Lazolvan®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Lazolvan® LASOLVAN®

Skład:

substancja czynna: ambroxoli hydrochloridum;

1 tabletka zawiera ambroxoli hydrochloridum 30 mg;

substancje pomocnicze: laktoza monohydras; amylo maiz; silicesii dioxidum colloidale anhydricum; magnesium stearicum.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe tabletki białe lub lekko żółtawe, płaskie z obu stron, z zaokrąglonymi krawędziami; po jednej stronie tabletki – podziałka oraz oznakowanie „67C” po obu stronach podziałki.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane przy kaszlu i przeziębieniach. Środki mukolityczne.

Kod ATC R05C B06.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

W badaniach przedklinicznych wykazano, że substancja czynna leku Lazolvan® ,tabletki, – chlorowodorek ambroksolu – zwiększa produkcję składnika surowiczego sekretu oskrzowego. Ambroksol wzmacnia wydzielanie surfaktantu płucnego poprzez bezpośredni wpływ na pneumocyty typu II w pęcherzykach oraz komórki Clara w oskrzeli, a także stymuluje aktywność rzęsek, w wyniku czego zmniejsza się lepkość wydzieliny i poprawia się jej odprowadzanie (klirens mucocharowy). Poprawę klirensu mucocharowego potwierdzono podczas badań kliniczno-farmakologicznych.

Zwiększone wytwarzanie surowiczego sekretu oraz wzmocnienie klirensu mucocharowego ułatwiają odkrztuszanie i zmniejszają kaszel.

U pacjentów z POChP, którzy przyjmowali chlorowodorek ambroksolu w kapsułkach o przedłużonym działaniu w dawce 75 mg przez 6 miesięcy, zaobserwowano istotne zmniejszenie liczby zaostrzeń w porównaniu z placebo, które stwierdzono już na końcu 2 miesiąca leczenia. U pacjentów leczonych chlorowodorkiem ambroksolu choroba trwała istotnie krócej, a także wymagała mniej dni terapii antybiotykiem. U tych pacjentów zaobserwowano również istotne statystycznie zmniejszenie objawów takich jak trudności w odkrztuszaniu, kaszel, duszność oraz dźwięki osłuchowe w porównaniu z placebo.

Efekt miejscowego znieczulenia chlorowodorkiem ambroksolu obserwowano w modelu króliczego oka, co może wynikać z właściwości blokowania kanałów sodowych. Badania in vitro wykazały, że chlorowodorek ambroksolu blokuje neuronalne kanały sodowe; wiązanie było odwracalne i zależne od stężenia.

Chlorowodorek ambroksolu wykazał działanie przeciwzapalne in vitro. W ten sposób chlorowodorek ambroksolu istotnie zmniejsza uwalnianie cytokin z mononuklearnych i polimorfonuklearnych komórek krwi oraz tkanek.

W wyniku badań klinicznych z udziałem pacjentów z zapaleniem gardła wykazano istotne zmniejszenie bólu i zaczerwienienia gardła po zastosowaniu leku.

Dzięki właściwościom farmakologicznym ambroksolu szybko ustępował ból podczas leczenia chorób górnych dróg oddechowych, co obserwowano w trakcie badań skuteczności klinicznej form do inhalacji ambroksolu.

Zastosowanie chlorowodorku ambroksolu zwiększa stężenie antybiotyków (amoksycyliny, cefuroksymu, erytromycyny i doksycykliny) w секрęcie oskrzowo-płucnym i w plwocinie. Obecnie nie wykazano żadnego klinicznego znaczenia tego faktu.

Właściwości przeciwwirusowe in vitro i w modelach zwierzęcych

W badaniach in vitro na komórkach nabłonka tchawicy człowieka zaobserwowano zmniejszenie replikacji wirusa rhinowirusa (RV 14). W modelu dróg oddechowych myszy po wcześniejszym zastosowaniu ambroksolu zaobserwowano zmniejszenie replikacji wirusa grypy A.

Obecnie kliniczne znaczenie tego efektu nie jest potwierdzone.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Wchłanianie chlorowodorku ambroksolu z doustnych form o szybkim uwalnianiu jest szybkie i pełne, z zależnością liniową od dawki w zakresie terapeutycznym. Maksymalny poziom we krwi osoczowej osiągany jest po 1–2,5 godziny po doustnym przyjęciu form o szybkim uwalnianiu i średnio po 6,5 godziny po zastosowaniu form o wolnym uwalnianiu.

Absolutna dostępność biologiczna po przyjęciu tabletki 30 mg wynosi 79%.

Rozkład. Po doustnym przyjęciu rozkład chlorowodorku ambroksolu z krwi do tkanek jest szybki i wyraźny, z najwyższą koncentracją substancji czynnej w płucach. Oczekiwany objętość rozkładu po podaniu doustnym wynosi 552 l. We krwi osoczowej w zakresie dawek terapeutycznych około 90% leku wiąże się z białkami.

Metabolizm. Około 30% dawki po podaniu doustnym wydala się w wyniku presystemowego metabolizmu. Chlorowodorek ambroksolu metabolizowany jest głównie w wątrobie poprzez glukuronidację i rozszczepienie do kwasu dibromoantranilowego (około 10% dawki). Badania na mikrosomach wątroby człowieka wykazały, że CYP3A4 odpowiada za metabolizm chlorowodorku ambroksolu do kwasu dibromoantranilowego.

Wydalanie. Po 3 dniach doustnego przyjmowania około 6% dawki wydala się z moczem w niezmienionej formie, około 26% dawki – w formie skoniugowanej.

Okres półwydalenia z osocza krwi wynosi około 10 godzin. Całkowity klirens wynosi około 660 ml/min. Klirens nerkowy stanowi około 8% klirensu całkowitego. Po 5 dniach około 83% całkowitej dawki wydala się z moczem.

Farmakokinetyka u szczególnych grup pacjentów. U pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby wydalanie chlorowodorku ambroksolu jest zmniejszone, co powoduje 1,3–2-krotne zwiększenie stężenia we krwi osoczowej. Ponieważ zakres terapeutyczny chlorowodorku ambroksolu jest wystarczająco szeroki, nie ma potrzeby zmiany dawkowania.

Wiek i płeć nie mają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę chlorowodorku ambroksolu, dlatego nie jest wymagana żadna korekta dawki.

Podanie pokarmu nie wpływa na dostępność biologiczną chlorowodorku ambroksolu.

Właściwości kliniczne.

Wskazania. Terapia sekretolityczna w ostrych i przewlekłych chorobach oskrzelowo-płucnych związanych z zaburzeniami sekrecji oskrzelowej oraz osłabionym przesuwaniem się śluzu.

Przeciwwskazania. Nie należy stosować Lazolvan® u pacjentów znanym z nadwrażliwości na chlorowodorek ambroksolu lub inne składniki preparatu.

Lazolvan® w tabletach 30 mg nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci poniżej 6. roku życia ze względu na dawkowanie. Dzieciom poniżej 6. roku życia zaleca się stosowanie Lazolvan® syrop z nutą leśnych jagód, 15 mg/5 ml, lub Lazolvan® do inhalacji i dożylnej, 15 mg/2 ml.

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji. Jednoczesne stosowanie preparatu Lazolvan® w tabletach oraz leków o działaniu przeciwhistaminowym u pacjentów z już istniejącymi chorobami układu oddechowego z nadmierną sekrecją śluzu, takimi jak torbielowate zapalenie płuc (mukowiscydoza) lub choroba oskrzelorozszerzeniowa, może prowadzić do nadmiernego gromadzenia się śluzu wskutek przytłumienia odruchu kaszlowego. Dlatego kombinacja ta jest możliwa tylko po dokładnej ocenie przez lekarza stosunku oczekiwanej korzyści do możliwego ryzyka związanego ze stosowaniem.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Nadeszły doniesienia o ciężkich uszkodzeniach skóry: wielopostaciowej erupcji, zespole Stevensa-Johnsona (ZSJ)/toksycznym zespole martwicy naskórka (TEN) oraz ostrym ogólnoustrojowym pustulowym wyprysku (AGEP) związanych z zastosowaniem chlorowodorku ambroksolu. W przypadku wystąpienia objawów nasilającego się wysypu (czasem z pęcherzami lub uszkodzeniem błon śluzowych) należy natychmiast przerwać leczenie chlorowodorkiem ambroksolu i skonsultować się z lekarzem.

Tabletki Lazolvan® zawierają 684 mg laktozy w maksymalnej zalecanej dawce dobowej (120 mg). Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi stanami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktozy typu Lapage’a lub zaburzeniem wchłaniania glukozy i galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Lek Lazolvan® w formie tabletek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami motoryki oskrzeli i zwiększoną sekrecją śluzu (np. przy rzadkiej chorobie takiej jak pierwotna dyskineza rzęsek) ze względu na ryzyko wspomagania gromadzenia się wydzieliny.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub ciężkim stopniem niewydolności wątroby powinni przyjmować Lazolvan® w formie tabletek wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Podczas stosowania ambroksolu, jak i każdej substancji czynnej metabolizowanej w wątrobie i następnie wydalanej z moczem, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek może dochodzić do gromadzenia się metabolitów powstających w wątrobie.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Chlorowodorek ambroksolu przenika przez barierę łożyskową. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój embrionu/ciacha, poród czy rozwój poporodowy.

W wyniku badań klinicznych nie stwierdzono szkodliwego wpływu leku na płód po 28. tygodniu ciąży.

Należy jednak przestrzegać standardowych środków ostrożności związanych z przyjmowaniem leków w czasie ciąży. W szczególności nie zaleca się stosowania Lazolvan® w formie tabletek w I trymestrze ciąży.

Karmienie piersią. Chlorowodorek ambroksolu przenika do mleka matki. Lazolvan® w formie tabletek nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią.

Plodność. Badania przedkliniczne nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów. Nie ma danych dotyczących wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami. Odpowiednich badań nie przeprowadzono.

Sposób stosowania i dawki.

Jeśli nie zalecono inaczej, zalecana dawka leku Lazolvan® w tabletach jest następująca:

dzieci w wieku od 6 do 12 lat: zazwyczaj dawka wynosi 1/2 tabletu 2–3 razy na dobę (równowartość 30–45 mg chlorowodorku ambroksolu/24 godz.);

dorośli i dzieci w wieku od 12 lat: zazwyczaj dawka wynosi 1 tablet 3 razy na dobę przez pierwsze 2–3 dni (równowartość 90 mg chlorowodorku ambroksolu/24 godz.). Leczenie należy kontynuować stosując 1 tablet 2 razy na dobę (równowartość 60 mg chlorowodorku ambroksolu/24 godz.).

W razie potrzeby efekt terapeutyczny u dorosłych i dzieci w wieku od 12 lat można wzmocnić stosując 2 tabletki 2 razy na dobę (równowartość 120 mg chlorowodorku ambroksolu/24 godz.).

Tabletki należy połykać całkowicie, popijając odpowiednią ilością płynu (np. wodą, herbatą lub sokiem owocowym), podczas jedzenia lub niezależnie od przyjęcia posiłku.

Ogólnie nie ma ograniczeń co do długości stosowania, jednak leczenie długotrwałe należy prowadzić pod nadzorem lekarskim.

Leku Lazolvan® w tabletach nie należy stosować dłużej niż przez 4–5 dni bez konsultacji z lekarzem.

Dzieci. Stosuje się u dzieci w wieku od 6 lat, które nie tolerują syropu lub roztworu do inhalacji i doustnego stosowania.

Przedawkowanie.

Do chwili obecnej nie ma doniesień o przypadkach przedawkowania u ludzi. Objawy znane z pojedynczych doniesień o przedawkowaniu i/lub przypadkach błędnego zażycia leku odpowiadają znanym działaniom niepożądanych po stosowaniu leku Lazolvan® w dawkach zalecanych i wymagają leczenia objawowego.

Efekty uboczne.

Do oceny częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację:

Z działu układu odpornościowego:

rzadko – reakcje nadwrażliwości;

częstość nieznana – reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd.

Z działu skóry i tkanki podskórnej:

rzadko – wysypka, pokrzywka;

częstość nieznana – poważne reakcje skórne (w tym zespół wielopostaciowej rumienia, zespół Stevensa-Johnsona/ toksyczny nekroza naskórka oraz ostra pustulka egzantematyczna uogólniona).

Z działu przewodu pokarmowego:

często – nudności;

rzadko – wymioty, biegunka, dyspepsja, ból brzucha;

bardzo rzadko – ślinotok.

Z działu układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersiowej:

częstość nieznana – duszność (jako reakcja nadwrażliwości).

Ogólne zaburzenia:

rzadko – gorączka, reakcje ze strony błon śluzowych.

Przekazywanie informacji o podejrzewanych efektach niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych efektów niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu ma istotne znaczenie. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem leku. Pracownikom medycznym i farmaceutycznym, a także pacjentom lub ich prawnym przedstawicielom należy zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata. Nie stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletek w blistrze; po 2 blistery w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producenci.

Delpharm Reims, Francja /
Delpharm Reims, France.

Opella Healthcare Poland Sp. z o.o., Polska /
Opella Healthcare Poland Sp. z o.o., Poland.

Miejsce położenia producentów oraz adres siedziby działalności.

10 rue Colonel Charbonneaux, 51100 Reims, Francja /
10 rue Colonel Charbonneaux, 51100 Reims, France.

ul. Lubelska 52, 35-233 Rzeszów, Polska /
52 Lubelska Str., 35-233 Rzeszow, Poland.

Wniosek składający.

Sp. z o.o. „Opella Healthcare Ukraine”, Ukraina.

Miejsce położenia wnioskodawcy.

Ukraina, 01033, miasto Kijów, ul. Żyliańska 48-50A.