FEMINATI®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU FEMINATI®

Skład:

substancje czynne: etyniloestradiol, drospirenon;

1 tabletka powlekana (żółta) zawiera: etyniloestradiolu 0,03 mg, drospirenonu 3 mg;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, skrobia prażelatynizowana (kukurydziana), crospovidon (typ B), crospovidon (typ A), povidon K-30, polisorbat 80, stearynian magnezu, powłoka: opadry® II żółty (alkohol polowinylowy częściowo uwodorniony, ditlenek tytanu (E 171), makrogol 3350, talk, tlenek żelaza żółty (E 172)).

1 tabletka powlekana, placebo (biała) zawiera: laktozę bezwodną, povidon K-30, stearynian magnezu, powłoka: opadry® II biały (alkohol polowinylowy częściowo uwodorniony, ditlenek tytanu (E 171), makrogol 3350, talk (E 553b)).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: żółte tabletki powlekane, okrągłe, bez żadnych oznaczeń; placebo: białe tabletki powlekane, okrągłe, bez żadnych oznaczeń.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony gonad i leki stosowane w patologii narządu płciowego. Środki antykoncepcyjne do stosowania systemowego. Progestygeny i estrogeny, kombinacje stałe.

Kod ATX G03A A12.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Indeks Pearl niepowodzeń antykoncepcyjnych preparatu wynosi 0,09 (dwustronny górny 95 % przedział ufności (CI) – 0,32).

Ogólny indeks Pearl (niepowodzenia antykoncepcyjne + błędy pacjentek) dla preparatu wynosi 0,57 (dwustronny górny 95 % CI – 0,90).

Działanie przeciwwczynne zapłodnieniu środków antykoncepcyjnych doustnych (COC) opiera się na oddziaływaniu różnych czynników, z których najważniejsze to hamowanie owulacji i zmiany wydzielania szyjkowego.

FEMINATI® to połączone doustne środki antykoncepcyjne zawierające etyniloestradiol i progestagen drosperynon. W dawkach terapeutycznych drosperynon wykazuje właściwości antyandrogenne i umiarkowane właściwości antymineralokortykoidalne. Nie wykazuje aktywności estrogenowej, glikokortykoidalnej ani antyglikokortykoidalnej. Drosperynon ma zatem profil farmakologiczny podobny do naturalnego progesteronu.

Preparat wywiera umiarkowany wpływ antymineralokortykoidalny.

Farmakokinetyka.

Drosperynon

Wchłanianie. Drosperynon przyjmowany doustnie jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w surowicy krwi, wynoszące 38 ng/ml, osiągane jest około 1–2 godziny po jednorazowym podaniu doustnym. Biodostępność wynosi około 76–85 %. Jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność drosperynonu.

Rozkład. Po podaniu doustnym stężenie drosperynonu w surowicy krwi maleje ze średniim okresem półtrwania eliminacji wynoszącym około 31 godzin. Drosperynon wiąże się z albuminą surowicy, ale nie wiąże się z globuliną wiążącą sterydy płciowe (SHBG) ani z globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). Wolny steroid stanowi w surowicy krwi jedynie 3–5 % całkowitego stężenia drosperynonu. Podwyższenie poziomu SHBG indukowane przez etyniloestradiol nie wpływa na wiązanie drosperynonu z białkami surowicy krwi. Średni pozorny objętościowy rozkładu drosperynonu wynosi 3,7 ± 1,21 l/kg.

Metabolizm. Po podaniu doustnym drosperynon jest w znacznym stopniu metabolizowany. Głównymi metabolitami w osoczu krwi są forma kwasowa drosperynonu, powstająca w wyniku otwarcia pierścienia laktonowego, oraz 4,5-dwuwodorodrosperynon-3-siarczan, powstający przez hydratację z późniejszym siarczanowaniem. Drosperynon jest również poddawany metabolizmowi oksydacyjnemu katalizowanemu przez CYP3A4. In vitro drosperynon może słabo lub umiarkowanie hamować enzymy cytochromu P450: CYP1A1, CYP2C9, CYP2C19 oraz CYP3A4.

Eliminacja. Klirens metaboliczny drosperynonu z surowicy krwi wynosi 1,5 ± 0,2 ml/min/kg. Tylko niewielka ilość drosperynonu wydzielana jest w postaci niezmienionej. Metabolity drosperynonu wydzielane są z kałem i moczem w stosunku około 1,2 : 1,4. Okres półtrwania metabolitów w moczu i kale wynosi około 40 godzin.

Stężenie stacjonarne. W trakcie cyklu leczenia maksymalne stężenie stacjonarne drosperynonu w surowicy krwi wynoszące około 70 ng/ml osiągane jest po około 8 dniach leczenia. Stężenie drosperynonu w surowicy krwi wzrastało około trzykrotnie ze względu na stosunek końcowego okresu półtrwania do odstępu dawkowania.

Osoby z grup szczególnych

Wpływ niewydolności nerek. W stanie stacjonarnym podczas terapii drosperynonem u kobiet z niewydolnością nerek łagodnego stopnia (klirens kreatyniny 50–80 ml/min) oraz u kobiet bez zaburzeń funkcji nerek stwierdzono podobne stężenia drosperynonu w surowicy krwi. U kobiet z niewydolnością nerek umiarkowanego stopnia (klirens kreatyniny 30–50 ml/min) stężenia surowicze drosperynonu były średnio o 37 % wyższe niż u kobiet z prawidłową funkcją nerek. Terapia drosperynonem była dobrze tolerowana przez kobiety z niewydolnością nerek łagodnego i umiarkowanego stopnia. Terapia drosperynonem nie wykazała żadnego klinicznie istotnego wpływu na stężenia potasu w surowicy krwi.

Wpływ niewydolności wątroby. W badaniu zastosowania pojedynczej dawki klirens drosperynonu po podaniu doustnym obniżał się o około 50 % u osób z umiarkowaną niewydolnością wątroby w porównaniu z wolontariuszami z prawidłową funkcją wątroby. Zaobserwowane odchylenie klirensu drosperynonu u osób z umiarkowaną niewydolnością wątroby nie powodowało żadnych wyraźnych różnic w stężeniu potasu w surowicy krwi. Nawet przy cukrzycy i współistniejącej terapii spironolaktonem (dwa czynniki mogące wywoływać hiperkaliemię) nie zaobserwowano podwyższenia stężenia potasu w surowicy krwi powyżej górnej granicy normy. Można stwierdzić, że drosperynon jest dobrze tolerowany przez osoby z niewydolnością wątroby łagodnego i umiarkowanego stopnia (klasa B wg klasyfikacji Childa-Pugha).

Przynależność etniczna. Nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce drosperynonu lub etyniloestradiolu u kobiet japońskich w porównaniu z Europejczykami.

Etyniloestradiol

Wchłanianie. Etyniloestradiol po podaniu doustnym jest szybko i całkowicie wchłaniany. Po podaniu 30 µg maksymalne stężenie surowicze wynoszące 100 pg/ml osiągane jest w ciągu 1–2 godzin. Etyniloestradiol podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia, zależnemu od indywidualnych różnic. Bezwzględna biodostępność wynosi około 45 %.

Rozkład. Oczekiwany objętościowy rozkład etyniloestradiolu wynosi około 5 l/kg, a wiązanie z białkami osocza krwi – około 98 %. Etyniloestradiol indukuje syntezę SHBG oraz globulin wiążących hormony kortykosteroidowe w wątrobie. Po zastosowaniu 30 µg etyniloestradiolu stężenie SHBG w osoczu wzrasta od 70 do około 350 nmol/l. Etyniloestradiol w małej ilości przenika do mleka matki (0,02 % dawki).

Metabolizm. Etyniloestradiol jest w dużym stopniu metabolizowany w przewodzie pokarmowym i przy pierwszym przejściu przez wątrobę. Głównym kierunkiem metabolizmu etyniloestradiolu jest hydroksylacja aromatyczna, w wyniku której powstaje duża liczba metabolitów hydroksylowanych i etylowanych, występujących zarówno jako wolne metabolity, jak i koniugaty z glukuronidami i siarczanami. Klirens metaboliczny etyniloestradiolu w osoczu wynosi około 5 ml/min/kg. In vitro etyniloestradiol jest odwracalnym inhibitorem CYP2C19, CYP1A1 i CYP1A2, a także inhibitorem mechanizmem działania CYP3A4/5, CYP2C8 oraz CYP2J2.

Eliminacja. Etyniloestradiol nie jest wydawany w istotnej ilości w postaci niezmienionej. Metabolity etyniloestradiolu wydzielane są z moczem i żółcią w stosunku 4:6. Okres półtrwania metabolitów wynosi około 1 doby. Okres półtrwania metabolitów wynosi 20 godzin.

Stężenie stacjonarne. Stężenie stacjonarne osiągane jest w drugiej połowie cyklu terapii, stężenie surowicze etyniloestradiolu wzrasta około 1,4–2,1 razy.

Badawcze dane dotyczące bezpieczeństwa.

U zwierząt laboratoryjnych efekty drosperynonu i etyniloestradiolu ograniczały się do tych związanych z znanym działaniem farmakologicznym. W szczególności badania oceny toksyczności rozrodczej u zwierząt wykazały obecność wpływu embriotoksycznego i fetotoksycznego, specyficznego dla gatunku. Przy ekspozycji przekraczającej ekspozycję u użytkowników leku, u niektórych gatunków zwierząt zaobserwowano wpływ na różnicowanie płciowe. Badania oceny ryzyka ekologicznego wykazały, że etyniloestradiol i drosperynon potencjalnie mogą stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego (patrz sekcja „Specjalne środki ostrożności”).

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Antykoncepcja doustna.

Przeciwwskazania.

Kombinowane doustne środki antykoncepcyjne (KDA) są przeciwwskazane w przypadku występowania choćby jednego z poniższych stanów. Jeśli którykolwiek z tych stanów pojawi się po raz pierwszy podczas stosowania KDA, lek należy natychmiast odstawić.

• Występowanie lub ryzyko rozwoju zatorowości żylnej (ZŻ):
  • aktualna zatorowość żylna, w tym w wyniku terapii lekami przeciwkrzepliwymi, lub w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich (ŻG) lub zatorowość tętnicy płucnej (ZTP));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do zatorowości żylnej, taka jak oporność na aktywowany białko C (w tym mutacja czynnika Leidena V), niedobór antytrombiny-III, niedobór białka C, niedobór białka S;
  • duże zabiegi chirurgiczne z długotrwałą immobilizacją (zob. rozdział „Szczególne środki ostrożności”);
  • wysokie ryzyko zatorowości żylnej z powodu obecności wielu czynników ryzyka (zob. rozdział „Szczególne środki ostrożności”).
• Występowanie lub ryzyko rozwoju zatorowości tętniczej (ZT):
  • aktualna zatorowość tętnicza lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego) lub występowanie objawów prodromalnych (np. dławica piersiowa);
  • udar mózgu aktualnie lub w wywiadzie, występowanie objawów prodromalnych (np. przemijające ataki niedokrwienia mózgu (TIA));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do zatorowości tętniczej, taka jak hiperhomocysteinemia i przeciwciała przeciwko fosfolipidom (przeciwciała przeciwko kardiolipinie, antykoagulant wilczasty);
  • migrena z objawami ogniskowymi w wywiadzie;
  • wysokie ryzyko zatorowości tętniczej z powodu obecności wielu czynników ryzyka (zob. rozdział „Szczególne środki ostrożności”) lub z powodu obecności jednego poważnego czynnika ryzyka, takiego jak:
    • cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi;
    • ciężka nadciśnienie tętnicze;
    • ciężka dyslipoproteinemie.
• Występowanie ciężkiej choroby wątroby aktualnie lub w wywiadzie, dopóki parametry funkcji wątroby nie powrócą do normy.
• Ciężka niewydolność nerek lub ostra niewydolność nerek.
• Występowanie guzów wątroby aktualnie lub w wywiadzie (łagodnych lub złośliwych).
• Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe (np. narządów płciowych lub gruczołów piersiowych), zależne od hormonów płciowych.
• Niepoddana ocenie etiologii krwawienie pochwy.
• Podwyższona wrażliwość na substancje czynne lub którykolwiek z komponentów leku.
• Podejrzewana lub potwierdzona ciąża.

Lek FEMINATI® jest przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania z lekami zawierającymi ombitasvir, paritaprevir, rytonawir, dasabuvir, glecaprevir, pibrentasvir, sofosbuvir, velpatasvir, voxilaprevir (zob. rozdziały „Szczególne środki ostrożności” i „Współdziałanie z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Szczególne środki ostrożności.

Ten lek może stanowić zagrożenie dla środowiska (zob. rozdział „Właściwości farmakologiczne”). Każdy nieużywany lek lub odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Współdziałanie z innymi lekami i inne formy interakcji.

Należy zapoznać się z informacją dotyczącą leku, który pacjentka planuje stosować jednoczesnie, w celu wykrycia potencjalnych interakcji.

• Wpływ innych leków na FEMINATI®

Interakcje są możliwe z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne. Może to prowadzić do zwiększenia klirensu hormonów płciowych, co z kolei powoduje zmiany charakteru krwawienia miesięcznego i/lub utratę skuteczności środka antykoncepcyjnego.

Terapia

Indukcja enzymów może być zauważalna po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów występuje ogólnie po kilku tygodniach. Po odstawieniu leczenia indukcja enzymów może trwać około 4 tygodni.

Krótkoterminowe leczenie

Kobiety przyjmujące leki indukujące enzymy powinny tymczasowo stosować metodę barierową lub inną metodę antykoncepcji dodatkowo do KDA. Metodę barierową należy stosować przez cały okres leczenia odpowiednim lekiem i jeszcze przez 28 dni po jego odstawieniu. Jeśli terapia rozpoczyna się w okresie stosowania ostatnich tabletek KDA z opakowania, należy od razu rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania KDA po ostatniej tablecie placebo.

Długoterminowe leczenie

Kobietom poddawanym długoterminowej terapii substancjami czynnymi indukującymi enzymy wątrobowe, zaleca się metodę barierową lub inną odpowiednią metodę antykoncepcji nienhormonalną.

O poniższych interakcjach donoszono w publikacjach naukowych.

Substancje czynne, które mogą zwiększać klirens KDA (obniżenie skuteczności KDA poprzez indukcję enzymów), np.:

barbiturany, bosen tan, karbamazepina, fenytoina, primidon, ryfampicyna; leki stosowane w HIV: rytonawir, nevirapyna i efawirenz; również, możliwe, felbamate, griseofulwina, okskarbazepina, topiramat i roślinne leki zawierające ekstrakt z zielonego jałowca (Hypericum perforatum).

Substancje czynne o niestabilnym wpływie na klirens KDA

W przypadku jednoczesnego stosowania z KDA duża liczba kombinacji inhibitorów proteazy HIV i niejądrowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, w tym kombinacje z inhibitorami wirusa zapalenia wątroby C (WZW C), może zwiększać lub zmniejszać stężenia estrogenów lub progestagenów we krwi. Łączny wpływ tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Dlatego należy zapoznać się z informacją dotyczącą zastosowania leku leczącego HIV/WZW C, stosowanego jednocześnie, w celu wykrycia potencjalnych interakcji. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości kobiety powinny dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji podczas terapii inhibitorami proteazy lub niejądrowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy.

Substancje czynne obniżające klirens KDA (inhibitory enzymów)

Kliniczna istotność potencjalnej interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje niejasna.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększyć stężenia estrogenów, progestagenów lub obu składników we krwi.

W badaniu wielokrotnej dawki kombinacji drosperenon (3 mg/dobę)/etynylestradiol (0,002 mg/dobę) i silnego inhibitora CYP3A4 ketokonazolu, stosowanego jednocześnie przez 10 dni, wartość AUC(0-24h) drosperenonu i etynylestradiolu zwiększyła się odpowiednio 2,7 i 1,4 raza.

Etorikoksib w dawkach od 60 do 120 mg/dobę wykazał zwiększenie stężeń etynylestradiolu we krwi 1,4-1,6 raza odpowiednio przy jednoczesnym stosowaniu z hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym 0,035 mg etynylestradiolu.

• Wpływ leku FEMINATI® na inne leki

Środki antykoncepcyjne doustne mogą wpływać na metabolizm niektórych substancji czynnych. Stężenia we krwi i w tkankach mogą zatem wzrastać (np. cyklosporyna) lub obniżać się (np. lamotrygina).

W badaniach interakcji in vivo u kobiet ochotniczek przyjmujących omeprazol, simwastatynę i midazolam jako markery substratów stwierdzono, że klinicznie istotna interakcja drosperenonu w dawce 3 mg z innymi substancjami czynnymi indukowanymi przez cytochrom P450 jest mało prawdopodobna.

Dane kliniczne wskazują, że etynylestradiol hamuje klirens substratów CYP1A2, co prowadzi do słabego (np. teofyliny) lub umiarkowanego (np. tizanidyny) wzrostu ich stężeń we krwi.

Interakcje farmakodynamiczne

Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/rytonawir i dasabuvir z dodatkiem rybawiryny lub bez niej, glecaprevir, pibrentasvir, sofosbuvir, velpatasvir i voxilaprevir zwiększa ryzyko podwyższenia poziomu alaninotransaminazy (ALT) (zob. rozdziały „Przeciwwskazania” i „Szczególne środki ostrożności”).

Dlatego kobiety stosujące lek FEMINATI® powinny tymczasowo przejść na alternatywną metodę antykoncepcji (np. środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestageny lub metody nienhormonalne) przed rozpoczęciem terapii z użyciem wskazanej kombinacji leków. Stosowanie leku FEMINATI® można wznowić po 2 tygodniach od zakończenia terapii wskazaną kombinacją.

U pacjentów z normalną funkcją nerek jednoczesne stosowanie drosperenonu i inhibitorów ACE lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) nie wykazało istotnego wpływu na poziom potasu w surowicy krwi. Jednak jednoczesne stosowanie FEMINATI® z antagonistami aldosteronu lub moczopędnikami zatrzymującymi potas nie było badane. W tym przypadku poziom potasu w surowicy krwi należy badać w pierwszym cyklu leczenia (zob. także rozdział „Szczególne środki ostrożności”).

Inne formy interakcji

Badania laboratoryjne

Stosowanie sterydów antykoncepcyjnych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, takich jak biochemiczne parametry funkcji wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, na stężenie we krwi białek transportowych, takich jak globulina wiążąca kortykosteroidy, na stężenie we krwi frakcji lipidów/lipoproteinów, na parametry gospodarki węglowodanowej, krzepnięcia i fibrynolizy. Zazwyczaj takie zmiany mieszczą się w granicach normy.

Drosperenon zwiększa aktywność reniny i aldosteronu w osoczu krwi, co jest spowodowane jego umiarkowaną aktywnością antymineralokortykoidalną.

Szczególne środki ostrożności.

Decyzja o przepisaniu leku FEMINATI® powinna być podejmowana z uwzględnieniem indywidualnych czynników ryzyka u kobiety, w tym czynników ryzyka rozwoju zatorowości żylnej (VTE), a także ryzyka VTE związanego z przyjmowaniem leku FEMINATI® w porównaniu z innymi hormonalnymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (COCP) (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne środki ostrożności”).

Ostrzeżenie

• W przypadku występowania jakichkolwiek stanów lub czynników ryzyka wymienionych poniżej, należy omówić z kobietą celowość stosowania leku FEMINATI®.
• W przypadku nasilenia się lub pierwszych objawów jakichkolwiek z wymienionych stanów lub czynników ryzyka, kobietom zaleca się skonsultować się z lekarzem i ustalić konieczność przerwania przyjmowania leku FEMINATI®.
• W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia VTE lub ATE należy przerwać stosowanie COCP. Jeśli rozpoczyna się terapię antykoagulacyjną, należy zapewnić alternatywną, odpowiednią antykoncepcję z uwagi na działanie teratogenne antykoagulantów (kumaryny).
• Zaburzenia krążenia.

Ryzyko rozwoju zatorowości żylnej (VTE)

Stosowanie jakichkolwiek COCP zwiększa ryzyko rozwoju zatorowości żylnej (VTE) u kobiet, które je stosują, w porównaniu z kobietami, które ich nie przyjmują. Leki zawierające lewonorgestrel, norgestymat lub noretynolon są związane z niższym ryzykiem VTE. Stosowanie innych leków, takich jak FEMINATI®, może podwajać ryzyko. Decyzję o stosowaniu tych leków, innych niż te o najniższym ryzyku rozwoju VTE, należy podejmować wyłącznie po konsultacji z kobietą. Należy upewnić się, że kobieta rozumie ryzyko VTE związanego ze stosowaniem leku FEMINATI®, wpływ posiadanych przez nią czynników ryzyka oraz fakt, że ryzyko VTE jest najwyższe w pierwszym roku stosowania. Według niektórych danych ryzyko VTE wzrasta po wznowieniu stosowania COCP po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U 2 na 10 000 kobiet, które nie przyjmują COCP i nie są w ciąży, rozwija się VTE w ciągu roku. Jednak u każdej poszczególnej kobiety ryzyko może być znacznie wyższe w zależności od obecnych czynników ryzyka (patrz poniżej).

Stwierdzono1, że u 9-12 kobiet na 10 000 stosujących COCP zawierające drosperenon rozwinie się VTE w ciągu jednego roku. Porównuje się to z wartością 62 u kobiet stosujących COCP zawierające lewonorgestrel.

W obu przypadkach liczba przypadków VTE w ciągu roku była mniejsza niż zwykle przewidywana w czasie ciąży lub w okresie poporodowym.

VTE może prowadzić do śmiertelnych skutków w 1-2% przypadków.

Liczba przypadków VTE na 10 000 kobiet w ciągu 1 roku

**

**

1 Te wartości oparte są na wszystkich danych badań epidemiologicznych z uwzględnieniem względnych ryzyk związanych z przyjmowaniem różnych COCP w porównaniu ze stosowaniem COCP zawierających lewonorgestrel.

2 Średnio 5-7 przypadków na 10 000 kobiet-roku, obliczone na podstawie względnego ryzyka stosowania COCP zawierających lewonorgestrel w porównaniu z kobietami nieprzyjmującymi COCP (około 2,3-3,6 przypadków).

Bardzo rzadko zgłaszano wystąpienie zakrzepicy w innych naczyniach krwionośnych, np. w tętnicach i żyłach wątroby, nerek, naczyniach mezenterycznych, naczyniach mózgu lub siatkówki, u kobiet stosujących COCP.

Czynniki ryzyka rozwoju VTE

Ryzyko rozwoju żylnych powikłań zakrzepowo-embolicznych u kobiet stosujących COCP może być znacznie wyższe przy obecności dodatkowych czynników ryzyka, szczególnie wielu (patrz tabela 1).

Stosowanie FEMINATI® jest przeciwwskazane u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka zwiększającymi ryzyko rozwoju żylnej trombozy (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko rozwoju VTE. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać COCP (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Czynniki ryzyka rozwoju VTE

Tabela 1

Nie ma jednomyślnej opinii na temat możliwego wpływu żylaków oraz zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych na rozwój i postęp zakrzepicy żył.

Należy zwrócić uwagę na zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepicy w okresie ciąży, szczególnie w ciągu 6 tygodni po porodzie (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZT (zakrzepicy żył głębokich i zakrzepicy tętnicy płucnej)

Należy zalecić kobietom, aby w przypadku wystąpienia poniższych objawów niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i poinformować, że przyjmują KC.

Objawami ZŻG mogą być: jednostronne obrzęki nogi i/lub stopy lub obszarów wzdłuż żyły na nodze; ból lub zwiększona wrażliwość nogi, które mogą być odczuwane tylko podczas stania lub chodzenia; uczucie ciepła w dotkniętej nodze; zaczerwienienie lub zmiana koloru skóry nogi.

Objawami ZTP mogą być: nagłe duszności o nieznanej etiologii lub przyspieszone oddychanie; nagłe kaszle, możliwe z krwią; nagły ból w klatce piersiowej; stan przedobojawiczy lub zawroty głowy; szybkie lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) są niespecyficzne lub mogą być błędnie interpretowane jako bardziej powszechne lub mniej poważne zjawiska (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy okluzji naczyniowej mogą obejmować nagły ból, obrzęk, ostry ból brzucha oraz nieznaczne sinienie kończyny.

W przypadku okluzji naczyń oka wstępne objawy mogą obejmować nieostre widzenie, które nie jest towarzyszone bólem i może postępować do utraty wzroku. Czasem utrata wzroku rozwija się niemal natychmiastowo.

Ryzyko wystąpienia tętniczej tromboembolii (TTE)

Według danych badań epidemiologicznych stosowanie dowolnych KC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem tętniczej tromboembolii (zawał mięśnia sercowego) lub zjawisk naczyniowo-mózgowych (przejściowy stan niedokrwienny, udar). Tętnicze zjawiska tromboemboliczne mogą mieć śmiertelny skutek.

Czynniki ryzyka wystąpienia TTE

Podczas stosowania KC ryzyko wystąpienia powikłań tętniczych tromboembolicznych lub zjawisk naczyniowo-mózgowych wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2). Stosowanie FEMINATI® jest przeciwwskazane, jeśli kobiety mają jeden poważny lub kilka czynników ryzyka wystąpienia TTE, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia zakrzepicy tętniczej (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać KC (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Czynniki ryzyka wystąpienia TTE

Tabela 2

Objawy ATE

Należy doradzić kobietom, aby w przypadku wystąpienia poniższych objawów natychmiast skontaktowały się z lekarzem i poinformowały, że stosują doustne środki antykoncepcyjne (KOK).

Objawami zaburzeń mózgowo-naczyniowych mogą być: nagłe zdrętwienie twarzy, osłabienie lub zdrętwienie kończyn, szczególnie jednostronne; nagłe zaburzenia chodu, zawroty głowy, utrata równowagi lub koordynacji; nagła dezorientacja, zaburzenia mowy lub jej zrozumienia; nagłe pogorszenie wzroku w jednym lub obu oczach; nagły, silny lub długotrwały ból głowy bez wyraźnej przyczyny; utrata przytomności lub omdlenie z drgawkami lub bez nich.

Przejściowy charakter objawów może wskazywać na przejściowe ataki niedokrwienne (TIA).

Objawami zawału mięśnia sercowego mogą być: ból, dyskomfort, uczucie ucisku lub ciężkości w klatce piersiowej, ręce lub poniżej mostka; uczucie dyskomfortu promieniujące do pleców, żuchwy, gardła, ręki, żołądka; uczucie przepełnienia żołądka, zaburzenia trawienia lub duszności; nasilone pocenie się, nudności, wymioty lub zawroty głowy; nadmierne osłabienie, stan niepokoju lub duszność; przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Nowotwory

Wyniki niektórych badań epidemiologicznych wskazują na dodatkowe zwiększenie ryzyka rozwoju raka szyjki macicy przy długotrwałym stosowaniu KOK (> 5 lat), jednakże to stwierdzenie pozostaje kontrowersyjne, ponieważ nie ustalono w pełni, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniają współistniejące czynniki ryzyka, takie jak zachowanie seksualne i inne czynniki, np. infekcję wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV).

Metaanaliza 54 badań epidemiologicznych wskazuje na niewielki wzrost względnego ryzyka (WR = 1,24) rozwoju raka piersi u kobiet stosujących KOK. To zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu stosowania KOK. Ponieważ raka piersi rzadko występuje u kobiet poniżej 40. roku życia, wzrost liczby przypadków rozpoznania raka piersi u kobiet aktualnie stosujących lub niedawno stosujących KOK jest niewielki w porównaniu do ogólnego ryzyka zachorowania na raka piersi. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet stosujących KOK, jak i z biologicznego działania KOK lub kombinacji obu tych czynników. Zauważono tendencję, że raka piersi wykrywany u kobiet, które kiedykolwiek przyjmowały KOK, jest klinicznie mniej zaawansowany niż u tych, które nigdy nie przyjmowały KOK.

W pojedynczych przypadkach u kobiet stosujących KOK obserwowano guzy wątroby – dobrej jakości, a jeszcze rzadziej – złej jakości, które w niektórych przypadkach prowadziły do groźnego dla życia krwotoku wewnątrzbrzusznego. W przypadku wystąpienia silnego bólu w nadbrzuszu, powiększenia wątroby lub objawów krwotoku wewnątrzbrzusznego w różnicowaniu diagnostycznym należy uwzględnić możliwość wystąpienia guza wątroby podczas stosowania KOK.

Stosowanie KOK w wysokich dawkach (50 μg etynylowej estradiolu) zmniejsza ryzyko raka endometrium i jajników. Nie wiadomo, czy te dane dotyczą również niskodawkowych KOK.

Inne stany

Składnik progestynowy leku FEMINATI® jest antagonistą aldosteronu o właściwościach zatrzymujących potas. W większości przypadków stosowania nie przewiduje się wzrostu stężenia potasu. W trakcie badań klinicznych u niektórych pacjentek z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek oraz jednoczesnym stosowaniem leków zatrzymujących potas stężenie potasu w surowicy krwi nieco (ale nie istotnie) wzrastało podczas stosowania drosperononu. Dlatego zaleca się kontrolę stężenia potasu w pierwszym cyklu leczenia u pacjentek z niewydolnością nerek. Pacjentkom tym zaleca się również przed rozpoczęciem stosowania leku utrzymywanie stężenia potasu w surowicy krwi nie wyższego niż górna granica normy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków zatrzymujących potas (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Kobiety z hipertriglicerydemią lub z tym zaburzeniem w wywiadzie rodzinnym mają zwiększone ryzyko rozwoju zapalenia trzustki podczas stosowania KOK.

Chociaż donoszono o niewielkim wzroście ciśnienia tętniczego u wielu kobiet przyjmujących KOK, klinicznie istotny wzrost ciśnienia tętniczego obserwowany jest tylko w pojedynczych przypadkach. Natychmiastowe zaprzestanie przyjmowania KOK jest konieczne tylko w tych pojedynczych przypadkach. W przypadku długotrwałej nadciśnienia tętniczego lub niemożliwości kontrolowania wartości ciśnienia za pomocą leków przeciwnadciśnieniowych należy zaprzestać stosowania KOK u kobiet je przyjmujących. W razie wskazania stosowanie KOK można wznowić po osiągnięciu normotensji za pomocą terapii przeciwnadciśnieniowej.

Donoszono o wystąpieniu lub nasileniu poniższych stanów chorobowych w czasie ciąży i przy stosowaniu KOK, ale związek z ich stosowaniem estrogenów/progestyn nie został ostatecznie wyjaśniony: żółtaczka i/lub świąd związany z cholestazą, powstawanie kamieni żółciowych, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, chorea Sydenhama, opryszczka ciężarnych, utrata słuchu związana z otosklerozą.

Estrogeny egzogenne mogą wywoływać pojawienie się lub nasilenie objawów dziedzicznej lub nabytej opuchlizny naczynioruchowej.

Metabolizm hormonów steroidowych może być osłabiony u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Ostry lub przewlekły zaburzenia funkcji wątroby mogą wymagać zaprzestania stosowania KOK, dopóki wskaźniki funkcji wątroby nie powrócą do normy i związek przyczynowy z KOK nie zostanie wykluczony.

W przypadku nawrotu cholestazycznej żółtaczki i/lub świądu związanego z cholestazą, które wcześniej występowały w czasie ciąży lub poprzedniego stosowania hormonów płciowych, należy zaprzestać stosowania KOK.

Chociaż KOK mogą wpływać na oporność na insuline obwodową i tolerancję glukozy, nie ma danych wskazujących na potrzebę zmiany trybu terapii u kobiet z cukrzycą stosujących niskodawkowe KOK (< 0,05 mg etynylowej estradiolu). Jednakże kobiety cierpiące na cukrzycę powinny być dokładnie badane podczas stosowania KOK, szczególnie na początku leczenia.

Donoszono również o przypadkach nasilenia depresji endogennej, padaczki, choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita podczas stosowania KOK.

Zmniejszony nastrój i depresja są dobrze znanymi skutkami ubocznymi, które mogą wystąpić podczas stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Depresja może być stanem ciężkim i jest dobrze znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Należy doradzić kobietom, aby skontaktowały się z lekarzem w przypadku zmian nastroju i pojawienia się objawów depresji, w tym wkrótce po rozpoczęciu przyjmowania leku.

Czasem może wystąpić chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas stosowania KOK.

Tabletki żółte i białe zawierają monohydrat laktozy. Należy to wziąć pod uwagę w przypadku rzadkich dziedzicznych zaburzeń nietolerancji galaktozy, niedoboru laktazy Lapp lub nieprawidłowego wchłaniania glukozy-galaktozy, a także w przypadku stosowania diety bezlaktozowej należy uwzględnić podaną ilość laktozy.

Jeśli stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem tego leku.

Podwyższenie poziomu ALAT

W trakcie badań klinicznych u pacjentów otrzymujących leczenie przeciwwirusowe w celu leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C lekami zawierającymi ombitaswir/paritaprewir/rytonawir i dasabuwirowir z dodatkiem rybawiryny lub bez niego, podwyższenie poziomu transaminaz (ALAT) ponad 5-krotnie wyższe od górnej granicy normy (GGN) obserwowano znacznie częściej u kobiet stosujących leki zawierające etynylową estradiol, takie jak połączone środki antykoncepcyjne hormonalne (KOK). Podwyższenie stężenia ALAT obserwowano również podczas stosowania leków przeciwwirusowych przeciwko WZW C zawierających glekaprewir/pibrentaswir oraz sofosbuvir/velpataswir/voxilaprevir (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Konsultacje/badanie lekarskie

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem stosowania leku FEMINATI® zaleca się zebranie pełnego wywiadu medycznego (w tym wywiadu rodzinnego), wykonanie pełnego badania lekarskiego i wykluczenie ciąży. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze i przeprowadzić badanie lekarskie, biorąc pod uwagę przeciwwskazania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) i ostrożność (patrz sekcja „Ostrzeżenie i środki ostrożności”). Należy zwrócić uwagę kobiety na informacje dotyczące zakrzepicy żył i tętnic, w tym ryzyko związane ze stosowaniem leku FEMINATI®, w porównaniu z ryzykiem przy stosowaniu innych KOK, objawy ZT i ATE, znane czynniki ryzyka oraz działania, które należy podjąć w przypadku podejrzenia zakrzepicy.

Pacjentkom zaleca się dokładne przeczytanie instrukcji do leku i przestrzeganie zawartych w niej zaleceń.

Częstotliwość i charakter wizyt kontrolnych powinny opierać się na obowiązujących zasadach praktyki medycznej z uwzględnieniem indywidualnych cech każdej kobiety.

Pacjentki należy poinformować, że hormonalne środki antykoncepcyjne nie chronią przed zakażeniem HIV (AIDS) ani żadnym innym schorzeniem przenoszonym drogą płciową.

Obniżona skuteczność

Skuteczność KOK może być zmniejszona w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”), zaburzeń przewodu pokarmowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) lub jednoczesnego stosowania innych leków (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Naruszenie cyklu

Podczas stosowania KOK mogą występować nieregularne krwawienia (plamienie lub krwawienia przebijające), szczególnie w pierwszych kilku miesiącach. Jeśli takie krwawienia trwają po trzech cyklach miesięcznych, należy je uznać za poważne.

Jeśli nieregularne wydzieliny krwawe utrzymują się lub pojawiają się po okresie regularnych krwawień, należy rozważyć przyczyny niesterydowe krwawień i przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne, w tym badania mające na celu wykluczenie nowotworów i ciąży. Do działań diagnostycznych może należeć curettage.

U niektórych kobiet może nie wystąpić krwawienie odstawienie w czasie przerwy w przyjmowaniu leku. W przypadku stosowania KOK zgodnie z zaleceniami w sekcji „Sposób stosowania i dawki” ciąża jest mało prawdopodobna. Jednakże jeśli KOK były stosowane nieregularnie przed brakiem pierwszego krwawienia odstawienia lub jeśli krwawienia odstawienia nie wystąpiły w dwóch cyklach, przed kontynuacją stosowania KOK należy wykluczyć ciążę.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Ten lek jest przeciwwskazany w czasie ciąży.

W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania FEMINATI® należy natychmiast zaprzestać jego stosowania. Wyniki badań epidemiologicznych nie wskazują jednak na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u dzieci matek, które przyjmowały KOK przed zajściem w ciążę, ani na działanie teratogenne przy niezamierzonej dawce KOK w czasie ciąży.

Badania na zwierzętach wykazały występowanie niepożądanych efektów w czasie ciąży i laktacji (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Na podstawie danych z tych badań na zwierzętach nie można wykluczyć niepożądanych efektów wynikających z działania hormonalnego substancji czynnych. Ogólny doświadczenie stosowania KOK w czasie ciąży nie wskazuje jednak na niepożądane działanie u ludzi.

Dostępne dane dotyczące stosowania leku w czasie ciąży są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski dotyczące negatywnego wpływu FEMINATI® na przebieg ciąży, zdrowie płodu i noworodka. Obecnie nie ma odpowiednich danych epidemiologicznych.

Przy wznowieniu stosowania FEMINATI® należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia ZT w okresie poporodowym (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Ostrzeżenie i środki ostrożności”).

Karmienie piersią.

KOK mogą wpływać na karmienie piersią, ponieważ mogą zmniejszać ilość mleka matki oraz zmieniać jego skład. Z tego powodu nie zaleca się stosowania KOK w czasie karmienia piersią. Niewielkie ilości środków antykoncepcyjnych steroidowych i/lub ich metabolitów mogą przenikać do mleka matki podczas stosowania KOK. Te ilości mogą wpływać na dziecko.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami. U kobiet przyjmujących połączone doustne środki antykoncepcyjne nie donoszono o wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Tabletki do stosowania doustnego.

Tabletki należy przyjmować codziennie o tej samej porze, popijając niewielką ilością płynu, zgodnie z kolejnością wskazaną na opakowaniu blisterowym. Nie należy przerwać stosowania tabletek FEMINATI®. Należy przyjmować po 1 tabletce dziennie przez 28 dni z rzędu. Stosowanie tabletek z kolejnej paczki należy rozpocząć bezpośrednio po przyjęciu ostatniej tabletce z poprzedniej paczki. Krwawienie podobne do miesiączki zazwyczaj rozpoczyna się 2–3 dnia po rozpoczęciu przyjmowania tabletek placebo (białych) i może nie ustać przed rozpoczęciem przyjmowania tabletek z następnej paczki.

Do zestawu opakowania należy uchwyt na blister, do którego można włożyć blister, gdy trzeba go zabrać ze sobą, oraz skala kalendarzowa.

Blister zawiera 21 żółtych tabletek z substancjami czynnymi oraz 7 białych tabletek placebo bez substancji czynnych.

Rozpoczęcie stosowania leku FEMINATI®

W poprzednim okresie nie stosowano środków hormonalnych: przyjmowanie tabletek należy rozpocząć w pierwszym dniu cyklu menstruacyjnego kobiety (czyli w pierwszym dniu krwawienia menstruacyjnego).

Przejście z innego hormonalnego środka antykoncepcyjnego (kombinowany doustny środek antykoncepcyjny (KSŚA), pierścień pochwy lub plaster transdermalny): kobieta powinna rozpocząć przyjmowanie tabletek FEMINATI® następnego dnia po przyjęciu ostatniej aktywnej tabletce (ostatnia tabletka zawierająca substancje czynne) jej poprzedniego KSŚA, ale nie później niż następnego dnia po zwykłej przerwie lub po przyjęciu ostatniej tabletce placebo poprzedniego KSŚA. W przypadku stosowania pierścienia pochwy lub plastra transdermalnego, przyjmowanie leku FEMINATI® powinno być rozpoczęte w dniu usunięcia poprzedniego środka, ale nie później niż w dniu, w którym powinno nastąpić zaplanowane zastosowanie tych środków.

Przejście z metody opartej wyłącznie na stosowaniu progestagenów (doustny środek antykoncepcyjny typu „minipigułka”, wstrzykiwania, implanty) lub z wkładki wewnątrzmacicznej z progestagenem: kobieta może rozpocząć przyjmowanie leku FEMINATI® w dowolnym dniu po zaprzestaniu przyjmowania „minipigułki” (w przypadku stosowania implantu lub wkładki wewnątrzmacicznej – w dniu ich usunięcia, w przypadku stosowania wstrzykiwania – zamiast następnego wstrzyknięcia). Jednak we wszystkich przypadkach zaleca się dodatkowe stosowanie bariery antykoncepcyjnej przez pierwsze 7 dni przyjmowania leku.

Po przerywaniu ciąży w I trymestrze: kobieta może rozpocząć stosowanie leku natychmiast. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych.

Po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze: kobietom należy zalecić rozpoczęcie przyjmowania leku FEMINATI® w dniu 21–28 po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze. Jeśli kobieta rozpoczyna przyjmowanie tabletek później, należy zalecić dodatkowe stosowanie bariery antykoncepcyjnej przez pierwsze 7 dni przyjmowania leku. Jednak jeśli stosunek seksualny już miał miejsce, przed rozpoczęciem stosowania KSŚA należy wykluczyć ciążę lub odczekać pierwszej menstruacji.

W przypadku karmienia piersią – patrz rozdział „Karmienie piersią”.

Co robić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletek

Jeśli pominięto przyjęcie białej tabletke – tabletke placebo – można pominąć jej przyjmowanie. Należy jednak usunąć ją z opakowania, aby uniknąć przypadkowego wydłużenia fazy przyjmowania tabletek placebo.

Poniższe wskazówki dotyczą wyłącznie pominięcia przyjęcia żółtych tabletek z substancjami czynnymi.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu tabletki nie przekracza 12 godzin, działanie antykoncepcyjne leku nie jest osłabione. Pominiętą tabletkę należy przyjąć jak najszybciej, gdy tylko to zostanie zauważone, a następnie kontynuować przyjmowanie tabletek o zwyczajnej porze.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu tabletki przekracza 12 godzin, ochrona antykoncepcyjna może być osłabiona. W takim przypadku należy kierować się dwoma podstawowymi zasadami:

1. Przerwa w przyjmowaniu tabletek nie może nigdy przekraczać 7 dni.
2. Odpowiednie zahamowanie układu podwzgórze–przysadka–jajniki osiąga się przez ciągłe przyjmowanie tabletek przez 7 dni.

Zgodnie z tym w życiu codziennym należy kierować się następującymi zaleceniami:

• 1. tydzień

Kobieta powinna jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, gdy tylko o tym pamięta, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje przyjmowanie tabletek o zwyczajnej porze. Ponadto przez następne 7 dni należy stosować bariery antykoncepcyjną, np. prezerwatywę. Jeśli w ciągu poprzednich 7 dni miał miejsce stosunek seksualny, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek zostało pominiętych i im bliżej pominięcie jest do okresu przyjmowania tabletek placebo, tym wyższe ryzyko zajścia w ciążę.

• 2. tydzień

Kobieta powinna jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, gdy tylko o tym pamięta, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje przyjmowanie tabletek o zwyczajnej porze. Jeśli kobieta poprawnie przyjmowała tabletki przez 7 dni przed pominięciem, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych. Jednak jeśli kobieta pominęła przyjęcie więcej niż jednej tabletke, zaleca się stosowanie dodatkowych środków zabezpieczających przez następne 7 dni.

• 3. tydzień

Ryzyko zmniejszenia się skuteczności wzrasta w miarę zbliżania się do siedmiodniowego okresu przyjmowania tabletek placebo.

Jednak przestrzeganie schematu przyjmowania tabletek może zapobiec zmniejszeniu się ochrony antykoncepcyjnej. Jeśli przestrzega się jednej z poniższych zaleceń, nie będzie konieczności stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych, pod warunkiem poprawnego przyjmowania tabletek przez 7 dni poprzedzających pierwsze pominięcie przyjęcia tabletki. W przeciwnym przypadku zaleca się przestrzeganie pierwszego z tych dwóch zaleceń i stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji przez następne 7 dni.

1. Kobieta powinna jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, gdy tylko o tym pamięta, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje przyjmowanie tabletek o zwyczajnej porze aż do zakończenia przyjmowania aktywnych tabletek.

Należy pominąć 7 tabletek z ostatniego rzędu (tabletki placebo). Tabletki z następnej paczki należy rozpocząć przyjmować bezpośrednio po zakończeniu przyjmowania ostatniej aktywnej tabletke z poprzedniej paczki. Mało prawdopodobne, że u kobiety rozpocznie się krwawienie podobne do miesiączki przed zakończeniem przyjmowania wszystkich aktywnych tabletek z drugiej paczki, choć podczas przyjmowania tabletek mogą występować plamienia lub krwawienia przebijające.

1. Kobieta może również przerwać przyjmowanie tabletek z substancjami czynnymi z bieżącej paczki blisterowej. W takim przypadku kobieta powinna przyjmować tabletki z ostatniego rzędu (tabletki placebo) przez 7 dni, wliczając dni pominięcia tabletek, po czym kontynuować przyjmowanie tabletek z następnej paczki blisterowej.

Jeśli kobieta pominęła przyjęcie tabletek i nie ma krwawienia podobnego do miesiączki podczas przyjmowania tabletek placebo, należy skonsultować się z lekarzem w sprawie możliwości zajścia w ciążę.

Zalecenia w przypadku zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego

W przypadku ciężkich zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego (np. wymioty lub biegunka) możliwe jest niepełne wchłonięcie leku; w takim przypadku należy stosować dodatkowe środki antykoncepcyjne. Jeśli wymioty wystąpiły w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki, nową tabletkę (tabletkę zastępczą) należy przyjąć jak najszybciej. Nową tabletkę, jeśli to możliwe, należy przyjąć w ciągu 12 godzin od zwyczajowej pory przyjmowania. Jeśli minęło więcej niż 12 godzin, należy przestrzegać zasad przyjmowania leku podanych w rozdziale „Co robić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletek”. Jeśli kobieta nie chce zmieniać swojego zwyczajowego schematu przyjmowania leku, powinna przyjąć dodatkową tabletkę(i) z innej paczki blisterowej.

Jak zmienić czas wystąpienia krwawienia „odstawienia”

Aby opóźnić krwawienie odstawienia, kobieta powinna kontynuować przyjmowanie tabletek FEMINATI® z nowej paczki i nie stosować tabletek placebo z bieżącej paczki. Długość przyjmowania tabletek może być wydłużona do wyczerpania tabletek z substancjami czynnymi w drugiej paczce. W tym czasie mogą występować krwawienia przebijające lub plamienia. Po przyjęciu wszystkich tabletek placebo wznowiony zostaje zwyczajny sposób przyjmowania leku FEMINATI®.

Aby przenieść czas wystąpienia krwawienia odstawienia na inny dzień tygodnia, zaleca się skrócenie okresu przyjmowania tabletek placebo o tyle dni, o ile się chce. Im krótszy ten okres, tym wyższe ryzyko braku krwawienia podobnego do miesiączki i pojawienia się krwawienia przebijającego lub plamienia podczas przyjmowania tabletek z drugiej paczki (tak jak w przypadku opóźnienia wystąpienia krwawienia odstawienia).

Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentek

Pacjentki w wieku podeszłym.

Leku nie należy stosować po nadejściu menopauzy.

Pacjentki z niewydolnością wątroby. FEMINATI® jest przeciwwskazany u kobiet z ciężką niewydolnością wątroby (patrz rozdziały „Przeciwwskazania” i „Właściwości farmakologiczne”).

Pacjentki z niewydolnością nerek. FEMINATI® jest przeciwwskazany u kobiet z ciężką niewydolnością nerek lub ostrą niewydolnością nerek (patrz rozdziały „Przeciwwskazania” i „Właściwości farmakologiczne”).

Dzieci. FEMINATI® jest wskazany do stosowania tylko po wystąpieniu pierwszej miesiączki. Na podstawie danych epidemiologicznych zebranych u ponad 2000 nastolatków w wieku do 18 lat nie ma informacji wskazujących na różnicę w bezpieczeństwie i skuteczności stosowania u tej grupy pacjentek w porównaniu z kobietami w wieku powyżej 18 lat.

Przedawkowanie.

Do chwili obecnej nie ma danych z badań klinicznych dotyczących przedawkowania tabletek FEMINATI®. Zgodnie z doświadczeniem w stosowaniu KSŚA, przy przedawkowaniu może występować nudności, wymioty lub – u młodych dziewcząt – krwawienie pochwowe. Krwawienie odstawienia może występować u dziewcząt nawet przed menarche w przypadku przypadkowego/nieumyślnego przyjęcia leku. Nie istnieje specyficzny antydotum, leczenie powinno być objawowe.

Niepożądane działania.

W przypadku poważnych niepożądanych działań u pacjentek stosujących KC, patrz także punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”. Poniżej wymienione niepożądane działania obserwowane podczas stosowania leku FEMINATI® (patrz tabela 3).

Niepożądane działania obserwowane podczas stosowania leku FEMINATI®

Tabela 3

Opis poszczególnych działań niepożądanych

U kobiet przyjmujących CHC obserwowano zwiększony ryzyko rozwoju zjawisk zakrzepowo-zatorowych żylnych lub tętniczych, w tym zawału mięśnia serca, udaru mózgu, przemijających ataków niedokrwiennych, zakrzepicy żył i zatorowości płucnej, które opisano szczegółowo w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Poniżej wymienione poważne działania niepożądane obserwowane u kobiet stosujących CPA (opisane również w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”):

• zaburzenia zakrzepowo-zatorowe żylne;
• zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnicze;
• nadciśnienie tętnicze;
• guzy wątroby;
• rozwój lub nasilenie chorób, których związek z przyjmowaniem CPA nie został jednoznacznie ustalony: choroba Crohna, nieswoistego zapalenie jelita grubego, epilepsja, mięsak macicy, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, opryszcz ciężarnych, choria Sydenhama, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholesteryczna;
• chloasma;
• ostre lub przewlekłe zaburzenia funkcji wątroby, które mogą wymagać przerwania stosowania CPA, aż do powrotu wskaźników funkcji wątroby do normy;
• egzogenne estrogeny mogą powodować pojawienie się lub nasilenie objawów dziedzicznego lub nabytego obrzęku naczynioruchowego.

Działania niepożądane obserwowane u pacjentek przyjmujących CPA: niestabilność emocjonalna, depresja; utrata libido; zjawiska zakrzepowo-zatorowe żylne i tętnicze, w tym okluzja obwodowych żył głębokich, zakrzepica i zatorowość płucna, zawał mięśnia serca, udar mózgu (w tym udar hemoragiczny, udar niedokrwienny, przemijający atak niedokrwienny); rumień.

Inne działania niepożądane związane z grupą skojarzonych doustnych środków antykoncepcyjnych wymieniono również w sekcjach „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” (w tym: utrata słuchu związaną z otosklerozą, hipertriglicerydiemię i zwiększony ryzyko rozwoju zapalenia trzustki, powstawanie kamieni żółciowych, zmiany tolerancji glukozy lub wpływ na oporność obwodową na insulinę, żółtaczkę i/lub świąd związany z cholestazą, reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę, pokrzywkę).

Częstość rozpoznawania raka piersi nieco wzrasta u kobiet stosujących CPA. Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40. roku życia występuje rzadko, wzrost liczby rozpoznań raka piersi u kobiet aktualnie stosujących lub niedawno stosujących CPA jest niewielki w porównaniu z ogólnym poziomem ryzyka raka piersi. Związek z przyjmowaniem CPA nie jest znany. Zobacz również sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Interakcje

Krwawienia przebijające i/lub zmniejszenie działania antykoncepcyjnego mogą wystąpić w wyniku interakcji innych leków (induktorów enzymów) z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (zobacz sekcję „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego

lek. Personel medyczny i farmaceutyczny, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych i

braku skuteczności leku za pośrednictwem zautomatyzowanego systemu informacyjnego nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 ºC.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Tabletki powlekane, 0,03 mg/3 mg, nr 28 (21 + 7) w blisterze;

1 blister razem z skalą kalendarzową i uchwyt do blistera w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Laboratorios Leon Farma, S. A.

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Calle La Vallina S/N, Poligono Industrial Navatejera, Villaquilambre, 24193, Hiszpania

Wnioskodawca.

WORWARTS PHARMA Sp. z o.o.

Miejsce położenia wnioskodawcy.

Ukraina, 03142, miasto Kijów, ul. Omeliana Przycaka 4.