Dutris

INSTRUKCJA dot. stosowania leku leczniczego Dutris (Dutrys)

Skład:

substancja czynna: dutasteryd (dutasteride);

1 kapsułka zawiera 0,5 mg dutasterydu;

substancje pomocnicze: propylenoglikolu monokaprylan typu II; butylohydroksytoluen (E 321);

otoczka kapsułki: żelatyna, glikol, tlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Kapsułki miękkie.

Główne właściwości fizykochemiczne: jasnożółte, owalne (około 16,5 x 6,5 mm) miękkie kapsułki żelatynowe, wypełnione przezroczystą cieczą.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w łagodnym przeroście prostaty. Inhibitory 5α-reduktazy testosteronu. Kod ATC G04C B02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dutryz – podwójny inhibitor 5α-reduktazy, który hamuje zarówno izoenzymy typu 1, jak i typu 2 5α-reduktazy odpowiedzialne za przekształcanie testosteronu w 5α-dihydrotestosteron. Dihydrotestosteron to androgen, który przede wszystkim odpowiada za hiperplazję tkanki gruczołu krokowego. Maksymalne zmniejszenie stężenia dihydrotestosteronu pod wpływem leczenia lekiem Dutris zależy od dawki i obserwuje się je w pierwszych 1–2 tygodniach. Po 1. i 2. tygodniu stosowania Dutrisu w dawce dobowej 0,5 mg średnie stężenie dihydrotestosteronu zmniejsza się odpowiednio o 85% i 90%.

U pacjentów z łagodnym nadżeraniem gruczołu krokowego, którzy otrzymywali 0,5 mg dutasterydu dziennie, średnie zmniejszenie stężenia dihydrotestosteronu wynosiło 94% po 1 roku i 93% po 2 latach leczenia, natomiast średnie stężenie testosteronu wzrastało o 19% zarówno po 1 roku, jak i po 2 latach leczenia.

Niewydolność serca.

W czteroletnim badaniu klinicznym stosowania dutasterydu w połączeniu z tamsulozyną w leczeniu łagodnego nadżerania gruczołu krokowego u 4844 mężczyzn (badanie CombAT) częstość występowania niewydolności serca (pojęcie zbiorcze) w grupie terapii kombinowanej (14/1610, 0,9%) była wyższa niż w każdej z grup monoterapii dutasterydem (4/1623, 0,2%) lub tamsulozyną (10/1611, 0,6%).

W oddzielnym czteroletnim, porównawczym badaniu klinicznym z zastosowaniem placebo, dotyczącego chemoprewencji dutasterydem, w którym wzięło udział 8231 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z ujemnym wynikiem biopsji raka prostaty i początkowym stężeniem antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) pomiędzy 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub pomiędzy 3,0 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 60 lat (badanie REDUCE), stwierdzono, że częstość występowania niewydolności serca u pacjentów przyjmujących dutasteryd w dawce 0,5 mg raz dziennie (30/4105, 0,7%) była wyższa w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo (16/4126, 0,4%). W retrospektywnej analizie tego badania wykazano wyższą częstość występowania niewydolności serca u pacjentów przyjmujących jednocześnie dutasteryd i bloker α (12/1152, 1,0%) w porównaniu z osobami przyjmującymi dutasteryd bez blokera α (18/2953, 0,6%), placebo i bloker α (1/1399, <0,1%) lub placebo bez blokera α (15/2727, 0,6%). Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu (osobno lub w połączeniu z blokerami alfa) a występowaniem niewydolności serca (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Rak piersi u mężczyzn.

Dwa badania epidemiologiczne typu „przypadek-kontrola”, jedno przeprowadzone w USA (n = 339 przypadków raka piersi i n = 6780 w grupie kontrolnej), a drugie w Wielkiej Brytanii (n = 398 przypadków raka piersi i n = 3930 w grupie kontrolnej), nie wykazały zwiększenia ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn stosujących inhibitory 5α-reduktazy. Wyniki pierwszego badania nie wykazały związku z rakiem piersi (względne ryzyko przy stosowaniu ≥ 1 roku przed rozpoznaniem raka piersi w porównaniu ze stosowaniem < 1 roku: 0,70; 95% CI 0,34, 1,45). W drugim badaniu względne ryzyko raka piersi związane ze stosowaniem inhibitorów 5α-reduktazy w porównaniu z brakiem ich stosowania wynosiło 1,08; 95% CI 0,62, 1,87.

Nie stwierdzono związku przyczynowego między występowaniem raka piersi u mężczyzn a długotrwałym stosowaniem dutasterydu.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po podaniu pojedynczej dawki 0,5 mg maksymalne stężenie leku w osoczu obserwuje się po 1–3 godzinach. Biodostępność absolutna wynosi 60% po dwugodzinnej dożylnej infuzji. Biodostępność nie zależy od przyjmowania pokarmu.

Rozkład

Dutasteryd po pojedynczym lub wielokrotnym podaniu charakteryzuje się dużym objętością rozkładu (od 300 l do 500 l). Udział wiązania z białkami osocza przekracza 99,5%.

Po stosowaniu w dawce dobowej 0,5 mg 65% stałego stężenia stacjonarnego dutasterydu w osoczu osiąga się po 1 miesiącu leczenia, a około 90% – po 3 miesiącach. Stałe stężenie stacjonarne dutasterydu wynoszące około 40 ng/ml w osoczu osiąga się po 6 miesiącach leczenia w dawce dobowej 0,5 mg. Tak jak w osoczu, stałe stężenie dutasterydu w nasieniu osiąga się po 6 miesiącach. Po 52 tygodniach leczenia średnie stężenie dutasterydu w nasieniu wynosi 3,4 ng/ml (w zakresie 0,4–14 ng/ml). Procent rozprowadzenia dutasterydu z osocza do nasienia wynosi około 11,5%.

Biota transformacja

In vitro dutasteryd jest metabolizowany przez ludzkie enzymy CYP3A4 cytochromu P450 do dwóch monohydroksylowych metabolitów.

Według danych analizy spektrometrycznej w osoczu ludzkim wykryto niezmieniony dutasteryd, 3 główne metabolity (4′-hydroksydutasteryd, 1,2-dihydrodutasteryd i 6-hydroksydutasteryd) oraz 2 mniejsze metabolity (6,4′-dihydroksydutasteryd i 15-hydroksydutasteryd).

Wydalanie

Dutasteryd jest intensywnie metabolizowany. Po doustnym podaniu dutasterydu w dawce 0,5 mg/dobę z 1% do 15,4% (średnio 5,4%) podanej dawki wydala się z kałem w niezmienionej postaci. Pozostała część dawki wydala się w postaci metabolitów.

W moczu wykrywa się jedynie śladowe ilości niezmienionego dutasterydu (mniej niż 0,1% podanej dawki). Ostateczny okres półtrwania dutasterydu wynosi 3–5 tygodni. Resztkowe stężenia dutasterydu w osoczu mogą być wykrywane przez 4–6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Pacjenci w podeszłym wieku

Na podstawie danych farmakokinetyki i farmakodynamiki nie ma potrzeby modyfikowania dawki dutasterydu w zależności od wieku pacjenta.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Wpływ niewydolności nerek na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Jednak po podaniu 0,5 mg dutasterydu mniej niż 0,1% dawki wydala się z moczem, dlatego nie ma potrzeby modyfikowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania” oraz „Sposób stosowania i dawki”).

Dane badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa

Nowoczesne badania ogólnej toksyczności, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka.

Badania toksyczności rozrodczej u samców szczurów wykazały zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasieniowych, zmniejszenie wydzielania gruczołów płciowych oraz wartości wskaźników płodności (spowodowane efektem farmakologicznym dutasterydu). Kliniczne znaczenie tych wyników jest nieznane.

Tak jak w przypadku innych inhibitorów enzymu 5α-reduktazy, podawanie dutasterydu w okresie ciąży powodowało feminizację płodów męskich u szczurów i królików. Dutasteryd wykryto we krwi samic szczurów po ich skojarzeniu z samcami szczurami, które otrzymywały dutasteryd. Przy stosowaniu dutasterydu u naczelnych w okresie ciąży, pod wpływem działania przez krew nie zaobserwowano żadnej feminizacji płodów męskich, co znacznie przekraczało poziom, który prawdopodobnie może wystąpić przy przeniesieniu przez nasienie człowieka. Mało prawdopodobne jest, że przeniesienie dutasterydu z nasieniem negatywnie wpłynie na płód męskiego płci.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawów łagodnego nadżerostu prostaty o umiarkowanym i ciężkim stopniu nasilenia; zmniejszenie ryzyka wystąpienia ostrego zatrzymania moczu oraz konieczności interwencji chirurgicznej u pacjentów z objawami łagodnego nadżerostu prostaty o umiarkowanym i ciężkim stopniu nasilenia.

Przeciwwskazania.

Dutris jest przeciwwskazany:

• pacjentom z podwyższoną wrażliwością na dutasteryd, inne inhibitory 5α-reduktazy, soję, orzechy ziemne lub inne składniki leku.
• w leczeniu kobiet i dzieci (patrz sekcje „Stosowanie w czasie ciąży i karmienia piersią”, „Dzieci”).
• chorym z ciężką niewydolnością wątroby.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Informacje dotyczące obniżenia stężenia PSA we krwi podczas stosowania dutasterydu oraz informacje dotyczące wykrywania raka gruczołu krokowego znajdują się w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę dutasterydu.

Inhibitory CYP3A4 i/lub białka P-glikoproteinowego.

Dutasteryd wydalany jest głównie drogą metabolizmu. Badania in vitro wskazują, że katalizatorami metabolizmu są CYP3A4 i CYP3A5. Oficjalnych badań interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4 nie przeprowadzono. Jednak w badaniu farmakokinetyki populacyjnej stężenia dutasterydu we krwi były średnio 1,6–1,8 razy wyższe u niewielkiej liczby pacjentów leczonych jednocześnie werapamilem lub dyltiazemem (umiarkowane inhibitory CYP3A4 i inhibitory białka P-glikoproteinowego) niż u innych pacjentów.

W przypadku długotrwałego stosowania dutasterydu w połączeniu z lekami, które są silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (np. rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol podawane doustnie), stężenie dutasterydu we krwi może wzrosnąć. Dalsze hamowanie 5α-reduktazy przy przedłużeniu działania dutasterydu jest mało prawdopodobne. Jednak możliwe jest zmniejszenie częstotliwości podawania dawek dutasterydu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Należy zaznaczyć, że w przypadku hamowania aktywności enzymu okres półtrwania może stać się jeszcze dłuższy, a terapia wspomoczna może w takim przypadku trwać ponad 6 miesięcy, zanim osiągnięte zostanie nowe stężenie równowagowe.

Długotrwałe stosowanie dutasterydu w połączeniu z lekami, które są silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (takimi jak rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol podawane doustnie), może prowadzić do zwiększenia stężenia dutasterydu. Dalsze hamowanie 5α-reduktazy przy przedłużeniu działania dutasterydu jest mało prawdopodobne. Jednak możliwe jest zmniejszenie częstotliwości podawania dawek dutasterydu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Należy zaznaczyć, że w przypadku hamowania aktywności enzymu okres półtrwania może stać się jeszcze dłuższy, a terapia wspomoczna może w takim przypadku trwać ponad 6 miesięcy, zanim osiągnięte zostanie nowe stężenie równowagowe.

Podanie 12 g cholestryraminy godzinę po przyjęciu pojedynczej dawki 5 mg dutasterydu nie wpływało na farmakokinetykę dutasterydu.

Wpływ dutasterydu na farmakokinetykę innych leków

Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny ani digoksyny. Wskazuje to, że dutasteryd nie hamuje/indukuje aktywności enzymu CYP2C9 ani białka przenośnika P-glikoproteinowego.

Dane badań in vitro wskazują, że dutasteryd nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 ani CYP3A4.

W małym badaniu (N=24) trwającym 2 tygodnie z udziałem zdrowych mężczyzn stwierdzono, że dutasteryd (0,5 mg na dobę) nie wpływa na farmakokinetykę tamsulozyny ani terazozyny. W badaniu nie wykazano również objawów interakcji farmakodynamicznej.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Leczenie skojarzone można stosować po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych (w tym niewydolności serca) oraz po rozważeniu alternatywnych metod leczenia, w tym monoterapii (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”).

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

W czterolecznych badaniach klinicznych stwierdzono nieco wyższą częstość występowania niewydolności serca (pojęcie łączące wszystkie doniesienia, głównie niewydolność serca i przewlekłą niewydolność serca) u pacjentów leczonych kombinacją Dutrisu z blokerem α, głównie tamsulozyną, w porównaniu z pacjentami, którzy nie otrzymywali tej kombinacji. Jednakże częstość niewydolności serca była niższa we wszystkich grupach otrzymujących dąsteryd w porównaniu z grupą placebo. Inne dostępne dane dotyczące dąsterydu lub blokerów α nie potwierdzają wniosku o zwiększeniu ryzyka sercowo-naczyniowego (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Przeprowadzono metaanalizę 12 randomizowanych, placebo-kontrolowanych lub porównawczych badań klinicznych (n = 18802), w której oceniano ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego przy stosowaniu dąsterydu (w porównaniu z grupą kontrolną). Nie stwierdzono istotnego statystycznie zwiększenia ryzyka niewydolności serca (RR 1,05; 95 % CI 0,71, 1,57), ostrego zawału mięśnia sercowego (RR 1,00; 95 % CI 0,77, 1,30) ani udaru mózgu (RR 1,20; 95 % CI 0,88, 1,64).

Wpływ na poziom antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) i wykrywanie raka gruczołu krokowego.

Poziom antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) jest ważnym elementem procesu przesiewowego w celu wykrycia raka gruczołu krokowego.

Dutris może obniżać stężenie PSA w surowicy u pacjentów średnio o około 50 % po 6 miesiącach leczenia.

Pacjenci przyjmujący Dutris powinni mieć ustalony nowy punkt odniesienia PSA po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia tym lekiem. Następnie ten poziom należy regularnie monitorować. Każde potwierdzone zwiększenie poziomu PSA od najniższego poziomu osiągniętego podczas leczenia Dutrisem może wskazywać na obecność raka gruczołu krokowego (szczególnie raka wysokiego stopnia zaawansowania) lub niestosowanie się do zaleceń leczenia Dutrisem i wymaga dokładnego zbadania, nawet jeśli wartości PSA mieszczą się w normie u mężczyzn nieleczonych inhibitorami 5α-reduktazy. Podczas interpretacji poziomu PSA u pacjentów leczonych Dutrisem należy uwzględniać wcześniejsze wartości PSA w celu porównania.

Stosowanie Dutrisu nie wpływa na wykorzystanie poziomu PSA do diagnostyki raka gruczołu krokowego po ustaleniu nowego punktu odniesienia.

Ogólny poziom PSA w surowicy wraca do wartości wyjściowych w ciągu 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Stosunek wolnego PSA do całkowitego poziomu PSA pozostaje stały również podczas leczenia Dutrisem. Dlatego jeśli lekarz zdecyduje o wykorzystaniu stosunku wolnego PSA do wykrycia raka gruczołu krokowego u pacjenta przyjmującego Dutris, nie jest konieczna korekta tej wartości.

Przed rozpoczęciem leczenia dąsterydem oraz okresowo podczas terapii pacjent powinien poddać się badaniu per rectum, jak również innym badaniom mającym na celu wykrycie raka gruczołu krokowego.

Rak gruczołu krokowego i nowotwory o wysokim stopniu złośliwości według skali Gleasona (nisko zróżnicowane)

W czterolecznym badaniu klinicznym z udziałem 8000 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z wcześniejszymi negatywnymi wynikami biopsji raka gruczołu krokowego i początkowym poziomem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml (badanie REDUCE) u 1517 mężczyzn rozpoznano raka gruczołu krokowego. Częstość przypadków raka gruczołu krokowego o stopniu zgodnym z punktacją 8–10 według skali Gleasona w grupie pacjentów leczonych Dutrisem (29,09 %) była wyższa w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (19,06 %). Nie zaobserwowano zwiększenia częstości przypadków raka gruczołu krokowego o stopniu Gleasona 5–6 oraz 7–10. Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem Dutrisu a wysokimi stopniami zaawansowania raka gruczołu krokowego. Kliniczne znaczenie tej liczbowej dysproporcji jest nieznane. Mężczyźni leczeni Dutrisem powinni być regularnie badani pod kątem ryzyka raka gruczołu krokowego, w tym pod kątem poziomu PSA.

W dodatkowym, kolejnym dwuletnim badaniu pacjentów uczestniczących w badaniu z zastosowaniem dąsterydu jako profilaktyki chemicznej (badanie REDUCE) stwierdzono niską częstość nowych przypadków raka gruczołu krokowego (grupa dąsterydu [n=14, 1,2 %] oraz grupa placebo [n=7, 0,7 %]) bez nowych przypadków raka gruczołu krokowego z punktacją 8–10 według skali Gleasona.

Długotrwałe obserwacje (do 18 lat) pacjentów z badania klinicznego z zastosowaniem innego inhibitora 5α-reduktazy (finasterydu) jako profilaktyki chemicznej nie wykazały istotnej statystycznie różnicy między grupami finasterydu a placebo w częstości ogólnej przeżywalności (HR 1,02, 95 % CI 0,97–1,08) ani przeżywalności po rozpoznaniu raka gruczołu krokowego (HR 1,01, 95 % CI 0,85–1,20).

Rak piersi

Zgłaszano rzadkie przypadki raka piersi u mężczyzn podczas badań klinicznych i w okresie postmarketingowym. Jednak badania epidemiologiczne wskazują na brak zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn przy stosowaniu inhibitorów 5α-reduktazy. Pacjenci powinni niezwłocznie zgłaszać wszelkie zmiany w tkankach piersi, takie jak wydzielanie z brodawki sutkowej lub obrzęk.

Niehermetyczne kapsułki.

Dąsteryd jest wchłaniany przez skórę, dlatego kobiety i dzieci powinny unikać kontaktu z niehermetycznymi kapsułkami (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”). Jeśli ciecz z kapsułki dostanie się na skórę, należy natychmiast opłukać ją wodą z mydłem.

Pacjenci z niewydolnością wątroby.

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dąsterydu nie był badany. Ze względu na intensywny metabolizm dąsterydu oraz 3–5-tygodniowy okres półwylęgu stosowanie leku u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby należy prowadzić ostrożnie (patrz sekcje „Właściwości farmakologiczne” oraz „Sposób dawkowania i stosowania”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Dutris jest przeciwwskazany u kobiet.

Ciąża.

Tak jak inne inhibitory 5α-reduktazy, dąsteryd przeszkadza w przekształcaniu testosteronu w dihydrotestosteron, co może hamować rozwój narządów płciowych zewnętrznych u płodu płci męskiej. Niewielkie ilości dąsterydu wykryto w nasieniu osób przyjmujących lek w dawce 0,5 mg na dobę. Nie wiadomo, czy dąsteryd dostający się do organizmu kobiety z nasieniem mężczyzny leczonego dąsterydem wpływa na płód płci męskiej (to ryzyko jest najwyższe w pierwszych 16 tygodniach ciąży).

Tak jak w przypadku stosowania innych inhibitorów 5α-reduktazy, zaleca się stosowanie prezerwatywy, jeśli partnerka pacjenta jest w ciąży lub potencjalnie może zajść w ciążę, w celu zapobieżenia dostaniu się nasienia do organizmu kobiety.

Karmienie piersią.

Nie wiadomo, czy dąsteryd przenika do mleka matki.

Płodność.

Zgłaszano przypadki wpływu dąsterydu na parametry nasienia (zmniejszenie liczby plemników, objętości nasienia oraz ruchliwości plemników) u zdrowych mężczyzn (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Nie można wykluczyć ryzyka obniżenia płodności męskiej.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów silnikowych lub innych maszyn.

Ze względu na właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne dąsteryd nie wpływa na zdolność prowadzenia samochodu i innych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Dutris można stosować samodzielnie lub w połączeniu z blokerem α – tamsulozynem (0,4 mg).

Dorosłych mężczyzn (w tym pacjentów w podeszłym wieku)

Zalecaną dawką Dutrisu jest 1 kapsułka (0,5 mg) doustnie raz dziennie. Kapsułki należy połykać całkowicie, nie otwierać ani nie żuć, ponieważ kontakt z zawartością kapsułki może powodować podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła.

Dutris można przyjmować niezależnie od posiłku.

Mimo że ulga po zażyciu leku może być obserwowana we wczesnym okresie, leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy w celu obiektywnej oceny skuteczności działania leku.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością nerek nie badano, dlatego należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z ciężką niewydolnością nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością wątroby nie badano, dlatego należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Dzieci.

Stosowanie jest przeciwwskazane.

Przedawkowanie.

W badaniach klinicznych jednorazowe dawki dutasterydu do 40 mg/dobę (80 razy wyższe niż dawki terapeutyczne) podawane przez 7 dni nie powodowały niepokojących objawów z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania. W trakcie badań klinicznych stosowano dawki dutasterydu 5 mg/dobę przez 6 miesięcy bez pojawienia się dodatkowych działań niepożądanych w porównaniu z dawką 0,5 mg/dobę.

Nie istnieje specyficzny antydotum, dlatego w przypadku możliwego przedawkowania należy stosować leczenie objawowe i wspomagające.

Efekty uboczne.

Monoterapia Dutasterydą

U około 19% pacjentów przyjmujących dutasteryd w dwuletnich badaniach klinicznych z randomizacją i kontrolą placebo w ciągu pierwszego roku leczenia wystąpiły efekty uboczne. Większość zaobserwowanych efektów ubocznych była łagodna lub umiarkowana i dotyczyła układu rozrodczego. W ciągu kolejnych 2 lat w otwartych badaniach rozszerzonych nie zaobserwowano żadnych zmian w profilu efektów ubocznych.

W Tabeli 1 przedstawiono efekty uboczne wykryte podczas kontrolowanych badań klinicznych oraz w okresie po rejestracji. Podano efekty uboczne wykryte podczas badań klinicznych, które według badaczy były związane z przyjmowaniem leku (z częstością występowania ≥ 1%), obserwowane częściej u pacjentów przyjmujących dutasteryd niż placebo w ciągu pierwszego roku leczenia. Efekty uboczne zarejestrowane w okresie po rejestracji zostały wykryte na podstawie spontanicznych zgłoszeń po rejestracji, dlatego ich rzeczywista częstość jest nieznana.

Klasyfikacja częstości: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 do < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000), nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1

*Efekty uboczne związane z zaburzeniami funkcji seksualnych są powiązane z leczeniem dutasterydą (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Te działania niepożądane mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Wpływ dutasterydu na ich trwanie jest nieznany.

^Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

+Obejmuje uczucie wrażliwości i powiększenie piersi.

Terapia skojarzona z α-blokerem tamsulozyną

Dane z czterolecowego badania CombAT, w którym porównywano przyjmowanie dutasterydu 0,5 mg (n=1623) i tamsulozyny 0,4 mg (n=1611) raz dziennie oddzielnie oraz w kombinacji (n=1610), wykazały, że częstość działań niepożądanych związanych z lekiem w pierwszym, drugim, trzecim i czwartym roku leczenia wynosiła odpowiednio 22%, 6%, 4% i 2% dla terapii skojarzonej dutasterydem/tamsulozyną, 15%, 6%, 3% i 2% dla monoterapii dutasterydem oraz 13%, 5%, 2% i 2% dla monoterapii tamsulozyną. Wyższa częstość występowania działań niepożądanych w grupie terapii skojarzonej w pierwszym roku leczenia była spowodowana wyższą częstością zaburzeń układu rozrodczego, w szczególności zaburzeń ejakulacji, obserwowanych w tej grupie.

W pierwszym roku leczenia w badaniu CombAT zaobserwowano następujące działania niepożądane związane z przyjmowaniem leku, według oceny badaczy, z częstością występowania większą lub równą 1%; częstość występowania tych reakcji w ciągu 4 lat leczenia przedstawiono w tabeli 2.

Tabela 2

a kombinacja – dutasterid 0,5 mg 1 raz na dobę plus tamsulozyna 0,4 mg 1 raz na dobę.

b Ogólny termin „Niewydolność serca” obejmuje niewydolność serca ze stazem, niewydolność serca, niewydolność lewej komory, ostre niewydolność serca, szok kardiogenny, ostrą niewydolność lewej komory, niewydolność prawej komory, ostrą niewydolność prawej komory, niewydolność komorową, niewydolność sercowo-płucną, zastojową kardiomiopatię.

c Reakcje niepożądane związane z zaburzeniami funkcji seksualnych są skojarzone z leczeniem dutasterydą (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Te reakcje niepożądane mogą trwać po zakończeniu leczenia. Wpływ dutasterydu na ich trwanie jest nieznany.

d Obejmuje nadwrażliwość oraz powiększenie piersi.

^Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

Inne dane

Badanie REDUCE wykazało wyższą częstość występowania raka prostaty z oceną 8–10 według skali Gleasona u mężczyzn przyjmujących dutasteryd w porównaniu z placebo. Nie wiadomo, czy na wyniki tego badania wpłynęło zmniejszenie objętości prostaty czy inne czynniki związane z przyjmowaniem dutasterydu.

Podczas badań klinicznych oraz w okresie po rejestracji zgłaszano przypadki wystąpienia raka piersi u mężczyzn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Zgłaszanie reakcji niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma duże znaczenie. Umożliwia to prowadzenie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego produktu leczniczego. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku do Państwowego Centrum Eksperckiego MSZ Ukrainy pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed działaniem światła. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 kapsułek w blisterze, po 3 lub 9 blisterów w tekturowym pudełku; po 15 kapsułek w blisterze;

po 2 lub 6 blisterów w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

KRKA, d.d., Ново место, Słowenia/KRKA, d.d., Novo mesto, Slovenia.

Laboratorios Leon Farma, S.A., Hiszpania/Laboratorios Leon Farma, S.A., Spain.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia/Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenia.

Polígono Industrial Navatejera, C/La Villina s/n, Villaquilambre, 24193 León, Hiszpania /Poligono Industrial Navatejera, C/La Villina s/n, Villaquilambre, 24193 Leon, Spain.