Kwas askorbinowy
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA dot. stosowania leku Kwas askorbinowy
Skład:
substancja czynna: kwas askorbinowy;
1 tabletka zawiera kwasu askorbinowego – 50 mg;
substancje pomocnicze: glukoza, monohydrat; cukier pudrowy; stearynian wapnia; skrobia ziemniaczana; dwutlenek krzemu bezwodny koloidalny; talk; smakowy apelowy 526 naturalny; „Żółty wschód FCF” (E110).
Postać farmaceutyczna. Tabletki żuwane.
Główne właściwości fizykochemiczne: całe, regularne, cylindryczne tabletki o barwie od jasnożółtej do pomarańczowej z plamkami, o płaskich górnej i dolnej powierzchni, ze skośnymi krawędziami, z ryflowaniem dzielącym.
Grupa farmakoterapeutyczna.
Leki zawierające kwas askorbinowy (witamina C). Kwas askorbinowy. Kod ATC A11G A01.
Właściwości farmakologiczne.
Farmakodynamika.
Kwas askorbinowy uczestniczy w reakcjach utleniania i redukcji, metabolizmie węglowodanów, tyroksyny, żelaza, przekształceniu kwasu foliowego w folinian, krzepnięciu krwi, powstawaniu hormonów steroidowych, kolagenu i prokolagenu, regeneracji tkanek, regulacji przepuszczalności naczyń włosowatych, syntezie lipidów i białek, procesach oddychania komórkowego.
Witamina C wspomaga zwiększenie odporności organizmu na infekcje oraz niekorzystny wpływ środowiska zewnętrznego.
Kwas askorbinowy wykazuje właściwości antydotowe. Sprzyja wchłanianiu żelaza w jelitach i uczestniczy w syntezie hemoglobiny.
Farmakokinetyka.
Po podaniu doustnym kwas askorbinowy szybko wchłania się w jelicie cienkim, jego maksymalne stężenie we krwi osiąga się po 4–7 godzinach. Z osocza przenika głównie do składników krwi (leukocyty, trombocyty, erytrocyty), a następnie do wszystkich tkanek. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 25%.
Kwas askorbinowy ulega odwracalnemu utlenieniu z powstawaniem kwasu dehydroaskorbinowego, częściowo metabolizuje się do ascorbinianu-2-siarczanu i kwasu szczawiowego, które wydzielają się z moczem. Nadmiar kwasu askorbinowego wydzielany jest z organizmu z moczem w niezmienionej postaci.
Charakterystyka kliniczna.
Wskazania .
Profilaktyka i leczenie niedoboru witaminy C.
Zapewnienie zwiększonego zapotrzebowania organizmu na witaminę C w okresie wzrostu, w ciąży lub podczas karmienia piersią; przy zwiększonym obciążeniu fizycznym i umysłowym, w chorobach zakaźnych i zatruciach, w diatezach krwotocznych, w kompleksowym leczeniu krwawień (nosowych, płucnych, macicznych); w chorobie popromiennej, w chorobie Addisona, przedawkowaniu leków przeciwzakrzepowych, przy urazach miękkich tkanek i zainfekowanych ranach powoli gojących się, złamaniach kości.
Przeciwwskazania .
Podwyższona wrażliwość na składniki leku, zakrzepica, skłonność do zakrzepicy, zakrzepowe zapalenie żył, cukrzyca, ciężkie choroby nerek, kamica moczowa (przy stosowaniu powyżej 1 g na dobę), nietolerancja fruktozy.
Środki ostrożności.
Ze względu na lekkie działanie pobudzające kwasu askorbinowego, nie zaleca się przyjmowania leku na końcu dnia. Z uwagi na pobudzający wpływ kwasu askorbinowego na produkcję kortykosteroidowych hormonów, przy stosowaniu dużych dawek konieczna jest kontrola funkcji nerek i ciśnienia tętniczego.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
Lek zmniejsza toksyczność sulfonamidów, osłabia działanie heparyny i pośrednich leków przeciwzakrzepowych, sprzyja wchłanianiu żelaza, zwiększa wchłanianie penicyliny i tetracykliny, nasila działanie niepożądane salicylanów (ryzyko wystąpienia kryształomoczu).
Wchłanianie kwasu askorbinowego jest zmniejszane przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, spożyciu soków owocowych lub warzywnych, napojów alkalicznych.
Jednoczesne stosowanie witaminy C i deferozaminu zwiększa toksyczność żelaza w tkankach, szczególnie w mięśniu sercowym, co może prowadzić do dekompensacji układu krążenia. Można ją przyjmować 2 godziny po wstrzyknięciu deferozaminu.
Długotrwałe przyjmowanie dużych dawek przez osoby leczone disulfiramem hamuje reakcję disulfiram–alkohol.
Duże dawki leku zmniejszają skuteczność antydepresantów trójcyklicznych, neuroleptyków – pochodnych fenytoazyny, kanalikową reabsorpcję amfetaminy, zwiększają wydalanie moksyletyny przez nerki. Kwas askorbinowy zwiększa całkowity klirens etanolu.
Leki z grupy chinoliny, chlorek wapnia, salicylany, kortykosteroidy przy długotrwałym stosowaniu zmniejszają zapasy kwasu askorbinowego w organizmie.
Witamina C sprzyja wchłanianiu glinu w przewodzie pokarmowym, co należy uwzględnić przy jednoczesnym leczeniu środkami przeciwwskórnymi zawierającymi glin. Przy stosowaniu w wysokich dawkach kwas askorbinowy wpływa na resorpcję witaminy B12. Witamina C nasila wydalanie szczawianów z moczem, zwiększając w ten sposób ryzyko powstawania kamieni szczawianowych w moczu.
Kwas acetylosalicylowy (aspiryna) może obniżać wchłanianie kwasu askorbinowego.
Szczególne środki ostrożności.
Przy stosowaniu dużych dawek i długotrwałym leczeniu należy kontrolować funkcję nerek, poziom ciśnienia tętniczego oraz funkcję trzustki. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami nerek w wywiadzie.
Przy kamicy moczowej dobowe dawki kwasu askorbinowego nie powinny przekraczać 1 g.
Nie należy podawać dużych dawek leku chorym z podwyższoną krzepliwością krwi.
Ponieważ kwas askorbinowy zwiększa wchłanianie żelaza, jego stosowanie w wysokich dawkach może być niebezpieczne dla chorych na hemochromatozę, talasemię, polycytemię, białaczkę i anemię sieroblastową. Pacjentom z wysokim stężeniem żelaza w organizmie lek należy podawać w minimalnych dawkach.
Jednoczesne stosowanie leku z napojami alkalicznymi zmniejsza wchłanianie kwasu askorbinowego, dlatego nie należy go zapijać wodą mineralną alkaliczną.
Wchłanianie kwasu askorbinowego może być zaburzone przy dyskineziach jelit, enteritach i achilii.
Należy stosować z ostrożnością w leczeniu pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosforanodehydrogenazy.
Kwas askorbinowy jako reduktor może wpływać na wyniki różnych badań laboratoryjnych, np. oznaczanie zawartości glukozy, bilirubiny we krwi, aktywności transaminaz, dehydrogenazy mleczanowej.
Należy stosować kwas askorbinowy z ostrożnością u pacjentów z postępującą chorobą onkologiczną, ponieważ jego stosowanie może utrudnić przebieg choroby.
Lek może być szkodliwy dla zębów.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Niedobór witaminy C w diecie kobiet w ciąży może być niebezpieczny dla płodu, jednak stosowanie jej w wysokich dawkach również może negatywnie wpłynąć na rozwój płodu, dlatego kwasu askorbinowego przepisuje się tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.
Kwas askorbinowy przenika do mleka matki, dlatego w okresie karmienia piersią witaminę C przyjmuje się tylko pod kontrolą lekarza.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi innych maszyn.
Lek w dawkach terapeutycznych nie wpływa na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi maszynami.
Sposób stosowania i dawki
Lek należy przyjmować doustnie, po posiłku.
Dorosłym i dzieciom od 14. roku życia w celu zapobiegania niedoborowi witaminy C należy przyjmować po 1-2 tabletki (50-100 mg) na dobę, dzieciom w wieku od 4 do 14 lat – po 1 tabletce (50 mg) na dobę.
Dawki terapeutyczne dla dzieci od 14. roku życia i dorosłych wynoszą po 1-2 tabletki (50-100 mg) od 3 do 5 razy na dobę; dla dzieci w wieku od 4 do 7 lat – po 1-2 tabletki (50-100 mg) od 2 do 3 razy na dobę; dla dzieci w wieku od 7 do 10 lat – po 2 tabletki (100 mg) od 2 do 3 razy na dobę; dla dzieci w wieku od 10 do 14 lat – 2-3 tabletki (100-150 mg) od 2 do 3 razy na dobę.
Kobietom w ciąży, po porodzie oraz przy niskim stężeniu witaminy C w mleku matki należy przyjmować po 6 tabletek (300 mg) na dobę przez 10-15 dni, następnie w celu zapobiegania – po 2 tabletki (100 mg) na dobę przez cały okres karmienia piersią.
Czas trwania leczenia zależy od charakteru i przebiegu choroby i jest ustalany indywidualnie przez lekarza.
Dzieci
Lek należy stosować dzieciom od 4. roku życia.
Przedawkowanie
Kwas askorbinowy jest dobrze tolerowany. Jest to witamina rozpuszczalna w wodzie, jej nadmiar wydala się z moczem. Jednak przy długotrwałym stosowaniu witaminy C w dużych dawkach możliwe jest przygnębienie funkcji aparatu wyspowego trzustki, co wymaga kontroli stanu tego narządu. Przedawkowanie może prowadzić do zmian wydalania kwasu askorbinowego i moczowego podczas acetylowania moczu, z ryzykiem wytrącania się kamieni szczawianowych.
Stosowanie dużych dawek leku może prowadzić do wymiotów, nudności lub biegunki, które ustępują po odstawieniu leku.
Leczenie: objawowe.
Reakcje niepożądane.
Z przewodu pokarmowego: przy stosowaniu w dawce powyżej 1 g na dobę – podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, oparzenie żołądka, nudności, wymioty, biegunka.
Z układu moczowego: uszkodzenie aparatu kłębuszkowego nerek, krystaluria, powstawanie kamieni moczowych z soli moczanów, cystyny i/lub szczawianów w nerkach i drogach moczowych, niewydolność nerek.
Reakcje alergiczne: wysypka skórna, egzema, świąd, obrzęk Quinckego, pokrzywka; rzadziej – wstrząs anafilaktyczny w przypadku istniejącej uczulenia.
Z układu内分泌owego: przy długotrwałym stosowaniu w wysokich dawkach – uszkodzenie aparatu wysp trzustkowych (hiperglikemia, glukozuria), zaburzenia syntezy glikogenu aż do rozwoju cukrzycy.
Z układu nerwowego: ból głowy, uczucie gorąca, podwyższona pobudliwość, zaburzenia snu, zmęczenie.
Z układu sercowo-naczyniowego: nadciśnienie tętnicze, dystrofia mięśnia sercowego.
Z układu krwi i chłonnego: trombocytoza, erytrocytopenia, tworzenie się skrzeplin, neutrofilowy leukocytoza, hiperprotrombinemia; u chorych z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej ciałek krwistych może wywołać hemolizę erytrocytów, anemię hemolityczną.
Z metabolizmu: zaburzenia przemian cynku, miedzi.
Termin ważności. 3 lata.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie.
Po 10 tabletów w blistrze;
po 10 tabletów w blistrze; po 5 blisterów w kartonie.
Kategoria wydania. Bez recepty.
Producent.
AT „Lubnyfarm”.
Miejsce położenia producenta oraz jego adres działalności.
Ukraina, 37500, obwód połtawski, miasto Lubny, ul. Barwinkowa 16.
INSTRUKCJA
dotycząca stosowania leku
KWAS ASKORBINOWY
Skład:
substancja czynna: kwas askorbinowy;
1 tabletka zawiera kwasu askorbinowego – 50 mg;
substancje pomocnicze: glukoza monohydrat; cukier konfiterski; stearynian wapnia; skrobia ziemniaczana; dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny; talk; aromat pomarańczowy 526 naturalny; „Żółty zachód FCF” (E110).
Postać farmaceutyczna. Tabletki żuwane.
Główne właściwości fizyko-chemiczne: całe, regularne, okrągłe walcowe od jasnożółtego do pomarańczowego koloru z plamkami, górna i dolna powierzchnia płaska, krawędzie powierzchni ukośne, z rowkiem do dzielenia.
Grupa farmakoterapeutyczna.
Preparaty kwasu askorbinowego (witamina C). Kwas askorbinowy. Kod ATC A11G A01.
Właściwości farmakologiczne.
Farmakodynamika.
Kwas askorbinowy uczestniczy w reakcjach utleniania i redukcji, metabolizmie węglowodanów, tyroksyny, żelaza, przemianie kwasu foliowego w kwas folinowy, krzepnięciu krwi, tworzeniu hormonów steroidowych, kolagenu i prokolagenu, regeneracji tkanek, regulacji przepuszczalności naczyń włosowatych, syntezie lipidów i białek, procesach oddychania komórkowego.
Witamina C sprzyja zwiększeniu odporności organizmu na infekcje i niekorzystne działanie środowiska zewnętrznego.
Kwas askorbinowy wykazuje właściwości przeciwtrucia. Sprzyja wchłanianiu żelaza w jelitach i uczestniczy w syntezie hemoglobiny.
Farmakokinetyka.
Po podaniu doustnym kwas askorbinowy szybko wchłania się w jelicie cienkim, jego maksymalne stężenie we krwi osiąga się po 4–7 godzinach. Z osocza przenika przede wszystkim do elementów krwi (leukocytów, trombocytów, erytrocytów), a następnie do wszystkich tkanek. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 25%.
Kwas askorbinowy ulega odwracalnemu utlenieniu z tworzeniem kwasu dehydroaskorbinowego, częściowo metabolizuje się do askorbata-2-siarczanu i kwasu szczawiowego, który wydala się z moczem. Nadmiar kwasu askorbinowego wydala się z organizmu z moczem w niezmienionej postaci.
Charakterystyka kliniczna.
Wskazania.
Profilaktyka i leczenie niedoboru witaminy C.
Zapewnienie zwiększonego zapotrzebowania organizmu na witaminę C w okresie wzrostu, ciąży lub karmienia piersią; przy zwiększonym obciążeniu fizycznym i umysłowym, przy chorobach zakaźnych i zatruciach, diatezach krwotocznych, w ramach kompleksowego leczenia krwawień (nosowych, płucnych, macicznych); przy chorobie promienistej, chorobie Addisona, przedawkowaniu leków przeciwkrzepliwych, przy uszkodzeniach miękkich tkanek i zainfekowanych ranach, które wolno gojąją się, złamaniach kości.
Przeciwwskazania.
Podwyższona wrażliwość na składniki leku, zakrzepica, skłonność do zakrzepów, zakrzepowe zapalenie żył, cukrzyca, ciężkie choroby nerek, kamica moczowa (przy dawkowaniu powyżej 1 g na dobę), nietolerancja fruktozy.
Szczególne środki ostrożności.
Ponieważ kwas askorbinowy wykazuje łagodne działanie pobudzające, nie zaleca się przyjmowania leku na końcu dnia. Ze względu na pobudzające działanie kwasu askorbinowego na produkcję hormonów kory nadnerczy, przy stosowaniu w dużych dawkach konieczna jest kontrola funkcji nerek i ciśnienia tętniczego.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji. Lek zmniejsza toksyczność sulfonamidów, obniża działanie heparyny i pośrednich leków przeciwkrzepliwych, sprzyja wchłanianiu żelaza, zwiększa wchłanianie penicyliny i tetracykliny, nasila działanie niepożądane salicylanów (ryzyko wystąpienia krystalurii).
Wchłanianie kwasu askorbinowego zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, spożyciu soków owocowych lub warzywnych, picie wody alkalicznej.
Jednoczesne przyjmowanie witaminy C i deferozaminy zwiększa toksyczność żelaza w tkankach, szczególnie w mięśniu sercowym, co może prowadzić do dekompensacji układu krążenia. Można ją przyjmować 2 godziny po zastrzyku deferozaminy.
Długotrwałe przyjmowanie wysokich dawek przez osoby leczone disulfiramem hamuje reakcję disulfiram–alkohol.
Wysokie dawki leku zmniejszają skuteczność trójcyklicznych leków przeciwdziałających depresji, neuroleptyków – pochodnych fenytoazyny, kanalikową reabsorpcję amfetaminy, zwiększają wydalanie meksyletyny przez nerki. Kwas askorbinowy zwiększa całkowity klirens etanolu. Preparaty z grupy chinolinowej, chlorek wapnia, salicylany, kortykosteroidy przy długotrwałym stosowaniu zmniejszają zapasy kwasu askorbinowego w organizmie.
Witamina C sprzyja wchłanianiu glinu w jelitach, co należy uwzględnić przy jednoczesnym leczeniu środkami przeciwkwasowymi zawierającymi glin. Przy stosowaniu w wysokich dawkach kwas askorbinowy wpływa na resorpcję witaminy B12. Witamina C zwiększa wydalanie szczawianów z moczem, zwiększając w ten sposób ryzyko powstawania kamieni szczawianowych w moczu.
Kwas acetylosalicylowy (aspiryna) może zmniejszać wchłanianie kwasu askorbinowego.
Szczególne wskazówki dotyczące stosowania.
Przy przyjmowaniu dużych dawek i długotrwałym stosowaniu leku należy kontrolować funkcję nerek i poziom ciśnienia tętniczego, a także funkcję trzustki. Należy ostrożnie stosować lek u pacjentów z chorobami nerek w wywiadzie.
Przy kamicy moczowej dobowe dawki kwasu askorbinowego nie powinny przekraczać 1 g.
Nie należy przekraczać dawki leku u chorych z podwyższoną krzepliwością krwi.
Ponieważ kwas askorbinowy zwiększa wchłanianie żelaza, jego stosowanie w wysokich dawkach może być niebezpieczne dla chorych z hemochromatozą, talasemią, polycytemią, białaczką i anemią sieroblastową. Pacjenci z wysokim stężeniem żelaza w organizmie powinni stosować lek w minimalnych dawkach.
Jednoczesne stosowanie leku z alkalicznym napojem zmniejsza wchłanianie kwasu askorbinowego, dlatego nie należy go zapijać alkaliczną wodą mineralną.
Wchłanianie kwasu askorbinowego może być zaburzone przy dyskinezie jelitowej, enteritach i achilii.
Z ostrożnością stosować w leczeniu pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej.
Kwas askorbinowy jako reduktor może wpływać na wyniki różnych badań laboratoryjnych, np. przy oznaczaniu stężenia glukozy i bilirubiny we krwi, aktywności transaminaz, dehydrogenazy mlekowej.
Należy ostrożnie stosować kwas askorbinowy u pacjentów z postępującą chorobą nowotworową, ponieważ jego stosowanie może nasilić przebieg choroby.
Lek może być szkodliwy dla zębów.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Niedobór witaminy C w diecie kobiet w ciąży może być niebezpieczny dla płodu, jednak stosowanie jej w wysokich dawkach również może negatywnie wpłynąć na rozwój płodu, dlatego kwas askorbinowy przepisuje się tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.
Kwas askorbinowy przenika do mleka matki, dlatego w okresie karmienia piersią witaminę C przyjmuje się tylko pod kontrolą lekarza.
Sposób wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.
Lek w dawkach terapeutycznych nie wpływa na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.
Sposób stosowania i dawki.
Lek przyjmuje się doustnie, po posiłku.
Dorosłym i dzieciom od 14. roku życia w celu profilaktyki należy przyjmować po 1–2 tabletki (50–100 mg) dziennie, dzieciom od 4 do 14. roku życia – po 1 tabletce (50 mg) dziennie.
Dawki lecznicze dla dzieci od 14. roku życia i dorosłych to po 1–2 tabletki (50–100 mg) 3–5 razy dziennie, dla dzieci od 4 do 7. roku życia – po 1–2 tabletki (50–100 mg) 2–3 razy dziennie, dla dzieci 7–10 lat – po 2 tabletki (100 mg) 2–3 razy dziennie, dzieciom 10–14 lat – 2–3 tabletki (100–150 mg) 2–3 razy dziennie.
Kobietom w ciąży i po porodzie oraz przy niskim stężeniu witaminy C w mleku matki należy przyjmować po 6 tabletów (300 mg) dziennie przez 10–15 dni, następnie w celu profilaktyki po 2 tabletki (100 mg) dziennie przez cały okres karmienia piersią.
Czas trwania leczenia zależy od charakteru i przebiegu choroby i jest ustalany indywidualnie przez lekarza.
Dzieci.
Lek można stosować dzieciom od 4. roku życia.
Przedawkowanie.
Kwas askorbinowy dobrze się toleruje. Jest to witamina rozpuszczalna w wodzie, jej nadmiar wydala się z moczem. Jednak przy długotrwałym stosowaniu witaminy C w dużych dawkach możliwe jest osłabienie funkcji aparatu wysp trzustkowych, co wymaga kontroli stanu trzustki. Przedawkowanie może prowadzić do zmian wydalania kwasu askorbinowego i moczowego przez nerki przy acetylowaniu moczu, z ryzykiem wytrącania się kamieni szczawianowych.
Stosowanie dużych dawek leku może prowadzić do wymiotów, nudności lub biegunki, które ustępują po odstawieniu leku.
Leczenie: objawowe.
Reakcje niepożądane.
Z przewodu pokarmowego: przy stosowaniu powyżej 1 g dziennie – podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, oparzenie żołądka, nudności, wymioty, biegunka.
Z układu moczowego: uszkodzenie aparatu kłębuszkowego nerek, krystaluria, powstawanie kamieni moczowych z soli moczanów, cystyny i/lub szczawianów w nerkach i drogach moczowych, niewydolność nerek.
Reakcje alergiczne: wysypka skórna, egzema, świąd, obrzęk Quinckego, pokrzywka; rzadziej – wstrząs anafilaktyczny przy istniejącej uczulenia.
Z układu内分泌owego: przy długotrwałym stosowaniu w wysokich dawkach – uszkodzenie aparatu wysp trzustkowych (hiperglikemia, glukozuria), zaburzenia syntezy glikogenu aż do rozwoju cukrzycy.
Z układu nerwowego: ból głowy, uczucie gorąca, podwyższona pobudliwość, zaburzenia snu, zmęczenie.
Z układu sercowo-naczyniowego: nadciśnienie tętnicze, dystrofia mięśnia sercowego.
Z układu krwi i chłonnego: trombocytoza, erytrocytopenia, tworzenie się skrzeplin, neutrofilowy leukocytoza, hiperprotrombinemia; u chorych z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej ciałek krwistych może wywołać hemolizę erytrocytów, anemię hemolityczną.
Z metabolizmu: zaburzenia przemian cynku, miedzi.
Termin ważności. 3 lata.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie.
Po 10 tabletów w blistrze;
po 10 tabletów w blistrze; po 5 blisterów w kartonie.
Kategoria wydania. Bez recepty.
Producent.
AT „Lubnyfarm”.
Miejsce położenia producenta oraz jego adres działalności.
Ukraina, 37500, obwód połtawski, miasto Lubny, ul. Barwinkowa 16.