Kwas askorbinowy

Ukraina
Nazwa handlowa Kwas askorbinowy
Postać farmaceutyczna tabletki
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty bez recepty
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/2983/02/01
Kwas askorbinowy tabletki

INSTRUKCJA dot. stosowania leczniczego środka leczniczego Kwas askorbinowy (Acidum ascorbicum)

Skład:

substancja czynna: kwas askorbinowy;

1 tabletka zawiera kwasu askorbinowego (witaminy C) w przeliczeniu na substancję 100%
25 mg;

substancje pomocnicze: cukier biały, skrobia ziemniaczana, povidon 25, hipromeloza, stearynian magnezu, aromatyzator proszkowy „Pomarańczowy”, barwnik kurkumina (E 100).

Postać lecznicza. Tabletki 25 mg.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: jednowarstwowe tabletki o kształcie okrągłym, jasnożółte, z rowkiem, o płaskich powierzchniach górnej i dolnej, krawędzie powierzchni są skośne. Na powierzchni tabletek dopuszczalne są plamki żółte i białe. Przy złamaniu pod lupą widoczna jest stosunkowo jednolita struktura.

Grupa farmakoterapeutyczna. Proste przygotowania kwasu askorbinowego (witaminy C).

Kwas askorbinowy (witamina C). Kod ATX A11G A01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kwas askorbinowy (witamina C) wykazuje wyraźne właściwości redukujące. Należy do grupy witamin rozpuszczalnych w wodzie. Uczestniczy w reakcjach redoks, regulacji metabolizmu węglowodanów, wpływa na przemianę aminokwasów szeregu aromatycznego, metabolizm tyroksyny, biosyntezę katecholamin, hormonów steroidowych oraz insuliny, jest niezbędny dla krzepnięcia krwi, syntezy kolagenu i prokolagenu, regeneracji tkanki łącznej i kostnej. Poprawia przepuszczalność naczyń włosowatych. Sprzyja wchłanianiu żelaza w jelitach i uczestniczy w syntezie hemoglobiny. Zwiększa nieswoistą odporność organizmu, wykazuje właściwości antydotowe. Deficyt witaminy C w diecie prowadzi do rozwoju hipowitaminozy i awitaminozy C, ponieważ witamina ta nie jest syntetyzowana w organizmie.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie kwasu askorbinowego odbywa się głównie w jelicie cienkim. Proces wchłaniania może być zaburzony przy dyskineziach jelit, enteritach, achilii, zakażeniach pasożytniczych, lambliozie, a także przy spożyciu napojów alkalicznych, świeżych soków owocowych i warzywnych. Maksymalne stężenie leku we krwi osoczowej po podaniu doustnym osiągane jest po 4 godzinach. Łatwo przenika do leukocytów, płytek krwi, a następnie – do wszystkich tkanek; gromadzi się w płacie tylnej przysadki mózgowej, korze nadnerczy, nabłonku ocznym, komórkach pośrednich gruczołów płciowych, jajnikach, wątrobie, mózgu, śledzionie, trzustce, płucach, nerkach, ścianie jelita, sercu, mięśniach, tarczycy. Metabolizm odbywa się głównie w wątrobie do kwasu deoksyaskorbinowego, a następnie – do kwasu szczawiooctowego i kwasu diketogulonowego. Niezmieniony askorbinian i metabolity wydzielane są z moczem i kałem, przenikają również do mleka matki. Po zastosowaniu wysokich dawek, gdy stężenie we krwi osoczowej przekracza 1,4 mg/dl, wydalanie gwałtownie się nasila, przy czym zwiększona ekrescja może utrzymywać się po zakończeniu stosowania.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Profilaktyka i leczenie niedoboru witaminy C.

Zapewnienie zwiększonego zapotrzebowania organizmu na witaminę C w okresie wzrostu, w ciąży lub w trakcie karmienia piersią, przy zwiększonym obciążeniu fizycznym i psychicznym, przy chorobach zakaźnych i zatruciach, w diatezach krwotocznych, w kompleksowym leczeniu krwawień (nosowych, płucnych, macicznych), przy chorobie popromiennej, chorobie Addisona, przedawkowaniu leków przeciwkrzepliwych, przy uszkodzeniach tkanki mięśniowej oraz powikłanych ranach zakażonych powoli gojących się, przy złamaniach kości.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na kwas askorbinowy lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych leku. Zakrzepica, skłonność do zakrzepicy, zakrzepowe zapalenie żył, cukrzyca, ciężkie choroby nerek. Kamica nerkowa – przy dawkach przekraczających 1 g na dobę.

Nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Kwas askorbinowy stosowany doustnie zwiększa wchłanianie penicyliny, tetracykliny, żelaza; sprzyja wchłanianiu aluminium w jelitach, co należy uwzględnić przy jednoczesnym leczeniu lekami przeciwwskazowymi zawierającymi aluminium.

Jednoczesne stosowanie witaminy C i deferoxaminy zwiększa toksyczność żelaza w tkankach, szczególnie w mięśniu sercowym, co może prowadzić do dekom-pensacji układu krążenia. Witaminę C można stosować dopiero po upływie 2 godzin od wstrzyknięcia deferoxaminy.

Długotrwałe stosowanie dużych dawek przez osoby leczone disulfiramem hamuje reakcję typu disulfiram-alcohol.

Duże dawki leku zmniejszają skuteczność trójpierścieniowych leków przeciwdrgawkowych, neuroleptyków – pochodnych fenantiazyny, zmniejszają kanalikową reabsorpcję amfetaminy, zaburzają wydalanie mexitetyny przez nerki, wpływają na resorpcję witaminy B12.

Kwas askorbinowy zwiększa całkowity klirens alkoholu etylowego.

Przy stosowaniu kwasu askorbinowego w dużych dawkach i jednoczesnym spożyciu alkoholu mogą występować reakcje typu disulfiram.

Lek zmniejsza toksyczność leków sulfonamidowych, obniża skuteczność heparyny i pośrednich leków przeciwkrzepliwych.

Witamina C zwiększa wydalenie szczawianów z moczem, co zwiększa ryzyko powstawania kamieni szczawianowych w moczu, zwiększa ryzyko wystąpienia krystalurii podczas leczenia salicylanami.

Leki z grupy chinolin, wapń chlorku, salicylany, kortykosteroidy przy długotrwałym stosowaniu zmniejszają zapasy kwasu askorbinowego w organizmie.

Wchłanianie kwasu askorbinowego zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, spożyciu soków owocowych lub warzywnych, napojów alkalicznych.

Kwas acetylosalicylowy (aspiryna) może obniżać wchłanianie kwasu askorbinowego.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

W przypadku stosowania wysokich dawek lub długotrwałego leczenia konieczne jest monitorowanie czynności nerek, poziomu ciśnienia tętniczego oraz czynności trzustki. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem chorób nerek.

W przypadku kamicy moczowej dobowe dawki kwasu askorbinowego nie powinny przekraczać 1 g.

Nie należy podawać wysokich dawek leku pacjentom z podwyższoną krzepliwością krwi.

Ze względu na to, że kwas askorbinowy zwiększa wchłanianie żelaza, jego stosowanie w wysokich dawkach może być niebezpieczne dla pacjentów z hemochromatozą, talasemią, policytemią, białaczką i anemią sierpowatą. Pacjenci z wysokim stężeniem żelaza w organizmie powinni stosować lek w minimalnych dawkach.

Jednoczesne stosowanie leku z napojami alkalicznymi zmniejsza wchłanianie kwasu askorbinowego, dlatego nie należy go zapijać alkaliczną wodą mineralną. Ponadto wchłanianie kwasu askorbinowego może być zaburzone przy dyskineziach jelitowych, enteritach i achylii.

Z ostrożnością należy stosować lek u pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosforanodehydrogenazy.

Kwas askorbinowy jako reduktor może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, np. oznaczanie stężenia glukozy, bilirubiny we krwi, aktywności transaminaz, dehydrogenazy mleczanowej.

Ze względu na łagodne działanie pobudzające kwasu askorbinowego nie zaleca się stosowania leku na koniec dnia. Z uwagi na pobudzający wpływ kwasu askorbinowego na produkcję kortykosteroidowych hormonów, przy stosowaniu leku w wysokich dawkach konieczne jest monitorowanie czynności nerek i ciśnienia tętniczego.

Kwas askorbinowy należy stosować z ostrożnością u pacjentów z postępującą chorobą nowotworową, ponieważ jego stosowanie może nasilić przebieg choroby.

Lek może być szkodliwy dla zębów.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lek można stosować w czasie ciąży lub karmienia piersią zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania i wskazaniami lekarza. Należy dokładnie przestrzegać zalecanych dawek i nie przekraczać ich.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie wpływa w dawkach terapeutycznych.

Sposób stosowania i dawki.

Lek stosuje się doustnie, po jedzeniu.

Dorosłym i dzieciom powyżej 14. roku życia w celu profilaktyki należy przyjmować po 2–4 tabletki (50–100 mg) na dobę, dzieciom w wieku od 3 do 14. roku życia – po 2 tabletki (50 mg) na dobę.

Dawki lecznicze dla dzieci powyżej 14. roku życia i dorosłych to po 2–4 tabletki (50–100 mg) 3–5 razy na dobę, dla dzieci w wieku od 3 do 7. roku życia – po 2–4 tabletki (50–100 mg) 2–3 razy na dobę, dla dzieci w wieku od 7 do 10. roku życia – po 4 tabletki (100 mg) 2–3 razy na dobę, dla dzieci w wieku od 10 do 14. roku życia – po 4–6 tabletek (100–150 mg) 2–3 razy na dobę.

Kobietom w ciąży, po porodzie oraz przy niskim stężeniu witaminy C w mleku matki należy przyjmować po 12 tabletek (300 mg) na dobę przez 10–15 dni, następnie w celu profilaktyki po 4 tabletki (100 mg) na dobę przez cały okres karmienia piersią.

Czas trwania leczenia zależy od charakteru i przebiegu choroby i jest ustalany indywidualnie przez lekarza.

Dzieci.

Lek wskazany jest dla dzieci powyżej 3. roku życia.

Przedawkowanie.

Kwas askorbinowy jest dobrze tolerowany. Jest to witamina rozpuszczalna w wodzie, jej nadmiar wydala się z moczem.

Objawy. Przy długotrwałym stosowaniu witaminy C w dużych dawkach możliwe jest osłabienie funkcji aparatu wyspowego trzustki, co wymaga kontroli stanu tego narządu.

Przedawkowanie może prowadzić do zmian wydzielania nerkowego kwasu askorbinowego i moczowego podczas acetylowania moczu, z ryzykiem wytrącania się kamieni szczawianowych.

Stosowanie dużych dawek leku może prowadzić do wymiotów, nudności lub biegunki, które ustępują po odstawieniu leku.

Leczenie. Terapia objawowa.

Działania niepożądane.

Ze strony przewodu pokarmowego: przy stosowaniu w dawce przekraczającej 1 g na dobę – podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zgaga, nudności, wymioty, biegunka.

Ze strony nerek i układu moczowego: uszkodzenie aparatu glomerularnego nerek, kryształomocz, powstawanie kamieni moczowych (uratów, cystynowych i/lub szczawianowych) w nerkach i drogach moczowych, niewydolność nerek.

Ze strony układu odpornościowego: obrzęk naczynioruchowy (Quinckego), czasem – wstrząs anafilaktyczny w przypadku wczesniejszej sensytyzacji.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka skórna, świąd, pokrzywka, egzema.

Ze strony układu endokrynnego: uszkodzenie aparatu wyspowego trzustki (hiperglikemia, glukozuria) oraz zaburzenia syntezy glikogenu aż do rozwoju cukrzycy.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: nadciśnienie tętnicze, dystrofia mięśnia sercowego.

Ze strony układu krwiotwórczego i układu chłonnego: trombocytoza, hiperprotrombinemia, powstawanie skrzeplin, erytrocytopenia, neutrofilowy leukocytoza; u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej krwinki może wystąpić hemoliza erytrocytów, anemia hemolityczna (u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej).

Ze strony układu nerwowego: podwyższona pobudliwość, zaburzenia snu, ból głowy, uczucie gorąca, zwiększona zmęczliwość.

Ze strony przemiany materii: zaburzenia przemiany cynku, miedzi.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w opakowaniu pierwotnym w temperaturze nie wyższej niż 25°C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 50 lub po 100 tabletek w pojemniku; po 1 pojemnik w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania.

Bez recepty.

Producent.

Przedsiębiorstwo Akcyjne „Technologia”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 20300, obwód czarczyński, miasto Uman, ulica Stara Prorizna, dom 8.