Heinex®

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku GYNEX®

Skład:

substancje czynne: metronidazolum (metronidazole), miconazolum nitricum (miconazole);

1 dawka zawiera metronidazolu 500 mg, miconazolu nitratu 100 mg;

substancja pomocnicza: tłuszcz stały.

Postać leku. Dawki pochwowo.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: dawki od białego do jasnożółtego koloru, w kształcie torpedowym.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwbakteryjne, przeciwprotozoalne, przeciwdrożdżakowe.

Kod ATC G01AF20.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Heinex® – lek przeciwbakteryjny o działaniu kombinowanym, którego działanie wynika z zawartych w nim składników: metronidazolu i mikonazolu.

Mikonazolu nitras – szeroko spektrum działające miejscowe leki przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne z grupy imidazoli. Mikonazol hamuje biosyntezę ergosterolu i zmienia skład lipidowy błony, prowadząc do śmierci komórki grzyba. Działa grzybobójczo na dermatofity (Trichophyton rubrum, Trichophyton mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis), drożdżaki i grzyby drożdżopodobne (Candida albicans, Candida glabrata oraz inne gatunki Candida), a także na inne grzyby chorobotwórcze (Malassezia furfur, Aspergillus niger, Penicillium crustaceum). Mikonazolu nitras wykazuje działanie przeciwbakteryjne, szczególnie wyraźne wobec bakterii Gram-dodatnich.

Metronidazol, pochodna 5-nitroimidazolu, jest lekiem przeciwbakteryjnym i przeciwprotozoalnym. Działa skutecznie w zakażeniach wywołanych bakteriami beztlenowymi i pierwotniakami, w tym Trichomonas vaginalis, Gardnerella vaginalis oraz beztlenowymi streptokokami.

Mikonazolu nitras i metronidazol nie wykazują efektów synergistycznych ani antagonizmu.

Częstość wyleczenia klinicznego, osiągnięta w otwartym, wieloośrodkowym, niekontrolowanym badaniu klinicznym oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania supozytóriów zawierających metronidazol i mikonazol, po 7-dniowym leczeniu 104 pacjentek z rozpoznaniem klinicznym/mikrobiologicznym wulwowaginitu, wyniosła 96,6 % w przypadku wulwowaginitu grzybiczej, 98,1 % w przypadku bakteryjnego warginytozy, 97,3 % w przypadku warginyty trichomonasowej oraz 98,5 % w przypadku mieszanych infekcji pochwowych. Częstość wyleczenia mikrobiologicznego wyniosła odpowiednio 89,8 %, 96,2 %, 100 % i 91,7 % dla poszczególnych rodzajów infekcji.

W randomizowanym, otwartym badaniu porównawczym oceny skuteczności, bezpieczeństwa i tolerancji supozytóriów zawierających metronidazol i mikonazol częstość wyleczenia klinicznego i mikrobiologicznego wyniosła odpowiednio 84 % i 76 %.

Farmakokinetyka.

Absorpcja.

Mikonazolu nitras. Wchłanianie mikonazolu nitrasu przez ścianę pochwy jest niewielkie (około 1,4 % dawki). Mikonazolu nitras nie wykrywa się w osoczu krwi po podaniu donaczyniowym.

Metronidazol

Biodostępność metronidazolu po podaniu donaczyniowym wynosi 20 % w porównaniu do biodostępności po podaniu doustnym. Stężenie równowagowe metronidazolu w osoczu krwi po podaniu donaczyniowym dobowej dawki leku wynosi 1,6–7,2 μg/ml.

Rozkład.

Mikonazolu nitras. Wiązanie z białkami osocza krwi wynosi 90–93 %. Przejście do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niskie, jednak szeroko rozkłada się w innych tkankach. Objętość rozkładu wynosi 1400 l.

Metronidazol. Szeroko rozkłada się w tkankach i płynach ustrojowych, w tym w żółci, tkance kostnej, gruczołach mlekowych, mleku, ropniach mózgu, płynie mózgowo-rdzeniowym, wątrobie i ropniach wątroby, ślinie, nasienie i wydzielinie pochwy, osiągając stężenia podobne do stężeń w osoczu krwi. Metronidazol przenika przez barierę łożyskową i szybko dostaje się do krążenia płodu. Wiąże się z białkami osocza krwi w stopniu nie przekraczającym 20 %. Objętość rozkładu wynosi 0,25–0,85 l/kg.

Biotransformacja.

Mikonazolu nitras. Metabolizowany w wątrobie. Wykryto dwa nieaktywne metabolity (2,4-dychlorofenylo-1H-imidazol-etanol i 2,4-dychloromigdałowe kwas).

Metronidazol. Metabolizowany w wątrobie drogą utleniania; metabolit hydroksylowy jest aktywny. Główne metabolity metronidazolu – pochodne hydroksylowe i kwasu octowego – wydzielają się z moczem. Hydroksymetabolit wykazuje 30 % aktywności biologicznej metronidazolu.

Wydalanie.

Mikonazolu nitras. Okres półtrwania wynosi 24 godziny. Mniej niż 1 % wydala się z moczem. Oколо 50 %, głównie w postaci niezmienionej, wydala się z kałem.

Metronidazol. Okres półtrwania wynosi 6–11 godzin. Oколо 6–15 % dawki metronidazolu wydala się z kałem. Około 60–80 % metronidazolu wydala się z moczem w postaci niezmienionej oraz w postaci metabolitów. Oколо 20 % metronidazolu wydala się z moczem w postaci niezmienionej.

Dane badań przedklinicznych.

Wyniki standardowych badań przedklinicznych toksyczności wielokrotnego podania, genotoksyczności, kancerogenności i toksyczności rozrodczej nie wskazują na istnienie specyficznego ryzyka dla organizmu ludzkiego.

W badaniu mikrobiologicznym in vitro nie stwierdzono interakcji synergistycznej ani antagonizmu między substancjami czynnymi leku w działaniu przeciwko Candida albicans, Streptococcus (Gram Bza Lancefield), Gardnerella vaginalis oraz Trichomonas vaginalis.

Badania przedkliniczne kombinacji 750 mg metronidazolu i 200 mg mikonazolu nitrasu wykazały brak nasilenia ani synergii efektów śmiertelnych lub toksycznych obu składników u samic szczurów.

W badaniu podrażnienia błony śluzowej pochwy u samic psów rasy beagle tą samą kombinacją leków stwierdzono, że nie powoduje ona podrażnienia błony śluzowej pochwy i nie prowadzi do zaburzeń klinicznych, biochemicznych i hematologicznych. W tym samym badaniu nie stwierdzono miejscowych ani ogólnoustrojowych efektów toksycznych.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie grzybiczych zapaleń pochwy i sromu spowodowanych Candida albicans, bakteryjnych zapaleń pochwy spowodowanych bakteriami beztlenowymi i Gardnerella vaginalis, trichomonozowych zapaleń pochwy spowodowanych Trichomonas vaginalis oraz mieszanych infekcji pochwy.

Przeciwwskazania.

− Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników aktywnych leku lub ich pochodne.

− Spożywanie napojów alkoholowych w trakcie leczenia lub w ciągu 3 dni po jego zakończeniu.

− Przyjmowanie disulfiramu w trakcie leczenia lub w ciągu 2 tygodni po jego zakończeniu.

− I trymestr ciąży.

− Porfiria.

− Epilepsja.

− Ciężkie zaburzenia funkcji wątroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Interakcje związane z metronidazolem (w wyniku jego wchłaniania).

Alkohol: interakcja metronidazolu z alkoholem może wywołać reakcję podobną do interakcji z disulfiramem. Nie wolno spożywać alkoholu w trakcie terapii i przez 3 dni po zakończeniu cyklu leczenia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Amiodaron: zwiększenie ryzyka kardiotoxiczności (wydłużenie odcinka QT, migotanie komór, zatrzymanie krążenia).

Astemizol i terfenadyna: metronidazol hamuje metabolizm tych leków i zwiększa ich stężenie w osoczu krwi.

Karbamazepina: zwiększa się stężenie karbamazepiny we krwi.

Cymetydyna: zwiększa się poziom metronidazolu we krwi i ryzyko wystąpienia neurologicznych działań niepożądanych.

Cyklosporyna: zwiększa się ryzyko toksyczności cyklosporyny.

Disulfiram: działania ze strony ośrodkowego układu nerwowego (np. reakcje psychotyczne).

Lit: zwiększenie toksyczności litu.

Fenytoina: zwiększa się poziom fenytoiny we krwi, zmniejsza się poziom metronidazolu we krwi.

Fenobarbital: zmniejsza się poziom metronidazolu we krwi.

Fluorouracyl: zwiększa się poziom we krwi i toksyczność fluorouracylu.

Leki przeciwwątrobowe doustne: nasila się działanie leków przeciwkrzepliwych, zwiększa się ryzyko krwawień (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

W trakcie leczenia metronidazolem obserwowano wpływ tego leku na poziom enzymów wątrobowych, glukozy (metoda hekso kinazowa), teofiliny i prokainamidu we krwi.

Interakcje związane z nitratem mikonazolu (w wyniku specyfiki jego wchłaniania).

Acenokumarol, anizindion, dykumarol, fenydion, fenprokumon, warfaryna: zwiększenie ryzyka krwawienia.

Astemizol, cyzapryd i terfenadyna: mikonazol hamuje metabolizm tych leków i zwiększa ich stężenie w osoczu krwi.

Karbamazepina: zmniejsza się metabolizm karbamazepiny.

Cyklosporyna: zwiększa się ryzyko toksyczności cyklosporyny (dysfunkcja nerek, cholestaza, parestezje).

Fentanil: zwiększa się lub wydłuża działanie opioidów (depresja ośrodkowego układu nerwowego, zahamowanie, niewydolność oddechowa).

Fenytoina i fosfeno fenytoina: zwiększa się ryzyko toksyczności fenytoiny (ataksja, hiperleksja, niestagmus, drżenie).

Glimepiryda: zwiększa się działanie hipoglikemizujące.

Oksybucynina: zwiększa się stężenie w osoczu krwi lub działanie oksybucyniny (suchość w ustach, zaparcia, ból głowy).

Oksykodon: zwiększa się stężenie oksykodonu w osoczu krwi i zmniejsza się jego wydalanie.

Pimozyd: zwiększa się ryzyko kardiotoxiczności (wydłużenie odcinka QT, migotanie komór, zatrzymanie krążenia).

Tolterodyna: zwiększa się biodostępność tolterodyny u osób z niedostatecznością działania cytochromu P450 2D6.

Trimetreksat: zwiększenie toksyczności trimetreksatu (zahamowanie szpiku kostnego, zaburzenia funkcji nerek i wątroby oraz powstawanie wrzodów w żołądku i jelitach).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Alkohol

Należy uprzedzić pacjentkę, że nie wolno spożywać alkoholu w trakcie leczenia oraz przez 3 dni po zakończeniu kuracji, ponieważ może dojść do wystąpienia reakcji ze strony ośrodkowego układu nerwowego przypominających działanie disulfiramu (patrz rozdział „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Długotrwałe stosowanie

Wysokie dawki leku oraz długotrwałe leczenie mogą powodować neuropatię obwodową i napady padaczkowe.

Łączne leczenie partnerów seksualnych

Partnerzy seksualni pacjentek z wyleczonym wirzycą pochwową powinni również przejść leczenie. Partnerzy seksualni, u których wykryto Trichomonas vaginalis, powinni poddać się leczeniu równocześnie z pacjentką.

Niewydolność nerek i wątroby

W przypadku niewydolności nerek należy zmniejszyć dawkę metronidazolu.

W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby może dochodzić do zmiany klirensu metronidazolu. Metronidazol może nasilać objawy encefalopatii z powodu podwyższonego stężenia w osoczu krwi. Dlatego metronidazol należy stosować z ostrożnością u pacjentek z encefalopatią wątrobowa. Dawkę dobową dla takich pacjentek należy zmniejszyć do 1/3.

Stosowanie u pacjentek z różnych grup wiekowych

Dla pacjentek starszych (od 65 roku życia) zalecenia są takie same jak dla pozostałych pacjentek.

Nie zaleca się stosowania leku dziewiczym dziewczętom oraz młodym pacjentkom, które nie osiągnęły dojrzałości płciowej.

Stosowanie równoczesne z doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi

Metronidazol może zwiększać stężenie busulfanu w osoczu krwi, co może prowadzić do istotnego toksycznego działania busulfanu. W przypadku jednoczesnego stosowania doustnych leków przeciwkrzepliwych należy częściej kontrolować poziom protrombiny oraz INR (międzynarodowe znormalizowane stosunki) w trakcie stosowania metronidazolu oraz przez 8 dni po jego odstawieniu.

Inne szczególne środki ostrożności

Nie należy połykać doppek ani stosować leku w inny sposób niż podany.

Podstawa doppek może niepożądanie oddziaływać na gumę lub lateks, z których wykonane są przeciwdziałkowe przepony i prezerwatywy, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych środków z dopkami.

Innych środków do stosowania donaczyniowego (np. tamponów, przemywania lub środków nasieniomętnych) nie należy stosować równocześnie z leczeniem.

W przypadku wystąpienia ciężkiego podrażnienia pochwy (pieczenie, swędzenie) należy przerwać leczenie lekiem Heinex® (patrz rozdział „Działania niepożądane”).

Toxyczność wątroby u pacjentów z zespołem Cockayne’a

U pacjentów z zespołem Cockayne’a obserwowano przypadki szybkiego rozwoju ostrej niewydolności wątroby, w tym zakończonej śmiercią, po podawaniu leków zawierających metronidazol przeznaczonych do stosowania ogólnoustrojowego. Pacjentom z tej grupy nie należy stosować metronidazolu, chyba że korzyści z leczenia są większe niż ryzyko i tylko wtedy, gdy nie ma żadnej alternatywy terapeutycznej.

Badania czynności wątroby należy wykonywać bezpośrednio przed rozpoczęciem stosowania leku, w trakcie jego stosowania oraz po zakończeniu leczenia lekiem Heinex® aż do powrotu wskaźników czynności wątroby do normy lub stanu wyjściowego. Jeżeli podczas stosowania leku badania czynności wątroby wykażą istotnie podwyższone wartości, należy przerwać leczenie.

Pacjentom z zespołem Cockayne’a należy zalecić, aby w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów możliwego zaburzenia czynności wątroby natychmiast powiadomić lekarza i przerwać przyjmowanie metronidazolu (patrz rozdział „Działania niepożądane”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Ciąża – kategoria C.

Ponieważ brakuje wystarczających danych potwierdzających brak negatywnego wpływu na płód i rozwój noworodków po donaczyniowym stosowaniu doppek zawierających metronidazol i nitrat mikonazolu, kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę w trakcie stosowania leku Heinex®.

Stosowanie leku Heinex® w I trymestrze ciąży jest przeciwwskazane.

W II i III trymestrze ciąży lek należy stosować wyłącznie na pisemne zlecenie lekarza, w przypadkach, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią.

W okresie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią, ponieważ metronidazol przenika do mleka matki. Karmienie piersią można wznowić po upływie 1–2 dni od zakończenia leczenia.

Plodność

Nie ma dowodów na szkodliwy wpływ na płodność przy stosowaniu oddzielnie metronidazolu lub nitratu mikonazolu.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Doustne stosowanie metronidazolu może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn. W porównaniu z działaniem ogólnoustrojowym, po donaczyniowym podaniu metronidazolu jego wchłanianie jest znacznie mniejsze. Istnieje możliwość wystąpienia zawrotów głowy, ataksji, zaburzeń psychoemocjonalnych. W przypadku wystąpienia takich objawów nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Dorosłym stosować doodbytniczo wieczorem przed snem po 1 dawce na noc oraz po 1 rano przez 7 dni.

W przypadku nawrotów choroby lub zapaleń pochwy opornych na inne leczenie, lek należy stosować wieczorem przed snem po 1 dawce na noc oraz po 1 rano przez 14 dni.

Nie zaleca się stosowania Heinex® w okresie menstruacji ze względu na obniżoną skuteczność leku oraz możliwość wystąpienia pewnych powikłań podczas wprowadzania.

Dawkę należy wprowadzać w pozycji leżącej, głęboko do pochwy. Jeśli to możliwe, nie należy przyjmować pozycji pionowej przez co najmniej pół godziny po wprowadzeniu dawki. Nie należy stosować podwójnej dawki w celu nadrobienia pominiętej dawki.

Dzieci.

Nie zaleca się stosowania leku u dzieci.

Przedawkowanie.

Lek przeznaczony wyłącznie do stosowania doodbytniczego. Brak danych dotyczących przedawkowania metronidazolu przy stosowaniu doodbytniczym. Po wprowadzeniu do pochwy metronidazol może być wchłaniany w ilości wystarczającej do wywołania efektów systemowych. Przy zastosowaniu nadmiarowej ilości dawek mogą wystąpić efekty systemowe związane z metronidazolem, jednak przy stosowaniu doodbytniczym metronidazol nie powoduje objawów zagrażających życiu.

W przypadku przypadkowego połknięcia dużej ilości leku, w razie potrzeby należy zastosować odpowiednią metodę przemywania żołądka. Leczenie należy przeprowadzać w przypadkach, gdy do przewodu pokarmowego dostało się 12 g metronidazolu.

Nie istnieje specyficzny antydot. Zaleca się leczenie objawowe. Przy przedawkowaniu metronidazolu obserwuje się następujące objawy: nudności, wymioty, ból brzucha, biegunkę, swędzenie, metaliczny smak w ustach, ataksję, zawroty głowy, parestezje, drgawki, leukopenię, ciemnienie moczu. Przy przedawkowaniu nitratu mikonazolu obserwuje się następujące objawy: nudności, wymioty, zapalenie gardła i jamy ustnej, anoreksję, ból głowy, biegunkę.

Metronidazol i jego metabolity dobrze są eliminowane za pomocą hemodializy.

Działania niepożądane.

Częstotliwość wymienionych poniżej działań niepożądanych określa się następująco:

bardzo często (≥1/10); często (od ≥1/100 do <1/10); rzadko (od ≥1/1000 do <1/100); bardzo rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Częstotliwość występowania działań niepożądanych systemowych jest niska ze względu na bardzo niski poziom metronidazolu w osoczu krwi po donosowym stosowaniu leku (2–12% w porównaniu z poziomem osiąganym po doustnym podaniu metronidazolu). Drugi składnik aktywny leku, nitrat mikonazolu, może powodować podrażnienie pochwy (pieczenie, swędzenie), podobnie jak inne przeciwdrożdżycowe środki zawierające pochodne imidazolu stosowane donosowo (2–6%). W przypadku zapaleń pochwy stosowanie leku może spowodować stan zapalny nabłonka pochwy. Dlatego pieczenie i swędzenie w pochwie mogą występować od początku do trzeciego dnia terapii. Wymienione objawy znacznie się zmniejszają w trakcie leczenia. W przypadku wystąpienia silnego podrażnienia lub innych reakcji alergicznych (osutka, obrzęk naczynioruchowy twarzy, warg, języka, krtani oraz skurcz oskrzeli) należy przerwać leczenie.

Działania niepożądane wynikające z miejscowego działania substancji czynnych leku Heinex®.

Metronidazol: reakcje nadwrażliwości (w tym wysypka na skórze), ból brzucha, ból głowy, swędzenie, pieczenie i podrażnienie pochwy.

Nitrat mikonazolu: podrażnienie pochwy (pieczenie, swędzenie).

Działania niepożądane wynikające z działania systemowego substancji czynnych leku Heinex®.

Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego

Bardzo rzadko: agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, pancytopenia.

Nieznane: leukopenia.

Ze strony układu odpornościowego

Rzadko: wstrząs anafilaktyczny.

Nieznane: reakcje nadwrażliwości, reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, gorączka.

Ze strony psychiki

Bardzo rzadko: zaburzenia świadomości, halucynacje.

Nieznane: depresja.

Ze strony układu nerwowego

Często: zawroty głowy, ból głowy.

Bardzo rzadko: encefalopatia* (np. dezorientacja, podwyższona temperatura ciała, podatność na światło, kręcz karku, halucynacje, porażenie, zaburzenia wzroku i ruchu) oraz podostre zapalenie móżdżku* (np. ataksja, dysartria, zaburzenia chodu, kierunkowy drżenie gałek ocznych, drżenie, tremor).

Nieznane: zwiększona zmęczliwość lub osłabienie, drgawki, neuropatia obwodowa spowodowana intensywnym i/lub długotrwałym leczeniem metronidazolem, zapalenie opon mózgowych niebakteryjne.

Ze strony narządu wzroku

Bardzo rzadko: tymczasowe zaburzenia wzroku, takie jak podwójne widzenie, krótkowzroczność, nieostre widzenie, zmniejszenie ostrości wzroku, zmiany w postrzeganiu kolorów.

Nieznane: neuropatia/ zapalenie nerwu wzrokowego.

Zaburzenia wątrobowo-żółciowe

Bardzo rzadko: podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (aspartaminotransferaza (AST), alaninotransferaza (ALT), fosfataza alkaliczna), zapalenie wątroby typu cholestetycznego lub mieszane oraz uszkodzenie komórek wątroby (hepatocytów), czasem z towarzyszącą żółtaczką; zgłaszano przypadki niewydolności wątroby wymagające przeszczepienia wątroby u pacjentów leczonych metronidazolem i innymi antybiotykami.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko: wysypka, w tym taka, która może towarzyszyć gorączce, uderzenia gorąca, zaczerwienienie, swędzenie.

Nieznane: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekrolioza, zapalenie skóry kontaktowe.

Ze strony układu mięśniowego i tkanki łącznej

Bardzo rzadko: mialgia, artalgia.

Ze strony nerek i układu moczowego

Bardzo rzadko: ciemnienie moczu (spowodowane metabolizmem metronidazolu).

Ze strony przewodu pokarmowego

Nieznane: anoreksja, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, metaliczny smak w ustach, oblepiony język, stomatyt, glosyt, nudności, wymioty, zaparcia, ból w nadbrzuszu, biegunka, suchość w ustach, zmniejszenie apetytu, ból brzucha i skurcze.

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania

Bardzo często: wydzieliny z pochwy.

Często: zapalenie pochwy, podrażnienie pochwy i sromu, dyskomfort w okolicy miednicy.

Rzadko: uczucie pragnienia.

Bardzo rzadko: uczucie pieczenia w pochwie, swędzenie, podrażnienie.

Nieznane: podrażnienie miejscowe i nadwrażliwość, uderzenia gorąca, podwyższenie temperatury ciała.

Wymienione działania niepożądane występują rzadko, ponieważ stężenie metronidazolu we krwi po donosowym podaniu jest niskie.

* Mogą ustąpić po przerwaniu leczenia.

Zgłoszono przypadki ciężkiej, nieodwracalnej hepatotoksyczności / ostrej niewydolności wątroby, w tym przypadki zakończone śmiercią z bardzo szybkim przebiegiem po rozpoczęciu systematycznego stosowania metronidazolu u pacjentów z zespołem Cockayne’a (patrz sekcja „Szczególne wskazania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z jego stosowaniem. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

7 sztuk w pasku. 2 paski w opakowaniu tekturowym.

Kategoria dystrybucji.

Na receptę.

Producent.

KUSUM HEALTHCARE PVT LTD.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

SP-289 (A), RIICO Industrial area, Chopanki, Bhiwadi, Dist. Alwar (Rajasthan), India.