Havrix 720 szczepionka przeciwko żółtaczce typu A
Ukraina
Spis treści
- Instrukcja do lekarstwa Havrix 720 Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A Havrix 1440 Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A
- Skład:
- Charakterystyki kliniczne.
- Szczególne wskazania.
- Sposób stosowania i dawki.
- Niepożądane reakcje.
- reakcje niepożądane obserwowane w okresie pogwarancyjnym, ale nie obserwowane podczas randomizowanego, kontrolowanego badania klinicznego. Kategoria częstości „rzadko” została określona na podstawie obliczeń statystycznych przeprowadzonych z uwzględnieniem całkowitej liczby zaszczepionych dzieci w trakcie randomizowanego, kontrolowanego badania klinicznego (n=4574).
Instrukcja do lekarstwa Havrix 720 Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A Havrix 1440 Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A
Skład:
substancja czynna: antygen wirusa zapalenia wątroby typu A;
1 dawka dla dzieci (0,5 ml) zawiera antygen wirusa zapalenia wątroby typu A 720 j.m. ELISA (Havrix 720);
1 dawka dla dorosłych (1 ml) zawiera antygen wirusa zapalenia wątroby typu A 1440 j.m. ELISA (Havrix 1440).
substancje pomocnicze: wodorotlenek glinu, aminokwasy do wstrzykiwań, fosforan sodu wodorowy, fosforan dwusiarczany potasu, polisorbat 20, chlorek potasu, chlorek sodu, woda do wstrzykiwań.
Postać farmaceutyczna. Zawiesina do wstrzykiwań.
Główne właściwości fizykochemiczne:
nazwa międzynarodowa niezamiejscowana: Hepatitis A vaccine, inactivated
Havrix – zawiesina zawierająca inaktywowany za pomocą formaldehydu wirus zapalenia wątroby typu A (szczep HM 175), adsorbowany na wodorotlenku glinu.
Wirus hoduje się w diploidalnych komórkach linii ludzkiej MRC-5. Przed wyizolowaniem wirusa komórki są dokładnie przemywane w celu usunięcia ośrodka odżywczego. Po lizie komórek uzyskuje się zawiesinę wirusa, którą następnie oczyszcza się metodami ultrafiltracji i chromatografii żelowej. Inaktywacja wirusa osiągana jest poprzez obróbkę formaldehydem.
Szczepionka Havrix to oczyszczona, sterylna zawiesina inaktywowanego wirusa zapalenia wątroby typu A; zawartość antygenu określa się metodą immunoenzymatycznego testu stałofazowego (ELISA).
Szczepionka Havrix to mętna ciecz w postaci zawiesiny. Podczas przechowywania może występować biały osad z przezroczystym, bezbarwnym nadosadem.
Havrix spełnia wymagania Światowej Organizacji Zdrowia dotyczące inaktywowanych szczepionek przeciw zapaleniu wątroby typu A.
Grupa farmakoterapeutyczna. Inaktywowana szczepionka przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A.
Kod ATX: J07BC02.
Właściwości immunologiczne i biologiczne
Farmakodynamika.
Szczepionka Havrix przeznaczona jest do immunizacji w celu zapobiegania wirusowemu zapaleniu wątroby typu A poprzez stymulację specyficznej odpowiedzi immunologicznej, opartej na indukcji przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A (HAV).
Odpowiedź immunologiczna
W przeprowadzonych badaniach klinicznych u 99% zaszczepionych stwierdzono serokonwersję 30 dni po podaniu pierwszej dawki szczepionki. W podgrupie badań klinicznych, których celem było określenie kinetyki odpowiedzi immunologicznej, stwierdzono wczesną i szybką serokonwersję po podaniu jednej dawki szczepionki Havrix: u 79% zaszczepionych w 13. dniu, u 86,3% w 15. dniu, u 95,2% w 17. dniu i u 100% w 19. dniu, co oznacza, że ten okres czasu był krótszy niż średni okres inkubacji wirusa zapalenia wątroby typu A (4 tygodnie) (patrz także sekcja „Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa”).
Trwałość odpowiedzi immunologicznej.
W celu zapewnienia długotrwałej ochrony immunologicznej, w ciągu 6–12 miesięcy po pierwotnej szczepionce preparatami Havrix 1440 (dawka dla dorosłych) lub Havrix 720 (dawka dla dzieci) należy przeprowadzić szczepienie przypominające. W przeprowadzonych badaniach klinicznych stwierdzono, że miesiąc po podaniu dawki przypominającej wszyscy zaszczepieni byli seropozytywni. Jednakże, jeśli szczepienie przypominające nie zostało przeprowadzone w ciągu 6–12 miesięcy po pierwotnej szczepionce, podanie tej dawki przypominającej może zostać odroczone do okresu nie dłuższego niż 5 lat. W badaniu klinicznym porównawczym wykazano, że dawka przypominająca podana w ciągu do 5 lat po pierwszej dawce szczepionki indukuje produkcję przeciwciał w takim samym stężeniu, jak po zastosowaniu dawki przypominającej 6–12 miesięcy po pierwotnej szczepionce.
Oceniano utrzymanie miana przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A po podaniu 2 dawek szczepionki Havrix z odstępem 6–12 miesięcy między dawkami.
Dane uzyskane w ciągu 17 lat pozwalają przewidzieć prawdopodobieństwo, że co najmniej 95% i 90% osób pozostanie seropozytywnych (> 15 mJ/mI) odpowiednio po 30 i 40 latach od szczepienia (patrz Tabela 1).
Tabela 1
Przewidywany odsetek osób z poziomem anti-HAV ≥ 15 mJ/mI oraz
95% przedziały ufności dla badań HAV-112 i HAV-123
| Rok |
≥ 15 mMO/ml |
95% przedział ufności |
|
| Dolny poziom |
Górny poziom |
||
| Prognoza dla HAV-112 |
|||
| 25 |
97,69 % |
94,22 % |
100 % |
| 30 |
96,53 % |
92,49 % |
99,42 % |
| 35 |
94,22 % |
89,02 % |
98,93 % |
| 40 |
92,49 % |
86,11 % |
97,84 % |
| Prognoza dla HAV-123 |
|||
| 25 |
97,22 % |
93,52 % |
100 % |
| 30 |
95,37 % |
88,89 % |
99,07 % |
| 35 |
92,59 % |
86,09 % |
97,22 % |
| 40 |
90,74 % |
82,38 % |
95,37 % |
Dostępne dane wskazują, że nie ma potrzeby przeprowadzania szczepień przypominających u osób odpornych po zakończeniu dwudawkowego cyklu szczepień.
Skuteczność szczepionki Havrix w kontrolowaniu wybuchów zachorowań
Skuteczność szczepionki Havrix oceniano w grupach ludności w różnych, odległych od siebie regionach, w których stwierdzono wybuchy zachorowań (Alaska, Słowacja, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Izrael i Włochy).
W wyniku tych badań stwierdzono, że szczepienie preparatem Havrix prowadzi do zaprzestania wybuchów choroby. Szczepienie 80 % populacji prowadzi do zaprzestania wybuchów choroby w okresie od 4 do 8 tygodni.
Wpływ szczepień masowych na częstość zachorowań
Obserwowano zmniejszenie zachorowań na wirusowe zapalenie wątroby typu A w krajach, w których wprowadzono 2-dawkowy program szczepień dzieci w drugim roku życia szczepionką Havrix™:
• W Izraelu dwa badania retrospektywne baz danych wykazały, że po wprowadzeniu programu szczepień zachorowalność na wirusowe zapalenie wątroby typu A wśród ogółu populacji zmniejszyła się o 88 % i 95 % odpowiednio po 5 i 8 latach. Dane Narodowego Systemu Nadzoru wskazują również na zmniejszenie zachorowań na wirusowe zapalenie wątroby typu A o 95 % w porównaniu z okresem przed szczepieniami.
• W Panamie retrospektywne badanie bazy danych wykazało zmniejszenie zachorowań na wirusowe zapalenie wątroby typu A o 90 % wśród zaszczepionej populacji oraz o 87 % wśród ogółu populacji po 3 latach od wprowadzenia programu szczepień.
- Obserwacje zmniejszenia zachorowań na wirusowe zapalenie wątroby typu A wśród ogółu populacji (zaszczepionej i niezaszczepionej) w obu krajach wskazują na odporność populacyjną.
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa: w badaniu doświadczalnym na 8 małpach naczelnym prowadzono ekspozycję na heterologiczny szczep wirusa wirusowego zapalenia wątroby typu A i szczepiono 2 dni po ekspozycji. W wyniku tej szczepionki stosowanej po ekspozycji uzyskano ochronę u wszystkich zwierząt.
Charakterystyki kliniczne.
Wskazania.
Szczepionka Havrix jest przeznaczona do aktywnej immunizacji osób należących do grup ryzyka zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A.
Szczepionka nie zapobiega infekcjom wywołanym przez inne patogeny, np. wirusy zapalenia wątroby typu B, typu C, typu E ani innymi czynnikami wywołującymi inne choroby wątroby.
W regionach o niskim i umiarkowanym endemicznym nasileniu zapalenia wątroby typu A zaleca się szczepienie za pomocą szczepionki Havrix przede wszystkim osobom, które stanowią lub mogą stanowić grupy podwyższonego ryzyka zakażenia. Do takich grup należą:
- Podróżnicy. Osoby udające się do regionów o wysokiej zachorowalności na zapalenie wątroby typu A. Regiony te obejmują Afrykę, Azję, basen Morza Śródziemnego, Bliski Wschód, Amerykę Środkową i Południową.
- Żołnierze sił zbrojnych. Żołnierze kierowani do regionów o podwyższonym nasileniu endemicznym lub do regionów o niezadowalających warunkach sanitarnych, są narażeni na podwyższone ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A. Takim osobom wskazana jest aktywna immunizacja.
- Osoby narażone na ryzyko zakażenia zapaleniem wątroby typu A ze względu na wykonywaną działalność zawodową lub osoby, u których istnieje podwyższone ryzyko przeniesienia choroby. Do tej grupy należą: personel placówek opieki przedszkolnej, pielęgniarki, lekarze, młodszy personel medyczny w szpitalach i innych zakładach opieki zdrowotnej, szczególnie w oddziałach gastroenterologicznych i pediatrycznych, pracownicy obsługujący systemy kanalizacyjne i oczyszczalnie ścieków, pracownicy gastronomii i magazynów żywności, oraz inne kategorie.
- Osoby narażone na podwyższone ryzyko zakażenia ze względu na swoje zachowanie seksualne. Homoseksualiści, osoby mające wielu partnerów seksualnych.
- Chorzy na hemofilię.
- Osoby zażywające narkotyki dożylne.
- Osoby mające kontakt z zakażonymi. Ponieważ wydzielanie wirusa przez zakażone osoby może mieć miejsce przez dłuższy okres czasu, zaleca się aktywną immunizację osób pozostających w bliskim kontakcie z osobami zakażonymi.
- Osoby wymagające ochrony w ramach kontroli ognisk zapalenia wątroby typu A lub ze względu na wzrost zachorowań w danym regionie.
- Określone grupy populacyjne, u których znany jest wysoki poziom zachorowań na zapalenie wątroby typu A.
Przykładem są Indianie Amerykańscy i Eskimosi, u których epidemie wywołane wirusem zapalenia wątroby typu A są powszechne.
- Osoby z przewlekłymi chorobami wątroby lub osoby, u których istnieje podwyższone ryzyko rozwoju przewlekłych chorób wątroby (np. nosiciele przewlekłego wirusa zapalenia wątroby typu B lub typu C oraz osoby nadużywające alkoholu).
W regionach o umiarkowanym i wysokim nasileniu zapalenia wątroby typu A (np. Afryka, Azja, basen Morza Śródziemnego, Bliski Wschód, Ameryka Środkowa i Południowa) zaleca się aktywną immunizację osób wrażliwych. Obejmuje to immunizację dzieci i młodzieży, szczególnie w wyższych grupach społeczno-ekonomicznych i w regionach miejskich.
Przeciwwskazania.
Szczepionki Havrix nie należy podawać osobom znanym z nadwrażliwości na którykolwiek składnik szczepionki lub na neomycynę (obecną jako pozostałość po procesie produkcji) (patrz sekcja „Skład”), ani osobom, u których wystąpiły reakcje nadwrażliwości po wcześniejszym podaniu szczepionki Havrix.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
Szczepionka Havrix jest szczepionką inaktywowaną, dlatego jej jednoczesne stosowanie z innymi szczepionkami inaktywowanymi nie powinno wpływać na intensywność odpowiedzi immunologicznej.
Szczepionkę Havrix można stosować jednoczesnie z szczepionkami przeciw tyfusowi, żółtej gorączce, cholery (w formie wstrzykiwań), tężcowi, jak również z szczepionkami monowalentnymi i połączonymi przeciw odrze, śwince, różyczce i ospie wietrznej.
Jednoczesne stosowanie szczepionki Havrix z immunoglobuliną nie wpływa na poziom serokonwersji, jednak może prowadzić do obniżenia miana przeciwciał.
W razie potrzeby jednoczesnego podania szczepionki Havrix z innymi szczepionkami lub immunoglobulinami, należy je podawać różnymi strzykawkami i igłami w różne miejsca wstrzykiwania.
Szczególne wskazania.
Tak jak w przypadku stosowania innych szczepionek, podanie szczepionki Havrix należy odłożyć w przypadku ostrych i ciężkich chorób towarzyszących podwyższeniu temperatury ciała. Lekka forma choroby zakaźnej nie stanowi jednak przeciwwskazania do szczepienia.
Ze względu na długi okres wylęgania wirusa zapalenia wątroby typu A, istnieje możliwość obecności ukrytej infekcji w czasie szczepienia. W takich przypadkach nie wiadomo, czy zastosowanie szczepionki zapobiegnie rozwojowi zapalenia wątroby typu A.
U pacjentów poddawanych hemodializie, jak również u osób z zaburzeniami układu odpornościowego, po przeprowadzeniu pełnego cyklu szczepień pierwotnych może nie zostać osiągnięty odpowiedni mian przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A, co może wymagać podania dodatkowych dawek szczepionki.
Tak jak w przypadku stosowania innych szczepionek do wstrzykiwania, należy zawsze mieć dostęp do leków stosowanych w reakcjach anafilaktycznych, które mogą rzadko wystąpić po podaniu szczepionki. Z tego powodu pacjenci powinni pozostawać pod opieką personelu medycznego przez 30 minut po szczepieniu.
Omdlenia (syncope) mogą wystąpić podczas lub bezpośrednio po każdej szczepionce do wstrzykiwania, jako reakcja psychogenna na ukłucie igłą. Szczepienia należy przeprowadzać wyłącznie w pozycji siedzącej lub leżącej, a osoba szczepiona powinna pozostać w tej samej pozycji (siedzącej lub leżącej) przez 15 minut po szczepieniu w celu zapobiegania ryzyku urazu.
Szczepionkę Havrix można stosować u osób zakażonych HIV.
Obecność przeciwciał przeciwko zapaleniu wątroby typu A u danej osoby (osoba seropozytywna) nie stanowi przeciwwskazania.
Szczepionka Havrix zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiona sodu.
Szczepionka Havrix zawiera mniej niż 1 mmol (39 mg)/dawkę potasu, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiona potasu.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania szczepionki w czasie ciąży u ludzi oraz odpowiednich badań wpływu na funkcję rozrodczą u zwierząt. Jednakże, tak jak w przypadku wszystkich innych szczepionek inaktywowanych, ryzyko negatywnego wpływu na płód można uznać za pomijalne.
Szczepionkę Havrix można stosować w czasie ciąży wyłącznie w przypadku nagłej potrzeby.
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania szczepionki w czasie karmienia piersią u ludzi oraz badań rozrodczych na zwierzętach. Mimo że ryzyko można uznać za pomijalne, szczepionkę Havrix można stosować w okresie laktacji wyłącznie w przypadku nagłej potrzeby.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu szczepionki Havrix™ na zdolność prowadzenia samochodu lub pracy z maszynami. Jednak niektóre działania niepożądane mogą tymczasowo wpływać na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwanie innych urządzeń (patrz sekcja „Działania niepożądane”).
Sposób stosowania i dawki.
Sposób stosowania
Havrix przeznaczony jest do wewnętrznomięśniowego podania. Dorośli i dzieci w wieku starszym powinni otrzymać szczepionkę w okolicy mięśnia naramiennego, natomiast młodsze dzieci – w przednią boczną część uda.
Nie należy podawać szczepionki do mięśnia pośladkowego. Nie należy podawać szczepionki podskórnie/wewnątrzskórnie, ponieważ podanie tymi drogami może prowadzić do osłabienia odpowiedzi immunologicznej.
Havrix nie należy podawać dożylnie.
U pacjentów z małopłytkowością lub zaburzeniami krzepnięcia należy podawać szczepionkę ostrożnie ze względu na zwiększony ryzyko krwawienia po podaniu wewnętrznomięśniowym.
Dawkowanie
Szczepienie pierwotne
- Dorośli w wieku od 19 lat. Do szczepienia pierwotnego dorosłych stosuje się pojedynczą dawkę szczepionki Havrix 1440 (dawka dla dorosłych) (1,0 ml zawiesiny).
- Dzieci od 1 roku życia i młodzież do 18 roku życia włącznie. Do szczepienia pierwotnego dzieci i młodzieży stosuje się pojedynczą dawkę szczepionki Havrix 720 (dawka dla dzieci) (0,5 ml zawiesiny).
Szczepienie przypominające
Po szczepieniu pierwotnym preparatami Havrix 1440 (dawka dla dorosłych) lub Havrix 720 (dawka dla dzieci) w celu zapewnienia długotrwałej ochrony immunologicznej zaleca się podanie dawki przypominającej. Dawkę przypominającą należy podać w dowolnym czasie od 6 miesięcy do 5 lat po podaniu pierwszej dawki, ale najlepiej pomiędzy 6 a 12 miesiącem po podaniu pierwszej dawki szczepionki (patrz sekcja „Właściwości immunologiczne i biologiczne”).
Szczepienie dzieci na terenie Ukrainy przeprowadza się zgodnie z wymaganiami obowiązujących rozporządzeń Ministerstwa Zdrowia Ukrainy dotyczących przeprowadzania szczepień profilaktycznych.
Instrukcja stosowania szczepionki
Przed zastosowaniem szczepionkę należy wizualnie sprawdzić pod kątem obecności jakichkolwiek zanieczyszczeń oraz zmiany właściwości fizycznych. Przed zastosowaniem fiolkę lub strzykawkę ze szczepionką Havrix należy dokładnie potrząsnąć, aż do uzyskania lekko mętnej białej zawiesiny. Jeśli szczepionka nie odpowiada podanym charakterystykom, należy ją zniszczyć.
Technika stosowania wstępnie napełnionej strzykawki:
Trzymaj strzykawkę za cylinder, a nie za tłok
Odkręć pokrywkę strzykawki, obracając ją przeciwnie do ruchu wskazówek zegara
Aby przyłączyć igłę, połącz konektor z adapterem Luer-Lock i obróć o ćwierć obrotu zgodnie z ruchem wskazówek zegara, aż igła będzie całkowicie zamocowana
Nie wyciągaj tłoka z cylindra strzykawki. Jeśli to się stało, nie podawaj szczepionki
Każdy niewykorzystany produkt lub odpady należy zutylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.
Dzieci. Havrix 720 (dawka dla dzieci) stosuje się u dzieci od 1 roku życia.
Przedawkowanie.
W okresie obserwacji pozamarketingowej zgłaszano przypadki przedawkowania. Działania niepożądane obserwowane po przedawkowaniu były podobne do tych, które występują przy zwykłym szczepieniu.
Niepożądane reakcje.
Profil bezpieczeństwa leku przedstawiony poniżej opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 5300 pacjentów oraz danych z okresu pogwarancyjnego. Należy zaznaczyć, że częstość występowania niepożądanych reakcji obserwowanych w okresie pogwarancyjnym nie mogła być określona i dlatego została oznaczona jako „nieznana”. Najczęstszymi reakcjami obserwowanymi po podaniu szczepionki były ból i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, które występowały po podaniu 50% wszystkich dawek szczepionki Havrix 1440 oraz po podaniu 18,2% wszystkich dawek szczepionki Havrix 720. Następną najczęściej występującą reakcją była opuchlizna w miejscu wstrzyknięcia.
Niepożądane reakcje zostały podzielone według częstości występowania na następujące grupy:
Bardzo często (≥ 1/10)
Często (≥ 1/100 – < 1/10)
Nieczęsto (≥ 1/1000 – < 1/100)
Rzadko (≥ 1/10 000 – < 1/1000)
Bardzo rzadko (< 1/1000)
Nieznana (na podstawie dostępnych danych niemożliwe jest określenie częstości).
W ramach każdej grupy częstości niepożądane reakcje zostały uporządkowane według zmniejszającego się stopnia powagi.
Tabela 2
| Klasa układu narządów |
Częstotliwość |
Reakcje niepożądane |
| Infekcje i inwazje |
Niekorzystnie |
Infekcje górnych dróg oddechowych* Skurcz* |
| Zaburzenia ze strony układu odpornościowego |
Nieznane |
Anafilaksja Reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktydne i reakcje naśladujące chorobę surowiczą |
| Zaburzenia ze strony metabolizmu i zaburzenia trawienia |
Często |
Utrata apetytu |
| Zaburzenia psychiczne |
Bardzo często |
Irrytability** |
| Zaburzenia ze strony układu nerwowego |
Bardzo często |
Bóle głowy (często – przy stosowaniu szczepionki Havrix 720) |
| Często |
Zasypianie** |
|
| Niekorzystnie |
Zawroty głowy* |
|
| Rzadko |
Hypestezja Parastezja |
|
| Nieznane |
Drżenie Zespół Guillaina-Barrego |
|
| Zaburzenia naczyniowe |
Nieznane |
Waskulity |
| Zaburzenia ze strony układu pokarmowego |
Często |
Objawy żołądkowo-jelitowe * (rzadko – przy stosowaniu szczepionki Havrix 720#) Nudności Diareę (rzadko – przy stosowaniu szczepionki Havrix 720) |
| Niekorzystnie |
Wymioty |
|
| Zaburzenia ze strony układu wątrobowo-pęcherzykowego |
Nieznane |
Przejściowe zwiększenie wskaźników funkcji wątroby |
| Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej |
Niekorzystnie |
Wysypka** |
| Rzadko |
Świąd |
|
| Nieznane |
Obrzęk naczynioruchowy Erytema multiforme Kopczyki |
|
| Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej |
Niekorzystnie |
Mialgia* Ograniczenie ruchomości mięśniowo-szkieletowej* |
| Nieznane |
Artalgia |
|
| Zaburzenia ogólne i zaburzenia w miejscu wstrzyknięcia |
Bardzo często |
Ból i zaczerwienienie w miejscu iniekcji Zmęczenie* (rzadko – przy stosowaniu szczepionki Havrix 720#) |
| Często |
Zwiększenie temperatury ciała (≥37,5 °C) Reakcje w miejscu iniekcji, takie jak obrzęk lub induracja (rzadko – przy stosowaniu szczepionki Havrix 720#) Niezdrowie |
|
| Niekorzystnie |
Objawy grypopodobne* |
|
| Rzadko |
Dreszcze |
* reakcje niepożądane obserwowane po zastosowaniu szczepionki Havrix 1440 (1 ml, dawka dla dorosłych)
** reakcje niepożądane obserwowane po zastosowaniu szczepionki Havrix 720 (0,5 ml, dawka dla dzieci)
reakcje niepożądane obserwowane w okresie pogwarancyjnym, ale nie obserwowane podczas randomizowanego, kontrolowanego badania klinicznego. Kategoria częstości „rzadko” została określona na podstawie obliczeń statystycznych przeprowadzonych z uwzględnieniem całkowitej liczby zaszczepionych dzieci w trakcie randomizowanego, kontrolowanego badania klinicznego (n=4574).
Okres ważności.
36 miesięcy. Data wygaśnięcia terminu ważności szczepionki podana jest na etykiecie i opakowaniu.
Warunki przechowywania.
Szczepionkę należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem, w temperaturze od 2 do 8°C. Nie zamarzać. Jeśli szczepionka została zamrożona, należy ją zniszczyć.
Dane dotyczące stabilności wskazują, że szczepionka Havrix zachowuje stabilność przez 3 dni w temperaturze 25°C. Informacja ta przeznaczona jest dla lekarzy wyłącznie w przypadku tymczasowego odchylenia od zalecanego zakresu temperatury.
Niezgodność
Havrix nie należy mieszać z innymi szczepionkami ani immunoglobulinami w jednej strzykawce.
Opakowanie.
Zawiesina do wstrzykiwań, 0,5 ml lub 1 ml, w fiolkach nr 1 lub w strzykawkach wstępnie napełnionych nr 1, w zestawie z igłą. Fiolki i strzykawki wykonane są ze szkła neutralnego typu I, zgodnego z wymaganiami Europejskiej Farmakopei.
Kapsel i gumowy tłok strzykawki wstępnie napełnionej oraz kapsel fiolki wykonane są z gumy syntetycznej.
Kategoria wydania. Na receptę.
Producent.
GlaxoSmithKline Biologicals S.A., Belgia / GlaxoSmithKline Biologicals S.A., Belgium.
Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta
Rue de l’Institut, 89, 1330 Rixensart, Belgia / Rue de l’Institut, 89 1330 Rixensart, Belgium.