Domrid®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU DOMRID® (DOMRID®)

Skład:

substancja czynna: domperydon (domperidone);

1 ml zawiesiny zawiera domperydonu 1 mg;

substancje pomocnicze: sacharoza, polisorbat 80, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, karboksymetyloceluloza sodowa, chlorek sodu, glikol propylenowy, gliceryna, metylo-p-hydroksybenzoesan (E 218), propylo-p-hydroksybenzoesan (E 216), Ponso 4R (E 124), substancja zapachowa truskawka, woda oczyszczona.

Postać farmaceutyczna. Zawiesina doustna.

Główne właściwości fizykochemiczne: zawiesina różowego koloru o charakterystycznym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna. Stimulatory perystaltyki. Kod ATC A03FA03.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Domperidon – antagonist dopaminy o działaniu przeciwwymiotnym. Domperidon w niewielkim stopniu przenika przez barierę krew–mózg. Stosowanie domperidonu bardzo rzadko wiąże się z wystąpieniem objawów pozapiramidowych, szczególnie u dorosłych, jednak stymuluje wydzielanie prolaktyny z przysadki. Działanie przeciwwymiotne może wynikać z połączenia działania obwodowego (gastrokinetycznego) oraz blokady receptorów dopaminy w strefie wyzwalania ośrodka wymiotnego (chemoreceptor trigger zone, CTZ) położonej poza barierą krew–mózg w tylnej części mózgu (area postrema).

Badania na zwierzętach oraz niskie stężenia stwierdzone w mózgu wskazują na przede wszystkim obwodowe działanie domperidonu na receptory dopaminy.

Badania u ludzi wykazały, że po podaniu doustnym domperidon zwiększa ciśnienie w dolnym odcinku przełyku, poprawia motorykę antroduodenną i przyspiesza opróżnianie żołądka. Domperidon nie wpływa na sekrecję żołądkową.

Wpływ na interwał QT/QTc oraz elektrofizjologię serca.

Zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi ICH-E14 przeprowadzono szczegółowe badanie dotyczące interwału QT. Badanie to miało podwójnie ślepy, placebo kontrolowany charakter i obejmowało zdrowych ochotników przyjmujących domperidon w dawce do 80 mg na dobę (10 lub 20 mg 4 razy dziennie).

W badaniu stwierdzono, że maksymalna różnica QTc między grupą domperidonu (20 mg 4 razy dziennie) a grupą placebo zaobserwowana była w 4. dniu terapii i wynosiła 3,4 ms (różnica od wartości wyjściowej wyznaczona metodą najmniejszych kwadratów). Dwustronny 90% górny przedział ufności (1,0 do 5,9 ms) nie przekraczał 10 ms.

W badaniu nie zaobserwowano żadnych klinicznie istotnych efektów QTc po stosowaniu domperidonu w dawce do 80 mg na dobę (czyli dawce ponad dwukrotnie wyższej niż maksymalna zalecana dawka).

Jednak dwa wcześniejsze badania dotyczące interakcji lekowych wyraźnie wykazały wydłużenie QTc przy stosowaniu domperidonu jako monoterapii (10 mg 4 razy dziennie). Największa średnia różnica w odniesieniu do QTcF między grupą domperidonu a grupą placebo wynosiła odpowiednio 5,4 ms (95% przedział ufności: 1,7–12,4) i 7,5 ms (95% przedział ufności: 0,6–14,4).

Badanie kliniczne u dzieci w wieku do 12 lat.

Do oceny bezpieczeństwa i skuteczności stosowania domperidonu przeprowadzono prospektywne, wieloośrodkowe, podwójnie ślepe, randomizowane, placebo kontrolowane badanie kliniczne z udziałem 292 osób w wieku od 6 miesięcy do 12 lat (średni wiek 7 lat) z ostrym gastroenteritem. Pacjenci otrzymywali 3 razy dziennie doustną terapię nawadniającą (PRT) w połączeniu z zawiesiną domperidonu w dawce 0,25 mg/kg (maksymalnie do 30 mg domperidonu na dobę) lub placebo. Czas trwania terapii wynosił do 7 dni. Badanie to nie wykazało większej (w porównaniu z placebo) skuteczności terapii skojarzonej z domperidonem w łagodzeniu objawów wymiotów w ciągu pierwszych 48 godzin leczenia.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Domperidon szybko wchłania się po podaniu doustnym na czczo, maksymalne stężenie we krwi (Cmax) osiągane jest po około 60 minutach. Niska absolutna biodostępność domperidonu doustnego (około 15%) wynika z intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w ścianie jelita i w wątrobie. Wartości Cmax i pole pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie–czas” (AUC) domperidonu wzrastają proporcjonalnie do dawki w zakresie dawek od 0 do 20 mg. Po wielokrotnym podawaniu domperidonu przez 4 dni, 4 razy dziennie (co 5 godzin), zaobserwowano 2–3-krotne zwiększenie AUC domperidonu.

Chociaż u zdrowych ochotników biodostępność domperidonu wzrasta po podaniu po posiłku, pacjentom z dolegliwościami układu pokarmowego zaleca się przyjmowanie domperidonu 15–30 minut przed posiłkiem. Obniżone pH żołądka zmniejsza wchłanianie domperidonu. Wcześniejsze jednoczesne stosowanie cyymetydyny i wodorowęglanu sodu zmniejsza biodostępność doustną domperidonu.

Rozkład.

Po podaniu doustnym domperidon nie kumuluje się i nie indukuje własnego metabolizmu; maksymalny poziom we krwi po 90 minutach (21 ng/ml) po dwutygodniowym doustnym przyjmowaniu dawki 30 mg na dobę był niemal taki sam jak po przyjęciu pierwszej dawki (18 ng/ml). Domperidon w 91–93% wiąże się z białkami osocza. Badania rozkładu domperidonu przeprowadzone na zwierzętach z wykorzystaniem środka znakowanego izotopem radioaktywnym wykazały jego znaczny rozkład w tkankach, ale niskie stężenie w mózgu. U zwierząt niewielkie ilości leku przenikają przez łożysko.

Metabolizm.

Domperidon jest szybko i intensywnie metabolizowany w wątrobie poprzez hydroksylację i N-dealkilację.

Badania metabolizmu in vitro z użyciem inhibitorów diagnostycznych wykazały, że CYP3A4 jest główną formą cytochromu P450 zaangażowaną w N-dealkilację domperidonu, podczas gdy CYP3A4, CYP1A2 i CYP2E1 uczestniczą w aromatycznej hydroksylacji domperidonu.

Wydalanie.

Wydalanie z moczem i kałem wynosi odpowiednio 31% i 66% dawki doustnej. Wydalanie leku w niezmienionej postaci stanowi niewielki procent (10% – z kałem i około 1% – z moczem). Okres półtrwania wydalania z osocza po podaniu dawki pojedynczej wynosi 7–9 godzin u zdrowych ochotników, ale jest wydłużony u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Osobliwe grupy pacjentów.

Zaburzenia funkcji wątroby.

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami funkcji wątroby (7–9 punktów według skali Pugh, klasa B według klasyfikacji Childa–Pugh) AUC i Cmax domperidonu były odpowiednio 2,9 i 1,5 razy wyższe niż u zdrowych ochotników. Frakcja wolna wzrastała o 25%, a końcowy okres półtrwania wydłużał się z 15 do 23 godzin. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami funkcji wątroby zaobserwowano nieco niższą ekspozycję niż u zdrowych ochotników (na podstawie danych dotyczących Cmax i AUC), bez zmian w wiązaniu z białkami ani czasie półtrwania. Stosowanie leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby nie było badane. Domperidon jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Zaburzenia funkcji nerek.

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (kreatynina surowicy > 6 mg/100 ml, tj. > 0,6 mmol/l) okres półtrwania domperidonu wydłużał się z 7,4 do 20,8 godziny, ale stężenie w osoczu było niższe w porównaniu z osobami o prawidłowej funkcji nerek.

Ponieważ bardzo niewielka ilość leku (około 1%) wydala się z nerkami w niezmienionej postaci, mało prawdopodobne jest konieczność korekty dawki przy jednorazowym podaniu u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. Przy długotrwałym stosowaniu częstość dawkowania domperidonu należy zmniejszyć do 1–2 razy dziennie, w zależności od nasilenia zaburzeń. Może również istnieć potrzeba zmniejszenia dawki leku.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Do złagodzenia objawów nudności i wymiotów.

Przeciwwskazania.

Domrid® jest przeciwwskazany:

• u pacjentów z ustaloną podwyższoną wrażliwością na domperydon lub substancje pomocnicze leku;
• u pacjentów z guzem przysadki wydzielającym prolaktynę (prolaktynoma);
• u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania” i „Właściwości farmakodynamiczne”);
• u pacjentów z znanym wydłużeniem odcinków przewodnictwa serca, w szczególności QTc, u pacjentów z istotnymi zaburzeniami równowagi elektrolitów lub z chorobami serca, takimi jak niewydolność serca (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”);
• gdy stymulacja motoryki żołądka może być niebezpieczna, np. przy krwawieniu przewodu pokarmowego, niedrożności mechanicznej lub perforacji;
• u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ketokonazolu, erytromycyny lub innych silnych inhibitorów CYP3A4 (niezależnie od ich zdolności do wydłużania odcinka QT, patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leków wydłużających odcinek QT (z wyjątkiem apomorfiny), takich jak fluconazol, erytromycyna, itrakonazol, ketokonazol doustny, posakonazol, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, worykonazol, klaritromycyna, amiodaron, telitromycyna (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Nie należy przyjmować leków przeciwwskazowych i antysekrecyjnych jednocześnie z domperydonem, ponieważ obniżają one jego biodostępność po podaniu doustnym (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). Przy jednoczesnym stosowaniu lek Domrid® należy przyjmować przed posiłkiem, a leki przeciwwskazowe lub antysekrecyjne – po posiłku.

Współstosowanie z lewodopą.

Chociaż nie uważa się za konieczne dostosowanie dawki lewodopy, obserwowano zwiększenie stężenia lewodopy w osoczu (maksymalnie o 30–40%) w przypadku jednoczesnego przyjmowania leku z domperydonem.

Leki antycholinergiczne mogą niwelować działanie przeciwdyspeptyczne domperydonu. Z powodu interakcji farmakodynamicznej i/lub farmakokinetycznej zwiększa się ryzyko wystąpienia wydłużenia odcinka QT.

Domperydon metabolizowany jest głównie drogą CYP3A4. Dane z badań in vitro i u ludzi wskazują, że jednoczesne stosowanie leków znacząco hamujących ten enzym może prowadzić do podwyższenia stężenia domperydonu w osoczu. Podczas stosowania domperydonu w połączeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 zdolnymi do wydłużania odcinka QT obserwowano klinicznie istotne zmiany odcinka QT. Dlatego jednoczesne stosowanie domperydonu z niektórymi lekami jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Jednoczesne stosowanie poniższych leków z domperydonem jest przeciwwskazane.

Wszystkie leki wydłużające odcinek QT (ryzyko wystąpienia tachykardii komorowej typu torsade de pointes):

• leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. dysopyramid, chinidyna, hydrochinidyna);
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, dofetylid, dronedaron, ibutylyd, sotalol);
• niektóre leki neuroleptyczne (np. haloperidol, pimozyd, sertindol);
• niektóre leki przeciwdepresyjne (np. citalopram, escytalopram);
• niektóre antybiotyki (np. lewofloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna, spiramycyna);
• niektóre leki przeciwgrzybicze (np. fluconazol, pentamidyna);
• niektóre leki przeciwmalarioprotetyczne (w szczególności halofantryna, lumefantryna);
• niektóre leki przewodu pokarmowego (np. cyzapryd, dolasetron, prukalopryd);
• niektóre leki przeciwhistaminowe (np. mekityzyna, mizolastyna);
• niektóre leki stosowane w chorobach nowotworowych (np. toremifenu, wandetanib, winкамин);
• niektóre inne leki (np. beprydyl, metadon, difemanil) (patrz sekcja „Przeciwwskazania”);
• apomorfina, z wyjątkiem przypadków, gdy korzyści z jednoczesnego stosowania przewyższają ryzyko, i tylko pod warunkiem ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących współstosowania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Należy uwzględnić zalecenia dotyczące bezpieczeństwa stosowania apomorfiny zawarte w jej instrukcji do lekarstwa.

Silne inhibitory CYP3A4, z którymi przeciwwskazane jest stosowanie Domrid®, np.:

• azole przeciwgrzybicze, takie jak fluconazol*, posakonazol, itrakonazol, ketokonazol* i worykonazol*;
• inhibitory proteazy, takie jak amprenawir, atazanawir, fosamprenawir, indynawir, nelfinawir, telaprewir*, rytonawir* i sakwinawir*;
• antybiotyki makrolidowe, takie jak klaritromycyna*, telitromycyna* i erytromycyna* (patrz sekcja „Przeciwwskazania”);
• blokery kanałów wapniowych, takie jak diltiazem i werapamil;
• amiodaron*;
• amrepitant;
• nefazodon.

* Wydłużają odcinek QTc.

Jednoczesne stosowanie poniższych substancji wymaga ostrożności.

Należy ostrożnie stosować domperydon z lekami powodującymi bradykardię i hipokaliemię, a także z makrolidami, które mogą powodować wydłużenie odcinka QT: azytromycyna i roksytromycyna (klarytromycyna jest przeciwwskazana, ponieważ jest silnym inhibitorem CYP3A4).

Wymagana jest ostrożność w przypadku stosowania domperydonu w połączeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4, które nie powodują wydłużenia odcinka QT, takimi jak indynawir. Pacjentów należy dokładnie obserwować pod kątem wystąpienia objawów lub objawów niepożądanych działań. Powyższa lista jest reprezentatywna, ale nie wyczerpująca.

Domrid® można łączyć z:

• neuroleptykami, których działanie wzmacnia;
• agonistami dopaminergicznych (bromokryptyną, L-dopą), których niepożądane działanie obwodowe, takie jak zaburzenia trawienia, nudności, wymioty, hamuje bez niwelowania głównych właściwości.

W pojedynczych badaniach farmakokinetycznych/farmakodynamicznych interakcji in vivo przy jednoczesnym doustnym stosowaniu ketokonazolu lub erytromycyny u zdrowych ochotników potwierdzono, że te leki znacząco hamują presystemowy metabolizm domperydonu, pośredniczony przez CYP3A4.

Przy współstosowaniu 10 mg domperydonu doustnie 4 razy na dobę oraz 200 mg ketokonazolu doustnie 2 razy na dobę zaobserwowano w okresie obserwacji średnie wydłużenie odcinka QTc o 9,8 ms; poszczególne wartości wahają się od 1,2 do 17,5 ms. Przy współstosowaniu 10 mg domperydonu 4 razy na dobę oraz 500 mg erytromycyny doustnie 3 razy na dobę odcinek QTc wydłużał się średnio o 9,9 ms, a zakres poszczególnych wartości wynosił od 1,6 do 14,3 ms.

Stężenia równowagowe Cmax i AUC domperydonu wzrastały około trzykrotnie w każdym z tych badań interakcji. Wpływ podwyższonych stężeń domperydonu w osoczu na wydłużenie odcinka QTc jest nieznany. W tych badaniach przy monoterapii domperydonem (10 mg doustnie 4 razy na dobę) odcinek QTc wydłużał się średnio o 1,6 ms (badanie ketokonazolu) i 2,5 ms (badanie erytromycyny), podczas gdy samo stosowanie ketokonazolu (200 mg 2 razy na dobę) lub erytromycyny (500 mg 3 razy na dobę) powodowało wydłużenie odcinka QTc w okresie obserwacji odpowiednio o 3,8 i 4,9 ms.

Ponieważ domperydon wywiera działanie prokinetyczne na żołądek, teoretycznie może to wpływać na wchłanianie współstosowanych doustnych leków, w szczególności form długodziałających lub opłaszczonych przewlekowo. Jednak u pacjentów, u których stan był już ustabilizowany pod wpływem dawkowania deryzotyny lub paracetamolu, współstosowanie domperydonu nie wpływało na stężenia tych leków we krwi.

Właściwości stosowania.

Nie zaleca się stosowania Domrid® podczas zawrotów głowy.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z istniejącymi chorobami serca, w tym w wywiadzie.

Ostrzeżenie. Domperydon należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami funkcji wątroby i/lub nerek.

Zaburzenia funkcji nerek.

Okres półtrwania domperydonu jest wydłużony u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (stężenie kreatyniny w surowicy > 6 mg/100 ml, tj. > 0,6 mmol/l). W przypadku długotrwałego stosowania częstość dawkowania domperydonu należy zmniejszyć do 1–2 razy na dobę, w zależności od nasilenia zaburzeń. Może również istnieć potrzeba zmniejszenia dawki.

Efekty sercowo-naczyniowe.

Domperydon był powiązany z wydłużeniem interwału QT w EKG. W okresie postmarketingowym odnotowano bardzo rzadkie przypadki wydłużenia QT oraz tachykardii komorowej typu torsade de pointes u pacjentów przyjmujących domperydon. W tych doniesieniach uwzględniono przypadki u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka, zaburzeniami elektrolitowymi oraz terapią współistniejącą, które mogą być czynnikami sprzyjającymi (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zgodnie z wytycznymi ICH-E14 przeprowadzono badanie szczegółowo analizujące interwał QT u zdrowych osób. Wydłużenie interwału QT obserwowane w badaniu po stosowaniu domperydonu w dawce do 80 mg/dobę (10 lub 20 mg 4 razy na dobę) nie miało znaczenia klinicznego.

Niektóre badania epidemiologiczne wykazały, że domperydon może być związany ze zwiększonym ryzykiem ciężkich arytmii komorowych lub nagłej śmierci sercowej (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Ryzyko poważnych arytmii komorowych lub nagłej śmierci sercowej odnotowano u pacjentów w wieku powyżej 60 lat, u pacjentów przyjmujących lek w dawce przekraczającej 30 mg na dobę oraz podczas jednoczesnego stosowania domperydonu z lekami wydłużającymi interwał QT lub inhibitorami CYP3A4.

Domperydon należy przyjmować w najniższej skutecznej dawce.

Ze względu na zwiększony ryzyko arytmii komorowej domperydon jest przeciwwskazany u pacjentów z wydłużeniem czasu przewodzenia w sercu, w szczególności QTc, u pacjentów z istotnymi zaburzeniami równowagi elektrolitowej (hipokaliemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia) lub bradykardią, a także u pacjentów z chorobami serca, takimi jak niewydolność serca, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia arytmii komorowej (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia) lub bradykardia należą do znanych stanów zwiększających ryzyko proarytmogennego.

W przypadku wystąpienia objawów lub dolegliwości, które mogą być związane z arytmią serca, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Domrid® i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Pacjent powinien zostać poinformowany o konieczności natychmiastowego zgłoszenia wszelkich objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Nie należy przyjmować leków przeciwwskazowych ani antysekretorycznych jednocześnie z lekiem Domrid®, ponieważ obniżają one biodostępność domperydonu doustnie (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”). W przypadku jednoczesnego stosowania lek Domrid® należy przyjmować przed posiłkiem, a leki przeciwwskazowe lub antysekretoryczne – po posiłku.

Stosowanie łącznie z apomorfine.

Domperydon jest przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania z lekami wydłużającymi interwał QT, w tym z apomorfiną, z wyjątkiem sytuacji, gdy korzyść z jednoczesnego stosowania przeważa nad ryzykiem, i tylko pod warunkiem ścisłego przestrzegania zalecanych środków ostrożności. Należy wziąć pod uwagę zalecenia dotyczące bezpieczeństwa stosowania apomorfiny zawarte w instrukcji do jej stosowania medycznego.

Stosowanie z ketokonazolem. W badaniach interakcji z doustną formą ketokonazolu obserwowano wydłużenie interwału QT. Choć znaczenie tych danych nie jest jednoznaczne, należy rozważyć leczenie alternatywne, jeśli wskazane jest leczenie przeciwgrzybicze ketokonazolem (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Stosunek ryzyka do korzyści z zastosowania domperydonu pozostaje korzystny.

Jeśli pacjent ma nietolerancję niektórych cukrów, powinien skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku, ponieważ zawiera on sacharozę.

Lek zawiera barwnik Pons 4R, który może powodować reakcje alergiczne. Metylo- i propylo-p-hydroksybenzoesan zawarte w leku mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe opóźnione).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Dane dotyczące stosowania domperydonu u kobiet w ciąży w okresie postmarketingowym są ograniczone. Badania na szczurach wykazały toksyczność rozrodczą przy podawaniu wysokiej, toksycznej dla matki dawki. Potencjalne ryzyko dla człowieka jest nieznane. Dlatego Domrid® w czasie ciąży należy stosować tylko wtedy, gdy oczekiwany pozytywny efekt dla matki według oceny lekarza przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią.

Ilość domperydonu, która może dostać się do organizmu niemowlęcia z mlekiem matki, szacuje się na poziomie poniżej 0,1% dawki dla matki, skorygowanej o masę ciała. Nie można wykluczyć wystąpienia działań niepożądanych, w tym efektów kardiologicznych, w wyniku działania po przejściu leku do mleka matki. Nie wiadomo, czy lek szkodzi niemowlęciu, dlatego matkom przyjmującym Domrid® należy zdecydować się na zaprzestanie karmienia piersią.

Decyzja o zaprzestaniu karmienia piersią lub zaprzestaniu/odmowie leczenia domperydonem powinna uwzględniać korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety.

Należy zachować ostrożność w przypadku występowania czynników ryzyka wydłużenia interwału QTc u dzieci karmionych piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Po przyjęciu domperydonu obserwowano zawroty głowy i senność (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego pacjentom należy zalecić unikanie prowadzenia pojazdów, pracy z innymi urządzeniami lub innej działalności wymagającej skupienia uwagi i koordynacji, dopóki nie ustalą, jak domperydon wpływa na ich organizm.

Sposób stosowania i dawki.

W celu złagodzenia objawów nudności i wymiotów lek Domrid® należy stosować w najniższej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy czas.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia o masie ciała od 35 kg: 10 ml zawiesiny (10 mg) do 3 razy dziennie.

Maksymalna dawka dzienna – 30 ml zawiesiny (30 mg).

Zaleca się przyjmowanie leku Domrid® doustnie 15–30 minut przed posiłkiem. Wchłanianie leku jest nieco opóźniane, gdy przyjmuje się go po jedzeniu.

Pacjenci powinni starać się przyjmować każdą dawkę leku w równych odstępach czasu. Jeżeli pominięto dawkę, nie należy jej stosować w nieokreślonym czasie, należy dalej przestrzegać schematu dawkowania. Nie wolno podwajać dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 1 tygodnia.

Upośledzenie funkcji wątroby.

Lek Domrid® jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanym (7–9 punktów według skali Childa–Pugha) lub ciężkim (˃ 9 punktów według skali Childa–Pugha) upośledzeniem funkcji wątroby (patrz rozdział „Przeciwwskazania”). Nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z łagodnym upośledzeniem funkcji wątroby (5–6 punktów według skali Childa–Pugha) (patrz rozdział „Właściwości farmakologiczne”).

Upośledzenie funkcji nerek.

Ze względu na wydłużony okres półwylęgu domperydonu u pacjentów z ciężkim upośledzeniem funkcji nerek (kreatynina surowicy > 6 mg/100 ml, tj. > 0,6 mmol/l), częstotliwość stosowania leku Domrid® należy zmniejszyć do jednej lub dwóch dawek dziennie, w zależności od stopnia nasilenia upośledzenia; może również istnieć konieczność zmniejszenia dawki. Pacjentów z ciężkim upośledzeniem funkcji nerek należy regularnie kontrolować (patrz rozdziały „Właściwości farmakologiczne” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Dzieci.

Skuteczność stosowania domperydonu u dzieci poniżej 12. roku życia nie została ustalona (patrz rozdział „Właściwo游戏副本i farmakologiczne”). Skuteczność stosowania domperydonu u dzieci od 12. roku życia i o masie ciała poniżej 35 kg nie została ustalona.

Dorośli powyżej 60. roku życia.

Pacjenci powyżej 60. roku życia powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Dzieci.

Domrid® należy stosować w leczeniu dzieci od 12. roku życia i o masie ciała nie mniejszej niż 35 kg w najniższej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy czas.

Przedawkowanie.

Zgłaszano przypadki przedawkowania, głównie u niemowląt i dzieci.

Objawy.

Objawami przedawkowania mogą być niepokój, zaburzenia świadomości, drgawki, dezorientacja, senność oraz zaburzenia ekstrapiramidowe.

Leczenie.

Nie istnieje specyficzny antydotum na domperydon. W przypadku przedawkowania zaleca się natychmiastowe zastosowanie standardowego leczenia objawowego, w tym przepłukanie żołądka w ciągu 1 godziny po przyjęciu leku, zastosowanie węgla aktywowanego oraz leczenie wspierające. Należy prowadzić ścisłą obserwację pacjenta, w tym monitorowanie EKG, ze względu na możliwość wydłużenia się odcinka QT. Leki antycholinergiczne oraz środki stosowane w chorobie Parkinsona mogą być skuteczne w kontrolowaniu zaburzeń ekstrapiramidowych.

Efekty uboczne.

Efekty uboczne stwierdzone w wyniku stosowania domperidonu w badaniach klinicznych wymieniono poniżej według układów narządów. Częstotliwość występowania określono według następujących kategorii: bardzo często (≥ 1/10); często (od ≥ 1/100 do <1/10); rzadko (od ≥ 1/1000 do <1/100); nieczęsto (od ≥ 1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000). Jeśli na podstawie danych z badań klinicznych nie można określić częstotliwości, podano ją jako nieznaną.

Przy przestrzeganiu zaleceń dotyczących dawkowania i długości leczenia Domrid® jest zazwyczaj dobrze tolerowany, a efekty uboczne występują rzadko.

Ze strony układu odpornościowego: częstotliwość nieznana — reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, szok anafilaktyczny, podwyższona wrażliwość.

Ze strony układu endokrynologicznego: rzadko — podwyższenie poziomu prolaktyny.

Zaburzenia psychiczne: nieczęsto — obniżone lub brak libidum, nerwowość, drażliwość, pobudzenie; bardzo rzadko — depresja, lęk.

Ze strony układu nerwowego: nieczęsto — ból głowy, senność, zawroty głowy, zaburzenia ekstrapiramidowe; bardzo rzadko — bezsenność, pragnienie, osłabienie, akatyzja; częstotliwość nieznana — drgawki, zespół niespokojnych nóg*.

Ze strony narządu wzroku: częstotliwość nieznana — kryzysy okulogyrne.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: bardzo rzadko — obrzęk, uczucie kołatania serca, zaburzenia częstości i rytmu skurczów serca, poważne arytmie komorowe; częstotliwość nieznana — wydłużenie odcinka QT, arytmie komorowe typu torsade de pointes, nagła śmierć sercowa (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

Ze strony przewodu pokarmowego: często — suchość w ustach; nieczęsto — biegunka; rzadko — zaburzenia przewodu pokarmowego, w tym ból brzucha, regurgitacja, zmiana apetytu, nudności, pieczenie w żołądku, zaparcia; bardzo rzadko — krótkotrwałe skurcze jelit.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: nieczęsto — świąd, wysypka, pokrzywka; częstotliwość nieznana — obrzęk naczynioruchowy.

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: rzadko — powiększenie gruczołów mlekowych, wydzielanie z gruczołów mlekowych, obrzęk gruczołów mlekowych, zaburzenia laktacji, nieregularny cykl menstruacyjny; nieczęsto — galaktoforia, ból w okolicy gruczołów mlekowych, wrażliwość gruczołów mlekowych; częstotliwość nieznana — ginekomastia, amenoroea.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: rzadko — ból nóg.

Ze strony układu moczowego: bardzo rzadko — dyzuria, częste oddawanie moczu; częstotliwość nieznana — zatrzymanie moczu.

Zaburzenia ogólne: nieczęsto — osłabienie.

Inne: zapalenie spojówek, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.

Zmiany parametrów laboratoryjnych: bardzo rzadko — podwyższenie poziomu alaninotransferazy (ALT), asparaginianotransferazy (AST) i cholesterolu; częstotliwość nieznana — odchylenia od normy w badaniach czynnościowych wątroby, podwyższenie poziomu prolaktyny we krwi.

* Nasilenie zespołu niespokojnych nóg u pacjentów z chorobą Parkinsona.

Ponieważ przysadka mózgowa znajduje się poza barierą krew–mózg, domperidon może powodować podwyższenie poziomu prolaktyny. W pojedynczych przypadkach taka hiperprolaktynemia może prowadzić do efektów ubocznych neuroendokrynnych, takich jak galaktoforia, ginekomastia i amenoroea.

W okresie stosowania po rejestracji nie zaobserwowano różnic w profilu bezpieczeństwa stosowania leku u dorosłych i dzieci, z wyjątkiem zaburzeń ekstrapiramidowych i innych zjawisk związanych z ośrodkowym układem nerwowym, takich jak drgawki i pobudzenie, które obserwowano głównie u dzieci.

Zgłaszanie podejrzewanych efektów ubocznych.

Zgłaszanie efektów ubocznych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich uprawnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych efektów ubocznych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Po pierwszym otwarciu fiolki lek nie należy przechowywać dłużej niż 3 miesiące.

Warunki przechowywania.

Przechowywać we wkładzie oryginalnym w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

60 ml lub 100 ml w fiolkach. Każda fiolka w tekturowym opakowaniu razem z łyżeczką dozującą.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

TOO „KUSUM FARM”.

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

40020, Ukraina, obwód sumski, miasto Sumy, ul. Skriabina 54.