Lazin

INSTRUKCJA dotyczĂĄca stosowania leku LAZIN (LAzine)

Skład:

substancja czynna: lewocetyryzyna (levocetirizine);

5 ml roztworu zawierajÄ… lewocetyryzyny dihydrochloranu 2,5 mg;

substancje pomocnicze: metyloparaben (E 218), propyloparaben (E 216), sorbitol cieczy, gliceryna, sacharyna sodowa, trĂłjwodny octan sodu, kwas octowy lodowy, aromat winogronowy ART Grape FL#10273, woda oczyszczona.

Postać leku. Roztwór doustny.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysta, bezbarwna ciecz bez zanieczyszczeń i osadu, o charakterystycznym zapachu winogron.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwhistaminowe do stosowania systemowego. Pochodne piperazyny. Kod ATC R06A E09.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Levocytryzyna to aktywny, stabilny enancjomer R cytryzyny, należący do grupy konkurencyjnych antagonistów histaminy. Działanie farmakologiczne wynika z blokady receptorów histaminowych H1. Wiązanie levocytryzyny z receptorami H1 jest 2 razy silniejsze niż wiązanie cytryzyny. Wpływa na histaminozależny etap rozwoju reakcji alergicznej, zmniejsza migrację eozynofili, przepuszczalność naczyń krwionych oraz ogranicza uwalnianie mediatorów zapalenia. Zapobiega rozwojowi oraz hamuje przebieg reakcji alergicznych, wykazuje działanie antyegzudatywne, przeciwświądowe i przeciwzapalne, niemal nie wykazuje działania antycholinergicznego ani antyserotonergicznego.

Farmakokinetyka.

Parametry farmakokinetyczne levocytryzyny wykazują zależność liniową i nie zależą od dawki ani czasu, charakteryzują się niską zmiennością u różnych pacjentów. Profil farmakokinetyczny po podaniu pojedynczego enancjomeru jest taki sam jak po zastosowaniu cytryzyny. W trakcie absorpcji ani wydalania nie obserwuje się inwersji chiralnej.

Absorpcja. Lek po podaniu doustnym jest szybko i intensywnie wchłaniany. Stopień wchłaniania leku nie zależy od jego dawki i nie zmienia się po spożyciu pokarmu, jednak maksymalne stężenie (Cmax) leku jest niższe i osiągane później. Bioavailability wynosi 100%.

Działanie leku rozwija się już po 12 minutach od przyjęcia pojedynczej dawki u 50% chorych, a po 0,5–1 godz. – u 95% chorych. U dorosłych Cmax we krwi osiąga się po 50 minutach od pojedynczego przyjęcia dawki terapeutycznej. Stężenie równowagowe we krwi osiągane jest po 2 dniach przyjmowania leku. Cmax wynosi 207 ng/ml po pojedynczym zastosowaniu i 308 ng/ml – po wielokrotnym podawaniu dawki 5 mg raz na dobę.

Rozkład. Brak informacji dotyczących rozkładu leku w tkankach człowieka oraz przenikania levocytryzyny przez barierę krew–mózg. W badaniach na zwierzętach najwyższe stężenia stwierdzono w wątrobie i nerkach, a najniższe – w tkankach ośrodkowego układu nerwowego. Rozkład levocytryzyny jest ograniczony, ponieważ objętość rozkładu wynosi 0,4 l/kg. Wiązanie z białkami osocza krwi u człowieka wynosi 90%.

Biodegradacja. W organizmie człowieka stopień metabolizmu wynosi mniej niż 14% dawki levocytryzyny, dlatego różnice wynikające z polimorfizmu genetycznego lub jednoczesnego przyjmowania inhibitorów enzymów będą najprawdopodobniej niewielkie. Proces metabolizmu obejmuje hydroksylację aromatyczną, N- i O-dealkilację oraz koniugację z tauryną. Dealkilacja zachodzi głównie przy udziale cytochromu CYP 3A4, natomiast w procesie hydroksylacji aromatycznej biorą udział liczne i/lub nieokreślone izoformy CYP. Levocytryzyna nie wpływa na aktywność izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4 w stężeniach znacznie przekraczających maksymalne po przyjęciu dawki 5 mg doustnie. Z uwagi na niski stopień metabolizmu i brak zdolności do hamowania metabolizmu, interakcje levocytryzyny z innymi substancjami (i odwrotnie) są mało prawdopodobne.

Wydalanie. Wydalanie leku odbywa się dwiema drogami: poprzez filtrację kłębuszkową oraz aktywną sekrecję kanalikową. Okres półtrwania leku w osoczu (T1/2) u dorosłych wynosi 7,9 ± 1,9 godz. T1/2 leku jest krótszy u dzieci młodszych. Średni pozorny całkowity klirens u dorosłych to 0,63 ml/min/kg. Głównie wydalanie levocytryzyny i jej metabolitów z organizmu odbywa się z moczem (średnio 85,4% podanej dawki leku). Z kałem wydala się jedynie 12,9% podanej dawki leku.

Grupy szczególne

Naruszenia funkcji nerek

Pozorny klirens levocytryzyny koreluje z klirensiem kreatyniny. Dlatego u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek zaleca się dostosowanie odstępu między dawkami levocytryzyny z uwzględnieniem klirensu kreatyniny. U pacjentów z anurią w terminalnym stadium choroby nerek całkowity klirens zmniejsza się o około 80% w porównaniu do osób bez takich zaburzeń. Ilość levocytryzyny wydalonej podczas standardowej 4-godzinnej procedury hemodializy wynosiła <10%.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe rinitis alergicznej (w tym sezonowej rinitis alergicznej) oraz pokrzywki u dorosłych i dzieci od 2. roku życia.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzynę, jakiekolwiek inne pochodne piperazyny lub jakikolwiek inny składnik pomocniczy preparatu.

Ciężka postać przewlekłej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji lewocetyryzyny (w tym z induktorami CYP3A4) nie były prowadzone. Badania interakcji cetyryzyny (równowagowy racemat) wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypiryną, azitromycyną, cytydyną, diazepanem, erytromycyną, glikipizydem, ketokonazolem lub pseudoefedryną nie wywołuje klinicznie istotnych niepożądanych skutków. W badaniu wielokrotnego stosowania przy jednoczesnym podawaniu teofiliny (400 mg na dobę) zaobserwowano niewielkie zmniejszenie (o 16%) klirensu cetyryzyny (rozkład teofiliny nie ulegał zmianie).

W badaniu wielokrotnego podawania rytonawiru (600 mg dwa razy na dobę) i cetyryzyny (10 mg na dobę) stwierdzono około 40-procentowy wzrost ekspozycji na cetyryzynę, natomiast przy współczesnym stosowaniu cetyryzyny rozkład rytonawiru ulegał nieco zmniejszeniu (−11%).

Spożycie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania leku, ale jednoczesne spożycie pokarmu zmniejsza szybkość jego absorpcji.

Jednoczesne stosowanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny z alkoholem lub innymi depresjami układu nerwowego środkowego u wrażliwych pacjentów może powodować dodatkowe zmniejszenie uwagi i zdolności do wykonywania pracy.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Podczas stosowania leku należy wstrzymać się od spożycia alkoholu (patrz dział „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Levocytrizynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z epilepsją oraz u osób z ryzykiem wystąpienia napadów drgawek, ponieważ jej stosowanie może prowadzić do nasilenia napadów.

Przy przepisywaniu leku pacjentom z czynnikami sprzyjającymi zatrzymaniu moczu (np. uraz rdzenia kręgowego, przerost gruczołu krokowego) należy wziąć pod uwagę, że levocytrizyna zwiększa ryzyko zatrzymania moczu.

Leki przeciwhistaminowe tłumią odpowiedź w skórnym teście alergicznym, dlatego należy przerwać przyjmowanie leku trzy dni przed wykonaniem testu (okres eliminacji).

Może wystąpić swędzenie po zakończeniu stosowania levocytrizyny, nawet jeśli objaw ten nie występował przed rozpoczęciem leczenia. Objaw ten może ustąpić samorzutnie. W niektórych przypadkach objaw może być nasilony i może pojawić się konieczność ponownego leczenia. Objaw ten powinien ustąpić po ponownym rozpoczęciu leczenia.

Lek zawiera sorbitol ciekły, dlatego w przypadku stwierdzenia nietolerancji niektórych cukrów należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego środka leczniczego.

Lek zawiera metyloparaben i propyloparaben, które mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe opóźnione).

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak danych lub dane są ograniczone (mniej niż 300 przypadków ciąży) dotyczących stosowania levocytrizyny u kobiet w ciąży. Jednak dla cytrizyny, racematu levocytrizyny, istnieje duża liczba danych (ponad 1000 przypadków ciąży) u kobiet w ciąży, które wskazują na brak działania teratogennego lub toksyczności płodowo-noworodkowej.

Levocytrizyna jest przeciwwskazana w czasie ciąży.

Okres karmienia piersią

Wykazano, że cytrizyna, racemat levocytrizyny, wydostaje się do mleka matki. Zatem istnieje prawdopodobieństwo przenikania levocytrizyny do mleka matki. Reakcje niepożądane związane z levocytrizyną mogą występować u niemowląt karmionych piersią. Dlatego w razie potrzeby zastosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Fertylność

Nie ma danych klinicznych dotyczących levocytrizyny w zakresie wpływu na płodność.

Sposób wpływania na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Badania kliniczne porównawcze nie wykazały żadnych dowodów na to, że levocytrizyna w dawce zalecanej pogarsza czujność umysłową, reaktywność lub zdolność prowadzenia samochodu oraz pracę z innymi mechanizmami.

Niemożniej jednak, podczas terapii levocytrizyną u niektórych pacjentów może wystąpić senność, zmęczenie i osłabienie. Dlatego pacjenci, którzy zamierzają prowadzić samochód, uprawiać potencjalnie niebezpieczne rodzaje działalności lub pracować z mechanizmami, powinni brać pod uwagę swoją reakcję na lek.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy stosować dorosłym i dzieciom od 2. roku życia.

Zalecane dawki:

Dorośli i nastolatkowie od 12. roku życia: zalecana dawka dobową leku wynosi 5 mg (10 ml) 1 raz na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku

Dawkę należy dostosować u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami funkcji nerek od umiarkowanych do ciężkich (patrz sekcja „Niewydolność nerek”).

Niewydolność nerek

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek dawkę należy ustalać z uwzględnieniem stopnia zaburzenia funkcji nerek (klirens kreatyniny) zgodnie z tabelą (patrz tabela poniżej).

W tym celu należy określić klirens kreatyniny (CLkr) pacjenta w ml/min na podstawie stężenia kreatyniny w osoczu krwi (mg/dl), stosując następujący wzór:

Dostosowanie dawki leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek

Dzieciom z zaburzeniami funkcji nerek dawkę leku należy dostosować indywidualnie, uwzględniając klirens nerkowy pacjenta oraz jego masę ciała.

Nie ma specyficznych danych dotyczących stosowania leku dzieciom z zaburzeniami funkcji nerek.

Zaburzenia wątrobowe

U pacjentów z wyłącznymi zaburzeniami wątrobowymi korekta schematu dawkowania nie jest wymagana. U pacjentów z zaburzeniami wątrobowymi i nerkowymi należy dostosować schemat dawkowania zgodnie z powyższą tabelą.

Populacja pediatryczna

Zalecane dawki:

― dzieci w wieku od 6 do 12 lat: zalecana dawka dobową leku wynosi 5 mg (10 ml) 1 raz dziennie;

• dzieci w wieku od 2 do 6 lat: zalecana dawka dobową leku wynosi 2,5 mg (5 ml); tę dawkę należy stosować w dawce 1,25 mg (2,5 ml) 2 razy dziennie;

Nawet jeśli dostępne są pewne dane kliniczne dotyczące dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”), dane te są niewystarczające, aby potwierdzić stosowanie lewocetyryzyny niemowlętom i dzieciom do 2. roku życia.

Sposób stosowania

Lek można przyjmować niezależnie od spożycia pokarmu.

Odpowiednią objętość roztworu doustnego można odmierzyć łyżeczką do herbaty (1 łyżeczka do herbaty zawiera 5 ml).

Czas trwania stosowania

Pacjentów z przemijającym nieżytą alergicznym (czas trwania objawów choroby wynosi mniej niż 4 dni w tygodniu lub mniej niż 4 tygodnie w roku) należy leczyć zgodnie z przebiegiem choroby i wywiadem: leczenie można przerwać, jeśli objawy ustąpią, a następnie wznowić ponownie w przypadku ponownego wystąpienia objawów. W przypadku przewlekłego nieżytu alergicznego (czas trwania objawów choroby wynosi więcej niż 4 dni w tygodniu lub więcej niż 4 tygodnie w roku) w okresie kontaktu z alergenami pacjentowi może być zaproponowana terapia ciągła. Istnieje doświadczenie kliniczne stosowania lewocetyryzyny przez co najmniej 6-miesięczny okres leczenia. W przypadku chorób przewlekłych (przewlekły nieżyt alergiczny, przewlekła pokrzywka) czas trwania leczenia wynosi do 1 roku (dane dostępne z badań klinicznych stosowania racematu).

Dzieci.

Nie zaleca się stosowania lewocetyryzyny dzieciom do 2. roku życia ze względu na ograniczone dane dotyczące tej grupy wiekowej.

Lek stosować dzieciom od 2. roku życia.

Przedawkowanie.

Objawy. Objawy przedawkowania u dorosłych mogą obejmować senność. U dzieci początkowo mogą wystąpić pobudzenie i zwiększona drażliwość, a następnie senność.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydotum na lewocetyryzynę. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspierające. Można rozważyć konieczność przepłukania żołądka w krótkim czasie po przyjęciu leku. Hemodializa w celu usunięcia lewocetyryzyny z organizmu nie jest skuteczna.

Efekty uboczne.

Badania kliniczne

Dorośli i nastolatkowie w wieku od 12 lat

W badaniach terapeutycznych, w których uczestniczyły kobiety i mężczyźni w wieku od 12 do 71 lat, 15,1% pacjentów w grupie lewoceetyryzyny 5 mg doświadczyło przynajmniej jednej reakcji niepożądanej w porównaniu do 11,3% w grupie placebo. 91,6% tych reakcji niepożądanych miało charakter od lekkiego do umiarkowanego.

W badaniach terapeutycznych częstość odstawień z powodu reakcji niepożądanych wynosiła 1,0% (9/935) przy stosowaniu lewoceetyryzyny 5 mg i 1,8% (14/771) przy stosowaniu placebo.

Kliniczne badania terapeutyczne lewoceetyryzyny obejmowały 935 osób narażonych na działanie leku w zalecanej dawce 5 mg na dobę. W tej grupie zgłaszano następujące częstości reakcji niepożądanych występujących z częstością 1% lub wyższą (często: ≥ 1/100 do < 1/10) przy stosowaniu lewoceetyryzyny 5 mg lub placebo:

Obserwowano również rzadsze przypadki działań niepożądanych (rzadkie od ≥ 1/1000 do < 1/100), takie jak osłabienie lub ból brzucha.

Częstość działań niepożądanych o charakterze uspokajającym, takich jak senność, zmęczenie i osłabienie, była ogólnie wyższa (8,1%) przy stosowaniu lewocytrizyny 5 mg niż przy stosowaniu placebo (3,1%).

Populacja pediatryczna

W dwóch badaniach kontrolowanych placebo u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 11 miesięcy oraz w wieku od 1 roku do mniej niż 6 lat, 159 uczestników otrzymywało lewocytrizynę w dawce 1,25 mg raz dziennie przez 2 tygodnie oraz 1,25 mg dwa razy dziennie, odpowiednio. Zgłaszano następujące częstości działań niepożądanych przy stosowaniu lewocytrizyny lub placebo, występujących z częstością 1% lub większą.

W badaniach podwójnie ślepych, kontrolowanych placebo, przeprowadzonych u dzieci w wieku od 6 do 12 lat, 243 dzieci otrzymywało 5 mg lewoceteryzyny na dobę przez różne okresy od mniej niż 1 tygodnia do 13 tygodni. Zgłaszano następujące częstości reakcji niepożądanych podczas stosowania lewoceteryzyny lub placebo z częstością 1% lub większą.

Jak wskazano w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, należy zwrócić uwagę, że nawet jeśli dane kliniczne przedstawione w tym dziale są dostępne dla dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat, nie ma wystarczających danych potwierdzających stosowanie produktu u niemowląt i małych dzieci w wieku do 2 lat.

Doswiadczenie pozarejestrowe

Niepożądane reakcje zgłaszane podczas doświadczenia pozarejestrowego są sklasyfikowane według układów narządów i częstości występowania. Częstość występowania określa się następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); rzadko (≥1/1000 do <1/100); bardzo rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych). Częstość poniżej wymienionych reakcji niepożądanych jest nieznana.

Z zaburzeniami układu odpornościowego: nadwrażliwość, w tym anafilaksja.

Zaburzenia odżywiania i przemiany materii: zwiększony apetyt.

Z zaburzeniami psychicznymi: agresja, pobudzenie, halucynacje, depresja, bezsenność, myśli samobójcze, przerażające sny.

Z zaburzeniami układu nerwowego: drgawki, parestezje, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, dysgezja.

Z zaburzeniami narządów słuchu i równowagi: zawroty głowy.

Z zaburzeniami narządu wzroku: zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, okulogiracja.

Z zaburzeniami serca: przyspieszone tętno, tachykardia.

Z układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy mostkowej: duszność.

Z układu pokarmowego: nudności, wymioty, biegunka.

Z wątroby i dróg żółciowych: zapalenie wątroby.

Z nerek i układu moczowego: dysuria, zatrzymanie moczu.

Z skóry i tkanek podskórnych: obrzęk naczynioruchowy, trwałe wypryski lekowe, swędzenie, wysypka, pokrzywka.

Z układu mięśniowo-szkieletowego, tkanki łącznej i kości: mialgia, artralgia.

Ogólne zaburzenia: obrzęk.

Wyniki badań: przyrost masy ciała, odchylenia badań czynności wątroby od normy.

Metyparaben i propylparaben mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe opóźnione).

Opis poszczególnych reakcji niepożądanych

Zgłoszono swędzenie po zakończeniu stosowania lewocytryzyny.

Zgłaszanie niepożądanych reakcji

Zgłaszanie niepożądanych reakcji po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych niepożądanych reakcji oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Po pierwszym otwarciu butelki – 30 dni.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25 ºC, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

148 ml w butelce, 1 butelka w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent.

Hetero Labs Limited, Indie/Hetero Labs Limited, India.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Jednostka III, Placówka Formułująca nr 22 - 110 IDA, Jeedimetla, Hyderabad, 500 055 Telangana, Indie/Unit III, Formulation Plot No 22 - 110 IDA, Jeedimetla, Hyderabad, 500 055 Telangana, India.