA), Skali Oceny Depresji Montgomery’ego–Åsberga lub Skali Oceny Depresji Becka-II.

Obłożenie

Pacjentów należy uprzedzić o konieczności unikania sytuacji, które mogą prowadzić do urazu, w tym prowadzenia samochodu lub pracy z niebezpiecznymi urządzeniami, jeśli występują przypadki obłożenia lub objawy wstępne, takie jak zawroty głowy lub omdlenia. Objawy wstępne, takie jak nudności, omdlenia/zawroty głowy i nadmierne pocenie się, zgłaszano częściej u pacjentów leczonych preparatem Longryd w porównaniu z placebo.

W badaniach klinicznych przypadki obłożenia, charakteryzujące się utratą przytomności, z towarzyszącą bradykardią lub zatrzymaniem węzła zatokowego, obserwowano u pacjentów noszących monitor Holtera. Takie przypadki uznano za wazowaginalne pod względem etiologii; większość z nich wystąpiła w ciągu pierwszych 3 godzin po przyjęciu dawki, po pierwszej dawce lub była związana z procedurami badawczymi w warunkach klinicznych (takimi jak pobieranie krwi, próby ortostatyczne i pomiar ciśnienia krwi). Możliwe objawy wstępne, takie jak nudności, omdlenia, zawroty głowy, przyspieszone bicie serca, osłabienie, dezorientacja i nadmierne pocenie się, obserwowano głównie w ciągu pierwszych 3 godzin po przyjęciu dawki i często poprzedzały obłożenie. Pacjentów należy uprzedzić, że podczas leczenia preparatem Longryd może dojść do obłożenia w dowolnym czasie, z lub bez objawów wstępnych. Lekarze powinni poinformować pacjentów o konieczności utrzymania odpowiedniego bilansu wodnego organizmu oraz o sposobie rozpoznawania objawów wstępnych, aby zmniejszyć ryzyko poważnych urazów związanych z upadkiem po utracie przytomności. W przypadku objawów wstępnych należy natychmiast położyć się tak, aby głowa była niżej niż reszta ciała, lub usiąść, pochylając głowę między kolana, aż do ustąpienia objawów. Należy zachować ostrożność i unikać sytuacji, które mogą prowadzić do urazu, w tym prowadzenia samochodu lub pracy z niebezpiecznymi urządzeniami, w przypadku obłożenia lub innych działań niepożądanych ze strony OUN.

Pacjenci z czynnikami ryzyka kardiologicznego

Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego byli wykluczeni z badania klinicznego fazy 3. Ryzyko działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego związanego z obłożeniem (w wyniku gwałtownego spadku rzutu serca lub z innej przyczyny) wzrasta u pacjentów z podstawowymi strukturalnymi chorobami serca i naczyń (takimi jak potwierdzona obstrukcja odpływu, wada zastawki serca, zwężenie tętnicy szyjnej i choroba niedokrwienna serca). Brakuje danych pozwalających określić, czy zwiększone ryzyko to dotyczy również obłożenia wazowaginalnego u pacjentów z chorobami serca i naczyń.

Stosowanie w połączeniu z substancjami rekreacyjnymi

Pacjentom należy doradzić, aby nie stosować preparatu Longryd w połączeniu z substancjami rekreacyjnymi.

Substancje rekreacyjne o działaniu serotonergicznym, takie jak ketamina, metylenodioksymetamfetamina (MDMA) i dietyloamid kwasu lizerginowego (LSD), mogą powodować potencjalnie poważne reakcje w połączeniu z preparatem Longryd. Do takich reakcji należą zaburzenia rytmu serca, hipertermia i zespół serotonergiczny. Ten wykaz nie jest wyczerpujący. Stosowanie preparatu Longryd z substancjami rekreacyjnymi o działaniu uspokajającym, takimi jak środki odurzające i benzodiazepiny, może nasilać senność i zawroty głowy.

Alkohol

Pacjentom należy doradzić, aby nie stosować preparatu Longryd razem z alkoholem. Połączenie alkoholu z dapoksetyną może nasilić związane z alkoholem efekty neurokognitywne i może również nasilić działania niepożądane neurokardiogenne, takie jak obłożenie, zwiększając w ten sposób ryzyko przypadkowych urazów; dlatego pacjentom należy doradzić unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia preparatem Longryd.

Leki o działaniu rozszerzającym naczynia

Tabletki Longryd, powlekane otrzymane powłoką filmową, należy przepisywać z ostrożnością pacjentom przyjmującym leki o działaniu rozszerzającym naczynia (takie jak antagoniści alfa-adrenergicznych receptorów i nitraty) ze względu na możliwą zmniejszoną tolerancję ortostatyczną.

Średnie inhibitory CYP3A4

Pacjentom przyjmującym średnie inhibitory CYP3A4 należy doradzić zachowanie ostrożności przy jednoczesnym przyjmowaniu dapoksetyny. Dawkę dapoksetyny należy zmniejszyć do 30 mg.

Mocne inhibitory CYP2D6

Należy zachować ostrożność przy zwiększaniu dawki do 60 mg u pacjentów przyjmujących mocne inhibitory CYP2D6 oraz u pacjentów, którzy są powolnymi metabolizatorami CYP2D6, ponieważ może to prowadzić do zwiększenia wpływu systemowego i odpowiedniego zwiększenia liczby i nasilenia zależnych od dawki działań niepożądanych.

Mania

Tabletek Longryd, powlekanych otrzymanych powłoką filmową, nie należy przepisywać pacjentom z wywiadem manii/hipomanii lub zaburzeń dwubiegunowych. Należy przerwać stosowanie leku, jeśli u pacjenta pojawią się objawy takich zaburzeń.

Drugi

Ze względu na potencjalną zdolność SSRI do obniżania progu padaczkowego, należy przerwać stosowanie preparatu Longryd, jeśli u pacjenta wystąpią drgawki, oraz unikać jego stosowania u pacjentów z niestabilną padaczką. Pacjenci z kontrolowaną padaczką powinni być pod stałym nadzorem.

Dzieci

Tabletek Longryd, powlekanych otrzymanych powłoką filmową, nie należy stosować pacjentom w wieku do 18 lat.

Depresja i/lub zaburzenia psychiczne

Mężczyźni z objawami depresji powinni zostać przebadani przed przepisaniem leczenia preparatem Longryd w celu wykluczenia niezdiagnozowanych zaburzeń depresyjnych. Jednoczesne stosowanie preparatu Longryd i antydepresantów, w tym SSRI i SNRI, jest przeciwwskazane. Nie zaleca się przerywania leczenia depresji lub lęku w celu rozpoczęcia przyjmowania preparatu Longryd w leczeniu PE. Tabletek Longryd, powlekanych otrzymanych powłoką filmową, nie przepisuje się w przypadku zaburzeń psychicznych i nie stosuje się u mężczyzn z takimi zaburzeniami, jak schizofrenia, ani u osób cierpiących na współistniejącą depresję, ponieważ nie można wykluczyć pogorszenia objawów związanych z depresją. Może to być skutkiem podstawowego zaburzenia psychicznego lub wynikiem terapii lekiem. Lekarze powinni zachęcać pacjentów do zgłaszania wszelkich niepokojących myśli lub uczuć w dowolnym czasie. Jeśli podczas leczenia wystąpią objawy depresji, należy przerwać przyjmowanie preparatu Longryd.

Krwawienia

Zgłaszano przypadki nietypowych krwawień podczas stosowania SSRI. Pacjentom przyjmującym preparat Longryd należy doradzić zachowanie ostrożności, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków, które mogą wpływać na funkcję płytek krwi (takich jak atypowe neuroleptyki i fenytozyny, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne [NSAID], leki przeciwpłytkowe), antykoagulantów (np. warfaryny), a także w przypadku wywiadu krwawień lub zaburzeń krzepnięcia.

Niewydolność nerek

Tabletki Longryd, powlekane otrzymane powłoką filmową, nie są zalecane do stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, a przy stosowaniu u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek należy zachować ostrożność.

Zespół odstawienia

Zgłaszano, że nagłe przerwanie stosowania SSRI, stosowanych stale w leczeniu przewlekłych zaburzeń depresyjnych, prowadziło do wystąpienia takich objawów: nastrój dysforyczny, drażliwość, niepokój, zawroty głowy, zaburzenia sensoryczne (np. parestezje, takie jak uczucie porażenia prądem elektrycznym), lęk, dezorientacja, ból głowy, letargia, niestabilność emocjonalna, bezsenność i hipomania.

W trakcie badań klinicznych z dawką 60 mg dapoksetyny u pacjentów z PE zgłaszano łagodne objawy odstawienia, z nieco wyższym wskaźnikiem przypadków bezsenności i zawrotów głowy u pacjentów, którzy zostali przeniesieni na placebo po przyjmowaniu dawki dziennej.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku

Stosowanie preparatu Longryd wiązało się z takimi reakcjami ze strony narządu wzroku, jak midriaza i ból oka. Tabletki Longryd, powlekane otrzymane powłoką filmową, należy stosować z ostrożnością u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub z ryzykiem wystąpienia zamkniętokołowej jaskry.

Nietolerancja laktozy

Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy lub zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy, nie należy przyjmować tego preparatu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Lek stosowany jest przez mężczyzn.

Wpływ na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub innych urządzeń.

Zgłaszano przypadki zawrotów głowy, zaburzeń koncentracji, omdleń, pogorszenia wzroku i senności u pacjentów przyjmujących dapoksetynę. Dlatego pacjentów należy uprzedzić o konieczności unikania sytuacji zagrażających urazami, w tym prowadzenia samochodu lub obsługi niebezpiecznych urządzeń. Połączenie alkoholu z dapoksetyną może nasilić związane z alkoholem efekty neurokognitywne, a także może prowadzić do takich neurokardiogennych działań niepożądanych, jak omdlenia, zwiększając w ten sposób ryzyko przypadkowych urazów; dlatego pacjentom należy doradzić unikanie spożywania alkoholu podczas przyjmowania preparatu Longryd.

Sposób stosowania i dawki

Zalecana dawka początkowa dla pacjentów w wieku od 18 do 64 lat wynosi 30 mg, przyjmowaną 1–3 godziny przed przewidywanym współżyciem. Leczenie lekiem Longryd nie powinno być rozpoczynane od dawki 60 mg.

Lek Longryd przeznaczony jest do doustnego stosowania. Tabletkę należy połknąć całkowicie, aby nie odczuć gorzkiego smaku, popijając co najmniej pełnym szklankiem wody. Longryd można przyjmować niezależnie od posiłku.

Lek Longryd nie jest przeznaczony do stałego, codziennego stosowania; należy go przyjmować tylko wtedy, gdy planowana jest aktywność seksualna. Tabletek Longryd, pokrytych otoczkoą filmową, nie należy stosować częściej niż co 24 godziny. Jeśli odpowiedź indywidualna na dawkę 30 mg jest niewystarczająca i pacjent nie doświadczył umiarkowanych ani ciężkich działań niepożądanych lub objawów prodromalnych wskazujących na omdlenie, dawkę można zwiększyć do maksymalnej zalecanej dawki 60 mg, przyjmowanej w razie potrzeby około 1–3 godziny przed aktywnością seksualną. Przy stosowaniu dawki 60 mg częstość i nasilenie działań niepożądanych są wyższe. Jeśli u pacjenta wystąpiły reakcje ortostatyczne po zastosowaniu dawki początkowej, nie należy zwiększać dawki do 60 mg.

Lekarz powinien dokładnie ocenić indywidualny stosunek korzyści do ryzyka po pierwszych czterech tygodniach leczenia (lub co najmniej po 6 dawkach leczenia), aby ustalić, czy należy kontynuować leczenie lekiem Longryd. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku Longryd przez okres dłuższy niż 24 tygodnie są ograniczone. Należy co najmniej co sześć miesięcy ponownie oceniać kliniczną potrzebę kontynuacji leczenia oraz stosunek korzyści do ryzyka przy leczeniu lekiem Longryd.

Pacjenci w podeszłym wieku (od 65 roku życia)

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku Longryd u pacjentów w wieku powyżej 65 lat nie zostały ustalone.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek. Lek Longryd nie jest zalecany do stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Lek Longryd jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby (klasa B lub C według skali Childa-Purga).

Pacjenci z znanym powolnym metabolizmem CYP2D6 lub pacjenci leczeni silnymi inhibitorami CYP2D6

Należy zachować ostrożność przy zwiększaniu dawki do 60 mg u pacjentów, którzy są powolnymi metabolizatorami CYP2D6, oraz u pacjentów leeczonych jednocześnie silnymi inhibitorami CYP2D6.

Pacjenci leczeni umiarkowanymi lub silnymi inhibitorami CYP3A4

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane. Należy zmniejszyć dawkę do 30 mg u pacjentów leczonych jednocześnie umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 oraz zachować ostrożność.

Dzieci

Stosowanie leku Longryd jest przeciwwskazane u dzieci ze względu na brak doświadczenia klinicznego.

Przedawkowanie

Nie zgłaszano przypadków przedawkowania. W badaniu klinicznym farmakologicznym leku Longryd nie zaobserwowano nieoczekiwanych działań niepożądanych po przyjmowaniu codziennie dawek do 240 mg (dwie dawki po 120 mg podane w odstępie 3 godzin). Ogólnie objawy przedawkowania SSZI obejmują wywołane serotoniną reakcje niepożądane, takie jak senność, zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, tachykardia, drżenie, niepokój i zawroty głowy. W przypadku przedawkowania należy w razie potrzeby podjąć standardowe środki wspomagające. Ze względu na znaczne wiązanie z białkami i duży objętość rozkładu dapoksetyny chlorowodoran środki takie jak wymuszone moczowanie, dializa, hemoperfuzja czy przetaczanie krwi raczej nie będą skuteczne. Nie znane są specyficzne antydota dla leku Longryd.

Efekty uboczne.

Donoszono o omdleniach i nadciśnieniu ortostatycznym.

Podczas stosowania leku najczęściej zgłaszane zależne od dawki efekty uboczne to: nudności, zawroty głowy, ból głowy, biegunka, bezsenność i osłabienie. Efektami ubocznymi najczęściej prowadzącymi do przerwania przyjmowania leku były nudności i zawroty głowy.

Podawano, że działania niepożądane, które wystąpiły podczas 9-miesięcznego długoterminowego badania otwartego, były podobne do tych, o których informowano w badaniach podwójnie ślepych, a nie odnotowano żadnych dodatkowych działań niepożądanych.

Opis wybranych działań niepożądanych

Podczas stosowania leku donoszono o omdleniach przy bradykardii lub w wyniku zatrzymania węzła zatokowego, które były związane z przyjmowaniem leku u pacjentów poddawanych monitorowaniu Holtera. Większość przypadków obserwowano w ciągu pierwszych 3 godzin po podaniu dawki, po pierwszej dawce lub miały one związek z procedurami klinicznymi (takimi jak pobieranie krwi i próby ortostatyczne, pomiar ciśnienia tętniczego). Omdlenia często poprzedzały objawy prodromalne.

Przypadki omdleń i objawów prodromalnych są zależne od dawki, ponieważ u pacjentów leczonych dawkami wyższymi niż zalecane odnotowano wyższą częstość występowania tych zjawisk.

Były doniesienia o hipotensji ortostatycznej.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać we włościwej opakowaniu przy temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 1 tabletka lub 4 tabletki 30 mg lub 60 mg w opakowaniu blisterowym, 1 blister w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. MSN Laboratories Private Limited

Adres miejsca produkcji.

Plot No. 42, Anrich Industrial Estate, Bollaram, Sangareddy District - 502 325, Telangana State, India.

Wniosek wnioskodawcy. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Alter Ego Pharma”, Ukraina.

Adres wnioskodawcy.

Ukraina, 03087, miasto Kijów, ul. Umanska 35.