Lindinet 30

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku LINDINET 30 (LINDYNETTE 30)

Skład:

substancje czynne: etyniloestradiol, gestoden;

1 tabletka zawiera etyniloestradiolu 0,03 mg oraz gestodenu 0,075 mg;

substancje pomocnicze: sodowo-wapniowy edetat, stearyna magnezu, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, powidon, skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, żółty chinolinowy (E 104), dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 6000, talk, węglan wapnia, sacharoza.

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: żółte, okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki powlekane, po obu stronach bez oznaczeń. Średnica – około 5,6 mm, masa nominalna – 90,0 mg.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormonalne środki zapobiegające ciąży do stosowania systemowego. Progestygeny i estrogeny, kombinacje stałe. Kod ATC G03A A10.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Skomplikowane doustne środki antykoncepcyjne działają poprzez hamowanie gonadotropin. Choć głównym mechanizmem działania jest hamowanie owulacji, inne mechanizmy, w tym zmiany w wydzielinie szyjki macicy (co utrudnia przenikanie plemników do macicy) oraz w endometrium (co zmniejsza prawdopodobieństwo implantacji komórki jajowej), przyczyniają się do efektu antykoncepcyjnego leku.

W przypadku prawidłowego i ciągłego stosowania, prawdopodobieństwo niepowodzenia metody skomplikowanych doustnych środków antykoncepcyjnych wynosi 0,1% rocznie. Natomiast przy zwykłym stosowaniu ogólne prawdopodobieństwo niepowodzenia metody skomplikowanych doustnych środków antykoncepcyjnych wynosi 5% rocznie. Skuteczność większości metod antykoncepcji zależy od ich niezawodnego stosowania. Niepowodzenie metody skomplikowanych doustnych środków antykoncepcyjnych najczęściej wynika z pominięcia przyjęcia tabletek.

Farmakokinetyka.

Gestoden.

Wchłanianie. Gestoden po doustnym przyjęciu wchłania się szybko i praktycznie całkowicie. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1 godzinie po podaniu pojedynczej dawki. Dostępność biologiczna gestodenu wynosi około 99%.

Rozkład. W osoczu gestoden wiąże się głównie z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG) (50–70%) i w mniejszym stopniu z albuminą osocia. Tylko 1–2% całkowitego stężenia w osoczu znajduje się w formie wolnego steroidu.

Wzrost stężenia SHBG wywołany przez etynylestradiol prowadzi do zwiększenia ilości gestodenu wiązanego z białkami osocia, co powoduje zwiększenie frakcji związanej z SHBG i zmniejszenie frakcji związanej z albuminą. Po wielokrotnym podawaniu gestoden kumuluje się w osoczu. Stężenie równowagowe substancji osiągane jest w drugiej połowie cyklu, kiedy stężenia leku w osoczu wzrastają 3–5-krotnie.

Biotransformacja. Gestoden ulega całkowitemu metabolizmowi poprzez redukcję grupy ketonowej w pozycji C3 i wiązania podwójnego delta-4 oraz poprzez wiele etapów hydroksylacji. Nie ustalono, czy gestoden ma istotny wpływ na kinetykę etynylestradiolu przy jednoczesnym stosowaniu.

Wydalanie. Stężenia gestodenu w osoczu zmniejszają się w dwóch fazach. Okres półtrwania końcowy wynosi około 16–18 godzin. Metabolity są wydalane w większej ilości z moczem niż z kałem.

Etynylestradiol.

Wchłanianie. Etynylestradiol po doustnym przyjęciu wchłania się szybko i praktycznie całkowicie. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1–2 godzinach po podaniu leku. Dostępność biologiczna etynylestradiolu, z uwagi na koniugację przedsystemową i pierwszoprzejściowy metabolizm w wątrobie, wynosi około 40–60%.

Rozkład. Etynylestradiol wiąże się całkowicie, ale nieswoiście z albuminami (prawie 98%) i powoduje wzrost stężenia globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG) w osoczu. Stężenie równowagowe w osoczu osiągane jest w drugiej połowie cyklu, kiedy stężenia leku w osoczu wzrastają o 25–50% w porównaniu z podaniem pojedynczej dawki.

Biotransformacja. Etynylestradiol podlega koniugacji przedsystemowej w błonie śluzowej jelita cienkiego i w wątrobie oraz przechodzi do krążenia wątrobowo-jelitowego. Główne reakcje utleniania to hydroksylacja w pozycji 2, katalizowana przez enzymy cytochromu P450. Substancja tworzy dużą liczbę różnych hydroksylowanych i etylowanych metabolitów, występujących w formie wolnych metabolitów oraz koniugatów z glukuronidami i siarczanami.

Wydalanie. Stężenie etynylestradiolu w osoczu zmniejsza się w dwóch fazach. Okres półtrwania końcowy etynylestradiolu wynosi 16–18 godzin. Metabolity etynylestradiolu w formie koniugatów z glukuronidami i siarczanami są wydalane w większej ilości z kałem niż z moczem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Antykoncepcja doustna.

Przy podejmowaniu decyzji o przepisaniu leku Lindinet 30 należy uwzględnić aktualne czynniki ryzyka u konkretnej kobiety, szczególnie czynniki ryzyka zakrzepicy żylnej (ZŻ), oraz to, jak wysokie jest ryzyko ZŻ w przypadku stosowania Lindinet 30 w porównaniu z innymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi (patrz punkty „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Przeciwwskazania.

Lek Lindinet 30 jest przeciwwskazany u kobiet z obecnymi lub rozwijającymi się następującymi chorobami:

• Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek z substancji pomocniczych.
• Obecność lub ryzyko zakrzepicy żylnej (ZŻ):
  • zakrzepica żylna – obecna ZŻ (stosowanie leków przeciwkrzepliwych) lub ZŻ w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich [ŻGH] lub zakrzembica tętnicy płucnej [ZTP]);
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do zakrzepicy żylnej, np. oporność na aktywowany białek C (APC, w tym czynnik V Leiden), niedobór antytrombiny-III, niedobór białka C, niedobór białka S;
  • znaczne zabiegi chirurgiczne z długotrwałym unieruchomieniem (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”);
  • podwyższone ryzyko rozwoju zakrzepicy żylnej z powodu obecności kilku czynników ryzyka (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Obecność lub ryzyko zakrzepicy tętniczej (ZT):
  • zakrzepica tętnicza – obecna zakrzepica tętnicza, zakrzepica tętnicza w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego) lub stan przedzawałowy (np. dławica piersiowa);
  • choroba naczyniowo-mózgowa – obecny udar, udar w wywiadzie, stan przedudarowy (np. przejściowy atak niedokrwienny, TIA);
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do zakrzepicy tętniczej, np. hiperhomocysteinemia i przeciwciała przeciwko fosfolipidom (przeciwciała przeciwkardiolipinowe, antykoagulant wojowniczy);
  • migrena w wywiadzie z ogniskowymi objawami neurologicznymi;
  • podwyższone ryzyko rozwoju zakrzepicy tętniczej z powodu obecności kilku czynników ryzyka (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub obecności jednego z poważnych czynników ryzyka, takich jak:
  • cukrzyca z objawami naczyniowymi;
  • ciężka nadciśnienie tętnicze;
  • ciężka dyslipoproteynemia.
• Obecność zapalenia trzustki lub zapalenie trzustki w wywiadzie, jeśli jest ono związane z ciężką hipertriglicerydemią.
• Obecność ciężkich zaburzeń funkcji wątroby lub takie zaburzenia w wywiadzie (dopóki funkcja wątroby nie zostanie przywrócona).
• Obecność guzów wątroby (łagodnych lub złośliwych) lub takie guzy w wywiadie.
• Znane lub podejrzewane nowotwory zależne od steroidów (np. narządów płciowych).
• Rak piersi, który może być zależny od hormonów, obecny lub w wywiadzie (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Niezdiagnozowane nietypowe krwawienia pochwy.

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leku Lindinet 30 z lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/ritonawir i dasabuwr, lekami zawierającymi glekaprevir/pibrentasvir lub sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Uwaga. Należy zapoznać się z odpowiednimi instrukcjami stosowania innych leków stosowanych jednocześnie w celu wykrycia potencjalnych interakcji.

Interakcje farmakodynamiczne

Podczas badań klinicznych z udziałem pacjentów leczonych lekami na wirusowe zapalenie wątroby typu C (WZW C) zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/ritonawir i dasabuwr, z rybawiryną lub bez niej, zaobserwowano wzrost stężenia aminotransferaz (ALT) ponad 5-krotnie wyższy niż górna granica normy (GGN). Zjawisko to występowało znacznie częściej u kobiet stosujących leki zawierające etyniloestradiol, w tym hormonalne środki antykoncepcyjne (HSA). Ponadto, również w przypadku leczenia glekaprevirem/pibrentaswirem lub sofosbuwirem/velpataswirem/voxilaprevirem obserwowano wzrost stężenia ALT u kobiet przyjmujących leki zawierające etyniloestradiol, takie jak HSA (patrz punkt „Przeciwwskazania”). Dlatego pacjentkom przyjmującym Lindinet 30 należy przejść na alternatywną metodę antykoncepcji (np. środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestagen lub metody niehormonalne) przed rozpoczęciem terapii wymienionymi powyżej lekami kombinowanymi. Stosowanie leku Lindinet 30 można wznowić po upływie 2 tygodni od zakończenia leczenia tymi lekami kombinowanymi.

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ innych leków na Lindinet 30

Możliwe są interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne, które mogą prowadzić do zwiększenia klirensu hormonów płciowych i powodować krwawienia przebijające oraz/lub utratę skuteczności środka antykoncepcyjnego.

Leczenie

Indukcja enzymów może występować już po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów zwykle występuje w ciągu kilku tygodni. Po zakończeniu leczenia indukcja enzymów może występować przez ok. 4 tygodnie.

Krótkoterminowe leczenie

Kobietom otrzymującym leczenie lekami indukującymi enzymy należy tymczasowo stosować metodę barierową lub inną metodę antykoncepcji dodatkowo do stosowania HSA. Metodę barierową należy stosować przez cały okres leczenia lekami towarzyszącymi oraz przez 28 dni po zakończeniu takiego leczenia.

Jeśli terapia lekiem indukującym enzymy trwa po zakończeniu tabletek w opakowaniu HSA, następną paczkę HSA należy rozpocząć natychmiast po zakończeniu poprzedniej, bez zwykłej przerwy w przyjmowaniu tabletek.

Długoterminowe leczenie

Kobietom otrzymującym długotrwałe leczenie, którego substancje czynne są induktorami enzymów, zaleca się inny niezawodny niehormonalny środek antykoncepcji.

W literaturze opisano przypadki takich interakcji.

Substancje zwiększające klirens HSA (obniżenie skuteczności HSA poprzez indukcję enzymów)

Barbiturany, bозентan, karbamazepina, fenytoina, primidon, ryfampicyna i leki na HIV – rytonawir, nevirapin, efawirenz; możliwa również interakcja z felbamatem, griseofulwiną, okskarbazepiną, topiramatem i lekami zawierającymi ziele św. Jana (Hypericum perforatum).

Substancje o zmiennym wpływie na klirens HSA

W przypadku jednoczesnego stosowania z HSA wiele kombinacji inhibitorów proteazy HIV i nie-nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, w tym kombinacje z inhibitorami wirusa zapalenia wątroby typu C, może zwiększać lub zmniejszać stężenie estrogenów lub progestyn w osoczu krwi. Łączny efekt tego wpływu w niektórych przypadkach może mieć znaczenie kliniczne.

W związku z tym, w przypadku jednoczesnego stosowania leków na HIV/wirusa zapalenia wątroby typu C należy zapoznać się z instrukcją do takich leków w celu wykrycia potencjalnych interakcji i uzyskania odpowiednich zaleceń. W przypadku wątpliwości kobietom otrzymującym terapię inhibitorami proteazy lub nie-nukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy zaleca się stosowanie dodatkowej metody barierowej antykoncepcji.

Wpływ leku Lindinet 30 na inne leki

Środki antykoncepcyjne doustne mogą wpływać na metabolizm niektórych innych substancji czynnych. W związku z tym stężenia takich substancji w osoczu krwi i tkankach mogą wzrastać (np. cyklosporyna, teofilina) lub maleć (np. lamotrydzyna, tizanidyna, lewotyroksyna).

Szczególne środki ostrożności.

Ostrzeżenie

W przypadku wystąpienia u kobiety dowolnego ze stanów lub czynników ryzyka wymienionych poniżej, należy omówić z pacjentką celowość stosowania leku Lindinet 30.

W przypadku pogorszenia stanu zdrowia lub pojawienia się któregokolwiek z poniższych objawów lub czynników ryzyka, kobieta powinna skonsultować się ze swoim lekarzem, który podejmie decyzję, czy należy przerwać przyjmowanie leku Lindinet 30.

Zaburzenia krążenia.

Ryzyko zakrzepicy żylnej (VTE)

Stosowanie dowolnego doustnego środka antykoncepcyjnego skojarzonego (COC) zwiększa ryzyko wystąpienia zakrzepicy żylnej (VTE) w porównaniu z brakiem stosowania COC.

Leki zawierające lewonorgestrel, norgestymat lub noretysteron są związane z niższym ryzykiem VTE. Inne leki, takie jak Lindinet 30, mogą wiązać się z dwukrotnie wyższym poziomem tego ryzyka. Decyzję o stosowaniu dowolnego leku zamiast środka o niższym ryzyku wystąpienia VTE należy podejmować dopiero po konsultacji z pacjentką, aby upewnić się, że rozumie ona ryzyko VTE związane ze stosowaniem leku Lindinet 30, uświadamia sobie wpływ istniejących czynników ryzyka na możliwość wystąpienia VTE oraz to, że ryzyko VTE jest najwyższe w pierwszym roku stosowania leku. Istnieją również pewne dowody na to, że ryzyko to wzrasta przy ponownym przepisywaniu COC po przerwie w leczeniu trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U około dwóch na 10 000 kobiet, które nie stosują COC i nie są w ciąży, rozwija się VTE w ciągu jednego roku. Jednakże u każdej indywidualnej kobiety ryzyko może być znacznie wyższe, w zależności od istniejących czynników ryzyka (patrz informacje poniżej).

Według szacunków[1], u 9–12 na 10 000 kobiet stosujących COC zawierające gestoden, rozwija się VTE w ciągu jednego roku; można to porównać z około 6 przypadkami[2] u kobiet stosujących COC zawierające lewonorgestrel.

W obu przypadkach częstość występowania VTE w ciągu roku jest niższa niż częstość VTE przewidywana w okresie ciąży lub połogu.

Zakrzepica żylna może prowadzić do śmiertelnych następstw w 1–2% przypadków.

Bardzo rzadko zgłaszano o stanie zakrzepicy w innych naczyniach krwionośnych, takich jak tętnice i żyły wątroby, nerek, naczyń trzewnych lub naczyń siatkówki oka, u kobiet stosujących COC.

Liczba przypadków VTE na 10 000 kobiet w ciągu roku

Czynniki ryzyka dla VTE

Ryzyko powikłań żylno-zakrzepowych u kobiet stosujących COC może znacznie wzrosnąć u pacjentek z dodatkowymi czynnikami ryzyka, w szczególności przy obecności kilku czynników (patrz tabela 1).

Lindinet 30 jest przeciwwskazany, jeśli u pacjentki występuje kilka czynników ryzyka prowadzących do wysokiego ryzyka zakrzepicy żylnej (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli u kobiety występuje więcej niż jeden czynnik ryzyka, możliwe jest, że wzrost ryzyka będzie większy niż suma poszczególnych czynników – w takim przypadku należy rozważyć ogólne ryzyko VTE dla pacjentki. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka uznaje się za negatywny, nie należy przepisywać COC (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 1

Czynniki ryzyka dla VTE

Nie ma jednomyślnej opinii na temat możliwego wpływu żylaków oraz zakrzepowego zapalenia żył na początek lub postępowanie zakrzepicy żył.

Należy wziąć pod uwagę ryzyko zatoru zakrzepowego w okresie ciąży, w szczególności w 6-tygodniowym okresie po porodzie (informacja dotycząca stosowania w czasie ciąży lub karmienia piersią znajduje się w rozdziale „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZZW (zakrzepicy żył głębokich i zatoru tętnicy płucnej)

W przypadku wystąpienia objawów należy zalecić kobiecie natychmiastową pomoc medyczną oraz poinformować lekarza, że przyjmuje doustne środki antykoncepcyjne.

Objawy zakrzepicy żył głębokich (ZZG) mogą obejmować:

• jednostronne obrzęki nogi i/lub stopy lub obszaru wzdłuż żyły na nodze;
• ból lub zwiększona wrażliwość w nodze, które mogą być odczuwane tylko w pozycji stojącej lub podczas chodzenia;
• uczucie ciepła w dotkniętej nodze; zaczerwienienie lub zmiana koloru skóry na nodze.

Objawy zatoru tętnicy płucnej (ZTP) mogą obejmować:

• nagłą duszność bez wyraźnej przyczyny lub przyspieszone oddychanie;
• nagłe kaszle, możliwe z krwiopluciem;
• ostry ból w klatce piersiowej;
• silne zawroty głowy;
• szybkie lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) są niemieszczalne i mogą być błędnie interpretowane jako bardziej powszechne lub mniej poważne zjawiska (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy zamknięcia naczyń mogą obejmować: nagły ból, obrzęk i pojawienie się sinawego zabarwienia kończyny.

Objawy zamknięcia naczynia oka mogą się różnić – od bezbolesnego rozmazania wzroku, które może postępować aż do utraty wzroku. Czasami utrata wzroku może wystąpić niemal natychmiastowo.

Ryzyko zatoru tętniczego (ZTE)

Badania epidemiologiczne wiążą stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych z zwiększonym ryzykiem zatoru tętniczego (zawału mięśnia sercowego) lub zaburzeń krążenia mózgowego (np. przejściowego niedokrwienia mózgu, udaru). Tętnicze powikłania zakrzepowo-zatorcze mogą mieć śmiertelny skutek.

Czynniki ryzyka ZTE

Ryzyko tętniczych powikłań zakrzepowo-zatorczych lub zaburzeń krążenia mózgowego u pacjentek przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2). Lindinet 30 jest przeciwwskazany, jeśli pacjentka ma jeden poważny czynnik ryzyka lub kilka czynników ryzyka ZTE prowadzących do wysokiego ryzyka tętniczego zatoru zakrzepowego (patrz rozdział „Przeciwwskazania”). Jeśli u kobiety występuje więcej niż jeden czynnik ryzyka, możliwe, że wzrost ryzyka będzie większy niż suma poszczególnych czynników – w takim przypadku należy rozważyć ogólne ryzyko ZTE dla pacjentki. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka uznaje się za negatywny, nie należy przepisywać doustnych środków antykoncepcyjnych (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Tabela 2

Czynniki ryzyka ZTE

Objawy ZT

W przypadku wystąpienia objawów kobieta powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i poinformować go, że przyjmuje doustne środki antykoncepcyjne.

Objawy zaburzeń krążenia mózgu mogą obejmować:

• nagłe odrętwienie lub osłabienie twarzy, ręki lub nogi, szczególnie jednostronne;
• nagłe zaburzenia chodu, zawroty głowy, utratę równowagi lub koordynacji;
• nagłą dezorientację, zaburzenia mowy lub jej zrozumienia;
• nagłe pogorszenie wzroku jednego lub obu oczu;
• nagły, silny lub długotrwały ból głowy bez wyraźnej przyczyny;
• omdlenia z lub bez drgawek.

Przejściowe objawy wskazują na przejściowe ataki niedokrwienne (TIA).

Objawy zawału mięśnia sercowego (ZMS) mogą obejmować:

• ból, dyskomfort, uczucie ucisku, ciężkości, ucisku lub ciężkości w klatce piersiowej, ręce lub pod mostkiem;
• uczucie dyskomfortu promieniujące do pleców, żuchwy, gardła, ręki, żołądka;
• uczucie przepełnienia żołądka, zaburzenia trawienia lub duszności;
• nadmierne pocenie się, nudności, wymioty lub zawroty głowy;
• nadzwyczajną słabość, niepokój lub duszność;
• przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Choroby nowotworowe.

Najważniejszym czynnikiem ryzyka raka szyjki macicy jest utrzymująca się infekcja wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Wyniki niektórych badań epidemiologicznych sugerują, że długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych może być związane ze zwiększonym ryzykiem rozwoju raka szyjki macicy u kobiet zakażonych wirusem HPV. Jednakże te wyniki pozostają kontrowersyjne, ponieważ nie jest jasne, w jakim stopniu uwzględniono współistniejące czynniki ryzyka (np. przesiewowe badania szyjki macicy lub zachowanie seksualne, w tym stosowanie metod antykoncepcji barierycznych).

Preparat Lindinet 30 jest przeciwwskazany u kobiet z obecnym lub w wywiadzie rakiem piersi, który może być zależny od hormonów (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Badania epidemiologiczne nie wykazały spójnej zależności między stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych (DSK) a ryzykiem rozwoju raka piersi. Badania nie wykazały związku między obecnym lub wcześniejszym stosowaniem DSK a ryzykiem raka piersi. Jednak niektóre badania donoszą o niewielkim wzroście ryzyka raka piersi u kobiet, które aktualnie lub niedawno stosowały DSK (< 6 miesięcy od ostatniego przyjęcia) oraz u tych, które przyjmowały DSK przez dłuższy czas (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

W pojedynczych przypadkach u kobiet przyjmujących DSK obserwowano łagodne, a jeszcze rzadziej – złośliwe guzy wątroby, które w niektórych przypadkach prowadziły do zagrażającego życiu krwotoku wewnątrzbrzusznego. W przypadku skarg na silny ból w nadbrzuszu, powiększenie wątroby lub objawy krwotoku wewnątrzbrzusznego należy w różnicowaniu rozpoznania uwzględnić możliwość wystąpienia guza wątroby u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne.

Inne stany.

Depresyjny nastrój i depresja są częstymi działaniami niepożadanymi podczas stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Depresja może być ciężka i jest znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobiety należy poinformować o konieczności skontaktowania się z lekarzem w przypadku zaburzeń nastroju i objawów depresji, nawet jeśli pojawiają się one krótko po rozpoczęciu leczenia.

Kobiety z wywiadem depresji, które stosują DSK, powinny być dokładnie monitorowane, a w przypadku nawrotu depresji lek należy odstawić. Pacjentkom, u których podczas stosowania DSK wystąpi ciężka depresja, należy przerwać leczenie i rozważyć zastosowanie alternatywnej metody antykoncepcji w celu ustalenia związku z przyjmowanym lekiem.

Kobiety z hipertriglicerydemią lub z wywiadem tej choroby w rodzinie należą do grupy z podwyższonym ryzykiem ostrego zapalenia trzustki podczas stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych.

Chociaż u wielu kobiet stosujących DSK obserwuje się niewielki wzrost ciśnienia tętniczego, klinicznie istotne podwyższenie ciśnienia tętniczego jest rzadkie. Jeśli jednak podczas stosowania DSK wystąpi długotrwałe, klinicznie wyraźne nadciśnienie tętnicze, należy rozważyć odstawienie DSK i leczenie nadciśnienia tętniczego. Jeśli to uzasadnione, stosowanie DSK można wznowić po osiągnięciu normotensji dzięki terapii przeciwnadciśnieniowej.

Opisywano pojawienie się lub nasilenie poniższych chorób/stanów w okresie ciąży i podczas stosowania DSK, ale ich związek ze stosowaniem DSK nie został ostatecznie wyjaśniony: żółtaczka i/lub świąd związane z cholestazą, powstawanie kamieni żółciowych, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, chwieja Sydenhama, opryszczka ciężarnych, utrata słuchu związana z otosklerozą.

Estrogeny egzogenne mogą wywołać lub nasilić objawy dziedzicznego lub nabytego obrzęku naczynioruchowego.

W przypadku ostrych lub przewlekłych zaburzeń funkcji wątroby może być konieczne odstawienie DSK do czasu powrotu wskaźników funkcji wątroby do normy. W przypadku zaburzeń funkcji wątroby metabolizm steroidowych hormonów może być znacznie obniżony. W przypadku nawrotu cholestatycznej żółtaczki i/lub świądu, które po raz pierwszy wystąpiły w czasie ciąży lub poprzedniego stosowania hormonów płciowych, należy przerwać stosowanie DSK.

Chociaż DSK mogą wpływać na oporność na insulinę obwodową i tolerancję glukozy, nie ma danych wskazujących na potrzebę zmiany trybu terapii u kobiet z cukrzycą przyjmujących niskodawkowe DSK (zawierające <0,05 mg etynylowej estradiolu). Jednakże kobiety z cukrzycą należy dokładnie monitorować w czasie stosowania DSK.

Opisywano rozwój choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u kobiet przyjmujących DSK.

Czasem może wystąpić chloasma, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazmy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazmy powinny unikać bezpośredniego nasłonecznienia lub ekspozycji na promieniowanie UV w czasie stosowania DSK.

Stany wymagające szczególnej uwagi.

Badań lekarskich/konsultacja.

Przed rozpoczęciem stosowania preparatu Lindinet 30 należy dokładnie przeanalizować wywiad rodzinny i przeprowadzić ogólny przegląd medyczny i ginekologiczny pacjentki, uwzględniając przeciwwskazania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) i ostrożność (patrzy sekcja „Ostrzeżenie i środki ostrożności”). Należy wykluczyć ciążę. Takie badanie należy okresowo powtarzać. Powinno ono obejmować pomiar ciśnienia tętniczego, badanie piersi, palpację brzucha, badanie ginekologiczne z badaniem cytologicznym oraz analizy laboratoryjne.

Należy zwrócić uwagę pacjentki na informacje dotyczące zakrzepicy żylnej i tętniczej, w tym ryzyko związane ze stosowaniem Lindinet 30 w porównaniu z innymi DSK, objawy ZT i ZT, znane czynniki ryzyka oraz działania w przypadku podejrzenia zakrzepicy.

Kobietom należy zalecić dokładne zapoznanie się z instrukcją do lekarstwa i przestrzeganie zawartych w niej wskazówek. Częstotliwość i zakres badań powinny opierać się na ustanowionych zaleceniach klinicznych i dostosowywać do indywidualnej pacjentki.

Kobiety należy poinformować, że lek nie chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, w tym infekcją HIV (AIDS).

Inna informacja.

Zmniejszenie skuteczności

Skracanie skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych może wystąpić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”), zaburzeń przewodu pokarmowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) lub jednoczesnego stosowania innych leków (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Kontrola skróconego cyklu

Podczas stosowania dowolnych doustnych środków antykoncepcyjnych mogą występować krwawienia międzymiesiączkowe (plamienie lub krwawienia przebijające), szczególnie w pierwszych kilku miesiącach. Z tego powodu ocenę nieregularnych krwawień międzymiesiączkowych można przeprowadzić dopiero po okresie adaptacji organizmu do leku po trzech cyklach przyjmowania tabletek.

Jeśli nieregularne krwawienia utrzymują się po okresie adaptacji lub pojawiają się po okresie regularnych cykli, należy rozważyć niesterydowe przyczyny krwawień i odpowiednie badania diagnostyczne w celu wykluczenia nowotworów i ciąży. Badania diagnostyczne mogą obejmować wyczerpanie.

U niektórych kobiet może nie dojść do krwawienia miesięcznego w czasie przerwy w stosowaniu leku.

W przypadku stosowania DSK zgodnie z instrukcją w sekcji „Sposób stosowania i dawki” ciąża jest mało prawdopodobna. Jednakże, jeśli lek był stosowany nieregularnie lub jeśli nie ma krwawień miesięcznych przez dwa cykle, należy wykluczyć ciążę przed kontynuacją stosowania DSK.

Populacja pediatryczna

Lindinet 30 jest zalecany do stosowania tylko po pierwszej miesiączce.

Pacjenci w podeszłym wieku

Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych po menopauzie nie jest wskazane.

Zaburzenia funkcji wątroby

Lindinet 30 jest przeciwwskazany u kobiet z zaburzeniami funkcji wątroby (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Zaburzenia funkcji nerek

Brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych i innych badań diagnostycznych

Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych może powodować pewne zmiany fizjologiczne, które mogą wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w szczególności:

• parametry biochemiczne funkcji wątroby (w tym obniżenie stężenia bilirubiny i fosfatazy alkalicznej), funkcji tarczycy (wzrost stężenia ogólnego T3 i T4 w wyniku wzrostu stężenia globuliny wiążącej tyroksynę (TBG), obniżenie stężenia wolnego T3), funkcji nadnerczy (wzrost stężenia kortyzolu we krwi, wzrost stężenia globuliny wiążącej kortyzol, obniżenie stężenia siarczanu dehydroepiandrosteronu /DHEA-S/) oraz funkcji nerek (wzrost stężenia kreatyniny we krwi i obniżenie klirensu kreatyniny);
• stężenia białek (nośników) we krwi, takich jak globulina wiążąca kortykosteroidy i frakcje lipidowe/lipoproteinowe;
• parametry metabolizmu węglowodanów;
• parametry krzepnięcia i fibrynolizy;
• obniżenie stężenia folianów we krwi.

Zmiany te zazwyczaj pozostają w granicach normalnego zakresu laboratoryjnego.

Substancje pomocnicze

Ten lek zawiera laktozę i sacharozę.

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji galaktozy, pełnym niedoborem laktozy lub malabsorpcją glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji fruktozy, niedoborem sacharazy-izomalatazy, malabsorpcją glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/tabletkę sodu, czyli jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Przed rozpoczęciem stosowania preparatu Lindinet 30 należy wykluczyć ciążę.

W przypadku zajścia w ciążę w czasie stosowania środka doustnego antykoncepcyjnego należy natychmiast przerwać jego przyjmowanie.

Nie ma przekonujących dowodów, że estrogeny i progestageny zawarte w doustnych środkach antykoncepcyjnych mogą powodować wady rozwojowe u dzieci w przypadku przypadkowego zajścia w ciążę w czasie stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych.

Przy ponownym przepisywaniu Lindinet 30 należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko ZT w okresie poporodowym (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Ostrzeżenie i środki ostrożności”).

Karmienie piersią. Opisywano wydzielanie małych ilości steroidów zawartych w doustnych hormonalnych środkach antykoncepcyjnych i/lub ich metabolitów do mleka matki, a także niektóre działania niepożądane u niemowląt, w tym żółtaczkę i powiększenie piersi. Doustne środki antykoncepcyjne mogą wpływać na laktację, ponieważ ich stosowanie może zmniejszyć ilość mleka matki i zmienić jego skład.

Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych zazwyczaj nie jest zalecane do pełnego zakończenia karmienia piersią.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub innych maszyn.

Lindinet 30 nie ma wpływu lub ma nieznaczny wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub innych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Tylko do użytku doustnego.

Tabletki należy przyjmować codziennie w tym samym czasie, w kolejności wskazanej na opakowaniu blisterowym. Należy przyjmować 1 tabletkę dziennie (najlepiej o tej samej porze dnia) przez 21 dni z rzędu. Następnie należy zrobić 7-dniową przerwę w przyjmowaniu tabletek. W czasie 7-dniowej przerwy powinien wystąpić krwawienie przypominające miesiączkę, spowodowane odstawieniem leku. Zazwyczaj krwawienie zaczyna się w 2. lub 3. dniu po przyjęciu ostatniej tabletki i może trwać aż do rozpoczęcia przyjmowania tabletek z kolejnej paczki.

Następnego dnia po 7-dniowej przerwie należy rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnej paczki zawierającej 21 tabletek.

Pierwsze stosowanie leku.

Stosowanie leku Lindinet 30 należy rozpocząć w pierwszym dniu cyklu menstruacyjnego.

Przyjmowanie tabletek można również rozpocząć w dniu od 2. do 7. miesiączki, jednak w takim przypadku należy stosować dodatkowe niehormonalne środki antykoncepcyjne (np. prezerwatywy, środki plemienicidne) przez pierwsze 7 dni przyjmowania tabletek.

Przejście na stosowanie leku Lindinet 30 z innego doustnego środka antykoncepcyjnego (kombinowane doustne środki antykoncepcyjne /KDS/, pierścień waginalny lub plaster transdermalny).

Pierwszą tabletkę leku Lindinet 30 należy przyjąć bezpośrednio po ostatniej tabletce z poprzedniej paczki innego kombinowanego doustnego środka antykoncepcyjnego, ale nie później niż następnego dnia po zwykłej przerwie w przyjmowaniu tabletek (lub po ostatniej tabletce placebo) z poprzedniej paczki doustnych środków antykoncepcyjnych.

Przy przejściu na Lindinet 30 z pierścienia waginalnego lub plastra transdermalnego zaleca się rozpoczęcie przyjmowania Lindinet 30 w dniu usunięcia pierścienia waginalnego lub plastra transdermalnego, ale nie później niż w dniu zaplanowanego założenia nowego pierścienia waginalnego lub plastra transdermalnego.

Przejście na stosowanie leku Lindinet 30 z leków zawierających wyłącznie progestagen (tzw. „minipły”, zastrzyki, implant lub wewnątrzmaciczny system).

Można przerwać stosowanie leków zawierających wyłącznie progestagen w dowolnym dniu, a stosowanie leku Lindinet 30 należy rozpocząć następnego dnia. Z implantu można przejść na stosowanie leku Lindinet 30 w dniu jego usunięcia lub usunięcia wewnątrzmacicznego systemu. Przy przejściu na Lindinet 30 z zastrzyków należy rozpocząć przyjmowanie leku w dniu zaplanowanego zastrzyku. W tych przypadkach przez pierwsze 7 dni należy stosować dodatkowe metody antykoncepcji.

Stosowanie leku Lindinet 30 po poronieniu w I trymestrze ciąży.

Stosowanie leku można rozpocząć bezpośrednio po poronieniu w I trymestrze ciąży; w tym przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych metod antykoncepcji.

Stosowanie leku Lindinet 30 po porodzie lub poronieniu w II trymestrze ciąży.

Informacje dotyczące stosowania leku w okresie karmienia piersią znajdują się w rozdziale „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”.

Ponieważ okres poporodowy wiąże się ze zwiększonym ryzykiem tromboembolii, stosowanie leku Lindinet 30 można rozpocząć nie wcześniej niż po 28 dniach od porodu u kobiet nie karmiących piersią lub po poronieniu w II trymestrze. Należy zalecić kobiecie stosowanie dodatkowego rezerwowego niehormonalnego środka antykoncepcyjnego przez pierwsze 7 dni przyjmowania tabletek. Niemniej jednak, jeśli po porodzie lub poronieniu miały miejsce stosunki seksualne, przed rozpoczęciem stosowania leku Lindinet 30 należy wykluczyć ciążę lub odczekać do pierwszej miesiączki (patrz również rozdziały „Szczególne wskazania” oraz „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Pominięcie przyjęcia tabletki.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu tabletki nie przekracza 12 godzin, działanie antykoncepcyjne leku nie jest osłabione. Pominiętą tabletkę należy przyjąć natychmiast, gdy tylko to zostanie zauważone. Następną tabletkę z tej paczki należy przyjąć w ustalonym czasie. Jeśli opóźnienie w przyjęciu tabletki przekracza 12 godzin, ochrona antykoncepcyjna może być osłabiona. W takim przypadku należy kierować się dwoma podstawowymi zasadami:

1. Przerwa w przyjmowaniu tabletek nie może nigdy trwać dłużej niż 7 dni.
2. Odpowiednie stłumienie osi podwzgórze-przysadka-jajniki osiąga się dzięki ciągłemu przyjmowaniu leku przez 7 dni.

W związku z tym w codziennym życiu należy kierować się poniższymi zaleceniami:

1. tydzień

Ostatnią pominiętą tabletkę należy przyjąć jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie należy kontynuować przyjmowanie tabletek w ustalonym czasie. Ponadto przez następne 7 dni należy stosować metodę barierową antykoncepcji, np. prezerwatywę. Jeśli w ciągu poprzednich 7 dni miał miejsce stosunek seksualny, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek zostało pominiętych i im bliżej pominięcie znajduje się do 7-dniowej przerwy w stosowaniu leku, tym większe ryzyko zajścia w ciążę.

2. tydzień

Ostatnią pominiętą tabletkę należy przyjąć jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie należy kontynuować przyjmowanie tabletek w ustalonym czasie. Jeśli tabletki były przyjmowane prawidłowo przez 7 dni przed pominięciem, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych metod antykoncepcji. W przeciwnym przypadku lub przy pominięciu więcej niż jednej tabletki zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej antykoncepcji przez 7 dni.

3. tydzień

Ryzyko osłabienia działania antykoncepcyjnego wzrasta w miarę zbliżania się do 7-dniowej przerwy w przyjmowaniu leku. Można jednak uniknąć osłabienia ochrony antykoncepcyjnej poprzez dostosowanie schematu przyjmowania tabletek. Jeśli zastosuje się jedną z poniższych opcji, nie będzie konieczne stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji, pod warunkiem że tabletki były przyjmowane prawidłowo przez 7 dni przed pominięciem. Jeśli nie było to możliwe, należy zastosować pierwszą z poniższych opcji i stosować dodatkowe metody antykoncepcji przez następne 7 dni.

1. Ostatnią pominiętą tabletkę należy przyjąć jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie należy kontynuować przyjmowanie tabletek w ustalonym czasie. Należy natychmiast rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnej paczki, tzn. nie powinno być przerwy w stosowaniu leku. Mało prawdopodobne, aby u kobiety wystąpiło krwawienie przypominające miesiączkę przed zakończeniem przyjmowania tabletek z drugiej paczki, choć mogą występować plamienia lub krwawienia przebijające.
2. Można również przerwać przyjmowanie tabletek z bieżącej paczki. W takim przypadku przerwa w stosowaniu leku powinna trwać 7 dni, wliczając dni pominięcia przyjmowania tabletek, po czym należy rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnej paczki. Jeśli kobieta chce rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnej paczki w zwykłym terminie rozpoczęcia nowej paczki, 7-dniową przerwę w przyjmowaniu leku należy odpowiednio skrócić.

Jeśli po pominięciu tabletek nie wystąpi krwawienie przypominające miesiączkę podczas pierwszej zwykłej przerwy w przyjmowaniu tabletek, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę.

Zalecenia w przypadku wymiotów i/lub biegunki.

Jeśli w ciągu 4 godzin od przyjęcia leku wystąpią wymioty lub biegunka, oznacza to, że substancja czynna tabletki mogła nie zostać w pełni wchłonięta. W takim przypadku należy postępować zgodnie z punktem „Pominięcie przyjęcia tabletki”. Jeśli pacjentka nie chce odchylać się od harmonogramu przyjmowania, pominięte tabletki należy przyjąć z zapasowej paczki.

Opóźnienie lub przyśpieszenie cyklu menstruacyjnego.

W celu opóźnienia miesiączki należy kontynuować przyjmowanie tabletek z nowej paczki bez 7-dniowej przerwy w stosowaniu leku. Krwawienie miesięczne można opóźnić tak długo, jak to konieczne, aż do zakończenia przyjmowania tabletek z drugiej paczki. Podczas opóźnienia krwawienia miesięcznego mogą występować plamienia lub krwawienia przebijające. Regularne przyjmowanie leku Lindinet 30 można wznowić po zwykłej 7-dniowej przerwie.

W celu przyśpieszenia wystąpienia krwawienia miesięcznego, 7-dniową przerwę w stosowaniu leku można skrócić o pożądaną liczbę dni.

Im krótsza przerwa w przyjmowaniu leku, tym większe ryzyko, że nie wystąpi krwawienie miesięczne lub że podczas przyjmowania tabletek z następnej paczki będą występować plamienia lub krwawienia przebijające.

Dzieci.

Lindinet 30 wskazany jest do stosowania tylko po ustaleniu się regularnych miesiączek.

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania doustnych środków antykoncepcyjnych u dorosłych i dzieci mogą obejmować: nudności, wymioty, zwiększoną wrażliwość gruczołów piersiowych, zawroty głowy, ból brzucha, senność/uczucie zmęczenia; u młodych dziewcząt może występować słabe krwawienie waginalne. Nie istnieje specyficzny antydotum, leczenie jest objawowe.

Skutki uboczne.

Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia niżej wymienionych skutków ubocznych:

• powikłania zakrzepowe i zakrzepowo-embolii tętniczych i żylnych* (częstość: pojedyncze) (patrz także sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”);
• nieprawidłowe zmiany w szyjce macicy (CIN) i raka szyjki macicy;
• raka piersi;
• łagodnych guzów wątroby (węzłowa hiperplazja ogniskowa, adenoma wątroby).

* Stosowanie COC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia powikłań zakrzepowo-embolii tętniczych i żylnych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, przemijającego ataku niedokrwiennego, zakrzepicy żył głębokich i zatoru tętnicy płucnej. Szczegółowe informacje na temat tych skutków ubocznych zawarte są w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”.

Poniżej wymienione skutki uboczne podano zgodnie z następującą klasyfikacją częstości ich występowania: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), rzadko (od ≥1/1000 do <1/100), pojedyncze (od ≥1/10000 do <1/1000), rzadkie (<1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje

często: zapalenie pochwy, w tym kandydoza.

Łagodne, złośliwe i nieokreślone nowotwory (w tym torbie i polipy)

rzadkie: rak hepatocelularny.

Układ odpornościowy

pojedyncze: reakcje anafilaktyczne/anafilaktycznopodobne, w tym pojedyncze przypadki pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego i ciężkich reakcji z objawami ze strony układu oddechowego i krążenia.

rzadkie: nasilenie się toczeń rumieniowatego układowego.

częstość nieznana: nasilenie objawów dziedzicznego i nabytego obrzęku naczynioruchowego

Układ metaboliczny i odżywianie

nieraz: zmiany poziomu lipidów, w tym hipertriglicerydemia; zmiany apetytu (zwiększenie lub zmniejszenie).

pojedyncze: obniżenie poziomu kwasu foliowego we krwi*, nietolerancja glukozy.

rzadkie: nasilenie porfirii.

Zaburzenia psychiczne

często: zaburzenia nastroju, w tym depresja, zmiany libido.

Układ nerwowy

bardzo często: ból głowy, w tym migrena.

często: pobudzenie nerwowe, zawroty głowy.

rzadkie: nasilenie się chorei.

Układ wzroku

pojedyncze: nietolerancja soczewek kontaktowych.

rzadkie: zapalenie nerwu wzrokowego;** zakrzepica naczyń siatkówki.

Układ sercowo-naczyniowy

nieraz: nadciśnienie tętnicze.

Układ krążenia

pojedyncze: żylne zakrzepowo-zatorowe powikłania (VTE), tętnicze zakrzepowo-zatorowe powikłania (ATE).

rzadkie: nasilenie się żylaków.

Układ pokarmowy

często: nudności, wymioty, ból brzucha.

nieraz: skurcze brzucha; wzdęcia.

rzadkie: zapalenie trzustki, kolit iszemiczny.

częstość nieznana: choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, niespecyficzne wrzodziejące zapalenie jelita grubego).

Wątroba i drogi żółciowe

pojedyncze: żółtaczka cholestatyczna.

rzadkie: choroby pęcherza żółciowego, w tym kamica żółciowa***.

częstość nieznana: zaburzenia hepatocelularne (np. zapalenie wątroby, zaburzenia funkcji wątroby).

Skóra i tkanka podskórna

często: trądzik.

nieraz: wysypka, chloaza (melazma), która może być trwała; hirsutyzm, łysienie.

pojedyncze: rumień węzłowaty.

rzadkie: wielopostaciowy rumień.

Nerki i drogi moczowe

rzadkie: zespół hemolityczno-uremiczny.

Układ rozrodczy i gruczoły mlekowe

bardzo często: krwawienie przebijające/plamienie.

często: ból, zwiększona wrażliwość, powiększenie piersi, wydzielanie z nich; algomenorrhea; zmiany charakteru menstruacji; zmiany wydzielania szyjki macicy i zmiany erozyjne; amenorrea.

Powikłania ogólne i stan w miejscu podania

często: zatrzymanie płynu/obrzęk.

Wyniki badań laboratoryjnych i instrumentalnych

często: zmiana masy ciała (zwiększenie lub zmniejszenie).

nieraz: podwyższenie ciśnienia tętniczego, zmiany poziomu lipidów we krwi, w tym hipertriglicerydemia.

pojedyncze: obniżenie poziomu kwasu foliowego we krwi*.

* Poziom lipidów we krwi może obniżać się pod wpływem stosowania kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych. Może to mieć znaczenie kliniczne, jeśli kobieta zajdzie w ciążę wkrótce po zaprzestaniu stosowania kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych.

** Zapalenie nerwu wzrokowego może prowadzić do całkowitej lub częściowej utraty wzroku.

*** Stosowanie kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych może nasilać istniejące choroby pęcherza żółciowego i przyspieszać rozwój tej choroby u kobiet, u których wcześniej nie obserwowano żadnych objawów.

U kobiet z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym egzogenne estrogeny mogą wywoływać lub nasilać objawy obrzęku naczynioruchowego.

W pięciu badaniach porównujących ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet, które kiedykolwiek stosowały COC (obecnie lub w przeszłości), z kobietami, które nigdy nie stosowały COC, nie stwierdzono związku między stosowaniem COC (kiedykolwiek) a ryzykiem wystąpienia raka piersi, z oszacowaniami efektu w zakresie od 0,90 do 1,12.

W trzech badaniach porównywano ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet, które aktualnie lub niedawno stosowały COC (< 6 miesięcy od ostatniego przyjęcia), z kobietami, które nigdy nie stosowały COC. W jednym z tych badań nie stwierdzono związku między ryzykiem wystąpienia raka piersi a stosowaniem COC. Dwa inne badania wykazały wzrost ryzyka względnego o 1,19–1,33 u kobiet, które aktualnie lub niedawno stosowały COC. Oba badania wykazały zwiększone ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących COC przez dłuższy czas, z ryzykiem względnym w zakresie od 1,03 przy stosowaniu COC krócej niż rok do około 1,4 przy stosowaniu COC dłużej niż 8–10 lat.

Interakcje

Interakcje innych leków (induktorów enzymów) z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi mogą prowadzić do krwawienia przebijającego i/lub utraty efektu antykoncepcyjnego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Dane dotyczące podejrzewanych działań niepożądanych

Zbieranie informacji o podejrzewanych działaniach niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Pozwala to kontynuować monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka. Prosimy pracowników medycznych o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pomocą krajowego systemu raportowania.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem i wilgocią.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 21 tabletek powlekanych, w blisterze; 1 lub 3 blisterów razem z tekturowym futerałem do przechowywania blisterów w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Spółka akcyjna „Gedeon Richter”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

N-1103, Budapeszt, ul. Demrédi 19-21, Węgry.

---

[1] Te wskaźniki szacowano na podstawie zbiorczych danych epidemiologicznych badań wykorzystujących ryzyko względne dla różnych preparatów w porównaniu z COC zawierającymi lewonorgestrel.

[2] Średnia wartość zakresu 5-7 na 10000 pacjentów-roku, na podstawie ryzyka względnego dla COC zawierających lewonorgestrel, w porównaniu z około 2,3-3,6 u pacjentek, które nie stosowały COC.