Kolpotrofin

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU KOLPOTROFIN (Kolpotrofin®)

Skład:

substancja czynna: promestryna;

1 g kremu zawiera 10 mg promestryny;

substancje pomocnicze: sodu metyloparaben (E 219), sodu propyloparaben (E 217), mieszanina mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych nasyconych, etery poliglikolowe alkoholi tłuszczowych nasyconych, decyloleian, trójglicerydy o średnim łańcuchu węglowodorowym, gliceryna, woda oczyszczona.

Postać farmaceutyczna. Krem pochwy.

Główne właściwości fizykochemiczne: jednolity biały krem o charakterystycznym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna. Proste leki zawierające naturalne i półsyntetyczne estrogeny. Kod ATX G03C A09.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Lek jest przeznaczony do stosowania donaczyniowego. Promestryna wykazuje miejscowy efekt estrogenowy na błonę śluzową pochwy, poprawiając jej odżywienie. Promestryna chroni i regeneruje nabłonek pochwy, sprzyjając jego proliferacji. Po donaczyniowym podaniu nie wywiera działania ogólnoustrojowego, dlatego nie wpływa na endometrium, gruczoły mlekowe ani przysadkę.

Farmakokinetyka.

Po donaczyniowym stosowaniu lek wchodzi w interakcję z sekretem pochwy, ulega rozszczepieniu i jego składniki są uwalniane. Promestryna nie kumuluje się w tkankach, wchłania się mniej niż 1% promestryny, okres jej półwyladowania wynosi 24 godziny. Po donaczyniowym podaniu promestryna nie wywiera działania resorptywnego, efekty hormonalne systemowe są nieobecne.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Zanik pochwy spowodowany niedoborem estrogenów. Opóźnione gojenie się pochwy, szyjki macicy oraz sromu po porodzie, zabiegach chirurgicznych lub fizykoterapii.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na promestrynę lub którykolwiek składnik preparatu.
• Rak piersi: potwierdzony, podejrzany lub w wywiadzie.
• Ustalone lub podejrzewane nowotwory złośliwe zależne od estrogenów (np. rak endometrium).
• Nieleczona hiperplazja endometrium.
• Krwawienie z dróg rodnych nieustalonej etiologii.
• Ciężka choroba nerek i serca.
• Ostra choroba wątroby lub choroba wątroby w wywiadzie, dopóki wartości czynności wątroby nie powrócą do normy.
• Tromboflebita.
• Obecność w wywiadzie żylnej tromboembolii (tromboza żył głębokich, zakrzepica płucna).
• Trombofilia (np. niedobór antytrombiny, białka C, białka S – patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Aktywna lub niedawna choroba tętnicza zakrzepowo-zatorowa (np. dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego).
• Stwierdzona lub podejrzewana ciąża.
• Karmienie piersią.
• Porfiria.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Ze względu na minimalne wchłanianie systemowe promestryny po podaniu donaczyniowym, mało prawdopodobne jest wystąpienie jakiejkolwiek klinicznie istotnej interakcji z innymi lekami. Należy jednak wziąć pod uwagę możliwość interakcji z innymi lekami stosowanymi donaczyniowo.

Spermycydy

Wszystkie leki stosowane donaczyniowo mogą inaktywować miejscowe środki plemnikobójcze stosowane w celach antykoncepcyjnych.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Podczas leczenia należy pozostawać pod opieką lekarza.

W przypadku wystąpienia metrorragii należy określić przyczynę i przeprowadzić leczenie wspomagające.

W leczeniu objawów po menopauzie terapia estrogenowa miejscowa jest wskazana wyłącznie w przypadkach, gdy objawy te negatywnie wpływają na jakość życia. W każdym przypadku należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, co najmniej raz w roku. Leczenie należy kontynuować wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść z leczenia przewyższa możliwe ryzyko.

Dane dotyczące ryzyka związanego z HRT (hormonoterapią zastępczą) w przypadku przedwczesnej menopauzy są ograniczone. Z uwagi na niski poziom ryzyka absolutnego u młodszych kobiet stosunek korzyści do ryzyka może być dla nich bardziej korzystny niż u kobiet starszych.

Badań medycznych

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem miejscowej terapii estrogenowej należy dokładnie przeanalizować wywiad pacjentki i jej wywiad rodzinny. Należy uwzględnić wyniki badań (w tym badania piersi i narządów miednicy), przeciwwskazania oraz istniejące czynniki ryzyka. W trakcie leczenia zaleca się przeprowadzanie okresowych badań medycznych i wizyt kontrolnych, których częstotliwość i charakter są indywidualne dla każdej pacjentki. Należy uprzedzić kobietę o konieczności zgłaszania lekarzowi wszelkich zmian w piersiach. Badania medyczne, w tym mammografię, należy przeprowadzać zgodnie z obecnymi podejściami diagnostycznymi oraz indywidualnymi potrzebami klinicznymi pacjentki.

Należy ostrożnie przepisywać promestrynę kobietom z wywiadem rodzinnym raka piersi lub z włóknisto-torbielowatym zapaleniem piersi.

Należy przeprowadzić test Papanikołajewa w celu potwierdzenia lub wykluczenia dysplazji.

Stany wymagające obserwacji

W przypadku występowania któregokolwiek z poniższych stanów, również w wywiadzie, lub ich nasilenia w okresie ciąży lub poprzedniego leczenia hormonalnego należy dokładnie obserwować pacjentkę. Stany te mogą się pojawiać lub nasilać w trakcie leczenia promestryną, a mianowicie:

• Mięsakomięsień (fibromy macicy) lub endometrioza.
• Ryzyko wystąpienia zaburzeń tromboembolicznych (patrz niżej).
• Ryzyko wystąpienia nowotworów zależnych od estrogenów, np. dziedziczność I stopnia w kierunku raka piersi.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Zaburzenia funkcji wątroby (np. gruczolak wątroby).
• Cukrzyca z zaburzeniami naczyniowymi lub bez takich (jeśli kobieta choruje na cukrzycę, należy podjąć odpowiednie środki ostrożności, ponieważ estrogeny mogą obniżać tolerancję glukozy).
• Kamica żółciowa.
• Migrena lub silny ból głowy.
• Układowe zapalenie tkanki łącznej (SLE).
• Hiperplazja endometrium w wywiadzie (patrz niżej).
• Epilepsja.
• Astma oskrzelowa.
• Otoskleroz.
• Choroby serca.
• Nefropatia.
• Ciężka depresja obecnie lub w wywiadzie.

Wchłanianie systemowe promestryny podczas miejscowego podania donaczyniowego jest minimalne (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”), dlatego powtórne wystąpienie lub nasilenie wymienionych powyżej stanów jest mniej prawdopodobne niż podczas leczenia systemowego estrogenami.

Przyczyny natychmiastowego przerwania leczenia

Leczenie należy przerwać w przypadku stwierdzenia jednego z przeciwwskazań lub wystąpienia następujących stanów:

• Żółtaczka lub zaburzenia funkcji wątroby, żółtaczka cholesteryczna, szczególnie u pacjentów z wywiadem żółtaczki.
• Istotne podwyższenie ciśnienia tętniczego.
• Nowe przypadki migreny.
• Ciąża.
• Pierwsze objawy zaburzeń zakrzepowo-embolicznych.
• Pierwsze objawy hiperkalcemii u kobiet z rakiem piersi.

Poniższe ryzyka związane są z systemową hormonoterapią zastępczą i w mniejszym stopniu dotyczą leków estrogenowych stosowanych miejscowo donaczyniowo, u których ekspozycja systemowa pozostaje w granicach normy po menopauzie. Należy jednak brać pod uwagę te ryzyka w przypadku wielokrotnego lub długotrwałego stosowania tego leku.

Hiperplazja endometrium i nowotwór

U kobiet z zachowaną macicą ryzyko wystąpienia hiperplazji endometrium i nowotworu zwiększa się, gdy estrogeny systemowe są stosowane jako monoterapia przez dłuższy czas.

Nie zaleca się dodawania progestagenu do leków estrogenowych stosowanych donaczyniowo, u których ekspozycja systemowa estrogenów pozostaje w granicach normalnego poziomu w okresie po menopauzie.

Bezpieczeństwo dla endometrium przy długotrwałym (ponad rok) lub powtarzalnym stosowaniu miejscowego estrogenowego leku donaczyniowego nie jest ustalone. Dlatego przy powtarzalnym przepisywaniu leczenia należy je przeprowadzać co najmniej raz w roku.

Stymulacja estrogenowa może prowadzić do transformacji złośliwych lub przedrakowych w ogniskach resztkowej endometriozy. Dlatego zaleca się ostrożne stosowanie tego leku u kobiet po histerectomii z powodu endometriozy, szczególnie jeśli stwierdzono resztkową endometriozę.

Jeśli podczas terapii wystąpi krwawienie pochwy lub plamienie, należy określić przyczynę, np. poprzez wykonanie biopsji endometrium, w celu wykluczenia złośliwienia endometrium.

Poniższe ryzyka były związane z systemową HRT i w mniejszym stopniu dotyczą miejscowego stosowania estrogenów, gdy ekspozycja systemowa estrogenów pozostaje w granicach normy dla okresu po menopauzie. Należy jednak brać pod uwagę takie ryzyka w przypadku długotrwałego lub powtarzalnego stosowania Kolpotrofinu.

Rak piersi, macicy i jajników

Leczenie systemowe estrogenami zwiększa ryzyko wystąpienia niektórych rodzajów nowotworów, w szczególności macicy, jajników i piersi. W przypadku stosowania promestryny, u której wchłanianie systemowe podczas miejscowego podania donaczyniowego jest minimalne, nie należy oczekiwać zwiększonego ryzyka nowotworu.

Rak piersi

Ogólne dane wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet przyjmujących kombinowaną estrogenowo-progesteronową lub wyłącznie estrogenową systemową HRT, które zależy od długości trwania HRT.

Ryzyko wystąpienia raka piersi zwiększa się w ciągu kilku lat stosowania, ale wraca do poziomu wyjściowego w ciągu kilku (maksymalnie pięciu) lat po zakończeniu leczenia.

Rak jajników

Rak jajników występuje znacznie rzadziej niż rak piersi.

Dane epidemiologiczne z dużego metaanalizy wskazują na nieco zwiększone ryzyko u kobiet przyjmujących wyłącznie estrogenową systemową HRT. Ryzyko to staje się widoczne po 5 latach stosowania i maleje z czasem po zakończeniu terapii.

Zakrzepica żylna

Systemowa HRT wiąże się z 1,3–3-krotnym zwiększeniem ryzyka wystąpienia zakrzepicy żylnej (VTE), tj. zakrzepicy żył głębokich lub zatoru płucnego. Zakrzepica jest bardziej prawdopodobna w pierwszym roku HRT niż później.

Pacjenci z chorobami zakrzepowymi mają zwiększone ryzyko rozwoju VTE, a HRT zwiększa to ryzyko. Dlatego HRT jest przeciwwskazana u takich pacjentek (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Czynniki ryzyka wystąpienia zakrzepicy żylnej obejmują: stosowanie estrogenów systemowych, zaawansowany wiek, duże zabiegi chirurgiczne, długotrwałe unieruchomienie, otyłość (BMI > 30 kg/m²), ciążę / okres poporodowy, układowe zapalenie tkanki łącznej i nowotwór. Nie ma jednolitej opinii na temat możliwej roli żylaków w występowaniu zakrzepicy żylnej.

Tak jak u wszystkich pacjentów w okresie popooperacyjnym, należy podjąć środki zapobiegawcze w celu zapobieżenia rozwojowi VTE po zabiegu. Zaleca się tymczasowe przerwanie HRT 4–6 tygodni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, jeśli po nim będzie wymagane długotrwałe unieruchomienie. Leczenia nie należy wznowić do pełnego przywrócenia aktywności ruchowej u kobiety.

Kobietom bez VTE w wywiadzie, ale u których bliscy krewni mieli zakrzepicę w młodym wieku, może być zaproponowana diagnostyka przesiewowa. Pacjentkę należy poinformować, że tylko część wad trombofilii może być wykryta podczas badania przesiewowego.

Jeśli wykryto wadę trombofilii związaną z zakrzepicą u członków rodziny lub wadę ciężką (np. niedobór antytrombiny, białka S lub białka C, lub kombinację wad), HRT jest przeciwwskazana.

U kobiet, które już otrzymują stałą terapię przeciwzakrzepową, należy dokładnie ocenić korzyści i ryzyko HRT.

Jeśli VTE rozwija się po rozpoczęciu terapii, należy natychmiast przerwać stosowanie Kolpotrofinu. Pacjentki należy poinformować, że w przypadku wystąpienia możliwych objawów tromboembolicznych (takich jak bolesny obrzęk nogi, nagły ból w klatce piersiowej, duszność) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Choroba wieńcowa serca (CHD)

Monoterapia estrogenami

Badania randomizowane kontrolowane nie wykazały zwiększonego ryzyka CHD u kobiet po histerectomii, które stosowały systemową monoterapię estrogenową.

Udar niedokrwienny

Systemowa monoterapia estrogenami wiąże się z 1,5-krotnym zwiększeniem ryzyka udaru niedokrwiennego. Względne ryzyko nie zmienia się z wiekiem ani czasem od menopauzy. Jednakże, ponieważ podstawowe ryzyko udaru znacznie zależy od wieku, ogólne ryzyko udaru u kobiet przyjmujących HRT zwiększa się z wiekiem.

Inne stany

Estrogeny mogą powodować zatrzymanie płynów, dlatego należy dokładnie obserwować pacjentki z niewydolnością serca i nerek.

Kobiety z hipertriglicerydiemią powinny być pod ścisłą opieką podczas terapii zastępczej estrogenami lub hormonoterapii zastępczej, ponieważ u takich pacjentek odnotowano rzadkie przypadki istotnego wzrostu stężenia triglicerydów we krwi podczas terapii estrogenami, co prowadziło do zapalenia trzustki.

Estrogeny zwiększają stężenie globuliny wiążącej tyroksynę (TBG), co prowadzi do zwiększenia ogólnego krążenia hormonów tarczycy. Stężenie wolnych T4 i T3 pozostaje niezmienne. Stężenie innych białek wiążących w surowicy krwi, a mianowicie globuliny wiążącej kortykosteroidy (CBG) i globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG), może być podwyższone, co prowadzi do zwiększenia ilości krążących kortykosteroidów i hormonów płciowych. Stężenie aktywnego wolnego lub biologicznego hormonu pozostaje niezmienne. Stężenie innych białek osocza może wzrosnąć (substrat reniny/angiotensyny, alfa-1-antytrypsyna, ceruloplazmina).

Wchłanianie systemowe promestryny podczas miejscowego podania donaczyniowego jest minimalne (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”), dlatego nie należy oczekiwać wpływu na wiązanie białek osocza krwi.

W przypadku współistniejącej infekcji pochwy zaleca się stosowanie specjalnych leków lub leków przeciwzapalnych.

Stosowanie leku, szczególnie długotrwałe, może powodować objawy sensybilizacji. W takim przypadku należy przerwać leczenie i rozpocząć odpowiednią terapię.

Aby uniknąć długotrwałej stymulacji organów efektorowych, zaleca się stosowanie Kolpotrofinu cyklicznie, naprzemiennie z odpowiednim okresem odstępowym. W przypadku długotrwałej terapii należy przeprowadzać dokładne badania co 6 miesięcy (w tym biopsję endometrium).

Leki miejscowe zawierające estrogeny mogą powodować wydzielanie, kandydozę pochwy i sromu, zmiany szyjki macicy; nasilenie endometriozy, mastodynię, powiększenie piersi lub wydzielanie z piersi, żółtaczkę cholesteryczną, nasilenie poprzedniego wysypki alergicznej lub świądu.

Stosowanie HRT nie poprawia funkcji poznawczych. Istnieją pojedyncze doniesienia o zwiększone ryzyko demencji, jeśli długotrwała kombinowana HRT lub monoterapia estrogenowa została rozpoczęta u kobiet powyżej 65. roku życia.

Ten lek zawiera metyloparaben sodowy (E 219) i propyloparaben sodowy (E 217) i może powodować reakcje alergiczne (które czasem pojawiają się z opóźnieniem po rozpoczęciu stosowania).

Wystąpienie metrorragii wymaga dokładnego badania, w tym biopsji, w celu wykluczenia obecności złośliwego nowotworu macicy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Kolpotrofin jest przeciwwskazany w okresie ciąży. Jeśli podczas stosowania promestryny nastąpi ciąża, leczenie należy natychmiast przerwać.

Wyniki większości ostatnich badań epidemiologicznych dotyczących wpływu estrogenów na płód nie zawierają danych o ich działaniu teratogennym lub fetotoksycznym.

Karmienie piersią

Promestryna jest przeciwwskazana w okresie karmienia piersią.

Kobietom karmiącym piersią należy podjąć decyzję: czy zrezygnować z karmienia niemowlęcia piersią, czy kontynuować karmienie, rezygnując ze stosowania leku.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i innych maszyn.

Kolpotrofin nie wpływa na zdolność prowadzenia samochodu i innych pojazdów.

Sposób stosowania i dawki.

Krem należy nakładać 1–2 razy na dobę co 2–3 dni.

Dzieci.

Nie stosować.

Przedawkowanie.

Produkty zawierające estrogeny mogą wykazywać działanie anaboliczne, powodować zatrzymanie soli i wody oraz hiperglikemię.

Ze względu na sposób podania i bardzo niewielką resorpcję promestryny (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”), przedawkowanie systemowe jest mało prawdopodobne. Nadmierne stosowanie może jednak prowadzić do nasilenia miejscowych działań niepożądanych, takich jak podrażnienie, swędzenie i oparzenia wulwy.

Efekty uboczne

Częstotliwość występowania efektów ubocznych klasyfikuje się następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), rzadko (≥ 1/1000 do <1/100), niezbyt często (≥ 1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego

Rzadko: nadwrażliwość (w tym wysypka, egzema, reakcje anafilaktyczne).

Ze strony skóry i tkanek podskórnych

Częstość nieznana: łagodne swędzenie wulwowaginalne towarzyszące zaczerwienieniu, szczególnie po długotrwałym stosowaniu u najbardziej wrażliwych pacjentek.

Zaburzenia ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych

Rzadko: swędzenie wulwowaginalne; częstość nieznana: ból wulwowaginalny, dyskomfort i uczucie pieczenia, wydzielina pochwową.

Ogólne zaburzenia w miejscu podania

Częstość nieznana: podrażnienie w miejscu podania.

Efekty związane z ogólnoustrojową terapią hormonalną (ZGH), charakterystyczne dla tej grupy leków

Poniższe zagrożenia były związane z ogólnoustrojową terapią hormonalną (ZGH) i w mniejszym stopniu dotyczą leków z grupy estrogenów stosowanych donaczyniowo, u których ekspozycja ogólnoustrojowa na estrogeny pozostaje w granicach normy dla okresu pomenopauzalnego.

Ryzyko rozwoju raka piersi

Ryzyko wystąpienia raka piersi było niemal dwukrotnie wyższe u kobiet przyjmujących skojarzoną terapię estrogenową i progestagenową przez ponad 5 lat.

Ryzyko to jest znacznie niższe u pacjentek stosujących monoterapię estrogenami w porównaniu z kobietami przyjmującymi kombinacje estrogen-progestagen.

Poziom ryzyka zależy od długości stosowania leku (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Poniżej przedstawiono wyniki największego randomizowanego badania kontrolowanego placebo (badanie WHI) oraz największego badania epidemiologicznego (MWS).

Tabela 1

Badanie Miliona Kobiet (Million Women Study): ryzyko raka piersi po 5 latach leczenia

*Na podstawie podstawowych wskaźników zachorowalności w krajach rozwiniętych.

#Ogólny współczynnik ryzyka. Współczynnik ryzyka nie jest wartością stałą, zwiększa się wraz ze wzrostem długości stosowania.

Uwaga. Ponieważ podstawowe wskaźniki zachorowalności na raka piersi różnią się w każdym kraju UE, liczba dodatkowych przypadków raka piersi różni się w poszczególnych krajach UE proporcjonalnie.

Tabela 2

Badanie WHI w USA: dodatkowe ryzyko rozwoju raka piersi po 5 latach leczenia

*Badanie WHI u kobiet z usuniętym macicą, w którym nie stwierdzono zwiększenia ryzyka rozwoju raka piersi.

Rak jajników

Stosowanie systemowej HRT wiązało się z nieznacznym zwiększeniem ryzyka wystąpienia raka jajników (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Metanaliza 52 badań epidemiologicznych wykazała podwyższone ryzyko raka jajników u kobiet przyjmujących w chwili badania systemową HRT w porównaniu z kobietami, które nigdy nie stosowały HRT (względne ryzyko (WR) 1,43, 95% przedział ufności (PU) 1,31–1,56). U kobiet w wieku 50–54 lat stosujących HRT przez 5 lat ryzyko raka jajników zwiększa się o około 1 przypadek na 2000 osób. U kobiet w wieku 50–54 lat, które nie stosują HRT, u około 2 na 2000 kobiet zostanie zdiagnozowany rak jajników w ciągu 5 lat.

Ryzyko wystąpienia żylnej tromboembolii

Względne ryzyko wystąpienia żylnej tromboembolii (ŻTE), np. zakrzepicy żył głębokich lub zakrzembowego zatoru tętnicy płucnej, zwiększa się od 1,3 do 3 razy podczas stosowania systemowej HRT. Największe ryzyko wystąpienia zakrzepicy ma miejsce w pierwszym roku terapii hormonalnej (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”). Poniżej przedstawiono dane z badania WHI.

Tabela 3

Badanie WHI: dodatkowe ryzyko wystąpienia ŻTE w ciągu 5 lat leczenia

*Badania u kobiet z usuniętym macicą.

Zwiększony ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego

Stosowanie systemowej HTZ wiąże się ze 1,5-krotnym wzrostem względnego ryzyka wystąpienia udaru niedokrwiennego. Ryzyko wystąpienia udaru krwotocznego nie wzrasta podczas stosowania HTZ. To względne ryzyko nie zależy od wieku ani długości trwania leczenia. Jednakże, ponieważ pierwotne ryzyko w dużej mierze zależy od wieku, całkowite ryzyko wystąpienia udaru wzrasta wraz z wiekiem kobiet stosujących HTZ (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Tabela 4

Badania WHI: dodatkowe ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego* w ciągu 5 lat leczenia

*Nie przeprowadzono różnicowania między udarem niedokrwiennym a krwotocznym.

Zgłaszano inne działania niepożądane podczas leczenia opartego na estrogenach (szacowanie ryzyka oparte było na stosowaniu doustnym, a nie wiadomo, jak można je ekstrapolować na leczenie miejscowe):

• nowotwory łagodne i złośliwe związane z estrogenami, np. raka endometrium i raka piersi (patrz również sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne środki ostrożności”);
• zakrzepica żylna, tj. zakrzepica żył głębokich nogi lub miednicy oraz zatorowość płucna; częściej występuje u pacjentów stosujących terapię hormonalną. Zobacz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne środki ostrożności”;
• zawał mięśnia sercowego i udar;
• choroby pęcherza żółciowego;
• zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych: chloasma, erythema multiforme, erythema nodosum, purpura naczyniowa;
• demencja u kobiet powyżej 65 roku życia (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku pojawienia się pierwszych objawów zaburzeń zakrzepowo-embolicznych, nadciśnienia tętniczego, hiperkalcemii u kobiet z rakiem piersi, żółtaczki cholestotycznej u pacjentów z wywiadem żółtaczki ciążowej.

Lokalne leki zawierające estrogeny mogą powodować wydzielanie, kandydozę pochwy i narządów rodnych, zmiany szyjki macicy; nasilenie endometriozy, mastodynię, powiększenie piersi lub wydzielanie z piersi, żółtaczkę cholestotyczną, nasilenie poprzedniego wysypki alergicznego lub świąd.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 15 g kremu w tubce, po 1 tubce w pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

Laboratoire CHEMINEAU.

Miejsce pochodzenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Rue de Moné 93, 37210 Vouvray, Francja.