Fosfoseptyk

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leczniczego leku Fosfoseptyk (Fosfoseptic)

SkÅ ad:

substancja czynna: fosfomycyna (fosfomycin);

1 saszetka zawiera 5,631 g fosfomycyny trometamolu, co odpowiada 3,0 g fosfomycyny;

substancje pomocnicze: sacharoza, kwas cytrynowy bezwodny, cytrynian magnezu bezwodny, sacharyna sodowa (E 954), naturalny aromat pomarańcowy, naturalny aromat mandarynkowy.

Postać leku. Granulki do sporzÄ dzenia roztworu doustnego.

GÅ ówne wÅ aÅ›ciwoÅ›ci fizykochemiczne: mieszanina proszku i granulek niemal biaÅ‚ego koloru o cytrusowym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwdrobnoustrojowe do stosowania systemowego. Inne środki przeciwdrobnoustrojowe. Fosfomycyna. Kod ATC J01X X01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Mechanizm działania

Działanie farmakodynamiczne

Fosfomycyna wykazuje działanie bakteriobójcze na rozmnażające się drobnoustroje patogenne, hamując enzymatyczną syntezę ściany komórkowej bakterii. Fosfomycyna hamuje pierwszy etap wewnątrzkomórkowej syntezy ściany komórkowej bakterii, blokując syntezę peptydoglikanu.

Fosfomycyna jest aktywnie transportowana do komórki bakteryjnej za pomocą dwóch różnych systemów transportu (system transportu sn-glicerylo-3-fosforanu oraz system transportu heksozy-6).

Związek farmakokinetyki z farmakodynamiką

Ograniczone dane wskazują, że fosfomycyna najprawdopodobniej działa zależnie od czasu.

Mechanizm oporności

Głównym mechanizmem oporności jest mutacja chromosomowa prowadząca do zmiany bakteryjnych systemów transportu fosfomycyny. Dodatkowe mechanizmy oporności, przenoszone za pomocą plazmidów lub transpozonów, prowadzą do enzymatycznej inaktywacji fosfomycyny poprzez wiązanie cząsteczki z glutationem lub odpowiednio poprzez rozszczepienie wiązania węgiel-fosfor w cząsteczce fosfomycyny.

Oporność krzyżowa

Oporność krzyżowa między fosfomycyną a innymi klasami antybiotyków nie jest znana.

Granice wartości w teście wrażliwości

Granice wartości wrażliwości ustalone przez Europejski Komitet ds. Testowania Wrażliwości na Leki Antybakteryjne (EUCAST) przedstawiono w poniższej tabeli 1.

Tabela 1

Granice wartości wrażliwości wg EUCAST (wersja 10)

Występowanie nabytej oporności

Występowanie nabytej oporności poszczególnych gatunków może się różnić w zależności od położenia geograficznego i zmieniać w czasie. Dlatego konieczna jest lokalna informacja o stanie oporności, głównie w celu zapewnienia odpowiedniego leczenia ciężkich infekcji.

Poniższe informacje oparte są na danych z programów monitorujących i badań. Obejmują one dane dotyczące mikroorganizmów odpowiadających zatwierdzonym wskaźnikom.

Gatunki wrażliwe

Mikroorganizmy beztlenowce Gram-ujemne

Escherichia coli.

Gatunki, w przypadku których nabyta oporność może stanowić problem

Mikroorganizmy beztlenowce Gram-dodatnie

Enterococcus faecalis.

Mikroorganizmy beztlenowce Gram-ujemne

Klebsiella pneumoniae,

Proteus mirabilis.

Gatunki z pierwotną opornością

Mikroorganizmy beztlenowce Gram-dodatnie

Staphylococcus saprophyticus.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po doustnym podaniu dawki jednorazowej absolutna biodostępność fosfomycyny trometamolu wynosi około 33–53%. Szybkość i stopień wchłaniania zmniejszają się pod wpływem pokarmu, ale całkowita ilość substancji czynnej wydalonej z moczem w czasie pozostaje niezmieniona. Średnie stężenie fosfomycyny w moczu utrzymuje się powyżej progowej minimalnej stężenia hamującego (MIC) 128 µg/ml przez co najmniej 24 godziny po doustnym podaniu dawki 3 g na czczo lub po posiłku, jednak czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w moczu opóźnia się o 4 godziny. Fosfomycyna trometamol ulega recyrkulacji enterohepatalnej.

Rozkład

Fosfomycyna nie ulega metabolizmowi. Fosfomycyna rozkłada się w tkankach, w tym w nerkach i ścianie pęcherza moczowego. Fosfomycyna nie wiąże się z białkami osocza krwi i przenika przez barierę łożyskową.

Wydalanie

Fosfomycyna wydawana jest w niezmienionej formie przez nerki drogą filtracji kłębuszkowej (40–50% dawki wydanej z moczem) z okresem półtrwania wynoszącym około 4 godziny po podaniu doustnym i w mniejszym stopniu – z kałem (18–28% dawki). Chociaż pokarm spowalnia wchłanianie substancji czynnej, całkowita ilość substancji czynnej wydalanej z moczem pozostaje niezmieniona.

Specjalne grupy pacjentów

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek okres półtrwania wydłuża się proporcjonalnie do stopnia niewydolności nerek. Stężenie fosfomycyny w moczu u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek pozostaje skuteczne przez 48 godzin po podaniu standardowej dawki, pod warunkiem że klirens kreatyniny przekracza 10 ml/min.

U pacjentów w podeszłym wieku klirens fosfomycyny zmniejsza się zgodnie ze spadkiem funkcji nerek związanym z wiekiem.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Dane przedkliniczne z wyników standardowych badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności przy wielokrotnym podawaniu, genotoksyczności lub toksyczności rozrodczej nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka.

Brak danych dotyczących kancerogenności fosfomycyny.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie ostrego, niepowikłanego zapalenia pęcherza u kobiet i dziewcząt.

Profilaktyka antybiotykowa w okresie okołochirurgicznym podczas biopsji prostaty metodą przezodbytniczą u dorosłych mężczyzn.

Należy zwrócić uwagę na oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną – fosfomycynę trometamolu lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych leku.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Metyloklopromid

Jednoczesne stosowanie z metyloklopromidem prowadzi do obniżenia stężenia fosfomycyny we krwi i moczu, dlatego należy go unikać.

Inne leki zwiększające perystaltykę przewodu pokarmowego mogą wykazywać podobne efekty.

Wpływ pokarmu

Pokarm może opóźniać wchłanianie fosfomycyny, co skutkuje nieznacznym obniżeniem maksymalnego stężenia w osoczu krwi i w moczu. Dlatego zaleca się przyjmowanie leku na czczo lub około 2–3 godziny po posiłku.

Specyficzne problemy związane ze zmianą wartości międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR)

Opisywano liczne przypadki nasilenia działania doustnych leków przeciwkrzepliwych u pacjentów przyjmujących antybiotyki. Czynniki ryzyka obejmują ciężkie infekcje lub stan zapalny oraz pogorszenie ogólnego stanu zdrowia. W takich warunkach trudno określić, czy zmiana wartości INR jest spowodowana chorobą zakaźną, czy jej leczeniem. Jednak pewne klasy antybiotyków powodują takie zmiany częściej, w szczególności fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol oraz niektóre cefalosporyny.

Dzieci

Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie na dorosłych.

Właściwości stosowania.

Reakcje nadwrażliwości

Podczas leczenia fosfomycyną mogą występować poważne, czasem śmiertelne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i szok anafilaktyczny (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać leczenie fosfomycyną i rozpocząć odpowiednie działania nagłe.

Biegunka związana z Clostridioides difficile

Podczas leczenia fosfomycyną zgłaszano przypadki zapalenia okrężnicy i zapalenia okrężnicy pseudobłoniastego spowodowanego przez Clostridioides difficile, które mogą mieć różny stopień ciężkości – od umiarkowanego do zagrożonego życia (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest rozważenie tej diagnozy u pacjentów, u których podczas lub po leczeniu fosfomycyną rozwija się biegunka. Należy rozważyć możliwość odstawienia fosfomycyny i wdrożenia specyficznego leczenia infekcji Clostridioides difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę.

Dzieci

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Fosfoseptyk u dzieci poniżej 12. roku życia nie zostały ustalone, dlatego nie należy go stosować u pacjentów tej grupy wiekowej (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Infekcje nawracające i pacjenci płci męskiej

W przypadku nawracających infekcji zaleca się dokładne badanie i ponowne rozważenie rozpoznania, ponieważ często są one związane z infekcjami powikłanymi dróg moczowych lub rozprzestrzenianiem się opornych patogenów (np. Staphylococcus saprophyticus, patrz sekcja „Farmakodynamika”). Ogólnie infekcje dróg moczowych u pacjentów płci męskiej należy traktować jako infekcje powikłane dróg moczowych, w których leczeniu ten lek nie jest wskazany (patrz sekcja „Wskazania”).

Substancje pomocnicze

Fosfoseptyk zawiera sacharozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy, niedostatecznością sacharazy-izomalatazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane dotyczące bezpieczeństwa leczenia fosfomycyną w I trymestrze ciąży są ograniczone (n = 152). Dotychczasowe dane nie wykazują sygnału bezpieczeństwa związanego z teratogennością.

Fosfomycyna przenika przez łożysko.

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu związanego z toksycznością rozrodczą (patrz sekcja „Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa”).

Fosfoseptyk należy stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku bezwzględnej konieczności.

Karmienie piersią

Fosfomycyna wydzielana jest w niewielkich ilościach z mlekiem matki. W razie potrzeby jednorazową dawkę doustną fosfomycyny można podać w okresie karmienia piersią.

Płodność

Brak danych dotyczących płodności u ludzi. U samców i samic szczurów doustne stosowanie fosfomycyny w dawce do 1000 mg/kg/doba nie wpływało na płodność (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub innych maszyn.

Nie przeprowadzono specyficznych badań, jednak pacjentów należy poinformować, że zgłaszano przypadki zawrotów głowy. Może to wpływać na zdolność niektórych pacjentów do prowadzenia pojazdów i pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Ostre niepowikłane zapalenie pęcherza u kobiet i dziewcząt (powyżej 12. roku życia): jednorazowa dawka fosfomycyny 3 g.

Profilaktyka antybiotykowa w trakcie biopsji prostaty przezodbytowej: 3 g fosfomycyny 3 godziny przed zabiegiem oraz 3 g fosfomycyny 24 godziny po zabiegu.

Upośledzenie czynności nerek

Stosowanie leku Fosfoseptyk nie jest zalecane u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min, patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Sposób stosowania

Do stosowania doustnego.

W przypadku ostrego niepowikłanego zapalenia pęcherza u kobiet i dziewcząt lek należy przyjmować na czczo (2–3 godziny przed lub 2–3 godziny po posiłku), najlepiej przed snem, po opróżnieniu pęcherza moczowego.

Dawkę należy rozpuścić w szklance wody i wypić roztwór bezpośrednio po przygotowaniu.

Dzieci.

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Fosfoseptyk u dzieci poniżej 12. roku życia.

Przedawkowanie.

Doświadczenie dotyczące przedawkowania fosfomycyny przy doustnym stosowaniu jest ograniczone. Przy podawaniu dożylnym obserwowano pojedyncze przypadki hipotensji tętniczej, senności, zaburzeń elektrolitowych, trombocytopenii oraz hipotrombinemii.

W przypadku przedawkowania należy obserwować stan pacjenta (szczególnie poziom elektrolitów w osoczu/surowicy krwi) oraz przeprowadzić leczenie objawowe i wspierające. Zaleca się nawodnienie w celu wspomagania wydalania substancji czynnej z moczem. Fosfomycyna jest skutecznie usuwana z organizmu za pomocą hemodializy, przy czym średni okres półwydalenia wynosi około 4 godzin.

Efekty uboczne.

Krótki opis profilu bezpieczeństwa

Najczęstsze reakcje niepożądane po przyjęciu pojedynczej dawki fosfomycyny trometamolu występują ze strony przewodu pokarmowego, głównie w postaci biegunki. Reakcje te są krótkotrwałe i ustępują spontanicznie.

Wykaz reakcji niepożądanych

W poniższej tabeli 2 przedstawiono wykaz reakcji niepożądanych zarejestrowanych podczas stosowania fosfomycyny trometamolu w trakcie badań klinicznych oraz w okresie pozarejestracyjnym.

Reakcje niepożądane są wymienione według układów narządów i częstości występowania, z wykorzystaniem następujących kategorii:

Bardzo często (≥ 1/10).

Często (≥ 1/100 – < 1/10).

Nieczoło (≥ 1/1000 – < 1/100).

Rzadko (≥ 1/10 000 – < 1/1000).

Bardzo rzadko (< 1/10 000).

Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2

Niepożądane działania

Informacja o podejrzanych działaniach niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Nie wymaga szczególnych warunków przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 8,0 g granulatu do sporządzenia roztworu doustnego w saszetkach; 1 lub 2 saszetki w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Adipharm EAD.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

bulwar Simeonovsko szose 130, Sofia, 1700, Bułgaria / 130 Simeonovsko shose Blvd., Sofia, 1700, Bulgaria.