Hemoaktiv-MB

INSTRUKCJA DO STOSOWANIA LEKU Hemoaktiv-MB (HEMOAСTIV-MB)

Skład:

substancja czynna: kwas traneksamowy;

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 100 mg kwasu traneksamowego;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwhemoragiczne. Inhibitory fibrynolizy.
Kod ATC: B02A A02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kwas traneksamowy wykazuje działanie przeciwkrwotoczne poprzez hamowanie właściwości fibrynolitycznych plazminy. Tworzony jest kompleks zawierający kwas traneksamowy i plazminogen; kwas traneksamowy wiąże się z plazminogenem w trakcie przemiany z udziałem plazminy. Działanie kompleksu kwasu traneksamowego i plazminy na aktywność fibryny jest niższe niż działanie samej plazminy. Dane badań in vitro wykazały, że wysokie dawki kwasu traneksamowego zmniejszają aktywność tego kompleksu.

Populacja pediatryczna (dzieci od 1 roku życia).
W literaturze naukowej opisano 12 badań oceniających skuteczność w kardiologii dziecięcej, w których wzięło udział 1073 dzieci, w tym 631 pacjentów otrzymywało kwas traneksamowy. Stan większości z nich oceniano w porównaniu z grupą kontrolną otrzymującą placebo. Badana populacja była heterogeniczna pod względem wieku, rodzaju zabiegu chirurgicznego oraz dawkowania. Wyniki badań zastosowania kwasu traneksamowego wskazują na zmniejszenie utraty krwi oraz zmniejszenie potrzeby stosowania produktów krwiowych w pediatrycznej kardiologii, szczególnie podczas operacji z wykorzystaniem sztucznego krążenia (kardiopłucnego sztucznego krążenia) w przypadkach wysokiego ryzyka krwawienia, szczególnie u pacjentów „cyjanotycznych” (z istotnym zaburzeniem krążenia) lub u pacjentów poddawanych ponownej operacji. Ustalono, że najbardziej odpowiedni schemat dawkowania może być następujący:

• pierwsze podanie (dawka ładunkowa) – bolusowa infuzja 10 mg/kg podawana po rozpoczęciu znieczulenia ogólnego i przed nacięciem skóry;
• ciągłe podawanie w postaci infuzji 10 mg/kg/godz. lub wstrzykiwanie do adaptera pompy sztucznego krążenia w dawce dostosowanej do procedury danego zabiegu chirurgicznego lub w dawce obliczonej według masy ciała pacjenta – 10 mg/kg, lub podanie do adaptera pompy sztucznego krążenia oraz końcowa iniekcja w dawce 10 mg/kg na zakończenie zabiegu chirurgicznego z wykorzystaniem sztucznego krążenia.

Niektóre dane sugerują, że ciągła infuzja może być bardziej odpowiednia, ponieważ pozwala utrzymać stężenie terapeutyczne we krwi przez cały czas trwania operacji. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań zależności dawka–efekt ani badań farmakokinetycznych u dzieci.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Szczytowe stężenie kwasu traneksamowego we krwi osiągane jest szybko po krótkotrwałej dożylnej infuzji, po czym stężenie we krwi zaczyna maleć wielofazowo.

Rozkład. W warunkach terapeutycznych stężenie kwasu traneksamowego we krwi wiąże się z białkami osocza w około 3%; uważa się, że to wiązanie wynika wyłącznie z interakcji z plazminogenem. Kwas traneksamowy nie wiąże się z albuminą surowicy. Początkowy objętość rozkładu wynosi około 9–12 litrów.

Kwas traneksamowy przenika przez łożysko. Po dożylnej iniekcji dawki 10 mg/kg u ciężarnych stężenie kwasu traneksamowego w surowicy krwi wynosiło 10–53 μg/ml, natomiast w krwi pępowinowej – 4–31 μg/ml. Kwas traneksamowy szybko przenika do płynu stawowego i tkanek błony maziowej. Po dożylnej iniekcji dawki 10 mg/kg u pacjentów po operacjach kolana stężenie w płynie stawowym było zbliżone do stężenia w surowicy krwi. Stężenia kwasu traneksamowego w innych tkankach i płynach są porównywalne ze stężeniami we krwi (w mleku matki – jedna setna, w płynie mózgowo-rdzeniowym – jedna dziesiąta, w cieczy wodnistej oka – jedna dziesiąta). Kwas traneksamowy wykryto również w nasieniu, gdzie hamuje on aktywność fibrynolityczną, ale praktycznie nie wpływa na migrację (ruchliwość) plemników.

Eliminacja. Lek wydalany jest głównie z moczem w niezmienionej postaci. Wydalenie z moczem poprzez filtrację kłębuszkową jest główną drogą eliminacji. Klirens nerkowy jest praktycznie równoważny klirensowi osocza (110–116 ml/min). Około 90% kwasu traneksamowego wydala się w ciągu pierwszych 24 godzin po dożylnej dawce 10 mg/kg masy ciała. Okres półtrwania eliminacji kwasu traneksamowego wynosi około 3 godziny.

Osobliwe grupy pacjentów. Stężenie w osoczu zwiększa się u pacjentów z niewydolnością nerek. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Krwawienie lub ryzyko krwawienia spowodowane nasiloną fibrynolizą, zarówno ogólnoustrojową, jak i miejscową, u dorosłych i dzieci od 1. roku życia.

Szczególne wskazania obejmują krwawienia spowodowane zwiększoną ogólnoustrojową lub miejscową fibrynolizą, takie jak:

• menorragia i metrorragia;
• krwawienia przewodu pokarmowego;
• krwawe zaburzenia układu moczowego wynikające z zabiegu chirurgicznego na gruczołach krokowych lub w wyniku operacji lub procedur na drogach moczowych;
• zabiegi otolaryngologiczne (usunięcie gruczołów migdałkowych, tonsillektomia) oraz stomatologiczne (usunięcie zębów);
• operacje ginekologiczne lub powikłania w praktyce położniczej;
• zabiegi torakalne, brzuszne i inne duże operacje chirurgiczne, np. operacje serca i naczyń;
• kontrola krwotoków związanych z podaniem leku fibrynolitycznego.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
Ostre zakrzepienie żylnych lub tętniczych. Stany fibrynolityczne z ostrym ciężkim krwawieniem spowodowanym podaniem leków koagulopatycznych (antykoagulantów), z wyjątkiem tych leków, które głównie aktywują układ fibrynolityczny. Ciężka niewydolność nerek (istnieje ryzyko gromadzenia się leku). Napady padaczkowe w wywiadzie. Wstrzykiwanie do wnętrza opon mózgowo-rdzeniowych i do komór mózgu, wstrzykiwanie do wnętrza mózgu (ryzyko obrzęku mózgu z późniejszym rozwojem napadów padaczkowych).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji leków nie były przeprowadzane. Jednoczesne stosowanie antykoagulantów powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza mającego doświadczenie w tej dziedzinie terapii. Leki działające na hemostazę należy stosować z ostrożnością u pacjentów, którzy otrzymali leczenie kwasem traneksamowym. W tych przypadkach istnieje ryzyko powstawania zakrzepów, np. przy stosowaniu estrogenów. Ponadto działanie antyfibrynolityczne leku może być antagonizowane przez stosowanie leków trombolitycznych.

Podczas dożylnej infuzji kroplowej można dodawać heparyny.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Należy ściśle przestrzegać wskazanych wskazań oraz sposobu stosowania:

• wstrzykiwania dożylne należy wykonywać bardzo powoli;
  • kwasu traneksamowego nie wolno podawać wewnątrzmięśniowo.

Drżenia: u pacjentów odnotowano przypadki drgawek związanych z leczeniem kwasem traneksamowym. Podczas zabiegów aortokoronarnego sztucznego pomostowania (AKSZ) większość z tych przypadków odnotowano po dożylnej podacji kwasu traneksamowego w wysokich dawkach. W przypadku stosowania zalecanych niskich dawek kwasu traneksamowego częstość występowania drgawek pooperacyjnych była taka sama jak u pacjentów, którzy nie otrzymywali tego leku.

Zaburzenia wzroku: należy zwrócić uwagę na możliwe powikłania okulistyczne, w tym zaburzenia wzroku, pogorszenie widzenia, zaburzenia widzenia barw. W takich przypadkach leczenie należy przerwać. Przy ciągłym, długotrwałym stosowaniu kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) należy przeprowadzać regularne badania okulistyczne (w tym sprawdzanie ostrości wzroku, widzenia barw, dna oka, pola widzenia itp.). W przypadku występowania lub pojawienia się patologicznych zmian okulistycznych, w szczególności związanych z chorobami siatkówki, po odpowiedniej konsultacji ze specjalistą lekarz powinien indywidualnie rozstrzygnąć kwestię konieczności oraz możliwości długoterminowego stosowania kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) w każdym konkretnym przypadku.

Hematuria: w przypadku hematurii z zaangażowaniem górnych dróg moczowych może istnieć niebezpieczeństwo obturacji cewnika moczowego.

Powikłania zakrzepowo-zatorowe: przed przepisaniem kwasu traneksamowego należy rozważyć czynniki ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Pacjentom z wywiadem chorób zakrzepowo-zatorowych oraz pacjentom, u których na podstawie wywiadu rodzinnego istnieje ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych (pacjenci z wysokim ryzykiem trombofilii), kwas traneksamowy (roztwór do wstrzykiwań) należy podawać wyłącznie w przypadkach, gdy istnieją wyraźne wskazania życiowe, przy czym leczenie należy rozpocząć po konsultacji ze specjalistą posiadającym doświadczenie w hematologii klinicznej i prowadzić pod ścisłym nadzorem lekarza.

Z uwagi na zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepicy kwas traneksamowy należy stosować z ostrożnością u pacjentek przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne.

Rozsiane wewnątrzwalcowe krzepnięcie (DIC): pacjenci z zespołem DIC zazwyczaj nie powinni otrzymywać leczenia kwasem traneksamowym. Jeśli istnieje konieczność zastosowania kwasu traneksamowego, należy go stosować wyłącznie w przypadku dominującej aktywacji układu fibrynolitycznego z ostrym, ciężkim krwawieniem. Ustalono, że charakterystyczny profil hematologiczny w tych stanach jest następujący: skrócony czas krzepnięcia euglobulinowego; przedłużony czas protrombinowy; obniżone stężenia w osoczu fibrynogenu, czynników V i VIII, plazminogenu, fibrynolizyny i alfa-2 makroglobuliny; normalne stężenia w osoczu kompleksu P i P; tj. czynników II (protrombiny), VIII i X; podwyższone stężenia w osoczu produktów rozpadu fibrynogenu; normalny poziom płytek krwi. Powyższe warunki sugerują, że podstawowa choroba nie może sama w sobie zmieniać różnych elementów tego profilu. W takich ostrych przypadkach jednorazowa dawka 1 g kwasu traneksamowego często jest wystarczająca do zatrzymania krwawienia. Możliwość stosowania kwasu traneksamowego w zespole DIC u pacjenta należy rozważać wyłącznie wtedy, gdy istnieje odpowiednia hematologiczna baza laboratoryjna oraz zgromadzone doświadczenie kliniczne.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny podczas leczenia stosować skuteczne środki antykoncepcyjne.

Dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego u ciężarnych kobiet są niewystarczające.
W pierwszym trymestrze ciąży w charakterze środka ostrożności stosowanie kwasu traneksamowego nie jest zalecane.

Istnieją jedynie ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego w różnych klinicznych stanach hemoragicznych w drugim i trzecim trymestrze ciąży, na podstawie których nie można stwierdzić szkodliwego wpływu na płód. Kwas traneksamowy można stosować w okresie ciąży wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść terapeutyczna uzasadnia potencjalne ryzyko.

Kwas traneksamowy przenika do mleka matki. W związku z tym karmienie piersią nie jest zalecane.

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu kwasu traneksamowego na płodność.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Hemoaktiv-MB podaje się dożylnie (kroplowo, strumieniowo).

Dorośli.

W przypadku fibrinolizy uogólnionej kwas traneksamowy podaje się dożylnie, powoli, w dawce 1 g (2 ampułki po 5 ml) lub 15 mg/kg masy ciała co 6–8 godzin, szybkość podania – 1 ml/min.

W przypadku fibrinolizy miejscowej zaleca się stosowanie leku począwszy od dawki 500 mg (1 ampułka po 5 ml) do 1 g (2 ampułki po 5 ml) dożylnie, powoli (około 1 ml/min) 2–3 razy na dobę.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek. W przypadku niewydolności nerek stosowanie kwasu traneksamowego jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek dawkę kwasu traneksamowego należy odpowiednio zmniejszyć w zależności od poziomu kreatyniny surowicy:

Tabela 1

Dozowanie u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby. U pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Stosowanie u dzieci.

Dzieciom od 1. roku życia stosuje się wskazane (patrz rozdział „Wskazania”), dawkowanie – około 20 mg/kg/dobę. Dane dotyczące skuteczności, bezpieczeństwa i szczegółów dawkowania u dzieci w podanych wskazaniach są jednak ograniczone.

Aspekty skuteczności, szczegóły dawkowania i bezpieczeństwo stosowania kwasu traneksamowego u dzieci po operacjach serca nie zostały w pełni zbadane.

Stosowanie u pacjentów w wieku podeszłym. Zazwyczaj nie jest wymagana korekta dawki, o ile nie występują objawy niewydolności nerek.

Sposób stosowania

Podawanie ma ściśle określony tryb – powolne wewnątrzżylne podanie (injekcja/infuzja).

Kwasu traneksamowego nie należy podawać wewnątrzmięśniowo.

Wewnątrzżylne wstrzyknięcie: kwas traneksamowy należy podawać powoli, wstrzykując bolusowo przez co najmniej 5 minut.

Wewnątrzżylana infuzja: kwas traneksamowy należy mieszać bezpośrednio z następującymi roztworami do wstrzykiwań/infuzji:

sód chlorku 0,9 %, roztwór do wstrzykiwań; roztwór do wstrzykiwań Ringera;
dekstroza, roztwór do wstrzykiwań, 5 %; dekstryna-40 w roztworze dekstrozy do wstrzykiwań (5 %) i dekstryna-40 w roztworze sodu chlorku 0,9 % do wstrzykiwań; roztwór aminokwasów.

Dzieci.

Maksymalna pojedyncza dawka dla dzieci od 1. roku życia – 10 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dzienna wynosi 20 mg/kg masy ciała.

Przedawkowanie.

Nie obserwowano przypadków przedawkowania.

Objawy przedawkowania mogą obejmować zawroty głowy, ból głowy, hipotensję i drgawki (konwulsje). Wykazano również, że drgawki zazwyczaj występują przy wyższej szybkości podania oraz charakterystyczne są przy zwiększaniu dawki.

Leczenie przedawkowania jest objawowe.

Niepożądane działania.

Poniżej wymieniono niepożądane działania uszeregowane zgodnie z klasyfikatorem MedDRA (główne klasy układów narządów). W obrębie każdej klasy układów narządów działania niepożądane uporządkowane są według częstości występowania. W każdej grupie według częstości działania niepożądane przedstawiono w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Częstość określono następująco: bardzo często (> 1/10); często (> 1/100 do < 1/10); rzadko (> 1/1 000 do < 1/100); nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2

Termin ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Kwasu traneksamowego do wstrzykiwań nie wolno dodawać do krwi przeznaczonej do przetaczania ani do roztworów do wstrzykiwań zawierających leki z grupy penicylin.

Opakowanie.

Po 5 ml w ampułce; po 5 ampułek w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

IMMAKUL LIFESCIENCES PRIVATE LIMITED

IMMACULE LIFESCIENCES PRIVATE LIMITED

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Village Thanthewal, Ropar Road, Nalagarh, District Solan, Himachal Pradesh, IN 174101, India

Village Thanthewal, Ropar Road, Nalagarh, District Solan, Himachal Pradesh, IN 174101, India

Wnioskodawca.

M.Biotech Limited

M.Biotech Limited

Siedziba wnioskodawcy.

Gladstone House, 77-79 High Street, Egham TW20 9HY, Surrey, United Kingdom

Gladstone House, 77-79 High Street, Egham TW20 9HY, Surrey, United Kingdom