Ganaton®

ULOTKA DO ZASTOSOWANIA W LEKARSTWIE GANATON® (GANATON®)

Skład:

substancja czynna: itoprydy hydrochloran;

1 tabletka zawiera 50 mg itoprydy hydrochloranu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, karboksymetyloceluloza sodowa, kwas krzemionowy bezwodny, stearynian magnezu;

otoczka tabletek: hipromeloza, makrogol 6000, dwutlenek tytanu (E 171), wosk karbowski.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki powlekane, białe, o kształcie okrągłym, z ryflowaniem po jednej stronie i tłoczonym oznaczeniem „НС 803” po drugiej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stymulujące perystaltykę. Kod ATC A03FA07.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Chlorowodorek itoprydu aktywuje perystaltyczną motorykę przewodu pokarmowego dzięki antagonizmowi wobec receptorów dopaminowych D2 oraz hamującej aktywności wobec acetylocholinoesterazy. Chlorowodorek itoprydu aktywuje uwalnianie acetylocholiny i hamuje jego rozpad. Chlorowodorek itoprydu wykazuje również działanie przeciw wymiotne poprzez oddziaływanie na receptory D2 zlokalizowane w obszarze wyzwalającym chemoreceptorowym, co zostało wykazane w badaniach in vivo poprzez zależne od dawki hamowanie wymiotów wywołanych apomorfina u zwierząt. Działanie chlorowodorku itoprydu jest wysoce specyficzne wobec górnych odcinków przewodu pokarmowego.

Chlorowodorek itoprydu nie wpływa na poziom gastryny w osoczu krwi.

Farmakokinetyka.

Absorpcja. Chlorowodorek itoprydu jest szybko i praktycznie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Jego względna dostępność biologiczna wynosi 60%, co wiąże się z efektem pierwszego przejścia przez wątrobę. Pokarm nie wpływa na dostępność biologiczną. Po podaniu 50 mg chlorowodorku itoprydu stężenie maksymalne (Cmax) osiągane jest po 0,5 – 0,75 godziny i wynosi 0,28 μg/ml. Po dalszym stosowaniu leku w dawkach od 50 do 200 mg trzy razy dziennie przez 7 dni farmakokinetyka chlorowodorku itoprydu i jego metabolitów była liniowa z minimalną kumulacją.

Rozkład. Około 96% chlorowodorku itoprydu wiąże się z białkami osocza (głównie z albuminą). Wiązanie z α1-kwasowym glikoproteinem jest mniejsze niż 15%.

Metabolizm. Chlorowodorek itoprydu jest intensywnie biotransformowany w wątrobie. Zidentyfikowano 3 metabolity, z których tylko jeden wykazuje nieznaczną aktywność bez znaczenia farmakologicznego (około 2 – 3% chlorowodorku itoprydu). Głównym metabolitem jest N-tlenek, powstający w wyniku utlenienia grupy aminowej N-dimetylowej.

Chlorowodorek itoprydu jest metabolizowany pod wpływem zależnej od flawiny monooksygenazy (FMO3). Ilość i aktywność izoenzymów FMO u ludzi może się różnić w zależności od polimorfizmu genetycznego, co czasem prowadzi do rozwoju autosomalnego recesywnego stanu znanego jako trimetyloaminuria (zespół „zapachu ryb”). U pacjentów z trimetyloaminurią czas półtrwania (T1/2) jest wydłużony.

Zgodnie z danymi badań farmakokinetycznych in vivo, chlorowodorek itoprydu nie wykazuje działania hamującego ani indukującego wobec CYP2C19 i CYP2E1. Stosowanie chlorowodorku itoprydu nie wpływa na zawartość CYP ani na aktywność uridylo-dwufosfoglikuronozylotransferazy.

Wydalanie. Chlorowodorek itoprydu i jego metabolity są wydalane głównie z moczem. Wydalanie nerkowe chlorowodorku itoprydu i jego N-tlenku wynosiło odpowiednio 3,7% i 75,4% po pojedynczym doustnym podaniu leku zdrowym ochotnikom w dawce terapeutycznej.

Okres półtrwania (T1/2) chlorowodorku itoprydu wynosił około 6 godzin.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawów funkcjonalnej dyspepsji nieulceracyjnej (przewlekłego zapalenia żołądka), a mianowicie:

• wzdęcia brzucha;

• uczucia szybkiego nasycenia;

• bólu i dyskomfortu w górnej części brzucha;

• anoreksji;

• oparzenia żołądka (płucznicy);

• nudności;

• wymiotów.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na chlorkę itoprydu i inne składniki leku.
• Stany, w których zwiększenie ruchomości przewodu pokarmowego może być szkodliwe, np. przy krwawieniu do przewodu pokarmowego, obturacyjnym zastojowym lub perforacji.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Interakcji metabolicznych nie należy się spodziewać, ponieważ chlorek itoprydu jest metabolizowany głównie przez flavinomonooksygenazę, a nie przez izoenzymy układu cytochromu P450.

Nie zaobserwowano żadnych zmian w wiązaniu z białkami przy jednoczesnym stosowaniu z warfaryną, diazepamem, diklofenakiem sodu, chlorkiem tiklopidyny, nifedypinem oraz chlorkiem nikardypiny. Ponieważ chlorek itoprydu wykazuje działanie gastrokinetyczne, może on wpływać na wchłanianie innych leków stosowanych jednocześnie doustnie.

Należy stosować z ostrożnością leki o wąskim indeksie terapeutycznym, z opóźnionym uwalnianiem lub z powłoką enterosolwentalną.

Leki przeciwwątrobowe, takie jak cyklopidyna, ranitydyna, teprenon i cetrykat, nie wpływają na działanie prokinetyczne chlorku itoprydu.

Leki antycholinergiczne mogą osłabiać działanie chlorku itoprydu.

Szczególne środki ostrożności.

Itrorpidu chlorowodorek nasila działanie acetylocholiny i może prowadzić do wystąpienia skutków ubocznych o charakterze cholinergicznym. Brak danych dotyczących długotrwałego stosowania.

Ogólnie itrorpidu chlorowodorek należy przepisywać z należytą ostrożnością i dalszą obserwacją pacjentom w wieku podeszłym, biorąc pod uwagę zwiększony odsetek zaburzeń czynności nerek, wątroby, chorób współistniejących lub leczenia współbieżnego innymi lekami u tych pacjentów.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Płodność

Brak danych dotyczących wpływu itrorpidu na płodność człowieka; badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu itrorpidu.

Ciąża

Brak danych lub są one ograniczone (mniej niż 300 przypadków wyników ciąży) dotyczące stosowania itrorpidu u ciężarnych kobiet. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały żadnego bezpośredniego lub pośredniego toksycznego wpływu itrorpidu na funkcję rozrodczą. Ze środków zapobiegawczych zaleca się unikanie stosowania itrorpidu w czasie ciąży.

Karmienie piersią

Itrorpid wydzielany jest z mlekiem matki u zwierząt, ale dane dotyczące wydzielania itrorpidu z mlekiem matki u człowieka są niewystarczające. Nie można wykluczyć ryzyka dla niemowlęcia karmionego piersią. Decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub zaprzestaniu / wstrzymaniu przyjmowania itrorpidu należy podjąć, biorąc pod uwagę korzyści płynące z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Brak informacji dotyczących możliwego wpływu na szybkość reakcji; należy jednak podczas rozstrzygania kwestii prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy.

Sposób stosowania i dawki.

Dorosłym zalecana dawka wynosi 150 mg na dobę (1 tabletka (50 mg) 3 razy dziennie przed posiłkiem). Dawkę tę można dostosować w zależności od wieku pacjenta i objawów (patrz „Szczególne wskazania”).

W trakcie badań klinicznych stosowanie itoprydu hydrochloroku nie przekraczało 8 tygodni.

Dzieci. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania itoprydu hydrochloroku u dzieci poniżej 16. roku życia.

Przedawkowanie.

Leczenie. W przypadku przedawkowania należy podjąć standardowe działania, takie jak przemywanie żołądka oraz leczenie objawowe.

Niepożądane działania.

Poniższe niepożądane działania obserwowano z podaną częstością u 998 pacjentów otrzymujących itopryd w 4 badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, 4 badaniach klinicznych porównawczych oraz 13 niekontrolowanych interwencyjnych badaniach klinicznych przy standardowej dobowej dawce itoprydu wynoszącej 150 mg lub mniej. Niepożądane działania sklasyfikowano według układów narządów (zgodnie z MedDRA) oraz według częstości występowania: często (od > 1/100 do <1/10) i rzadko (od > 1/1000 do <1/100). W kategoriach „bardzo często” (> 1/10), „rzadko” (od > 1/10 000 do <1/1000) oraz „bardzo rzadko” (<1/10 000) nie stwierdzono żadnych niepożądanych działań.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: często – ból brzucha, biegunka; rzadko – zwiększone wydzielanie śliny.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: rzadko – zawroty głowy, ból głowy.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: rzadko – wysypka.

Badania laboratoryjne: rzadko – podwyższony poziom aminotransferaz, obniżona liczba białych krwinek.

Niepożądane działania zgłaszane spontanicznie podczas stosowania po wprowadzeniu na rynek. Nie można dokładnie oszacować częstości występowania na podstawie dostępnych danych.

Ze strony układu krwiotwórczego i limfatycznego: leukopenia, trombocytopenia.

Ze strony układu odpornościowego: nadwrażliwość, w tym reakcje anafilaktyczne.

Ze strony układu endokrynnego: podwyższony poziom prolaktyny we krwi.

Ze strony układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy, drżenie.

Ze strony układu pokarmowego: biegunka, zaparcia, ból brzucha, zwiększone wydzielanie śliny, nudności.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych: żółtaczka.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypka, zaczerwienienie i swędzenie.

Zaburzenia ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: ginekomastia.

Badania laboratoryjne: podwyższenie stężenia AST, ALT, GGTP, fosfatazy alkalicznej, bilirubiny we krwi.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga szczególnych warunków przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

10 tabletów w blisterze, 4 blistry w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. Katsuyama Pharmaceuticals K.K., Katsuyama Plant, Japonia / Katsuyama Pharmaceuticals K.K., Katsuyama Plant, Japan.

Adres. 2-1, Inokuchi 37, Katsuyama, Fukui 911-8555, Japonia / 2-1, Inokuchi 37, Katsuyama, Fukui 911-8555, Japan.