Latamed

INSTRUKCJA dot. stosowania leku LATAMED (LATAMED)

Skład:

Substancje czynne: latanoprost, timolol;

1 ml roztworu zawiera latanoprostu 0,05 mg, timololu (w postaci maleinianu) 5 mg;

Substancje pomocnicze: fosforan sodu dwu sodowego dwunastowodny, fosforan sodu dwu wodorofosforan dwuwodny, chlorek sodu, benzalkonium chlorek, wodorotlenek sodu lub kwas chlorowodorowy, woda oczyszczona.

Postać farmaceutyczna. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwwąglakowe i środki miozujące. Blokery receptora beta. Timolol, kombinacje. Kod ATC S01E D51.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

Preparat zawiera dwie substancje czynne: latanoprost i timolol. Oba składniki obniżają podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez różne mechanizmy działania, a efekt ich połączenia prowadzi do bardziej wyraźnego zmniejszenia ciśnienia wewnątrzgałkowego w porównaniu z monoterapią każdą z nich.

Latanoprost, analog prostaglandyny F2α, jest selektywnym agonistą receptora prostaglandynowego FP, który obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej. Głównym mechanizmem działania jest zwiększenie odpływu uveoskleralnego. Ponadto u ludzi obserwowano nieznaczne zwiększenie odpływu (zmniejszenie oporu odpływu w trąbeczkach). Latanoprost nie wywiera istotnego wpływu na produkcję cieczy wodnistej, barierę krew–ciecz wodnista ani na krążenie wewnątrzgałkowe. Długotrwałe stosowanie latanoprostu u małp, którym wykonano ekstrakapsularną ekstrakcję soczewki, nie wpływało na naczynia siatkówki oka, co potwierdzono danymi z angiografii fluoresceinowej. Latanoprost nie indukował wycieku fluoresceiny do tylnej części oka u pacjentów z pseudofakią podczas krótkiego leczenia.

Timolol jest nieselektywnym blokerem receptorów β-1 i β-2 adrenergicznych, nie wykazującym istotnej bezpośredniej aktywności sympatomietycznej, bezpośredniego wpływu hamującego na mięsień sercowy ani aktywności stabilizującej błony. Timolol obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zmniejszenie produkcji cieczy wodnistej w nabłonku ciała rzęskowego.

Dokładny mechanizm działania nie został jednoznacznie ustalony, ale najprawdopodobniej polega na hamowaniu zwiększonej syntezy cyklicznego AMP (adenozyno-3',5'-monofosforanu), spowodowanym endogenną stymulacją receptorów β-adrenergicznych.

Nie zaobserwowano istotnego wpływu timololu na przepuszczalność bariery krew–ciecz wodnista wobec białek osocza krwi. U królików po długotrwałym stosowaniu timolol nie wpływał na lokalny przepływ krwi w oku.

Farmakodynamiczne działanie.

W badaniach doboru dawek kombinacja latanoprost/timolol wykazywała istotnie większe zmniejszenie średniego dobowego ciśnienia wewnątrzgałkowego w porównaniu z monoterapią latanoprostem lub timololem stosowanymi raz dziennie. W dwóch dobrze kontrolowanych, podwójnie ślepych, sześciomiesięcznych badaniach klinicznych stopień obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego przy stosowaniu kombinacji latanoprost/timolol porównywano ze stopniem obniżenia przy monoterapii latanoprostem i timololem u pacjentów z ciśnieniem wewnątrzgałkowym co najmniej 25 mm Hg lub wyższym. Po wstępnym okresie stosowania timololu przez 2–4 tygodnie (średnie obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego wyniosło 5 mm Hg w porównaniu z wartością zarejestrowaną w momencie włączenia do badania), dodatkowe obniżenie średniego dobowego ciśnienia wewnątrzgałkowego o 3,1, 2,0 oraz 0,6 mm Hg obserwowano po 6 miesiącach leczenia odpowiednio kombinacją latanoprost/timolol, latanoprostem oraz timololem (2 razy dziennie). Efekt obniżania podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego przy stosowaniu kombinacji latanoprost/timolol utrzymywał się w kolejnych sześciomiesięcznych, otwartych badaniach rozszerzonych.

Istniejące dane wskazują, że stosowanie wieczorem może być bardziej skuteczne w obniżaniu ciśnienia wewnątrzgałkowego niż rannym. Należy jednak wziąć pod uwagę styl życia pacjenta i prawdopodobną zgodę, przy rozważaniu zaleceń dotyczących stosowania kombinacji latanoprost/timolol rano lub wieczorem.

Należy pamiętać, że w przypadku niewystarczającej skuteczności kombinacji latanoprost/timolol może być skuteczne stosowanie oddzielnie timololu 2 razy dziennie i latanoprostu 1 raz dziennie, co potwierdzono w badaniach.

Początek działania kombinacji latanoprost/timolol występuje w ciągu 1 godziny, a maksymalny efekt osiągany jest w ciągu 6–8 godzin. Efekt odpowiedniego obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego utrzymuje się do 24 godzin po zakropleniu w przypadku wielokrotnego stosowania.

Farmakokinetyka.

Latanoprost.

Latanoprost jest lekiem prodrugowym, izopropylową esterem, który jest w zasadzie nieaktywny, ale po hydrolizie estrów w rogówce staje się biologicznie aktywną kwasem latanoprostu. Prolek lepiej wchłania się przez rogówkę i, podobnie jak wszystkie leki dostarczane do cieczy wodnistej, ulega hydrolizie podczas przejścia przez rogówkę. Badania u ludzi wykazały, że maksymalna stężenie w cieczy wodnistej (około 15–30 ng/ml) osiągane jest około 2 godziny po miejscowym stosowaniu latanoprostu jako monoterapii. Po miejscowym stosowaniu u małp latanoprost rozprowadza się głównie w przednim odcinku oka, spojówce i powiekach.

Clirens kwasu latanoprostu z osocza wynosi 0,4 l/h/kg; objętość rozkładu jest niewielka – 0,16 l/kg, co prowadzi do krótkiego okresu półwydalenia z osocza (17 minut). Po miejscowym stosowaniu w okulistyce biodostępność systemowa kwasu latanoprostu wynosi 45%. Kwas latanoprostu wiąże się z białkami osocza krwi w 87%.

Metabolizm kwasu latanoprostu w oku jest praktycznie nieobecny. Główny metabolizm zachodzi w wątrobie. Główne metabolity (1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor) nie mają lub mają jedynie słabą aktywność biologiczną (badania na zwierzętach) i są wydalane głównie z moczem.

Timolol.

Maksymalne stężenie timololu w cieczy wodnistej osiągane jest około 1 godziny po miejscowym stosowaniu kropli do oczu. Część dawki wchłania się systemowo; maksymalne stężenie w osoczu krwi wynosi 1 ng/ml i osiągane jest 10–20 minut po miejscowym stosowaniu jednej kropli do każdego oka raz dziennie (300 µg/dobę). Okres półwydalenia timololu z osocza krwi wynosi około 6 godzin. Timolol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie. Metabolity są wydalane z moczem razem z pewną ilością niezmienionego timololu.

Nie zaobserwowano interakcji farmakokinetycznych między latanoprostem a timololem, pomimo wzrostu stężenia kwasu latanoprostu w cieczy wodnistej o prawie 2 razy w ciągu 1–4 godzin po zastosowaniu kombinacji latanoprost/timolol w porównaniu z monoterapią.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą otwartego kąta i podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, u których nie uzyskano wystarczającej odpowiedzi na leczenie lokalnymi beta-blokerami lub analogami prostaglandyn.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na substancje czynne lub na inne składniki pomocnicze leku.
• Choroby układu oddechowego o charakterze reaktywnym, w tym astma oskrzelowa lub w wywiadzie astma oskrzelowa, ciężkie przewlekłe choroby obturacyjne płuc.
• Bradykardia zatokowa; zespół słabości węzła zatokowego; blok zatokowo-komorowy; blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia niekontrolowany za pomocą stymulatora serca; wyrażona niewydolność serca; szok kardiogenny.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji kombinacji latanoprost/tymolol z innymi lekami.

Prostaglandyny, analogi prostaglandyn lub pochodne prostaglandyn.

Opisywano paradoksalny wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego po jednoczesnym stosowaniu dwóch leków – analogów prostaglandyn. W związku z tym nie zaleca się stosowania dwóch lub więcej prostaglandyn, analogów prostaglandyn lub pochodnych prostaglandyn.

Wewnątrzustne inhibitory kanałów wapniowych, leki przeciwarytmiczne (w tym amiodaron), glikozydy naparstnicy, parasympatomymetyki, guanetydyna.

Istnieje możliwość efektu addytywnego prowadzącego do rozwoju hipotensji tętniczej i/lub wyraźnej bradykardii, gdy beta-blokery w postaci kropli do oczu są stosowane jednoczesnie z tymi lekami.

Inhibitory CYP2D6 (np. chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna).

Obserwowano nasilenie się ogólnoustrojowego działania beta-blokady (np. obniżenie częstości rytmu serca, depresja) podczas jednoczesnego stosowania tych leków i tymololu.

Wewnątrzustne beta-blokery.

Działanie na ciśnienie wewnątrzgałkowe lub znane efekty ogólnoustrojowej beta-blokady mogą być nasilone przy jednoczesnym stosowaniu kombinacji latanoprost/tymolol u pacjentów, którzy już przyjmują beta-blokery doustnie. Nie zaleca się stosowania dwóch lub więcej beta-blokerów działających miejscowo.

Adrenalina (epinefryna).

W pojedynczych przypadkach opisywano rozwój midriazy po jednoczesnym stosowaniu ocznych beta-blokerów i adrenaliny (epinefryny).

Klonidyna.

Stosowanie beta-blokerów może prowadzić do reakcji nadciśnieniowej w odpowiedzi na nagłe odstawienie klonidyny.

Leki przeciwcukrzycowe.

Beta-blokery mogą nasilać działanie hipoglikemiczne leków przeciwcukrzycowych i maskować objawy oraz objawy hipoglikemii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Efekty systemowe.

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych miejscowo w okulistyce, lek ten jest wchłaniany do krwiobiegu ogólnego. Ponieważ zawiera składnik beta-adrenergiczny – timolol, mogą wystąpić takie same rodzaje działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego, układu oddechowego i innych układów, jak przy stosowaniu beta-blokatorów działających ogólnie. Częstość występowania działań niepożądanych o charakterze systemowym po miejscowym stosowaniu w postaci kropli do oczu jest niższa niż po podaniu systemowym. Środki zmniejszające wchłanianie systemowe opisano w rozdziale „Sposób stosowania i dawki”.

Zaburzenia działania serca.

Należy ostrożnie ocenić potrzebę stosowania beta-blokatorów u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. z chorobą niedokrwienną serca, dławicą Prinzmetala, niewydolnością serca) oraz z hipotensją i rozważyć możliwość leczenia innymi lekami. Podczas stosowania leku należy monitorować stan pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego pod kątem pojawienia się objawów pogorszenia tych chorób i działań niepożądanych.

Ponieważ blokery beta-adrenoreceptorów negatywnie wpływają na czas przewodzenia pobudzenia, należy je stosować z ostrożnością u pacjentów z blokadą serca I stopnia.

Opisywano przypadki działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego oraz pojedyncze przypadki śmiertelnych skutków spowodowanych niewydolnością serca po podaniu timololu.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego.

W przypadku stosowania niektórych beta-blokatorów okulistycznych zgłaszano działania niepożądane ze strony układu oddechowego, w tym przypadki śmiertelne spowodowane przez skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) lekkiego i umiarkowanego stopnia zaawansowania i tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść z leczenia przewyższa potencjalne ryzyko jego zastosowania.

Choroby rogówki.

Leki beta-blokujące stosowane okulistycznie mogą powodować suchość oczu, dlatego lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami rogówki.

Reakcje anafilaktyczne.

Pacjenci stosujący beta-blokatory, u których w wywiadzie występują choroby atopowe lub ciężkie reakcje anafilaktyczne na różne alergeny, mogą wykazywać silniejszą reakcję na ponowne narażenie na te alergeny i mogą nie odpowiadać na standardowe dawki adrenaliny stosowanej w leczeniu reakcji anafilaktycznych.

Odluzowanie tuniczki naczyniowej oka.

Opisywano przypadki odluzowania tuniczki naczyniowej oka podczas leczenia skierowanego na hamowanie produkcji płynu wewnątrzgałkowego (np. z zastosowaniem timololu, acetyzolamidu) po trabecektomii.

Leczenie przeciwbólowe w trakcie zabiegów chirurgicznych.

Leki beta-blokujące stosowane okulistycznie mogą blokować działanie ogólnoustrojowe agonistów beta-adrenoreceptorów, np. adrenaliny. Jeśli pacjent przyjmuje timolol, należy poinformować o tym anestezjologa.

Zmiana pigmentacji tęczówki.

Latamed może stopniowo zwiększać ilość brązowego pigmentu w tęczówce, co prowadzi do zmiany koloru oczu. Tak jak przy stosowaniu latanoprostu w postaci kropli do oczu, nasilenie pigmentacji tęczówki obserwowano u 16–20% wszystkich pacjentów stosujących kombinację latanoprost/timolol przez 1 rok (na podstawie zdjęć). Ten efekt występuje głównie u pacjentów z mieszanym kolorem tęczówki, np. zielono-brązowym, żółto-brązowym lub niebiesko/zielono-brązowym i wynika ze zwiększonego stężenia melaniny w melanocytach stromy tęczówki oka. Zazwyczaj pigmentacja brązowego koloru rozprzestrzenia się koncentrycznie od środka tęczówki do obwodu, ale może dojść do intensywniejszego zabarwienia całej tęczówki lub jej części na kolor brązowy. U pacjentów z jednolitym niebieskim, zielonym, szarym lub brązowym kolorem oczu takie zmiany rzadko występowały podczas stosowania latanoprostu przez 2 lata w badaniach klinicznych.

Zmiana koloru tęczówki oka zachodzi powoli i może nie być zauważalna przez kilka miesięcy lub lat. Zmiana ta nie wiąże się z wystąpieniem jakichkolwiek objawów ani rozwojem zmian patologicznych.

Nie obserwowano dalszego nasilenia zabarwienia tęczówki na kolor brązowy po zakończeniu leczenia, jednak zmiany koloru, które wystąpiły, mogą mieć charakter trwały.

Leczenie nie wpływa na znamiona lub piegi na tęczówce.

Nie obserwowano gromadzenia się pigmentu w siatce trąbkowej ani w innych miejscach przedniej komory oka, jednak pacjentów należy regularnie badać. W zależności od obrazu klinicznego leczenie może zostać przerwane, jeśli obserwuje się nasilenie pigmentacji tęczówki.

Przed zastosowaniem leku pacjenta należy poinformować o możliwości rozwoju zmian koloru oczu. W przypadku leczenia jednego oka może dojść do trwałej heterochromii.

Zmiany powiek i rzęs.

Zgłaszano ciemnienie skóry powiek, które może być odwracalne, w związku ze stosowaniem latanoprostu.

Latamed może stopniowo zmieniać rzęsy i włosy nad oczami, które są leczone. Zmiany te obejmują zwiększenie długości, grubości, pigmentacji i liczby rzęs lub włosów oraz nieprawidłowy kierunek wzrostu rzęs. Zmiany rzęs są odwracalne po zakończeniu leczenia.

Jaskra.

Nie ma potwierdzonych doświadczeń dotyczących stosowania latanoprostu w jaskrze zapalnej, nowotworowej lub przewlekłej jaskrze z zamkniętym kątem, w jaskrze otwartokątowej u pacjentów z afakią oraz w jaskrze pigmentarnej. Latanoprost nie wpływa lub wpływa nieznacznie na źrenicę oka, jednak nie ma potwierdzonych doświadczeń dotyczących stosowania w ostrych napadach jaskry z zamkniętym kątem. W związku z tym w takich stanach zaleca się stosowanie leku z ostrożnością, aż do uzyskania większej liczby danych.

Obrzęk plamki.

Zgłaszano przypadki rozwoju obrzęku plamki, w tym obrzęku cystoidalnego plamki, przy stosowaniu latanoprostu. Takie przypadki zgłaszano głównie u pacjentów z afakią, u pacjentów z pseudofakią i oderwaniem tylnej torebki soczewki lub u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka rozwoju obrzęku plamki. Lek należy stosować z ostrożnością u takich pacjentów.

Stosowanie równoczesne z innymi beta-blokerami.

Wpływ na ciśnienie wewnątrzgałkowe lub znane efekty beta-blokady ogólnoustrojowej mogą być nasilone przy jednoczesnym stosowaniu timololu u pacjentów, którzy już przyjmują beta-blokery systemowe. Odpowiedź takich pacjentów wymaga dokładnego monitorowania. Nie zaleca się stosowania dwóch beta-blokatorów działających miejscowo (patrz rozdział „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Stosowanie równoczesne z innymi analogami prostaglandyn.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej prostaglandyn, analogów prostaglandyn lub pochodnych prostaglandyn (patrz rozdział „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Stosowanie równoczesne z innymi lekami.

Timolol może wchodzić w interakcje z innymi lekami (patrz rozdział „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego (tj. u pacjentów z ciężkimi postaciami choroby Raynauda lub z zespołem Raynauda).

Pacjenci, u których może wystąpić samoistna hipoglikemia, lub pacjenci z niestabilną cukrzycą.

Lek należy stosować z ostrożnością u tych pacjentów, ponieważ beta-blokery mogą maskować objawy i oznaki ostrej hipoglikemii. Beta-blokery mogą również maskować objawy nadczynności tarczycy.

Pacjenci z keratytą herpetycznym.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem keratytu herpetycznego i należy go unikać w przypadku aktywnego keratytu spowodowanego wirusem opryszczki pospolitej oraz u pacjentów z nawracającym keratytą herpetycznym w wywiadzie, co wiąże się ze stosowaniem analogów prostaglandyn.

Pacjenci stosujący soczewki kontaktowe.

Soczewki kontaktowe mogą absorbować substancję pomocniczą leku – chlorek benzalkonii, dlatego należy zdejmować soczewki przed zakapaniem kropli do oczu i można je ponownie założyć po upływie 15 minut (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

Ostrzeżenia związane z substancjami pomocniczymi.

Lek zawiera chlorek benzalkonii, który często stosuje się jako środek konserwujący w lekach stosowanych w okulistyce. Zgłaszano, że chlorek benzalkonii może powodować rozwój keratytu punktowego i/lub toksyczną keratopatię wrzodziejącą, może powodować podrażnienie oczu oraz wiadomo, że może zmieniać kolor miękkich soczewek kontaktowych. Przy częstym i długotrwałym stosowaniu leku u pacjentów z suchością błony śluzowej oka lub w stanach towarzyszących uszkodzeniu rogówki wymagany jest dokładny nadzór.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Latamed.

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania latanoprostu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność rozrodczą. Potencjalne ryzyko dla człowieka jest nieznane.

Timolol.

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania timololu u kobiet w ciąży. W przypadku braku wyraźnej potrzeby timolol nie powinien być stosowany w czasie ciąży. Środki zmniejszające wchłanianie systemowe opisano w rozdziale „Sposób stosowania i dawki”.

W badaniach epidemiologicznych nie stwierdzono efektów teratogennych, jednak wykazano, że istnieje ryzyko opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego przy doustnym stosowaniu beta-blokatorów. Ponadto u noworodków, których matki przyjmowały beta-blokery przed porodem, obserwowano objawy i symptomy blokady beta-adrenoreceptorów (np. bradykardię, hipotensję, niewydolność oddechową i hipoglikemię). W przypadku stosowania leku u kobiet w ciąży w okresie poprzedzającym poród należy dokładnie monitorować stan noworodka w pierwszych dniach jego życia.

Biorąc pod uwagę powyższe, lek nie powinien być stosowany w czasie ciąży.

Okres karmienia piersią.

Beta-blokery przenikają do mleka matki. Jednak terapeutyczne dawki timololu w kroplach do oczu nie są wystarczające, aby ilość przenikająca do mleka mogła spowodować objawy kliniczne blokady beta-adrenoreceptorów u noworodka. Środki zmniejszające wchłanianie systemowe opisano w rozdziale „Sposób stosowania i dawki”.

Latamed i jego metabolity mogą przenikać do mleka matki, dlatego lek nie powinien być stosowany w czasie karmienia piersią.

Niepłodność.

W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono wpływu latanoprostu ani timololu na funkcję rozrodczą samców ani samic.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Zakapanie kropli do oczu może powodować przejściowe zaburzenia widzenia. Dopóki widzenie nie powróci do normy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Lek przeznaczony jest do stosowania okulistycznego.

Dorośli, w tym pacjenci w wieku podeszłym.

Lek stosuje się w dawce 1 kropla do chorego oka (oczach) 1 raz na dobę.

W przypadku pominięcia dawki, leczenie należy kontynuować według zaplanowanego harmonogramu. Dawka nie powinna przekraczać 1 kropli do chorego oka/oczach 1 raz na dobę.

Należy zdjąć soczewki kontaktowe przed zakapaniem kropli do oczu. Soczewki można założyć ponownie dopiero po upływie 15 minut od zakapania kropli.

Jeśli pacjentowi przepisano więcej niż jeden lek okulistyczny o działaniu miejscowym, środki te należy stosować z odstępem co najmniej 5 minut.

Jeśli pacjent stosuje okluzję przewodu nosowo-słzowego lub zamyka powieki przez 2 minuty po zakapaniu, wchłanianie systemowe leku jest zmniejszone. Może to prowadzić do zmniejszenia nasilenia systemowych działań niepożądanych oraz zwiększenia skuteczności działania miejscowego.

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone.

Przedawkowanie.

Nie ma danych dotyczących przedawkowania.

Objawy przedawkowania timololem przy wchłanianiu systemowym: bradykardia, hipotensja tętnicza, skurcz oskrzeli, zatrzymanie akcji serca. W przypadku wystąpienia takich objawów należy prowadzić leczenie objawowe i wspierające. Badania wykazały, że timolol nie jest całkowicie usuwany podczas dializy.

Oprócz podrażnienia oczu i zaczerwienienia spojówek, nie obserwowano innych działań niepożądanych ze strony narządu wzroku przy przedawkowaniu latanoprostu.

Następujące informacje mogą być przydatne w przypadku przypadkowego przyjęcia latanoprostu doustnie. W razie potrzeby należy przeprowadzić przemywanie żołądka. Leczenie objawowe. Latanoprost jest w znacznym stopniu metabolizowany przy pierwszym przejściu przez wątrobę. Podanie dożylnie w dawce 3 μg/kg u zdrowych ochotników nie powodowało żadnych objawów, natomiast zastosowanie dawki 5,5–10 μg/kg wiązało się z nudnościami, bólem brzucha, zawrotami głowy, zmęczeniem, naparach i zwiększonym poceniem. Objawy te były łagodne do umiarkowanych pod względem nasilenia i ustępowały bez leczenia w ciągu 4 godzin po zakończeniu infuzji.

Niepożądane działania.

Przy stosowaniu latanoprostu większość niepożądanych działań pojawia się ze strony narządu wzroku. Dane z rozszerzonej fazy głównego badania dotyczącego zastosowania kombinacji latanoprost/tymolol wskazują, że u 16–20 % pacjentów wystąpiło nasilenie pigmentacji tęczówki, co może być trwałe. W trakcie otwartego 5-letniego badania bezpieczeństwa stosowania latanoprostu pigmentacja tęczówki pojawiła się u 33 % pacjentów (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”). Inne niepożądane działania ze strony narządu wzroku są zazwyczaj krótkotrwałe i zależne od dawki. Najpoważniejsze niepożądane działania związane ze stosowaniem tymololu mają charakter ogólnoustrojowy i obejmują bradykardię, arytmie, niewydolność serca, skurcz oskrzeli oraz reakcje alergiczne.

Tak jak inne leki okulistyczne działające miejscowo, tymolol jest wchłaniany do krążenia ogólnoustrojowego. Może to prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych podobnych do tych, które pojawiają się przy stosowaniu beta-blokerów ogólnoustrojowych. Częstość występowania niepożądanych działań ogólnoustrojowych po miejscowym stosowaniu leków okulistycznych jest niższa niż przy podawaniu ogólnoustrojowym. Wymienione działania niepożądane obejmują reakcje charakterystyczne dla klasy leków okulistycznych będących beta-blokerami.

Niepożądane działania związane ze stosowaniem kombinacji latanoprost/tymolol, obserwowane w trakcie badań klinicznych, wymieniono poniżej.

Niepożądane działania pogrupowano według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100), bardzo rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000), nieznana częstość (częstość nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu nerwowego:

rzadko – ból głowy.

Ze strony narządu wzroku:

bardzo często – nasilenie pigmentacji tęczówki; często – ból oka, podrażnienie oka (w tym uczucie pieczenia, zapalenia, swędzenia, ciała obcego); rzadko – zaburzenia stanu rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie powiek, hiperemia oka, nieostrość widzenia, nasilenie łzawienia.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych:

rzadko – wysypka skórna, swędzenie.

Podczas badań klinicznych, w samorzutnych zgłoszeniach oraz w literaturze zgłaszano dodatkowe działania niepożądane charakterystyczne dla poszczególnych składników.

Dla latanoprostu.

Zakażenia i inwazje: keratyt herpetyczny.

Ze strony układu nerwowego: zawroty głowy.

Ze strony narządu wzroku: zmiany powiek i owłosienia powiek (zwiększenie długości, grubości, nasilenia pigmentacji oraz liczby rzęs); keratyt punktowy, obrzęk okolicy oczodołowej; zapalenie tęczówki; zapalenie tuniczki naczyniowej oka; obrzęk plamki, w tym cystoidny obrzęk plamki; suchość błony śluzowej oka; keratyt; obrzęk rogówki; erozje rogówki; trychiaz; torbiel tęczówki; światłowstręt; zmiany w okolicy oczodołowej i powiek spowodowane pogłębieniem bruzdy oczodołowej; obrzęk powiek; lokalna reakcja skórna na powiekach, pseudopęcherzycę spojówek oka1, przebarwienie skóry powiek.

Ze strony układu krążenia: dławica piersiowa; niestabilna dławica piersiowa; uczucie przyspieszonego bicia serca.

Ze strony układu oddechowego, narządów śródpiersia i klatki piersiowej: astma, zaostrzenie astmy, duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego: nudności (rzadko), wymioty (rzadko).

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: mialgia; artralgia.

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania: ból w klatce piersiowej.

1 Może potencjalnie występować z powodu obecności konserwantu benzalkonium chloridu w składzie leku.

Dla tymololu.

Ze strony układu immunologicznego: ogólnoustrojowe reakcje alergiczne, w tym reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, lokalne i uogólnione wysypki, swędzenie.

Ze strony metabolizmu i trawienia: hipoglikemia.

Ze strony psychiki: utrata pamięci, bezsenność, depresja, koszmary senne, halucynacje.

Ze strony układu nerwowego: zaburzenia krążenia mózgowego; niedokrwienie mózgu, zawroty głowy, nasilenie objawów i oznak miastenii gravis, parestezje, ból głowy, omdlenia.

Ze strony narządu wzroku: odwarstwienie tuniczki naczyniowej oka po trabekulektomii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”), erozja rogówki oka, keratyt, podwójne widzenie, zmniejszenie wrażliwości rogówki, objawy i oznaki podrażnienia oka (np. uczucie pieczenia, ukłucia w oku, swędzenie, łzawienie i zaczerwienienie), suchość błony śluzowej oka, powiekówka, zapalenie powiek, zamazanie widzenia.

Ze strony narządów słuchu i równowagi: szumy w uszach.

Ze strony układu krążenia: zatrzymanie akcji serca, niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, ból w klatce piersiowej, arytmia, bradykardia, obrzęki, uczucie przyspieszonego bicia serca.

Ze strony układu naczyniowego: uczucie zimna w nadgarstkach i stopach, hipotensja, zespół Raynauda.

Ze strony układu oddechowego, narządów śródpiersia i klatki piersiowej: skurcz oskrzeli (głównie u pacjentów z istniejącą chorobą skurczową oskrzeli), kaszel, duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego: ból brzucha, wymioty, biegunka, suchość w ustach, dysgezja, niestrawność, nudności.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypki skórne, wysypki podobne do łuszczycy, zaostrzenie łuszczycy, łysienie.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: mialgia.

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: zaburzenia funkcji seksualnej, obniżenie libidum.

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania: osłabienie, zmęczenie.

Zgłaszano pojedyncze przypadki kalcyfikacji rogówki po stosowaniu kropli do oczu zawierających fosforan u niektórych pacjentów z istotnym uszkodzeniem rogówki.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po rejestracji leku, jest bardzo ważne. Pozwala to na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Pracownicy systemu opieki zdrowotnej powinni zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system farmakogroźby.

Okres ważności. 3 lata.

Po otwarciu flakonu lek można stosować przez 4 tygodnie.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze 2–8 ºC, w miejscu chronionym przed światłem i niedostępnym dla dzieci.

Po otwarciu flakonu przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 ºC.

Opakowanie.

Po 2,5 ml w fiolce-kaplicy, po 1 fiolce-kaplicy w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

K.О. Rompharm Company S.R.L., Rumunia/

S.C. Rompharm Company S.R.L., Romania.

UORL D MEDICIN ILAC SAN. VE TIC. A.S./

WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby działalności.

miasto Otopeni, ul. Eroilor nr 1A, 075100, okręg Ilfov/

Otopeni city, Eroilor str. nr 1A, 075100, jud. Ilfov.

15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi nr 50 Gunesli Bagcilar/Istanbul, Turcja/

15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul, Turkey.

Wnioskodawca.

Sp. z o.o. „WORLD MEDICINE”, Ukraina/

WORLD MEDICINE, LLC, Ukraine.