Decapeptyl

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU DECAPEPTYL (DECAPEPTYL)

Skład:

substancja czynna: octan tryptoreliny;

1 strzykawka z 1 ml roztworu zawiera 100 μg octanu tryptoreliny, co odpowiada 95,6 μg wolnej zasady tryptoreliny;

substancje pomocnicze: chlorowodorek sodu, kwas octowy lodowaty, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Analogi hormonu uwalniającego gonadotropiny.

Kod ATC L02A E04.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Tryptorelin to syntetyczny dekapeptyd i analog naturalnego hormonu uwalniającego gonadotropiny (GnRH) wydzielanego przez podwzgórze. Tryptorelin charakteryzuje się dłuższym czasem działania w porównaniu z naturalnym GnRH oraz wykazuje dwufazowe działanie na poziomie przysadki. Po początkowym silnym, nagłym wzroście stężenia hormonu люteinizującego (LH) i hormonu folikulotropowego (FSH) (tzw. efekt „flash”) stężenia LH i FSH we krwi obniżają się wskutek desensytyzacji receptorów GnRH w przysadce, co prowadzi do znaczącego zmniejszenia czynności gonad. Dokładna trwałość działania Decapeptylu nie została ustalona, jednak hamowanie czynności przysadki trwa nie krócej niż 6 dni po ostatnim podaniu leku. Po zakończeniu stosowania Decapeptylu należy oczekiwać dalszego obniżenia stężenia LH we krwi; poziomy LH powracają do wartości wyjściowych około po 2 tygodniach.

Hamowanie czynności przysadki za pomocą Decapeptylu może zapobiegać wzrostowi stężenia LH i tym samym przedwczesnej owulacji oraz/lub luteinizacji pęcherzyków. Leczenie agonistą GnRH pozwala zmniejszyć częstość anulowania cykli oraz zwiększyć częstość zajścia w ciążę w cyklach technik wspomaganego rozrodu (ART).

Farmakokinetyka.

Dane farmakokinetyczne wskazują, że po podaniu podskórnie Decapeptylu biodostępność systemowa tryptorelinu wynosi około 100%. Okres półtrwania eliminacji tryptorelinu wynosi około 3–5 godzin, co sugeruje, że tryptorelin zostanie wyeliminowany z organizmu w ciągu 24 godzin i będzie nieobecny w krążeniu krwi w momencie przeszczepienia embrionów. Metabolizm prowadzący do powstawania prostszych peptydów i aminokwasów odbywa się głównie w wątrobie i nerkach. Tryptorelin wydalany jest głównie z moczem.

Badania kliniczne wskazują, że ryzyko kumulacji tryptorelinu u pacjentów z poważnymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek jest niewielkie (okres półtrwania u tych pacjentów wynosi około 8 godzin).

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

• Profilaktyka przedwczesnego wzrostu stężenia hormonu luteinizującego (LH) u kobiet poddawanych kontrolowanej hiperstymulacji jajników w ramach technik rozrodu wspomaganego (ART).

Przeciwwskazania.

Stosowanie Decapeptyl jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

• nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek ze składników pomocniczych;
• nadwrażliwość na hormon uwalniający gonadotropiny (GnRH) lub na którykolwiek analog GnRH;
• okres ciąży lub karmienia piersią.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Należy bardzo ostrożnie stosować tryptorelin w połączeniu z lekami wpływającymi na wydzielanie gonadotropin przez przysadkę; w takim przypadku zaleca się kontrolowanie stanu hormonalnego pacjenta.

Nie można wykluczyć możliwych interakcji z powszechnie stosowanymi lekami, w tym z lekami wyzwalającymi histaminę.

Szczególne środki ostrożności.

Obniżenie mineralnej gęstości kości

Stosowanie agonistów RH-Gn może prowadzić do zmniejszenia mineralnej gęstości kości średnio o 1% miesięcznie w ciągu pierwszych 6 miesięcy leczenia. Każde zmniejszenie mineralnej gęstości kości o 10% wiąże się z 2–3-krotnym wzrostem ryzyka złamania. Lek należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentek z dodatkowymi czynnikami ryzyka rozwoju osteoporozy (np. przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, długotrwała terapia lekami obniżającymi mineralną gęstość kości, takimi jak leki przeciwdrgawkowe lub kortykosteroidy, osteoporoza w wywiadzie rodzinnym, zaburzenia odżywiania, anoreksja nerwowa).

Według obecnie dostępnych danych u większości kobiet po odstawieniu leczenia masa kostna odzyskuje pierwotny poziom.

Ponieważ zmniejszenie mineralnej gęstości kości u pacjentek z dodatkowymi czynnikami ryzyka rozwoju osteoporozy może być bardziej niebezpieczne, decyzję o leczeniu tryptoreliną należy podejmować indywidualnie, po starannym rozważeniu, i leczenie należy rozpoczynać wyłącznie wtedy, gdy po dokładnej ocenie stwierdzono, że korzyści z terapii przewyższają ryzyko. Należy wtedy stosować dodatkowe środki zapobiegające utracie mineralnej gęstości kości.

Przed zastosowaniem tryptoreliny należy potwierdzić brak ciąży u pacjentki.

W rzadkich przypadkach terapia agonistami RH-Gn może ujawnić wcześniej niezdiagnozowaną adenomę gonadotropową przysadki mózgu. U takich pacjentek może rozwinąć się apopleksja przysadki, charakteryzująca się nagłym bólem głowy, wymiotami, zaburzeniami widzenia i oftalmoplegją.

U pacjentek otrzymujących terapię agonistami RH-Gn, takimi jak tryptorelina, obserwuje się zwiększone ryzyko stanów depresyjnych (które mogą być dość ciężkie). Pacjentki należy o tym poinformować i odpowiednio leczyć w przypadku wystąpienia odpowiednich objawów.

Nadeszły doniesienia o zaburzeniach nastroju, w tym o depresji. Podczas leczenia należy dokładnie obserwować pacjentki z wywiadem depresji.

Stymulację jajników należy prowadzić pod ścisłym nadzorem medycznym.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby okres półtrwania tryptoreliny wynosi 7–8 godzin w porównaniu z 3–5 godzinami u zdrowych pacjentów. Mimo dłuższego działania oczekuje się, że tryptorelina zostanie usunięta z krążenia przed momentem przeszczepienia embrionów.

Lek należy stosować z dużą ostrożnością u kobiet z objawami i objawami aktywnych stanów alergicznych lub znaną skłonnością do reakcji alergicznych w wywiadzie. Nie zaleca się stosowania Decapeptyl u kobiet z ciężkimi stanami alergicznymi w wywiadzie. Kobiety w wieku rozrodczym należy dokładnie przebadać przed rozpoczęciem leczenia, aby wykluczyć możliwość ciąży.

Stosowanie ART wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia ciąży wielopłodowego, śmierci płodu w okresie ciąży, ciąży ektopijnej i wad wrodzonych. Ryzyka te utrzymują się również w przypadku stosowania Decapeptyl jako terapii wspomagającej podczas kontrolowanej hiperstymulacji jajników. Stosowanie Decapeptyl podczas kontrolowanej hiperstymulacji jajników może zwiększyć ryzyko wystąpienia zespołu hiperstymulacji jajników (OHSS) oraz torbieli jajników.

Stymulacja folikuli spowodowana stosowaniem analogów RH-Gn i gonadotropin może ulegać znacznemu nasileniu u niewielkiej liczby predysponowanych pacjentek, szczególnie przy zespole policystycznych jajników.

Podobnie jak w przypadku innych analogów RH-Gn, zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu hiperstymulacji jajników (OHSS) w związku ze stosowaniem tryptoreliny w połączeniu z gonadotropinami.

Zespół hiperstymulacji jajników (OHSS)

OHSS to zjawisko medyczne odróżniające się od niepowiknanego zwiększenia rozmiaru jajników. OHSS to zespół występujący w różnych stopniach nasilenia.

OHSS charakteryzuje się znacznym zwiększeniem rozmiaru jajników, wysokimi stężeniami steroidów płciowych w surowicy krwi oraz zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych, co może prowadzić do gromadzenia się płynu w jamie brzusznej, przestrzeni opłucnowej i, w rzadkich przypadkach, przestrzeni osierdziowej.

W ciężkich przypadkach OHSS mogą występować następujące objawy: ból brzucha, wzdęcia, znaczne zwiększenie rozmiaru jajników, przyrost masy ciała, duszność, oliguria oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty i biegunka. Podczas badania klinicznego mogą ujawnić się hipowolemia, zagęszczenie krwi, zaburzenia równowagi elektrolitowej, wodobrzusze, hemoperitoneum, wylew do opłucnej, wodopłucie, ostry zespół niewydolności oddechowej i zjawiska zakrzepowo-zatorowe.

Nadmierna reakcja jajników na leczenie gonadotropinami rzadko prowadzi do rozwoju OHSS, z wyjątkiem przypadków, gdy do stymulacji owulacji stosuje się ludzki gonadotropin kosmówkowy (hCG). W związku z tym w przypadku rozwoju OHSS zaleca się odstawienie hCG i doradzenie pacjentce powstrzymania się od stosunków płciowych lub stosowania barieryzujących metod antykoncepcji przez co najmniej 4 dni. OHSS może szybko postępować (od 24 godzin do kilku dni) i stać się poważnym powikłaniem medycznym; dlatego należy obserwować stan pacjentek przez co najmniej 2 tygodnie po podaniu hCG.

OHSS może przybrać cięższy i dłuższy przebieg w przypadku zajścia w ciążę. Najczęściej OHSS występuje po zakończeniu leczenia hormonalnego i osiąga maksymalne nasilenie około 7–10 dni po leczeniu. Zazwyczaj OHSS ustępuje samoistnie po wystąpieniu miesiączki.

W przypadku wystąpienia ciężkiej postaci OHSS należy przerwać leczenie gonadotropinami (jeśli jeszcze trwa), hospitalizować pacjentkę i rozpocząć specjalistyczną terapię OHSS, obejmującą odpoczynek, dożylne wlewy roztworów elektrolitów lub koloidów oraz heparyny.

Ten zespół częściej występuje u pacjentek z zespołem policystycznych jajników. Ryzyko rozwoju OHSS może być wyższe przy stosowaniu agonistów RH-Gn w połączeniu z gonadotropinami w porównaniu ze stosowaniem samych gonadotropin.

Torbiele jajników

Na wstępnym etapie leczenia agonistami RH-Gn mogą tworzyć się torbiele jajników. Zazwyczaj są one bezobjawowe i niemające funkcji.

Decapeptyl zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na maksymalną dawkę.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Decapeptyl jest przeciwwskazany w czasie ciąży. Przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić brak ciąży. Podczas leczenia należy stosować niemedykamentowe metody antykoncepcji aż do przywrócenia miesiączkowania. W przypadku zajścia w ciążę w trakcie leczenia terapię tryptoreliną należy przerwać.

Nie ma danych klinicznych wskazujących na związek przyczynowo-skutkowy między podaniem tryptoreliny a jakimikolwiek późniejszymi nieprawidłowościami rozwoju oocytów, ciąży lub płodu w przypadku stosowania tryptoreliny w leczeniu niepłodności.

Bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania tryptoreliny w czasie ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność rozrodczą. Biorąc pod uwagę działanie farmakologiczne leku, nie można wykluczyć niekorzystnego wpływu leku na ciążę i płód.

Okres karmienia piersią.

Decapeptyl jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie przeprowadzono badań wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Lek nie wpływa lub wpływa nieznacznie na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Leczenie lekiem Decapeptyl należy rozpoczynać pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu bezpłodności u kobiet. Decapeptyl przeznaczony jest do podskórnej iniekcji 1 raz dziennie w dolną część ściany brzusznej. Po pierwszej iniekcji zaleca się obserwację pacjentki przez 30 minut w celu wykrycia objawów możliwej reakcji alergicznej/pseudoalergicznej na zastrzyk. W tym czasie należy zapewnić odpowiednie warunki i środki umożliwiające prawdopodobne leczenie takich reakcji. Kolejne iniekcje pacjentki mogą wykonywać samodzielnie, pod warunkiem otrzymania od lekarza odpowiednich instrukcji dotyczących objawów i symptomów, które mogą wskazywać na reakcję nadwrażliwości, konsekwencje takiej reakcji oraz konieczność natychmiastowego interwencji medycznej. W celu zapobiegania lipodystrofii należy systematycznie zmieniać miejsce wstrzykiwania leku.

Leczenie można rozpocząć na początku fazy folikularnej (2. lub 3. dzień cyklu menstruacyjnego) lub w środkowej fazie lutealnej (21.–23. dzień cyklu menstruacyjnego lub 5–7 dni przed przewidywanym rozpoczęciem miesiączki). Kontrolowaną hiperstymulację jajników gonadotropinami należy rozpocząć około 2–4 tygodnie po rozpoczęciu leczenia lekiem Decapeptyl. Odpowiedź jajników należy kontrolować metodami obejmującymi albo wyłącznie USG jajników, albo – wskazane – USG jajników w połączeniu z oznaczeniem stężenia estradiolu, oraz w razie potrzeby dostosować dawkę gonadotropin. Gdy odpowiednia liczba pęcherzyków Graafa osiągnie odpowiedni rozmiar, leczenie lekiem Decapeptyl i gonadotropinami należy przerwać i podać pojedynczą iniekcję ludzkiego gonadotropiny chorionicznej (hCG) w celu indukcji ostatecznego dojrzewania pęcherzyków. Jeśli po 4 tygodniach nie potwierdzi się skuteczności metody (określonej albo wyłącznie potwierdzeniem podczas USG odwarstwienia się endometrium, albo – wskazane – metodą USG w połączeniu z oznaczeniem stężenia estradiolu), należy rozważyć przerwanie leczenia lekiem Decapeptyl. Ogólna długość leczenia wynosi zazwyczaj od 4 do 7 tygodni. W trakcie stosowania leku Decapeptyl należy zapewnić wspomaganie fazy lutealnej zgodnie z zatwierdzonymi schematami leczenia.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby nie wymagają korekty dawki.

Dzieci. Nie stosować u dzieci.

Przedawkowanie.

Przedawkowanie może spowodować dłuższy okres działania leku. W przypadku przedawkowania należy (tymczasowo) przerwać leczenie lekiem Decapeptyl.

Nie odnotowano żadnych niepożądanych reakcji w wyniku przedawkowania.

Działania niepożądane.

Poniżej wymienione działania niepożądane, o których często (≥ 2 %) zgłaszano podczas leczenia pacjentów Decapeptylem w trakcie badań klinicznych, zarówno przed zastosowaniem gonadotropin, jak i równolegle z nimi. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (27 %), krwawienia/plamienie pochwy (24 %), ból brzucha (15 %), zapalenie w miejscu wstrzyknięcia (12 %) oraz nudności (10 %).

Może występować ciepłookresy różnego nasilenia, od lekkich do silnych, oraz nadmierne potliwość, które zazwyczaj nie wymagają przerwania leczenia.

Na początku leczenia Decapeptylem stosowanie leku w połączeniu z gonadotropinami może prowadzić do rozwoju zespołu hiperstymulacji jajników. Może wówczas występować zwiększenie rozmiarów jajników, duszność, ból miednicy i/lub ból brzucha. Na wstępie leczenia Decapeptylem mogą występować krwawienia narządów płciowych, w tym menorrhagia i metrorrhagia.

Zgłaszano częste przypadki (1 %) powstawania torbieli jajników na wstępnym etapie leczenia Decapeptylem.

Podczas leczenia tryptorelinem pewne niepożądane reakcje wskazywały na ogólny obraz stanów hipoestrogenowych związanych z blokadą przysadkowo-jajnikową, takie jak zaburzenia snu, ból głowy, zaburzenia nastroju, suchość pochwy i sromu, dyspareunia oraz obniżenie libidum.

Podczas leczenia Decapeptylem może występować ból gruczołów piersiowych, skurcze mięśni, artrealgia, przyrost masy ciała, nudności, ból brzucha, dyskomfort brzuszny, osłabienie, przypadki nieostrej widzenia oraz zaburzenia wzroku.

Zgłaszano pojedyncze przypadki lokalizowanych lub uogólnionych reakcji alergicznych po wstrzyknięciu Decapeptylu.

Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100), częstość nieznana.

Infekcje i inwazje: często – infekcja dróg oddechowych górnych, zapalenie gardła.

Z układu odpornościowego: częstość nieznana – reakcje nadwrażliwościowe.

Z zakresu psychiki: rzadko – zaburzenia nastroju, depresja; częstość nieznana – zaburzenia snu, obniżenie libidum.

Z układu nerwowego: bardzo często – ból głowy; często – zawroty głowy.

Z narządu wzroku: częstość nieznana – zaburzenia wzroku, nieostre widzenie.

Z układu naczyniowego: często – ciepłookresy.

Z układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia: częstość nieznana – duszność.

Z układu pokarmowego: bardzo często – ból brzucha, nudności; często – wzdęcia, wymioty; częstość nieznana – dyskomfort brzuszny.

Z układy skóry i tkanek podskórnych: częstość nieznana – nadmierne potliwość, świąd, wysypka, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka.

Z układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: często – ból pleców; częstość nieznana – skurcze mięśni, artrealgia.

Ciąża, stany poporodowe i stan perinatalny: często – poronienie.

Z układu rozrodczego i gruczołów piersiowych: bardzo często – krwawienie pochwy; często – ból miednicy, zespół hiperstymulacji jajników, algomenorea, torbiel jajnika; częstość nieznana – zwiększenie rozmiarów jajników, menorrhagia, metrorrhagia, suchość pochwy i sromu, dyspareunia, ból gruczołów piersiowych.

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania: bardzo często – zapalenie w miejscu wstrzyknięcia; często – ból w miejscu wstrzyknięcia, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, zmęczenie, choroby typu grypopodobnego; częstość nieznana – osłabienie, rumień w miejscu wstrzyknięcia.

Dane laboratoryjne i instrumentalne: częstość nieznana – przyrost masy ciała.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w miejscu chronionym przed światłem i niedostępnym dla dzieci, w temperaturze od +2 do +8 °C. Nie zamrażać.

Niezgodność.

Ze względu na brak badań niezgodności, leku nie należy mieszać z innymi lekami.

Opakowanie.

1 ml roztworu w strzykawce; 7 strzykawek w opakowaniu konturowym blisterowym; 1 opakowanie konturowe blisterowe w pudełku tekturowym.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

Ferring GmbH, Niemcy / Ferring GmbH, Germany.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Wittland 11, 24109 Kiel, Niemcy / Wittland 11, 24109 Kiel, Germany.