Levzirin

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania lekowego środka LEVZIRIN (LevZirin)

Skład:

substancja czynna: levocetirizine;

1 tabletka zawiera levocetyryzyny dihydrochloranu 5 mg;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, celuloza mikrokryształyczna, krzemionka koloidalna bezwodna, stearynian magnezu, powłoka: Opadry white YS-1-7003: dwutlenek tytanu (E 171), hipromeloza, glikol polietylenowy, polisorbat 80.

Postać lekowa. Tabletki powlekane powłoką filmową.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: tabletki powlekane powłoką filmową, białego koloru, o kształcie okrągłym, dwuwypukłe, z podziałką z jednej strony oraz grawerem „H”, a z drugiej strony grawerem „161”.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwko histaminie do stosowania systemowego. Pochodne piperazyny.

Kod ATC R06A E09.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Levocetyryzyna to aktywny, stabilny enancjomer R cetyryzyny, należący do grupy konkurencyjnych antagonistów histaminy. Działanie farmakologiczne wynika z blokady receptorów H1-histaminowych. Powinność do receptorów H1-histaminowych u levocetyryzyny jest 2 razy wyższa niż u cetyryzyny. Wpływa na histaminozależny etap rozwoju reakcji alergicznej, zmniejsza migrację eozynofili, przepuszczalność naczyń krwionośnych, ogranicza uwalnianie mediatorów zapalenia. Zapobiega rozwojowi i złagadza przebieg reakcji alergicznych, wykazuje działanie antyekssudatywne, przeciwświądowe, przeciwzapalne, praktycznie nie wykazuje działania antycholinergicznego i antyserotonergicznego. W dawkach terapeutycznych praktycznie nie wykazuje działania sedyacyjnego.

Farmakokinetyka.

Parametry farmakokinetyczne levocetyryzyny mają zależność liniową i niemal nie różnią się od takich u cetyryzyny.

Absorpcja. Lek jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym, przyjmowanie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania, ale zmniejsza jego szybkość; biodostępność – 100 %. U 50 % pacjentów działanie leku rozwija się po 12 minutach od przyjęcia dawki pojedynczej, a u 95 % – po 0,5–1 godzinie. Maksymalne stężenie (Cmax) w surowicy osiągane jest po 50 minutach po jednorazowym przyjęciu doustnej dawki terapeutycznej i utrzymuje się przez 2 dni. Maksymalne stężenie (Cmax) wynosi 207 ng/ml po jednorazowym zastosowaniu i 308 ng/ml – po powtarzalnym zastosowaniu w dawce 5 mg odpowiednio.

Rozkład. Brak informacji dotyczących rozkładu leku w tkankach oraz przenikania levocetyryzyny przez barierę krew-mózg.

Biotransformacja. W organizmie człowieka metabolizm ulega około 14 % levocetyryzyny. Proces metabolizmu obejmuje oksydację, N- i O-dealkylację oraz sprzęganie z tauryną. Dealkylacja przede wszystkim zachodzi przy udziale cytochromu CYP3A4, podczas gdy w procesie oksydacji zaangażowana jest cała seria izoform cytochromów. Levocetyryzyna nie wpływa na aktywność izoenzymów cytochromowych 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4 w stężeniach, które nawet przekraczają szczytowe po przyjęciu dawki 5 mg doustnie. Biorąc pod uwagę niski stopień metabolizmu oraz brak nasilenia działania hamującego, interakcje levocetyryzyny z innymi substancjami są mało prawdopodobne.

Wydalanie. Wydalenie leku odbywa się głównie dzięki filtracji kłębuszkowej i aktywnej sekrecji kanalikowej. Okres półtrwania leku (T1/2) wynosi 7,9±1,9 godziny, całkowity klirens – 0,63 ml/min/kg. Lek nie gromadzi się, całkowicie wydala z organizmu w ciągu 96 godzin. 85,4 % dawki leku wydala się w niezmienionej formie z moczem, około 12,9 % – z kałem.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny < 40 ml/min) klirens leku zmniejsza się, T1/2 wydłuża się (u pacjentów poddawanych hemodializie całkowity klirens zmniejsza się o 80 %), co wymaga doboru odpowiedniego trybu dawkowania. Podczas standardowej 4-godzinnej hemodializy usuwana jest niewielka część (mniej niż 10 %) levocetyryzyny. Lek przenika do mleka matki.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe rinitu alergicznego (w tym rinitu alergicznego o długotrwałym przebiegu) oraz pokrzywki.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na lewocetyryzynę, inne pochodne piperazyny oraz inne składniki preparatu.
• Ciężka postać przewlekłej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji z lewocetyryzyną (w tym z induktorami CYP3A4) nie były prowadzone. Badania z cetyryzyną (związek racemiczny) wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypiryną, azitromycyną, cymetrydyną, diazepanem, erytromycyną, glipizydem, ketokonazolem lub pseudoefedryną nie wywołuje klinicznie istotnych niekorzystnych skutków. W badaniu wielokrotnego stosowania przy jednoczesnym podawaniu teofiliny (400 mg na dobę) obserwowano niewielkie zmniejszenie (o 16%) klirensu cetyryzyny (rozkład teofiliny nie ulegał zmianie). W badaniu wielokrotnego stosowania przy jednoczesnym podawaniu rytonawiru (600 mg dwa razy dziennie) i cetyryzyny (10 mg na dobę) stwierdzono wzrost ekspozycji na cetyryzynę o około 40%, natomiast rozkład rytonawiru ulegał nieco zmniejszeniu (-11%) przy współistniejącym stosowaniu cetyryzyny.

Spożycie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania leku, ale zmniejsza szybkość jego absorpcji.

Jednoczesne stosowanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny z alkoholem lub innymi lekami depresyjnymi układu nerwowego środkowego (CNS) u wrażliwych pacjentów może powodować dodatkowe zmniejszenie uwagi oraz zdolności do wykonywania pracy.

Szczególne środki ostrożności.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (wymagana jest korekta dawkowania) oraz u pacjentów w wieku podeszłym z niewydolnością nerek (możliwe obniżenie filtracji kłębuszkowej). Podczas stosowania tego leku należy powstrzymać się od spożycia alkoholu.

U pacjentów z pewnymi czynnikami sprzyjającymi zatrzymaniu moczu (np. urazy rdzenia kręgowego, przerost gruczołu krokowego) należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku, ponieważ lewocetyryzyna może zwiększyć ryzyko zatrzymania moczu.

Lewocetyryzynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z padaczką oraz u osób z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych, ponieważ jej stosowanie może prowadzić do nasilenia napadów.

Leki przeciwhistaminowe tłumią odpowiedź w skórnym teście alergicznym, dlatego należy przerwać przyjmowanie leku 3 dni przed wykonaniem testu (okres eliminacji).

Może wystąpić swędzenie po odstawieniu lewocetyryzyny, nawet jeśli ten objaw nie występował przed rozpoczęciem leczenia. Objaw ten może ustąpić samorzutnie. W niektórych przypadkach może być on silny i może być konieczne ponowne leczenie. Objaw ten powinien ustąpić po ponownym rozpoczęciu leczenia.

Preparatu w postaci tabletek nie należy stosować u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ ta forma leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. W tej grupie pacjentów zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci farmaceutycznej odpowiedniej dla pediatrii.

Brak danych dotyczących nasilenia działania środków uspokajających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Należy jednak unikać stosowania środków uspokajających podczas przyjmowania leku.

Ponieważ preparat zawiera laktozę, nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami tolerancji galaktozy, ciężkim niedoborem laktoazy lub zespołem malabsorpcji glukozy i galaktozy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lewocetyryzyna jest przeciwwskazana w czasie ciąży. Cetyryzyna przenika do mleka matki, dlatego w razie konieczności stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Fekundacja

Brak danych klinicznych (w tym badań na zwierzętach) dotyczących wpływu lewocetyryzyny na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami podczas leczenia lekiem.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy podawać dorosłym i dzieciom od 6. roku życia doustnie w dawce dobowej 5 mg 1 raz na dobę. Tabletkę należy przyjmować z posiłkiem lub na czczo, nie rozgniatając, popijając niewielką ilością wody.

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w wieku podeszłym z prawidłową funkcją nerek nie jest wymagana korekta dawki leku.

Korekta dawki jest zalecana u pacjentów w wieku podeszłym z zaburzeniami funkcji nerek od umiarkowanych do ciężkich (patrz sekcja „Niewydolność nerek*”* ).

Niewydolność nerek

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek dawkę należy dostosować w zależności od stopnia zaburzenia funkcji nerek (klirensu kreatyniny) zgodnie z poniższą tabelą.

Do stosowania tej tabeli dawkowania należy oszacować klirens kreatyniny (Klkr) pacjenta w ml/min. Klkr (ml/min) powinien być oszacowany na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy (mg/dl) przy użyciu następującego wzoru:

Dzieciom z zaburzeniami funkcji nerek dawkę leku należy dostosować indywidualnie, uwzględniając klirens nerkowy i masę ciała. Brak danych specyficznych dotyczących stosowania u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek.

Zaburzenia wątroby

U pacjentów wyłącznie z niewydolnością wątroby nie jest wymagana korekta dawkowania. U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek należy dostosować dawkowanie zgodnie z powyższą tabelą.

Populacja pediatryczna

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: zalecana dawka dzienna – 5 mg (1 tabletka powlekana powłoką filmową).

U dzieci w wieku od 2 do 6 lat niemożliwe jest dostosowanie dawki leku w tej postaci leczniczej (tabletki powlekane powłoką filmową). Zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leczniczej odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Czas trwania leczenia: pacjentów z przewlekłym katarrem siennym (objawy choroby trwają < 4 dni w tygodniu lub krócej niż 4 tygodnie) należy leczyć zgodnie z przebiegiem choroby i wywiadem; leczenie można przerwać, jeśli objawy ustąpią, a następnie wznowić ponownie w przypadku ich nawrotu. W przypadku stałego kataru siennego (objawy choroby trwają > 4 dni w tygodniu i dłużej niż 4 tygodnie) w okresie kontaktu z alergenami pacjentowi może być zaproponowana terapia ciągła. W przypadku chorób przewlekłych (przewlekły katar sienny, przewlekła pokrzywka) czas trwania leczenia może wynosić do 1 roku (dane dostępne z badań klinicznych dotyczących stosowania racematu).

Dzieci.

Nie należy stosować leku w postaci tabletek dzieciom poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać lecznicza nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. Dla tej grupy pacjentów zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leczniczej odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Przedawkowanie.

Objawy: objawy przedawkowania mogą obejmować senność u dorosłych oraz początkowe pobudzenie i zwiększoną drażliwość, a następnie senność u dzieci.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydotum na lewocetyryzynę. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspierające. Należy rozważyć konieczność przepłukania żołądka w krótkim czasie po podaniu leku. Hemodializa w celu usunięcia lewocetyryzyny z organizmu nie jest skuteczna.

Działania niepożądane.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zwiększona zmęczalność, osłabienie, astenia, drgawki, parestezje, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, dysgezja.

Ze strony psychiki: senność, zaburzenia snu, pobudzenie, halucynacje, depresja, agresja, bezsenność, myśli samobójcze, przerażające sny.

Ze strony serca: uczucie przyspieszonego serca, tachykardia.

Ze strony narządów wzroku: zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, okulogiracja.

Ze strony narządów słuchu i równowagi: zawroty głowy.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych: zapalenie wątroby.

Ze strony nerek i układu moczowego: dyzuria, zatrzymanie moczu.

Ze strony układu odpornościowego: podwyższona wrażliwość, w tym anafilaksja.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy śródmiążdzielowej: duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego: biegunka, wymioty, zaparcia, suchość w ustach, nudności, ból brzucha.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: obrzęk naczynioruchowy, trwałe wypryski lekowe, świąd, wysypka, pokrzywka.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego: mialgie, artralgie.

Wyniki badań: przyrost masy ciała, odchylenia wyników funkcji wątroby od normy.

Zaburzenia odżywiania i przemiany materii: zwiększony apetyt.

Zaburzenia ogólne i stan w miejscu podania: obrzęk.

Opis wybranych działań niepożądanych

Zgłaszano świąd po zakończeniu stosowania lewocetyryzyny.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma duże znaczenie. Umożliwia ono ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem produktu leczniczego. Osoby pracujące w ochronie zdrowia powinny zgłaszać informacje o wszelkich podejrzewanych działaniach niepożądanych za pomocą krajowego systemu zgłaszania.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletek w blisterze, 1 lub 3 blistry w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent.

Hetero Labs Limited.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Jednostka III, Formulation Plot № 22 - 110 IDA, Jeedimetla, Hyderabad, 500 055 Telangana, Indie.

Wniosek składający.

Mega Lifesciences (Australia) Pty Ltd.

Adres siedziby wnioskodawcy.

60, National Avenue, Pakenham, Victoria 3810, Australia.