Gemoaktiv

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku leczniczego Gemoaktiv (HEMOAСTIV)

Skład:

substancja czynna: kwas traneksamowy;

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 100 mg kwasu traneksamowego;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwkrwotoczne. Inhibitory fibrynolizy.
Kod ATC B02A A02.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika.

Kwas traneksamowy wykazuje działanie przeciwkrwotoczne poprzez hamowanie właściwości fibrynolitycznych plazminy. Powstaje kompleks zawierający kwas traneksamowy i plazminogen; kwas traneksamowy wiąże się z plazminogenem w procesie przekształcania z udziałem plazminy. Działanie kompleksu kwasu traneksamowego i plazminy na aktywność fibryny jest słabsze niż działanie samej plazminy. Badania in vitro wykazały, że wysokie dawki kwasu traneksamowego zmniejszają aktywność tego kompleksu.

Populacja pediatryczna (dzieci od 1 roku życia).
W literaturze naukowej opisano 12 badań oceniających skuteczność w kardiologii dziecięcej, w których wzięło udział 1073 dzieci, w tym 631 pacjentów otrzymywało kwas traneksamowy. Stan większości z nich oceniano w porównaniu z grupą kontrolną otrzymującą placebo. Badana populacja była heterogeniczna pod względem wieku, rodzaju zabiegu chirurgicznego oraz dawkowania. Wyniki badań zastosowania kwasu traneksamowego wskazują na zmniejszenie utraty krwi oraz zmniejszenie potrzeby stosowania leków krwionośnych w kardiologii dziecięcej podczas zabiegów z wykorzystaniem krążenia pozaustrojowego /KPU/ (kardiopulmonalne krążenie pozaustrojowe), szczególnie podczas operacji o wysokim ryzyku krwawienia, szczególnie u pacjentów „cyjanotycznych” (z istotnym zaburzeniem krążenia) lub pacjentów poddawanych ponownej operacji. Ustalono, że najbardziej odpowiedni schemat dawkowania może być następujący:

• pierwsze podanie (dawka ładująca) – bolusowa infuzja 10 mg/kg, podawana po rozpoczęciu znieczulenia ogólnego i przed nacięciem skóry;
• ciągłe podawanie przez infuzję 10 mg/kg/godz lub wstrzyknięcie do adaptera pompy krążenia pozaustrojowego w dawce dostosowanej do procedury zabiegu chirurgicznego lub w dawce obliczonej według masy ciała pacjenta – 10 mg/kg, lub podanie do adaptera pompy krążenia pozaustrojowego oraz końcowa iniekcja w dawce 10 mg/kg na zakończenie zabiegu chirurgicznego z zastosowaniem KPU.

Niektóre dane sugerują, że ciągła infuzja może być bardziej odpowiednia, ponieważ utrzymuje stężenie terapeutyczne w osoczu przez cały czas trwania operacji. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań zależności dawka–efekt ani badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Szczegółowe stężenie kwasu traneksamowego w osoczu osiągane jest szybko po krótkotrwałej dożylnej infuzji, po czym stężenie w osoczu maleje wielofazowo.

Rozkład. Przy poziomach terapeutycznych w osoczu stopień wiązania kwasu traneksamowego z białkami osocza wynosi około 3%; uważa się, że wiązanie to w pełni wyjaśnia wiązanie z plazminogenem. Kwas traneksamowy nie wiąże się z albuminą surowicy. Początkowy objętość rozkładu wynosi około 9–12 litrów.

Kwas traneksamowy przenika przez łożysko. Po dożylnej iniekcji 10 mg/kg u ciężarnych kobiet stężenie kwasu traneksamowego w surowicy wynosiło od 10 do 53 μg/ml, natomiast stężenie we krwi pępowinowej – od 4 do 31 μg/ml. Kwas traneksamowy szybko przenika do płynu stawowego i tkanek błony maziowej. Po dożylnej iniekcji 10 mg/kg u pacjentów po operacjach kolana stężenia w płynie stawowym były podobne do stężeń w surowicy. Stężenia kwasu traneksamowego w innych tkankach i płynach są proporcjonalne do stężeń obserwowanych we krwi (w mleku matki – setna część, w płynie mózgowo-rdzeniowym – jedna dziesiąta, w cieczy wodnistej oka – jedna dziesiąta). Kwas traneksamowy wykryto również w nasieniu, gdzie hamuje aktywność fibrynolityczną, ale praktycznie nie wpływa na migrację (ruchliwość) plemników.

Eliminacja. Lek jest wydalany głównie z moczem w niezmienionej formie. Wydalenie nerkowe poprzez filtrację kłębuszkową jest główną drogą eliminacji. Klirens nerkowy jest praktycznie równoważny klirensowi osoczowemu (110–116 ml/min). Około 90% kwasu traneksamowego jest wydalane w ciągu pierwszych 24 godzin po dożylnej dawce 10 mg/kg masy ciała. Okres półtrwania kwasu traneksamowego wynosi około 3 godziny.

Osobne grupy pacjentów. Stężenie w osoczu zwiększa się u pacjentów z niewydolnością nerek. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Krwawienie lub ryzyko krwawienia spowodowane nasiloną fibrinolizą ogólną lub miejscową u dorosłych oraz dzieci od 1. roku życia.

Wskazania specyficzne obejmują:

• Krwawienia spowodowane zwiększoną ogólną lub miejscową fibrinolizą, takie jak:
• Menorragia i metrorragia;
• Krwawienia przewodu pokarmowego;
• Hematologiczne zaburzenia układu moczowego, powstałe w wyniku zabiegu chirurgicznego na gruczołach krokowych lub w wyniku operacji lub procedur na drogach moczowych;
  • Zabiegi otolaryngologiczne (usunięcie gruczołów gardłowych, tonsillektomia) oraz stomatologiczne (usunięcie zębów);
• Zabiegi ginekologiczne lub powikłania w praktyce położniczej;
• Zabiegi torakalne, brzuszne oraz inne duże operacje chirurgiczne, np. operacje kardiochirurgiczne;
• Kontrola krwotoków związanych z podaniem leku fibrynolitycznego.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
Ostre zakrzepienie żył lub tętnic. Stany fibrynolityczne z ostrym, ciężkim krwawieniem spowodowanym podaniem leków koagulopatycznych (antykoagulantów), z wyjątkiem tych leków, które głównie aktywują układ fibrynolityczny. Ciężka niewydolność nerek (istnieje ryzyko gromadzenia się leku). Napady drgawkowe w wywiadzie. Podanie do przestrzeni podpajęczynówkowej, do komór mózgowych lub do wnętrza mózgu (ryzyko obrzęku mózgu z późniejszym rozwojem drgawek).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji leków nie były prowadzone. Równoległe (jednoczesne) stosowanie antykoagulantów powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza mającego doświadczenie w tej dziedzinie terapii. Lekarstwa działające na hemostazę należy stosować ostrożnie u pacjentów, którzy otrzymali leczenie kwasem traneksamowym. W tych przypadkach istnieje ryzyko powstawania zakrzepów, np. przy stosowaniu estrogenów. Ponadto działanie antyfibrynolityczne leku może być antagonizowane przez stosowanie trombolityków. Podczas wlewu dożylnego można dodawać heparyny.

Особливости stosowania.

Należy ściśle przestrzegać wskazanych wskazań i sposobu stosowania:

• Wstrzykiwania dożylnego należy wykonywać bardzo powoli.

  • Kwasu traneksamowego nie wolno podawać do wewnątrzmięśniowo.

• Napady drgawek:* u pacjentów odnotowano przypadki napadów drgawek związanych z leczeniem kwasem traneksamowym. Podczas operacji aortokoronarnej (AKK) większość z tych przypadków odnotowano po wewnątrzżylnym podaniu kwasu traneksamowego w wysokich dawkach. W przypadku stosowania zalecanych niskich dawek kwasu traneksamowego częstość występowania drgawek popołożnych była taka sama jak u pacjentów, którzy nie otrzymywali tego leku.

• Zaburzenia wzroku:* należy zwrócić uwagę na możliwe powikłania okulistyczne, w tym zaburzenia wzroku, pogorszenie wzroku, zaburzenia widzenia barw. W takich przypadkach leczenie należy przerwać. Przy ciągłym, długotrwałym stosowaniu kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) należy przeprowadzać regularne badania okulistyczne (w tym sprawdzanie ostrości wzroku, widzenia barw, dna oka, pola widzenia itp.). W przypadku istniejących lub pojawiających się patologicznych zmian okulistycznych, w szczególności związanych z chorobami siatkówki, po odpowiedniej konsultacji z fachowcem lekarz powinien indywidualnie rozstrzygnąć kwestię konieczności i możliwości długotrwałego stosowania kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) w każdym przypadku.

• Hematuria:* w przypadku hematurii z zaangażowaniem górnych dróg moczowych może wystąpić niebezpieczeństwo obturacji cewki moczowej.

• Powikłania zakrzepowo-zatorowe:* przed zastosowaniem kwasu traneksamowego należy rozważyć czynniki ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Pacjentom z wywiadem chorób zakrzepowo-zatorowych oraz chorym, u których z wywiadu rodzinnego wynika ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych (pacjenci z wysokim ryzykiem trombofilii), kwas traneksamowy (roztwór do wstrzykiwań) należy podawać wyłącznie w przypadkach, gdy istnieją bezpośrednie wskazania życiowe, przy czym leczenie należy rozpocząć po konsultacji z fachowcem posiadającym doświadczenie w hemostazjologii i prowadzić pod ścisłym nadzorem lekarza.

Z uwagi na istniejące zwiększone ryzyko rozwoju zakrzepicy kwas traneksamowy należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne.

• Rozsiane wewnątrzwalcowe krzepnięcie (DIC):* pacjenci z zespołem DIC zazwyczaj nie powinni otrzymywać leczenia kwasem traneksamowym. Jeśli istnieje konieczność zastosowania kwasu traneksamowego, należy go przepisać wyłącznie w przypadku dominującej aktywacji układu fibrynolitycznego z ostrym, ciężkim krwawieniem. Stwierdzono, że charakterystyczny profil hematologiczny w tych stanach zbliża się do następującego: skrócenie czasu tworzenia się euglobulinowego skrzepu; przedłużony czas protrombinowy; obniżenie poziomu w osoczu fibrynogenu, czynników V i VIII, plazminogenu, fibrynolizyny i alfa-2 makroglobuliny; normalne poziomy w osoczu kompleksu P i P; tj. czynników II (protrombina), VIII i X; podwyższone poziomy w osoczu produktów rozpadu fibrynogenu; normalny poziom płytek krwi. Powyższe oznacza, że w obecności podstawowego stanu chorobowego różne elementy tego profilu nie mogą się zmieniać same w sobie. W takich ostrych przypadkach dawka pojedyncza 1 g kwasu traneksamowego często jest wystarczająca do zatrzymania krwawienia. Możliwość zastosowania kwasu traneksamowego w zespole DIC u pacjenta należy rozważać wyłącznie wtedy, gdy istnieje odpowiednia hematologiczna baza laboratoryjna i zgromadzone doświadczenie kliniczne.

• Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.*

Kobiety w wieku rozrodczym powinny podczas leczenia stosować skuteczne środki antykoncepcji.

Brakuje wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania kwasu traneksamowego u kobiet w ciąży.
W pierwszym trymestrze ciąży, jako środek ostrożności, nie zaleca się przepisywania kwasu traneksamowego.

Istnieją jedynie ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego w różnych klinicznych stanach hemoragicznych w drugim i trzecim trymestrze ciąży, na podstawie których nie można jednoznacznie określić szkodliwego wpływu na płód. Kwas traneksamowy można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść terapeutyczna uzasadnia potencjalne ryzyko.

Kwas traneksamowy wydzielany jest z mlekiem matki. W związku z tym karmienie piersią nie jest zalecane.
Brakuje danych klinicznych dotyczących wpływu kwasu traneksamowego na płodność.

• Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.*

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Gemoaktiv podaje się dożylnie (kroplowo, strumieniowo).

Dorośli.

W przypadku fibrinolizy uogólnionej kwas traneksamowy podaje się dożylnie, powoli, w dawce 1 g (2 ampułki po 5 ml) lub 15 mg/kg masy ciała co 6–8 godzin, szybkość podania – 1 ml/min.

W przypadku fibrinolizy lokalnej zaleca się stosowanie leku począwszy od dawki 500 mg (1 ampułka po 5 ml) do 1 g (2 ampułki po 5 ml) dożylnie, powoli (około 1 ml/min) 2–3 razy na dobę.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek. W przypadku niewydolności nerek stosowanie kwasu traneksamowego jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek dawkę kwasu traneksamowego należy odpowiednio zmniejszyć w zależności od wartości stężenia kreatyniny surowicy:

Tabela 1

Dozowanie u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby. U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Stosowanie u dzieci.

Dzieciom od 1. roku życia stosuje się wskazane (patrz rozdział «Wskazania»), dawkowanie – około 20 mg/kg/dzień. Dane dotyczące skuteczności, bezpieczeństwa i szczegółowych aspektów dawkowania u dzieci są jednak ograniczone.

Skuteczność, szczegóły dawkowania i bezpieczeństwo stosowania kwasu traneksamowego u dzieci po operacjach serca nie zostały w pełni zbadane.
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku. Zazwyczaj nie jest wymagana korekta dawki, o ile nie ma objawów niewydolności nerek.

Sposób stosowania

Podawanie odbywa się wyłącznie w sposób kontrolowany – powolne dożylne wstrzyknięcie (iniekcja/infuzja).

Kwasu traneksamowego nie należy podawać do wewnątrzmięśniowo.

Dożylne wstrzyknięcie: kwas traneksamowy należy podawać drogą powolnej iniekcji bolusowej przez co najmniej 5 minut.

Dożylne wlewanie: kwas traneksamowy należy mieszać bezpośrednio z następującymi roztworami do wstrzykiwań/wlewania:

chlorek sodu 0,9 %, roztwór do wstrzykiwań; roztwór do wstrzykiwań Ringera;
dekstroza, roztwór do wstrzykiwań, 5 %; dekstryna-40 w roztworze dekstrozy do wstrzykiwań (5 %) i dekstryna-40 w roztworze chlorku sodu 0,9 % do wstrzykiwań; roztwór aminokwasów.

Dzieci.

Maksymalna pojedyncza dawka dla dzieci od 1. roku życia – 10 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dzienna wynosi 20 mg/kg masy ciała.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania.

Objawy przedawkowania mogą obejmować zawroty głowy, ból głowy, hipotensję i drgawki (konwulsje). Wykazano również, że drgawki zazwyczaj występują przy wyższej szybkości podania oraz charakterystyczne są przy zwiększaniu dawki.

Leczenie przedawkowania jest objawowe.

Efekty uboczne.

Poniżej wymieniono efekty uboczne uporządkowane zgodnie z klasyfikatorem MedDRA (główne klasy układów narządów). W ramach każdej klasy układów narządów efekty uboczne uporządkowano według częstości występowania. W każdej grupie według częstości efekty uboczne przedstawiono w kolejności zmniejszającego się stopnia powagi. Częstość określono następująco: bardzo często (> 1/10); często (> 1/100 do < 1/10); rzadko (> 1/1 000 do < 1/100); nieznane (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2

Termin ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Kwas traneksamowy do wstrzykiwań nie może być dodawany do krwi przeznaczonej do przetaczania ani do roztworów do wstrzykiwań zawierających leki z grupy penicylin.

Opakowanie.

Po 5 ml w ampułce, 5 ampułek w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

PT. NOVELL PHARMACEUTICAL LABORATORIES

PT. NOVELL PHARMACEUTICAL LABORATORIES

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Jl. Wanaherang nr 35 Tlajung Udik, Gunung Putri Bogor 16962, Indonezja

Jl. Wanaherang No. 35 Tlajung Udik, Gunung Putri Bogor 16962, Indonesia

Właściciel dopuszczenia.

M.Biotech Ltd

M.Biotech Ltd

Adres właściciela dopuszczenia.

Gladstone House, 77–79 High Street, Egham TW20 9HY, Surrey, Wielka Brytania

Gladstone House, 77-79 High Street, Egham TW20 9HY, Surrey, United Kingdom