Dotavist

INSTRUKCJA LEKARSKA DO STOSOWANIA ŚRODKU DOTAVIST (DOTAVIST)

Skład:

substancja czynna: kwas gadoterowy;

1 ml roztworu zawiera 279,32 mg kwasu gadoterowego (0,5 mmol), co odpowiada 376,92 mg gadoteratu megluminy;

substancje pomocnicze: meglumina, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółtawy roztwór, praktycznie bez zanieczyszczeń mechanicznych.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki kontrastowe paramagnetyczne. Kwas gadoterowy.

Kod ATX V08C A02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Kwas gadoterowy wykazuje właściwości paramagnetyczne, które zwiększają kontrastowanie w rezonansie magnetycznym (MRI). Kwas gadoterowy nie wykazuje specyficznej aktywności farmakodynamicznej i jest biologicznie bardzo obojętny.

Farmakokinetyka.

Po wstrzyknięciu dożylnym kwas gadoterowy rozprzestrzenia się w płynach pozakomórkowych organizmu. Kwas gadoterowy nie wiąże się z albuminą osocza krwi.

U pacjentów z prawidłową funkcją nerek okres półtrwania w osoczu wynosi około 90 minut. Kwas gadoterowy wydala się poprzez filtrację kłębuszkową w nerkach w niezmienionej formie. W przypadku niewydolności nerek klirens osoczowy spowalnia się.

U zwierząt stwierdzono niski poziom wydzielania kwasu gadoterowego z mlekiem oraz powolne przenikanie przez barierę łożyskową.

Do chwili obecnej nie ma danych dotyczących kinetyki u ludzi w podeszłym wieku, dzieci, kobiet w ciąży lub karmiących piersią, a także u pacjentów z uszkodzeniem wątroby.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Stosowane wyłącznie w celach diagnostycznych, gdy zastosowanie rezonansu magnetycznego (MRI) bez kontrastowania nie jest możliwe.

Dorośli

Kontrastowanie w MRI.

MRI mózgu i rdzenia kręgowego: wykrywanie nowotworów mózgu, kręgosłupa, tkanek otaczających, przepuklin dysków międzykręgowych, chorób zakaźnych.

MRI całego ciała, w tym wizualizacja patologii nerek, serca, macicy, jajników, narządów klatki piersiowej i jamy brzusznej, patologii układu kostkowo-stawowego.

Angiografia.

Dzieci (0–18 lat)

Kontrastowanie w MRI.

MRI mózgu i rdzenia kręgowego: wykrywanie nowotworów mózgu, kręgosłupa, tkanek otaczających, przepuklin dysków międzykręgowych, chorób zakaźnych.

MRI całego ciała, w tym wizualizacja patologii nerek, serca, macicy, jajników, narządów klatki piersiowej i jamy brzusznej, patologii układu kostkowo-stawowego.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na kwas gadoterewowy, megluminę lub którykolwiek lek zawierający gadolinę.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie obserwowano interakcji z innymi lekami. Badania wzajemnych interakcji leków nie przeprowadzono.

Leki towarzyszące, które należy wziąć pod uwagę. Beta-blokery, substancje wazoaaktywne, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), antagoniści receptora angiotensyny II obniżają skuteczność mechanizmu kompensacji sercowo-naczyniowej w zaburzeniach ciśnienia tętniczego. Przed podaniem związków gadolinowych należy poinformować lekarza radiologa o przyjmowaniu przez pacjenta wymienionych leków, a sprzęt do reanimacji należy przygotować z wyprzedzeniem.

Szczególne środki ostrożności.

Kwasu gadoterowego nie wolno podawać w sposób intratekalny. Opisywano przypadki poważnych, zagrażających życiu i śmiertelnych reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka, encefalopatia, drgawki), występujących w wyniku podania do opon mózgowo-rdzeniowych. Kwas gadoterowy należy podawać wyłącznie drogą dożylną. Ekstrawazacja może prowadzić do miejscowych reakcji nietolerancji, wymagających standardowego leczenia miejscowego.

Należy zachować standardowe środki ostrożności podczas wykonywania rezonansu magnetycznego (MRI): obecność u pacjentów stymulatorów serca, ferromagnetycznych zacisków naczyniowych, pomp infuzyjnych, stymulatorów nerwów, implantów ślimakowych lub podejrzenie obecności ciała obcego metalowego w organizmie, szczególnie w oku.

Podwyższona wrażliwość

• Jak przy stosowaniu innych środków kontrastowych zawierających gadolin, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwościowe, w tym zagrażające życiu. Reakcje nadwrażliwościowe mogą mieć charakter alergicznego (opisane jako reakcje anafilaktyczne, jeśli uznano je za poważne) lub niealergiczny. Reakcje mogą występować zarówno natychmiastowo (mniej niż 60 minut), jak i opóźnione (do 7 dni). Reakcje anafilaktyczne występują natychmiast i mogą prowadzić do śmiertelnego skutku. Reakcje anafilaktyczne nie zależą od dawki, mogą pojawić się nawet po pierwszej dawce leku i często są nieprzewidywalne.
• Niezależnie od podanej dawki zawsze istnieje ryzyko rozwoju nadwrażliwości.
• Pacjenci, u których wcześniej wystąpiła reakcja podczas wcześniejszego podania środka kontrastowego zawierającego gadolin, mają zwiększone ryzyko wystąpienia kolejnej reakcji przy dalszym stosowaniu tego samego leku lub, być może, innych leków, dlatego u tych pacjentów istnieje wysokie ryzyko rozwoju reakcji alergicznych.
• Podanie kwasu gadoterowego może nasilić objawy istniejącej astmy. U pacjentów z astmą, której przebieg pogorszył się w wyniku przyjęcia leku, decyzję o zastosowaniu kwasu gadoterowego należy podjąć po dokładnej ocenie stosunku ryzyka do korzyści.
• Wiadomo, że u pacjentów przyjmujących leki beta-blokujące, szczególnie przy współistniejącej astmie oskrzelowej, reakcje nadwrażliwościowe na jodowe środki kontrastowe mogą się nasilać. Pacjenci ci mogą być oporni na standardowe leczenie reakcji nadwrażliwościowych za pomocą beta-agonistów.
• Przed wstrzyknięciem dowolnego środka kontrastowego należy ustalić wywiad alergologiczny u pacjenta (np. uczulenie na owoce morza, katar sienny, pokrzywka), wrażliwość na środki kontrastowe oraz obecność astmy oskrzelowej, ponieważ u pacjentów z tymi stanami opisywano wyższą częstość reakcji niepożądanych na środki kontrastowe. Ponadto można rozważyć premedykację lekami przeciwhistaminowymi i/lub glikokortykosteroidami.
• Badanie należy przeprowadzać pod ścisłym nadzorem lekarza. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwościowej należy natychmiast przerwać podawanie środka kontrastowego i w razie potrzeby rozpocząć odpowiednie leczenie. W całym okresie badania należy zapewnić dostęp do żyły. Aby natychmiast rozpocząć działania ratunkowe, odpowiednie leki (np. adrenalina i leki przeciwhistaminowe), rurka endotrahealna oraz respirator powinny być gotowe do użycia.

Zaburzenia funkcji nerek

Przed podaniem kwasu gadoterowego zaleca się u wszystkich pacjentów wykonanie badania oceniającego funkcję nerek z interpretacją wyników badań laboratoryjnych.

Zarejestrowano nefrogeniczny fibroza systemowa (NFS), powiązana z użyciem niektórych zawierających gadolin środków kontrastowych, u pacjentów z ostrymi lub przewlekłymi ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m²). Pacjenci poddawani przeszczepieniu wątroby należą do grupy szczególnie narażonej, ponieważ częstość ostrej niewydolności nerek w tej grupie jest wysoka. Ponieważ istnieje możliwość, że NFS może również wystąpić po podaniu kwasu gadoterowego, lek ten należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz u pacjentów przed i po przeszczepieniu wątroby wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku ryzyka do korzyści, a także wtedy, gdy informacja diagnostyczna jest istotna, ale niedostępna przy wykonywaniu MRI bez kontrastowania.

Po podaniu kwasu gadoterowego można zastosować hemodializę w celu usunięcia kwasu gadoterowego z organizmu. Nie ma żadnych dowodów potwierdzających, że rozpoczęcie hemodializy może zapobiegać lub leczyć NFS u pacjentów, którzy jeszcze nie byli poddawani procedurze hemodializy.

Pacjenci w podeszłym wieku

Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku klirens nerkowy kwasu gadoterowego może być obniżony, szczególnie ważne jest monitorowanie stanu osób powyżej 65 roku życia pod kątem rozwoju zaburzeń funkcji nerek.

Dzieci

Noworodki i niemowlęta

Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków w wieku do 4 tygodni i dzieci do 1 roku życia kwas gadoterowy u tych pacjentów należy stosować wyłącznie po dokładnej analizie wszystkich ryzyk.

Choroby układu sercowo-naczyniowego

Pacjentom z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego kwas gadoterowy należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku ryzyka do korzyści, ponieważ dotychczas dostępne są jedynie ograniczone dane.

Zaburzenia układu nerwowego

Podobnie jak w przypadku innych środków kontrastowych zawierających gadolin, należy zachować szczególne środki ostrożności u pacjentów z niskim progiem występowania napadów drgawkowych. Należy zachować ostrożność, np. dokładny monitoring stanu pacjenta. Wszystkie urządzenia i leki niezbędne do udzielenia pomocy w przypadku napadów drgawkowych powinny być przygotowane do użycia z wyprzedzeniem.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania środków kontrastowych na bazie gadolinu, w szczególności kwasu gadoterowego, u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy wpływ gadolinu na płód wiąże się z reakcjami niepożądanymi. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni ani pośredni szkodliwy wpływ na funkcję rozrodczą. Kwasu gadoterowego nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga jego zastosowania.

Okres karmienia piersią

Środki kontrastowe zawierające gadolin wydzielają się w niewielkim stopniu do mleka matki. Biorąc pod uwagę niewielką ilość leku wydzielanego do mleka matki oraz słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego, po podaniu dawek klinicznych nie przewiduje się żadnego wpływu na noworodka. Decyzja o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią przez 24 godziny po podaniu kwasu gadoterowego powinna zależeć od lekarza i matki karmiącej.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów. Pacjenci, którym lek podaje się w warunkach ambulatoryjnych, powinni mieć na uwadze możliwość nagłego wystąpienia nudności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Należy stosować najniższą dawkę zapewniającą wystarczające wzmocnienie kontrastowe w celach diagnostycznych.

Dawkę należy obliczać na podstawie masy ciała pacjenta. Dawka ta nie powinna przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała, o czym szczegółowo opisano w niniejszym rozdziale.

Dorośli, w tym osoby w wieku podeszłym

MRI mózgu i rdzenia kręgowego. W większości przypadków zalecana dawka wynosi 0,1 mmol/kg, czyli 0,2 ml/kg, co zapewnia wystarczające wzmocnienie kontrastowe diagnostycznie uzasadnione.

W przypadku utrzymywania się klinicznego podejrzenia obecności zmiany mimo normalnych wyników badania MRI, kolejna iniekcja 0,2 mmol/kg, czyli 0,4 ml/kg, w ciągu 30 minut może ułatwić wizualizację guza i pomóc w wyborze metody leczenia.

MRI całego ciała i angiografia

Zalecane jest podanie 0,1 mmol/kg, czyli 0,2 ml/kg, w celu uzyskania diagnostycznie uzasadnionego wzmocnienia kontrastowego.

Angiografia. W wyjątkowych przypadkach (np. niemożność uzyskania obrazu odpowiedniej jakości dużej powierzchni naczyniowej) może być uzasadnione podanie drugiej iniekcji 0,1 mmol/kg, czyli 0,2 ml/kg. Jednak jeśli przewiduje się stosowanie dwóch kolejnych dawek leku Dotavist przed rozpoczęciem angiografii poszczególnych obszarów (np. tętnic kończyn dolnych lub płuc), możliwe jest zastosowanie 0,05 mmol/kg, czyli 0,1 ml/kg leku w każdej dawce, w zależności od dostępnego sprzętu do przetwarzania obrazów.

Grupy specjalne

Zaburzenia funkcji nerek

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym stopniem niewydolności nerek (GFR ≥ 30 ml/min/1,73 m²) stosuje się dawkę dla dorosłych.

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m²), u pacjentów przed i po przeszczepieniu wątroby lek Dotavist należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku ryzyka do korzyści oraz wtedy, gdy informacja diagnostyczna jest istotna, ale niedostępna przy wykonywaniu MRI bez kontrastowania. W razie potrzeby zastosowania leku Dotavist dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg masy ciała. Podczas skanowania nie wolno stosować więcej niż jednej dawki. Ze względu na brak danych dotyczących powtórnego podania, iniekcji leku Dotavist nie należy powtarzać, jeśli odstęp między iniekcjami jest krótszy niż 7 dni.

Pacjenci w wieku podeszłym (od 65 roku życia)

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów w wieku podeszłym.

Zaburzenia funkcji wątroby

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby stosuje się dawkę dla dorosłych. Jednak zaleca się ostrożne stosowanie, szczególnie w okresie okołoperacyjnym przeszczepienia wątroby.

Dzieci (0–18 lat)

MRI mózgu i rdzenia kręgowego/MRI całego ciała

Zalecana maksymalna dawka kwasu gadoterowego wynosi 0,1 mmol/kg masy ciała. Podczas skanowania nie wolno stosować więcej niż jednej dawki.

Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodni życia oraz dzieci do 1 roku życia lek Dotavist należy stosować wyłącznie po dokładnym rozważeniu wszystkich czynników, w dawce nie przekraczającej 0,1 mmol/kg masy ciała. Ze względu na brak danych dotyczących powtórnego podania, iniekcji leku Dotavist nie należy powtarzać, jeśli odstęp między iniekcjami jest krótszy niż 7 dni.

Angiografia

Kwas gadoterowy nie jest zalecany w angiografii u dzieci do 18 roku życia ze względu na niewystarczające dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa przy stosowaniu w tym celu.

Sposób stosowania

Lek przeznaczony jest wyłącznie do wstrzykiwania dożylnego.

Wstrzykiwanie środków kontrastowych dożylnie, jeśli to możliwe, należy wykonywać w pozycji leżącej pacjenta. Po podaniu pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że większość niepożądanych działań występuje w tym okresie.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy zastosować natychmiast. Jeśli lek nie zostanie zastosowany natychmiast, czas i warunki przechowywania podczas użytkowania są odpowiedzialnością użytkownika; zazwyczaj czas ten nie powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 °C do 8 °C, z wyjątkiem przypadków otwarcia w kontrolowanych i zweryfikowanych warunkach bezpyłowych.

Populacja pediatryczna

W zależności od ilości leku Dotavist podawanego dziecku, zaleca się stosowanie fiolki Dotavist o objętości dostosowanej do tej ilości, w celu podania jak najdokładniejszej objętości leku.

U noworodków i niemowląt wymaganą dawkę należy podawać ręcznie.

Dzieci.

Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodni życia i dzieci do 1 roku życia, kwas gadoterowy u tych pacjentów należy stosować wyłącznie po dokładnej analizie wszystkich ryzyk.

Przedawkowanie.

Kwas gadoterowy może być usuwany przez hemodializę. Nie ma jednak żadnych dowodów, że hemodializa jest skuteczną metodą zapobiegania nefrogennemu włóknieniu systemowemu (NWS).

Efekty uboczne

Efekty uboczne związane z zastosowaniem kwasu gadoterowego są zazwyczaj łagodne lub umiarkowanej intensywności oraz krótkotrwałe. Najczęściej obserwowane są reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy.

Podczas badań klinicznych najczęściej obserwowano nudności, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze, hipotensję tętniczą, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, pieczenie, wysypkę, osłabienie (asthenia), dyshazję oraz nadciśnienie tętnicze. Częstość występowania tych zjawisk sklasyfikowano jako rzadką (≥1/1000 – <1/100).

W badaniach pozarejestrowych najpowszechniejszymi efektami ubocznymi po podaniu kwasu gadoterowego były nudności, wymioty, świąd oraz reakcje nadwrażliwościowe.

Spośród reakcji nadwrażliwościowych najczęściej obserwowane były objawy skórne, które mogą mieć charakter lokalny, rozlany lub uogólniony.

Reakcje te najczęściej pojawiają się natychmiast (podczas wstrzyknięcia lub w ciągu jednej godziny po jego rozpoczęciu), czasem z opóźnieniem (od jednej godziny do kilku dni po wstrzyknięciu), objawiając się wówczas zmianami skórnymi.

Reakcje nadwrażliwościowe typu natychmiastowego obejmują jeden lub więcej efektów pojawiających się jednocześnie lub sekwencyjnie, najczęściej dotyczących skóry, układu oddechowego, przewodu pokarmowego, stawów i/lub układu sercowo-naczyniowego.

Każdy objaw może być objawem wstępnym rozwoju wstrząsu i bardzo rzadko prowadzi do śmiertelnego skutku.

Podczas stosowania kwasu gadoterowego odnotowano pojedyncze przypadki nieswoistego zapalenia skóry (NŚF), z których większość dotyczyła pacjentów, którym jednocześnie podawano inne zawierające gadolin kontrowersje kontrastowe.

W poniższej tabeli przedstawiono efekty uboczne według klas układów narządów i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), rzadko (≥ 1/1000 do <1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych). Dane pochodzą z badań klinicznych.

O następujących niepożądanych reakcjach zgłaszano przy stosowaniu innych wewnątrzżylowych środków kontrastowych do MRI:

Niepożądane reakcje u dzieci

Bezpieczeństwo leku u dzieci analizowano w badaniach klinicznych oraz badaniach pozarejestrowych. W porównaniu z dorosłymi profil bezpieczeństwa kwasu gadoterowego nie wykazał żadnych szczególnych cech u dzieci. Większość reakcji to objawy ze strony przewodu pokarmowego lub objawy nadwrażliwości.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowieni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem zautomatyzowanego systemu informacyjnego nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua/.

Okres ważności.

5 lat.

Nie stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 5 ml lub 10 ml, lub 15 ml, lub 20 ml, lub 60 ml, lub 100 ml w fiolkach. Po 1 fiolce w opakowaniu.

Po 10 ml lub 15 ml, lub 20 ml w strzykawce wstępnie napełnionej. Po 1 strzykawce wstępnie napełnionej w blistrze. Po 1 lub 5 blisterów w opakowaniu.

Po 10 ml lub 15 ml, lub 20 ml w strzykawce wstępnie napełnionej. Po 1 strzykawce wstępnie napełnionej z oddzielnie umieszczoną igłą w pojemniku i/lub oparciem dla palców w blistrze. Po 1 lub 5 blisterów w opakowaniu.

Po 10 ml lub 15 ml, lub 20 ml w strzykawce wstępnie napełnionej. Po 1 strzykawce wstępnie napełnionej w blistrze z oddzielnie umieszczoną igłą w pojemniku i/lub oparciem dla palców w opakowaniu. Po 1 lub 5 blisterów w opakowaniu.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

AT „Farmak”.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia jego działalności.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Cyrylowska 74.