Kwas traneksamowy

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leczniczego leku TРАНЕКСАМОВА КИСЛОТА (TRANEXAMICACID)

Skład:

substancja czynna: kwas traneksamowy;

1 ml roztworu zawiera kwas traneksamowy w przeliczeniu na 100 % bezwodną substancję – 50 mg;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysta bezbarwna lub jasnobrązowa ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwhemoragiczne, antyfibrynolityczne aminokwasy. Inhibitory fibrynolizy. Kod ATC B02A A02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Kwas traneksamowy wykazuje działanie przeciwkrwotoczne poprzez hamowanie właściwości fibrynolitycznych plazminy. Powstaje kompleks zawierający kwas traneksamowy i plazminogen; kwas traneksamowy wiąże się z plazminogenem w trakcie jego przekształcania z udziałem plazminy. Działanie kompleksu kwasu traneksamowego i plazminy na aktywność fibryny jest mniejsze niż działanie samej plazminy. Badania in vitro wykazały, że wysokie dawki kwasu traneksamowego obniżają aktywność tego kompleksu.

Dzieci. U dzieci w wieku od 1 roku. Przegląd literatury wykazał 12 badań oceniających skuteczność w kardiologii pediatrycznej, obejmujących 1073 dzieci, z których 631 otrzymywało kwas traneksamowy. Większość z nich była kontrolowana w porównaniu z placebo. Badana populacja była heterogeniczna pod względem wieku, rodzajów zabiegów i schematów dawkowania. Wyniki badań zastosowania kwasu traneksamowego wskazują na zmniejszenie utraty krwi oraz obniżenie potrzeby przetaczania produktów krwiowych w kardiologii pediatrycznej z wykorzystaniem krążenia pozaustrojowego (CŁS), gdzie istnieje wysokie ryzyko krwawienia, szczególnie u pacjentów z sinicą lub u pacjentów poddawanych powtórnym zabiegom. Najlepiej dostosowany schemat dawkowania:

• pierwsze podanie (dawka obciążająca) – bolusowa infuzja 10 mg/kg, podawana po wstępnym znieczuleniu i przed nacięciem skóry;
• ciągła infuzja 10 mg/kg/h lub iniekcja do pompy CŁS w dawce dostosowanej do procedury CŁS, lub zgodnie z masą ciała pacjenta w dawce 10 mg/kg, lub zgodnie z objętością pompy CŁS, ostatnia iniekcja 10 mg/kg na zakończenie CŁS.

Mimo że badano bardzo niewielką liczbę pacjentów, ograniczone dane wskazują, że ciągła infuzja jest lepsza, ponieważ utrzymuje stężenie terapeutyczne w osoczu krwi podczas operacji.

U dzieci nie przeprowadzono żadnych specjalnych badań wpływu dawki ani farmakokinetyki.

Farmakokinetyka.

Po wewnątrzżylnym podaniu dawki 1 g krzywa zależności stężenia leku w osoczu krwi od czasu charakteryzuje się trójwykładniczym spadkiem, z okresem półwylugowania wynoszącym około 2 godziny dla fazy końcowej eliminacji. Początkowa objętość rozłożenia wynosi około 9–12 litrów. Główną drogą eliminacji jest wydalanie z moczem, zachodzące na drodze filtracji kłębuszkowej. Całkowity klirens nerkowy odpowiada całkowitemu klirensowi osocza (110–116 ml/min), a ponad 95% dawki wydala się z moczem w niezmienionej postaci. Wydalenie kwasu traneksamowego wynosi około 90% w ciągu 24 godzin po wewnątrzżylnym podaniu dawki 10 mg/kg masy ciała.

Przeciwpłytkowe stężenie kwasu traneksamowego utrzymuje się w różnych tkankach około 17 godzin, a w surowicy krwi – do 7–8 godzin.

Kwas traneksamowy przenika przez łożysko. Stężenie w krwi pępowinowej po wewnątrzżylnym podaniu 10 mg/kg ciężarnym kobietom wynosi około 30 mg/l, czyli jest tak wysokie jak we krwi matki. Kwas traneksamowy szybko dyfuunduje do płynu stawowego i błony maziowej. W płynie stawowym osiąga stężenia porównywalne do stężenia w surowicy krwi. Biologiczny okres półwylugowania kwasu traneksamowego z płynu stawowego wynosi około 3 godziny.

Stężenie kwasu traneksamowego w innych tkankach jest niższe niż we krwi. Stężenie substancji w mleku matki wynosi około 1/100 maksymalnego stężenia w surowicy krwi. Stężenie kwasu traneksamowego w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi około 1/10 stężenia w osoczu krwi. Lek przenika do cieczy komórkowej oka, a jego stężenie w niej wynosi około 1/10 stężenia w osoczu krwi.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Krwawienie lub ryzyko krwawienia spowodowane nasiloną fibrinolizą, zarówno ogólnoustrojową, jak i miejscową, u dorosłych oraz u dzieci od 1. roku życia.

Wskazania specyficzne obejmują:

− krwawienia spowodowane zwiększoną fibrinolizą ogólnoustrojową lub miejscową, takie jak:

• menorrhagia i metrorrhagia;
• krwawienia przewodu pokarmowego;
• zaburzenia krwotoczne układu moczowego powstałe w wyniku zabiegu chirurgicznego na gruczole krokowym lub w wyniku zabiegów operacyjnych lub procedur na drogach moczowych;

− zabiegi otolaryngologiczne (usunięcie gruczołów gardłowych, tonsillektomia) oraz stomatologiczne (usunięcie zębów);

− zabiegi ginekologiczne lub powikłania w praktyce położniczej;

− zabiegi torakalne, brzuszne i inne duże operacje chirurgiczne, np. operacje kardiochirurgiczne;

− kontrola krwotoków związanych z podaniem leku fibrynolitycznego.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na kwas traneksamowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Ostry zakrzepica żylna lub tętnicza.
• Stany fibrynolityczne po koagulopatii zużyciowej, z wyjątkiem przypadków z przewagą aktywacji układu fibrynolitycznego z ostrej, silnego krwawienia.
• Ciężka niewydolność nerek (ryzyko kumulacji).
• Napady padaczkowe w wywiadzie.
• Podanie do przestrzeni podpajęczynówkowej i do komór mózgowych, stosowanie wewnątrzmózgowe (ryzyko obrzęku mózgu i napadów padaczkowych).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji kwasu traneksamowego z innymi lekami nie były prowadzone. Leczenie jednoczesne lekami przeciwkrzepnącymi powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonych w tej dziedzinie. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leków wpływających na hemostazę pacjentom przyjmującym kwas traneksamowy. Istnieje teoretyczne ryzyko zwiększenia potencjału tworzenia się skrzeplin, np. przy stosowaniu estrogenów. Ponadto działanie antyfibrynolityczne leku można antagonizować lekami trombolytycznymi.

Szczególne środki ostrożności.

Należy ściśle przestrzegać wskazań i sposobu stosowania podanych w instrukcji:

• Wstrzykiwania lub przetaczania dożylnego należy dokonywać bardzo powoli (maksymalnie 1 ml na minutę).
• Kwasu traneksamowego nie wolno podawać wewnątrzmięśniowo.

Drżenie mięśniowe. Opisywano przypadki drżeń mięśniowych związanych z leczeniem kwasem traneksamowym. Większość takich przypadków zgłaszano podczas operacji przeszczepienia aorto-koronarnego (CABG) po wstrzyknięciu dożylnym (i.v.) kwasu traneksamowego w wysokich dawkach. Przy stosowaniu zalecanych niższych dawek kwasu traneksamowego częstość występowania drżeń mięśniowych po operacji była taka sama jak u pacjentów nie poddawanych leczeniu.

Zaburzenia wzroku. Należy zwrócić uwagę na możliwe zaburzenia wzroku, w tym pogorszenie ostrości wzroku, nieostre widzenie, zaburzenia percepcji kolorów i, w razie potrzeby, należy przerwać leczenie. Przy długotrwałym ciągłym stosowaniu kwasu traneksamowego zalecane są regularne badania okulistyczne (badanie oczu, w tym ostrości wzroku, percepcji kolorów, badanie dna oka, pola widzenia). W przypadku patologicznych zmian okulistycznych, w szczególności chorób siatkówki, lekarz po konsultacji z fachowcem powinien rozstrzygnąć kwestię konieczności dalszego stosowania kwasu traneksamowego w każdym przypadku indywidualnie.

Hematuria. W przypadku hematurii z górnych dróg moczowych istnieje ryzyko obturacji moczowodu.

Skutki tromboemboliczne. Przed zastosowaniem kwasu traneksamowego należy wziąć pod uwagę czynniki ryzyka choroby tromboembolicznej. Pacjentom z wywiadem choroby tromboembolicznej lub pacjentom z wyższym odsetkiem przypadków chorób tromboembolicznych w wywiadzie rodzinnym (pacjenci z wysokim ryzykiem trombofilii) kwas traneksamowy należy przepisywać wyłącznie w przypadku istotnych wskazań medycznych po konsultacji z lekarzem posiadającym doświadczenie w tej dziedzinie hemostazjologii i pod ścisłym nadzorem medycznym (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Należy ostrożnie przepisywać kwas traneksamowy pacjentom przyjmującym doustne środki antykoncepcyjne ze względu na zwiększony ryzyko zatoru.

Zespół rozproszonego wewnątrzwalcowego krzepnięcia krwi (DIC). Pacjentom z zespołem DIC w większości przypadków nie zaleca się przepisywania kwasu traneksamowego. Jeśli jednak kwas traneksamowy zostanie przepisany, należy ograniczyć się do przypadków, w których występuje dominująca aktywacja układu fibrynolitycznego z ostrym, silnym krwawieniem. Typowy profil hematologiczny to: skrócony czas lizy euglobulinowej zkrzepiny; wydłużony czas protrombinowy; obniżenie stężenia fibrynogenu, czynników V i VIII, plazminogenu, fibrynolizyny i α-2 makroglobuliny we krwi; normalne stężenie kompleksu P i P we krwi; tj. czynników II (protrombina), VIII i X; podwyższone stężenie produktów rozpadu fibrynogenu we krwi; normalna liczba płytek krwi. Powyższe zakłada, że stan chorobowy sam w sobie nie zmienia poszczególnych elementów tego profilu. W takich ostrych przypadkach jednorazowa dawka 1 g kwasu traneksamowego często wystarcza do zatrzymania krwawienia. Stosowanie kwasu traneksamowego w zespole DIC należy rozważać wyłącznie w przypadku posiadania odpowiedniego laboratorium hematologicznego i doświadczenia.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Kobietom w wieku rozrodczym w czasie leczenia należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne.

Ciąża. Dane dotyczące stosowania kwasu traneksamowego u ciężarnych są nieobecne lub ograniczone. Choć badania na zwierzętach nie wskazują na działanie teratogenne, stosowanie kwasu traneksamowego nie jest zalecane w I trymestrze ciąży.

Ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego w różnych stanach klinicznych krwawień w II i III trymestrze nie wykazały szkodliwego wpływu na płód. Kwas traneksamowy należy stosować w okresie ciąży wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść uzasadnia potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią. Kwas traneksamowy przenika do mleka matki. Dlatego karmienie piersią nie jest zalecane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracę z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki

Zastosowanie leku jest ściśle ograniczone do powolnego podania dożylnego (iniekcja lub infuzja).

Dorośli. Jeżeli nie zastosowano inaczej, zalecane są następujące dawki:

1. Standardowe leczenie lokalnego fibrynolizy:

od 0,5 g (2 ampułki po 5 ml) do 1 g (4 ampułki po 5 ml) kwasu traneksamowego w formie powolnej iniekcji lub infuzji dożylnej (= 1 ml/min) 2–3 razy na dobę.

2. Standardowe leczenie ogólnego fibrynolizy:

1 g (4 ampułki po 5 ml) kwasu traneksamowego w formie powolnej iniekcji lub infuzji dożylnej (= 1 ml/min) co 6–8 godzin, co odpowiada 15 mg/kg masy ciała (MC).

Zaburzenia funkcji nerek. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek, która może prowadzić do ryzyka kumulacji, stosowanie kwasu traneksamowego jest przeciwwskazane. U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek dawkę kwasu traneksamowego należy odpowiednio zmniejszyć w zależności od stężenia kreatyniny w surowicy krwi:

Zaburzenia funkcji wątroby. U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku. Nie jest wymagane zmniejszenie dawki, o ile nie ma objawów niewydolności nerek.

Sposób stosowania. Wprowadzanie jest ściśle ograniczone do powolnej iniekcji lub infuzji dożylnych, maksymalnie 1 ml na minutę.

Preparat leczniczy można mieszać z roztworami elektrolitów, aminokwasów, węglowodanów oraz roztworami dekstranu.

Do preparatu leczniczego można dodawać heparynę.

Rozcieńczone roztwory należy stosować natychmiast po rozcieńczeniu.

Kwasu traneksamowego nie należy podawać do mięśnia.

Dzieci.

Dla dzieci w wieku od 1 roku, przy stosowaniu zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami, dawka wynosi 20 mg/kg/dobę. Dane dotyczące skuteczności, bezpieczeństwa i dawkowania w tych wskazaniach są jednak ograniczone.

Skuteczność, bezpieczeństwo i dawkowanie kwasu traneksamowego u dzieci po operacjach serca nie zostały w pełni ustalone. Ograniczone dostępne dane przedstawiono w sekcji „Farmakodynamika”.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania. Objawy i dolegliwości mogą obejmować zawroty głowy, ból głowy, hipotensję i drgawki. Drgawki zazwyczaj pojawiają się częściej przy zwiększeniu dawki. W przypadku przedawkowania należy przeprowadzać terapię wspierającą.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania zgłaszane w badaniach klinicznych oraz w doświadczeniu pogłosowym przedstawiono poniżej według układów narządów.

Niepożądane działania wymieniono zgodnie z głównymi klasami układów narządów MedDRA. W każdej klasie układów narządów działania niepożądane uporządkowane są według częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane przedstawione są w kolejności zmniejszającego się nasilenia.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku działania leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać we włościwej opakowaniu przy temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Niniejszego leku nie należy dodawać do krwi przeznaczonej do przetaczania ani do roztworów do wstrzykiwań zawierających penicylinę.

Opakowanie. 5 ml w ampułce, 5 ampułek w blisterze, 1 lub 2 lub 10 blisterów w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Spółka Akcyjna „Lekhim-Charków” z o.o.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Ukraina, 61115, Charków, obwód charkowski, ul. Seweryna Potockiego 36.