Fonurol®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Fonurol® (Fonurol)

Skład:

substancja czynna: fosfomycyna;

1 saszetka zawiera 5,631 g fosfomycyny trometamolu, co odpowiada 3,0 g fosfomycyny;

substancje pomocnicze: sakaryna, sacharoza, aromat mandarynkowy, aromat pomarańczowy.

Postać farmaceutyczna. Granulki do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: granulki białego koloru o charakterystycznym zapachu aromatu mandarynkowego.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwdrobnoustrojowe do stosowania systemowego. Inne środki przeciwdrobnoustrojowe.

Kod ATC J01X X01.

Właściwości farmakologiczne.

Fonurol® zawiera substancję czynną fosfomycynę w postaci soli trometamolu fosfomycyny. Fosfomycyna jest antybiotykiem o działaniu bakteriobójczym (pochodna kwasu fosfonowego). Hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, blokując jeden z pierwszych etapów syntezy peptydoglikanu.

Farmakodynamika.

Fonurol® zawiera fosfomycynę [mono (2-amino-2-hydroksymetylo-1,3-propanodiol) (2R-cis)-(3-metyloksyranil) fosforan] – antybiotyk pochodzenia od kwasu fosfonowego, stosowany w leczeniu infekcji dróg moczowych.

Fosfomycyna wpływa na pierwszy etap syntezy ściany komórkowej bakterii.

Struktura fosfomycyny jest analogiczna do struktury fosfoenolopirogronianu. Dlatego też inaktywuje enzym enolopirogronian transferazę, nieodwracalnie blokując kondensację urydynodifosforanu-N-acetyloglukozaminy z fosfoenolopirogronianem, co stanowi jeden z pierwszych etapów syntezy ściany komórkowej bakterii. Fosfomycyna może również zmniejszać adhezję bakterii do nabłonka błony śluzowej pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wyzwalającym nawrotowe infekcje.

W poniższej tabeli przedstawiono dane aktywności trometamolu fosfomycyny in vitro wobec klinicznie izolowanych mikroorganizmów. Minimalne stężenie hamujące (MIC) określono metodą dyfuzyjno-dyskową z zastosowaniem dysków trometamolu fosfomycyny 200 μg. Mikroorganizmy o średnicy strefy całkowitego zahamowania wzrostu > 16 mm (na podłożu Müllera-Hintony) sklasyfikowano jako wrażliwe (co odpowiada 200 μg/ml).

Odporność / Odporność krzyżowa

Fosfomycyna zachowuje skuteczność wobec najczęściej występujących bakterii wyizolowanych w przypadku infekcji dróg moczowych.

Tylko niektóre bakterie mogą rozwijać oporność. Wskaźnik oporności E. coli powodującej rozwój niepowikłanych infekcji dróg moczowych jest bardzo niski.

Większość wielolekoopornych E. coli oraz innych bakterii z rodziny Enterobacteriaceae produkujących BLPR (beta-laktamazy o szerokim zakresie działania) jest wrażliwych na fosfomycynę. Podobnie większość szczepów opornych na metycylinę Staphylococcus aureus (MRSA) jest wrażliwych na fosfomycynę.

Do chwili obecnej nie odnotowano przypadków oporności krzyżowej z innymi substancjami przeciwbakteryjnymi. Odporność krzyżowa jest mało prawdopodobna, ponieważ fosfomycyna różni się strukturą chemiczną od wszystkich innych antybiotyków i ma unikalny mechanizm działania.

Skuteczność kliniczna

Fosfomycyna wykazuje szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego, w tym wobec większości bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych powodujących infekcje dróg moczowych, a także szczepów produkujących penicylinazę.

In vivo obserwuje się oporność Enterobacter spp., Klebsiella spp., Enterococci, Proteus mirabilis, Staph. aureus oraz Staph. saprophyticus.

Dodatkowo fosfomycyna zmniejsza adhezję bakterii do nabłonka pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wyzwalającym nawrotowe infekcje.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym około 50 % trometamolu fosfomycyny jest szybko wchłaniane. Po podaniu dawki 50 mg/kg masy ciała, tmax wynosi 2–2,5 godziny, a Cmax osiąga 20–30 μg/ml.

Rozkład

Łączenie fosfomycyny z białkami osocza jest bardzo niskie (poniżej 5%). Objętość rozkładu wynosi 1,5–2,4 l/kg masy ciała.

Fosfomycyna przenika przez barierę łożyskową i wydzielana jest z mlekiem matki.

Metabolizm

Fosfomycyna nie ulega metabolizmowi.

Wydalanie

Okres półwydalenia z osocza wynosi około 4 godziny. Po pojedynczej dawce 3 g trometamolu fosfomycyny, stężenie w moczu wynoszące 1800–3000 μg/ml osiągane jest w ciągu 2–4 godzin. Terapeutycznie skuteczne stężenia (200–300 μg/ml) utrzymują się do 48 godzin po podaniu. 40–50% dawki wydalone jest z moczem w ciągu pierwszych 48 godzin w niezmienionej postaci.

Kinetyka u szczególnych grup pacjentów

U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku opóźnia się w zależności od stopnia zaburzeń czynnościowych, podczas gdy okres półwydalenia z osocza wydłuża się (t1/2 do 50 godzin przy klirensie kreatyniny 10 ml/min).

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie niepowikłanego ostrego zapalenia pęcherza u kobiet i dziewcząt w wieku od 12 lat. Profilaktyka infekcji u dorosłych mężczyzn podczas biopsji prostaty za pośrednictwem odbytu. Należy brać pod uwagę oficjalne rekomendacje dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na fosfomycynę lub na inne składniki leku, ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min), wiek dziecięcy poniżej 12 lat, przeprowadzanie hemodializy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie z metoklopramidem i innymi lekami zwiększającymi ruchomość przewodu pokarmowego obniża wchłanianie fosfomycyny, co prowadzi do obniżenia stężenia leku Fonurol® w surowicy i moczu.

Podczas przyjmowania leku w trakcie lub bezpośrednio po posiłku stężenia fosfomycyny w osoczu i moczu są obniżone. Dlatego zaleca się przyjmowanie leku na czczo lub 2–3 godziny po posiłku lub po przyjęciu innych leków.

Specyficzne problemy związane z wahaniem międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR). Opisywano liczne przypadki nasilonej aktywności antagonistycznej wobec witaminy K u pacjentów przyjmujących antybiotyki. Do czynników ryzyka należą: ciężkie infekcje lub stan zapalny, wiek starszy i złe ogólne stany zdrowia. W takich przypadkach trudno określić, czy zmiana INR jest spowodowana chorobą infekcyjną, czy też stosowaniem leku. Istnieją jednak pewne grupy antybiotyków, których stosowanie częściej wiąże się z wahaniem INR, w szczególności: fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny.

Badania interakcji przeprowadzano wyłącznie na dorosłych.

Особliwości stosowania.

Stosowanie fosfomycyny może prowadzić do rozwoju reakcji nadwrażliwości, w tym do anafilaksji i szoku anafilaktycznego, które mogą zagrozić życiu (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

W przypadku wystąpienia tych reakcji należy niezwłocznie przerwać stosowanie fosfomycyny. Ponowne podawanie fosfomycyny tym pacjentom jest niedopuszczalne. Należy podjąć odpowiednie działania terapeutyczne.

Stosowanie antybiotyków, w tym trometamolu fosfomycyny, może prowadzić do rozwoju biegunki związanej z antybiotykiem. Stopień ciężkości może wahać się od łagodnej biegunki po zapalenie okrężnicy zakończone śmiercią. Pojawienie się ciężkiej, trwającej i/lub krwistej biegunki podczas lub po (w tym kilka tygodni po) zakończeniu leczenia antybiotykami może być objawem biegunki wywołanej przez Clostridium difficile (CDAD). Dlatego należy wziąć pod uwagę możliwość tego rozpoznania u pacjentów, u których podczas lub po przyjmowaniu trometamolu fosfomycyny pojawiła się ciężka biegunka. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia rozpoznania należy niezwłocznie rozpocząć odpowiednie leczenie. W tej sytuacji leki hamujące perystaltykę są przeciwwskazane.

Niewydolność nerek: stężenie fosfomycyny w moczu pozostaje terapeutycznie skuteczne przez 48 godzin, jeśli klirens kreatyniny jest wyższy niż 10 ml/min.

Preparat zawiera sacharozę. Pacjenci z cukrzycą oraz osoby, które muszą przestrzegać diety, powinni wziąć pod uwagę, że w 1 saszetce preparatu znajduje się 2,213 g sacharozy. Fosfomycyna nie powinna być stosowana u pacjentów z nietolerancją fruktozy, z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub z niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Nie ma wystarczających dowodów na skuteczność stosowania fosfomycyny u dzieci, ponieważ dawka 3 g nie jest przeznaczona dla dzieci poniżej 12. roku życia. Dlatego fosfomycyna nie powinna być stosowana u tej grupy wiekowej.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Jednorazowe dawki stosowane w celu leczenia zakażeń dróg moczowych u kobiet w ciąży nie są uważane za stosowne.

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniej lub pośredniej toksyczności wpływającej na ciążę, rozwój embrionalny, rozwój płodu i/lub rozwój poporodowy.

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania fosfomycyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Te dane nie wskazują na rozwój wad wrodzonych ani toksyczności płodowej/neonatalnej fosfomycyny.

W okresie ciąży stosowanie leku jest możliwe w razie potrzeby, gdy oczekiwany efekt terapii dla kobiety w ciąży przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Fosfomycyna wydzielana jest do mleka matki nawet po przyjęciu jednorazowej dawki. W okresie karmienia piersią należy przerwać stosowanie preparatu.

Wpływ na zdolność do szybkiego reagowania przy prowadzeniu pojazdów lub pracy z maszynami.

Fosfomycyna może powodować zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów samochodowych lub pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Fonurol® stosuje się doustnie na czczo, najlepiej przed snem, po opróżnieniu pęcherza moczowego. Zawartość saszetki rozpuszcza się w 1 szklance wody i natychmiast wypija przygotowany roztwór.

Jednoczesne przyjmowanie posiłku opóźnia wchłanianie fosfomycyny. Dlatego zaleca się stosowanie leku na czczo lub 2–3 godziny po jedzeniu.

Lek w tej dawce (3 g) stosuje się u pacjentów o masie ciała od 50 kg.

Leczenie
Dorośli i nastolatki o masie ciała od 50 kg: 1 saszetka leku Fonurol® 3 g jednorazowo na dobę.

Profilaktyka
Dorośli o masie ciała od 50 kg: 1 saszetka leku Fonurol® 3 g, 3 godziny przed zabiegiem i ponownie po 24 godzinach.

Dzieci.

Lek stosuje się u dziewcząt w wieku od 12 lat w leczeniu ostrzego niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania fosfomycyny u dzieci poniżej 12. roku życia nie zostały ustalone.

Przedawkowanie.

Dane dotyczące przedawkowania fosfomycyny przy doustnym stosowaniu są ograniczone.

Objawy: zaburzenia układu przedsionkowego, pogorszenie słuchu, metaliczny smak w ustach oraz ogólna utrata wrażliwości smakowej.

Przy wstrzykiwaniu fosfomycyny dożylnym odnotowano przypadki hipotensji tętniczej, nasilonego osłabienia, zaburzeń elektrolitowych, trombocytopenii oraz hipoprotrombinemii.

Leczenie: terapia objawowa i wspierająca. Zaleca się obfite picie w celu zwiększenia diurezy.

Niepożądane działania.

Do najczęstszych niepożądanych działań po pojedynczym przyjęciu fosfomycyny trometamolu należą zaburzenia działania przewodu pokarmowego, głównie biegunka. Zjawiska te są najczęściej nietrwałe i ustępują spontanicznie.

W poniższej tabeli przedstawiono niepożądane działania, które zostały zarejestrowane w badaniach klinicznych lub są znane z doświadczeń pogwarancyjnych.

Częstotliwość występowania działań niepożądanych określono następująco:

bardzo często ( ≥ 1/10);

często (≥ 1/100 – <1/10);

rzadko (≥ 1/1000 – <1/100);

często (≥ 1/10000 – <1/1000);

bardzo rzadko (< 1/10000);

nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie częstotliwości niepożądane działania są wymienione według malejącego nasilenia.

Zgłaszanie niepożądanych działań ubocznych

Istotne jest zgłaszanie niepożądanych działań ubocznych po rejestracji leków. Umożliwia to kontynuowanie monitorowania równowagi korzyści i ryzyka zastosowania leku. Pracownicy ochrony zdrowia są zobowiązani zgłaszać wszystkie przewidywane działania niepożądane poprzez krajowy system raportowania.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać we włościwej opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Saszetki z folii laminowanej. Po 1 saszetkę w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Spółka z o.o. „ASTRAFARM”, Ukraina.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

08132, obwód kijowski, rejon kijewsko-słaczyński, miasto Wiszniewo, ul. Kijewska 6.