Fosfomed
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU FOSFOMED (FOSFOMED)
Skład:
substancja czynna: fosfomycyna;
1 saszetka zawiera 3 g fosfomycyny (w formie soli z trometamolem);
substancje pomocnicze: sacharoza, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, esencja pomarańczowa, esencja mandarynkowa, sodyna sarkina.
Postać leku. Granulki do sporządzenia roztworu doustnego.
Główne właściwości fizykochemiczne: jednolity proszek granulowany biały lub prawie biały o zapachu pomarańczy i mandarynek.
Grupa farmakoterapeutyczna.
Środki przeciwmikrobowe do stosowania systemowego. Inne środki przeciwbakteryjne. Fosfomycyna. Kod ATC J01X X01.
Właściwości farmakodynamiczne.
Fosfomycyna jest antybiotykiem o działaniu bakteriobójczym (pochodna kwasu fosfonowego). Hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, blokując jeden z pierwszych etapów syntezy peptydoglikanu.
Fosfomycyna [mono (2-amino-2-hydroksymetylo-1,3-propanodiol) (2R-cis)-(3-metyloksyranil) fosfonian] to antybiotyk otrzymywany z kwasu fosfonowego, stosowany w leczeniu infekcji dróg moczowych.
Fosfomycyna wpływa na pierwszy etap syntezy ściany komórkowej bakterii.
Struktura fosfomycyny jest analogiczna do struktury fosfoenolopirogronianu. Dlatego też nieaktywuje enzymu enolopirogronianotransferazy, co prowadzi do nieodwracalnego blokowania kondensacji uracylodifosforanu-N-acetyloglukozaminy z fosfoenolopirogronianem – jednego z pierwszych etapów syntezy ściany komórkowej bakterii. Fosfomycyna może również zmniejszać adhezję bakterii do nabłonka błony śluzowej pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wyzwalającym nawrotowe infekcje.
W poniższej tabeli przedstawiono dane dotyczące aktywności fosfomycyny trometamolu in vitro wobec klinicznie wyizolowanych mikroorganizmów. Minimalne stężenie hamujące (MIC) określono metodą dyfuzyjną z zastosowaniem krążków z fosfomycyną trometamolem w dawce 200 μg.
Mikroorganizmy o średnicy strefy całkowitego zahamowania wzrostu > 16 mm (na podłożu Müllera-Hintony) klasyfikowano jako wrażliwe (co odpowiada 200 μg/ml).
| МИК90 (мкг/мл) |
Zakres |
|
| Wrażliwe mikroorganizmy |
||
| E. coli |
8 |
0,25–128 |
| Klebsiella |
32 |
2–128 |
| Citrobacter spp. |
2 |
0,25–2 |
| Enterobacter ssp. |
16 |
0,5–64 |
| Proteus mirabilis |
128 |
0,12–256 |
| S. faecalis |
60 |
8–256 |
| Odporność mikroorganizmów (średnica strefy całkowitego zahamowania > 16 mm) |
||
| Serratia spp. |
32 |
|
| Enterobacter cloacae |
256 |
|
| Pseudomonas aeruginosa |
256 |
|
| Morganella morganii |
>256 |
|
| Providencia rettgeri |
>256 |
|
| Providencia stuartii |
>256 |
|
| Pseudomonas ssp. |
>256 |
|
Odporność/odporność krzyżowa.
Fosfomed zachowuje skuteczność wobec najczęściej występujących bakterii wywołujących infekcje dróg moczowych.
Tylko niektóre bakterie mogą rozwijać oporność. Wskaźnik oporności E. coli powodującej rozwój niepowikłanych infekcji dróg moczowych jest bardzo niski.
Większość wielolekoopornych E. coli oraz innych bakterii z rodziny Enterobacteriaceae wytwarzających β-laktamazy o szerokim zakresie działania (ESBL) jest wrażliwa na fosfomed. Podobnie większość szczepów Staphylococcus aureus opornych na metycylinę (MRSA) jest wrażliwa na fosfomed.
Do chwili obecnej nie odnotowano przypadków oporności krzyżowej z innymi substancjami przeciwbakteryjnymi. Odporność krzyżowa jest mało prawdopodobna, ponieważ fosfomed różni się pod względem struktury chemicznej od innych antybiotyków i wykazuje unikalny mechanizm działania.
Skuteczność kliniczna.
Fosfomed charakteryzuje się szerokim zakresem działania przeciwbakteryjnego, w tym wobec większości bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych wywołujących infekcje dróg moczowych, a także szczepów wytwarzających penicylinazę.
In vivo stwierdza się wrażliwość na Enterobacter spp., Klebsiella spp., Enterococci, Proteus mirabilis, Staph. aureus oraz Staph. saprophyticus.
Dodatkowo fosfomed zmniejsza adhezję bakterii do nabłonka błony śluzowej pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wyzwalającym nawrotowe infekcje.
Farmakokinetyka.
Wchłanianie.
Po doustnym podaniu około 50 % fosfomedu jest szybko wchłaniane. Po podaniu dawki 50 mg/kg masy ciała czas osiągnięcia maksymalnej stężenia w osoczu (tmax) wynosi 2–2,5 godziny, a maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi 20–30 μg/ml.
Rozkład.
Łączenie fosfomedu z białkami osocza jest bardzo niskie (poniżej 5 %). Objętość rozkładu wynosi 1,5–2,4 l/kg masy ciała.
Fosfomed przenika przez barierę łożyskową i do mleka matki.
Metabolizm.
Fosfomed nie jest metabolizowany.
Wydalanie.
Okres półtrwania (t1/2) z osocza wynosi około 4 godziny. Po pojedynczej dawce 3 g fosfomedu stężenie w moczu wynoszące 1800–3000 μg/ml osiągane jest w ciągu 2–4 godzin. Terapeutycznie skuteczne stężenia (200–300 μg/ml) utrzymują się do 48 godzin po podaniu. Około 40–50 % dawki jest wydalane z moczem w ciągu pierwszych 48 godzin w niezmienionej postaci.
Kinetyka u szczególnych grup pacjentów.
U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie fosfomedu opóźnia się w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek, natomiast t1/2 wydłuża się (do 50 godzin przy klirensie kreatyniny 10 ml/min).
Charakterystyka kliniczna.
Wskazania.
- Leczenie ostrego, niepowikłanego zapalenia pęcherza u kobiet i dziewcząt w wieku od 12 lat.
- Profilaktyka zakażeń u dorosłych mężczyzn podczas przetransrektalnej biopsji gruczołu krokowego.
Należy brać pod uwagę oficjalne rekomendacje dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.
Przeciwwskazania.
- Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na inne składniki leku.
- Stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min).
- Stosowanie u pacjentów poddawanych hemodializie.
- Wiek pediatryczny poniżej 12 lat.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
W przypadku jednoczesnego stosowania z metoklopramidem i innymi lekami zwiększającymi motorykę przewodu pokarmowego, obniża się absorpcja fosfomycyny, co prowadzi do obniżenia jej stężenia w osoczu i w moczu.
Przyjmowanie fosfomycyny podczas posiłku również obniża stężenia fosfomycyny w osoczu i w moczu. Dlatego zaleca się stosowanie leku na czczo lub 2–3 godziny po posiłku lub po przyjęciu innych leków.
Specyficzne problemy związane z wahaniem INR (międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego, INR)
Zgłaszano liczne przypadki nasilenia antagonistycznego działania witaminy K u pacjentów przyjmujących antybiotyki. Do czynników ryzyka należą: ciężkie infekcje lub stan zapalny, wiek starszy i złe ogólne stany zdrowia. W takich przypadkach trudno określić, czy zmiana INR jest związana z chorobą infekcyjną, czy też wynika ze stosowania fosfomycyny. Istnieją jednak pewne grupy antybiotyków, których stosowanie częściej wiąże się z wahaniem INR, w szczególności: fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol oraz niektóre cefalosporyny.
Badania interakcji prowadzono wyłącznie z udziałem dorosłych.
Szczególne środki ostrożności.
Brak wystarczających dowodów skuteczności stosowania fosfomycyny u dzieci, ponieważ dawka 3 g nie jest przeznaczona dla dzieci poniżej 12. roku życia; lek nie powinien być stosowany tej grupie wiekowej.
Podczas stosowania fosfomycyny może dojść do wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji i wstrząsu anafilaktycznego, które mogą zagrażać życiu (patrz sekcja „Efekty uboczne”). W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać stosowanie leku i rozpocząć odpowiednią terapię. Leku nie wolno ponownie stosować.
Stosowanie antybiotyków, w tym fosfomycyny, może prowadzić do wystąpienia biegunki związanej z antybiotykiem. Stopień ciężkości może się różnić – od łagodnej biegunki po zapalenie okrężnicy zakończone śmiertelnie. Pojawienie się ciężkiej, trwającej i/lub krwistej biegunki podczas lub po (również po kilku tygodniach) zakończeniu leczenia antybiotykiem może być objawem biegunki spowodowanej przez Clostridium difficile (CDAD). Dlatego należy wziąć pod uwagę możliwość tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła ciężka biegunka podczas lub po stosowaniu fosfomycyny. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia rozpoznania należy natychmiast rozpocząć odpowiednie leczenie. W tej sytuacji leki hamujące perystaltykę są przeciwwskazane.
Skuteczne stężenia fosfomycyny w moczu utrzymują się do 48 godzin przy klirensie kreatyniny powyżej 10 ml/min.
Lek zawiera sacharozę. Pacjenci z cukrzycą oraz osoby, które muszą przestrzegać diety, powinny wziąć pod uwagę, że w jednym saszetce znajduje się 2,173 g sacharozy. Leku nie powinno się stosować pacjentom z nietolerancją fruktozy, z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub z niedoborem sacharazy-izomalatazy.
Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.
Okres ciąży.
Jednorazowe dawki stosowane w leczeniu infekcji dróg moczowych u kobiet w ciąży nie są uważane za wskazane.
Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniej lub pośredniej toksyczności wpływającej na ciążę, rozwój embrionalny, rozwój płodu i/lub rozwój poporodowy.
Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania fosfomycyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Dotychczasowe dane nie wskazują na rozwój wad wrodzonych ani toksyczności płodowej/noworodkowej fosfomycyny.
Lek może być stosowany w czasie ciąży tylko w razie konieczności, gdy oczekiwany efekt terapii dla kobiety w ciąży przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.
Okres karmienia piersią.
Fosfomed przenika do mleka matki nawet po przyjęciu pojedynczej dawki. W okresie karmienia piersią należy przerwać stosowanie leku.
Bejrzmienność.
Podczas badań na zwierzętach nie stwierdzono toksyczności reprodukcyjnej. Brak danych dotyczących wpływu na płodność człowieka.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Podczas stosowania leku może wystąpić zawroty głowy, które mogą wpływać na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie innych mechanizmów.
Sposób stosowania i dawki.
Lekarstwo przeznaczone jest do stosowania doustnego. Zawartość saszetki rozpuścić w szklance wody i natychmiast wypić. Należy przyjmować na czczo, najlepiej przed snem, po opróżnieniu pęcherza moczowego.
Jednoczesne spożycie pokarmu opóźnia wchłanianie fosfomycyny. Dlatego zaleca się stosowanie lekarstwa na czczo lub 2–3 godziny po jedzeniu.
Lekarstwo w tej dawce (3 g) należy stosować zgodnie z wskazaniami u pacjentów o masie ciała od 50 kg.
Leczenie.
Dziewczynom i kobietom w wieku od 12 lat o masie ciała od 50 kg należy stosować po 1 saszetce (3 g) pojedynczo.
Profilaktyka.
W celu zapobiegania zakażeniu u mężczyzn o masie ciała od 50 kg, u których przeprowadzono biopsję gruczołu krokowego, należy stosować po 1 saszetce (3 g) 3 godziny przed zabiegiem oraz 24 godziny po zabiegu.
Dzieci.
Lekarstwo stosuje się u dziewcząt w wieku od 12 lat w leczeniu niepowikłanego ostrego zapalenia pęcherza.
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania fosfomycyny u dzieci w wieku do 12 lat.
Przedawkowanie.
Dane dotyczące przedawkowania fosfomycyny przy doustnej drodze podania są ograniczone.
Objawy.
Możliwe zaburzenia vestibularne, pogorszenie słuchu, metaliczny smak w ustach oraz ogólne obniżenie wrażliwości smakowej.
Zarejestrowano przypadki hipotensji, nasilonego osłabienia, zaburzeń elektrolitowych, trombocytopenii oraz hipoprotrombinemii po podaniu fosfomycyny dożylnej.
Leczenie.
W przypadku przedawkowania należy prowadzić terapię objawową i wspierającą. Zaleca się obfite nawadnianie w celu zwiększenia diurezy.
Niepożądane działania.
Do najczęstszych niepożądanych działań po pojedynczym przyjęciu fosfomycyny należą zaburzenia działania przewodu pokarmowego, głównie biegunka. Zjawiska te są najczęściej nietrwałe i ustępują samorzutnie.
Częstotliwość występowania działań niepożądanych określa się w następujący sposób: bardzo często (> 1/10); często (> 1/100 - <1/10); rzadko (> 1/1000 - <1/100); bardzo rzadko (> 1/10000 - <1/1000); bardzo rzadko (<1/100000); nieznane (nie można określić na podstawie dostępnych danych).
W każdej grupie częstotliwości niepożądane działania są wymienione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
| Klasy układów narządów |
Reakcje niepożądane i częstość ich występowania |
|||
| Często |
Nieczęsto |
Rzadko |
Nieznane |
|
| Infekcje i inwazje |
Zapalenie pochwy i vulwy |
|||
| Z układu odpornościowego |
Reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny |
|||
| Z układu nerwowego |
Ból głowy, zawroty głowy |
Paraesthesia |
||
| Z układu sercowo-naczyniowego |
Tachykardia |
Przetona tętnicza |
||
| Z układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia |
Astma |
|||
| Z układu pokarmowego |
Diareia, nudności, zaburzenia trawienia |
Ból brzucha, wymioty |
Wiązany z antybiotykiem zapalenie okrężnicy |
|
| Z powłok skórnych i tkanki podskórnej |
Wysypka, pokrzywka, świąd |
Obrzęk naczynioruchowy |
||
| Zaburzenia ogólnoustrojowe |
Zmęczenie |
|||
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznym i farmaceutycznym, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.
Okres ważności.
3 lata.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie.
8 g granulatu (3 g substancji czynnej) w saszetce; 1 lub 2 saszetki w pudełku kartonowym.
Kategoria wydawania.
Na receptę.
Producent.
UORL D MEDICIN ILAC SAN. VE TİC. A.Ş., Turcja/
WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S., Turkey.
Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby jego działalności.
15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul/
15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul.
Wnioskodawca.
Sp. z o.o. „WORLD MEDICINE”, Ukraina/
WORLD MEDICINE, LLC, Ukraine.