Esperal®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ESPERAL® (ESPERAL®)

Skład:

substancja czynna: disulfiram;

1 tabletka zawiera disulfiram 500 mg;

substancje pomocnicze: stearynian magnezu, povidon K30, karboksymetyloceluloza sodowa, celuloza mikrokryształowa.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: tabletki kremowo-białe, okrągłe, z krzyżem na jednej stronie i grawerem „ESPERAL” po drugiej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w uzależnieniu od alkoholu.

Kod ATC N07B B01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Disulfiram hamuje działanie wielu enzymów. Hamowanie aktywności aldehydodehydrogenazy prowadzi do wzrostu stężenia aldehydu octowego, metabolitu alkoholu etylowego, co powoduje wystąpienie nieprzyjemnych objawów, takich jak silne zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty, uczucie dyskomfortu, tachykardia oraz hipotensja tętnicza.

Farmakokinetyka.

Po doustnym podaniu disulfiram jest szybko, ale nie w pełni wchłaniany (70–90 %). Jest szybko metabolizowany: przekształca się w dietyloditiokarbaminian, który następnie jest wydalany w postaci glukuronidu lub przekształca się w dietyloaminę i dwusiarczek węgla. Część dwusiarczku węgla jest wydalana przez płuca. Pozostała część jest metabolizowana i wydalana z moczem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie przeciwdziałające zapobiegające nawrotowi uzależnienia od alkoholu.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na disulfiram lub którykolwiek składnik leku oraz na związki tiurowe. Ciężka niewydolność wątroby. Epilepsja. Niewydolność nerek. Ciężka niewydolność oddechowa. Cukrzyca. Psychoneurologiczne zaburzenia. Zaburzenia sercowo-naczyniowe. Spożycie napojów alkoholowych lub leków zawierających alkohol w ciągu ostatnich 24 godzin.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Kombinacje, których nie zaleca się stosować.

Alkohol (jako napój lub substancja pomocnicza). Rozwój reakcji antyalkoholowej (uczucie gorąca, zaczerwienienie, wymioty, tachykardia). Należy unikać spożycia napojów alkoholowych oraz leków zawierających alkohol, aż do całkowitego wyprowadzenia leku z organizmu. W takich przypadkach należy kierować się danymi dotyczącymi okresu półtrwania.

Izoniazyd. Zaburzenia zachowania i koordynacji ruchów.

Metronidazol. Ryzyko wystąpienia ostrych epizodów psychotycznych lub dezorientacji, które ustępują po odstawieniu leku.

Fenytoina (na podstawie ekstrapolacji danych) oraz fosfenytoina. Istotne i szybkie podwyższenie stężenia fenytoiny w osoczu krwi z objawami toksyczności (poprzez hamowanie metabolizmu). Jeśli nie można uniknąć stosowania tej kombinacji, wskazane jest obserwowanie kliniczne oraz kontrola stężenia fenytoiny w osoczu krwi zarówno podczas, jak i po zakończeniu leczenia disulfiramem.

Leki z grupy 5-nitroimidazoli (metronidazol, ornidazol, seknidazol, tinidazol). Przejściowy stan psychotyczny, dezorientacja.

Leki hepatotoksyczne. Należy unikać jednoczesnego stosowania z disulfiramem ze względu na możliwość uszkodzenia wątroby.

Warfaryna (oraz inne leki przeciwkrzepne na podstawie ekstrapolacji danych). Wzmożenie działania przeciwkrzepnego przy doustnej podawaniu oraz zwiększenie ryzyka krwawienia (poprzez zmniejszenie metabolizmu w wątrobie).

Teofilina. Disulfiram hamuje metabolizm teofiliny. Z tego powodu należy skorygować dawkowanie teofiliny (zmniejszyć dawkę), kierując się objawami klinicznymi oraz stężeniami leku w osoczu krwi.

Benzodiazepiny. Disulfiram może nasilać działanie uspokajające benzodiazepin, hamując ich metabolizm oksydacyjny (szczególnie chlorodiazepoksydu i diazepamu). Dawkę benzodiazepiny należy skorygować, kierując się objawami klinicznymi.

Antydepresanty trójcykliczne. Wzmożenie reakcji antyalkoholowej.

Kombinacje wymagające ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu.

Antagoniści witaminy K. Zwiększenie działania antagonisty witaminy K oraz zwiększenie ryzyka krwawienia. Należy częściej kontrolować międzynarodowe znormalizowane stosunki (INR). Należy skorygować dawkę antagonisty witaminy K w czasie leczenia disulfiramem oraz przez 8 dni po jego odstawieniu.

Kombinacje, które należy brać pod uwagę.

Kokaina. Disulfiram może hamować metabolizm kokainy, co prowadzi do wyraźnego zwiększenia stężenia kokainy w osoczu krwi oraz do zwiększenia ryzyka wydłużenia interwału QT.

Disulfiram należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących kokainę.

Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania.

Stosowanie disulfiramu jako monoterapii.

Zarejestrowano przypadki ciężkiej hepatotoksyczności, prowadzącej do konieczności przeszczepienia wątroby lub zakończonej śmiercią. W przypadku pojawienia się objawów ostrzegawczych (osłabienie, brak apetytu, nudności, wymioty, ból brzucha lub żółtaczka) należy niezwłocznie przeprowadzić kompletny badanie medyczne oraz ocenić parametry funkcji wątroby (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Zgłaszano przypadki dezorientacji, zaburzeń neurologicznych, zaburzeń psychicznych oraz halucynacji podczas leczenia disulfiramem. Lekarze powinni poinformować pacjentów o ryzyku wystąpienia zaburzeń psychicznych i halucynacji, nawet jeśli wcześniej nigdy nie wystąpiły podobne problemy. Lekarze powinni monitorować rozwój objawów zaburzeń psychicznych i zalecać pacjentom oraz osobom opiekującym się nimi, aby niezwłocznie skontaktowały się z personel medycznym w przypadku wystąpienia objawów zaburzeń psychicznych podczas leczenia (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Stosowanie disulfiramu z alkoholem.

Pacjenta należy poinformować o ryzyku wystąpienia efektu antyalkoholowego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”) w przypadku jednoczesnego stosowania leku i napojów alkoholowych, nawet w niewielkich ilościach. Pacjenci powinni zachować ostrożność wobec zawartości alkoholu w niektórych innych lekach (szczególnie w doustnych roztworach) lub produktach spożywczych, a także przy stosowaniu kosmetyków perfumeryjnych, takich jak po goleniu lub perfumy.

Nieprzyjemne objawy (przypływy, rumień, nudności i wymioty, uczucie ogólnego niedoboru sił, tachykardia i hipotensja tętnicza) pojawiają się około 10 minut po spożyciu alkoholu i trwają od 30 minut do kilku godzin.

Reakcje po zażyciu alkoholu mogą występować przez okres do 2 tygodni po zakończeniu leczenia disulfiramem. Zarejestrowano cięższe reakcje: zaburzenia rytmu serca, napady dławicy piersiowej, omdlenia, wstrząs naczynioruchowy, zawał mięśnia sercowego, nagłą śmierć, osłabienie oddychania oraz objawy neurologiczne (dezorientacja, encefalopatia i drgawki).

Nie zaleca się stosowania disulfiramu z następującymi substancjami:

• napojami alkoholowymi i lekami zawierającymi alkohol;
• izoniazydem;
• metronidazolem;
• fenytoiną, fosfenytoiną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Ostrożność podczas stosowania.

Lek ten należy stosować wyłącznie po dokładnym badaniu medycznym (ogólny przegląd lekarski i badania laboratoryjne). Ocena parametrów funkcji wątroby, w tym poziomów transaminaz, powinna być przeprowadzona przed rozpoczęciem leczenia disulfiramem (patrz sekcja „Przeciwwskazania”), a następnie w regularnych odstępach czasu, przynajmniej raz na miesiąc, szczególnie w pierwszych 3 miesiącach leczenia. W przypadku, gdy poziomy transaminaz są trzykrotnie wyższe od górnej granicy normy, lek należy natychmiast i trwale odstawić. Należy dokładnie monitorować stan pacjentów, aż do normalizacji parametrów funkcji wątroby.

Disulfiram należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wypryskiem spowodowanym nikielą, ze względu na zwiększony ryzyko rozwoju zapalenia wątroby (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Disulfiramu nigdy nie należy stosować pacjentom bez ich wiedzy.

Nie zaleca się stosowania disulfiramu w czasie ciąży, niezależnie od jej trwania, oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują środków antykoncepcyjnych (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania na zwierzętach nie dostarczyły przekonujących wyników, a dane z badań klinicznych są niewystarczające.

Z tego powodu disulfiram nie jest zalecany ani w czasie ciąży, niezależnie od jej trwania, ani kobietom w wieku rozrodczym, które nie stosują środków antykoncepcyjnych.

Rozwój reakcji antyalkoholowej przy jednoczesnym stosowaniu leku z alkoholem może mieć poważne konsekwencje dla płodu.

Karmienie piersią. Stosowanie leku w czasie karmienia piersią nie jest zalecane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.
Kierowanie pojazdami lub praca z innymi mechanizmami może być niebezpieczna ze względu na ryzyko wystąpienia senności na początku leczenia.

Sposób stosowania i dawki.

Lek jest przeznaczony do doustnego przyjmowania. Zaleca się stosowanie dorosłym w dawce 1 tabletka na dobę. Tabletkę należy wypić wodą (pół szklanki), przyjmować rano podczas śniadania, po zaprzestaniu spożywania alkoholu przez co najmniej 24 godziny. Długość leczenia ustala lekarz indywidualnie.

Dzieci. Brak doświadczenia w stosowaniu leku w leczeniu dzieci.

Nadawka.

Objawy. Nadawka samym disulfiramiem może powodować zaburzenia neurologiczne: zespół pozapiramidowy, zaburzenia świadomości (śpiączka, drgawki, dezorientacja i encefalopatia). Leczenie objawowe.

W wyniku nadawki disulfiram w połączeniu z alkoholem może spowodować śpiączkę lub zespół dezorientacji, niewydolność sercowo-naczyniową, czasem z powikłaniami neurologicznymi.

Leczenie objawowe.

Efekty uboczne.

Niepożądane działania zostały sklasyfikowane pod względem częstości według następujących kryteriów: ≥ 1/10 – bardzo często; od ≥ 1/100 do < 1/10 – często; od ≥ 1/1000 do < 1/100 – rzadko; od ≥ 1/10 000 do < 1/1000 – bardzo rzadko; < 1/10 000 – niezwykle rzadko; częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Efekty uboczne związane z zastosowaniem disulfiram

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

często: dyspepsja

częstość nieznana: nudności, wymioty, ból żołądka, biegunka; nieprzyjemny zapach z jamy ustnej (halitoza); nietypowy zapach stolca.

Zaburzenia ze strony wątroby

częstość nieznana: często obserwuje się podwyższone stężenie transaminaz. Zanotowano przypadki zapalenia wątroby (głównie cytolitycznego): w niektórych ciężkich przypadkach zapalenie wątroby towarzyszy niewydolności wątroby lub zapaleniu wątroby typu fulminans, które może stanowić wskazanie do przeszczepienia wątroby lub mieć zakończenie śmiertelne (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

bardzo często: ból głowy;

często: senność;

rzadko: polineuropatia;

częstość nieznana: zapalenie nerwu wzrokowego, utrata pamięci, drgawki, encefalopatia, która zazwyczaj ustępuje po przerwaniu leczenia.

Zaburzenia ze strony naczyń krwionośnych

częstość nieznana: nadciśnienie tętnicze.

Zaburzenia ze strony psychiki

częstość nieznana: dezorientacja, zaburzenia psychoneurologiczne, zaburzenia psychiczne oraz halucynacje.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej

częstość nieznana: zapalenie alergicznego typu (dermatyt alergiczny).

Zaburzenia ogólne oraz reakcje w miejscu podania

bardzo często: osłabienie (astenia).

Efekty uboczne związane z jednoczesnym stosowaniem disulfiram i alkoholu

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

częstość nieznana: objawy neurologiczne (dezorientacja, encefalopatia i drgawki).

Zaburzenia ze strony serca

częstość nieznana: tachykardia, zaburzenia rytmu serca, napady dławicy piersiowej, zawał mięśnia sercowego, nagła śmierć.

Zaburzenia ze strony naczyń krwionośnych

częstość nieznana: zaczerwienienie twarzy, hipotensja tętnicza, kolaps sercowo-naczyniowy.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersia

częstość nieznana: osłabienie oddychania.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

częstość nieznana: wymioty, nudności.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej

częstość nieznana: rumień (erytema).

Zaburzenia ogólne oraz reakcje w miejscu podania

częstość nieznana: uczucie niedoboru samopoczucia.

Przekazywanie podejrzeń co do wystąpienia niepożądanych działań

Przekazywanie informacji o podejrzewanych niepożądanych działaniach po rejestracji produktu leczniczego jest ważnym elementem. Umożliwia ono kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem danego leku. Osoby pracujące w służbie zdrowia proszone są o zgłaszanie wszystkich podejrzewanych niepożądanych działań poprzez krajowy system raportowania.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Opakowanie. Nr 20: po 20 tabletek w butelce, 1 butelka w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Sofarimex - Indústria Química e Farmacêutica, S.A.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Alto De Colaride, Avenida das Indústrias, Agualva-Cacém, 2735-213, Portugalia /
Alto De Colaride, Avenida das Industrias, Agualva-Cacem, 2735-213, Portugal.

Wniosek składający.

Neuraxpharm Arzneimittel GmbH, Niemcy.