Evrotaz

INSTRUKCJA dot. stosowania leku leczniczego Evrotaz (EUROTAZ)

Skład:

substancje czynne: piperacylina, tazobaktam;

1 fiolka zawiera piperacyliny sodu odpowiadającej 4 g piperacyliny, tazobaktamu sodu odpowiadającego 0,5 g tazobaktamu.

Postać leku. Proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek od białego do prawie białego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Beta-laktamy, antybiotyki penicylinowe. Kombinacje penicylin, w tym z inhibitorami β-laktamaz.

Kod ATC J01C R05.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Piperacylina – półsyntetyczny antybiotyk z grupy penicylin o szerokim zakresie działania, który wykazuje aktywność wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, aerobowych i beztlenowych, działając poprzez hamowanie tworzenia się przegrody komórkowej oraz syntezy ściany komórkowej bakterii. Tazobaktam, β-laktam strukturalnie pokrewny do penicylin, jest inhibitorem wielu β-laktamaz, które zazwyczaj powodują oporność na penicyliny i cephalosporyny, jednak nie hamuje enzymów klasy AmpC ani metalo-β-laktamaz. Tazobaktam wzmaga i poszerza zakres działania przeciwbakteryjnego piperacyliny, obejmując bakterie produkujące β-laktamazy, które są zazwyczaj niewrażliwe na piperacylinę i inne antybiotyki β-laktamowe.

Zależności farmakokinetyczne/farmakodynamiczne

Czas przekraczania minimalnej stężenia hamującego wzrost (T > MIC) uznaje się za główny parametr farmakodynamiczny określający skuteczność piperacyliny.

Mechanizm oporności

Dwa główne mechanizmy oporności na piperacylinę/tazobaktam:

• Inaktywacja składnika piperacyliny przez β-laktamazy, które nie są hamowane przez tazobaktam: β-laktamazy klasy molekularnej B, C i D. Ponadto tazobaktam nie zapewnia ochrony przed β-laktamazami o szerokim spektrum działania (ESBL) należącymi do grupy enzymów molekularnych klasy A i D.
• Zmiany białek wiążących penicylinę (PBP), prowadzące do obniżenia powinowactwa piperacyliny do jego celu molekularnego w komórkach bakterii.

Dodatkowo zmiany w przepuszczalności błony bakteryjnej oraz ekspresja pomp efliuksowych wielu leków mogą powodować oporność bakterii na piperacylinę/tazobaktam, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.

Odporność nabyta poszczególnych gatunków może zmieniać się wraz z upływem czasu i różnić w zależności od regionu, dlatego zaleca się uzyskanie lokalnych informacji na temat oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby, należy skonsultować się z ekspertem, gdy lokalna częstość występowania oporności jest na poziomie, który powoduje wątpliwości co do stosowności zastosowania leku, przynajmniej w przypadku niektórych typów zakażeń.

Badania Merino [infekcje krwi wywołane przez producentów ESBL]

W przebiegu prospektywnego, otwartego, randomizowanego badania klinicznego nieinferiorności z równoległymi grupami leczenia piperacyliną/tazobaktamem w porównaniu z meropenemem nie stwierdzono nie mniejszej niż 30-dniowej śmiertelności u dorosłych pacjentów z infekcjami krwi wywołanymi przez E. coli lub K. pneumoniae oporne na ceftriakson.

Ogółem 23 spośród 187 pacjentów (12,3 %), którzy zostali losowani do otrzymywania piperacyliny/tazobaktamu, osiągnęło pierwotny wynik śmiertelności po 30 dniach w porównaniu z 7 spośród 191 pacjentów (3,7 %) z grupy otrzymującej meropenem (różnica ryzyka 8,6 % [jednostronny 97,5 % CI (przedział ufności) od –∞ do 14,5 %]; P = 0,90 dla nieinferiorności). Różnica nie odpowiadała granicy nieinferiorności wynoszącej 5 %. Efekty były spójne w analizie populacji protokołowej: 18 spośród 170 pacjentów (10,6 %) osiągnęło pierwotny wynik w grupie piperacyliny/tazobaktamu w porównaniu z 7 spośród 186 (3,8 %) w grupie meropenemu (różnica ryzyka 6,8 % [jednostronny 97,5 % CI od –∞ do 12,8 %]; P = 0,76 dla nieinferiorności).

Efekty kliniczne i mikrobiologiczne (wtórne wyniki) w 4. dniu obserwowano u 121 spośród 177 pacjentów (68,4 %) w grupie piperacyliny/tazobaktamu w porównaniu z 138 spośród 185 (74,6 %) w grupie meropenemu (różnica ryzyka 6,2 % [95 % CI od 15,5 % do 3,1 %]; P = 0,19). Dla wtórnych wyników testy statystyczne były dwustronne, przy czym wartość P < 0,05 uznawano za istotną.

W badaniu tym zaobserwowano nierównowagę w częstości śmiertelności między badanymi grupami. Zakładano, że zgon w grupie piperacyliny/tazobaktamu nie był związany z współistniejącą infekcją, a z podstawowymi chorobami.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Maksymalne stężenie piperacyliny i tazobaktamu po podaniu w dawkach 4 g/0,5 g przez 30 minut w formie wlewu dożylnego wynosi odpowiednio 298 μg/ml i 34 μg/ml.

Rozprzestrzenienie. Wiązanie z białkami zarówno piperacyliny, jak i tazobaktamu wynosi około 30 %, przy czym obecność tazobaktamu nie wpływa na wiązanie piperacyliny, a obecność piperacyliny — na wiązanie tazobaktamu. Piperacylina/tazobaktam szeroko rozprzestrzeniają się w tkankach i płynach organizmu, w tym w błonie śluzowej jelita, pęcherzu żółciowym, płucach, żółci, narządach rozrodczych kobiety (macicy, jajnikach i jajowodach) oraz kościach. Średnie stężenie w tkankach wynosi od 50 % do 100 % stężenia w osoczu krwi. Brak danych dotyczących przenikania przez barierę krew-mózg.

Biotransformacja. W wyniku metabolizmu piperacylina przekształca się w pochodną dezetylową o niskiej aktywności, tazobaktam — w metabolit nieaktywny. Eliminacja. Piperacylina i tazobaktam są wydalane przez nerki drogą filtracji kłębuszkowej i sekrecji kanalikowej. Piperacylina jest szybko wydalana w postaci niezmienionej, 68 % podanej dawki wykrywa się w moczu. Tazobaktam i jego metabolity są szybko wydalane drogą nerkową, 80 % podanej dawki wykrywa się w niezmienionej postaci, reszta — w postaci metabolitów. Dalsza ekspresja piperacyliny, tazobaktamu i dezetylopiperacyliny z żółcią jest nieznaczna.

Po podaniu dawki pojedynczej i powtarzanych dawek piperacyliny i tazobaktamu u zdrowych ochotników okres półtrwania w osoczu krwi wahał się od 0,7 godziny do 1,2 godziny i nie zależał od dawki ani czasu trwania wlewu. W przypadku obniżenia klirensu kreatyniny okres półtrwania piperacyliny i tazobaktamu wydłuża się.

Osobliwe grupy pacjentów

Uszkodzenie funkcji wątroby. Okres półtrwania piperacyliny i tazobaktamu u pacjentów z marskością wątroby wydłuża się odpowiednio o około 25 % i 18 % w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami.

Uszkodzenie funkcji nerek. Okres półtrwania piperacyliny i tazobaktamu wydłuża się wraz z obniżeniem klirensu kreatyniny. Przy klirensie kreatyniny poniżej 20 ml/min okres półtrwania piperacyliny i tazobaktamu wydłuża się odpowiednio 2 i 4 razy w porównaniu z pacjentami z prawidłową funkcją nerek.

Podczas hemodializy wydalane jest od 30 % do 50 % podanej dawki piperacyliny i 5 % tazobaktamu w formie metabolitu. W przypadku dializy opłucnowej wydalane jest odpowiednio około 6 % i 21 % piperacyliny i tazobaktamu, przy czym 18 % tazobaktamu wydala się w formie jego metabolitu.

Populacja pediatryczna. W trakcie analizy populacyjnej farmakokinetyki obliczony klirens u pacjentów w wieku od 9 miesięcy do 12 lat był porównywalny z wartością u dorosłych, przy średniej wartości 5,64 (0,34) ml/min/kg. Klirens piperacyliny u pacjentów pediatrycznych w wieku od 2 do 9 miesięcy wynosił 80 % tej wartości. Średni objętość rozprzestrzenienia piperacyliny wynosiła 0,243 (0,011) l/kg i nie zależała od wieku.

Pacjenci w podeszłym wieku. Średni okres półtrwania piperacyliny i tazobaktamu był odpowiednio o 32 % i 55 % dłuższy u pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu z młodymi pacjentami. Różnica ta może być związana z wiekowymi zmianami klirensu kreatyniny.

Rasa. Nie zaobserwowano różnic w farmakokinetyce piperacyliny ani tazobaktamu między zdrowymi ochotnikami rasy mongoloidalnej (n = 9) i kaukaskiej (n = 9), którzy otrzymywali pojedynczą dawkę 4 g/0,5 g.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Lek Evrotaz wskazany jest do leczenia poniższych infekcji u dorosłych i dzieci od 2. roku życia.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia:

• ciężka zapalenie płuc (w tym zapalenie szpitalne i związane z wentylacją);
• powikłane infekcje dróg moczowych (w tym naczyniowica);
• powikłane infekcje jamy brzusznej;
• powikłane infekcje skóry i tkanek miękkich (w tym infekcyjne powikłania zespołu stopy cukrzycowej).

Leczenie pacjentów z bakteriemią towarzyszącą lub związaną z którąkolwiek z powyższych infekcji lub podejrzaną bakteremią.

Lek Evrotaz może być stosowany u pacjentów z neutropenią, prawdopodobnie spowodowaną infekcją bakteryjną.

Uwaga. Nie zaleca się stosowania leku Evrotaz u dorosłych pacjentów z bakteremią wywołaną przez E. coli i K. pneumoniae produkujące rozszerzone beta-laktamazy (niewrażliwe na ceftriakson).

Dzieci w wieku od 2 do 12. roku życia:

• powikłane infekcje jamy brzusznej.

Lek Evrotaz może być stosowany u dzieci z neutropenią i gorączką, prawdopodobnie spowodowanymi infekcją bakteryjną.

Zaleca się kierowanie się oficjalnymi wytycznymi dotyczącymi stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancje czynne oraz na inne antybiotyki z grupy penicylin.

Ciężka reakcja alergiczną na inny antybiotyk beta-laktamowy (np. cefalosporynę, monobaktam lub karbapenem) w wywiadzie.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nerwomięśniowe leki rozkurczowe nierepolaryzujące. Jednoczesne podawanie piperycyliny i wekuronium może prowadzić do przedłużenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez wekuronium. Ze względu na podobny mechanizm działania oczekuje się, że blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołana przez każdy nerwomięśniowy lek rozkurczowy nierepolaryzujący może być przedłużona pod wpływem piperycyliny. W przypadku jednoczesnego stosowania jakiegokolwiek nerwomięśniowego leku rozkurczowego nierepolaryzującego z piperycyliną konieczna jest kontrola działań niepożądanych związanych z blokadą nerwowo-mięśniową.

Leki przeciwpłytkowe. W przypadku jednoczesnego stosowania z heparyną, doustnymi lekami przeciwpłyt­kowymi oraz innymi lekami wpływającymi na układ krzepnięcia krwi, w tym na funkcję płytek krwi, należy częściej przeprowadzać badania układu krzepnięcia krwi w dynamice.

Metotreksat. Piperycylina może opóźniać wydalanie metotreksatu, dlatego w celu zapobieżenia efektowi toksycznemu należy monitorować stężenie metotreksatu w surowicy krwi u pacjentów.

Probenecyd. Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków z grupy penicylin, jednoczesne podawanie probenecydu i leku Evrotaz wydłuża okres półtrwania oraz zmniejsza klirens nerkowy zarówno piperycyliny (o 21%), jak i tazobaktamu (o 71%). Jednak maksymalne stężenie obu leków w osoczu krwi nie ulega zmianie.

Probenecydu nie należy stosować razem z lekiem Evrotaz, chyba że korzyść przeważa nad ryzykiem.

Aminoglikozydy. Piperycylina, również w połączeniu z tazobaktamem, nie wykazywała istotnego wpływu na farmakokinetykę tobramycyny zarówno u pacjentów z zachowaną funkcją nerek, jak i u pacjentów z łagodnym i umiarkowanym stopniem zaburzeń funkcji nerek. Farmakokinetyka piperycyliny, tazobaktamu i metabolitów również nie ulegała istotnym zmianom po podaniu tobramycyny.

U pacjentów z ostrym zaburzeniem funkcji nerek obserwowano inaktywację tobramycyny i gentamycyny w wyniku stosowania piperycyliny.

Ze względu na inaktywację in vitro aminoglikozydów przez piperycyliny w jednym roztworze, lek Evrotaz i aminoglikozydy zaleca się podawać oddzielnie. Preparaty piperycyliny i aminoglikozydy należy przygotowywać, rozcieńczać i podawać oddzielnie w przypadku terapii wspomagającej z aminoglikozydami. Do podania należy używać wyłącznie kaniuli typu Y. Przy zachowaniu wszystkich powyższych warunków lek Evrotaz można podawać za pomocą kaniuli typu Y wyłącznie z aminoglikozydami wymienionymi w tabeli 1.

Tabela 1

*Długość wstrzykiwania patrz w instrukcji leczenia medycznego środka farmaceutycznego.

Dawka aminoglikozydu zależy od masy ciała, charakteru infekcji (poważnej lub zagrażającej życiu) oraz funkcji nerek (klirens kreatyniny).

Podczas współwstrzykiwania dożylnego personel medyczny powinien przestrzegać następujących wymagań:

• przestrzegać warunków bezpyłowych, stosować zestaw do wstrzykiwania dożylnego przez 24 godziny;
• oznaczyć pojemnik: nazwisko pacjenta, czas i data wstrzykiwania;
• okresowo sprawdzać stan roztworu: przejrzystość, kolor, obecność cząstek obcych widocznych gołym okiem.

Zgodność środka farmaceutycznego Evrotaz z innymi aminoglikozydami nie została ustalona. Informacje dotyczące stosowania piperycyliny/tazobaktamu z aminoglikozydami patrz w punktach „Szczególne wskazania” oraz „Niezgodność”.

Środek farmaceutyczny Evrotaz jest niezgodny z tobramycyną do jednoczesnej infuzji przez kaniulę typu Y.

Wankomycyna. Badania wykazały zwiększoną częstość ostrych uszkodzeń nerek u pacjentów stosujących jednocześnie piperycylinę/tazobaktam i wankomycynę w porównaniu z monoterapią wankomycyną (patrz punkt „Szczególne wskazania”). Niektóre z tych badań wykazały zależność interakcji wankomycyny od dawki.

Nie wykazano farmakokinetycznej interakcji między piperycyliną/tazobaktamem a wankomycyną.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Nieenzymatyczne metody pomiaru poziomu glukozy w moczu mogą prowadzić do wyników fałszywie dodatnich, tak jak w przypadku innych penicylin. Dlatego podczas terapii środkiem farmaceutycznym wymagane jest enzymatyczne pomiar poziomu glukozy w moczu.

Szereg metod chemicznych oznaczania białka w moczu może prowadzić do wyników fałszywie dodatnich. Nie wpływa to na pomiar poziomu białka za pomocą pasków testowych.

Bezpośredni test Coombsa może być dodatni.

Testy Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA mogą prowadzić do wyników fałszywie dodatnich u pacjentów otrzymujących środek farmaceutyczny Evrotaz. Zgłaszano reakcje krzyżowe z polisacharydami i polifuranozami nie-Aspergillus w teście Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA.

Dodatnie wyniki badań wymienionych powyżej u pacjentów otrzymujących środek farmaceutyczny Evrotaz powinny być potwierdzone innymi metodami diagnostycznymi.

Zgodność farmaceutyczna z innymi lekami. Środek farmaceutyczny Evrotaz nie powinien być mieszany w jednej strzykawce lub kroplówce z innymi lekami, z wyjątkiem rozcieńczalników wymienionych powyżej, ponieważ brak danych dotyczących zgodności.

Szczególne środki ostrożności.

Przy wyborze leku Evrotaz do leczenia konkretnego pacjenta należy wziąć pod uwagę stosowanie półsyntetycznego penicyliny o szerokim spektrum działania, biorąc pod uwagę takie czynniki jak ciężkość infekcji oraz rozpowszechnienie oporności na inne odpowiednie środki przeciwbakteryjne.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Evrotaz należy dokładnie przeanalizować wywiad pacjenta dotyczące reakcji nadwrażliwości na penicyliny i cefalosporyny, a także na inne alergeny.

W przypadku stosowania leków z grupy penicylin opisywano ciężkie, a rzadko — śmiertelne reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, w tym wstrząs) u pacjentów otrzymujących leczenie penicylinami. Ciężkie reakcje alergiczne mogą wymagać przerwania podawania antybiotyku, podania adrenaliny oraz podjęcia innych natychmiastowych działań. Lek Evrotaz może powodować ciężkie działania niepożądane ze strony skóry, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny nekrolizy epidermy, reakcja lekowa z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS) oraz ostra ogólna egzantematyczna pustuloza. W przypadku wystąpienia u pacjentów wysypek skórnych należy ich dokładnie obserwować i przerwać stosowanie leku Evrotaz, jeśli zmiany postępują.

Powodowany antybiotykami kolit pseudomembranozny może objawiać się ciężkim, trudnym do wyleczenia biegunką, która może zagrażać życiu pacjenta. Kolit pseudomembranozny może wystąpić podczas lub po zakończeniu leczenia antybakteryjnego. W takich przypadkach należy przerwać stosowanie leku.

Przy stosowaniu leku Evrotaz może rozwinąć się oporność mikroorganizmów, co może prowadzić do superinfekcji.

Hemofagocytarny zespół limfohistiocytozy (HLH). Opisywano przypadki HLH u pacjentów otrzymujących piperacylinę lub kombinację piperacylina/tazobaktam, często gdy leczenie trwało dłużej niż 10 dni. HLH to stan zagrożenia życia, charakteryzujący się patologiczną aktywacją układu odpornościowego, objawiającą się objawami klinicznymi i objawami nadmiernej reakcji zapalnej (np. gorączka, hepatosplenomegalia, hipertriglicerydemia, hipofibrynogenemia, wysoki poziom ferrytyny w surowicy, cytopenia i hemofagocytoza). Pacjentów, u których wystąpią wczesne objawy patologicznej aktywacji układu odpornościowego, należy niezwłocznie przebadać. W przypadku rozpoznania HLH należy przerwać leczenie piperacyliną lub kombinacją piperacylina/tazobaktam.

U niektórych pacjentów otrzymujących antybiotyki beta-laktamowe wystąpiły krwawienia. Czasem te reakcje towarzyszyły zmiany parametrów laboratoryjnych krzepnięcia krwi, takich jak czas krzepnięcia krwi, agregacja płytek krwi i czas protrombinowy, częściej u pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku wystąpienia objawów krwawienia należy przerwać antybiotykoterapię i rozpocząć odpowiednie leczenie.

W przypadku stosowania leku Evrotaz możliwe jest uzyskanie fałszywie dodatniego wyniku badania glukozy w moczu metodą opartą na redukcji jonów miedzi. Dlatego zaleca się stosowanie metody opartej na enzymatycznym utlenianiu glukozy. Przy długotrwałym leczeniu możliwe jest rozwinięcie się leukopenii i neutropenii, dlatego należy okresowo kontrolować stan hematologiczny pacjenta.

W przypadku ciężkich infekcji można rozpocząć leczenie empiryczne lekiem Evrotaz przed uzyskaniem wyników posiewów i testów wrażliwości na antybiotyki.

Tak jak w przypadku innych penicylin, przy stosowaniu wysokich dawek mogą wystąpić powikłania neurologiczne w postaci drgawek, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

Niewydolność nerek. Z uwagi na potencjalną nefrotoxiczność tazobaktam należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów poddawanych hemodializie. Dawkę i odstępy między podaniami leku należy dostosować w zależności od stopnia zaburzenia funkcji nerek.

Zgodnie z danymi z dużego, wieloośrodkowego, randomizowanego badania oceniającego tempo filtracji kłębuszkowej po podaniu antybiotyków często stosowanych w leczeniu pacjentów ciężko chorych, stosowanie kombinacji piperacylina/tazobaktam wiązało się z niższym tempem filtracji kłębuszkowej w porównaniu z innymi antybiotykami. Stwierdzono, że stosowanie kombinacji piperacylina/tazobaktam jest przyczyną opóźnienia przywracania funkcji nerek u tych pacjentów. U pacjentów z niskim poziomem potasu lub u tych, którzy jednocześnie przyjmują leki mogące obniżyć poziom potasu, może rozwinąć się hipokaliemia; u takich pacjentów należy okresowo kontrolować poziom elektrolitów we krwi.

Ważne informacje dotyczące substancji pomocniczych. Ten lek zawiera 9,4 mmol (216 mg) sodu w jednym fiolce. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety ubogiej w sól.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Obecnie nie ma wystarczających i dobrze kontrolowanych badań dotyczących stosowania kombinacji piperacylina/tazobaktam lub piperacyliny czy tazobaktamu oddzielnie u kobiet w ciąży. Lek Evrotaz przenika przez łożysko. Lek może być stosowany jedynie wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla ciężarnej przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność, ale nie stwierdzono dowodów teratogenności w dawkach toksycznych dla matki.

Okres karmienia piersią. Piperacylina wydzielana jest w niewielkich stężeniach do mleka matki, stężenie tazobaktamu w mleku matki nie zostało zbadane. Dlatego lek może być stosowany w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko dla kobiety i dziecka.

Plodność. W badaniach funkcji rozrodczych u szczurów po wstrzyknięciu wewnątrzotrzewnowym tazobaktamu lub kombinacji piperacylina/tazobaktam nie stwierdzono niekorzystnego wpływu na płodność i kojarzenie.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Podczas leczenia należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy, drgawek, które mogą wpływać na szybkość reakcji psychomotorycznych.

Sposób stosowania i dawki

Dawka i częstotliwość podawania leku zależą od przebiegu i lokalizacji infekcji oraz od możliwych patogenów.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia

Zwykła dawka to 4 g piperycyliny / 0,5 g tazobaktamu co 8 godzin.

W przypadku zapalenia płuc nabytej w szpitalu oraz infekcji bakteryjnych u pacjentów z neutropenią zalecana dawka to 4 g piperycyliny / 0,5 g tazobaktamu co 6 godzin. Taki schemat można również stosować w leczeniu pacjentów z innymi wskazanymi infekcjami, szczególnie w ciężkich postaciach.

W tabeli 2 podano zalecaną częstotliwość podawania dla dorosłych pacjentów i dzieci.

Tabela 2

Pacjenci z niewydolnością nerek

Dawkę dożylną należy dostosować w zależności od stopnia zaburzenia funkcji nerek (należy dokładnie monitorować każdego pacjenta pod kątem objawów toksyczności lekowej; dawkę i częstość podawania leku należy odpowiednio skorygować).

Tabela 3

Dla pacjentów poddawanych hemodializie należy podać dodatkową dawkę 2 g piperycyliny / 0,25 g tazobaktamu po każdej sesji dializy, ponieważ hemodializa usuwa 30–50 % piperycyliny w ciągu 4 godzin.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Nie jest wymagana korekta dawki (patrz punkt „Właściwości farmakologiczne”).

Pacjenci w podeszłym wieku

Dla pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek lub klirem kreatyniny powyżej 40 ml/min nie jest wymagana korekta dawki.

Dzieci w wieku od 2 do 12 lat

W tabeli 4 przedstawiono częstotliwość podawania oraz zalecane dawki na kilogram masy ciała dla dzieci w wieku od 2 do 12 lat, w zależności od wskazań lub stanu klinicznego.

Tabela 4

* Nie przekraczać maksymalnej dawki 4 g / 0,5 g przy czasie infuzji 30 minut.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Dawkę dożylną należy dostosować w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek w następujący sposób (należy dokładnie monitorować każdego pacjenta pod kątem objawów toksyczności lekowej; dawkę i częstotliwość podawania leku należy odpowiednio dostosować):

Tabela 5

Dla dzieci poddawanych hemodializie należy podawać dodatkową dawkę 40 mg piperycyliny / 5 mg tazobaktamu / kg masy ciała po każdej sesji dializy.

Dzieci w wieku do 2 lat

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku Evrotaz u dzieci w wieku do 2 lat.

Czas trwania leczenia

Zwykły czas trwania leczenia w przypadku większości wskazań wynosi 5–14 dni. Czas trwania leczenia powinien jednak zależeć od ciężkości infekcji, patogenu oraz postępów klinicznych i bakteriologicznych pacjenta.

Sposób podania

Lek Evrotaz 4 g / 0,5 g podaje się za pomocą wlewu dożylnego (przez więcej niż 30 minut).

Przygotowanie roztworu

Przygotowanie roztworu do stosowania dożylnego należy przeprowadzać w warunkach aseptycznych. Przed zastosowaniem przygotowany roztwór należy sprawdzić wizualnie pod kątem braku wtrąceń mechanicznych i oznak zmiany barwy. Należy stosować wyłącznie przezroczysty roztwór, wolny od wtrąceń mechanicznych.

Stosowanie dożylne

Zawartość fiolki należy rozpuścić w rozpuszczalniku w ilości podanej w tabeli 6. Fiolkę należy wstrząsać aż do całkowitego rozpuszczenia proszku. Odtworzenie roztworu podczas ciągłego wstrząsania następuje w ciągu 90 sekund.

Tabela 6

* Roztwory do rekonstytucji:

• 0,9 % (9 mg/ml) roztwór do wstrzykiwań chlorku sodu;
• woda do wstrzykiwań (1);
• 5 % roztwór glukozy.

(1) Maksymalna zalecana objętość wody do wstrzykiwań na jedno dawkowanie to 50 ml.

Odtworzone roztwory należy odsysać z fiolki za pomocą strzykawki. Jeżeli rekonstytucja roztworu została przeprowadzona zgodnie z zaleceniami, odsączenie zawartości fiolki za pomocą strzykawki zapewni dostępność deklarowanej ilości piperycyliny/tazobaktamu.

Odtworzone roztwory mogą być dodatkowo rozcieńczone do wymaganej objętości (od 50 ml do 150 ml) jednym z następujących zgodnych rozcieńczalników:

• 0,9 % (9 mg/ml) roztwór do wstrzykiwań chlorku sodu;
• 5 % roztwór glukozy;
• woda do wstrzykiwań.

Stosowanie łącznie z aminoglikozydami

Z uwagi na inaktywację in vitro aminoglikozydów przez antybiotyki beta-laktamowe, lek Evrotaz i aminoglikozydy zaleca się podawać oddzielnie. Jeżeli wskazane jest współczesne leczenie z aminoglikozydami, lek Evrotaz oraz aminoglikozydy należy rekonstytuować, rozcieńczać i podawać oddzielnie.

Nieużywany lek lub odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Tylko do jednorazowego użytku. Nieużywany roztwór należy zniszczyć.

Dzieci.

Stosować u dzieci powyżej 2. roku życia.

Przedawkowanie.

Objawy. Większość niepożądanych objawów obserwowanych przy przedawkowaniu (w tym nudności, wymioty i biegunka) pojawiała się również po podaniu dawek terapeutycznych. U pacjentów może wystąpić zwiększona pobudliwość nerwowo-mięśniowa lub napady drgawek po podaniu dawek przekraczających zalecane (szczególnie w przypadku niewydolności nerek). Leczenie. W przypadku przedawkowania należy przerwać leczenie piperycyliną/tazobaktamem. Nie znamy specyficznego antydota. Leczenie objawowe i wspomagające, zależnie od obrazu klinicznego. Nadmiarowe stężenia piperycyliny lub tazobaktamu we krwi można zmniejszyć poprzez hemodializę. Po pojedynczej dawce piperycyliny/tazobaktamu 3,375 g odsetek usunięcia piperycyliny i tazobaktamu w wyniku hemodializy wynosił odpowiednio około 31 % i 39 %.

Efekty uboczne.

W większości przypadków działania niepożądane po zastosowaniu leku nie były ciężkie (biegunka, wymioty, nudności, wysypka) i były tolerowane przez pacjentów, nie wymagając odstawienia leczenia.

Częstość występowania tych działań niepożądanych wynosi ≥ 1/100 – < 1/10. Najpoważniejsze reakcje niepożądane — kolit pseudobłoniasty i toksyczne nekrolizy epidermy — występują u 1–10 pacjentów na 10000. Na podstawie dostępnych danych niemożliwe jest oszacowanie częstości występowania pancytopenii, wstrząsu anafilaktycznego oraz zespołu Stevensa-Johnsona.

Poniżej wymienione reakcje niepożądane sklasyfikowano według układów narządów i częstości ich występowania. Stosuje się następującą klasyfikację częstości występowania reakcji niepożądanych: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 – < 1/10); nieczęsto (≥ 1/1000 – < 1/100); rzadko (≥ 1/10000 – < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10000).

*Przypadki działań niepożądanych po zastosowaniu piperycyliny/tazobaktamu, odnotowane w okresie pogwarancyjnym.

W przypadku stosowania w wysokich dawkach może rozwinąć się hiperwolemia, drżenie, encefalopatia (szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek).

U chorych na mukowiscydozę leczenie piperycyliną zwiększało prawdopodobieństwo wystąpienia gorączki i wysypek.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych i innych badań diagnostycznych
Podanie leku Evrotaz może spowodować fałszywie pozytywną reakcję na glukozę w moczu przy użyciu reakcji z solami miedzi, co jest charakterystyczne również dla innych penicylin. Zaleca się stosowanie metod oznaczania glukozy opartych na enzymatycznym utlenianiu glukozy.

Przy stosowaniu szeregu chemicznych metod oznaczania białka w moczu mogą wystąpić fałszywie pozytywne wyniki. Stosowanie leku nie wpływa na wyniki oznaczania białka w moczu za pomocą pasków diagnostycznych.

Test Coombsa bezpośredniego może być fałszywie pozytywny.

Zgłaszano o krzyżowe reakcje z polisacharydami i polifuranozami, które nie są składnikami ściany komórkowej Aspergillus, przy stosowaniu testu Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA.

Pozytywne wyniki powyższych testów u pacjentów, którym podano lek Evrotaz, należy potwierdzić innymi metodami diagnostycznymi.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w opakowaniu pierwotnym.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie należy mieszać leku Evrotaz w jednej strzykawce lub wlewie z innymi lekami, poza rozpuszczalnikami wskazanymi w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

W przypadku jednoczesnego stosowania leku z innymi antybiotykami (np. aminoglikozydami) należy je podawać oddzielnie. Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych z aminoglikozydem in vitro może prowadzić do znaczącej inaktywacji aminoglikozydu.

Nie należy mieszać leku Evrotaz z innymi substancjami w strzykawce lub butelce do infuzji, ponieważ nie ustalono ich zgodności.

Ten lek należy podawać za pomocą systemu infuzyjnego oddzielnie od innych leków, jeśli nie udowodniono ich zgodności.

Z uwagi na niestabilność chemiczną leku Evrotaz nie należy stosować go łącznie z roztworami zawierającymi wodorowęglan sodu.

Roztwór Ringera z laktem (roztwór Hartmana) jest niezgodny z lekiem Evrotaz.

Nie należy dodawać Evrotaz do preparatów krwi ani do hydrolizatu albuminy.

Opakowanie.

Po 1 butelce w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Astral SteriTech Private Limited.

Miejsce produkcji oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

911, K.P.R.G., Makarpura, Vadodara, Gujarat - 390010, Indie.

Wniosek.

ZEVITA.

Miejsce zamieszkania wnioskodawcy i/lub przedstawiciela wnioskodawcy.

904, Habtown Viva, Western Express Highway, Jogeshwari West, Mumbai Suburban, Maharashtra, 400060, Indie.