Domidon®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Domidon® (Domidonе)

Skład:

substancja czynna: domperydon;

1 tabletka zawiera 10 mg domperydonu;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; skrobia kukurydziana; celuloza mikrokryształowa; skrobia prażelatynizowana; powidon; stearynian magnezu;

powłoka filmowa: Sepifilm 752 Blanc (hydroksypropyloceluloza, celuloza mikrokryształowa, polietylenoglikol (makrogol 40), dwutlenek tytanu (E 171)).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki powlekane, białe lub prawie białe, o kształcie okrągłym, z powierzchnią dwuwypukłą.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w przypadku czynnościowych zaburzeń przewodu pokarmowego. Stymulatory perystaltyki. Kod ATC A03F A03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Domperidon – antagonist dopaminy o działaniu przeciwwymiotnym. Domperidon w niewielkim stopniu przenika przez barierę krew–mózg. Stosowanie domperidonu bardzo rzadko wiąże się z występowaniem niepożądanych działań o charakterze ekstrapiramidowym, szczególnie u dorosłych, jednak domperidon stymuluje wydzielanie prolaktyny z przysadki. Jego działanie przeciwwymiotne może wynikać z połączenia działania obwodowego (gastrokinetycznego) oraz antagonizmu wobec receptorów dopaminy w obszarze triogera chemoreceptorów (ang. chemoreceptor trigger zone), znajdującym się poza barierą krew–mózg w tylnej części mózgu (area postrema).

Badania na zwierzętach, a także niskie stężenia stwierdzone w mózgu, wskazują na przede wszystkim obwodowe działanie domperidonu na receptory dopaminy.

Badania u ludzi wykazały, że po podaniu doustnym domperidon zwiększa ciśnienie w dolnych odcinkach przełyku, poprawia motorykę antroduodenalną i przyspiesza opróżnianie żołądka. Domperidon nie wpływa na sekrecję żołądkową.

Wpływ na interwał QT/QTc i elektrofizjologię serca

Zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi ICH-E14, przeprowadzono szczegółowe badanie interwału QT u zdrowych osób. Badanie to miało podwójnie ślepy, kontrolowany placebo charakter i zostało przeprowadzone z zastosowaniem dawek zalecanych oraz nadterapeutycznych (10 i 20 mg 4 razy dziennie). Po przyjęciu 20 mg domperidonu 4 razy na dobę zaobserwowano wydłużenie interwału QT, które wahało się od 3,4 do 5,9 ms w całym okresie obserwacji, a ten wskaźnik nie przekraczał 10 ms. Wydłużenie QT obserwowane w tym badaniu, gdy domperidon był stosowany zgodnie z zalecaną dawką, nie ma znaczenia klinicznego.

Brak istotności klinicznej potwierdzają parametry farmakokinetyczne oraz dane dotyczące interwału QTc uzyskane w trakcie dwóch wcześniejszych badań obejmujących 5-dniową terapię domperidonem w dawkach 20 mg i 40 mg 4 razy dziennie. Rejestrację EKG przeprowadzono przed badaniem, w 5. dniu, godzinę po porannej dawce (w przybliżeniu w czasie tmax) oraz po 3 dniach. W obu badaniach nie zaobserwowano różnic między QTc po aktywnym leczeniu a placebo. W związku z tym stwierdzono, że przyjmowanie domperidonu w dawkach 80 i 160 mg na dobę nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na QTc u zdrowych ochotników.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Domperidon szybko wchłania się po doustnym podaniu na czczo, maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w przybliżeniu po 60 minutach. Wartości Cmax i AUC domperidonu wzrastały proporcjonalnie do dawki w zakresie dawek od 10 do 20 mg. Obserwowano 2–3-krotne nagromadzenie domperidonu (AUC) po wielokrotnym stosowaniu 4 razy dziennie (co 5 godzin) przez 4 dni. Niska absolutna biodostępność doustnego domperidonu (około 15%) wynika z intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w ścianie jelita i w wątrobie. Choć biodostępność domperidonu u zdrowych osób wzrasta po podaniu po posiłku, pacjenci z dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi powinni przyjmować domperidon 15–30 minut przed posiłkiem. Obniżone pH żołądka zmniejsza wchłanianie domperidonu. Biodostępność po podaniu doustnym zmniejsza się przy jednoczesnym przyjmowaniu cytydyny i wodorowęglanu sodu. Po doustnym przyjęciu leku po posiłku maksymalne wchłanianie jest nieco opóźnione, a AUC nieco zwiększone.

Rozkład

Po doustnym przyjęciu domperidon nie kumuluje się i nie indukuje własnego metabolizmu; maksymalny poziom w osoczu po 90 minutach (21 ng/ml) po dwutygodniowym doustnym przyjmowaniu dawki 30 mg dziennie był niemal taki sam jak po przyjęciu pierwszej dawki (18 ng/ml). Domperidon w 91–93% wiąże się z białkami osocza. Badania rozkładu domperidonu przeprowadzone na zwierzętach z wykorzystaniem związku znakowanego radioaktywnym izotopem wykazały znaczny rozdział w tkankach, ale niskie stężenie w mózgu. U zwierząt niewielkie ilości leku przenikają przez łożysko.

Metabolizm

Domperidon szybko i intensywnie metabolizuje się w wątrobie poprzez hydroksylację i N-dealkilację. Badania metabolizmu in vitro z wykorzystaniem inhibitorów diagnostycznych wykazały, że CYP3A4 jest główną formą cytochromu P450 zaangażowaną w N-dealkilację domperidonu, a CYP3A4, CYP1A2 i CYP2E1 uczestniczą w aromatycznej hydroksylacji domperidonu.

Eliminacja

Wydalanie z moczem i kałem wynosi odpowiednio 31% i 66% dawki doustnej. Wydalanie leku w postaci niezmienionej stanowi niewielki procent (10% z kałem i około 1% z moczem). Okres półtrwania eliminacji z osocza po podaniu dawki pojedynczej wynosi 7–9 godzin u zdrowych ochotników, ale jest wydłużony u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Osobliwe grupy pacjentów

Uszkodzenie wątroby

U pacjentów z umiarkowanym uszkodzeniem wątroby (7–9 punktów wg skali Pugh, klasa B wg klasyfikacji Childa-Pugh) AUC i Cmax domperidonu były odpowiednio 2,9 i 1,5 razy wyższe niż u zdrowych ochotników. Frakcja wolna wzrastała o 25%, a końcowy okres półtrwania wydłużał się z 15 do 23 godzin. U pacjentów z łagodnym uszkodzeniem wątroby zaobserwowano nieco niższą ekspozycję niż u zdrowych ochotników, biorąc pod uwagę Cmax i AUC, bez zmian w wiązaniu z białkami ani w końcowym okresie półtrwania. Stosowanie leku u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby nie było badane. Domperidon jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim uszkodzeniem wątroby (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Uszkodzenie nerek

U pacjentów z ciężkim uszkodzeniem nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min/1,73 m²) okres półtrwania domperidonu wydłuża się z 7,4 do 20,8 godziny, jednak stężenie leku w osoczu jest niższe niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Bardzo niewielka ilość leku (około 1%) wydala się z moczem w niezmienionej postaci. Mało prawdopodobne, że po pojedynczym podaniu u pacjentów z niewydolnością nerek będzie konieczna korekta dawki. Jednak przy wielokrotnym stosowaniu częstość podawania należy zmniejszyć do 1–2 razy dziennie w zależności od nasilenia uszkodzenia, a także może być konieczne zmniejszenie dawki.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Do złagodzenia objawów nudności i wymiotów.

Przeciwwskazania.

Domidon® jest przeciwwskazany:

• u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na substancję czynną lub na którykolwiek z substancji pomocniczych;
• u chorych z guzem hipofizy wydzielającym prolaktynę (prolaktynoma);
• u chorych z ciężkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek (patrz rozdział „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”, „Właściwości farmakologiczne”);
• u chorych z znanym wydłużeniem odstępu przewodnictwa serca, w szczególności QTc, u chorych z istotnymi zaburzeniami równowagi elektrolitów lub z chorobami serca, takimi jak niewydolność serca (patrz rozdział „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”);
• u chorych z niewydolnością wątroby;
• gdy stymulacja motoryki żołądka może być niebezpieczna, np. w przypadku krwawienia przewodu pokarmowego, niedrożności mechanicznej lub perforacji;
• jednoczesne stosowanie ketokonazolu, erytromycyny lub innych silnych inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane;
• jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (z wyjątkiem apomorfiny), takich jak fluconazol, erytromycyna, itrakonazol, ketokonazol doustny, posakonazol, rytonawir, saquinawir, telaprewir, worykonazol, klaritromycyna, amiodaron, telitromycyna, jest przeciwwskazane (patrz rozdziały „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Leki antycholinergiczne mogą niwelować działanie przeciwdyspeptyczne Domidonu®. Z powodu interakcji farmakodynamicznej i/lub farmakokinetycznej zwiększa się ryzyko wydłużenia odstępu QT.

Nie należy przyjmować leków przeciwwskazowych i antysekrecyjnych jednocześnie z Domidonem®, ponieważ obniżają one jego biodostępność po podaniu doustnym (patrz rozdział „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Domperydon jest metabolizowany głównie za pośrednictwem CYP3A4. Wyniki badań in vitro wskazują, że jednoczesne stosowanie leków silnie hamujących ten enzym może prowadzić do wzrostu stężenia domperydonu we krwi.

Podczas stosowania domperydonu w połączeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4, które mogą wydłużać odstęp QT, obserwowano klinicznie istotne zmiany odstępu QT. Dlatego jednoczesne stosowanie domperydonu z niektórymi lekami jest przeciwwskazane (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Jednoczesne stosowanie z lewodopą. Chociaż nie uznaje się za konieczne dostosowanie dawki lewodopy, obserwowano wzrost stężenia domperydonu we krwi (maksymalnie o 30–40%) przy jednoczesnym przyjmowaniu z lewodopą.

Jednoczesne stosowanie poniższych leków z domperydonem jest przeciwwskazane.

Wszystkie leki wydłużające odstęp QT (ryzyko „torsade de pointes”):

• leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. dysopyramid, chinidyna, hydrochinidyna);
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, dofetylid, dronedaron, ibutylyd, sotalol);
• niektóre leki neuroleptyczne (np. haloperidol, pimozyd, sertindol);
• niektóre leki przeciwdepresyjne (np. citalopram, escytalopram);
• niektóre antybiotyki (np. lewofloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna, spiramycyna);
• niektóre leki przeciwgrzybicze (np. fluconazol, pentamidyna);
• niektóre leki przeciwmalaria (np. halofantryna, lumefantryna);
• niektóre leki przewodu pokarmowego (np. cizapryd, dolasetron, prukalopryd);
• niektóre leki przeciwhistaminowe (np. mekityzyna, mizolastyna);
• niektóre leki stosowane w chorobach nowotworowych (np. toremifenu, wandytanib, wincamina);
• niektóre inne leki (np. beprydył, metadon, difemanil);
• apomorfina, z wyjątkiem przypadków, gdy korzyści z jednoczesnego stosowania przewyższają ryzyko i przy ścisłym przestrzeganiu środków ostrożności zaleconych przy jednoczesnym stosowaniu (patrz ulotka do apomorfiny, rozdział „Przeciwwskazania”).

Przykłady silnych inhibitorów CYP3A4, których nie wolno stosować w połączeniu z Domidonem®:

• leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, takie jak fluconazol*, itrakonazol, ketokonazol*, posakonazol i worykonazol*;
• antybiotyki makrolidowe, takie jak klaritromycyna* i erytromycyna*;
• inhibitory proteazy* (np. rytonawir, saquinawir, telaprewir);
• inhibitory HIV-proteazy, takie jak amprenawir, atazanawir, fosamprenawir, indynawir, nelfinawir, rytonawir i saquinawir;
• blokery kanałów wapniowych, takie jak dyltyazem i werapamil;
• amiodaron*;
• amrepitant;
• nefazodon;
• telitromycyna*.

*Wywołują wydłużenie QTc.

Jednoczesne stosowanie następujących substancji wymaga ostrożności.

Należy stosować z ostrożnością z lekami powodującymi bradykardię i hipokaliemię, a także z następującymi makrolidami, które mogą wywołać wydłużenie odstępu QT: azytromycyna i roksytromycyna (klarytromycyna jest przeciwwskazana, ponieważ jest silnym inhibitorem CYP3A4).

Należy ostrożnie stosować domperydon w połączeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4, które nie wywołują wydłużeń odstępu QT, takimi jak indynawir, i należy dokładnie obserwować pacjentów pod kątem objawów lub objawów niepożądanych reakcji.

Powyższa lista substancji czynnych jest reprezentatywna, ale nie wyczerpująca.

Domidon® można stosować w połączeniu z:

• neuroleptykami, których działanie wzmaga;
• agonistami dopaminergicznych (bromokryptyną, L-dopą), których niepożądane działania obwodowe, takie jak zaburzenia trawienia, nudności, wymioty, hamuje bez zniesienia głównych właściwości.

W pojedynczych badaniach interakcji farmakokinetycznej/farmakodynamicznej in vivo przy jednoczesnym doustnym stosowaniu ketokonazolu lub erytromycyny u zdrowych ochotników potwierdzono, że te leki znacząco hamują presystemowy metabolizm domperydonu, pośredniczony przez CYP3A4. Przy jednoczesnym stosowaniu 10 mg domperydonu doustnie 4 razy dziennie i 200 mg ketokonazolu doustnie 2 razy dziennie w okresie obserwacji zaobserwowano wydłużenie odstępu QTc średnio o 9,8 ms; pojedyncze wartości wahają się od 1,2 do 17,5 ms. Przy jednoczesnym stosowaniu 10 mg domperydonu 4 razy dziennie i 500 mg erytromycyny doustnie 3 razy dziennie odstęp QTc wydłużał się w okresie obserwacji średnio o 9,9 ms, a pojedyncze wartości wahają się od 1,6 do 14,3 ms. Wartości stężenia równowagowego Cmax i AUC domperydonu wzrastały około trzykrotnie w każdym z tych badań interakcji. Wpływ podwyższonych stężeń domperydonu we krwi na obserwowany efekt na QTc jest nieznany. W tych badaniach przy monoterapii domperydonem (10 mg doustnie 4 razy dziennie) odstęp QTc wydłużał się średnio o 1,6 ms (badanie ketokonazolu) i 2,5 ms (badanie erytromycyny), podczas gdy samodzielne stosowanie ketokonazolu (200 mg 2 razy dziennie) lub erytromycyny (500 mg 3 razy dziennie) prowadziło do wydłużenia odstępu QTc w okresie obserwacji odpowiednio o 3,8 i 4,9 ms.

Teoretycznie, ponieważ Domidon® wywiera działanie prokinetyczne na żołądek, może to wpływać na wchłanianie doustnych leków stosowanych jednocześnie, w szczególności na formy leków o przedłużonym uwalnianiu lub opłatkach otoczonych przewlekle. Jednak u pacjentów, u których stan był już ustabilizowany pod wpływem stosowania cyfoglikonu lub paracetamolu, jednoczesne stosowanie domperydonu nie wpływało na stężenia tych leków we krwi.

Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania.

Domidon® nie jest zalecany przy zawrotach głowy.

Domidon® należy stosować z ostrożnością u pacjentów w wieku podeszłym lub u pacjentów z istniejącą chorobą serca lub z wywiadem choroby serca.

Efekty na układ sercowo-naczyniowy. Domperydon był powiązany z wydłużeniem odstępu QT w EKG. W okresie postmarketingowym odnotowano bardzo rzadkie przypadki wydłużenia QT oraz migotania komór u pacjentów przyjmujących domperydon. W tych doniesieniach uwzględniono informacje o pacjentach z innymi czynnikami ryzyka, zaburzeniami elektrolitów oraz terapią towarzyszącą, które mogą sprzyjać wystąpieniu tego stanu (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Zgodnie z wytycznymi ICH-E14 przeprowadzono badanie z dokładnym analizowaniem odstępu QT u osób zdrowych. Wydłużenie odstępu QT obserwowane w badaniu przy stosowaniu domperydonu zgodnie z zalecanym schematem dawkowania w zwykłych dawkach terapeutycznych (10 lub 20 mg cztery razy dziennie) nie ma znaczenia klinicznego.

Ostrzeżenia. Domperydon należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnym zaburzeniem funkcji wątroby i/lub nerek.

Ze względu na zwiększony ryzyko wystąpienia arytmii komorowej Domidon® jest przeciwwskazany u pacjentów z wydłużeniem czasu przewodzenia w sercu, w szczególności QTc, u pacjentów z istotnymi zaburzeniami równowagi elektrolitów (hipokaliemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia) lub bradykardią, albo u pacjentów z chorobami serca w wywiadzie, takimi jak niewydolność serca (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Wiadomo, że zaburzenia równowagi elektrolitów (hipokaliemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia) oraz bradykardia są stanami zwiększającymi ryzyko proarytmiogenne.

W przypadku wystąpienia objawów lub symptomów, które mogą być związane z arytmią serca, należy natychmiast przerwać stosowanie Domidonu® i skonsultować się z lekarzem.

Pacjenci powinni niezwłocznie zgłaszać wszelkie objawy ze strony serca.

Zaburzenia funkcji nerek. Okres półtrwania domperydonu jest wydłużony przy ciężkim zaburzeniu funkcji nerek. Przy długotrwałym stosowaniu częstotliwość dawkowania domperydonu należy zmniejszyć do jednego lub dwóch razy dziennie, w zależności od nasilenia zaburzenia. Może również istnieć potrzeba zmniejszenia dawki.

Nie należy przyjmować jednocześnie leków przeciwwymiotnych lub antysekrecyjnych z doustnymi formami leku Domidon®, ponieważ obniżają one doustną biodostępność domperydonu (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”). W przypadku jednoczesnego stosowania lek Domidon® należy przyjmować przed posiłkiem, a leki przeciwwymiotne lub antysekrecyjne – po posiłku.

Stosowanie z apomorfine. Domperydon jest przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania z lekami wydłużającymi odstęp QT, w tym z apomorfiną, z wyjątkiem sytuacji, gdy korzyść z jednoczesnego stosowania z apomorfiną przewyższa ryzyko i tylko w przypadku ścisłego przestrzegania ostrzeżeń zawartych w ulotce do apomorfiny.

Stosowanie z ketokonazolem. W badaniach interakcji z doustną formą ketokonazolu obserwowano wydłużenie odstępu QT. Chociaż znaczenie tego badania nie jest jednoznaczne, należy rozważyć alternatywne leczenie, jeśli wskazane jest leczenie przeciwgrzybicze ketokonazolem (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Tabletki Domidon® zawierają laktozę, dlatego leku nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją laktozy, galaktozemią oraz z zespołem niedostatecznego wchłaniania glukozy/galaktozy.

Należy wziąć pod uwagę następujące informacje dotyczące ryzyka powikłań chorób układu sercowo-naczyniowego wywołanych lekami zawierającymi domperydon:

• niektóre badania epidemiologiczne wskazują, że domperydon może być powiązany ze zwiększonym ryzykiem poważnych arytmii komorowych lub nagłej śmierci sercowej (patrz sekcja „Działania niepożądane”);
• ryzyko poważnych arytmii komorowych lub nagłej śmierci sercowej może być wyższe u pacjentów w wieku powyżej 60 lat lub przy doustnym stosowaniu dawek leku przekraczających 30 mg dziennie oraz u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki wydłużające odstęp QT lub inhibitory CYP3A4. Dlatego Domidon® należy stosować z ostrożnością u pacjentów w wieku podeszłym. Pacjenci w wieku powyżej 60 lat powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem Domidonu®;
• domperydon należy przepisywać dorosłym i dzieciom w najniższej skutecznej dawce.

Stosunek ryzyka do korzyści z zastosowania domperydonu pozostaje korzystny.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania domperydonu u ciężarnych kobiet w okresie postmarketingowym są ograniczone. Dlatego Domidon® w czasie ciąży należy stosować tylko wtedy, gdy według lekarza oczekiwany pozytywny efekt dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Ilość domperydonu, która może dostać się do organizmu niemowlęcia z mlekiem matki, jest bardzo niska. Maksymalna względna dawka dla niemowląt (%) szacowana jest na poziomie około 0,1% dawki dla matki, skorygowanej o masę ciała. Nie wiadomo, czy może to szkodzić niemowlęciu, dlatego matkom przyjmującym Domidon® należy zalecić zaprzestanie karmienia piersią. Decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub o odstąpieniu od terapii domperydonem należy podjąć po ocenie korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z terapii dla matki. Należy zachować ostrożność w przypadku występowania czynników ryzyka wydłużenia odstępu QTc u niemowląt karmionych piersią. Po ekspozycji wynikającej z przeniknięcia leku z mlekiem matki nie można wykluczyć wystąpienia działań niepożądanych, w szczególności efektów kardiologicznych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Po zastosowaniu domperydonu obserwowano zawroty głowy i senność. Dlatego pacjentom należy zalecić unikanie prowadzenia pojazdów, pracy z innymi urządzeniami lub innej działalności wymagającej skupienia uwagi i koordynacji, aż do ustalenia, jak Domidon® wpływa na ich organizm.

Sposób stosowania i dawki.

W celu złagodzenia objawów nudności i wymiotów należy stosować w najniższej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy czas.

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat o masie ciała nie mniejszej niż 35 kg: po 1 tabletce (10 mg) 3 razy na dobę.

Maksymalna dawka dobową – 3 tabletki (30 mg na dobę).

Zaleca się przyjmowanie leku Domidon® przed posiłkiem. Wchłanianie leku jest nieco opóźnione, jeśli jest przyjmowany po posiłku. Pacjent powinien przyjmować lek zgodnie z zalecanym schematem dawkowania. W przypadku pominięcia dawki, następną dawkę należy przyjąć zgodnie z zalecanym schematem. Nie należy podwajać dawki w celu nadrobienia pominiętej dawki. Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 1 tygodnia.

Dorośli w wieku powyżej 60 lat

Pacjentom w wieku powyżej 60 lat należy skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem leku.

Upośledzenie funkcji nerek

Ponieważ okres półtrwania domperydonu jest wydłużony u pacjentów z ciężkim upośledzeniem funkcji nerek, częstotliwość stosowania leku Domidon® należy zmniejszyć do 1–2 razy na dobę, w zależności od stopnia nasilenia zaburzenia; może również istnieć potrzeba zmniejszenia dawki. Pacjentów z ciężkim upośledzeniem funkcji nerek należy regularnie kontrolować (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Upośledzenie funkcji wątroby

Lek Domidon® jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanym (7–9 punktów wg skali Childa-Pugha) lub ciężkim (powyżej 9 punktów wg skali Childa-Pugha) upośledzeniem funkcji wątroby (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Korekta dawki nie jest wymagana u pacjentów z łagodnym upośledzeniem funkcji wątroby (5–6 punktów wg skali Childa-Pugha) (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Dzieci.

Lek stosuje się w leczeniu dzieci w wieku od 12 lat i o masie ciała nie mniejszej niż 35 kg.

Domperydon należy przepisywać dzieciom w najniższej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy okres.

Przedawkowanie.

Przypadki przedawkowania zgłaszano głównie u niemowląt i dzieci.

Objawy: objawami przedawkowania mogą być niepokój, zaburzenia świadomości, drgawki, dezorientacja, senność oraz reakcje ekstrapiramidowe.

Leczenie. Nie istnieje specyficzny antydot na domperydon, jednak w przypadku znacznego przedawkowania należy natychmiast rozpocząć leczenie objawowe. Zaleca się przepłukanie żołądka w ciągu 1 godziny od przyjęcia leku oraz zastosowanie węgla aktywowanego, a także bieżące monitorowanie stanu pacjenta i leczenie wspierające. Należy przeprowadzać monitorowanie EKG ze względu na możliwość wydłużenia się odcinka QT. Leki przeciwbólowe i środki stosowane w chorobie Parkinsona mogą być skuteczne w kontrolowaniu reakcji ekstrapiramidowych.

Efekty uboczne.

Bezpieczeństwo stosowania domperydonu oceniano podczas badań klinicznych oraz w okresie postmarketingowym. W podwójnych, ślepych badaniach placebo-kontrolowanych uczestniczyło 1275 pacjentów z dolegliwościami takimi jak: dyspepsja, choroba refluksowa przełyku, zespół jelita drażliwego, nudności i wymioty lub inne stany pokrewne. Wszyscy pacjenci byli w wieku co najmniej 15 lat i otrzymali co najmniej jedną dawkę leku. Średnia całkowita dawka dobową wynosiła 30 mg (zakres od 10 do 80 mg), a mediana czasu ekspozycji wynosiła 28 dni (zakres od 1 do 28 dni). Do badań nie włączano pacjentów z gastroparezją cukrzycową ani z objawami spowodowanymi chemioterapią lub chorobą Parkinsona.

Ocena częstości występowania efektów ubocznych: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do <1/10); rzadko (≥ 1/1000 do <1/100); bardzo rzadko (≥ 1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000). Jeśli na podstawie danych z badań klinicznych nie można określić częstości, jest ona oznaczona jako nieznana.

Przy przestrzeganiu zaleceń dotyczących dawkowania i długości leczenia Domidon® jest zazwyczaj dobrze tolerowany, a niepożądane zdarzenia występują rzadko.

Zaburzenia układu odpornościowego: częstość nieznana – reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, szok anafilaktyczny, nadwrażliwość.

Zaburzenia układu endokrynnego: rzadko – podwyższenie stężenia prolaktyny.

Zaburzenia psychiczne: rzadko – obniżone lub brak libidu, nerwowość, pobudzenie, drażliwość; bardzo rzadko – depresja, lęk.

Zaburzenia układu nerwowego: rzadko – ból głowy, senność, zawroty głowy, zaburzenia ekstrapiramidowe; bardzo rzadko – bezsenność, pragnienie, osłabienie, akatyzja; częstość nieznana – drgawki, zespół niespokojnych nóg (nasilenie zespołu niespokojnych nóg u pacjentów z chorobą Parkinsona).

Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego: bardzo rzadko – obrzęk, uczucie przyspieszonego tętna, zaburzenia częstości i rytmu skurczów serca, wydłużenie odcinka QT (częstość nieznana), poważne zaburzenia rytmu komorowego, takie jak arytmie komorowe typu torsade de pointes, nagła śmierć sercowa.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: często – suchość w ustach; rzadko – biegunka; rzadko – zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym ból brzucha, odbijanie, zmiana apetytu, nudności, pieczenie pod mostkiem, zaparcia; bardzo rzadko – krótkotrwałe skurcze jelitowe.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych: rzadko – świąd, wysypka, pokrzywka; częstość nieznana – obrzęk naczynioruchowy.

Zaburzenia ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: rzadko – powiększenie gruczołów mlekowych, wydzielanie mleka z piersi, obrzęk piersi, zaburzenia laktacji, nieregularny cykl menstruacyjny; rzadko – galaktofora, ból w okolicy piersi, wrażliwość piersi; częstość nieznana – ginekomastia, amenoreja.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: rzadko – ból nóg.

Zaburzenia ze strony układu moczowego: bardzo rzadko – dyzuria, częste oddawanie moczu; częstość nieznana – zatrzymanie moczu.

Ogólne zaburzenia: rzadko – osłabienie.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku: częstość nieznana – kryzysy okulogirne.

Inne: zapalenie spojówek, zapalenie jamy ustnej.

Zmiany w wynikach badań laboratoryjnych: bardzo rzadko – podwyższenie poziomu ALT, AST i cholesterolu; częstość nieznana – odchylenia od normy w testach funkcji wątroby, podwyższenie stężenia prolaktyny we krwi.

W 45 badaniach, w których domperydon stosowano w wyższych dawkach, przez dłuższy czas oraz w dodatkowych wskazaniach, w tym w gastroparezji cukrzycowej, częstość efektów ubocznych (z wyjątkiem suchości w ustach) była znacznie wyższa. Było to szczególnie widoczne w przypadkach przewidywalnych farmakologicznie, związanych z podwyższonym poziomem prolaktyny.

Ponieważ przysadka mózgowa znajduje się poza barierą krew-mózg, domperydon może powodować podwyższenie stężenia prolaktyny. W pojedynczych przypadkach taka hiperprolaktynemia może prowadzić do efektów neuroendokrynnych, takich jak galaktofora, ginekomastia i amenoreja.

W okresie postmarketingowym nie zaobserwowano różnic w profilu bezpieczeństwa stosowania Domidonu® u dorosłych i dzieci, z wyjątkiem zaburzeń ekstrapiramidowych oraz innych zjawisk związanych z ośrodkowym układem nerwowym, takich jak drgawki i pobudzenie, które występowały głównie u dzieci.

Przekazywanie podejrzeń o wystąpieniu efektów ubocznych

Przekazywanie informacji o podejrzewanych efektach ubocznych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych efektów ubocznych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 5 lat.

Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletów w blisterze. Po 1 lub 3 blisterach w pudełku.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent. AT „Farmak”.

Lokalizacja producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Cyrylowa 74.