Kardiomagnil

INSTRUKCJA dot. stosowania leku leczniczego KARDIOMAGNIL (CARDIOMAGNYL®)

Skład:

substancja czynna: acetylsalicylic acid;

1 tabletka zawiera 75 mg kwasu acetylosalicylowego;

substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana; magnezu wodorotlenek; celuloza mikrokryształowa; stearynian magnezu; skrobia ziemniaczana; hydroksypropyloceluloza; glikol propylenowy; talk.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: tabletki białego koloru, powlekane, w kształcie stylizowanego „serca”.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwskrzepowe. Inhibitory agregacji płytek krwi, z wyjątkiem heparyny.

Kod ATX B01A C06.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kwas acetylosalicylowy jest środkiem przeciwbólowym, przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym i przeciwzakrzepowym. Właściwości przeciwzakrzepowe wydłużają czas krwawienia.

Głównym efektem farmakologicznym jest hamowanie powstawania prostaglandyn i tromboksanów. Działanie przeciwbólowe jest efektem dodatkowym, spowodowanym hamowaniem enzymu cyklooksygenazy. Działanie przeciwzapalne związane jest z ograniczonym przepływem krwi, spowodowanym hamowaniem syntezy PGE2.

Kwas acetylosalicylowy nieodwracalnie hamuje syntezę prostaglandyn G/H, a jego wpływ na płytki krwi trwa dłużej niż obecność kwasu acetylosalicylowego w organizmie. Działanie kwasu acetylosalicylowego na biosyntezę tromboksanu w płytkach krwi oraz na czas krwawienia utrzymuje się przez długi czas po zakończeniu leczenia. Działanie ustaje dopiero po pojawieniu się nowych płytek krwi we krwiobiegu.

Kwas salicylowy (czynny metabolit kwasu acetylosalicylowego) wykazuje działanie przeciwzapalne, a także wpływa na procesy oddychania, stan równowagi kwasowo-zasadowej oraz na błonę śluzową żołądka. Salicylany stymulują oddychanie, działając głównie bezpośrednio na mózgownicę. Salicylany pośrednio wpływają na błonę śluzową żołądka poprzez hamowanie jej wazodylatacyjnych i cytoprotekcyjnych prostaglandyn, zwiększając ryzyko powstawania wrzodów.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Po podaniu doustnym kwas acetylosalicylowy szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Po przyjęciu doustnym wchłanianie niezjonizowanej formy kwasu acetylosalicylowego zachodzi w żołądku i jelitach. Szybkość wchłaniania zmniejsza się po przyjęciu pokarmu oraz u pacjentów z napadami migreny, natomiast zwiększa się u pacjentów z achlorhydrią lub u pacjentów przyjmujących polisorbaty lub środki przeciwwstrząsowe. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1–2 godzinach.

Rozkład. Wiązanie kwasu acetylosalicylowego z białkami osocza krwi wynosi 80–90%. Objętość rozkładu u dorosłych wynosi 170 ml/kg masy ciała. W miarę wzrostu stężenia w osoczu krwi dochodzi do zasycenia centrów aktywnych* białek, co prowadzi do zwiększenia objętości rozkładu. Salicylany intensywnie wiążą się z białkami osocza krwi i szybko rozprzestrzeniają się w organizmie. Salicylany przenikają do mleka matki i mogą przenikać przez barierę łożyskową.

Metabolizm. Kwas acetylosalicylowy ulega hydrolizie do czynnego metabolitu – kwasu salicylowego – w ścianie żołądka. Po wchłonięciu kwas acetylosalicylowy szybko przekształca się w kwas salicylowy, ale w pierwszych 20 minutach po przyjęciu doustnym dominuje w osoczu krwi.

Wydalanie. Kwas salicylowy ulega metabolizmowi głównie w wątrobie. W związku z tym stężenie równowagowe kwasu salicylowego w osoczu krwi wzrasta w sposób nieproporcjonalny do przyjętej dawki doustnej. Po przyjęciu 325 mg kwasu acetylosalicylowego wydalanie zachodzi z udziałem kinetyki reakcji pierwszego rzędu. Okres półtrwania wynosi 2–3 godziny. Przy wysokiej dawce kwasu acetylosalicylowego okres półtrwania wydłuża się do 15–30 godzin. Kwas salicylowy wydzielany jest również w niezmienionej postaci z moczem. Ilość wydalonego kwasu salicylowego zależy od dawki i pH moczu. Około 30% dawki kwasu salicylowego wydala się z moczem, gdy reakcja moczu jest zasadowa, a jedynie 2% – gdy jest kwaśna. Wydalanie przez nerki odbywa się dzięki procesom filtracji kłębuszkowej, aktywnej sekrecji kanalików nerkowych oraz pasywnej resorpcji kanalikowej.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

• Ostra i przewlekła choroba niedokrwienna serca.
• Zapobieganie ponownemu powstawaniu skrzeplin.

U pacjentów z cukrzycą i wysokim lub bardzo wysokim ryzykiem CVD (chorób układu sercowo-naczyniowego) można rozważyć stosowanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego w celu profilaktyki pierwotnej, o ile nie występują wyraźne przeciwwskazania. Decyzje dotyczące profilaktyki pierwotnej należy podejmować indywidualnie, uwzględniając zarówno ryzyko niedokrwienia, jak i ryzyko krwawienia.

Przeciwwskazania.

Preparat Kardiomagnil jest przeciwwskazany w następujących stanach/chorebach:

• Znana lub podejrzewana nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, inne salicylany, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub którykolwiek składnik preparatu.
• Skłonność do krwawień (niedobór witaminy K, trombocytopenia, hemofilia).
• Ostre wrzody peptyczne.
• Ciężka niewydolność nerek (stopień filtracji kłębuszkowej < 0,2 ml/s (10 ml/min)).
• Ciężka niewydolność wątroby.
• Ciężka niewydolność serca.
• Trzeci trymestr ciąży (patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Przeciwwskazania do stosowania łącznie.

Metotreksat. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego i metotreksatu w dawkach 15 mg/tydzień lub większych zwiększa toksyczność hematologiczną metotreksatu (obniżenie klirensu nerkowego metotreksatu przez leki przeciwzapalne oraz wypieranie przez salicylany metotreksatu z wiązania z białkami osocza krwi).

Inhibitory ACE. Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) w połączeniu z wysokimi dawkami kwasu acetylosalicylowego powodują obniżenie filtracji w kłębuszkach wskutek hamowania rozszerzającego naczynia efektu prostaglandyn oraz zmniejszenia efektu przeciwciśnieniowego.

Acetazolamid. Możliwe zwiększenie stężenia acetazolamidu może prowadzić do przenikania salicylanów z osocza krwi do tkanek i spowodować toksyczność acetazolamidu (zmęczenie, osłabienie, senność, dezorientacja, kwasica metaboliczna hiperchloremiczna) oraz toksyczność salicylanów (wymioty, tachykardia, nadczynność oddechowa, dezorientacja).

Probenecyd, sulfinpirazon. Przy jednoczesnym stosowaniu probenecydu i wysokich dawek salicylanów (> 500 mg) hamowany jest metabolizm obu leków i może zmniejszyć się wydalenie kwasu moczowego.

Połączenia, które należy stosować z ostrożnością.

Klopidogrel, tiklopidyna. Stosowanie klopidogrelu i kwasu acetylosalicylowego ma efekt synergistyczny. Takie połączone leczenie należy stosować z ostrożnością, ponieważ zwiększa ryzyko krwawienia.

Leki przeciwkrzepliwe (warfaryna, fenprokumon). Możliwe zmniejszenie produkcji trombiny, co pośrednio wpływa na obniżenie aktywności płytek krwi (antagonista witaminy K) i zwiększa ryzyko krwawienia.

Abcyksymab, tyrofibany, eptifibatyd. Możliwe hamowanie receptorów glikoproteiny IIb/IIIa na płytkach krwi, co prowadzi do zwiększenia ryzyka krwawienia.

Heparyna. Możliwe zmniejszenie produkcji trombiny, co pośrednio wpływa na obniżenie aktywności płytek krwi, co z kolei zwiększa ryzyko krwawienia.

Jeśli dwie lub więcej z powyższych substancji są stosowane jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym, może to prowadzić do efektu synergistycznego w postaci nasilenia hamowania aktywności płytek krwi i, jako konsekwencja, nasilenia diatezy krwotocznej.

NLPZ i inhibitory COX-2 (celekoksyb). Stosowanie łącznie zwiększa ryzyko zaburzeń przewodu pokarmowego, co może prowadzić do krwawień przewodu pokarmowego.

Ibuprofen. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu hamuje nieodwracalną agregację płytek krwi wywołaną działaniem kwasu acetylosalicylowego. Leczenie ibuprofenem u pacjentów z wysokim ryzykiem zaburzeń układu sercowo-naczyniowego może ograniczać działanie kardioprotekcyjne kwasu acetylosalicylowego.

Pacjenci przyjmujący kwas acetylosalicylowy raz dziennie w celu zapobiegania chorobom układu sercowo-naczyniowego i okazjonalnie przyjmujący ibuprofen powinni przyjmować kwas acetylosalicylowy co najmniej 2 godziny przed przyjęciem ibuprofenu.

Furozemyd. Możliwe hamowanie proksymalnej kanalikowej eliminacji furozemydu, co prowadzi do obniżenia efektu moczowego furozemydu.

Chinidyna. Możliwy efekt addytywny na płytki krwi, prowadzący do wydłużenia czasu krwawienia.

Spironolakton. Możliwy zmodyfikowany efekt reniny, prowadzący do obniżenia skuteczności spironolaktonu.

Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny. Stosowanie łącznie zwiększa ryzyko zaburzeń przewodu pokarmowego, co może prowadzić do krwawień przewodu pokarmowego.

Waleproin. Przy jednoczesnym stosowaniu z waleproinem kwas acetylosalicylowy wypiera go z wiązania z białkami osocza krwi, zwiększając jego toksyczność (depresja ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia przewodu pokarmowego).

Systemowe glikokortykosteroidy (z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego w terapii zastępczej w chorobie Addisona) obniżają poziom salicylanów we krwi i zwiększają ryzyko przedawkowania salicylanów po zakończeniu terapii glikokortykosteroidami.

Leki przeciwdiabetyczne. Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i leków przeciwdiabetycznych zwiększa ryzyko hipoglikemii.

Antacida. Możliwe zwiększenie klirensu nerkowego i zmniejszenie resorpcji nerkowej (wskutek podwyższenia pH moczu), co prowadzi do obniżenia efektu kwasu acetylosalicylowego.

Szczepionka przeciwko ospie wietrznej. Stosowanie łącznie zwiększa ryzyko rozwoju zespołu Reya.

Ginkgo biloba. Stosowanie łącznie z ginkgo biloba przeszkadza w agregacji płytek krwi, co prowadzi do zwiększenia ryzyka krwawienia.

Dygoxyna. Przy jednoczesnym stosowaniu z dygoxyną stężenie tej ostatniej w osoczu krwi wzrasta wskutek obniżenia wydalania nerkowego.

Alkohol sprzyja uszkodzeniu błony śluzowej przewodu pokarmowego i wydłuża czas krwawienia w wyniku synergizmu kwasu acetylosalicylowego i alkoholu.

Metamizol.

Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i metamizolu może obniżyć klinicznie istotny poziom agregacji płytek krwi. Dlatego połączenia leków zawierających kwas acetylosalicylowy i metamizol należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących niskie dawki aspiryny w celu kardioprotekcji.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych nie zaleca się długotrwałego stosowania leku Kardiomagnil w połączeniu z innymi NLPZ.

Nie zaleca się długotrwałego stosowania leku u pacjentów w podeszłym wieku w celu leczenia bólu, stanów zapalnych, gorączki lub chorób reumatycznych ze względu na ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Ze względu na ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego u pacjentów w podeszłym wieku należy ostrożnie stosować niskie dawki kwasu acetylosalicylowego w leczeniu ostrej lub przewlekłej choroby niedokrwiennej serca, udaru mózgu, profilaktyce udaru mózgu lub choroby niedokrwiennej serca.

Lek Kardiomagnil należy stosować z ostrożnością w następujących sytuacjach:

• choroby błony śluzowej przewodu pokarmowego;
• skłonność do dyspepsji;
• jednoczesne leczenie lekami przeciwkrzepliwymi (antagoniści witaminy K oraz heparyna (patrz dział „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”)).
  • nadwrażliwość na środki przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwreumatyczne, a także uczulenie na inne substancje;
  • owrzodzenia przewodu pokarmowego, w tym przewlekłe i nawrotowe choroby wrzodowe lub krwawienia z przewodu pokarmowego w wywiadzie;
  • jednoczesne stosowanie leków przeciwkrzepliwych;
  • zaburzenia funkcji nerek lub zaburzenia krążenia naczyniowego (np. patologia naczyń nerek, niewydolność serca, hipowolemia, duże zabiegi operacyjne, sepsa lub silne krwawienia), ponieważ kwas acetylosalicylowy może również zwiększyć ryzyko zaburzeń funkcji nerek i ostrej niewydolności nerek;
  • ciężka niedostateczność glukozo-6-fosfodehydrogenazy, ponieważ kwas acetylosalicylowy może wywołać hemolizę lub anemię hemolityczną;
  • szczególnie w obecności czynników, które mogą zwiększyć ryzyko hemolizy (wysokie dawki leku, gorączka lub ostry stan zakaźny);
  • zaburzenia funkcji wątroby.

Ibuprofen może zmniejszyć efekt hamujący kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. W przypadku stosowania leku Kardiomagnil przed rozpoczęciem przyjmowania ibuprofenu jako środka przeciwbólowego pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.

Kwas acetylosalicylowy może powodować rozwój skurczu oskrzeli lub napadu astmy oskrzelowej lub inne reakcje nadwrażliwości. Czynniki ryzyka obejmują astmę w wywiadzie, katar sienny, polipowatość nosa lub przewlekłe choroby układu oddechowego, alergiczne reakcje (np. reakcje skórne, świąd, pokrzywkę) na inne substancje w wywiadzie.

Ze względu na efekt hamujący kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, który utrzymuje się przez kilka dni po zażyciu, stosowanie leków zawierających kwas acetylosalicylowy może zwiększyć prawdopodobieństwo nasilenia się krwawienia podczas zabiegów chirurgicznych (w tym niewielkich zabiegów chirurgicznych, np. ekstrakcji zęba).

W przypadku stosowania małych dawek kwasu acetylosalicylowego może obniżyć się wydalanie kwasu moczowego. Może to prowadzić do napadu podagry u podatnych pacjentów.

Nie należy stosować leków zawierających kwas acetylosalicylowy dzieciom i młodzieży z ostrym wirusowym zakażeniem dróg oddechowych (OWZDR), towarzyszącym lub nie towarzyszącym podwyższeniu temperatury ciała, bez konsultacji z lekarzem. Przy niektórych chorobach wirusowych, szczególnie przy grypie A, grypie B i ospy wietrznej, istnieje ryzyko rozwoju zespołu Reya, który jest bardzo rzadkim, ale zagrożonym dla życia stanem wymagającym natychmiastowego leczenia medycznego. Ryzyko może wzrosnąć, jeśli kwas acetylosalicylowy jest stosowany jako lek towarzyszący, jednak związek przyczynowo-skutkowy w tym przypadku nie został udowodniony. Jeśli opisane stany towarzyszy długotrwałe wymioty, może to być przejaw zespołu Reya.

Jeśli ryzyko nasilenia się krwawienia przewyższa ryzyko niedokrwienia, należy rozważyć możliwość tymczasowego przerwania leczenia niskimi dawkami leku Kardiomagnil kilka dni przed zaplanowaną operacją.

Fertylność. Stosowanie kwasu acetylosalicylowego może zmniejszyć płodność, dlatego nie zaleca się stosowania leku kobietom, które chcą zajść w ciążę. Należy rozważyć przerwanie przyjmowania kwasu acetylosalicylowego u kobiet, które nie mogą zajść w ciążę lub są badane z powodu bezpłodności (patrz dział „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionalny/wewnątrzmaciczny. Dane epidemiologiczne wskazują na ryzyko poronienia i wad rozwojowych płodu po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn na wczesnym etapie ciąży. Ryzyko wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki i długością trwania terapii. Według dostępnych danych nie potwierdzono związku między przyjmowaniem kwasu acetylosalicylowego a zwiększoną częstością poronień.

Dane epidemiologiczne dotyczące występowania wad rozwojowych nie są spójne, jednak nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka gastroschizy przy stosowaniu kwasu acetylosalicylowego. Wyniki badania prospektywnego dotyczącego wpływu w wczesnych etapach ciąży (1–4. miesiąc) z udziałem około 14800 par matka-dziecko nie wskazują na żaden związek ze zwiększonym ryzykiem rozwoju wad.

Badania na zwierzętach wskazują na toksyczność reprodukcyjną.

W I i II trymestrze ciąży leki zawierające kwas acetylosalicylowy nie powinny być przepisywane bez wyraźnej konieczności klinicznej. Dla kobiet, które mogą być w ciąży lub są w I i II trymestrze ciąży, dawka leków zawierających kwas acetylosalicylowy powinna być jak najniższa, a czas trwania leczenia jak najkrótszy.

W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać na płód w następujący sposób:

• toksyczność sercowo-płucna (przeczesne zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);
• zaburzenia funkcji nerek z możliwym późniejszym rozwojem niewydolności nerek z oligohydramnionem.

Na kobietę i dziecko na końcu ciąży inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać w następujący sposób:

• możliwe wydłużenie czasu krwawienia, efekt przeciwagregacyjny, który może wystąpić nawet po bardzo niskich dawkach;
• hamowanie skurczów macicy, co może prowadzić do opóźnienia lub wydłużenia czasu trwania porodu.

Z uwagi na powyższe kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży.

Salicylanie i ich metabolity przenikają do mleka matki w niewielkich ilościach.

Ponieważ nie stwierdzono szkodliwego wpływu na dziecko po przyjmowaniu leku przez matkę w okresie laktacji, przerwanie karmienia piersią zazwyczaj nie jest konieczne. Jednak przy regularnym stosowaniu lub przy stosowaniu wysokich dawek karmienie piersią należy przerwać na wczesnym etapie.

Fertylność.

Kwasu acetylosalicylowego nie należy stosować kobietom, które chcą zajść w ciążę, ponieważ inhibitory syntezy prostaglandyn zmniejszają płodność.

Jeśli istnieje konieczność stosowania kwasu acetylosalicylowego, czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy, a dawka jak najniższa. Wpływ na płodność jest odwracalny.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń. Kardiomagnil nie wpływa lub wpływa nieznacznie na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów i obsługi innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Lek przeznaczony do stosowania doustnego.

Choroba niedokrwienna serca – ostre i przewlekłe przejście.

Zalecana dawka początkowa – 150 mg na dobę. Dawka utrzymaniowa – 75 mg na dobę.

Ostry zawał mięśnia sercowego. Niemiarowy stan niedokrwienny.

Zalecana dawka wynosi 150–450 mg, należy podać jak najszybciej po wystąpieniu objawów.

Profilaktyka nawrotowego tworzenia się skrzeplin.

Zalecana dawka początkowa – 150 mg na dobę. Dawka utrzymaniowa – 75 mg na dobę.

Pierwotna profilaktyka u pacjentów z cukrzycą i wysokim lub bardzo wysokim ryzykiem chorób układu sercowo-naczyniowego:

Zalecana dawka profilaktyczna – 75 mg na dobę.

Tabletki należy połykać całkowicie, w razie potrzeby popijając wodą. W celu zapewnienia szybkiego wchłaniania, tabletkę można rozgryźć lub rozpuścić w wodzie.

Zaburzenia funkcji wątroby. Leku nie stosuje się pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby. Korekta dawkowania może być konieczna u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Zaburzenia funkcji nerek. Leku nie stosuje się w leczeniu pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (stopień filtracji kłębuszkowej < 0,2 ml/s (10 ml/min)). Korekta dawkowania może być konieczna u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

Dzieci. Według wskazań (patrz sekcja «Sposób stosowania i dawki») leku Kardiomagnil nie stosuje się dzieciom.

Stosowanie kwasu acetylosalicylowego dzieciom w wieku do 15 lat może powodować ciężkie działania niepożądane (w tym zespół Reya, którego jednym z objawów jest trwające wymioty).

Szczegółowe informacje zawiera sekcja «Szczególne wskazania dotyczące stosowania».

Przedawkowanie.

Toxiczność.

Dawka niebezpieczna. Dorośli: 300 mg/kg masy ciała. Dzieci: pojedyncza dawka 150 mg/kg lub więcej niż 100 mg/kg na dobę przez ponad 2 dni.

Przewlekłe zatrucie salicylanami może mieć ukryty charakter, ponieważ jego objawy i sygnały są niemiarowe. Umiarkowane przewlekłe zatrucie salicylanami, czyli salicylizm, występuje zazwyczaj tylko po wielokrotnym przyjmowaniu dużych dawek.

Objawy umiarkowanego przewlekłego zatrucia (wynik długotrwałego stosowania wysokich dawek leku): zawroty głowy, uczucie wiru, niedosłuch, nasilone pocenie się, gorączka, przyspieszone oddychanie, szumy w uszach, alkaloza oddechowa, acidoza metaboliczna, osłabienie, umiarkowane odwodnienie, ból głowy, dezorientacja, nudności i wymioty.

O ostrym zatruciu świadczy wyraźna zmiana równowagi kwasowo-zasadowej, która może się różnić w zależności od wieku i ciężkości zatrucia. Najczęstszym objawem u dzieci jest acidoza metaboliczna. Ciężkości stanu nie można ocenić wyłącznie na podstawie stężenia salicylanów w osoczu krwi. Wchłanianie kwasu acetylosalicylowego może być opóźnione z powodu opóźnienia opróżnienia żołądka, np. z powodu tworzenia się konkrementów w żołądku lub przyjmowania tabletek z powłoką opóźniającą uwalnianie.

Objawy ciężkiego i ostrego zatrucia (w wyniku przedawkowania): hipoglikemia (głównie u dzieci), encefalopatia, śpiączka, hipotensja, obrzęk płuc, drgawki, koagulopatia, obrzęk mózgu, zaburzenia rytmu serca.

Ostre zatrucie salicylanami (> 300 mg/kg) często powoduje ostrą niewydolność nerek, a dawka 500 mg/kg może być śmiertelna.

Bardziej wyrażony efekt toksyczny obserwuje się u pacjentów z przewlekłym przedawkowaniem lub nadużywaniem leku, a także u osób starszych i dzieci.

Leczenie. W przypadku ostrego przedawkowania konieczne jest przepłukanie żołądka i podanie węgla aktywnego. W przypadku podejrzenia przyjęcia dawki większej niż 120 mg/kg masy ciała, węgiel aktywny należy podać ponownie.

Stężenie salicylanu w surowicy krwi powinno być oznaczane co najmniej co 2 godziny po przyjęciu dawki, aż do uzyskania stabilnie obniżonego stężenia i przywrócenia równowagi kwasowo-zasadowej.

Czas protrombinowy i/lub INR (międzynarodowy wskaźnik znormalizowany) powinny być sprawdzone, szczególnie jeśli istnieje podejrzenie krwawienia.

Należy przywrócić równowagę płynów i elektrolitów. Efektywnymi metodami usuwania salicylanu z osocza krwi są diureza alkaliczna i hemodializa. Hemodializę należy stosować w przypadku ciężkiego zatrucia, ponieważ metoda ta znacznie przyspiesza wydalanie salicylanu i przywraca równowagę kwasowo-zasadową oraz wodno-elektrolitową.

Ze względu na złożone patofizjologiczne skutki zatrucia salicylanami objawy i wyniki badań mogą obejmować:

Efekty uboczne.

Najczęstsze niepożądane działania to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Niepożądane zdarzenia są zazwyczaj zależne od dawki i długości trwania leczenia.

Przedstawione informacje dotyczące efektów ubocznych oparte są na spontanicznych zgłoszeniach po marketingu o efekty uboczne podczas stosowania wszystkich form lekarskich i dawek kwasu acetylosalicylowego (w tym stosowania doustnego przez krótki i długi okres leczenia).

Niepożądane zdarzenia podzielono według częstości występowania na następujące kategorie: bardzo często (> 1/10), często (> 1/100 i < 1/10), rzadko (> 1/1000 i < 1/100), nieczęsto (> 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000).

Badania.

Bardzo często: wydłużenie czasu krwawienia.

Rzadko: podwyższenie poziomu aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej.

Ze strony krwi i układu chłonnego.

Bardzo często: hamowanie agregacji płytek krwi.

Często: wydłużenie czasu krwawienia.

Niezbyt często: okultowe krwawienia.

Rzadko: anemia przy długotrwałym leczeniu, hemoliza u osób z wrodzonym niedoborem glukozo-6-fosforan dehydrogenazy.

Bardzo rzadko: hipoprotrombinemia (wysokie dawki), trombocytopenia, neutropenia, eozynofilia, agranulocytoza, anemia aplastyczna.

Ze strony układu nerwowego.

Często: ból głowy.

Niezbyt często: zawroty głowy, senność.

Rzadko: krwawienia wewnątrz mózgu.

Ze strony ucha i układu przedsionkowego.

Niezbyt często: szumy w uszach.

Rzadko: związana z dawką odwracalna utrata słuchu i głuchota (przy niższych stężeniach salicylanów we krwi).

Ze strony układu oddechowego.

Często: skurcz oskrzeli u chorych na astmę (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Niezbyt często: duszność, reakcje alergiczne (rzekotka, zatkanie nosa).

Ze strony przewodu pokarmowego.

Bardzo często: zgaga, refluks kwasowy, ból w nadbrzuszu i ból brzucha.

Często: zmiany zapalno-erozyjne w górnym odcinku przewodu pokarmowego, nudności, wzdęcia, wymioty i biegunka.

Niezbyt często: choroba wrzodowa i krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, hematemesis i melena.

W wyniku działania przeciwagregacyjnego na płytki krwi kwas acetylosalicylowy może być związany z ryzykiem wystąpienia krwawień, wydłużeniem czasu krwawienia. Obserwowano takie krwawienia jak krwawienia okołochirurgiczne, hematomy, krwawienia z narządów układu moczowo-płciowego, krwawienia z nosa, krwawienia z dziąseł.

Rzadko: poważne krwawienia z górnych odcinków przewodu pokarmowego, takie jak krwawienia1 przewodu pokarmowego, krwawienia mózgowe (szczególnie u pacjentów z niekontrolowaną nadciśnieniem tętniczym i/lub przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwkrzepliwych), które w pojedynczych przypadkach mogły potencjalnie zagrozić życiu, perforacja.

Bardzo rzadko: stomatyt, przełykowe zapalenie, toksyczne zmiany w dolnym odcinku przewodu pokarmowego z owrzodzeniami, zwężeniami, kolitem lub nasileniem się choroby zapalnej jelit.

Ze strony nerek i dróg moczowych.

Rzadko: zaburzenia funkcji nerek, rozwój ostrej niewydolności nerek.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej.

Niezbyt często: reakcje alergiczne (pokrzywka, obrzęk, swędzenie, obrzęk naczynioruchowy2).

Bardzo rzadko: wysypka krwotoczna, wielopostaciowa rumień, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekrolioza (zespół Lyella).

Ze strony układu hormonalnego.

Rzadko: hipoglikemia.

Ze strony układu naczyniowego.

Rzadko: krwotoczny zapalenie naczyń.

Ze strony układu odpornościowego.

Niezbyt często: reakcje anafilaktyczne.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego.

Bardzo rzadko: związany z dawką lekki, odwracalny toksyczny zapalenienie wątroby przy niektórych chorobach wirusowych (grypa A, B i odrza). Salicylany mogą być czynnikiem rozwoju zespołu Reya u dzieci (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”). Zgłaszano przemijające niewydolność wątroby z podwyższeniem poziomu aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej surowicy krwi.

Zaburzenia psychiczne.

Często: bezsenność.

1 Krwawienia mogą prowadzić do ostrych i przewlekłych anemii popostkrwawieniowych/ anemii z niedoboru żelaza (w wyniku tzw. ukrytych mikrokrwawień) z odpowiednimi objawami laboratoryjnymi i klinicznymi, takimi jak osłabienie, bladość skóry, hipoperfuzja.

2 Obrzęk naczynioruchowy pojawia się częściej u pacjentów skłonnych do alergii.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Opakowanie. Po 30 lub po 100 tabletek w butelce; po 1 butelce w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent. Takeda GmbH, miejsce produkcji Oranienburg / Takeda GmbH Betriebsstätte Oranienburg. Lub

Acino Estonia OU / Acino Estonia OU.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Lehnitzstrasse 70-98, 16515 Oranienburg, Niemcy / Lehnitzstrasse 70-98, 16515 Oranienburg, Germany.

Lub

Jaama tn 55B, Polva linn, Polva vald, Polva maakond, 63308, Estonia / Jaama tn 55B, Polva linn, Polva vald, Polva maakond, 63308, Estonia.