Duoprost

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Duoprost

Skład:

Substancje czynne: latanoprost, timolol;

1 ml roztworu zawiera latanoprostu 50 μg; timololu maleinianu równoważnie timololowi 5 mg;

Substancje pomocnicze: sodu diwodorofosforan dwuwodan, sodu wodorofosforan dwunastowodan, sodu chlorek, benzalkonium chlorek, sodu wodorotlenek, kwas chlorowodorowy 1M, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: roztwór praktycznie przezroczysty i praktycznie wolny od widocznych cząstek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwwąskośródowe i środki mionowe. Blokery beta. Timolol, kombinacje. Kod ATC S01E D51.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Preparat leczniczy Duoprost zawiera dwie substancje czynne: latanoprost i małan timololu. Oba składniki obniżają podwyższone wewnątrzgałkowe ciśnienie oczne za pomocą różnych mechanizmów działania, a efekt addytywny prowadzi do bardziej wyraźnego obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego w porównaniu z monoterapią każdym z tych składników. Latanoprost, analog prostaglandyny F2α, jest selektywnym agonistą receptorów FP prostaglandyn, który obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej. Głównym mechanizmem działania jest zwiększenie odpływu uweoskleralnego. Ponadto u ludzi obserwowano nieznaczne zwiększenie odpływu (obniżenie oporu odpływu w trąbeczkach). Latanoprost nie wykazuje istotnego wpływu na produkcję cieczy wodnistej ani na barierę krew–ciecz wodnista, ani na krążenie krwi wewnątrzgałkowe. Długotrwałe stosowanie latanoprostu u małp, którym wykonano ekstrakapsularną ekstrakcję soczewki, nie wpływało na naczynia siatkówki oka, zgodnie z danymi angiografii fluoresceinowej. Latanoprost nie indukował wycieku fluoresceiny w tylnym odcinku oka u pacjentów z pseudofakią podczas krótkotrwałego leczenia.

Timolol jest nieselectywnym blokerem receptorów β-1 i β-2 adrenergicznych, nie wykazującym istotnego bezpośredniego działania sympatymimetycznego, nie wywiera bezpośredniego wpływu depresyjnego na mięsień sercowy ani aktywności membranostabilizującej. Timolol obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zmniejszenie produkcji cieczy wodnistej w nabłonku rzęskowym. Dokładny mechanizm działania nie został ustalony, ale najprawdopodobniej polega na hamowaniu zwiększonej syntezy cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP) wywołanej endogenną stymulacją receptorów β-adrenergicznych.

Timolol nie wywiera istotnego wpływu na przepuszczalność bariery krew–ciecz wodnista wobec białek osocza krwi. U królików długotrwałe stosowanie timololu nie wpływało na lokalny przepływ krwi w oku.

W badaniach doboru dawek Duoprost wykazywał istotnie większe obniżenie średniego dobowego ciśnienia wewnątrzgałkowego w porównaniu z monoterapią latanoprostem lub timololem stosowanymi raz dziennie. W dwóch dobrze kontrolowanych, podwójnie ślepych, sześciomiesięcznych badaniach klinicznych stopień obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego przy stosowaniu preparatu Duoprost porównywano ze stopniem obniżenia przy monoterapii latanoprostem i timololem u pacjentów z ciśnieniem wewnątrzgałkowym co najmniej 25 mm Hg. Po wstępnym okresie stosowania timololu przez 2–4 tygodnie (średnie obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego wyniosło 5 mm Hg w porównaniu z wartością zarejestrowaną w momencie włączenia do badania), dodatkowe obniżenie średniego dobowego ciśnienia wewnątrzgałkowego wynoszące 3,1, 2,0 oraz 0,6 mm Hg obserwowano po 6 miesiącach leczenia odpowiednio preparatem Duoprost, latanoprostem i timololem (2 razy dziennie). Efekt obniżania podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego przy stosowaniu preparatu Duoprost utrzymywał się przez kolejne 6-miesięczne badania otwarte.

Istniejące dane wskazują, że wieczorne stosowanie preparatu może być bardziej skuteczne w obniżaniu ciśnienia wewnątrzgałkowego niż poranne. Jednak przy rozważaniu zaleceń dotyczących porannej lub wieczornej dawki należy brać pod uwagę tryb życia pacjenta oraz prawdopodobną zgodę.

Należy pamiętać, że w przypadku niewystarczającej skuteczności leku kombinowanego, skuteczne może okazać się oddzielne stosowanie timololu 2 razy dziennie i latanoprostu 1 raz dziennie, co zostało potwierdzone w badaniach.

Początek działania preparatu Duoprost występuje w ciągu 1 godziny, a maksymalny efekt utrzymuje się od 6 do 8 godzin. Efekt adekwatnego obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego utrzymuje się do 24 godzin przy wielokrotnym stosowaniu.

Farmakokinetyka.

Latanoprost

Absorpcja

Latanoprost jest prolekami esteru izopropylowego, który jest w zasadzie nieaktywny, ale po hydrolizie estrów w rogówce staje się biologicznie aktywną kwasem latanoprostu. Prolek wykazuje dobrą absorpcję przez rogówkę i, jak wszystkie leki dostarczane do cieczy wodnistej, ulega hydrolizie podczas przechodzenia przez rogówkę.

Rozkład

Badania przeprowadzone u ochotników wykazały, że maksymalne stężenie w cieczy wodnistej (około 15–30 ng/ml) osiągane jest około 2 godziny po miejscowym stosowaniu latanoprostu jako monoterapii. Po miejscowym stosowaniu u małp latanoprost rozkłada się głównie w przednim odcinku oka, spojówce i powiekach.

Oczyszczanie z osocza kwasu latanoprostu wynosi 0,4 l/h/kg; objętość rozkładu jest niewielka – 0,16 l/kg, co prowadzi do krótkiego okresu półtrwania w osoczu (17 minut). Po miejscowym stosowaniu w okulistyce ogólna biodostępność latanoprostu wynosi 45%. Kwas latanoprostu wiąże się z białkami osocza krwi w 87%.

Biortransformacja i wydalanie

Metabolizm kwasu latanoprostu w oku jest praktycznie nieistotny. Główny metabolizm zachodzi w wątrobie. Główne metabolity (1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor) nie posiadają lub mają jedynie słabe działanie biologiczne (badania na zwierzętach) i są wydalane głównie z moczem.

Timolol

Absorpcja i rozkład

Maksymalne stężenie timololu w cieczy wodnistej osiągane jest około 1 godzinę po miejscowym stosowaniu kropli do oczu. Część dawki jest wchłaniana ogólnie; maksymalne stężenie w osoczu krwi wynosi 1 ng/ml i osiągane jest 10–20 minut po miejscowym stosowaniu jednej kropli w każde oko raz dziennie (300 µg/dobę).

Biortransformacja

Okres półtrwania timololu w osoczu krwi wynosi około 6 godzin. Timolol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie.

Wydalanie

Metabolity są wydalane z moczem w postaci niezmienionego timololu.

Kombinacja ustalonych dawek latanoprostu i timololu

Nie obserwowano interakcji farmakologicznych między latanoprostem a timololem, mimo wzrostu stężenia kwasu latanoprostu w cieczy wodnistej o prawie 2 razy w ciągu 1–4 godzin po podaniu kombinacji latanoprost/timolol w porównaniu z monoterapią.

Właściwości kliniczne.

Wskazania. Obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą otwartego kąta i podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, u których nie osiągnięto wystarczającej odpowiedzi na leczenie miejscowymi lekami z grupy blokerów beta lub analogami prostaglandyn.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek inny składnik leku;
• choroby reaktywne dróg oddechowych, w tym astma oskrzelowa lub astma oskrzelowa w wywiadzie, ciężkie przewlekłe choroby obturacyjne płuc;
• bradykardia zatokowa; zespół słabości zatoka serca; blok zatokowo-komorowy; blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia niekontrolowany za pomocą rozrusznika serca; niewydolność serca; szok kardiogenny.

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Specjalistycznych badań interakcji leku Duoprost z innymi lekami nie przeprowadzono.

Opisywano paradoksalny wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego po jednoczesnym stosowaniu dwóch leków – analogów prostaglandyn. Dlatego stosowanie dwóch lub więcej prostaglandyn, analogów prostaglandyn lub pochodnych prostaglandyn nie jest zalecane.

Istnieje możliwość efektu addytywnego prowadzącego do rozwoju hipotensji tętniczej i/lub wyraźnej bradykardii, gdy blokery beta w postaci kropli do oczu stosuje się jednoczesnie z doustnymi blokerami kanałów wapniowych, blokerami beta-adrenoreceptorów, lekami przeciwarytmicznymi (w tym amiodaronem), glikozydami nasierdziowca, parasympatomymetykami, guanetydyną.

Obserwowano nasilenie systemowego działania blokady beta (w szczególności obniżenie częstości skurczów serca, depresję) podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 (np. chinidyny, fluoksetyny, paroksetyny) i tymlololu.

Działanie na ciśnienie wewnątrzgałkowe lub znane efekty systemowej blokady beta mogą być nasilone podczas jednoczesnego stosowania leku Duoprost u pacjentów, którzy już przyjmują doustne blokery beta. Nie zaleca się stosowania dwóch lub więcej miejscowych leków z grupy blokerów beta.

W pojedynczych przypadkach opisywano rozwój midriazy po jednoczesnym stosowaniu ocznych leków z grupy blokerów beta i adrenaliny (epinefryny).

Stosowanie blokerów beta może prowadzić do nasilenia nadciśnienia tętniczego w odpowiedzi na nagłe odstawienie klonidyny.

Blokery beta mogą nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwdzbiałkowych. Stosowanie blokerów beta może maskować objawy hipoglikemii.

Szczególne środki ostrożności.

Efekty systemowe.

Tak jak inne leki okulistyczne stosowane miejscowo, Duoprost jest wchłaniany systemowo. Ponieważ lek zawiera środek beta-adrenergiczny – timolol, mogą wystąpić takie same rodzaje niepożądanych reakcji ze strony układu oddechowego, sercowo-naczyniowego i innych układów, jak przy stosowaniu beta-blokatorów działających ogólnie. Częstość występowania niepożądanych reakcji systemowych po miejscowym stosowaniu jest niższa niż po podaniu systemowym leku. Środki zmniejszające wchłanianie systemowe opisano w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Rozstroje czynności serca.

Należy dokładnie ocenić konieczność leczenia beta-blokatorem pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. z chorobą wieńcową, dławicą Prinzmetala, niewydolnością serca) oraz z hipotensją i rozważyć możliwość leczenia innymi lekami. Pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego należy stale monitorować pod kątem pojawienia się objawów pogorszenia tych chorób i reakcji niepożądanych.

Ponieważ beta-blokatory wydłużają czas pobudzenia, należy ostrożnie przepisywać je pacjentom z blokadą serca I stopnia.

Opisano przypadki reakcji ze strony układu sercowo-naczyniowego, które w pojedynczych przypadkach miały charakter śmiertelny i prowadziły do niewydolności serca po podaniu timololu.

Rozstroje ze strony układu naczyniowego

Należy ostrożnie stosować lek u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego (tzn. u pacjentów z ciężkimi postaciami choroby Raynauda lub z zespołem Raynauda).

Rozstroje ze strony układu oddechowego.

Podczas stosowania niektórych beta-blokatorów okulistycznych opisywano reakcje ze strony układu oddechowego, w tym śmiertelne przypadki spowodowane przez skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą. Lek Duoprost należy stosować z ostrożnością u pacjentów z przewlekłymi chorobami płuc (POChP) o łagodnym i umiarkowanym nasileniu i przepisywać go tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem leku.

Hipoglikemia/cukrzyca

Beta-blokatory należy przepisywać z ostrożnością pacjentom, u których może rozwijać się samoistna hipoglikemia, lub pacjentom z niestabilną cukrzycą, ponieważ beta-blokatory mogą maskować objawy i oznaki hipoglikemii.

Beta-blokatory mogą również maskować objawy nadczynności tarczycy.

Choroby rogówki

Leki okulistyczne z grupy beta-blokatorów mogą powodować suchość oczu, dlatego należy ostrożnie przepisywać je pacjentom z chorobami rogówki.

Inne beta-blokatory

Wpływ na ciśnienie wewnątrzgałkowe lub znane efekty systemowej blokady beta-adrenergicznej mogą być nasilone przy jednoczesnym stosowaniu timololu u pacjentów, którzy już przyjmują beta-blokatory systemowe. Takich pacjentów należy dokładnie monitorować. Nie zaleca się stosowania dwóch beta-blokatorów o działaniu miejscowym (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Reakcje anafilaktyczne

Podczas stosowania beta-blokatorów pacjenci z chorobami atopowymi lub z wywiadem ciężkich reakcji anafilaktycznych na różne alergeny mogą intensywniej reagować na ponowne narażenie na te alergeny i nie odpowiadać na standardowe dawki adrenaliny stosowanej w leczeniu reakcji anafilaktycznych.

Odluszczenie tunicy naczyniowej oka

Opisywano przypadki odluszczenia tunicy naczyniowej oka podczas leczenia skierowanego na hamowanie produkcji płynu wewnątrzgałkowego (np. z zastosowaniem timololu, acetylozolamidu) po trabekulektomii.

Śródoperacyjna analgezja

Leki okulistyczne z grupy beta-blokatorów mogą blokować działanie systemowe agonistów beta-adrenoreceptorów, np. adrenaliny. Jeśli pacjent przyjmuje timolol, należy poinformować o tym anestezjologa.

Leczenie towarzyszące

Timolol może oddziaływać z innymi lekami (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Inne analogi prostaglandyn

Nie zaleca się stosowania dwóch miejscowych beta-blokatorów ani dwóch miejscowych analogów prostaglandyn (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Wpływ na narządy wzroku

Latanoprost może stopniowo zwiększać ilość brązowego pigmentu w tęczówce i w ten sposób zmieniać kolor oczu. Podobnie jak przy stosowaniu latanoprostu w postaci kropli do oczu, nasilenie pigmentacji obserwowano u 16–20 % wszystkich pacjentów leczonych lekiem Duoprost przez okres 1 roku (na podstawie zdjęć). Ten efekt występuje głównie u pacjentów z mieszanym kolorem tęczówki, np. zielono-brązowym, żółto-brązowym lub niebiesko/zielono-brązowym i wynika ze zwiększonego stężenia melaniny w melanocytach strzępiastych tęczówki oka. Zazwyczaj pigmentacja brązowego koloru wokół źrenicy leczonego oka rozprzestrzenia się koncentrycznie do obwodu, ale może również dojść do intensywniejszego zabarwienia całej tęczówki lub jej części na brązowy kolor. U pacjentów z jednolitym kolorem oczu – niebieskim, zielonym, szarym lub brązowym – takie zmiany rzadko występowały podczas leczenia latanoprostem przez 2 lata w badaniach klinicznych.

Zmiana koloru tęczówki oka zachodzi powoli i może być niezauważalna przez kilka miesięcy lub lat. Ta zmiana nie wiąże się z występowaniem jakichkolwiek objawów ani rozwojem zmian patologicznych.

Nie obserwowano dalszego nasilenia zabarwienia tęczówki na brązowy kolor po zakończeniu leczenia, ale zmiany koloru, które wystąpiły, mogą mieć charakter trwały.

Leczenie nie wpływa na znamiona lub piegi na tęczówce.

Nie obserwowano gromadzenia się pigmentu w siatce trączastej lub w innym miejscu komory przedniej oka, jednak pacjentów należy regularnie badać. W zależności od obrazu klinicznego leczenie można przerwać, jeśli obserwuje się nasilenie pigmentacji tęczówki.

Przed przepisaniem leczenia pacjenta należy poinformować o możliwości rozwoju zmian koloru oczu. Przy leczeniu jednego oka może dojść do trwałej heterochromii.

Zmiany powiek i rzęs

Zgłaszano przebarwienie skóry powiek, które może być odwracalne, związane ze stosowaniem latanoprostu.

Latanoprost może stopniowo zmieniać rzęsy i włosy okołopowiekowe w oku, które jest leczone. Zmiany te obejmują zwiększenie długości, grubości, pigmentacji i liczby rzęs lub włosów, a także nieprawidłowy kierunek wzrostu rzęs. Zmiany rzęs są odwracalne po zakończeniu leczenia.

Glaukoma

Nie ma potwierdzonych doświadczeń z zastosowania latanoprostu w glaukomie zapalnej, nowotworowej, przewlekłej zamkniętego kąta, wrodzonej, w glaukomie otwartego kąta u pacjentów z artifakią oraz w glaukomie pigmentarnej. Latanoprost nie wpływa lub wpływa w niewielkim stopniu na źrenicę oka, jednak nie ma potwierdzonych doświadczeń z zastosowania w ostrych przypadkach glaukomatu zamkniętego kąta. Dlatego, dopóki nie uzyskano większego doświadczenia, zaleca się ostrożne przepisywanie latanoprostu w takich stanach.

Keratyt herpetyczny

Latanoprost należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem keratytu herpetycznego i należy unikać jego stosowania w przypadku aktywnego keratytu spowodowanego wirusem opryszczki pospolitej oraz przy obecności wywiadu nawracającego keratytu herpetycznego związanego ze stosowaniem analogów prostaglandyn.

Światłościenie plamki

Zgłaszano przypadki rozwoju światłościenia plamki, w tym światłościenia plamki cystoidalnego, przy stosowaniu latanoprostu. Takie przypadki występowały głównie u pacjentów z afakią, u pacjentów z artifakią i oderwaną tylną torebką soczewki lub u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka rozwoju światłościenia plamki. Lek Duoprost należy przepisywać z ostrożnością tym pacjentom.

Stosowanie soczewek kontaktowych

Duoprost zawiera benzalkonium chlorid, który często stosuje się jako środek konserwujący w lekach stosowanych okulistycznie. Zgłaszano, że benzalkonium chlorid może powodować rozwój keratytu plamistego i/lub toksycznej keratopatii owrzodzeniowej, może powodować podrażnienie oczu oraz wiadomo, że może zmieniać kolor miękkich soczewek kontaktowych. Przy częstym i długotrwałym stosowaniu leku Duoprost u pacjentów z suchością błony śluzowej oka lub w stanach towarzyszących uszkodzeniu rogówki, konieczna jest dokładna kontrola. Soczewki kontaktowe mogą absorbować benzalkonium chlorid, dlatego przed zakapaniem leku Duoprost należy je zdjąć, a ponownie założyć można dopiero po upływie 15 minut (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Plodność

Badania na zwierzętach nie wykazały zdolności latanoprostu ani timololu do wpływu na funkcję rozrodczą samców ani samic.

Latanoprost

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania latanoprostu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność rozrodczą. Potencjalne ryzyko dla człowieka jest nieznane.

Timolol

Nie istnieją wystarczające dane dotyczące stosowania timololu u kobiet w ciąży. W przypadku braku pilnej potrzeby, lek ten nie powinien być przepisywany w okresie ciąży. Środki zmniejszające wchłanianie systemowe opisano w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

W badaniach epidemiologicznych nie stwierdzono efektów teratogennych, jednak wykazano istnienie ryzyka opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego przy stosowaniu beta-blokatorów doustnie. Ponadto u noworodków matek, które przyjmowały beta-blokatory w czasie ciąży, obserwowano objawy i objawy blokady beta-adrenoreceptorów (np. bradykardię, hipotensję, niewydolność oddechową i hipoglikemię). W przypadku stosowania leku Duoprost u kobiet w ciąży w III trymestrze ciąży, w okresie poprzedzającym poród, należy dokładnie monitorować stan noworodka w pierwszych dniach jego życia.

Dlatego lek Duoprost nie powinien być stosowany w okresie ciąży.

Okres karmienia piersią

Sole malinianu timololu wykryto w mleku ludzkim po podaniu doustnym i miejscowym. Beta-blokatory przenikają do mleka matki. Jednak terapeutyczne dawki timololu w kroplach do oczu są niewystarczające, aby ilość przenikająca do mleka matki mogła wywołać objawy kliniczne blokady beta-adrenoreceptorów u noworodka. Środki zmniejszające wchłanianie systemowe opisano w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Latanoprost i jego metabolity mogą przenikać do mleka matki, dlatego lek Duoprost nie powinien być stosowany u kobiet karmiących piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Duoprost ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Zakapanie kropli do oczu może powodować krótkotrwałe zaburzenia widzenia. Do czasu przywrócenia normalnego widzenia nie należy prowadzić pojazdów ani pracować z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

• Dorośli, w tym pacjenci w podeszłym wieku *.

Zalecana dawka to 1 kropla do chorego oka (oczach) 1 raz na dobę.

Jeśli pominięto dawkowanie, leczenie należy kontynuować następną zaplanowaną dawką. Dawka nie powinna przekraczać 1 kropli do chorego oka/oczach 1 raz na dobę.

Soczewki kontaktowe należy zdjąć przed zakapanie kropli do oczu. Soczewki można założyć dopiero po upływie 15 minut od zakapania kropli.

Jeśli pacjentowi przepisano więcej niż jeden lek okulistyczny do miejscowego stosowania, środki te należy stosować z co najmniej 5-minutowym odstępem czasu.

Jeśli pacjent stosuje okluzję przewodu nosowo-sleznego lub zamyka powieki przez 2 minuty, to wchłanianie systemowe leku jest zmniejszone. Może to przyczynić się do zmniejszenia nasilenia skutków ubocznych systemowych oraz zwiększenia skuteczności działania miejscowego leku.

• Dzieci *.

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Duoprost u dzieci (do 18 roku życia).

*** Przedawkowanie * *.

Brak danych dotyczących przedawkowania latanoprostu/timololu u ludzi.

Objawy przedawkowania timololu w ujęciu systemowym: bradykardia, hipotensja tętnicza, bronchospazm, zatrzymanie akcji serca.

Oprócz podrażnienia oczu i zaczerwienienia spojówek, nie zaobserwowano innych skutków ubocznych ze strony narządu wzroku przy przedawkowaniu latanoprostu.

• Leczenie * . W przypadku wystąpienia takich objawów należy prowadzić leczenie objawowe i wspierające.

Jeśli lek został przypadkowo przyjęty doustnie:

Badania wykazały, że timolol nie jest całkowicie usuwany podczas dializy. W razie potrzeby należy przeprowadzić przemywanie żołądka. Latanoprost jest w znacznym stopniu metabolizowany w trakcie pierwszego przejścia przez wątrobę. Podczas wlewu dożylnego w dawce 3 μg/kg u zdrowych ochotników nie wystąpiły żadne objawy, natomiast podanie dawki 5,5–10 μg/kg wiązało się z nudnościami, bólem brzucha, zawrotami głowy, zmęczeniem, naparach gorąca i zwiększoną potliwością. Objawy te były łagodne do umiarkowanych pod względem nasilenia i ustępowały bez leczenia w ciągu 4 godzin od zakończenia wlewu.

Efekty uboczne.

Przy zastosowaniu latanoprostu większość efektów ubocznych dotyczy narządów wzroku. Dane z rozszerzonej fazy podstawowego badania dotyczącego stosowania leku Duoprost wskazują, że u 16–20 % pacjentów wystąpiło nasilenie pigmentacji tęczówki, co może być nieodwracalne. W trakcie otwartego 5-letniego badania bezpieczeństwa stosowania latanoprostu pigmentacja tęczówki pojawiła się u 33 % pacjentów (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”). Inne efekty uboczne ze strony narządów wzroku są zazwyczaj krótkotrwałe i zależne od dawki. Najpoważniejsze efekty uboczne związane ze stosowaniem timololu są systemowe i obejmują bradykardię, arytmie, niewydolność serca, skurcz oskrzeli oraz reakcje alergiczne.

Tak jak inne leki okulistyczne działające miejscowo, timolol jest wchłaniany do krążenia ogólnego. Może to prowadzić do wystąpienia niepożądanych efektów systemowych, podobnych do tych, które pojawiają się przy stosowaniu beta-blokerów działających systemowo. Częstość występowania niepożądanych reakcji systemowych po miejscowym stosowaniu leków okulistycznych jest niższa niż przy podawaniu systemowym. Wymienione niepożądane reakcje są typowe dla beta-blokerów stosowanych okulistycznie.

Efekty uboczne związane ze stosowaniem leku Duoprost, obserwowane podczas badań klinicznych, wymieniono poniżej.

Efekty uboczne pogrupowano według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, <1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000) oraz bardzo rzadko (< 1/10000).

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: rzadko — ból głowy.

Zaburzenia ze strony narządów wzroku: bardzo często — nasilenie pigmentacji tęczówki; często — podrażnienie oczu (w tym uczucie pieczenia, zapalenie, swędzenie, uczucie ciała obcego), ból oczu; rzadko — zaczerwienienie oczu, zapalenie spojówek, nieostre widzenie, nasilenie łzawienia, zapalenie powiek, zaburzenia rogówki, zaburzenia spojówek.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: rzadko — wysypka skórna, swędzenie.

Latanoprost.

Zakażenia i inwazje: zapalenie rogówki herpetyczne.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: zawroty głowy.

Zaburzenia ze strony narządów wzroku: zmiany powiek i delikatnych włosów powiek (zwiększenie długości, grubości, liczby oraz nasilenie pigmentacji); punktowe zapalenie rogówki; obrzęk okołoodbytowy; zapalenie tęczówki/ujwyty; obrzęk plamki, w tym obrzęk torbielowaty plamki; suchość błony śluzowej oka; zapalenie rogówki, obrzęk rogówki i owrzodzenia; trychiazja; torbiel tęczówki; światłowstręt; zmiany okołoodbytowe i zmiany powiek jako skutek pogłębienia bruzdy oczodołowej; obrzęk powiek; lokalna reakcja skórna na powiekach; pseudopęcherzyca spojówek oka*; przebarwienie skóry powiek.

Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego: dławica piersiowa, niestabilna dławica piersiowa; zaburzenia przebiegu dławicy piersiowej; kołatanie serca.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, narządów śródpiersia i klatki piersiowej: astma, zaostrzenie astmy, duszność.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, tkanki łącznej i kości: ból stawów, ból mięśni.

Zaburzenia ogólne: ból w klatce piersiowej.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: nudności**, wymioty**.

* Może występować z powodu obecności konserwantu chlorku benzalkonii.

** Obserwowane w okresie pozarejestracyjnym z częstością rzadko.

Timolol.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego: systemowe reakcje alergiczne, w tym reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, lokalizowane i uogólnione wysypki, swędzenie.

Zaburzenia metaboliczne i odżywiania: hipoglikemia.

Zaburzenia ze strony psychiki: depresja, utrata pamięci, bezsenność, koszmary senne, halucynacje.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: zaburzenia krążenia mózgowego, niedokrwienie mózgu, nasilenie objawów i oznak miastenii gravis, zawroty głowy, parestezje, ból głowy, omdlenia.

Zaburzenia ze strony narządów wzroku: objawy i oznaki podrażnienia oka (uczucie pieczenia, mrowienie w oku, swędzenie, łzawienie, zaczerwienienie), zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zamglenie wzroku, a także odklejenie tunic oka po trabekulektomii (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”), zmniejszenie wrażliwości rogówki, suchość błony śluzowej oka, owrzodzenie rogówki, powiek, zmiany refrakcji, podwójne widzenie.

Zaburzenia ze strony narządów słuchu: szumy w uszach.

Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego: bradykardia, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, arytmia, niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie akcji serca, niewydolność serca; obrzęki.

Zaburzenia ze strony układu naczyniowego: hipotensja tętnicza, zespół Raynauda, uczucie zimna w nadgarstkach i stopach.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, narządów śródpiersia i klatki piersiowej: skurcz oskrzeli (głównie u pacjentów z istniejącą chorobą skurczową oskrzeli), duszność, kaszel.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: dysgezja, nudności, dyspepsja, biegunka, suchość w ustach, ból brzucha, wymioty.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: łysienie, wysypka przypominająca łuszczycę lub zaostrzenie łuszczycy, wysypka skórna.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanek łącznych: miastenia.

Zaburzenia ze strony układu płciowego i gruczołów mlekowych: zaburzenia funkcji seksualnej, obniżenie libidum.

Zaburzenia ogólne: osłabienie/wykańczenie.

Zgłaszano pojedyncze przypadki kalcyfikacji rogówki po stosowaniu kropli do oczu zawierających fosforan u niektórych pacjentów z istotnym uszkodzeniem rogówki.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze 2–8 °C w miejscu chronionym przed światłem.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C i zużyć w ciągu 4 tygodni od pierwszego otwarcia butelki. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 2,5 ml w butelce-kroplówce z polietylenu. 1 butelka-kroplówka w pudełku kartonowym.

Kategoria dystrybucji. Na receptę.

Producent. C.T. Rompharm Company S.R.L.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.

ul. Eroilor nr 1A, miasto Otopeni, 075100, okręg Ilfov, Rumunia – budynek Rompharm 1 i Rompharm 2.