Jokel

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU MEDYCZNEGO JOKEL (YOKEL)

Skład:

substancja czynna: cefuroksym;

1 fiolka zawiera: cefuroksymu sodu odpowiadającego cefuroksymowi 750 mg.

Postać leku. Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: biały lub prawie biały proszek.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Cefalosporyny drugiej generacji. Kod ATC J01D C02.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Cefuroksym jest bakteriobójczym antybiotykiem z grupy cefalosporyn o szerokim zakresie działania wobec wielu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym szczepów wytwarzających β-laktamazy. Cefuroksym jest odporny na działanie β-laktamaz, dzięki czemu wykazuje aktywność wobec wielu szczepów opornych na ampicylinę lub amoksycylinę. Głównym mechanizmem działania bakteriobójczego jest zaburzanie syntezy ściany komórkowej bakterii.

Cefuroksym in vitro jest skuteczny wobec następujących mikroorganizmów:

beztlenowce Gram-ujemne

Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Proteus rettgeri, Providencia spp., Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylina), Haemophilus parainfluenzae (w tym szczepy oporne na ampicylina), Moraxella (Branhamella) catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae (w tym szczepy wytwarzające penicylinazę), Neisseria meningitidis, Salmonella spp.;

beztlenowce Gram-dodatnie

Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis (w tym szczepy wytwarzające penicylinazę, z wyjątkiem szczepów opornych na metycylinę), Streptococcus pyogenes (oraz inne streptokoki β-hemolityczne), Streptococcus pneumoniae, Streptococcus grupy B (Streptococcus agalactiae), Streptococcus mitis (grupa viridans), Bordetella pertussis;

anaeroby

Gram-dodatnie i Gram-ujemne kokki (w tym Peptococcus i Peptostreptococcus species);

bakterie Gram-dodatnie (w tym większość Clostridium sp.), bakterie Gram-ujemne (w tym Bacteroides spp. i Fusobacterium spp.), Propionibacterium spp.;

inne mikroorganizmy

Borrelia burgdorferi.

Mikroorganizmy niewrażliwe na cefuroksym

Clostridium difficile, Pseudomonas spp., Campylobacter spp., Acinetobacter calcoaceticus, Listeria monocytogenes, szczepy Staphylococcus aureus oporne na metycylinę, szczepy Staphylococcus epidermidis oporne na metycylinę, Legionella spp.

Niektóre szczepy mikroorganizmów niewrażliwe na cefuroksym

Enterococcus (Streptococcus) faecalis, Morganella morganii, Proteus vulgaris, Enterobacter spp., Citrobacter spp., Serratia spp., Bacteroides fragilis.

Badania in vitro wykazały, że w połączeniu z antybiotykami aminoglikozydowymi preparat Jokel wykazuje efekt addytywny, a w niektórych przypadkach synergizm.

Farmakokinetyka

Maksymalne stężenie cefuroksymu w osoczu osiąga się 30–45 minut po wstrzyknięciu domięśniowym. Okres półtrwania cefuroksymu po podaniu dożylnym i domięśniowym wynosi około 70 minut. Jednoczesne podanie probenekidu spowalnia wydalanie cefuroksymu i prowadzi do wzrostu jego stężenia w osoczu.

Stopień wiązania z białkami osocza waha się od 33 do 50%.

W ciągu 24 godzin od momentu podania preparat jest praktycznie całkowicie (85–90%) wydalany w niezmienionej formie z moczem, przy czym większa część jest wydalana w pierwszych 6 godzinach.

Cefuroksym nie ulega metabolizmowi i jest wydalany drogą filtracji kłębuszkowej oraz sekrecji kanalikowej.

Stężenie cefuroksymu w osoczu można obniżyć za pomocą dializy.

Stężenia cefuroksymu przekraczające wartość MIC (minimalne stężenie hamujące) dla większości powszechnie występujących patogennych mikroorganizmów osiąga się w tkance kostnej, płynie maziowym oraz wewnątrzgałkowym. Cefuroksym przenika przez barierę krew–mózg w przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

W 750 mg cefuroksymu (1 buteleczka) znajduje się 42 mg (1,8 mEq) sodu.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Do leczenia zakażeń wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na cefuroksym, w tym przed ustaleniem patogenu, który spowodował chorobę zakaźną:

• zapalenie płuc nabyte poza szpitalem;
• zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
• powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym nerek (np. niefryt);
• zakażenia tkanek miękkich: cellulitis, eryzypela, zakażenia ran;
• zakażenia jamy brzusznej (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Do zapobiegania powstawaniu powikłań zakaźnych po zabiegach chirurgicznych na przewodzie pokarmowym, w tym przełyku, po zabiegach ortopedycznych, ginekologicznych (w tym cesarskim cięciu) oraz operacjach układu sercowo-naczyniowego.

W leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez mikroorganizmy beztlenowe, cefuroksym należy stosować w połączeniu z odpowiednimi dodatkowymi lekami przeciwbakteryjnymi.

Należy uwzględniać oficjalne rekomendacje dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na cefuroksym, antybiotyki z grupy cefalosporyn, występowanie w wywiadzie ciężkich reakcji nadwrażliwości (takich jak reakcje anafilaktyczne) na inne antybiotyki β-laktamowe (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Podobnie jak inne antybiotyki, Jokel może wpływać na florę jelitową, co może prowadzić do zmniejszenia resorpcji estrogenów oraz do obniżenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych.

Cefuroksym jest wydalany drogą filtracji kłębuszkowej i sekrecji kanalikowej. Jednoczesnego stosowania probenecydu nie zaleca się. Wprowadzenie probenecydu w połączeniu spowalnia wydalanie antybiotyku i prowadzi do wzrostu jego stężenia w osoczu krwi.

Leki potencjalnie nefrotoksyczne i moczopędne pętlowe.

Antybiotyki z grupy cefalosporyn w wysokich dawkach należy stosować z ostrożnością u chorych otrzymujących leczenie silnymi lekami moczopędnymi (takimi jak furosemid) lub potencjalnie nefrotoksycznymi lekami (takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe), ponieważ nie można wykluczyć przypadków zaburzeń czynności nerek przy takim połączeniu leków.

Inne rodzaje interakcji.

W odniesieniu do oznaczania poziomu glukozy we krwi patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”.

Jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwpłytkowymi może prowadzić do zwiększenia Międzynarodowego Znormalizowanego Stosunku (INR).

Szczególne wskazania.

Reakcje nadwrażliwości.

Podczas stosowania antybiotyków β-laktamowych obserwowano ciężkie i czasem śmiertelne reakcje nadwrażliwości. Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, które postępowały do zespołu Kounisa (ostry alergiczny skurcz tętnic wieńcowych, który może prowadzić do zawału mięśnia sercowego — patrz sekcja „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać leczenie cefuroksymem i podjąć odpowiednie środki nagłe.

Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić u pacjenta występowanie w wywiadzie ciężkich reakcji nadwrażliwości na cefuroksym, inne cephalosporyny lub leki β-laktamowe. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów, u których w wywiadzie występowały reakcje nadwrażliwości na inne antybiotyki β-laktamowe.

Ciężkie działania niepożądane na skórę.

Zarejestrowano ciężkie działania niepożądane na skórę, w tym zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ), toksyczny nerczycowy epidermalny nekroliz (TEN) oraz lekową reakcję z eozynofilią i objawami systemowymi (zespoł DRESS), które mogą być groźne dla życia lub mieć śmiertelny skutek, w związku z leczeniem cefuroksymem (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas przepisywania leku należy poinformować pacjenta o objawach i objawach oraz dokładnie obserwować reakcje skórne. Jeśli pojawiają się objawy wskazujące na te reakcje, należy natychmiast przerwać stosowanie cefuroksymu i rozważyć leczenie alternatywne. Jeśli u pacjenta podczas stosowania cefuroksymu rozwinie się poważna reakcja, taka jak ZSJ, TEN lub zespół DRESS, leczenie cefuroksymem nie może być wznowione u tego pacjenta w żadnym wypadku.

Jednoczesne leczenie silnymi środkami moczopędnymi lub aminoglikozydami.

Antybiotyki z grupy cephalosporyn w wysokich dawkach należy stosować z ostrożnością u pacjentów, którzy jednocześnie otrzymują silne środki moczopędne, takie jak furosemid, lub aminoglikozydy — zgłaszano przypadki zaburzeń funkcji nerek przy takim połączeniu leków. Funkcję nerek należy monitorować u tych pacjentów tak samo, jak u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Przerost odpornych mikroorganizmów.

Stosowanie cefuroksymu może prowadzić do nadmiernego wzrostu grzybów z rodzaju Candida. Długotrwałe stosowanie cefuroksymu może prowadzić do nadmiernego wzrostu odpornych mikroorganizmów (takich jak Enterococci, Clostridium difficile), co może wymagać przerwania leczenia (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania antybiotyków zgłaszano przypadki pseudobłoniastego zapalenia okrężnicy różnego stopnia ciężkości: od łagodnego do zagrożonego życia. Dlatego ważne jest rozważenie tej diagnozy u pacjentów, u których wystąpiła biegunka podczas lub po stosowaniu antybiotyku (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Należy rozważyć konieczność przerwania terapii cefuroksymem oraz zastosowanie specyficznego leczenia przeciwko patogenowi Clostridium difficile. Nie zaleca się stosowania leków hamujących perystaltykę jelit.

Stosowanie wewnątrzkomorowe i działania niepożądane ze strony oczu.

Jokel nie jest przeznaczony do stosowania wewnątrzkomorowego. Zarejestrowano przypadki poważnych działań niepożądanych ze strony narządu wzroku po wewnątrzkomorowym podaniu cefuroksymu sodowego przeznaczonego do wstrzykiwania dożylnego/wewnątrzmięśniowego. Do tych reakcji należą: obrzęk plamki, obrzęk siatkówki, odluzowanie siatkówki, toksyczność siatkówki, zaburzenia wzroku, obniżenie ostrości wzroku, zamazanie wzroku, zmętnienie rogówki i obrzęk rogówki.

Zakażenia jamy brzusznej.

Ze względu na swój zakres działania cefuroksym nie nadaje się do leczenia zakażeń wywołanych gram-ujemnymi bakteriami niefermentacyjnymi (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Wpływ na wyniki testów diagnostycznych.

Podczas leczenia cefuroksymem zgłaszano dodatni wynik testu Coombsa. Ten fenomen może wpływać na krzyżową próbę zgodności krwi (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Może występować nieznaczna interferencja z metodami redukcji miedzi (Benedikta, Feliga, „Clinistest”). Jednak nie powinno to prowadzić do wyników fałszywie dodatnich, jakie mogą występować przy stosowaniu niektórych innych cephalosporyn.

Ponieważ przy teście z użyciem ferocyjanidu może wystąpić wynik fałszywie ujemny, w celu oznaczenia stężenia glukozy we krwi/plazmie u pacjentów leczonych cefuroksymem sodowym zaleca się stosowanie metod glukozooksydazowych lub heksookinazowych.

Substancje pomocnicze.

Lek Jokel (fiolka 750 mg) zawiera 42 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2,1% rekomendowanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki 2 g sodu dla dorosłego.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Dane dotyczące stosowania cefuroksymu u kobiet w ciąży są ograniczone. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono toksyczności reprodukcyjnej. Jokel należy przepisywać kobietom w ciąży z ostrożnością i tylko w przypadkach, gdy korzyści z zastosowania leku przewyższają możliwe ryzyko.

Cefuroksym przenika przez łożysko i osiąga poziom terapeutyczny w płynie owodniowym oraz krwi pępowinowej po wewnątrzmięśniowym lub dożylnej podaniu dawki matce.

Karmienie piersią

Cefuroksym przenika w niewielkiej ilości do mleka matki. Przy stosowaniu dawek terapeutycznych leku nie przewiduje się rozwoju działań niepożądanych, ale nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia biegunki lub grzybiczej infekcji błon śluzowych u dziecka. Dlatego w związku z tymi reakcjami należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub o przerwaniu/odstąpieniu od terapii cefuroksymem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii dla kobiety.

Plodność

Brak danych dotyczących wpływu cefuroksymu sodowego na płodność u ludzi. W badaniach funkcji rozrodczych na zwierzętach nie odnotowano wpływu tego leku na płodność.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Dozowanie

Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg

Tabela 2. Dzieci o masie ciała < 40 kg

Zaburzenia funkcji nerek

Cefuroksym jest wydalany głównie z moczem. Dlatego, podobnie jak w przypadku innych podobnych antybiotyków, u pacjentów z nasilonym zaburzeniem funkcji nerek zaleca się zmniejszenie dawki Jokel w celu skompensowania wolniejszego wydalania leku.

Tabela 3. Zalecane dawki leku Jokel przy zaburzeniach funkcji nerek

Zaburzenia funkcji wątroby

Cefuroksym jest głównie wydawany przez nerki. Nie wykazano wpływu zaburzeń funkcji wątroby na farmakokinetykę cefuroksymu.

Sposób stosowania

Jokel należy podawać drogą dożylną przez 3–5 minut bezpośrednio do żyły lub przez rurkę kroplówkową lub przez dożylne wlewanie przez 30–60 minut albo drogą głębokiej wewnątrzmiejścowej iniekcji.

Miejscem wstrzykiwania wewnątrzmiejscowego jest mięsień pośladkowy największy. W jedno miejsce nie należy wstrzykiwać więcej niż 750 mg — dawek powyżej 1,5 g należy podawać dożylnie.

Rozcieńczanie leku przed podaniem

* Odtworzony roztwór do dodania do 50 lub 100 ml roztworu do wlewu (o zgodności patrz poniżej).

** Objętość roztworu cefuroksymu otrzymana po odtworzeniu w środowisku do odtworzenia zwiększa się z powodu współczynnika przesunięcia substancji leczniczej, tworząc podane stężenia.

Zgodność

1,5 g Jokela rozpuszczonego w 15 ml wody do wstrzykiwań można stosować razem z metronidazolem (500 mg / 100 ml); oba leki zachowują swoją aktywność przez 24 godziny w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

1,5 g Jokela jest zgodne z 1 g azlocyliny (w 15 ml rozpuszczalnika) lub z 5 g (w 50 ml rozpuszczalnika) przez 24 godziny w temperaturze 4 °C oraz przez 6 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Jokel (5 mg/ml) można przechowywać przez 24 godziny w temperaturze 25 °C w 5 % lub 10 % roztworze ksytytolu do wstrzykiwań.

Jokel jest zgodny z roztworami zawierającymi do 1 % chlorowodorku lidokainy.

Jokel jest zgodny z większością powszechnie stosowanych roztworów do wstrzykiwań dożylnych. Zachowuje swoje właściwości przez 24 godziny w temperaturze pokojowej w następujących roztworach:

0,9 % roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań;

5 % roztwór glukozy do wstrzykiwań;

0,18 % roztwór chlorku sodu z 4 % roztworem glukozy do wstrzykiwań;

5 % roztwór glukozy z 0,9 % roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań;

5 % roztwór glukozy z 0,45 % roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań;

5 % roztwór glukozy z 0,225 % roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań;

10 % roztwór glukozy do wstrzykiwań;

10 % roztwór glukozy inwertowanej w wodzie do wstrzykiwań;

roztwór Ringera;

roztwór Ringera mlekowego;

1/6 roztwór mlekowego sodu;

roztwór Hartmana.

Stabilność Jokela w 0,9 % roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań z 5 % roztworem glukozy nie zmienia się w obecności fosforanu sodu hydrokortyzonu.

Jokel jest również zgodny przez 24 godziny w temperaturze pokojowej po rozcieńczeniu w roztworze do wlewu:

z heparyną (10 lub 50 jednostek/ml) w 0,9 % roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań;

z roztworem chlorku potasu (10 lub 40 mEq/l) w 0,9 % roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań.

Nieużywany lek lub odpady należy zutylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Dzieci.

Jokel stosuje się dzieciom od pierwszych dni życia. Profil bezpieczeństwa stosowania cefuroksymu u dzieci odpowiada profilowi u dorosłych pacjentów.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania możliwe są powikłania neurologiczne, w tym encefalopatia, drgawki i śpiączka. Objawy przedawkowania mogą wystąpić u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, jeśli dawka leku nie została odpowiednio skorygowana (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Sposób stosowania i dawki”).

Stężenie cefuroksymu można obniżyć poprzez dializę hemodializacyjną lub dializę otrzewnową.

Działania niepożądane.

Najczęstsze działania niepożądane to neutropenia, eozynofilia, przejściowe podniesienie poziomu enzymów wątrobowych lub bilirubiny, szczególnie u pacjentów z chorobą wątroby, jednak nie stwierdzono szkodliwego wpływu na wątrobę ani reakcji w miejscu wstrzyknięcia.

Częstość występowania poniżej wymienionych działań niepożądanych jest przybliżona, ponieważ dla większości z nich nie ma wystarczających danych do takiego oszacowania. Ponadto częstość występowania działań niepożądanych związanych z zastosowaniem cefuroksymu różni się w zależności od wskazań.

Dane dotyczące działań niepożądanych pochodzą z badań klinicznych oraz zastosowania po rejestracji.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych: bardzo często — ≥ 1/10; często — od ≥ 1/100 do < 1/10; rzadko — od ≥ 1/1000 do < 1/100; rzadko — od ≥ 1/10 000 do < 1/1 000; bardzo rzadko — < 1/10 000; częstość nieznana (niemożliwe oszacowanie na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje: częstość nieznana — nadmierne rozmnażanie Candida lub Clostridium difficile.

Z udziałem serca: częstość nieznana — Zespół Kunięsza.

Z udziałem układu krwi i chłonnego: często — neutropenia, eozynofilia, obniżenie poziomu hemoglobiny; rzadko — leukopenia, dodatni test Coombsa; częstość nieznana — trombocytopenia, anemia hemolityczna.

Z udziałem układu odpornościowego: częstość nieznana — gorączka lekowa, nefryt międzybłoniowy, anafilaksja, zapalenie naczyń skórnych.

Z udziałem przewodu pokarmowego: rzadko — dyskomfort w przewodzie pokarmowym; częstość nieznana — zapalenie okrężnicy typu pseudobłoniastego (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Z udziałem układu wątrobowo-żółciowego: często — przejściowe podniesienie poziomu enzymów wątrobowych; rzadko — przejściowe podniesienie poziomu bilirubiny.

Z udziałem skóry i tkanki podskórnej: rzadko — wysypka skórna, pokrzywka i świąd; częstość nieznana — zespół wielopostaciowej rumieniowatej, toksyczne martwicze odłuszczenie nabłonka, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy, częstość nieznana — reakcja lekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespoł DRESS).

Z udziałem układu moczowego: częstość nieznana — podniesienie poziomu kreatyniny w surowicy, azotu mocznika we krwi oraz zmniejszenie klirensu kreatyniny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu wstrzyknięcia: często — reakcje w miejscu wstrzyknięcia, które mogą obejmować ból i zatorowość żył.

Opis wybranych działań niepożądanych

Cefalosporyny mają właściwość adsorbowania się na powierzchni błony erytrocytów i oddziaływania z przeciwciałami, co może prowadzić do dodatniego wyniku testu Coombsa (co może wpływać na krzyżową próbę zgodności krwi) oraz bardzo rzadko — do anemii hemolitycznej.

Przejściowe podniesienie poziomu enzymów wątrobowych lub bilirubiny we krwi miało charakter odwracalny.

Prawdopodobieństwo wystąpienia bólu w miejscu wstrzyknięcia do mięśni jest większe przy stosowaniu wysokich dawek. Jednak rzadko może to być powodem przerwania leczenia.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawieni reprezentanci, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

2 lata

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Po rozcieńczeniu do wstrzykiwania dożylnego lub domięśniowego lek można przechowywać przez 24 godziny w lodówce w temperaturze (2–8 °C).

Niezgodność.

Jokel nie można mieszać w jednej strzykawce z antybiotykami aminoglikozydowymi.

pH 2,74% roztworu wodorowęglanu sodu do wstrzykiwań istotnie wpływa na kolor roztworu, dlatego roztwór ten nie jest zalecany do rozcieńczania Jokel. Jednak w razie konieczności, jeśli chory otrzymuje roztwór wodorowęglanu sodu dożylnie w formie wlewu, Jokel można podać bezpośrednio do rurki kroplówki.

Opakowanie.

Proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań 750 mg w fiolce nr 1 w pudełku tekturowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

BROS LTD, Grecja / BROS LTD, Greece.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby prowadzącego działalność.

Augis & Galinis 15, Nea Kifisia (Attiki) 14564, Grecja / Augis & Galinis 15, Nea Kifisia (Attiki) 14564, Greece.