Ginipral

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU GINIPRAL (GYNIPRAL®)

Skład:

substancja czynna: hexoprenaline;

1 ampułka 5 ml zawiera 0,025 mg siarczanu heksoprenaliny;

substancje pomocnicze: metabisulfit sodu (E 223); edynian disodu; chlorek sodu; kwas siarkowy, rozcieńczony (do regulacji pH); woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Konsentrat do roztworu do wlewania.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki wpływające na układ moczowo-płciowy i hormony płciowe. Inne leki stosowane w ginekologii. Sympatomymetyki hamujące aktywność kurczową macicy. Kod ATC G02CA.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Preparat Ginipral jest selektywnym β₂-sympatomymeticznym, który rozluźnia mięśnie macicy. Pod wpływem preparatu Ginipral zmniejsza się lub jest hamowana częstotliwość i intensywność skurczów macicy. Preparat hamuje skurcze samoistne, jak również wywołane oksytocyną. Efekt tokołityczny rozwija się w ciągu 3–15 minut po wstrzyknięciu dożylnym preparatu i trwa około 30 minut. Maksymalny efekt osiągany jest w ciągu 12–18 minut.

Farmakokinetyka.

Rozkład. Brak danych dotyczących rozkładu preparatu w organizmie ludzkim. Według badań przedklinicznych, po wstrzyknięciu dożylnym preparatu, wysokie stężenie heksoprenaliny obserwuje się w wątrobie, nerkach i mięśniach szkieletowych; niższe stężenie – w mózgu i mięśniu sercowym.

Metabolizm. Heksoprenalina jest metabolizowana przez katechol-O-metylotransferazę do mono-3-O-metyloheksoprenaliny i di-3-O-metyloheksoprenaliny.

Eliminacja. Po dożylnej aplikacji około 44 % preparatu wydala się z moczem i 5 % – z kałem w ciągu 24 godzin oraz odpowiednio 54 % i 15,5 % w ciągu 8 dni. W wczesnym okresie wolna heksoprenalina, dwa metylowane metabolity, a także ich związki z siarczanami i glukuronidami nie są wydalane z moczem. Po 48 godzinach od podania preparatu w moczu stwierdza się jedynie metabolit di-3-O-metyloheksoprenalina. Niewielka ilość preparatu (około 10 %) wydala się z żółcią, zazwyczaj w postaci związków O-metylowanych metabolitów. Ze względu na to, że z kałem wydala się mniejsza dawka preparatu niż ta, która jest wydzielana z żółcią, część preparatu ulega resorpcji.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

• Leczenie krótkoterminowe niepowikłanego przebiegu porodów przedwczesnych:

podduszenie kurczliwości macicy u pacjentek w ciąży od 22. do 37. tygodnia, przy braku przeciwwskazań medycznych lub ginekologicznych do przeprowadzenia terapii tokołitycznej.

• Przed obrotem płodu z położenia poprzecznego.
• Jako środek nagłej potrzeby w przypadku porodów przedwczesnych przed transportem ciężarnej do szpitala.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na heksaprenalina lub którykolwiek składnik leku.
• Obecność jakichkolwiek chorób do 22. tygodnia ciąży.
• Stosowanie leku jako środka tokołitycznego u pacjentek z wywiadem choroby wieńcowej lub u pacjentek z istotnymi czynnikami ryzyka rozwoju choroby wieńcowej.
• Zagrożenie poronieniem w I i II trymestrze ciąży.
• Jakakolwiek choroba matki lub płodu, przy której kontynuowanie ciąży jest niebezpieczne, np. ciężki stan zatrucia ciążowego, infekcja wewnątrzmaciczna, krwawienie pochwowewe spowodowane przysłonięciem łożyska, eklampsja lub ciężka przedeklampsja, odklejenie łożyska lub ucisk pępowiny.
• Śmierć wewnątrzmaciczna płodu, śmiertelne wrodzone wady w wywiadzie lub śmiertelne aberracje chromosomowe.
• Astma oskrzelowa z podwyższoną wrażliwością na siarczany.
• Choroby układu sercowo-naczyniowego, w szczególności tachyarytmia, zapalenie mięśnia sercowego, wada zastawki mitralnej.
• Nadczynność tarczycy.
• Ciężkie choroby wątroby i nerek.
• Jaskra zamkniętostawowa.

Stosowanie leku Ginipral jest przeciwwskazane u pacjentek z chorobami, w których zastosowanie beta-mimetyków może wywołać niepożądane działanie, np. nadciśnienie płucne, choroby układu sercowo-naczyniowego (przykładowo przerostowa kardiomiopatia obturacyjna lub przeszkoda w odpływie krwi z lewej komory, np. zwężenie aortalne).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Anestetyki zawierające halogeny. Z powodu dodatkowego efektu antyhipertensyjnego zwiększa się ryzyko wystąpienia osłabienia aktywności porodowej i rozwoju krwawienia. Opisywano poważne zaburzenia rytmu komorowego spowodowane zwiększoną reaktywnością serca w wyniku interakcji leku z anestetykami zawierającymi halogeny.

Terapię lekiem należy przerwać co najmniej 6 godzin przed zaplanowaną anestezją z zastosowaniem anestetyków zawierających halogeny.

Kortykosteroidy. Kortykosteroidy do stosowania systemowego często przepisuje się przy porodach przedwczesnych w celu przyspieszenia dojrzewania płuc płodu. Opisywano obrzęk płuc u kobiet przy jednoczesnym stosowaniu beta-agonistów i kortykosteroidów.

Kortykosteroidy zwiększają poziom glukozy we krwi i mogą prowadzić do obniżenia poziomu potasu w osoczu. Terapię łączoną z kortykosteroidami należy stosować pod stałą kontrolą ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia hiperglikemii i hipokaliemii (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Leki przeciwdiabetyczne. Stosowanie beta-agonistów zwiększa poziom glukozy we krwi, co może być interpretowane jako zmniejszenie skuteczności terapii przeciwdiabetycznej. W takiej sytuacji leczenie przeciwdiabetyczne powinno zostać skorygowane (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Leki obniżające poziom potasu. Stosowanie beta-agonistów wiąże się z obniżeniem poziomu potasu w osoczu krwi. Terapię łączoną z innymi lekami, które zwiększają ryzyko hipokaliemii (takimi jak diuretyki, cyfogenina, metyloksantyny, kortykosteroidy), należy przepisywać pacjentom ostrożnie i tylko po dokładnej ocenie stosunku ryzyka do korzyści terapii, z szczególną uwagą na zwiększone ryzyko wystąpienia arytmii serca spowodowanych hipokaliemią (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Inne interakcje. Nieselektywne beta-blokery osłabiają lub wykluczają działanie leku Ginipral.

Intensywność gromadzenia się glikogenu w wątrobie, wywołana przez zastosowanie glikokortykosteroidów, zmniejsza się pod wpływem leku Ginipral.

Nie należy przeprowadzać leczenia łączonego z sympatykomimetykami (lekami sercowo-naczyniowymi i przeciwasztmatycznymi), ponieważ nasila się działanie tych leków na układ sercowo-naczyniowy i zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych spowodowanych przedawkowaniem.

Nie należy stosować leku Ginipral łącznie z lekami zawierającymi alkaloidy szalwii, a także z lekami zawierającymi wapń, witaminę D, dihydrotahesterol i mineralokortykosteroidy.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Decyzja o rozpoczęciu terapii lekiem Ginipral podejmowana jest po dokładnej ocenie stosunku ryzyka do korzyści wynikającej ze stosowania.

Leczenie prowadzone jest wyłącznie w odpowiednio wyposażonych placówkach umożliwiających ciągły monitoring stanu zdrowia matki i płodu.

W przypadku pęknięcia błon płodowych lub rozwarstwienia szyjki macicy powyżej 4 cm, tokoliza z zastosowaniem agonistów beta nie jest zalecana.

Lek Ginipral należy stosować z ostrożnością w tokolizie. W całym okresie leczenia konieczny jest monitoring funkcji serca i układu oddechowego oraz ciągłe monitorowanie elektrokardiogramu (EKG).

Należy prowadzić ciągłe monitorowanie stanu matki oraz, jeśli to możliwe/niezbędne, stanu płodu, w tym:

• pomiar ciśnienia tętniczego i częstości skurczów serca;
• prowadzenie EKG;
• badanie równowagi wodno-elektrolitowej w celu wykrycia możliwego rozwoju obrzęku płuc;
• pomiar stężenia glukozy i laktozy we krwi, szczególnie u chorych na cukrzycę;
• pomiar stężenia potasu, ponieważ stosowanie agonistów beta może powodować obniżenie stężenia potasu w osoczu, co zwiększa ryzyko wystąpienia arytmii (patrz dział «Współdziałanie z innymi lekami i inne formy interakcji»). Pacjentkom z hipokaliemią przed rozpoczęciem terapii tokolitycznej należy podać doustne leki zastępcze zawierające potas.

Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia objawów niedokrwienia mięśnia sercowego (np. ból w klatce piersiowej lub zmiany w EKG).

Nie należy stosować leku Ginipral jako środka tokolitycznego u pacjentek z istotnymi czynnikami ryzyka lub podejrzeniem choroby układu sercowo-naczyniowego w wywiadzie (np. tachyarytmia, niewydolność serca lub wady zastawkowe serca; patrz dział «Przeciwwskazania»). W przypadku wystąpienia przedwczesnej aktywności porodowej u pacjentki z rozpoznaną lub podejrzaną chorobą sercowo-naczyniową, lekarz posiadający doświadczenie w leczeniu takich pacjentek powinien ocenić celowość leczenia lekiem Ginipral przed rozpoczęciem infuzji.

Obrzęk płuc. Ze względu na możliwość rozwoju obrzęku płuc i niedokrwienia mięśnia sercowego u matki podczas lub po stosowaniu terapii agonistami beta w przypadku przedwczesnych porodów, należy dokładnie monitorować stan równowagi wodno-elektrolitowej, funkcję serca i układu oddechowego. Pacjentki z czynnikami osłabiającymi odporność organizmu, w tym ciążące bliźniaki lub więcej dzieci, hipervolemia, obecność infekcji oraz nadciśnienie płodowe, narażone są na zwiększone ryzyko rozwoju obrzęku płuc. Stosowanie infuzomatu do podawania leku zamiast infuzji dożylnej minimalizuje ryzyko rozwoju hipervolemii. W przypadku wystąpienia objawów obrzęku płuc lub niedokrwienia mięśnia sercowego, szczególnie przy terapii skojarzonej z kortykosteroidami lub obecności chorób współistniejących (choroby nerek, stan przedrzucawkowy), zaleca się przerwanie leczenia lekiem. Należy ograniczyć spożycie soli.

Ciśnienie tętnicze i częstość skurczów serca. Infuzja agonistów beta zazwyczaj wiąże się ze wzrostem częstości skurczów serca (CSS) u matki o 20–50 uderzeń na minutę. Należy kontrolować częstość pulsów u matki i w każdym przypadku rozważyć potrzebę kontrolowania takiego wzrostu CSS poprzez zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Zazwyczaj puls u matki w stanie spoczynku nie powinien przekraczać 120 uderzeń na minut游戏副本

Sposób stosowania i dawki.

Do dożylnej podania strumieniowego lub infuzji.

Podane dawkowanie może być stosowane wyłącznie jako orientacyjne, ponieważ tokoliza wymaga indywidualnego podejścia do pacjentki.

Rozpoczęcie terapii lekiem Ginipral powinni prowadzić jedynie położnicy/lekarze z doświadczeniem w stosowaniu środków tokolitycznych. Leczenie przeprowadza się wyłącznie w odpowiednio wyposażonych placówkach umożliwiających ciągłą kontrolę stanu zdrowia matki i płodu.
Lek Ginipral należy stosować jak najszybciej po rozpoznaniu przedwczesnych porodów i wykluczeniu wszelkich przeciwwskazań do stosowania heksoprenaliny (patrz dział «Przeciwwskazania»).

Podczas terapii lekiem konieczne jest odpowiednie ocenianie stanu układu sercowo-naczyniowego za pomocą ciągłego monitorowania EKG (patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem»).

Dawkowanie.

Przed obrotem płodu z położenia poprzecznego oraz w przypadku stosowania jako środka nagłego przy przedwczesnych porodach przed transportem ciężarnej do szpitala.

Zalecana dawka – 10 µg (1 ampułka po 2 ml) leku Ginipral, roztwór do wstrzykiwań, rozcieńczony w 10 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu lub 5 % roztworu glukozy, podawanego dożylnie w ciągu 5–10 minut. W razie potrzeby kontynuowania leczenia lekiem Ginipral, stężenie do roztworu do infuzji.

Krótkotrwałe leczenie przedwczesnych porodów przy obecności skrócenia i/lub rozwarcia szyjki macicy.

Na początku leczenia rozpoczyna się od podania strumieniowego dawki 10 µg (1 ampułka po 2 ml) (sposób rozcieńczenia patrz wyżej), a następnie prowadzi się infuzję leku Ginipral z szybkością 0,3 µg/min.

Jako leczenie alternatywne możliwe jest stosowanie wyłącznie infuzji leku Ginipral z szybkością 0,3 µg/min bez poprzedniego podania strumieniowego.

Podawać dożylnie kroplowo (przy obliczaniu szybkości podania z użyciem standardowych systemów infuzyjnych należy uwzględnić, że 20 kropli = 1 ml). Potrzebną ilość ampułek stężenia do infuzji rozpuścić w 500 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu lub 5 % roztworu glukozy.

Szybkość podania 0,3 µg/min:

Zarejestrowane pojedyncze przypadki stosowania heksoprenaliny w dawce 430 µg na dobę.

Leczenie krótkotrwałe przedwczesnych porodów bez skrócenia lub rozwarcia szyjki macicy.

Zalecana dawka: ciągła infuzja 0,075 µg/min. Podawać w sposób wlewu dożylnego kroplowego (przy obliczaniu szybkości podawania z wykorzystaniem standardowych zestawów do infuzji należy uwzględnić, że 20 kropli = 1 ml). Należy rozpuścić niezbędną liczbę ampułek z koncentratem do infuzji w 500 ml 0,9 % roztworu sodu chlorku lub 5 % roztworu glukozy.

Szybkość podawania 0,075 µg/min:

Trwanie leczenia.

Trwanie leczenia tokołitycznego zależy od istniejącego stopnia ryzyka przerwania ciąży (tendencji do zmniejszania się odstępu między skurczami, stanu szyjki macicy) oraz od nasilenia działań niepożądanych (np. zwiększenia częstości skurczów serca). Działania niepożądane należy minimalizować w miarę możliwości.

Leczenie lekiem nie powinno przekraczać 48 godzin, ponieważ dane badań wskazują, że dzięki terapii tokołitycznej można opóźnić poród o okres do 48 godzin. W przebiegu randomizowanych badań kontrolowanych nie zaobserwowano istotnego statystycznie wpływu leczenia lekiem Ginipral na śmiertelność lub zachorowalność w okresie okołoporodowym. Odroczenie porodu za pomocą leku Ginipral może być wykorzystane do zastosowania innych interwencji, które znacząco poprawiają zdrowie noworodka.

Specjalne środki ostrożności przy wstrzykiwaniu dożylnym leku.

Dawkę leku należy dobrać indywidualnie, uwzględniając czynniki ograniczające: hamowanie skurczów macicy, zwiększenie częstości pulsu, zmiany ciśnienia tętniczego. Należy dokładnie monitorować te wskaźniki podczas leczenia. Wskaźnik tętna matki nie powinien przekraczać 120 uderzeń/min.

Należy stale prowadzić badania dotyczące poziomu nawodnienia organizmu matki w celu uniknięcia możliwego rozwoju obrzęku płuc (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”). Objętość płynu, w którym wprowadza się lek, należy zminimalizować. Lek należy podawać za pomocą kontrolowanego urządzenia do wlewania dożylnego, najlepiej infuzomatu.

Dzieci.

Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci.

Przedawkowanie.

Objawami przedawkowania mogą być: znaczne zwiększenie częstości skurczów serca u kobiety, drżenie, uczucie kołatania serca, ból głowy, nadmierne pocenie się.

Zwykle, aby wyeliminować te objawy, wystarczy zmniejszenie dawki leku. W celu wyeliminowania ciężkich objawów przedawkowania zaleca się zastosowanie nieselectywnych blokerów receptora beta-adrenergicznego, które konkurencyjnie hamują działanie leku Ginipral.

Działania niepożądane.

Najczęstsze niepożądane działania leku Ginipral są związane z właściwościami farmakologicznymi beta-mimetyków. W celu wyeliminowania lub zmniejszenia występowania niepożądanych efektów należy dokładnie monitorować parametry hemodynamiczne, takie jak ciśnienie tętnicze, częstość skurczów serca, oraz odpowiednio dostosować dawkę leku. Działania te zazwyczaj ustępują po przerwaniu leczenia.

Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania:

bardzo często (≥ 1:10), często (≥ 1:100, < 1:10), rzadko (≥ 1:1000, < 1:100), często (≥ 1:10000, < 1:1000), bardzo rzadko (< 1:10000), nieznana (częstość nieustalona).

Ze strony układu endokrynnego.

Nieznana: lipoliza.

Zaburzenia metaboliczne.

Często: hipokaliemia.*

Rzadko: hiperglikemia (bardziej wyrażona u chorych na cukrzycę).*

Ze strony układu nerwowego.

Bardzo często: drżenie.

Nieznana: ból głowy, zawroty głowy, niepokój.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Bardzo często: tachykardia.*

Często: uczucie przyspieszonego bicie serca*, obniżenie ciśnienia rozkurczowego*, hipotensja tętnicza (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).*

Rzadko: zaburzenia rytmu serca, np. migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”)*, rozszerzenie naczyń obwodowych*, ekstrasystolia komorowa.

Nieznana: zwiększenie rzutu serca, wzrost ciśnienia skurczowego, niewielkie wahania częstości rytmu serca u płodu, dławica piersiowa.

Ze strony układu oddechowego.

Rzadko: obrzęk płuc.*

Ze strony przewodu pokarmowego.

Rzadko: nudności.

Nieznana: wymioty, osłabienie perystaltyki jelit, atonia jelit.

Ze strony wątroby.

Nieznana: (przejściowe) podwyższenie stężenia transaminaz w surowicy krwi.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej.

Często: potliwość.

Nieznana: zaczerwienienie skóry.

Ze strony nerek i dróg moczowych.

Nieznana: zmniejszenie diurezy (szczególnie w wczesnym okresie leczenia), obrzęk.

* Działania te były rejestrowane podczas stosowania krótkodziałających agonistów beta w praktyce położniczej i uznaje się je za efekty charakterystyczne dla tej klasy leków (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

W pojedynczych przypadkach, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową, siarczany zawarte w leku mogą wywołać reakcję nadwrażliwości, z możliwymi objawami: nudności, biegunka, świsty przy oddychaniu, nagły atak astmy, zaburzenia świadomości lub wstrząs. Ciężkość objawów zależy od indywidualnych cech organizmu pacjenta i może prowadzić do stanów zagrażających życiu.

Cukrzyca. Jeśli poród następuje bezpośrednio po krótkotrwałym leczeniu lekiem, należy obserwować noworodka pod kątem objawów hipoglikemii, ponieważ heksoprenalina może powodować podwyższenie poziomu glukozy i insuliny we krwi matki. Należy również wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia kwasicy u noworodków z powodu możliwego przenikania kwasowych metabolitów (mleczan, ciało ketonowe) przez łożysko.

W rzadkich przypadkach działanie zawartego w leku metabisulfitu sodu może prowadzić do rozwoju ciężkich reakcji nadwrażliwości i skurczu oskrzeli.

Okres ważności.

3 lata.

Odzyskany roztwór: stabilność chemiczna i fizyczna odzyskanego roztworu po rozcieńczeniu (0,9 % roztworem chlorku sodu lub 5 % roztworem glukozy) została potwierdzona przez 24 godziny w temperaturze 15–25 °C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy stosować natychmiast. W przypadku, gdy nie zostanie użyty od razu, okres i warunki przechowywania odzyskanego roztworu do momentu zastosowania są odpowiedzialnością użytkownika.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Niezgodność.

Sulfit jest składnikiem o wysokiej aktywności, dlatego należy unikać mieszania leku Ginipral z innymi roztworami poza 0,9 % roztworem chlorku sodu i 5 % roztworem glukozy.

Opakowanie.

5 ml w ampułce; 5 ampułek w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Takeda Austria GmbH, Austria.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

St. Peter-Strasse 25, 4020 Linz, Austria.