Klawam

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku Klawam (CLAVAM)

Skład:

substancje czynne: 5 ml zawiesiny zawierają: amoksycyliny trójhydrat, równoważny amoksycylinie 125 mg, kwasu klawulanowego z potasu siarczanem (1:1), równoważny kwasowi klawulanowemu 31,25 mg;

substancje pomocnicze: sorbitol (E 421), cytrynian sodu, kwas cytrynowy monohydrat, benzoesian sodu (E 211), guma ksantanowa, krzemionka koloidalna bezwodna, aromat miętowy DC-117, aspartam (E 951).

Postać leku. Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.

Główne właściwości fizykochemiczne: biały proszek ziarnisty; po rozpuszczeniu w wodzie powstaje biała jednolita zawiesina o zapachu mięty.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Beta-laktamowe antybiotyki, penicyliny. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATC J01CR02.

Właściwości farmakologiczne.

Mechanizm działania

Amoksycylina jest półsyntetycznym penicyliną (antybiotykiem z grupy beta-laktamów), która hamuje jeden lub kilka enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP) w procesie biosyntetycznego metabolizmu peptydoglikanu bakteryjnego, będącego nieodzownym składnikiem strukturalnym ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizą i śmiercią komórek.

Amoksycylina jest wrażliwa na rozkład przez beta-laktamazy produkowane przez bakterie oporne, dlatego zakres działania amoksycyliny jako monoterapii nie obejmuje organizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie spokrewnionym z penicylinami. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając w ten sposób inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.

Stosunek FK/FD

Czas przekraczania minimalnego stężenia hamującego (C > MIC) uznaje się za główny czynnik określający skuteczność amoksycyliny.

Mechanizmy oporności

Istnieją dwa mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy:

• inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
• modyfikacja PBP prowadząca do zmniejszenia powinowactwa leku przeciwbakteryjnego do celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy wypompowującej mogą powodować oporność bakterii lub ją wspomagać, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.

Wartości odcięcia

Wartości odcięcia MIC dla amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Oceny Antybiotykooporności (EUCAST)

Rozprzestrzenienie oporności może się zmieniać geograficznie i w czasie dla poszczególnych gatunków, dlatego pożądana jest lokalna informacja dotycząca wrażliwości, szczególnie przy leczeniu ciężkich infekcji. W razie potrzeby wymagana jest konsultacja specjalisty, jeśli lokalne rozpowszechnienie oporności jest takie, że korzyść ze stosowania leku, przynajmniej w przypadku niektórych typów infekcji, budzi wątpliwości.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie dysocjują w roztworze wodnym przy fizjologicznym poziomie pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po podaniu doustnym. Biodostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego wynosi około 70 % po podaniu doustnym. Profile obu składników w osoczu są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) dla każdego składnika wynosi około jednej godziny.

Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy osiągane po przyjmowaniu amoksycyliny/kwasu klawulanowego są identyczne jak te osiągane po doustnym przyjmowaniu równoważnych dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego podawanych oddzielnie.

Rozkład. Około 25 % całkowitej ilości kwasu klawulanowego w osoczu oraz 18 % całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami osocza. Uczynny wolum rozkładu wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po wstrzyknięciu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy wykrywane były w pęcherzu żółciowym, tkance otrzewnowej, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie maziowym i otrzewnowym, żółci oraz w ropie. Amoksycylina nie przenika w wystarczającym stopniu do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów istotnego gromadzenia się substancji pochodnych któregoś ze składników leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielkie ilości kwasu klawulanowego mogą również występować w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stwierdzono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biortransformacja. Amoksycylina jest częściowo wydalana z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicyloyowego w ilościach odpowiadających 10–25 % dawki początkowej. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydalany z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydalany jest zarówno przez nerki, jak i poprzez działanie pozanerkowych mechanizmów.

U zdrowych ochotników średni okres półwydalania amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około jednej godziny, a średni całkowity klirens – około 25 l/h. Różne badania wykazały, że wydalanie z moczem wynosi 50–85 % dla amoksycyliny oraz 27–60 % dla kwasu klawulanowego w ciągu 24-godzinnego okresu. W przypadku kwasu klawulanowego największa ilość substancji wydzielana jest w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Równoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na nerkową ekspresję kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wiek. Okres półwydalania amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci oraz u dorosłych. U dzieci (w tym u noworodków przedwczesnych) w pierwszym tygodniu życia częstotliwość podawania nie powinna przekraczać dwóch razy na dobę ze względu na niepełny rozwój drogi wydalania nerkowego. Ponieważ pacjenci starsi są bardziej skłonni do obniżenia funkcji nerek, dawkowanie należy dobierać ostrożnie; zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Zaburzenia funkcji nerek. Całkowity klirens surowiczy amoksycyliny/kwasu klawulanowego maleje proporcjonalnie do obniżenia funkcji nerek. Obniżenie klirensu leku jest bardziej wyrażone dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny wydalana jest z moczem. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernej kumulacji amoksycyliny, zachowując jednocześnie odpowiednie stężenia kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularną kontrolę funkcji wątroby.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Klawam jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u dzieci:

• potwierdzony bakteryjny zatokowy zapalenie zatok przynosowych;
• ostre zapalenie ucha środkowego;
• potwierdzone zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
• zapalenie płuc pozaszpitalne;
• zapalenia pęcherza;
• zapalenia nerek;
• zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie zębowo-jamiste zapalenie ropne z rozszerzonym cellulitis;
• zakażenia kości i stawów, w tym osteomyelitis.

Przy przepisywaniu leków przeciwbakteryjnych należy kierować się zasadami ich właściwego stosowania.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku, na którekolwiek środki przeciwbakteryjne z grupy penicylin.

W wywiadzie ciężkie reakcje nadwrażliwościowe (w tym anafilaksja) związane z zastosowaniem innych środków β-laktamowych (w tym cefalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów).

W wywiadzie żółtaczka lub dysfunkcja wątroby związane z zastosowaniem amoksycyliny/klawulanianu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwkrzepliwe do stosowania doustnego

Leki przeciwkrzepliwe do stosowania doustnego oraz antybiotyki z grupy penicylin są szeroko stosowane w praktyce klinicznej bez doniesień o interakcjach. Niemniej opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących acefenokumarol lub warfarynę, którym przepisano leczenie amoksycyliną. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy dokładnie monitorować czas protrombinowy lub międzynarodowy współczynnik normalizacji (INR) podczas rozpoczęcia lub zakończenia leczenia amoksycyliną. Może być również konieczna korekta dawki leków przeciwkrzepliwych do stosowania doustnego (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” oraz „Działania niepożądane”).

Metotreksat

Penicyliny mogą obniżać wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do potencjalnego zwiększenia jego toksyczności.

Probenecyd

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania probenecydu. Probenecyd zmniejsza wydzielanie kanalikowe amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probenecydu może prowadzić do zwiększenia stężenia i czasu trwania działania amoksycyliny (ale nie kwasu klawulanowego) we krwi.

Mikofenolan myfetylu

U pacjentów leczonych mikofenolanem myfetylu po rozpoczęciu stosowania doustnej amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przeddawkowania aktywnego metabolitu kwasu mikofenolowego o około 50%. Ta zmiana stężenia przeddawkowania może nie w pełni odpowiadać zmianie całkowitego narażenia na kwas mikofenolowy. Dlatego zmiana dawki mikofenolanu myfetylu zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi klinicznie potwierdzona dysfunkcja przeszczepu. Niemniej konieczna jest ścisła obserwacja podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu terapii antybiotykiem.

Szczególne wytyczne dotyczące stosowania.

Przed rozpoczęciem terapii amoksycylina/kwasem klawulanowym należy dokładnie zebrać informacje dotyczące wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki β-laktamowe (patrz rozdziały „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Opisywano poważne, a w pojedynczych przypadkach śmiertelne reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) u pacjentów poddawanych leczeniu penicyliną. Takie reakcje występują częściej u chorych z wcześniejszą nadwrażliwością na penicylinę w wywiadzie oraz u pacjentów z chorobami atopowymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego i rozpocząć odpowiednią terapię zastępczą.

W przypadku potwierdzenia, że infekcja została spowodowana przez organizm (-y) wrażliwy (-e) na amoksycylinę, należy rozważyć przejście z amoksycyliny/kwasu klawulanowego na samą amoksycylinę zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi.

Ta postać leku Klawam nie nadaje się do stosowania w przypadkach, gdy istnieje wysokie ryzyko, że prawdopodobne patogeny choroby wykazują oporność na leki β-laktamowe, która nie jest pośrednictwem β-laktamaz wrażliwych na hamowanie przez kwas klawulanowy. Nie należy stosować tej postaci leku do leczenia opornych na penicylinę S. pneumoniae.

U pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku może wystąpić drgawki (patrz „Działania niepożądane”).

Należy unikać stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ przyjmowanie amoksycyliny wiązano z wystąpieniem wysypki rumieniowej.

Jednoczesne przyjmowanie allopurynolu podczas leczenia amoksycylina zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznych ze strony skóry.

Długotrwałe stosowanie może w pojedynczych przypadkach prowadzić do nadmiernego rozmnażania organizmów niewrażliwych na lek.

Wystąpienie gorączkowego, uogólnionego rumienia na początku leczenia, powiązanego z powstawaniem pęcherzyków, może być objawem ostrego uogólnionego wyprysku pęcherzykowego (GHEP) (patrz rozdział „Działania niepożądane”). Taka reakcja wymaga przerwania stosowania Klawam i stanowi przeciwwskazanie do dalszego stosowania amoksycyliny.

Należy ostrożnie stosować amoksycylinę/kwas klawulanowy u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby (patrz rozdziały „Sposób stosowania i dawki”, „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Opisywano powikłania ze strony wątroby głównie u mężczyzn i pacjentów w podeszłym wieku, które mogą być związane z długotrwałym leczeniem. O takich powikłaniach u dzieci informowano bardzo rzadko. U wszystkich grup pacjentów objawy pojawiają się zazwyczaj podczas lub zaraz po leczeniu, jednak w pojedynczych przypadkach mogą pojawić się dopiero po kilku tygodniach od zakończenia terapii. Takie zjawiska są zazwyczaj odwracalne. Powikłania ze strony wątroby mogą być ciężkie, a w wyjątkowo rzadkich przypadkach opisywano skutki śmiertelne. Takie zjawiska obserwowano niemal zawsze u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi lub u tych, którzy jednocześnie przyjmowali leki o znanym potencjalnym wpływie, który może prowadzić do powikłań ze strony wątroby (patrz rozdział „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym amoksycyliny, opisywano kolit związany z antybiotykiem, którego ciężkość może się różnić od łagodnej do zagrażającej życiu (patrz rozdział „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest rozważenie tej diagnozy u pacjentów z biegunką podczas lub po przyjmowaniu jakichkolwiek antybiotyków. W przypadku wystąpienia kolitu związanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać stosowanie Klawam, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie leków przeciwpobudzających perystaltykę w takim przypadku jest przeciwwskazane.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresową ocenę funkcji układów narządów, w tym funkcji nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

U pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy w rzadkich przypadkach opisywano wydłużenie wskaźnika protrombinowego. W przypadku jednoczesnego przepisywania leków przeciwkrzepliwych należy prowadzić odpowiedni monitoring. Może być konieczna korekta dawki leków przeciwkrzepliwych do stosowania doustnego w celu utrzymania pożądanego poziomu przeciwkrzepliwego działania (patrz rozdziały „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań” i „Działania niepożądane”).

U pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia zaburzenia (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym moczowynieniem bardzo rzadko obserwowano krystalurię, głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu i moczowynienie w celu zmniejszenia ryzyka krystalurii związanej z amoksycyliną. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz rozdział „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną należy stosować enzymatyczne metody oznaczania glukozy w moczu metodą glukozooksydazy, ponieważ przy stosowaniu metod nieenzymatycznych istnieje ryzyko uzyskania fałszywie dodatnich wyników.

Obecność kwasu klawulanowego w leku Klawam może prowadzić do niespecyficznego wiązania IgG i albuminy z błonami czerwonych krwinek, co może prowadzić do fałszywie dodatnich wyników próby Coombsa.

Opisywano pozytywne wyniki testu immunoenzymatycznego z użyciem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później potwierdzono brak infekcji Aspergillus. Opisywano reakcje krzyżowe z polisacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas przeprowadzania immunoenzymatycznego testu z użyciem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories. Dlatego pozytywne wyniki u pacjentów leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Zawiesina Klawam zawiera aspartam (E 951) – źródło fenyloalaniny, dlatego lek należy przepisywać ostrożnie pacjentom z fenyloketonurią.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania rozrodcze na zwierzętach z doustnych i parenteralnych form amoksycyliny/klawulanianu nie wykazały żadnego działania teratogennego. W jednym badaniu z udziałem kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych opisywano, że profilaktyczne stosowanie Klawam może być związane ze zwiększonym ryzykiem enterokolitu nekrotycznego u noworodków. Jak w przypadku stosowania innych leków, należy unikać stosowania leku w okresie ciąży, szczególnie w I trymestrze, z wyjątkiem przypadków, gdy według lekarza takie stosowanie jest konieczne.

Okres karmienia piersią. Oba czynne składniki leku wydzielają się w mleku matki (brak informacji dotyczącej wpływu kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią może wystąpić biegunka i grzybica błon śluzowych, dlatego należy przerwać karmienie piersią.

Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Klawam można stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy według lekarza korzyści z jego stosowania przewyższają ryzyko.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i pracy z innymi urządzeniami. Jednak możliwe jest wystąpienie niepożądanych efektów (takich jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi urządzeniami (patrz rozdział „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami dotyczącymi terapii antybiotykowej oraz lokalną wrażliwością na antybiotyk, jeśli takie dane są dostępne. Wrażliwość na amoksycylinę/klawulanian różni się w zależności od regionu i może zmieniać się w czasie. W razie potrzeby należy określić wrażliwość mikroorganizmu na antybiotyk.

Dawkę leku ustala lekarz w zależności od oczekiwanych mikroorganizmów i ich wrażliwości na leki przeciwbakteryjne, ciężkości choroby, lokalizacji infekcji, wieku, masy ciała oraz czynności nerek pacjenta.

W razie potrzeby należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych postaci leku Klawam (czyli takich, które zapewniają wyższe dawki amoksycyliny i/lub inne proporcje zawartości amoksycyliny i kwasu klawulanowego) (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Farmakodynamika”).

Dla dzieci o masie ciała <40 kg niniejsza postać leku Klawam zapewnia maksymalną dawkę dobową 2400 mg amoksycyliny/600 mg kwasu klawulanowego przy założeniu dawkowania zgodnie z poniższymi zaleceniami. Jeśli w celu leczenia konieczne jest zastosowanie wyższych dawek amoksycyliny, należy stosować inne postaci Klawam, aby uniknąć nadmiernie wysokich dawek kwasu klawulanowego.

Czas trwania leczenia ustala się na podstawie odpowiedzi klinicznej pacjenta na terapię. Niektóre infekcje (np. osteomyelitis) wymagają dłuższego leczenia. Leczenia nie należy kontynuować dłużej niż przez 14 dni bez konsultacji z lekarzem.

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg: należy stosować inne postacie leku Klawam.

Dzieci o masie ciała < 40 kg: od 20 mg/5 mg do 60 mg/15 mg na 1 kg masy ciała na dobę, podzielone na trzy dawki, w zależności od ciężkości infekcji (od lekkiej do ciężkiej).

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania Klawam o stosunku amoksycyliny do kwasu klawulanowego 4:1 u dzieci poniżej 2. roku życia w dawkach przekraczających 40 mg/10 mg/kg masy ciała na dobę.

Upośledzenie czynności nerek

Dawkę należy dostosować na podstawie maksymalnych zalecanych dawek amoksycyliny, w zależności od szybkości filtracji kłębuszkowej. U pacjentów z klirem kreatyniny powyżej 30 ml/min nie wymaga się dostosowania dawki.

Dzieci o masie ciała < 40 kg Tabela 2

Uszkodzenie wątroby

Lek należy stosować z ostrożnością. Należy regularnie kontrolować funkcje wątroby.

Sposób stosowania

W celu optymalnej absorpcji i zmniejszenia możliwych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, lek należy przyjmować na początku posiłku.

Leczenie można rozpocząć od podania leku drogą dożylną, a następnie kontynuować w formie doustnej.

Przygotowanie 100 ml zawiesiny: przed użyciem należy sprawdzić szczelność zamknięcia kapsułki. Wstrząsnąć butelką, aby proszek oderwał się od ścianek i dna. Dodać wodę pitną w dwóch porcjach (najpierw do 2/3, a następnie do oznaczenia na butelce), wstrząsając butelką za każdym razem. PRZED KAŻDYM PRZYJĘCIEM DOKŁADNIE ZAWSTRZĄSNĄĆ.

Dzieci.

Lek można stosować u dzieci od 2. miesiąca życia. Dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg należy przepisać lek w innej postaci lekowej.

Przedawkowanie.

Objawy

Może wystąpić zaburzenia przewodu pokarmowego oraz zaburzenia równowagi cieczy i elektrolitów. Obserwowano krystalurię związaną z przyjmowaniem amoksycyliny, która w pojedynczych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Zgłaszano odkładanie się amoksycyliny w kaniulach pęcherza moczowego, głównie po dożylnej podaniu w wysokich dawkach. Należy regularnie kontrolować przepuszczalność kaniul (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Leczenie

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę cieczy/elektrolitów.

Amoksycylina/klawulanian mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Efekty uboczne.

Najczęściej zgłaszane reakcje niepożądane (RN) to biegunka, nudności i wymioty. Poniżej przedstawiono wykaz znanych reakcji niepożądanych z badań klinicznych i nadzoru pogodowego, sklasyfikowanych według systemowo-organowej klasy MedDRA.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych:

bardzo często ≥ 1/10;

często ≥ 1/100 i < 1/10;

rzadko ≥ 1/1000 i < 1/100;

nieznane: częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych.

Infekcje i inwazje.

Często: kandydoza skóry i błon śluzowych.

Nieznane: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i limfatycznego.

Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia.

Nieznane: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego indeksu¹.

Zaburzenia układu odpornościowego¹⁰.

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół podobny do choroby surowiczej, alergiczny zapalenie naczyń.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego.

Nieczęsto: zawroty głowy, ból głowy.

Nieznane: odwracalna nadaktywność i drgawki².

Nieznane: oponowe zapalenie mózgu.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Często: biegunka, nudności³, wymioty.

Nieczęsto: zaburzenia żołądka.

Nieznane: kolit spowodowany antybiotykiem⁴, „czarny owłosiony język”, zmiana zabarwienia szkliwa zębów¹¹.

Zaburzenia hepatobilinarne.

Nieczęsto: podwyższenie poziomu AST i/lub ALT⁵.

Nieznane: zapalenia wątroby⁶ i żółtaczka cholesteryczna⁶.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych⁷.

Nieczęsto: wysypka skórna, świąd, pokrzywka.

Rzadko: wielopostaciowa rumień.

Nieznane: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, pęcherzowy odłupujący zapalenie skóry, ostre ogólnikowe pustularne zapalenie skóry⁹, reakcja na leki z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS).

Zaburzenia ze strony nerek i dróg moczowych.

Bardzo rzadko: zapalenie nerek śródmiąższowe, krystaluria⁸.

1 Patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”.

2 Patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”.

3 Nudności częściej związane są z przyjmowaniem wyższych dawek doustnych leku. W przypadku wystąpienia reakcji żołądkowo-jelitowych ich nasilenie można zmniejszyć poprzez przyjmowanie Klawam podczas jedzenia.

4 W tym kolit pseudomembranozną i kolit krwotoczny (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

5 Umiarkowane podwyższenie poziomów AST i/lub ALT obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamów, ale znaczenie tych wyników jest nieznane.

6 Te zjawiska obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cephalosporyn (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

7 W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (zapalenie skóry) należy przerwać stosowanie leku (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

8 Patrz sekcja „Przedawkowanie”.

9 Patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”.

10 Patrz sekcja „Przeciwwskazania” i „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”.

11 O zmianie zabarwienia szkliwa zębów bardzo rzadko zgłaszano u dzieci. Staranne higieny jamy ustnej może zapobiec tej zmianie, ponieważ to zjawisko ustępuje po szczotkowaniu zębów.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Po przygotowaniu zawiesiny przechowywać przez 7 dni w temperaturze 2-8 °C.

Opakowanie.

1 fiolka o pojemności 100 ml z kaptelkiem dozującym w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Alkem Laboratories Ltd.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

167 Mahatma Gandhi, Udio Nagar, Dabhel, Daman, 396210, Indie.