Dexalgin® Sache

INSTRUKCJA dot. stosowania leku DEXALGIN® SACHE

Skład:

substancja czynna: deksketoprofenu trometamol;

1 jednostka dawkowa zawiera 36,90 mg deksketoprofenu trometamolu, co odpowiada 25 mg deksketoprofenu;

substancje pomocnicze: glicyryzynian amonu, neohesperydyna dihydrochalkon, żółć chinolinowa (E 104), aromat cytrusowy, sacharoza.

Postać farmaceutyczna. Granulat do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: żółty granulat o zapachu i smaku cytrynowym.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki niesteroidowe przeciwzapalne i przeciwrzutowe. Pochodne kwasu propionowego. Kod ATC M01AE17.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Deksketoprofen trometamol jest solą trometamolu (S)-(+)-2-(3-benzoylofenylo) kwasu propionowego. Jest lekiem przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym, należącym do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Mechanizm działania.

Działanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych polega na zmniejszeniu syntezy prostaglandyn poprzez hamowanie aktywności cyklooksygenazy. W szczególności NLPZ hamują przekształcanie kwasu arachidonowego w cykliczne endoperozydy PGG2 i PGH2, które są prekursorami prostaglandyn PGE1, PGE2, PGF2α, PGD2 i PGI2 (prostacykliny) oraz tromboksanów TxA2 i TxB2. Ponadto hamowanie syntezy prostaglandyn może wpływać na inne mediatory stanu zapalnego, np. kininy, wywołując działanie pośrednie, które będzie dodatkowe w stosunku do działania bezpośredniego.

Działanie farmakodynamiczne.

Hamujące działanie deksketoprofenu na aktywność cyklooksygenazy-1 i cyklooksygenazy-2 zostało wykazane u zwierząt i ludzi.

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne.

Badania kliniczne w różnych rodzajach bólu wykazały, że deksketoprofen wykazuje wyraźną aktywność przeciwbólową. Według wyników niektórych badań, działanie przeciwbólowe pojawia się już po 30 minutach od przyjęcia leku. Czas trwania działania przeciwbólowego wynosi 4–6 godzin.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Deksketoprofen trometamol jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Po podaniu w postaci granulatu maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 0,25–0,33 godziny. Porównanie tabletek deksketoprofenu o standardowym czasie uwalniania z granulatem w dawkach 12,5 i 25 mg wykazało, że obie formy są biologicznie równoważne pod względem stopnia biodostępności (AUC). Szczytowe stężenia (Cmax) po przyjęciu granulatu były o około 30% wyższe niż po przyjęciu tabletek.

Podczas stosowania razem z posiłkiem AUC nie ulega zmianie, natomiast Cmax deksketoprofenu trometamolu jest obniżone, a szybkość wchłaniania maleje (wzrasta tmax).

Rozkład.

Okres półrozpadu i półwyluwanie deksketoprofenu trometamolu wynosi odpowiednio 0,35 i 1,65 godziny. Podobnie jak w przypadku innych leków o wysokim stopniu wiązania z białkami osocza (99%), objętość rozkładu deksketoprofenu wynosi średnio mniej niż 0,25 l/kg.

Biota transformacja i wydalanie.

Wydalanie deksketoprofenu odbywa się głównie poprzez koniugację z kwasem glukuronkowym i dalsze wydalanie przez nerki.

Po podaniu deksketoprofenu trometamolu w moczu wykrywany jest wyłącznie izomer optyczny S-(+), co świadczy o braku transformacji leku w izomer optyczny R-(-) u człowieka.

Badania farmakokinetyczne wskazują, że wartości AUC po wielokrotnym podawaniu leku oraz po dawce pojedynczej nie różnią się, co świadczy o braku kumulacji substancji czynnej.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa.

Standardowe badania przedkliniczne – badania bezpieczeństwa farmakologicznego, genotoksyczności oraz immunofarmakologii – nie wykazały szczególnego ryzyka dla człowieka. Badania toksyczności chronicznej przeprowadzone na myszach i małpach pozwoliły ustalić maksymalną dawkę leku nie wywołującą reakcji niepożądanych, która okazała się 2 razy wyższa od maksymalnej dawki zalecanej dla człowieka. Po podaniu wyższych dawek leku małpom głównymi reakcjami niepożądanymi były krew w kale, zmniejszenie przyrostu masy ciała, a przy najwyższej dawce – patologie ze strony przewodu pokarmowego w postaci erozji. Reakcje te pojawiały się przy dawkach, przy których ekspozycja na lek była 14–18 razy wyższa niż przy maksymalnej dawce zalecanej dla człowieka. Badania wpływu kancerogennego na zwierzętach nie były przeprowadzane.

Tak jak wszystkie NLPZ, deksketoprofen może prowadzić do śmierci embrionu lub płodu u zwierząt bezpośrednio poprzez wpływ na jego rozwój lub pośrednio – poprzez uszkodzenie przewodu pokarmowego organizmu matki.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Krótkotrwałe leczenie objawowe ostrego bólu od łagodnego do umiarkowanego, np. bólu mięśniowo-szkieletowego, bólu podczas menstruacji (dysmenorei) oraz bólu zęba.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek inny niesteroidowy lek przeciwzapalny (NSAID) lub na którykolwiek substancje pomocnicze.

• Stosowanie u chorych, u których leki o podobnym mechanizmie działania, np. kwas acetylosalicylowy i inne NSAID, powodują napady astmy oskrzelowej, oskrzelowe ścisnienie, ostry katar czy prowadzą do rozwoju polipów nosa, pokrzywki lub obrzęku Quinckego.

• Występowanie znanych reakcji fotoalergicznych lub fototoksycznych podczas leczenia ketoprofenem lub fibratami.

• Krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie spowodowane stosowaniem NSAID.

• Aktywna faza choroby wrzodowej/jelitowe krwawienie, krwawienie, wrzód lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie.

• Przewlekła dyspepsja.

• Krwawienia w fazie aktywnej lub podwyższona krwotoczność.

• Choroba Leśniowskiego-Crohna lub niespecyficzne wrzodziejące zapalenie jelita.

• Ciężka niewydolność serca.

• Umiarkowane lub ciężkie zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 59 ml/min).

• Ciężkie zaburzenie czynności wątroby (10–15 punktów wg skali Childa-Pugha).

• Hemoragiczny diateza lub inne zaburzenia krzepnięcia krwi.

• Ciężkie odwodnienie (w wyniku wymiotów, biegunki lub niewystarczającego przyjmowania płynów).

• Trzeci trymestr ciąży oraz okres karmienia piersią (patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Poniższe interakcje leków dotyczą ogólnie leków klasy NSAID.

Niepożądane kombinacje:

• Inne NSAID (w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 oraz salicylany w wysokich dawkach (≥ 3 g/dobę)): jednoczesne stosowanie kilku NSAID może zwiększać ryzyko powstawania wrzodów żołądka i krwawień przewodu pokarmowego z powodu działania synergistycznego.

• Leki przeciwkrzepliwe: NSAID nasilają działanie leków przeciwkrzepliwych, np. warfaryny, z powodu wysokiego stopnia wiązania deksetoprofenu z białkami osocza krwi, a także z powodu hamowania funkcji płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie, powinno być ono prowadzone pod nadzorem lekarza i z dokładnym monitorowaniem odpowiednich parametrów laboratoryjnych.

• Heparyna: zwiększone ryzyko krwawień (z powodu hamowania funkcji płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy). Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie, powinno być ono prowadzone pod nadzorem lekarza i z dokładnym monitorowaniem odpowiednich parametrów laboratoryjnych.

• Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko powstawania wrzodów peptycznych i krwawień przewodu pokarmowego.

• Preparaty litu (istnieją doniesienia dotyczące kilku NSAID): NSAID zwiększają stężenie litu we krwi aż do wartości toksycznych poprzez zmniejszenie jego wydalania z moczem. Dlatego ten parametr wymaga monitorowania na początku leczenia, przy korekcie dawki oraz po odstawieniu deksetoprofenu.

• Metotreksat stosowany w wysokich dawkach (15 mg/tydzień i więcej): zwiększa się stężenie metotreksatu we krwi z powodu zmniejszenia jego wydalania z moczem, co prowadzi do toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy.

• Pochodne hydantoiny i sulfonamidy: możliwe nasilenie toksyczności tych substancji.

Kombinacje wymagające ostrożności:

• Diuretyki, inhibitory ACE, antybiotyki z grupy aminoglikozydów oraz antagonisty receptora angiotensyny II. Deksetoprofen osłabia działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych chorych z zaburzeniem czynności nerek (np. przy odwodnieniu lub u osób starszych z zaburzeniem czynności nerek) może pogorszyć się stan podczas jednoczesnego stosowania leków hamujących działanie cyklooksygenazy z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II oraz antybiotykami z grupy aminoglikozydów. Zazwyczaj pogorszenie to ma charakter odwracalny. Przy stosowaniu deksetoprofenu jednoczesnie z dowolnym lekiem moczopędnym należy upewnić się, że pacjent otrzymuje wystarczającą ilość płynów, a na początku i okresowo po leczeniu należy kontrolować czynność nerek. Jednoczesne stosowanie preparatu Dexalgin® Sache z diuretykami zatrzymującymi potas może prowadzić do hiperkaliemii. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu we krwi.
• Metotreksat stosowany w małych dawkach (mniej niż 15 mg/tydzień): możliwe nasilenie toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy z powodu zmniejszenia klirensu nerkowego na tle przyjmowania leków przeciwzapalnych; w razie potrzeby w pierwszych tygodniach stosowania takiej kombinacji konieczna jest tygodniowa kontrola obrazu krwi, szczególnie przy nawet nieznacznym obniżeniu czynności nerek oraz u osób starszych.
• Pentoksyfilina: zwiększone ryzyko krwawień, dlatego konieczne jest obserwowanie chorego i kontrola czasu krwawienia.
• Zydowidyna: istnieje ryzyko nasilenia toksycznego wpływu zydowidyny na erytropoezę (toksyczny wpływ na retikulocyty) aż do rozwoju ciężkiej anemii tydzień po zastosowaniu NSAID, dlatego w pierwsze 1–2 tygodnie po rozpoczęciu terapii NSAID konieczna jest kontrola analizy krwi z liczeniem retikulocytów.
• Pochodne sulfonylomoczników: NSAID mogą nasilać działanie hipoglikemizujące leków sulfonylomocznikowych poprzez wypieranie ich z miejsc wiązania z białkami osocza krwi.

Kombinacje, które należy wziąć pod uwagę:

• Beta-blokery: może obniżać się ich działanie przeciwciśnieniowe z powodu hamowania syntezy prostaglandyn.

• Cyklosporyna i tarkolimus: nasilenie toksycznego działania tych leków na nerki z powodu wpływu NSAID na syntezę prostaglandyn; przy stosowaniu takiej kombinacji konieczna jest regularna kontrola czynności nerek.

• Leki tromboliczne: zwiększone ryzyko krwawień.

• Inhibitory agregacji płytek krwi i selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI): zwiększone ryzyko rozwoju krwawień przewodu pokarmowego.

• Probencydyna: zwiększenie stężenia deksetoprofenu w osoczu krwi z powodu zmniejszenia jego wydalania kanalikowego i glukuronidacji; w takim przypadku konieczna jest korekta dawki deksetoprofenu.

• Glikozydy nasercowe: może wzrastać ich stężenie w osoczu krwi.

• Mifepryston: istnieje teoretyczne ryzyko, że inhibitory syntezy prostaglandyn mogą zmienić skuteczność mifeprystonu. Ograniczone dane wskazują, że jednoczesne stosowanie NSAID i prostaglandyn nie wpływa na działanie mifeprystonu czy prostaglandyn, a mianowicie na dojrzewanie szyjki macicy lub zdolność macicy do skurczów, i nie zmniejsza skuteczności leczenia medycznego przerwania ciąży.

• Antybiotyki z grupy chinolonów: wyniki badań na zwierzętach wykazały, że stosowanie antybiotyków z grupy chinolonów w wysokich dawkach w kombinacji z NSAID zwiększa ryzyko wystąpienia drgawek.

• Tenofowir: jednoczesne stosowanie z NSAID może zwiększać stężenie mocznika i kreatyniny w osoczu krwi, dlatego konieczne jest obserwowanie czynności nerek w celu kontroli potencjalnego synergistycznego wpływu na ich funkcję.

• Deferazyrks: jednoczesne stosowanie z NSAID może nasilać toksyczne działanie na przewód pokarmowy i wymaga dokładnego monitorowania klinicznego.

• Pemetreksed: jednoczesne stosowanie z NSAID może zmniejszyć wydalanie pemetreksedu z organizmu, dlatego należy zachować ostrożność przy podawaniu wyższych dawek NSAID. Pacjentom z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny od 45 do 79 ml/min) należy unikać stosowania NSAID przez 2 dni przed i 2 dni po podaniu pemetreksedu.

Szczególne środki ostrożności.

Lek należy stosować z ostrożnością u chorych z przeszłością alergicznymi reakcjami.

Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Dexalgin® Sache z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2.

Niepożądane reakcje można zminimalizować stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas konieczny do ustąpienia objawów (zob. poniżej ryzyko związane z układem pokarmowym i układem sercowo-naczyniowym).

Ostrożność w stosunku do układu pokarmowego.

Krwawienie z przewodu pokarmowego, powstawanie lub perforacja wrzodów, czasem zakończone śmiertelnie, odnotowano dla wszystkich NLPZ w różnych etapach leczenia, niezależnie od występowania objawów wstępnego ostrzegawczego lub wcześniejszych ciężkich chorób układu pokarmowego. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego lub wrzodu podczas stosowania leku Dexalgin® Sache, lek należy odstawić.

Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, powstawania lub perforacji wrzodu wzrasta wraz ze wzrostem dawki NLPZ, u chorych z wrzodami w wywiadzie, szczególnie skomplikowanymi krwawieniem lub perforacją, a także u pacjentów w podeszłym wieku.

Pacjenci w podeszłym wieku: u pacjentów w podeszłym wieku częściej występują niepożądane reakcje na stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, szczególnie krwawienie z przewodu pokarmowego i przebicie wrzodu, które mogą zagrażać życiu. Leczenie tych pacjentów należy rozpoczynać od najniższej możliwej dawki.

Przed rozpoczęciem stosowania deksketoprofenu trometamolu pacjentom, którzy w wywiadzie mają zapalenie przełyku, żołądka i/lub wrzodzień, tak jak w przypadku stosowania innych NLPZ, należy upewnić się, że choroby te są w pełnej remisji. U chorych z objawami chorób przewodu pokarmowego i/lub z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, należy monitorować stan układu pokarmowego pod kątem możliwych zaburzeń, szczególnie krwawienia z przewodu pokarmowego.

NLPZ należy stosować z ostrożnością u chorych z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna), ponieważ istnieje ryzyko nasilenia tych chorób.

U takich pacjentów oraz u pacjentów stosujących kwas acetylosalicylowy w małych dawkach lub inne środki zwiększające ryzyko niepożądanych reakcji ze strony przewodu pokarmowego, należy rozważyć możliwość leczenia skojarzonego z lekami ochronnymi, np. misoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej.

Pacjenci, szczególnie w podeszłym wieku, u których w wywiadzie odnotowano niepożądane reakcje ze strony układu pokarmowego, powinni zgłaszać, szczególnie na wczesnych etapach leczenia, wszystkie nietypowe objawy związane z układem pokarmowym (w szczególności krwawienie z przewodu pokarmowego).

Lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom, którzy jednocześnie przyjmują środki, które mogą zwiększyć ryzyko powstawania wrzodów lub krwawień: kortykosteroidy doustne, leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy.

Ostrożność w stosunku do nerek.

Lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z zaburzeniami czynności nerek, ponieważ podczas stosowania NLPZ może dojść do pogorszenia czynności nerek, zatrzymania płynu w organizmie i obrzęków. Ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoxyczności lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, a także u pacjentów, u których możliwy jest rozwój hipowolemii.

Podczas leczenia organizm powinien otrzymywać wystarczającą ilość płynów, aby uniknąć odwodnienia, które może prowadzić do nasilenia toksycznego działania na nerki.

Tak jak wszystkie NLPZ, lek może powodować wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w osoczu. Podobnie jak inne inhibitory syntezy prostaglandyn, jego stosowanie może wiązać się z niepożądanymi reakcjami ze strony nerek, które mogą prowadzić do zapalenia kłębuszków nerkowych, zapalenia nerek śródmiąższowego, martwicy brodawek nerkowych, zespołu nerczycowego i ostrej niewydolności nerek.

Najwięcej zaburzeń czynności nerek występuje u pacjentów w podeszłym wieku.

Ostrożność w stosunku do wątroby.

Lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby. Podobnie jak inne NLPZ, lek może powodować tymczasowy i nieznaczny wzrost niektórych wskaźników wątrobowych, a także wyraźny wzrost aktywności AST i ALT. W przypadku odpowiedniego wzrostu tych wskaźników leczenie należy przerwać.

Najwięcej zaburzeń czynności wątroby występuje u pacjentów w podeszłym wieku.

Ostrożność w stosunku do układu sercowo-naczyniowego i krążenia mózgowego.

Pacjentom z nadciśnieniem tętniczym i/lub niewydolnością serca lekkiego i średniego stopnia w wywiadzie wymagane są kontrola i pomoc konsultacyjna. Szczególną ostrożność należy zachować przy leczeniu pacjentów z chorobami serca w wywiadzie, w szczególności z wcześniejszymi epizodami niewydolności serca, ponieważ podczas stosowania leku zwiększa się ryzyko rozwoju niewydolności serca: podczas leczenia NLPZ obserwowano zatrzymanie płynu w tkankach i powstawanie obrzęków. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne pozwalają przypuszczać, że podczas stosowania niektórych NLPZ (szczególnie w wysokich dawkach i przez dłuższy czas) może nieco wzrosnąć ryzyko powstawania zakrzepów tętniczych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru). Brakuje danych pozwalających wykluczyć takie niebezpieczeństwo przy stosowaniu deksketoprofenu. Dlatego w przypadku niekontrolowanego nadciśnienia tętniczego, przewlekłej niewydolności serca, choroby niedokrwotnej serca, chorób tętnic obwodowych i/lub naczyń mózgowych deksketoprofen należy przepisywać tylko po dokładnej ocenie stanu pacjenta. Tak samo dokładne rozważanie stanu należy przeprowadzić przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju chorób sercowo-naczyniowych (takimi jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu).

Wszystkie nieselektywne NLPZ mogą zmniejszać agregację płytek i wydłużać czas krwawienia poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn. Dlatego nie zaleca się przepisywania deksketoprofenu trometamolu pacjentom przyjmującym leki wpływające na hemostazę, np. warfarynę, inne leki z grupy kumaryn lub heparyny. Najwięcej zaburzeń czynności układu sercowo-naczyniowego występuje u pacjentów w podeszłym wieku.

Reakcje skórne.

Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki poważnych reakcji skórnych (niektóre zakończone śmiertelnie) podczas stosowania NLPZ, w tym egzfoliatywny rumień, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliz. Najprawdopodobniej największe ryzyko ich wystąpienia występuje na początku leczenia, u większości pacjentów pojawiały się w ciągu pierwszego miesiąca leczenia.

W przypadku pojawienia się pierwszych objawów wysypek skórnych, uszkodzeń błon śluzowych lub innych objawów nadwrażliwości lek Dexalgin® Sache należy odstawić.

Maskowanie objawów podstawowych infekcji.

Dexalgin® Sache może maskować objawy choroby zakaźnej, co może prowadzić do opóźnienia rozpoczęcia odpowiedniego leczenia i tym samym utrudnić przebieg choroby. Obserwowano to przy bakteryjnej zapaleniu płuc nabywanym spoza szpitala i bakteryjnych powikłaniach ospie wietrznej. Gdy Dexalgin® Sache stosuje się w celu złagodzenia bólu podczas infekcji, zaleca się monitorowanie choroby zakaźnej. W warunkach leczenia poza placówką medyczną pacjent powinien udać się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.

Inne informacje.

Szczególną ostrożność należy zachować przy przepisywaniu leku pacjentom:

• z dziedzicznym zaburzeniem metabolizmu porfiryny (np. z ostrą porfirią przerywaną);
• z odwodnieniem;
• bezpośrednio po dużych zabiegach chirurgicznych.

Jeśli lekarz uzna, że konieczne jest długotrwałe stosowanie deksketoprofenu, należy regularnie kontrolować czynność wątroby i nerek oraz obraz krwi.

W bardzo rzadkich przypadkach obserwowano ciężkie ostre reakcje nadwrażliwości (np. szok anafilaktyczny). Przy pierwszych objawach rozwoju ciężkich reakcji nadwrażliwości po zażyciu leku Dexalgin® Sache leczenie należy przerwać. W zależności od objawów, leczenie w takich przypadkach należy prowadzić pod nadzorem lekarza.

Pacjenci cierpiący na astmę w połączeniu z przewlekłym zapaleniem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok i/lub polipami nosa, mają wyższe ryzyko rozwoju alergii na kwas acetylosalicylowy i/lub NLPZ niż inni pacjenci. Przepisanie tego leku może spowodować napady astmy lub skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z alergią na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ.

W szczególnych przypadkach możliwy jest rozwój ciężkich infekcyjnych powikłań ze strony skóry i tkanek miękkich podczas ospa wietrzna. Obecnie nie uzyskano danych pozwalających całkowicie wykluczyć rolę NLPZ w nasileniu tego procesu infekcyjnego. Dlatego przy ospie wietrznej należy unikać stosowania leku Dexalgin® Sache.

Dexalgin® Sache należy stosować z ostrożnością pacjentom z zaburzeniami krzepnięcia, toczeniem układowym i mieszanymi chorobami tkanki łącznej.

Ten lek zawiera sacharozę. Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi chorobami, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedobór sacharazy-izomalatazy, nie należy przyjmować tego leku. Należy to uwzględnić pacjentom z cukrzycą.

Dzieci. Bezpieczeństwo stosowania u dzieci i młodzieży nie zostało ustalone.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Dexalgin® Sache jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią.

Ciąża.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionalny i płodowy. Zgodnie z wynikami badań epidemiologicznych stosowanie leków hamujących syntezy prostaglandyn w wczesnych etapach ciąży zwiększa ryzyko poronienia, wad serca u płodu i niezrostu przedniej ściany brzusznej.

Tak, absolutne ryzyko rozwoju wad układu sercowo-naczyniowego wzrastało z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że niebezpieczeństwo wystąpienia takich zjawisk wzrasta wraz ze wzrostem dawki leku i długością trwania terapii. Stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn u zwierząt powodowało zwiększenie strat przed- i poimplantacyjnych oraz wzrost śmiertelności embrionalnej i płodowej. Ponadto u zwierząt, którym stosowano inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy, zwiększała się częstość występowania wad rozwojowych płodu, w tym wad układu sercowo-naczyniowego. Jednak badania deksketoprofenu na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na narządy rozrodcze. Stosowanie deksketoprofenu od 20. tygodnia ciąży może spowodować oligohydramnios w wyniku dysfunkcji nerek płodu. Może to występować krótko po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle odwracalne po odstawieniu leku. Ponadto po przyjęciu leku przez ciężarne w drugim trymestrze ciąży zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego u płodu, z których większość ustąpiła po odstawieniu leczenia. Dlatego przepisanie deksketoprofenu w I i II trymestrze ciąży możliwe jest tylko w przypadku absolutnej konieczności. Przy przepisywaniu deksketoprofenu kobietom planującym ciążę lub w I i II trymestrze ciąży należy stosować najniższą możliwą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas leczenia. Monitorowanie okołoporodowe w kierunku oligohydramniosu i zwężenia przewodu tętniczego u płodu należy rozważyć w przypadku wpływu deksketoprofenu przez kilka dni począwszy od 20. tygodnia ciąży. Ciężarne powinny odstawić deksketoprofen, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego u płodu.

W trakcie III trymestru wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn powodują:

ryzyko dla płodu:

• toksyczność sercowo-płucna, np. przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie w układzie tętnic płucnych;
• dysfunkcja nerek (patrz wyżej);

ryzyko dla kobiety na końcu ciąży i dla noworodka:

• wydłużenie czasu krwawienia w wyniku hamowania agregacji płytek, nawet przy stosowaniu leku w niskich dawkach;
• hamowanie kurczliwości macicy, prowadzące do wydłużenia czasu i opóźnienia czynności porodowej.

Karmienie piersią.

Brak danych dotyczących przenikania deksketoprofenu do mleka matki. Dexalgin® Sache jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Plodność.

Tak jak wszystkie inne NLPZ, Dexalgin® Sache może obniżać płodność u kobiet, dlatego nie zaleca się jego stosowania kobietom planującym ciążę. Kobietom mającym trudności z zajściem w ciążę lub poddawanym badaniom z powodu niepłodności, należy rozważyć możliwość odstawienia deksketoprofenu.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Podczas stosowania granulek Dexalgin® Sache mogą wystąpić niepożądane efekty, takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność. W takich przypadkach możliwe jest zmniejszenie szybkości reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie.

Należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas konieczny do złagodzenia objawów (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Dorośli.

W zależności od rodzaju i nasilenia bólu zalecana dawka wynosi 25 mg co 8 godzin. Maksymalna dawka dobową nie powinna przekraczać 75 mg.

Dexalgin® Sache przeznaczony jest wyłącznie do krótkotrwałego stosowania, niezbędnego do złagodzenia objawów.

Pacjenci w wieku podeszłym. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od niskich dawek. Dawka dobową wynosi 50 mg. W przypadku dobrej tolerancji leku dawkę można zwiększyć do dawki standardowej. Z uwagi na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych o określonym charakterze pacjenci w wieku podeszłym powinni być pod ścisłą kontrolą lekarza.

W zaburzeniach funkcji wątroby.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby o lekkim i średnim nasileniu leczenie należy rozpocząć od minimalnej zalecanej dawki i pod ścisłą kontrolą lekarza. Dawka dobową wynosi 50 mg. Dexalgin® Sache jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby.

W zaburzeniach funkcji nerek. U pacjentów z niewielkim zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny 60–89 ml/min) początkową całkowitą dawkę dobową należy zmniejszyć do 50 mg. W przypadku umiarkowanego lub ciężkiego zaburzenia funkcji nerek (klirens kreatyniny ≤ 59 ml/min) Dexalgin® Sache jest przeciwwskazany.

Sposób stosowania.

Przed użyciem należy rozpuścić całą zawartość jednego saszetki w szklance wody i dokładnie wymieszać w celu lepszego rozpuszczenia. Otrzymany roztwór należy przyjąć natychmiast po przygotowaniu.

Stosowanie jednocześnie z posiłkiem opóźnia szybkość wchłaniania leku (patrz punkt „Farmakokinetyka”), dlatego w przypadku ostrych bóli zaleca się przyjmowanie leku co najmniej 15 minut przed posiłkiem.

Dzieci.

Stosowanie leku Dexalgin® Sache u dzieci nie było badane, dlatego bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone. Leku nie należy stosować dzieciom i młodzieży.

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania są nieznane. Analogiczne leki powodują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (wymioty, brak apetytu, ból brzucha) oraz układu nerwowego (senność, zawroty głowy, dezorientacja, ból głowy).

W przypadku przypadkowego przedawkowania lub nadmiernego stosowania należy natychmiast rozpocząć leczenie objawowe odpowiednio do stanu klinicznego pacjenta. Po przyjęciu więcej niż 5 mg/kg u dorosłego lub dziecka należy zastosować węgiel aktywowany w ciągu godziny. Deksketoprofen trometamol jest usuwany z organizmu podczas dializy.

Niepożądane reakcje.

W poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane pogrupowane według narządów i układów oraz częstości występowania, których związek z zastosowaniem deksketoprofenu (w postaci tabletek) w badaniach klinicznych uznano za możliwy przynajmniej, a także działania niepożądane zgłoszone w okresie pogwarancyjnym.

Ponieważ poziom Cmax we krwi osocza dla deksketoprofenu w postaci granulatu jest wyższy niż dla tabletek, nie można wykluczyć zwiększenia ryzyka działań niepożądanych (w zakresie przewodu pokarmowego).

Najczęściej występują działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Możliwe jest rozwinięcie się wrzodu żołądka lub dwunastnicy, perforacji lub krwawienia w przewodzie pokarmowym, czasem zakończonego śmiercią, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. W trakcie stosowania leku mogą występować nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, objawy dyspeptyczne, bóle brzucha, melena, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Rzadziej obserwuje się zapalenie żołądka. Ponadto zgłaszano przypadki obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca w trakcie leczenia lekami przeciwbólowymi przeciwzapalnymi niesteroidowymi.

Zgodnie z wynikami badań klinicznych i danymi epidemiologicznymi stosowanie niektórych leków przeciwbólowych przeciwzapalnych niesteroidowych, szczególnie w wysokich dawkach i przez dłuższy czas, może wiązać się ze wzrostem ryzyka wystąpienia chorób wywołanych zakrzepem tętnic (np. zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu).

Tak jak w przypadku innych leków przeciwbólowych przeciwzapalnych niesteroidowych możliwe są również takie działania niepożądane jak: przeciwpokładowy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które występuje głównie u chorych na toczeń rumieniowaty układowy lub mieszane kolagenozy, oraz reakcje ze strony krwi (purpura, anemia aplastyczna i hemolityczna, rzadko – agranulocytoza i hipoplazja szpiku kostnego).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego odgrywa ważną rolę. Umożliwia ono kontynuowanie nadzoru nad stosunkiem korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem produktu leczniczego. Osoby pracujące w ochronie zdrowia powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować produktu leczniczego po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Nie wymagane są specjalne warunki przechowywania.

Opakowanie.

Po 10 lub po 30 jednostkowych opakowań dawkowych w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Laboratorios Menarini S.A.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Alfonso XII, 587, Badalona, Barcelona, 08918 Hiszpania.

Wniosek składający.

Menarini International Operations Luxembourg S.A.

Adres siedziby wnioskodawcy.

1, Avenue de la Gare, L-1611 Luksemburg, Luksemburg.